Τις τελευταίες μέρες μαίνεται ένας επικοινωνιακός πόλεμος με άνισα μέσα ενάντια στο ΚΕΘΕΑ. Για να δικαιολογηθεί εκ των υστέρων μια Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που πραγματοποιήθηκε για να αποτραπεί η εκλογή νέας διοίκησης από τη Γενική του Συνέλευση.

Πρώτα, βαπτίστηκε κουκούλωμα ένα πόρισμα εσωτερικού ελέγχου του ΚΕΘΕΑ που αποκάλυπτε αντιδεοντολογικές συμπεριφορές ελάχιστων εργαζομένων σε μια μονάδα του. Ένα πόρισμα που το ίδιο το ΚΕΘΕΑ παρέδωσε στον κ. Υπουργό.

Μετά εφευρέθηκαν «ατασθαλίες» με αφορμή έναν έλεγχο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που όμως έδινε καλύτερο βαθμό στο ΚΕΘΕΑ από την πλειοψηφία των Οργανισμών που ελέγχθηκαν, ενώ ταυτόχρονα αποσιωπώνται όλοι οι έλεγχοι των Ορκωτών λογιστών που βρίσκονται στην ιστοσελίδα του.

Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ένα υπόμνημα του «ιδρυτή» και πρώτου Διευθυντή του ΚΕΘΕΑ – από πότε άραγε έχουν ιδρυτές οι δημόσιοι οργανισμοί; – ο οποίος, πραγματοποιώντας οβιδιακή μεταστροφή, από επικριτής της ΠΝΠ μεταμορφώνεται σε υπέρμαχο της παρέμβασης του κ. Κικίλια. Παράλληλα αγνοείται στον δημόσιο διάλογο το υπόμνημα που κατέθεσε ο δεύτερος στη σειρά Διευθυντής του ΚΕΘΕΑ μετά την εκδίωξη του πρώτου από το τότε Διοικητικό Συμβούλιο.

Περισσότερο φως πέφτει βέβαια στις γνωστές εδώ και δυο δεκαετίες επιθέσεις του κ. Ζαφειρίδη στο ΚΕΘΕΑ, ο οποίος ποτέ δεν συμφιλιώθηκε με την απομάκρυνσή του, παρά στην πρότασή του, αντί για ένα, να έχουμε πολλά, μικρά, αυτοδιοίκητα ΚΕΘΕΑ.

Και έπεται συνέχεια, όπως αναγγέλλουν τα μέσα ενημέρωσης. Το νέο διορισμένο Διοικητικό Συμβούλιο στην πρώτη του συνεδρίαση δεν ενδιαφέρθηκε για τον Οργανισμό, δεν απευθύνθηκε στους εργαζόμενους, δεν ζήτησε να μάθει για το τι κάνουν οι μονάδες του και με τι ασχολούνται. Ζήτησε να του παραδοθούν μέσα σε δυο μέρες, μεταξύ άλλων, όλοι οι φάκελοι που αφορούν υπηρεσιακές ενστάσεις και παραβιάσεις του εσωτερικού κώδικα δεοντολογίας που μόνοι μας θεσπίσαμε, σε αντίθεση με τον οποιονδήποτε άλλο Οργανισμό. Γιατί; Θα διαβάσουμε αποσπάσματα στις εφημερίδες άραγε;

Ας ετοιμαστούμε λοιπόν να απολαύσουμε και νέα ζουμερά σκάνδαλα και ατασθαλίες στο «αυτοδιοικητικό χάος» του ΚΕΘΕΑ. Πράγματα ανήκουστα για οποιονδήποτε άλλον κομματικά διοικούμενο Οργανισμό στη χώρα: ενστάσεις εργαζομένων που δεν πήραν μια θέση που διεκδικούσαν, που δεν πήραν απάντηση εντός του προβλεπόμενου χρόνου, καταγγελίες για υπέρβαση εξουσίας και κακή συμπεριφορά προϊσταμένων και πολλά άλλα πικάντικα που θα γίνουν τρικάκια. Ναι, έχει πολλά τέτοια στο ΚΕΘΕΑ. Προφανώς στους Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ αυτοδιοίκητους οργανισμού αυτά συνιστούν χάος, ενώ στους άλλους κανονικότητα. Σε κάθε περίπτωση, ο Σύλλογος Εργαζομένων θα υπερασπιστεί με κάθε μέσο που διαθέτει τη δημοσιοποίηση θεμάτων που άπτονται των προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων.

Το πώς μπορεί όμως ένα διοικητικό συμβούλιο που συμπεριφέρεται ως εισαγγελέας να διοικήσει μετά έναν Οργανισμό που θα έχει κρεμάσει στα περίπτερα είναι ένα θέμα που δεν απασχολεί τον κ. Υπουργό; Πώς θα μπορέσει ένα διοικητικό συμβούλιο που θα συνεδριάζει σε κενό κτήριο, μετά τη λήξη του ωραρίου, ζητώντας τα κλειδιά και τον κωδικό του συναγερμού, να εγκαταστήσει σχέση εμπιστοσύνης με του εργαζόμενους, τους θεραπευόμενους, τους γονείς και την κοινότητα, δεν απασχολεί τα μέλη του;

Πολύ φοβόμαστε πως αυτή η πρακτική δεν προμηνύει τίποτα καλό για το αύριο των ανθρώπων, εργαζομένων κι εξυπηρετούμενων, στο ΚΕΘΕΑ. Τίποτα καλό δεν θα προκύψει ούτε για την κοινωνία καθώς το κενό που θα αφήσει ένα τραυματισμένο και συρρικνωμένο ΚΕΘΕΑ θα καλυφθεί από ιδιώτες. Ή μήπως αυτό είναι το ζητούμενο;

Στην προσπάθειά του να ελέγξει το ΚΕΘΕΑ, ο κ. Υπουργός το δολοφονεί. Δεν συνδιαλέγεται, δεν ακούει, δεν μαθαίνει. Το ίδιο και το διοικητικό συμβούλιο που διόρισε. Ο κ. Υπουργός με τον τρόπο που ενεργεί, δεν έρχεται να καταλύσει τις παθογένειες του ΚΕΘΕΑ αλλά τον ίδιο τον οργανισμό, καταλύοντας ταυτόχρονα και την μόνη δυνατότητα ουσιαστικών αλλαγών από μέσα.

Ο Σύλλογος Εργαζόμενων εδώ και χρόνια έχει βάλει στο επίκεντρο των διεκδικήσεων του αλλαγές που ενισχύουν την δημοκρατία όπως αυτά της αξιολόγησης προσωπικού, του τρόπου επιλογής προϊσταμένων ή του δεσμευτικού χαρακτήρα των πορισμάτων των θεσμών εσωτερικού ελέγχου και για τον Διευθυντή.

Το διακύβευμα δεν είναι η διατήρηση ενός “αυτοδιοίκητου” όπως αυτό που εγκαινίασε ο Φοίβος Ζαφειρίδης. Είναι η αποκατάσταση, ή ακόμα καλύτερα η εγκαθίδρυση ενός πραγματικού αυτοδιοίκητου όπως και της δημοκρατίας μέσα στο ΚΕΘΕΑ.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

Το πανεπιστημιακό άσυλο προσδιορίζει ένα χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών και πρέπει να προστατεύεται και να αξιοποιείται από την πανεπιστημιακή κοινότητα για την ευρεία ανταλλαγή απόψεων και την καλλιέργεια νέων ιδεών με βασικό σκοπό το όφελος του κοινωνικού συνόλου.

Η συζήτηση, η καλλιέργεια και η έκφραση ιδεών και νέας γνώσης, πρέπει να γίνεται εντός του χώρου του πανεπιστημίου ελεύθερα και ανεμπόδιστα από κάθε είδους παρέμβαση, με σεβασμό και κατανόηση των απόψεων όλων των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας χωρίς λογικές αποκλεισμού, επιβολής ή διώξεων, γιατί μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούν οι καινούργιες ιδέες να έχουν δημιουργικό και επωφελή ρόλο για την κοινωνία.

Απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημοκρατική λειτουργία και την ανεμπόδιστη πραγματοποίηση δημιουργικού διάλογου εντός του πανεπιστημίου είναι η αποτροπή ενεργειών και γεγονότων που δυσφημούν και τελικά υπονομεύουν το πανεπιστημιακό άσυλο.

Ο εποικοδομητικός ρόλος όλων των φορέων της πανεπιστημιακής κοινότητας στην κατεύθυνση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Τα πολύ πρόσφατα γεγονότα στο ΟΠΑ και η επέμβαση καταστολής προκαλούν τεράστια ανησυχία ενόψει και του τριήμερου εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Η Σύγκλητος δηλώνει ότι θα προασπίσει με όλες της τις δυνάμεις μαζί με όλη την Πολυτεχνειακή Κοινότητα το πανεπιστημιακό άσυλο και καλεί σε μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις του εορτασμού.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

 Εξαιρετικά σοβαρή είναι η καταγγελία που δημοσιοποιεί το   Νέο Αριστερό Ρεύμα για απαγωγή έξω από το σπίτι του φοιτητή μέλους της νΚΑ και της ΕΑΑΚ, από κλιμάκιο έξι ανδρών της Κρατικής Ασφάλειας τον οποίο φόρτωσαν με βαρύτατες ανυπόστατες κατηγορίες! Πρόκειται για στοχοποίηση της αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς από κυβέρνηση και κρατικούς μηχανισμούς

Αναλυτικά: 

Ξεπερνά κάθε προηγούμενο η κατασταλτική μανία της κυβέρνησης και της αστυνομίας. Χθες το βράδυ στις 9 μ.μ., κλιμάκιο έξι ανδρών της Κρατικής Ασφάλειας απήγαγε έξω από το σπίτι του φοιτητή του Πολυτεχνείου που συμμετείχε στη χθεσινή κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων στην ΑΣΟΕΕ και τον μετέφερε στην ΓΑΔΑ. Οι ασφαλίτες του πήραν τα πράγματα και το κινητό του τηλέφωνο, προέβησαν σε έλεγχο του αυτοκινήτου του (χωρίς να βρουν τίποτα «αξιοποιήσιμο») και του απαγόρευσαν επικοινωνία με δικηγόρο και τους οικείους του παρά το επίμονο σχετικό αίτημά του. Μόλις στις 3 π.μ. τα ξημερώματα της Τρίτης 12 Νοεμβρίου του επέτρεψαν να στείλει ένα μήνυμα SMS «αποκλειστικά σε συγγενικό του πρόσωπο», όπως του είπαν. Μετά την πολύωρη εξαφάνισή του από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, ο φοιτητής ενημερώθηκε στις 10 το πρωί πως… «συλλαμβάνεται», καθώς -σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΛΑΣ: «ταυτοποιήθηκε ότι συμμετείχε σε ομάδα επιτιθέμενων ατόμων έξω από την πύλη του Πανεπιστημίου, που επιχειρούσαν να εισέλθουν εντός, ενώ χτυπούσε τους αστυνομικούς με ξύλινο καδρόνι. Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για διατάραξη οικιακής ειρήνης, επικίνδυνη σωματική βλάβη και απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συναυτουργία, εξύβριση και παράβαση της νομοθεσίας για τα όπλα». Φυσικά οι «μάγειροι» της ΓΑΔΑ δεν προσκόμισαν κανένα αποδεικτικό στοιχείο.

Είχε προηγηθεί εξονυχιστική έρευνα στο σπίτι του φοιτητή άλλου κλιμακίου της ασφάλειας μαζί με εισαγγελέα νωρίς το πρωί της Τρίτης 12 Νοεμβρίου, προκαλώντας αναστάτωση στην οικογένειά του, και πάλι χωρίς να βρουν τίποτα το επιβαρυντικό.

Μόνο στις 10 π.μ. επιτράπηκε στον φοιτητή να επικοινωνήσει με δικηγόρο, 13 ώρες μετά την απαγωγή του! Στη συνέχεια οδηγήθηκε στον εισαγγελέα στην Ευελπίδων στο πλαίσιο του αυτόφωρου.

Ποιο ήταν το έγκλημα του φοιτητή του Πολυτεχνείου, που είναι μέλος της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΕΑΑΚ; Μα η συμμετοχή του στην κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων στην ΑΣΟΕΕ, στη συλλογική αντίσταση και πάλη ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και τον κρατικό αυταρχισμό.

Προφανώς, καθώς είχε κατέβει στο χώρο της ΑΣΟΕΕ με το αυτοκίνητό του, η ασφάλεια κατέγραψε τον αριθμό κυκλοφορίας, βρήκε τη διεύθυνσή του και έστησε την παγίδα της. Αποκαλύπτεται λοιπόν και η δράση της ασφάλειας ενάντια στο μαχόμενο φοιτητικό κίνημα και την αντικαπιταλιστική Αριστερά.

Η όλη επιχείρηση εντάσσεται στο συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης και του συστήματος να τρομοκρατήσουν λαό και νεολαία, όπως φάνηκε και με την βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ στους φοιτητές στην ΑΣΟΕΕ, τη σύλληψη επί τόπου ενός φοιτητή της Ιατρικής (επίσης μέλος της νΚΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΕΑΑΚ) και την απόπειρα να προσαγάγουν-συλλάβουν και τους 200 αγωνιζόμενους φοιτητές/τριες, πλάνο που ανατράπηκε λόγω των εκτεταμένων αντιδράσεων.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως οι συλλήψεις αφορούν δύο αγωνιστές του ΝΑΡ, της ΕΑΑΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενώ λίγες μέρες πριν επιβλήθηκε εξοντωτικό πρόστιμο στον επικεφαλής της Ανταρσίας στην Κεντρική Μακεδονία και περιφερειακό σύμβουλο Θ. Αγαπητό και νέες διώξεις σε στελέχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που πρωτοστατούν στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών (5η δίωξη στον δημοτικό σύμβουλο Αμπελοκήπων Η. Σμήλιο), ενώ υπάρχει και προκλητική δίωξη κατά του Δικτύου «Σπάρτακος» και του Ν. Χαραλαμπόπουλου.

Υπάρχει σαφέστατη στοχοποίηση από την κυβέρνηση και το κράτος του μαχόμενου κινήματος και των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής και της σύγχρονης κομμουνιστικής Αριστεράς, λόγω της πρωτοπόρας συμβολής τους στη νικηφόρα αντεπίθεση των αγώνων εργαζομένων, λαού και νεολαίας.

Τεράστιες ευθύνες φέρει συνολικά η κυβέρνηση, αλλά και ειδικά η πολιτική ηγεσία του υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη». Αλήθεια κύριε Χρυσοχοΐδη γιατί έγινε η απαγωγή του φοιτητή του Πολυτεχνείου; Γιατί του απαγορεύτηκε η επικοινωνία με δικηγόρο, παρά μόνο μετά από 13 ώρες; Στην κανονικότητα της κυβέρνησης και του συστήματός σας τα ΜΑΤ θα παραβιάζουν το πανεπιστημιακό άσυλο κυνηγώντας φοιτητές, οι νέοι θα σέρνονται σιδηροδέσμιοι επειδή αγωνίζονται και οι εργαζόμενοι θα πνίγονται στην καταστολή όταν αντιστέκονται;

Στη νεολαία και στους εργαζόμενους επιφυλάσσουν το μέλλον της πάμφθηνης εργασίας, της μισής δουλειάς-μισής ζωής, με επιπλέον τον βούρδουλα της καταστολής για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Αν νομίζουν πως θα μας τρομάξουν, αν νομίζουν πως θα επιβάλλουν αυτή την πραγματικότητα είναι βαθιά γελασμένοι. Από τη Χιλή μέχρι το Ιράκ και από την Καταλονία μέχρι το Εκουαδόρ οι λαοί και η νεολαία εξεγείρονται.

Όπως δείχνει διαχρονικά και ο Νοέμβρης του ΄73 η λάμψη της εξέγερσης φωτίζει τα σκοτάδια της καταπίεσης.

Γραφείο τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση 

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Γιώργος Παυλόπουλος 

Πλούσια εμπειρία από τους εξεγερμένους λαούς

Είναι, άραγε, όλα όσα έχουν συμβεί και συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες σε μια σειρά χώρες ένα «πυροτέχνημα»; Αντιπροσωπεύουν μιας μορφής εκτόνωση της κοινωνικής οργής και έντασης, η οποία βρήκε «βαλβίδα» για να βγει στην επιφάνεια και σύντομα θα εξαφανιστεί; Ή, μήπως, αντιπροσωπεύουν βαθύτερες διεργασίες οι οποίες συντελούνται ταυτόχρονα σε χώρες με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά, ανοίγοντας δρόμους για το μέλλον;

Καρπίζει το δέντρο των κοινωνικών «εκρήξεων»

Σε… δυόμιση μεγάλες και μάλλον ανεξέλεγκτες εστίες μοιάζει να έχει επικεντρωθεί τις τελευταίες ημέρες η πυρκαγιά την οποία πυροδότησε το εξεγερτικό κύμα που έχει εκδηλωθεί εδώ και αρκετές εβδομάδες σε μια σειρά χώρες του πλανήτη: Στη Χιλή και το Ιράκ, εν μέρει δε και στον Λίβανο. Στις δύο πρώτες, η ένταση της αντιπαράθεσης παραμένει αμείωτη, καθώς οι υποχωρήσεις και εξαγγελίες στις οποίες εξαναγκάστηκαν οι κυβερνήσεις και οι υποστηρικτές τους αποδεικνύεται πως δεν είναι αρκετές για να κατευνάσουν τη λαϊκή διαμαρτυρία — ενώ ούτε η συνεχιζόμενη καταστολή, η κρατική τρομοκρατία και το αίμα έχουν φοβίσει τους διαδηλωτές και έχουν περιορίσει την αποφασιστικότητά τους.

Παρά το γεγονός ότι τα μηνύματα είναι σε αρκετές περιπτώσεις αντιφατικά, ενώ τα αστικά καθεστώτα οργανώνουν μεθοδικά την αντεπίθεσή τους, οι πληροφορίες που έρχονται και οι εικόνες που τις συνοδεύουν δεν μπορούν παρά να χαρακτηριστούν ελπιδοφόρες, καθώς μοιάζουν να ανοίγουν δρόμους αγώνα και ανατροπής για την επόμενη ημέρα. Συλλογικές δράσεις, νέοι υβριδικοί θεσμοί άμεσης δημοκρατίας και αυτοδιαχείρισης, συντονισμένη απάντηση στις δυνάμεις καταστολής και τους πολιτικούς εκβιασμούς, είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία στα οποία μπορεί κανείς να σταθεί — να τα μελετήσει και να εξάγει συμπεράσματα, χωρίς πρόχειρες «αντιγραφές», τα οποία θα προστεθούν στον πλούτο της εμπειρίας που έχουν προσφέρει ήδη οι Πλατείες των Αγανακτισμένων, η Αραβική Άνοιξη, όλες οι μικρές και μεγάλες «εκρήξεις» που έχουν καταγραφεί από τον σεισμογράφο της ταξικής πάλης στη δεκαετία της κρίσης, μετά το 2008.

Σαντιάγο, Βαγδάτη, Βυρητός!

Ξεπερνούν τους 10.000 οι άνθρωποι που έχουν συμμετάσχει ενεργά, μόνο την περασμένη εβδομάδα, στις δεκάδες λαϊκές συνελεύσεις οι οποίες έχουν στηθεί στο Σαντιάγο, τα προάστιά του και άλλες πόλεις της χώρας. Ζητούμενό τους είναι να χαραχθεί ο δρόμος προς τον οποίο θέλει ο ίδιος ο λαός να βαδίσει η Χιλή μετά τις συγκλονιστικές διαδηλώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί και συνεχίζονται, έχοντας μέχρι στιγμής αναγκάσει τον πρόεδρο να κάνει μερικές παραχωρήσεις και να αντικαταστήσει ολόκληρη την κυβέρνησή του.

Με δημοκρατία και πειθαρχία, χωρίς να «πνίγονται» οι διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις, τα αυτοσχέδια συμβούλια επιχειρούν να δώσουν βαθύτερο περιεχόμενο και προοπτική στους αγώνες — οι οποίοι, σύμφωνα με αρκετούς, σηματοδοτούν την απαρχή της κοινωνικής μεταπολίτευσης που ποτέ δεν έζησε η Χιλή μετά το τέλος της δικτατορίας Πινοσέτ. Σε αυτές τις διαδικασίες, το «εμείς» απέναντι σε «αυτούς»  διατυπώνεται με μεγαλύτερη σαφήνεια, ενώ το αίτημα για τη συγκρότηση μιας νέας συντακτικής συνέλευσης, εκλεγμένης απευθείας από τον λαό, η οποία θα ψηφίσει ένα καινούριο σύνταγμα και θα καθίσει στο σκαμνί τον Πινιέρα και την κλίκα του ακούγεται ολοένα πιο δυνατά.

Αλλά και στην απέναντι πλευρά της υφηλίου, εκεί όπου βρίσκεται η Βαγδάτη, πολλά είναι επίσης αυτά που προκαλούν εντύπωση — πέρα από την αντοχή των διαδηλωτών οι οποίοι δεν σταματούν, παρά τους 300 περίπου συντρόφους τους που έχουν πέσει νεκροί από πυροβολισμούς στο ψαχνό. Ανάμεσα σε αυτά που κινούν το ενδιαφέρον είναι και ένα ρεπορτάζ του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων αναφορικά με τη «μάχη των γεφυρών» που δίνεται καθημερινά στην πρωτεύουσα του Ιράκ, καθώς οι δυνάμεις καταστολής και οι παρακρατικοί προσπαθούν να κόψουν την «γραμμή» στήριξης και ανεφοδιασμού που έχει στηθεί, ώστε να μείνει ζωντανή η κατάληψη της πλατείας Ταχρίρ. Σε αυτό το ρεπορτάζ αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι σε πολλές περιπτώσεις διαδηλωτές και αλληλέγγυοι απομακρύνουν τα κάγκελα και τα φορτηγά που έχει τοποθετήσει η αστυνομία και ο στρατός, συνοδεύοντας τις δράσεις τους με τη φράση «άνοιξε ξανά (ο δρόμος) με εντολή του λαού».

Κάπου εκεί, μάλιστα, έχει καταληφθεί εδώ και ημέρες ένα 18όροφο κτίριο που ήταν γνωστό ως το «τουρκικό εστιατόριο», το οποίο έχει μετονομαστεί σε «βουνό της επανάστασης» και από εκεί, οι ομάδες περιφρούρησης μπορούν να ελέγχουν την κίνηση στην Ταχρίρ και τις γέφυρες που οδηγούν σε αυτήν. Την ίδια στιγμή, στην πόλη Ρουμάιθα του νοτίου (και κατά βάση σιϊτικού) Ιράκ, η οποία θεωρείται το λίκνο της εξέγερσης κατά των Βρετανών του 1920, οι ντουντούκες ανακοινώνουν συχνά-πυκνά: «Κηρύττουμε την απαγόρευση κυκλοφορίας για όλους τους υπαλλήλους και τα οχήματα της κυβέρνησης, καθώς και το κλείσιμο των γραφείων όλων των κομμάτων».

Κι όμως, κινείται!

ΠΗΓΗ:  prin.gr