«Πολλοί με ρωτούν αν φοβάμαι. Πώς μπορεί να φοβάμαι; Κι ας μας χτυπούν, δεν θα κάνουμε πίσω. Ζήτω η επανάσταση». Η 25χρονη Αϊσέ Γκος, με γάζα στο κεφάλι και γύψο στο χέρι, ξεσηκώνει τα πλήθη σε διαδήλωση στο Νέο Δελχί κατά του αυταρχισμού της κυβέρνησης Μόντι και για να γίνει σεβαστό το κοσμικό Σύνταγμα της Ινδίας.

Η νεαρή πρόεδρος της ένωσης φοιτητών του Πανεπιστημίου Νεχρού στις αρχές του μήνα δέχτηκε επίθεση από περίπου 50 μέλη της νεολαίας του κυβερνώντος εθνικιστικού κόμματος, που τη χτύπησαν με λοστό στο κεφάλι και την ξυλοκόπησαν άγρια.

Η τόλμη της να συνεχίσει να διαδηλώνει παρά τη βία και τις απειλές που αντιμετωπίζει την έκανε το «πρόσωπο» των κινητοποιήσεων που εδώ και περισσότερο από έναν μήνα συγκλονίζουν ολόκληρη την Ινδία. Η πιο πρόσφατη αφορμή είναι ο Νόμος περί Ιθαγένειας που υιοθέτησε η κυβέρνηση τον περασμένο Δεκέμβριο και προβλέπει τη χορήγηση της ινδικής υπηκοότητας σε πρόσφυγες και μετανάστες κάθε θρησκεύματος από χώρες της περιοχής, πλην των μουσουλμάνων.

Το κίνημα διαμαρτυρίας ξεκίνησε από τα πανεπιστήμια και μετατράπηκε σύντομα σε ένα πανεθνικό κύμα διαδηλώσεων, στο οποίο πρωτοστατούν για πρώτη φορά οι γυναίκες. Ηταν αυτές που μαζί με μια ομάδα αντρών συγκεντρώθηκαν στο Σαχίν Μπαγκ, στο Νέο Δελχί, για να διαμαρτυρηθούν για την άγρια καταστολή των φοιτητικών κινητοποιήσεων.

Βρέθηκαν ξανά στους δρόμους την επομένη και συνέχισαν επί μέρες και νύχτες: γιαγιάδες, μητέρες, κόρες, αδελφές που οργανώνουν καθιστικές διαμαρτυρίες οι οποίες έχουν επεκταθεί σε ολόκληρη τη χώρα.

Γυναίκες που αψηφούν τις προκαταλήψεις της ανδροκρατικής κοινωνίας αλλά και των ίδιων των οικογενειών τους. Γιατί πολλές από αυτές είναι μουσουλμάνες και συχνά συμμετέχουν παρά τις αντιρρήσεις των αντρών συγγενών τους.

Πλάι τους και γυναίκες άλλων θρησκευμάτων και καστών που απορρίπτουν τις ακραίες διχαστικές πολιτικές της κυβέρνησης. Οι ίδιες που συμμετείχαν μαζικά στις αρχές του μήνα στην απεργία που κήρυξαν συνδικάτα διαμαρτυρόμενα για τις αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης Μόντι.

Χωρίς γυναίκες, γρανάζι δεν γυρνά!

Οι Ινδές δεν είναι οι μόνες γυναίκες που πρωτοστατούν σε πολιτικούς αγώνες τα τελευταία χρόνια.

Στη Γαλλία, μια γυναίκα έκανε έκκληση στη διαδικτυακή πλατφόρμα change.org καταφέρνοντας να συσπειρώσει χιλιάδες διαδηλωτές ενάντια στην αύξηση της τιμής των καυσίμων δίνοντας τόπο στη γέννηση του κινήματος των «κίτρινων γιλέκων».

Στο Χονγκ Κονγκ, μια δημοσιογράφος τυφλώθηκε από τις πλαστικές σφαίρες της αστυνομίας και έγινε το σύμβολο της κρατικής καταστολής όσων αγωνίζονται για την προάσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών.

Στη Χιλή, το τραγούδι (και περφόρμανς) «Ενας βιαστής στον δρόμο σου» της γυναικείας συλλογικότητας Las Tesis μεταμορφώθηκε σε παγκόσμιο ύμνο αλλά και όχημα κινητοποιήσεων ενάντια στις πατριαρχικές δομές εξουσίας και διαφθοράς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στο Σουδάν, η εικόνα μιας γυναίκας ντυμένης στα άσπρα, που ανεβασμένη στο καπό ενός αυτοκινήτου έκανε έκκληση στα πλήθη να ξεσηκωθούν κατά του αυταρχισμού του προέδρου Αλ Μπασίρ, συμβόλισε την ασίγαστη μάχη που οδήγησε στην ανατροπή του δικτάτορα.

Οπως και στο Σουδάν, έτσι και στην Αίγυπτο και την Τυνησία στη διάρκεια της αποκαλούμενης «αραβικής άνοιξης» το 2011, οι γυναίκες πρωτοστάτησαν στους αγώνες παρότι υπέστησαν βιασμούς, σεξουαλική παρενόχληση, επιθέσεις, συλλήψεις και βασανιστήρια.

«Παντού οι γυναίκες έγιναν κινητήρια δύναμη της αλλαγής: οργανώνοντας διαδηλώσεις, συγκεντρώνοντας πληροφορίες, αντιμετωπίζοντας τις δυνάμεις ασφαλείας στην πρώτη γραμμή, φροντίζοντας τους διαδηλωτές… Δεν είναι κάτι καινούργιο, ούτε περιορίζεται στα τελευταία χρόνια, αφού οι γυναίκες έχουν υπάρξει αναπόσπαστο κομμάτι όλων των κινημάτων αντίστασης ήδη από τον 20ό αιώνα», επισημαίνει στους New York Times η Ερικα Τσίνογιθ, καθηγήτρια στο Harvard Kennedy School.

Από την Ούσα Μέχτα, που τη δεκαετία του 1940 εμπνεύστηκε και έβγαλε στον αέρα το Μυστικό Ραδιόφωνο του Κογκρέσου υποστηρίζοντας την ανεξαρτησία της Ινδίας, ώς τις γυναίκες που οργάνωσαν τις διαδηλώσεις της άδειας κατσαρόλας κατά της χούντας στη Χιλή το 1983, και από τις μεγάλες διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας το 1984 στη Βραζιλία ώς την «επανάσταση του κέδρου» στον Λίβανο το 2005, η παρουσία των γυναικών στην πρώτη γραμμή στάθηκε καταλυτική για την ανατροπή καθεστώτων αλλά και για την προάσπιση της δημοκρατίας και της ειρήνης.

Οπως έγινε στη Λιβερία το 2003, όταν γυναίκες ντυμένες στα άσπρα οργάνωσαν καθιστικές διαμαρτυρίες στις λαϊκές αγορές της χώρας απαιτώντας να δοθεί τέλος στον εμφύλιο, ενώ αργότερα ήταν αυτές που συμβολικά απέκλεισαν πόρτες, παράθυρα και κάθε έξοδο από το κτίριο όπου γίνονταν οι διαπραγματεύσεις για να μην μπορούν να βγουν οι συνομιλητές αν δεν είχαν καταλήξει σε συμφωνία.

«Η συμμετοχή των γυναικών στους μαζικούς πολιτικούς αγώνες συνιστά σημαντικό παράγοντα επιτυχίας τους», τονίζει η Τσίνογιθ, που μελέτησε 338 μεγάλες κινητοποιήσεις στον κόσμο από το 1945 ώς το 2014. «Καταδεικνύει την ενότητα των κινημάτων και τη δημοκρατικότητά τους, ενώ επιπλέον οι γυναίκες εμπνέονται καμπάνιες με καινοτόμες μη βίαιες τακτικές που συμβάλλουν στη μεγαλύτερη ορατότητα των στόχων».

Το τι συμβαίνει μετά, όταν αυτοί έχουν επιτευχθεί, είναι μια άλλη ιστορία, αφού συνήθως η ιστορική εμπειρία δείχνει πως καταλήγουν περιθωριοποιημένες, χωρίς σημαντικούς ρόλους και σοβαρή εκπροσώπηση, αποκλεισμένες από τις πολιτικές αποφάσεις, που ανατίθενται ξανά στους άντρες.

πηγη: efsyn.gr

Αναταραχή προκαλεί στο λιμάνι του Πειραιά η προσπάθεια της Cosco να λειτουργήσει το νέο λιμενικό προϊόν Hellenic Port Community System (HPCS).

Ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά (ΕΒΕΠ) Βασίλης Κορκίδης κάνει λόγο για υποχρεωτικότητα εγγραφής όλων των χρηστών στη συγκεκριμένη πλατφόρμα πληροφοριών, εάν θέλουν να χρησιμοποιήσουν λιμενικές υπηρεσίες, ενώ αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο η υπόθεση να καταλήξει στις δικαστικές  αίθουσες.

Παράλληλα και η Δημόσια Αρχή Λιμένων (ΔΑΛ) κάνει λόγο για ενδείξεις παράβασης εθνικής και ενωσιακής νομοθεσίας.

Μετά την προχθεσινή συνέντευξη Τύπου, όπου ο πρόεδρος της διευθύνουσας επιτροπής του ΗPCS Άγγελος Αμδίτης δήλωνε ότι «το Hellenic Port Community System πλέον διαθέτει ψηφιακές υπηρεσίες που μειώνουν τη διάρκεια των τρεχουσών διαδικασιών από μερικές ώρες σε μερικά λεπτά, ενώ παρέχει συνεχή πληροφόρηση μέσα από διαφορετικά κανάλια επικοινωνίας, παίζοντας έτσι ζωτικό ρόλο στη διευκόλυνση του εμπορίου σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο», χθες το ΕΒΕΠ εξαπέλυσε ευθείες βολές κατά της Cosco για δημιουργία «μονοπωλιακής κατάστασης».

πηγη: iskra.gr

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι τα κρούσματα καρκίνου θα αυξηθούν κατά 81% ως το 2040 στις χώρες με μικρό ή μεσαίο εισόδημα εξαιτίας των ανεπαρκών πόρων που επενδύονται στην πρόληψη.

Στην έκθεσή του ο ΠΟΥ προειδοποιεί ότι, αν συνεχιστεί η τρέχουσα τάση, θα παρατηρηθεί αύξηση κατά 60% παγκοσμίως στα κρούσματα καρκίνου τις επόμενες δύο δεκαετίες.

Το 2018 ο ΠΟΥ κατέγραψε σε όλο τον κόσμο 18,1 εκατομμύρια νέα κρούσματα καρκίνου και αναμένει ότι ο αριθμός αυτός να φτάσει ως το 2040 τα 29 με 37 εκατομμύρια.

Στις χώρες με χαμηλό ή μεσαίο εισόδημα, στις οποίες αυτή την περίοδο καταγράφεται και μικρότερο προσδόκιμο ζωής, ο αριθμός των νέων κρουσμάτων θα αυξηθεί πολύ περισσότερο, κατά 81%, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η κατάσταση αυτή εξηγείται σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι αυτές οι χώρες αφιερώνουν περιορισμένους πόρους στην καταπολέμηση των μολυσματικών ασθενειών και στη βελτίωση της υγείας των μητέρων και των παιδιών, ενώ οι υπηρεσίες υγείας δεν είναι εξοπλισμένες επαρκώς για την πρόληψη, τη διάγνωση και αντιμετώπιση των καρκίνων.

«Πρόκειται για έναν κώδωνα κινδύνου που μας καλεί όλους να αντιμετωπίσουμε τις απαράδεκτες ανισότητες που υπάρχουν μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών χωρών σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες καταπολέμησης του καρκίνου», υπογράμμισε ο δρ Ρεν Μίνγκουι γενικός υποδιευθυντής του ΠΟΥ.

«Εφόσον οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε πρωτοβάθμια περίθαλψη (…) είναι δυνατό να εντοπίζεται ο καρκίνος σε πρώιμο στάδιο, να αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά και να θεραπεύεται», πρόσθεσε.

Ο ΠΟΥ παρουσίασε επίσης μια σειρά παρεμβάσεων που θα επιτρέψουν να προληφθούν νέα κρούσματα καρκίνου, όπως η καταπολέμηση του καπνίσματος (υπεύθυνο για το 25% των θανάτων από καρκίνο), ο εμβολιασμός κατά της ηπατίτιδας Β’ για την πρόληψη του καρκίνου του ήπατος, και ο εμβολιασμός κατά του ιού HPV για την πρόληψη του καρκίνου του πρωκτού και του τραχήλου της μήτρας.

«Αν κινητοποιήσουμε τις διάφορες ενδιαφερόμενες πλευρές ώστε να συνεργαστούν, θα μπορέσουμε να σώσουμε τουλάχιστον 7 εκατομμύρια ζωές στη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας», τόνισε ο διευθυντής του ΠΟΥ Τέντρος Αντχανόμ Γκεμπρεγέσιους.

Η έκθεση του οργανισμού καταδεικνύει επίσης ότι η έρευνα βοήθησε στη μείωση των αριθμών των θανάτων από καρκίνο, κάτι που όμως παρατηρείται κυρίως στις πλούσιες χώρες.

«Οι χώρες με υψηλά εισοδήματα έχουν υιοθετήσει προγράμματα πρόληψης, πρόωρης διάγνωσης και ανίχνευσης τα οποία, σε συνδυασμό με βελτιωμένες θεραπείες, συνέβαλαν στη μείωση της πρόωρης θνησιμότητας κατά 20%, σύμφωνα με εκτιμήσεις, από το 2000 ως το 2015».

«Στις χώρες με μικρά εισοδήματα η μείωση αυτή ήταν μόλις 5%», σύμφωνα με την Ελισαμπέτε Βάιντερπας διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Ερευνών για τον Καρκίνο.

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

πηγη: onmed.gr

Το Σάββατο 25/1 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη σωματείων και σχημάτων στο πλαίσιο της Καμπάνιας για την Προστασίας της Μητρότητας. Τα σωματεία που συμμετείχαν με απόφαση ήταν: οι σύλλογοι εκπαιδευτικών Π.Ε. Αριστοτέλης, Καλλιθέας-Μοσχάτου, Ηρώ Κωνσταντοπούλου (Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής), Θουκυδίδης και Κ. Σωτηρίου, το Σωματείο Έκτακτου Προσωπικού του Υπουργείου Πολιτισμού και τα σωματεία ιδιωτικού τομέα ΣΜΤ (Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών) και ΣΕΦΚ (Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών). Επίσης παρευρέθηκαν συνάδελφοι από τα σχήματα RadicalIT από το χώρο της πληροφορικής και των call center και LABour από το χώρο της έρευνας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Όσον αφορά στους αναπληρωτές και τις άδειες που δικαιούνται, αναφέρθηκε ότι η άδεια 3,5 μηνών ανατροφής που δόθηκε πέρυσι το Μάρτιο, ενώ αποτελεί μια νίκη του κινήματος μετά από τις πιέσεις που δέχθηκαν υπουργείο και διευθύνσεις εκπαίδευσης, δεν μας αρκούν! Στην ουσία ελάχιστες μητέρες μπορούν να την χρησιμοποιήσουν ολόκληρη, μόνο αν έχουν οργανώσει «σωστά» το πότε θα γεννήσουν προκειμένου να την πάρουν μέσα στο διάστημα της σύμβασής τους και να μπορέσουν να μην διακόψουν τον θηλασμό και να αφήσουν το μωρό τους μόνο του την επόμενη χρονιά αν και εφόσον επαναπροσληφθούν. Εννοείται πως ακόμα δεν έχουν δοθεί στους αναπληρωτές άδειες επαπειλούμενης κύησης και ασθένειας τέκνου με αποδοχές, ένσημα και προϋπηρεσία. Την ίδια στιγμή οι αναπληρωτές πατέρες δεν δικαιούνται τίποτα, ενώ τα χρήματα που στερούνται οι αναπληρώτριες μητέρες κατά την άδεια κύησης και λοχείας, αφού καταβάλλονται αποδοχές και ένσημα μόνο για τις πρώτες 13 μέρες, καθώς και ο περιορισμός των 200 ενσήμων που πρέπει να έχει συγκεντρώσει η αναπληρώτρια για να την πάρει είναι κατάφωρη αδικία! Και ενώ προσπαθούμε να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα, το υπουργείο συνεχίζοντας την αδιαφορία και την τιμωρητική συμπεριφορά όλων των πολιτικών ηγεσιών μέχρι σήμερα, φέρνει τριετή αποκλεισμό από την πρόσληψη αναπληρωτών και μονίμων αν δεν δεχτούν την θέση πρόσληψής, χαρακτηρίζοντας τους και από πάνω «αφερέγγυους». Αυτό πρώτα και κύρια πλήττει τους αναπληρωτές γονείς που δεν μπορούν να αποχωριστούν τα παιδιά τους ή να πάνε σε ένα δύσκολα προσβάσιμο μέρος με ένα μωρό, με αποτέλεσμα όχι μόνο να μένουν άνεργοι και να πέφτουν στον πίνακα για χρόνια, αλλά και να μην μπορούν να ξαναδουλέψουν στην εκπαίδευση.

Από όλες τις συμμετέχουσες καταδικάστηκε ο εκβιασμός που δέχονται οι ελαστικά εργαζόμενες μητέρες για να μην πάρουν την άδεια που δικαιούνται. Ενώ υπάρχει η «αρχή της μη διάκρισης» που ορίζει την μη διαφορετική μεταχείριση των υπαλλήλων αορίστου και ορισμένου χρόνου (ΦΕΚ 134/Α/19-7-2004), οι υπάλληλοι εκβιάζονται με μη ανανέωση της σύμβασής τους, οι ωρομίσθιες καθηγήτριες στα φροντιστήρια με την ύλη και την ευθύνη απέναντι στα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες και οι εργαζόμενες στην έρευνα με τα deadline, την πρόοδο του project και της ομάδας. Έτσι οι εργαζόμενοι βαρύνονται με την ευθύνη της εγκυμοσύνης, της μητρότητας και της πατρότητας και το πώς θα την καλύψουν οι ίδιοι και έρχονται αντιμέτωποι με το δίλημμα «δούλεψε ή παραιτήσου». Πολλές φορές, όταν κάτω από τις πιέσεις των εργοδοτών, επιλέξουν την εργασία, μπαίνει σε κίνδυνο και η υγεία του παιδιού και της ίδιας της μητέρας.

Την ίδια στιγμή όπως καταγγέλθηκε από τα σωματεία του ιδιωτικού τομέα οι ελαστικά εργαζόμενοι, υπότροφοι ή συμβασιούχοι εργαζόμενοι και εργαζόμενες αφήνονται στο έλεος της «διακριτικής» ευχέρειας του εργοδότη για το αν θα πάρουν άδεια και για πόσο καιρό. Για τους εργαζόμενους γονείς στην έρευνα δεν υπάρχει πρόγραμμα ή ωράριο, ενώ για τους εργαζόμενους γονείς με μπλοκάκι και τους ωρομίσθιους καθηγητές στα φροντιστήρια, η άδεια τοκετού, λοχείας και ανατροφής παιδιού είναι θέμα διεκδίκησης των εργαζόμενων και όχι κατοχυρωμένο και αναφαίρετο δικαίωμα! Οι τελευταίοι μάλιστα αν κάποια στιγμή λείψουν από την εργασία τους θα πρέπει να αναπληρώσουν το μάθημα.

Είναι έκδηλη λοιπόν η πολιτική κατεύθυνση ότι οι εργαζόμενες γυναίκες θα ανακυκλώνονται και θα χρησιμοποιούνται μόνο όσο παράγουν-δίνουν-διδάσκουν, ενώ οι ελαστικά εργαζόμενοι γονείς πλήττονται κατάφορα από την εργοδοτική αυθαιρεσία με τον συνεχή φόβο της απόλυσης, της μη ανανέωσης της σύμβασης επειδή επέλεξαν να γίνουν γονείς. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση εξαπολύει ολομέτωπη επίθεση σε κάθε πτυχή της ζωής των εργαζομένων. Το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο εντάσσεται σε αυτό το σχεδιασμό. Θα σταθούμε με την ίδια αποφασιστικότητα και στην απόπειρα διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης, καθώς δεν επηρεάζει απλώς το ζήτημα των συντάξεων και των ορίων ηλικίας αλλά το σύνολο της ζωής μας, μονίμων και συμβασιούχων, το δικαίωμα μας στην υγεία, την πρόνοια, την περίθαλψη, τις άδειες, το δικαίωμα στη μητρότητα, στις παροχές.

Η ανάγκη για κοινό μαζικό και αλληλέγγυο αγώνα με όλους τους κλάδους που βιώνουν τις τραγικές αυτές συνθήκες εργασίας με αίτημα τη σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους υπογραμμίστηκε έντονα στη συζήτηση. Είναι πολιτική επιλογή η αδιοριστία και η ανακύκλωση ανεργίας – εργασίας σε ένα επισφαλές περιβάλλον χωρίς δικαιώματα! Εμείς απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και στην καταπάτηση των δικαιωμάτων μας απαντάμε με δυναμικό συλλογικό αγώνα!

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

• Την συμμετοχή της Καμπάνιας στην κινητοποίηση την Παρασκευή 31/1 στις 13.00 στα Προπύλαια με κύριο αίτημα τη μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
• Την οργάνωση μιας κινητοποίησης στο Υπ. Εργασίας τέλη Φλεβάρη αρχές Μάρτη
• Την πραγματοποίηση συνέντευξης τύπου αρχές Μάρτη
• Την συμμετοχή της Καμπάνιας στις πορείες της 8^ης Μάρτη, ημέρα της εργαζόμενης γυναίκας
• Την συμμετοχή της Καμπάνιας στην κινητοποίηση 19/3, ημέρα απεργίας για των αγώνα των εργαζομένων για συλλογικές συμβάσεις εργασίας
• Την σύνταξη άρθρων σε φεμινιστικά περιοδικά για τη δημοσιοποίηση του θέματος
• Την οργάνωση παρατηρητηρίου καταγγελιών με συμμετοχή ατόμων από όλα τα σωματεία και τα σχήματα που συμμετέχουν στην Καμπάνια για την δημοσιοποίηση καταγγελιών και περιστατικών εργοδοτικής αυθαιρεσίας απέναντι σε ελαστικά εργαζόμενους γονείς.

ΚΑΛΟΥΜΕ:

Όλα τα σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τα σχήματα και τις συλλογικότητες να διεκδικήσουν έμπρακτα το δικαίωμα όλων των ελαστικά εργαζόμενων και κάθε εργαζόμενου/ης θύμα εργοδοτικής τρομοκρατίας, στην κύηση, στη μητρότητα και την ανατροφή των παιδιών τους.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Πλήρη προστασία της μητρότητας – 9μηνη άδεια ανατροφής για όλους τους γονείς αναπληρωτές εκπαιδευτικούς με πλήρεις αποδοχές, καταβολή ενσήμων και αναγνώριση της προϋπηρεσίας
• Πλήρη προστασία της κύησης, ακώλυτη χορήγηση γονικών αδειών και άδειας ασθένειας τέκνου και 5μηνης άδειας επαπειλούμενης κύησης με πλήρεις αποδοχές, καταβολή ενσήμων και αναγνώριση της προϋπηρεσίας
• Πλήρη καταβολή μισθού και ενσήμων κατά τη διάρκεια της άδειας τοκετού και λοχείας δίχως τον περιορισμό των 200 ενσήμων τη διετία – Κανένας αποκλεισμός από παροχές μητρότητας για τις άνεργες συναδέλφισσες – Αύξηση της άδειας κύησης και λοχείας σε περιπτώσεις πολύδυμης κύησης και πολυτεκνίας – Συμπερίληψη των περιπτώσεων υιοθεσίας
• Αναδρομική προσμέτρηση της προϋπηρεσίας και των ενσήμων για όσες/ όσους εξαναγκάστηκαν σε χρήση των αδειών άνευ αποδοχών

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΕΞΩΘΗΣΗ ΣΕ ΑΔΕΙΕΣ ΑΝΕΥ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ

ΠΛΗΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ, ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ

πηγη: iskra.gr