Δημήτρης Συνάπαλος

Κοινωνία σε πτώχευση

Κόκκινα δάνεια – Πρώτη κατοικία – Πλειστηριασμοί. Μια τριπλέτα που εμφανίζεται συχνά στο δημόσιο λόγο και συνήθως από την σκοπιά των τραπεζιτών, των επιχειρηματιών, των «εταίρων». Στον επίκαιρο κυβερνητικό λόγο ξεχωριστή θέση λαμβάνουν οι εξαγγελίες για παύση προστασίας της πρώτης κατοικίας, επιτάχυνση και αυτοματοποίηση των πλειστηριασμών και της α λα Αμερικάνα χρεωκοπίας ιδιωτών.

Τα μέτρα αυτά δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία. Ας θυμηθούμε πως η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-8, που επιτάχυνε και την δική μας Ευρωπαϊκή κρίση χρέους, παρέχοντας την αφορμή για τα αιματοβαμμένα μνημόνια, σφραγίστηκε από την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers στις ΗΠΑ, λόγω της αδυναμίας της να πουλήσει –στεγαστικά ως επί το πλείστων– δάνεια υψηλής ανασφάλειας. Δάνεια, τα οποία στην ελληνική αργκό θα αποκαλούσαμε σήμερα κόκκινα.
Ψηλαφώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κατοικίας στην Ελλάδα προ της κρίσης, παρατηρούμε πως το 2004 σε 3.992.964 νοικοκυριά αντιστοιχούσαν 796.500 ενοίκια και 3.196.465 ιδιοκατοικήσεις (συνυπολογίζοντας δωρεάν χρήση ή μειωμένο ενοίκιο), ενώ ο μέσος όρος δαπάνης μηνιαίων αγορών στην κατηγορία της στέγασης υπολογιζόταν στα 190 ευρώ (10,7% της μηνιαίας δαπάνης), ενώ το 18,3% διατηρούσε δεύτερη κατοικία. 14 χρόνια και τρία μνημόνια μετά σε 4.048.749 νοικοκυριά αντιστοιχούν 771.638 ενοίκια και 3.277.111 ιδιοκατοικήσεις, με τον μέσο όρο δαπάνης στέγασης να βρίσκεται στα 203,15 ευρώ (14,1% της μηνιαίας δαπάνης) και το 14,9% να διαθέτει δεύτερη κατοικία (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ).
Αρκεί να σημειώσουμε πως ενώ ο απόλυτος αριθμός των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 55.000 στο συγκεκριμένο διάστημα, χάθηκαν 80.600 ιδιόκτητες πρώτες κατοικίες, ενώ ο αριθμός νοικοκυριών που διατηρούσε δεύτερη κατοικία μειώθηκε κατά 144.500.

Γιατί όμως προκύπτει η έντονη αυτή επίθεση; Για ποιους λόγους ασκείται αντικοινωνική πολιτική στο πλαίσιο μίας βασικής βιοτικής ανάγκης, η οποία προστατεύεται τόσο από το ελληνικό Σύνταγμα (Άρθρο 21) όσο και από την Οικουμενική Διακήρυξη Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (Άρθρο 25);

Τελικά τα σπίτια δεν τα παίρνουν… οι κομμουνιστές αλλά οι τράπεζες και τα funds

Η περίοδος της κρίσης έφερε την δικαιολογία που απαιτούνταν για να νομιμοποιηθεί η εκτεταμένη απαλλοτρίωση της λαϊκής περιουσίας. Αντιστοιχίζοντας γραμμικά την κρίση δημόσιου χρέους με τα κόκκινα δάνεια, τσουβαλιάζοντας τους εργοδότες που ρευστοποίησαν τις επιχειρήσεις τους με τους απολυμένους εργαζόμενους που δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους υπό τη ταμπέλα του «μπαταχτσή» και ακουμπώντας στον παραλογισμό του «μαζί τα φάγαμε» η τελευταία κυβέρνηση με επικεφαλής το ΠΑΣΟΚ υπέγραψε την παράδοση στους δανειστές μέσω του πρώτου μνημονίου. Σαμαράς και Βενιζέλος επέβαλλαν το «χαράτσι της ΔΕΗ», που μετατράπηκε το 2014 στον «προσωρινό» ΕΝΦΙΑ, καθιστώντας σε περιπτώσεις ασύμφορη ή αδύνατη τη διατήρηση κατοικίας, λειτουργώντας έτσι κι αλλιώς ως ένας ακόμη φόρος αφαίμαξης. Η ταυτόχρονη πίεση των δανειακών συμβάσεων που απαιτούσαν δόσεις υπολογισμένες με μισθούς προ κρίσης από ανέργους και εργαζόμενους που είδαν το εισόδημά τους να εξαϋλώνεται και το χαράτσι/ενοίκιο-στο-σπίτι-σου εξανάγκασαν μεγάλη μερίδα του πληθυσμού να εγκαταλείψει τις εστίες του και να τις πουλήσει κοψοχρονιά σε αισχροκερδείς επιχειρηματίες που διατηρούσαν κεφάλαιο.

Η αλλαγή της διακυβέρνησης από την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ δεν συνοδεύτηκε με ουσιαστική πολιτική αλλαγή παρά με αλλαγή διαχειριστή. Ο Καθήμενος στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αγνοώντας και παρακάμπτοντας την απόφαση του δημοψηφίσματος, προωθώντας τις πολιτικές που προεκλογικά στηλίτευε, ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να ταχθεί με τη μεριά των δανειστών και να εφαρμόσει στο ακέραιο τα μέτρα των μνημονίων.

Στο αντικείμενο της κατοικίας η τετραετής κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε τον επαχθή φόρο του ΕΝΦΙΑ, νομοθέτησε τη διαδικασία fast track ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για εξευτελιστικά ποσά οφειλής και, σε αγαστή συμφωνία με τις επιταγές των δανειστών, επιτέθηκε στο κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς με αστυνομική καταστολή και δικαστικές αγωγές ενάντια σε αγωνιστές της μαχόμενης αριστεράς, όπως το στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και δάσκαλος Η. Σμήλιος, ο οποίος αθωώθηκε πανηγυρικά από τις έωλες κατηγορίες μόλις την προηγούμενη εβδομάδα στην πρώτη από τις πολλές αγωγές που αντιμετωπίζει. Από τη βιομηχανία των μηνύσεων δεν γλίτωσε ούτε ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης Π. Λαφαζάνης. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε να ανανεώσει και πολύ περισσότερο να ενισχύσει την προστασία της πρώτης κατοικίας, δίνοντας μόνο μια παράταση μέχρι 30 Απριλίου φέτος και με 80.000 υποθέσεις να εκκρεμούν.

Την 7η Ιουλίου 2019 η σκυτάλη της αστικής διαχείρισης παραδόθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ πίσω στη Νέα Δημοκρατία, η οποία, με αυτοδύναμη πλέον κυβέρνηση, ανέλαβε να ολοκληρώσει την κοινωνική καταστροφή. Η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε τη θητεία της με έντονα αντιδραστικό και επιθετικό λόγο, κλείνοντας το μάτι στο πιο σκληρό τμήμα της ελληνικής ακροδεξιάς, κίνηση που αντικατοπτρίζεται και στην ανάλγητη τοποθέτηση του αντιπρόεδρου της ΝΔ Α. Γεωργιάδη πως η οικονομία πλήττεται από την υφιστάμενη και ανεπαρκή προστασία της πρώτης κατοικίας (από τις εκδικαζόμενες προσφυγές στον νόμο Κατσέλη το 40% απορρίπτεται). Προφανώς ο εναρμονισμός με τις επιταγές των τραπεζιτών βαραίνει περισσότερο από το δικαίωμα του ανθρώπου στη στέγη.

Η άποψη αυτή δεν εκφράζεται μεμονωμένα καθώς αποτελεί πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί από τρία σημεία: Αφενός με την πλήρη μεταφορά της διαχείρισης των κόκκινων δανείων από τις τράπεζες στα διεθνή funds, φορείς που προβλέπεται να τηρήσουν εξαιρετικά αυστηρότερη στάση από την υφιστάμενη. Υπολογίζεται ότι μέσα στο 2020 η πώληση κόκκινων δανείων στα funds θα αγγίξει τα 70 δισ., ενώ ο αριθμός των πλειστηριαζόμενων κατοικιών αυξάνεται πάλι, με 29.000 πλειστηριασμούς μόνο το 2019. Επιπλέον προωθεί την πλήρη απελευθέρωση της αρπαγής κεφαλαίων, μέσω της κατάργησης της προστασίας που παρεχόταν από το νόμο Κατσέλη και την εφαρμογή του δόγματος «Νόμος και Τάξη» με την καταστολή του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς. Τελικά επιδιώκει την ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού με σκοπό να πετύχει τα ελάχιστα απαραίτητα επίπεδα συναίνεσης που απαιτούνται για να φέρει σε πέρας το αντικοινωνικό της έργο. Σε αυτό το σκοπό επιστρατεύει τους δημοσιογραφικούς της δορυφόρους, εντός και εκτός βουλής, σε καθοδηγητικό ρόλο των οργανωμένων οπαδών της στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης.

Αναζητώντας την πατρότητα των νομοσχεδίων που κυοφορήθηκαν από τις πρόσφατες κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ θα εντοπίσουμε ως κοινή καταγωγή τις ευρωπαϊκές αρχές. Πιο συγκεκριμένα, η μείωση των κόκκινων δανείων και απελευθέρωση των πλειστηριασμών ήταν αντικείμενα που περιλαμβάνονταν στα μνημόνια που υπέγραψαν και τήρησαν οι ενδιάμεσες (συν)κυβερνήσεις και εξακολουθούν να τίθενται ως απαιτούμενο στις μεταμνημονιακές αξιολογήσεις από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, ενώ ο νόμος περί χρεωκοπίας ιδιωτών προκύπτει άμεσα από τον πτωχευτικό κώδικα της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 1023/2019.

Το άρμα του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, στο οποίο το ντόπιο κεφάλαιο επέλεξε να προσδεθεί, με στόχο να αποφύγει τις ευθύνες του για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και αντιμέτωπο με τη βαθιά κρίση του, απαίτησε και πέτυχε σε τρεις περιπτώσεις την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών μεταφέροντας τα δυσβάσταχτα χρέη στην πλάτη των νοικοκυριών εις διπλούν. Ταυτόχρονα, έκανε το ισοδύναμο δώρο σε «φίλους» επιχειρηματίες, επενδυτές και εφοπλιστές, οι οποίοι το κεφαλαιοποίησαν σε ευνοϊκές διατάξεις για να εκφορτώσουν τις οφειλές τους στο κοινωνικό σύνολο, με περιπτώσεις όπου χρεωκοπημένοι επιχειρηματίες, φεσώνοντας προμηθευτές και αφήνοντας απλήρωτους εργαζόμενους, εξαγόρασαν τις υποθηκευμένες ιδιοκτησίες τους από τους πλειστηριασμούς.

Αναλύοντάς το ζήτημα της κατοικίας, των πλειστηριασμών και της χρεωκοπίας επαρκώς μπορούμε να διαγνώσουμε ένα βασικό, οργανικό αίτιο που συνδέει τις πολυποίκιλες πλευρές του αντικειμένου: Την αδυναμία του ολοκληρωτικού καπιταλισμού να παράξει επαρκή και εκθετικά αυξανόμενα κέρδη, που οδηγεί στην ανάγκη αντιδραστικής άρσης ιστορικών κεκτημένων ώστε να νομιμοποιηθεί η απαλλοτρίωση και ρευστοποίηση της λαϊκής περιουσίας, μεταφέροντας τα βάρη των λίγων ωφελούμενων στους πολλούς, παρατείνοντας ανάλογα τη διάρκεια της ζωής του και συνεπακόλουθα της κρίσης του. Προκύπτει το εύλογο ερώτημα, πώς σπάμε τον φαύλο κύκλο των κρίσεων, ανακεφαλαιοποιήσεων, χρεοκοπιών και μνημονίων;

Να δημιουργήσουμε κίνημα-ασπίδα για τη λαϊκή κατοικία

πηγη: prin.gr

Συντριβή για την κυβερνητική προπαγάνδα αποδεικνύεται ίδια η αναλογιστική μελέτη που κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή και συνοδεύει τον αντιασφαλιστικό νόμο Κατρούγκαλου -Βρούτση. Η μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής διαψεύδει πέρα για πέρα τους ισχυρισμούς του υπουργού Εργασίας περί αυξήσεων και μη μείωσης των συντάξεων, ενώ αποκαλύπτει πως τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης αυξάνονται σταδιακά και φτάνουν το 70ό έτος!

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, η συνολική δαπάνη για τις κύριες συντάξεις το 2020 μειώνεται κατά 1,037 δισ. ευρώ σε σύγκριση με πέρυσι (από 25,816 το 2019 σε 24,779 δισ. ευρώ το 2020) και αυτό παρά την αύξηση των συντελεστών αναπλήρωσης για όσους έχουν πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης. Το αποτέλεσμα παραμένει για τους συνταξιούχους αρνητικό ακόμα και αν συνυπολογιστεί η αύξηση των επικουρικών, με την κατάργηση των περικοπών σε όσους είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής πάνω από 1.300 ευρώ.

Ειδικότερα για τις επικουρικές, η συνολική δαπάνη αυξάνεται κατά 361 εκατ. ευρώ, από τα 2,875 δισ. ευρώ το 2019 σε 3,236 δισ. φέτος. Έτσι η συνολική απώλεια για φέτος σε σχέση με το 2019 ανέρχεται στα 676 εκατομμύρια ευρώ. Η μείωση αυτή αποτυπώνεται και στη σχέση της συνταξιοδοτικής δαπάνης (κύριων και επικουρικών) με το ΑΕΠ. Από το 15,4% του ΑΕΠ πέρυσι, η συνταξιοδοτική δαπάνη μειώνεται στο 14,6% του ΑΕΠ φέτος. Αντίστοιχα μειώνεται και η κρατική χρηματοδότηση από το 5,5% του ΑΕΠ το 2019, στο 5,1% του ΑΕΠ φέτος.

Σύνταξη στα 70 για τη νέα γενιά!

Συγκρίνοντας τον νόμο Κατρούγκαλου και τον νόμο Βρούτση, όπως προκύπτει από την αναλογιστική μελέτη και στις δύο εκδοχές, προβλέπεται διαρκή μείωση της δαπάνης. Το 2030 στην εκδοχή Κατρούγκαλου η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη πέφτει στο 13,1% του ΑΕΠ, ενώ στην εκδοχή Βρούτση στο 12,9% του ΑΕΠ. Αντίστοιχα το 2070, η συνολική δαπάνη στην πρώτη περίπτωση διαμορφώνεται στο 11,6% του ΑΕΠ, ενώ στην εκδοχή Βρούτση στο 11,9% του ΑΕΠ, δείχνοντας ότι και οι δύο οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με τη μελέτη και προκειμένου το σύστημα να «προσαρμόζεται» στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής και να υπηρετεί τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δηλαδή την κερδοφορία του κεφαλαίου, από το 2024, με σημείο αναφοράς την ηλικία των 65 ετών, επιβάλλεται σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας κατά ένα ακέραιο έτος. Μετά το 2030 προβλέπεται αύξηση των ορίων ηλικίας πέραν του 67ου που ισχύει σήμερα, έτσι ώστε μετά το 2059 αυτά να διαμορφώνονται στο 69ο έτος και το 2066 στο 70ό έτος! Επί της ουσίας δηλαδή η γενιά που αυτά τα χρόνια μπαίνει στην παραγωγή και γεννήθηκε στις αρχές του αιώνα, θα συνταξιοδοτείται στο 70ό έτος της ηλικίας της!

Πηγή: 902.gr - imerodromos.gr

Ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου, ο Τζεφ Μπέζος, ιδρυτής της Amazon, στρέφεται, λέει, στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Ιδρύει ειδικό ταμείο βάζοντας 10 δισ. δολάρια. Αυτός αξίζει γύρω στα 130 δισ. Αξίζει αυτά καθώς (ή επειδή;) η εταιρεία του κατηγορείται πως δεν αφήνει χρόνο στους υπαλλήλους της ούτε να κατουρήσουν. Με το συμπάθιο κιόλας, αλλά αυτό λέγεται, ψάξτε το. Την ώρα μάλιστα που φοροαπαλλάσσεται. Την ώρα που η εταιρεία χρηματοδοτεί πολιτικούς που αρνούνται την ύπαρξη της κλιματικής αλλαγής. Όμως και όλα αυτά να μη γίνονται, πρέπει δηλαδή να ευχαριστούμε του καλούς ή τους κακούς Μπέζους αυτής της γης αν και πότε θα θυμηθούν το περιβάλλον, ή τα εργασιακά μας, ή την υγεία μας; Πρέπει ο πλανήτης να βασίζεται στα λεπτά αισθήματα αυτών που ιδιοποιούνται τον πλούτο του;

Πηγή: Χαραυγή / Παλμ - atexnos.gr

Χαρά Τζαναβάρα

Η ιδιωτικοποίηση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ, της θυγατρικής της ΔΕΗ που έχει θετικές οικονομικές επιδόσεις, η πώληση νέου ποσοστού του κερδοφόρου ΑΔΜΗΕ και η απλοποίηση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης είναι οι βασικοί στόχοι του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για το τρέχον έτος, όπως περιγράφονται στο non paper που εκδόθηκε από το μέγαρο Μαξίμου μετά τη χθεσινή συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου.

Εχει ενδιαφέρον ότι η απολιγνιτοποίηση, που τορπιλίζει την οικονομική και κοινωνική συνοχή στη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη, βρίσκεται στη δεύτερη παράγραφο της παρέμβασης του πρωθυπουργού. «Να γνωρίζουν ότι έχουν τη στήριξή μας», ήταν η σχετική αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος απλώς υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση «θα μοχλεύσει όχι απλά ευρωπαϊκούς, δημόσιους αλλά και σημαντικούς ιδιωτικούς πόρους, ώστε οι περιοχές αυτές να ατενίζουν το μέλλον με περισσότερη και όχι με λιγότερη αισιοδοξία».

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί «στα βήματα για τη διάσωση της ΔΕΗ», τα οποία συγκεκριμενοποίησε στο... μοντέλο εταιρικής διακυβέρνησης και στην κατάργηση της τελευταίας δημοπρασίας ΝΟΜΕ, χωρίς βέβαια να πει κάτι για τα νέα αντισταθμιστικά μέτρα που ζητούν οι Βρυξέλλες με στόχο το άνοιγμα της αγοράς ενέργειας. Στο πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων περιέλαβε τις ΔΕΠΑ Υποδομών και Εμπορίας, για τις οποίες έχει οριστεί η πρώτη φάση των δύο διαγωνισμών, αλλά και τη ΛΑΡΚΟ, παρότι συναντά την καθολική αντίδραση των εργαζομένων και των φορέων της περιοχής.

Το μεγαλύτερο μέρος των παρεμβάσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη αφορούσε την ηλεκτροκίνηση. Υποσχέθηκε την ίδρυση Φορέων Εκμετάλλευσης Υποδομών Φόρτισης στο πλαίσιο του νόμου 4643/2019, νέο θεσμικό πλαίσιο για τη ρύθμιση της αγοράς και φορολογικά κίνητρα για τη διείσδυση της ηλεκτροκίνησης στη χώρα μας.

Για το πυρόπληκτο Μάτι αρκέστηκε να πει ότι στο τέλος Ιουλίου θα παραδοθεί από το Τεχνικό Επιμελητήριο το Ειδικό Χωρικό Σχέδιο, όταν ως αντιπολίτευση κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ για αδράνεια. Ερωτήματα προκαλεί η αναφορά του πρωθυπουργού στην αλλαγή του νομικού πλαισίου για τις χρήσεις γης, που έχουν θεσμοθετηθεί το 2018 με προεδρικό διάταγμα και δύσκολα θα ανατραπούν από το ΣτΕ.

ΕΛΠΕ: Επένδυση 130 εκατ. σε φωτοβολταϊκά

Το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο στην Ελλάδα θα κατασκευαστεί σε έκταση 4.000 στρεμμάτων κοντά στην Κοζάνη και είναι μια επένδυση της τάξης των 130 εκατ. ευρώ που υλοποιείται με πρωτοβουλία των ΕΛΠΕ.

Το χρονοδιάγραμμα, που παρουσίασε χθες ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Ανδρέας Σιάμισιης, προβλέπει ότι η κατασκευή του θα ξεκινήσει το φθινόπωρο, με προοπτική να λειτουργήσει στο τέλος του 2021 και να εξασφαλίσει στο σύστημα 300 GWh σε ετήσια βάση. Υπολογίζεται ότι θα καλύψει με «πράσινη» ενέργεια τις ανάγκες 75.000 νοικοκυριών, ενώ θα μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 300.000 τόνους τον χρόνο.

Η επένδυση θα υλοποιηθεί σε σύμπραξη με την Juwi Hellas, θυγατρική του γερμανικού ομίλου που ειδικεύεται στα φωτοβολταϊκά και δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 2008. Να σημειωθεί ότι οι αρμόδιοι της εταιρείας έχουν ανακοινώσει τη συγκεκριμένη επένδυση από τον περασμένο Νοέμβριο, οπότε εγκρίθηκε η περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Ο Ανδρέας Σιάμισιης ενημέρωσε χθες ότι έχει ήδη υπογραφεί 20ετής σύμβαση με τον Διαχειριστή Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΔΑΠΕΕΠ), η οποία προβλέπει τιμή διάθεσης στα 57,73 ευρώ ανά μεγαβατώρα, που είναι χαμηλότερη από τα τρέχοντα επίπεδα στη χονδρική αγορά ενέργειας. Ενημέρωσε ότι στη φάση κατασκευής θα δημιουργηθούν πάνω από 300 θέσεις εργασίας και στη λειτουργία του θα υπάρξουν «μερικές δεκάδες θέσεις, άμεσες ή έμμεσες».

Εχει ενδιαφέρον ότι ο Κωστής Χατζηδάκης, που παραβρέθηκε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, μίλησε αόριστα για «300 θέσεις εργασίας», χωρίς να γίνει πιο συγκεκριμένος. Είναι άλλο ένα στοιχείο που κάνει φανερή την πίεση που δέχεται η κυβέρνηση από την τοπική κοινωνία, κυρίως στη Δυτική Μακεδονία, με τη βιαστική επιλογή της να κλείσει όλες τις λιγνιτικές μονάδες ώς το τέλος του 2023.

Στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου επισημοποιήθηκε η στροφή των ΕΛΠΕ προς τις ΑΠΕ και ανακοινώθηκε ότι ετοιμάζεται νέα επένδυση που θα προσθέσει στο χαρτοφυλάκιό τους επιπλέον 300 GWh ώς το 2025. Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο Ανδρέας Σιάμισιης επιβεβαίωσε ότι ο όμιλος θα πάρει μέρος στον διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ για τη ΔΕΠΑ Εμπορίας και η σχετική απόφαση θα τεθεί για έγκριση στην αυριανή έκτακτη γενική συνέλευση των ΕΛΠΕ.

πηγη: efsyn.gr