Η απίθανη δήλωση του εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας στο ασφαλιστικό Βασίλη Οικονόμου

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

«Μόνο ένα φιλελεύθερο μυαλό μπορεί να δημιουργήσει ένα νομοσχέδιο που θα εγγυηθεί την κοινωνική ασφάλιση»! Με τον απίθανο αυτό ισχυρισμό παρουσίασε στην Βουλή ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, Βασίλης Οικονόμου το περίφημο ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης, που ξεκίνησε σήμερα να συζητείται στις επιτροπές οικονομικών και κοινωνικών υποθέσεων της Βουλή. 

Ο Βασίλης Οικονόμου (γνωστός …γυρολόγος του πολιτικού συστήματος αφού ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ, πήγε στο Άρμα Πολιτών, στην ΔΗΜ.ΑΡ και κατέληξε το 2015 στην Νέα Δημοκρατία αφού ψήφισε για πρόεδρο Δημοκρατίας τον Σταύρο Δήμα) θέλησε να δώσει… ιδεολογική διάσταση στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης,  παρά το γεγονός ότι με αδιαμφισβήτητους οικονομικούς υπολογισμούς είναι ένα νομοσχέδιο περικοπής συντάξεων: Αυτό προκύπτει απλούστατα από τον κρατικό προϋπολογισμό αφού το κονδύλιο για τις συντάξεις που προβλέπεται για το 2020 είναι μικρότερο κατά 220 περίπου εκατομμύρια από το κονδύλιο του 2019, γεγονός που από μόνο του ανατρέπει το βασικό κυβερνητικό επιχείρημα περί αυξήσεων στις συντάξεις.

Σύμφωνα με τον Βασίλη Οικονόμου το ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση εμφορείται από σαφές θετικό κοινωνικό πρόσημο αφού όπως δήλωσε «είμαστε φιλελεύθεροι κοινωνιστές». Μάλιστα, προκειμένου να ενισχύσει τον ισχυρισμό του δήλωσε ότι το νομοσχέδιο παρέχει «ελευθερία» στους συνταξιούχους να επιλέξουν τον τρόπο και το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών τους ανάλογα με τους σχεδιασμούς τους για το ύψος της σύνταξης που προσδοκούν. Με τον τρόπο αυτό υποστήριξε ότι «δεν τιμωρείται πια η επιχειρηματικότητα», μιας και οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα μπορούν να προσαρμόσουν την ασφαλιστική δαπάνη τους (ξεχνώντας φυσικά ότι αυξάνεται το κατώτατο όριο εισφορών, δηλαδή επιβαρύνεται κατά 20% η πλειοψηφία των ασφαλισμένων που έχει χαμηλό εισόδημα). 

Ο Βασίλης Οικονόμου επισήμανε επίσης πως το ασφαλιστικό είναι προσαρμοσμένο στο «κίνημα της γραβάτας» δηλαδή «στην Ελλάδα της ανάπτυξης». Συνολικά ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας επανέλαβε τα γνωστά κυβερνητικά επιχειρήματα περί του ότι «ολοκληρώνεται η προσπάθεια για τον εξορθολογισμό και την βιώσιμη αντιμετώπιση του ασφαλιστικού μας συστήματος». Επίσης ότι «ενισχύονται οι συντελεστές της ανταποδοτικής σύνταξης» μια και έχουμε «αύξηση άνω των 7 ποσοστιαίων μονάδων για την 40ετία», παρότι είναι σαφές ότι τα 40 χρόνια ασφάλισης είναι …όνειρο απατηλό για τους ασφαλισμένους σε καθεστώς ανεργίας που προσεγγίζει τυπικά το 18%, κυριαρχίας της μερικής απασχόλησης και συρρίκνωσης των μισθών.

Οι πραγματικές μειώσεις

Όλα αυτά ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία που κατατέθηκαν και στην συζήτηση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου της Βουλής από τις ομιλίες των βουλευτών για το ασφαλιστικό σύστημα ισχύουν τα εξής δεδομένα:

• Συνολικά από το 2009 μέχρι σήμερα έχουν αφαιρεθεί από τις συντάξεις ποσά που υπολογίζονται στα 108 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δηλαδή το ένα τρίτο του δημόσιου χρέους, ενώ τα χρήματα αυτά κατευθύνονται στην αποπληρωμή του.
• Η βασική σύνταξη έχει μειωθεί από τα 492 στα 345 ευρώ.
• Οι εισφορές υγείας έχουν αυξηθεί από το 4 στο 6% επιβαρύνοντας προφανώς του συνταξιούχους.
• Έχει καταργηθεί το οικογενειακό επίδομα που ήταν 10% για τον σύζυγο και 4% για κάθε παιδί
• Έχει επιβληθεί η γνωστή εισφορά αλληλεγγύης.
• Ο υπολογισμός της σύνταξης γίνεται πλέον με βάση το σύνολο του ασφαλιστικού βίου από το 2002 και μετά ενσωματώνοντας δηλαδή όλες τις μνημονιακές μειώσεις μισθών, αντί για την τελευταία 5ετία όπως ήταν πρίν.
• Επίσης έχει, ως γνωστόν, καταργηθεί η 13^η και 14^η σύνταξη και
• τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν χάσει 61 δισεκατομμύρια λόγω του γνωστού κουρέματος που εμπνεύστηκε και εφάρμοσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Όλα τα παραπάνω μέτρα έχουν παρθεί κατά σειρά από όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου, φυσικά την κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου και στη συνέχεια από την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά με υπουργό τον (και σημερινό υπουργό) Γιάννη Βρούτση. Το σκηνικό ολοκλήρωσαν οι δύο κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

πηγη: imerodromos.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ: Γελοία υποκρισία φτηνών τακτικιστών!

    Ο θεσμός του λεγόμενου «ανώνυμου μάρτυρα» εισάγεται στο δίκαιο της χώρας με τον νόμο 2928/2001 από την κυβέρνηση Σημίτη. Δεν πρόκειται παρά για τον περιώνυμο «τρομονόμο» που ψηφίζεται από το ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με την τότε αξιωματική αντιπολίτευση, τη ΝΔ. Υπουργός Δημόσιας Τάξης, και τότε, ο κ.Χρυσοχοίδης.  

    Οι διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου, που αφορούν σε μέτρα «ειδικής προστασίας» για μάρτυρες στους οποίους παρέχεται δυνατότητα να καταθέτουν υπό καθεστώς μη αναγραφής των στοιχείων τους, υπό κάλυψη ηχητική, ηλεκτρονική κτλ επεκτείνονται και για τις υποθέσεις δωροληψίας δημοσίων λειτουργών από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου το 2014 με τον νόμο 4254.

    Δηλαδή: Αυτό για το οποίο φωνάζουν σήμερα, όσον αφορά την υπόθεση Novartis, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, είναι ό,τι οι ίδιοι έχουν ψηφίσει – και διατηρούν – στην νομοθεσία της χώρας.

Ο,τι καταγγέλλουν είναι ό,τι και όσα οι ίδιοι έχουν ψηφίσει στο όνομα της «αντιτρομοκρατίας» και του «δημόσιου συμφέροντος». Αυτοί νομιμοποίησαν την «κουκούλα» σε μάρτυρες από τους οποίους σήμερα ωρύονται ότι «θα τους βγάλουν την κουκούλα».  

    Αν, λοιπόν, δεν τους αρέσει – πράγματι – ο νόμος που έφτιαξαν, κι αφού η τακτική τους δεν υπαγορεύεται από το αγοραίο κομματικό συμφέρον της στιγμής, αν οι σημερινές τους κραυγές δεν είναι φτηνός πολιτικαντισμός και τακτικισμός, τότε γιατί δεν αλλάζουν τον νόμο; Γιατί δεν τον καταργούν; Όταν πρόκειται για «σώβρακα και φανέλες» των ΠΑΕ μας έδειξαν ότι μπορούν να αλλάξουν την νομοθεσία – και μάλιστα με αναδρομική ισχύ – μέσα σε ένα βράδυ…

 ΣΥΡΙΖΑ: Της κωλοτούμπας το κάγκελο!

     Πάμε τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται σήμερα να υπερασπιστεί με πάθος όσα οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν, αλλά τότε ο ίδιος (μάλιστα το 2001 με εξίσου απερίγραπτο πάθος) τα είχε καταδικάσει και καταγγείλει!

    Ας πάρουμε μια (ακόμα) γεύση τι εστί ΣΥΡΙΖΑ:

    Το 2001, ο ειδικός αγορητής του ΣΥΝ – και πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου – κ.Φώτης Κουβέλης έλεγε στη Βουλή για τους «ανώνυμους» μάρτυρες (Πρακτικά Βουλής, Συνεδρίαση ΡΠΕ 5/6/2001), αιτιολογώντας όχι μόνο την καταψήφιση του ΣΥΝ

αλλά την ολοσχερή αποχώρησή του από τη Βουλή ώστε να μην νομιμοποιήσει τις διατάξεις του «τρομονόμου», τα εξής:

«Ανωνυμία μαρτύρων, κύριοι συνάδελφοι. Υπάρχει διάταξη στο νομοσχέδιο σύμφωνα με την οποία μπορεί ο μάρτυς να καταθέτει ανωνύμως, να καταθέτει με ηλεκτρονικό τρόπο, να μην είναι ορατός στην διαδικασία του ακροατηρίου. Και βεβαίως, να αποκαλύπτονται, είπε τελικά ο κύριος υπουργός, τα στοιχεία του, εφόσον ο διάδικος το ζητήσει. Τι γίνεται όμως, κύριοι συνάδελφοι, με τη μαρτυρική ανώνυμη κατάθεση στην προδικασία; Τι γίνεται, δηλαδή, με τις καταθέσεις των ανωνύμων μαρτύρων στο στάδιο της ανακρίσεως, όταν αυτές οι καταθέσεις είναι εκείνες που διαμορφώνουν το μέγεθος, αλλά και το βάθος της ποινικής δικογραφίας, με άλλα λόγια είναι αυτές που ανοίγουν το δρόμο για να καταστεί κάποιος ένοχος;

Θα μου πείτε, όταν έλθει ο μάρτυρας στο ακροατήριο, εκεί θα είναι δυνατή η αποκάλυψη του ονόματός του και των στοιχείων του. Λάθος. Δεν είναι απόλυτος ο συλλογισμός αυτός, γιατί είναι δυνατόν ο μάρτυρας να μην εμφανιστεί ποτέ στο ακροατήριο, είτε γιατί εξαφανίστηκε είτε γιατί τον εξαφάνισαν είτε γιατί έφυγε από τη ζωή είτε -θεωρητικά- επειδή κάποιοι επέλεξαν να φύγει από τη ζωή. Αυτές οι μαρτυρικές καταθέσεις θα υπάρχουν στον όγκο της ποινικής δικογραφίας και θα παρακολουθούν την ενοχή του όποιου κατηγορουμένου. 

Δεν έχει επομένως σημασία το γεγονός ότι παρέχεται η δυνατότητα αποκάλυψης των στοιχείων του μάρτυρα στη διαδικασία, αφού, όπως προείπα, είναι δυνατό να μην συντελεστεί το γεγονός αυτό, δηλαδή μάρτυρες που καταθέτουν ενοχοποιητικά για κάποιον πολίτη, να μην εμφανιστούν ποτέ στην κύρια διαδικασία του ακροατηρίου (…).

Μα, είναι δυνατόν να συζητάμε στο έτος 2001, όπου εγείρεται διαρκώς το αίτημα για μια δίκαιη δίκη, για προστασία των ατομικών ελευθεριών και των ατομικών δικαιωμάτων, για τέτοιες διατυπώσεις που αποτελούν εκδήλωση αυταρχισμού του δικαίου και οπισθοχώρηση πίσω και από πενήντα χρόνια, κύριε Υπουργέ, στα οποία αναφερθήκατε οριοθετώντας την αφετηρία των διατάξεων του Ποινικού μας Δικαίου; 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κριτική θα μπορούσε να είναι ατέλειωτη στο σχέδιο νόμου το οποίο συζητάμε σήμερα. Ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου έχοντας τη βεβαιότητα και την πολιτική εκτίμηση ότι δεν πρέπει να συμπράξει μετέχοντας έστω στη διαδικασία για τη θεσμοθέτηση αυτού του νόμου, θα αποχωρήσει από τις εργασίες της Βουλής. Και θα αποχωρήσει με απόλυτο σεβασμό στο κοινοβούλιο, αλλά με απόλυτο σεβασμό και στην άποψή του, ότι υπάρχουν στιγμές που τα ζητήματα γίνονται κορυφαία(…)».        https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/SYN060501.pdf

    Αυτά έλεγαν τότε. Αλλά αν το 2001 είναι… μακρινό, ας πάμε σε κάτι πιο κοντινό. Στο 2014. Τότε ο Τσίπρας παραχωρεί συνέντευξη στο περιοδικό unfollow. Του τίθεται το εξής ερώτημα: «Θα καταργήσετε την αντιτρομοκρατική νομοθεσία;». Απάντηση: 

«Είναι ένα ειδικό θέμα. Εμείς έχουμε μια διαφορετική άποψη και είμαστε κάθετα αντίθετοι στη θέσπιση αυτή της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας από μια σκοπιά υπεράσπισης των πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι στις προθέσεις μας να επανεξετάσουμε μια σειρά από τέτοιου είδους θεσμικές παρεμβάσεις (…)».  

    Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο σημερινός σημαιοφόρος του θεσμού – όπως τον αποκαλεί – των ανώνυμων μαρτύρων. Συμπέρασμα: Αλλοι έχουν αρχές, κι άλλοι έχουν σαν αρχή την… κωλοτούμπα. 

Επί της ουσίας

    Επί της ουσίας: Πρέπει να υπάρχουν προστατευόμενοι μάρτυρες, ειδικά μάλιστα σε υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος; Προφανώς. Όμως, άλλο αυτό κι άλλο η ανωνυμία.

• Από πού προκύπτει ότι η προστασία ισοδυναμεί με την ανωνυμία;
• Που πάει η αρχή πως όποιος κατηγορεί αναλαμβάνει το βάρος της ευθύνης για την κατηγορία που απευθύνει;
• Που πάει η δυνατότητα και το δικαίωμα του κατηγορούμενου – του όποιου κατηγορούμενου – να αντιπαρατεθεί με τον κατήγορό του όταν αυτός κατηγορεί χωρίς φωνή, χωρίς πρόσωπο, χωρίς ταυτότητα, χωρίς φυσική παρουσία;
• Που πάει η δικονομική εγγύηση της δημοσιότητας της δίκης;
• Πως προστατεύεται η κοινωνία από ένα καθεστώς όπου οι μηχανισμοί του θα επικαλούνται ή θα κατασκευάζουν μια ανώνυμη καταγγελία και έναν κρυφό μάρτυρα που θα λέει ό,τι θέλει και εσύ «τυλιγμένος σε μια κόλα χαρτί» θα πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας;

    Ναι, λοιπόν, στην προστασία μαρτύρων, αλλά όχι στην ανωνυμία.

    Πρώτον, γιατί ευάλωτος από όσους θέλουν να τον βλάψουν είναι όποιος την ταυτότητά του την ξέρουν λίγοι, και συνήθως οι «ενδιαφερόμενοι».

    Δεύτερο και κυριότερο γιατί εκείνος που έχει την ευθύνη και την υποχρέωση – την προσωποποιημένη μάλιστα ευθύνη και υποχρέωση –  της απόλυτης και διαρκούς προστασίας τέτοιων μαρτύρων είναι το κράτος, είναι οι αρμόδιες αρχές του και οι υπηρεσίες του.

    Αυτό, το κράτος, που ξέρει να φτιάχνει «τρομονόμους», όχι μόνο δεν πρέπει να αφεθεί να έχει στο νομικό του οπλοστάσιο ακόμα και «κουκουλοφόρους», όταν τους χρειάζεται, αλλά το αντίθετο: Πρέπει να υποχρεώνεται για την προστασία όσων ξεκουκουλώνουν βρωμιές. Πρέπει να ελέγχεται ανά πάσα στιγμή ώστε να μην διανοηθεί καν να επιτρέψει να πειραχτεί ούτε «τρίχα» τους. Πρέπει να βρίσκεται στο διαρκές στόχαστρο της κοινωνίας αυτό και οι ταγοί του – και μέσα από την μέγιστη δυνατή δημοσιοποίηση.

***

    ΥΓ: Οι άθλιοι του ΣΥΡΙΖΑ, που κυκλοφορούν σαν τρολ της τελευταίας υποστάθμης, έφτασαν να κατηγορούν το ΚΚΕ ότι τα κάνει «πλακάκια» με τον Μητσοτάκη στο θέμα των μαρτύρων – επειδή το ΚΚΕ παραμένει σταθερό σήμερα σε ό,τι έλεγε από το 2001 επί ψήφισης του «τρομονόμου». Αλήθεια, έχουν την ίδια άποψη και για τους συνηγόρους Πολιτικής Αγωγής στη Δίκη της Χρυσής Αυγής; Εκεί, θυμίζουμε, εμφανίστηκαν «προστατευόμενοι μάρτυρες» που κατέθεσαν εναντίον της Χρυσής Αυγής. Αλλά οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής, παρότι αυτές οι καταθέσεις θα ήταν υπέρ των πελατών τους και κατά των ναζιστών, αρνήθηκαν από θέση αρχής να πάρουν μέρος σε μια τέτοια διαδικασία με τους «προστατευόμενους ανώνυμους μάρτυρες» (σε αντίθεση με τους συνηγόρους των ναζιστών) για να μην νομιμοποιήσουν αυτό το αντιδραστικό πλαίσιο. Αλήθεια, άθλια ΣΥΡΙΖοτρολ, οι συνήγοροι του Παύλου Φύσσα, οι συνήγοροι των ψαράδων, οι συνήγοροι του ΠΑΜΕ  και οι άνθρωποί τους με πρώτη τη Μάγδα Φύσσα, τα έχουν κάνει κι αυτοί «πλακάκια» με τον Μητσοτάκη και τον Γεωργιάδη;…

πηγη: imerodromos.gr

Ένα τεραστίων διαστάσεων πολιτικό και οικονομικό σκάνδαλο το οποίο είναι διαχρονικό ήρθε στην δημόσια επικαιρότητα με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ για την ανέλκυση του ναυαγισμένου κρουαζιερόπλοιου SEADIAMOND στην Σαντορίνη.

Η ΠΕΝΕΝ και οι αντιπρόσωποί της στο ΝΑΤ έχουν επανειλημμένα αναφερθεί σε έναν νόμο έκτρωμα με βάση τον οποίο το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο έχει βρει φλέβα χρυσού και λυμαίνεται τον κόπο και τον ιδρώτα των Ναυτεργατών και καταληστεύει το ΝΑΤ μέσω των ναυαγισμένων πλοίων και ανάμεσα στους πολλούς που συμμετέχουν σε αυτό το άθλιο φαγοπότι είναι και επιχειρήσεις ανέλκυσης ναυαγισμένων πλοίων.

Επί μια εικοσαετία όλο το πολιτικό προσωπικό που πέρασε από το ΥΕΝ γνωρίζει αυτό το βρώμικο κύκλωμα και το παράνομο αλισβερίσι που έχει στηθεί, χωρίς κανένας από αυτούς να το "ακουμπήσει" παρά το γεγονός ότι όλοι τους ορκίζονται στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος!!!

Ας δούμε τα πράγματα με αφετηρία τον νόμο 2881/2001 με τον οποίο υπάρχουν οι σχετικές προβλέψεις, αρχές και ρυθμίσεις που αφορούν την ανέλκυση ναυαγίων με στόχο να διασφαλίζεται η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και να αποφεύγονται οι κίνδυνοι ναυτικών ατυχημάτων.

Σοβαρότατα κενά και παραλήψεις αυτού του νόμου χρησιμοποιήθηκαν εντέχνως από τους εμπλεκόμενους στην χρυσοφόρα αυτή μπίζνα, με αποτέλεσμα τα ναυαγισμένα πλοία να επανέρχονται πανηγυρικά στους ίδιους τους εφοπλιστές, μέσω πλειστηριασμών του ΟΛΠ και άλλων οργανισμών λιμένων που τα θεωρούσαν ναυάγια, επισπεύδοντας τον πλειστηριασμό τους και συνεπώς με αυτό τον τρόπο η αξία τους να απομειώνεται δραματικά και να πωλούνται για διάλυση (σκραπ).

Στις περισσότερες των περιπτώσεων τα θεωρούμενα ως ναυάγια πλοίων "αναδύονται από τον βυθό" (παροπλισμός) και αντί να οδηγηθούν στα διαλυτήρια, αλλάζουν όνομα, σημαία και διακριτικά και συνεχίζουν, μετά την αναγκαία επισκευή η μετασκευή, να δρομολογούνται σε διάφορες θάλασσες μεταξύ των οποίων και τις ελληνικές!!!

Να πάρουμε ως παράδειγμα τα 7 πλοία της ναυτιλιακής εταιρείας G.AFerries (πλοιοκτησίας Γεράσιμου Αγούδημου), λόγω χρεών το ΝΑΤ δεν τους χορηγούσε πλέον απόπλου.

Η εκτιμώμενη αξία τότε των πλοίων κυμαινόταν ανάμεσα στα 2 με 3 εκατομμύρια ευρώ το καθένα. Ο δημόσιος τότε ΟΛΠ εσπευσμένα και με διαδικασίες εξπρές, επικαλούμενος τον νόμο περί ναυαγίων, τα εκπλειστηριάζει ως ναυάγια με αποτέλεσμα το ΝΑΤ να χάσει πάνω από 28 εκατομμύρια.

Ο "πτωχευμένος" έως το τέλος της ζωής του Αγούδημος διήγαγε πολυτελή - χλιδάτο βίο στην Ελβετία και βέβαια δεν κατέβαλε ούτε ένα ευρώ από τα χρέη του!

Ακριβώς το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε παλιότερα με την ΔΑΝΕ και πιο πρόσφατα με την ΝΕΛ.

Συνολικά από τις τρεις αυτές εταιρίες, εξ αιτίας αυτού του νόμου, το ΝΑΤ χάνει πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ από απλήρωτες οφειλές!!!

Να σημειωθεί ότι ανάμεσα στις οφειλές δεν ήταν μόνο οι εισφορές των Ναυτεργατών αλλά και το ειδικό τέλος που εισέπρατταν από τους επιβάτες οι Ναυτιλιακές ακτοπλοϊκές εταιρίες υπέρ του ΚΑΕΟ, χρήματα τα οποία "τσέπωναν" οι εφοπλιστές και τα οποία ουδέποτε απέδιδαν στο ταμείο!!!

Μια άλλη χαρακτηριστική περίπτωση που βγάζει μάτι και επιβεβαιώνει την εκτίμησή μας περί παράνομων κυκλωμάτων και άθλιο αλισβερίσι είναι το Ε/Γ- Ο/Γ ακτοπλοϊκό πλοίο ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝΟΥ για το οποίο είχε έγκαιρα το ΝΑΤ κινήσει την διαδικασία κατάσχεσης ώστε να αποφευχθεί η ανάμειξη του ΟΛΠ με την διαδικασία του νόμου και το οποίο, σύμφωνα με εκτίμηση των ειδικών, η αξία του ήταν 1,6 εκατομμύρια ευρώ και ο πλοιοκτήτης είχε χρέη στο ΝΑΤ 2,6 εκατομμύρια ευρώ.

Μετά από αυτήν την εξέλιξη το πλοίο βρέθηκε περιέργως μισοβυθισμένο μέσα στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά...

Η άλλη όψη αυτού του ίδιου νομίσματος είναι οι λεγόμενες ναυαγιαιρέσεις που αφορούν την ανέλκυση από τον βυθό της θάλασσας ναυαγισμένων πλοίων για τις οποίες πρέπει να επισημάνουμε τα παρακάτω.

Πολλά από αυτά τα πλοία είναι στο βυθό της θάλασσας πολλές δεκαετίες αφού τα προκλητικά κενά του σχετικού νόμου εκμεταλλεύονται οι εφοπλιστές και τα ξεπετούν σε διάφορες περιοχές, μεταξύ των οποίων και στον Σαρωνικό, χωρίς να καταβάλουν το παραμικρό τίμημα, δημιουργώντας ένα νεκροταφείο πλοίων που αποτελεί και οικολογική βόμβα για το θαλάσσιο περιβάλλον στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά.

Η δεύτερη επιχειρησιακή δράση του τυχοδιωκτικού αυτού δαιμόνιου κυκλώματος που έχει στηθεί από εφοπλιστές, εργολάβους και άλλους, έχει στόχο να αρμέξουν το ελληνικό δημόσιο. Εισπράττουν ιλιγγιώδη ποσά από αυτή την καλοστημένη επιχείρηση στην οποία οι ευθύνες του ΟΛΠ ήταν τεράστιες και το ίδιο ακριβώς έργο συνεχίζει και σήμερα η κινεζική COSCO, αλλά αυτή για τα δικά της συμφέροντα απομυζώντας το ελληνικό δημόσιο!

Βέβαια το κύκλωμα που άρπαξε την ευκαιρία στηριζόμενο στον νόμο σκάνδαλο 2881/2001 και την διάταξη περί επίσπευσης των σχετικών διαδικασιών, είχε ως αποτέλεσμα οι εφοπλιστές να διαγράφουν δια παντός τα χρέη τους σε ΝΑΤ - δημόσιο, αξιοποίησε στο έπακρο τα πλοία τα οποία μπορούσαν να μεταπωληθούν και άφησε τα κατεστραμμένα σαπάκια στον βυθό της θάλασσας για να καταστρέψουν το θαλάσσιο περιβάλλον.

Πώς ο Δρίτσας ανέδειξε και στην συνέχεια έπνιξε το σκάνδαλο...

Το πρόβλημα ήρθε για πρώτη φορά στην Βουλή με πρωτοβουλία και επίκαιρη ερώτηση στην Βουλή από τον Βουλευτή Α΄ Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσα στις 16/11/2010, με αφορμή την πτώχευση της εταιρείας του Γεράσιμου Αγούδημου, ο οποίος επικρίνει και ελέγχει την τότε ηγεσία του ΥΕΝ "γιατί επιλέγει την διαδικασία περί ανέλκυσης ναυαγίων....."

Ο ίδιος όταν ανέλαβε Υπουργός Ε.Ν γνώριζε άριστα αυτός και οι στενοί συνεργάτες του (ορισμένοι από τους οποίους σήμερα εξακολουθούν να κατέχουν πολιτική θέση στην ηγεσία του ΥΕΝ) το όλο πρόβλημα όπως προκύπτει από την σχετική ερώτηση στην Βουλή.

Δεν θα επικαλεστούμε τις παρεμβάσεις της ΠΕΝΕΝ προς τον ίδιο, πιθανότατα να μας θεωρεί ότι εμείς είμαστε στον δρόμο του εξτρεμισμού με έξαλλες και ακραίες θέσεις, θα σταθούμε σε επίσημο έγγραφο που του κοινοποιήθηκε από το Δ.Σ του ΝΑΤ το οποίο είχε διορίσει η κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε.....

Με έγγραφο το οποίο υπογράφει ο Πρόεδρός του (διορισμένος από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) στις 20/5/2015 στην παράγραφο 2 αναφέρει επί λέξει: "Ν. 2881/01 να μην χαρακτηρίζονται ως ναυάγια πλοία παροπλισμένα εντός λιμένων με απαγόρευση απόπλου λόγω οφειλομένων ασφαλισιτκών εισφορών ή οφειλών προς τα πληρώματα, ώστε το ΝΑΤ να διασφαλίζει κατά προτεραιότητα τις οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές".

Ο "αριστερός ριζοσπαστικός και οικολογικός" ΣΥΡΙΖΑ και οι Υπουργοί του επί της ναυτιλίας Δρίτσας - Κουρουμπλής - Κουβέλης επί 4,5 χρόνια άφησαν ανέγγιχτο ένα ακόμη σκανδαλώδη νόμο που προκαλεί το κοινωνικό αίσθημα και μέσα από τον οποίο οι εφοπλιστές δεν πληρώνουν δεκάρα για εκατομμύρια χρέη τους σε ΝΑΤ - δημόσιο, οι Ναυτεργάτες με την σειρά τους μπαίνουν σε μια μακροχρόνια και αμφίβολης αποτελεσματικότητας δικαστική περιπέτεια για να πάρουν τα πραγματικά δεδουλευμένα τους και από την άλλη τα επιχειρηματικά και εφοπλιστικά τζάκια τρίβουν τα χέρια τους και κερδοσκοπούν είτε από τις ναυαγιαιρέσεις είτε αποκτώντας ξανά την ιδιοκτησία των πλοίων τους σε βάρος των κορόϊδων...

Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά, εύλογα και προφανώς έως τώρα αναπάντητα....

Τίνος συμφέροντα υπηρετούσε και υπηρετεί αυτό το αχρείο αστικό πολιτικό προσωπικό, ποιός και γιατί έβαλε και βάζει βέτο να διατηρείται ένα εξόφθαλμα σάπιο καθεστώς σε βάρος των συμφερόντων των Ναυτεργατών, των Ταμείων τους και φυσικά του ελληνικού δημοσίου.

Ποιός έχει λόγο και γιατί να χαρίζεται στους διάφορους τυχοδιώκτες εφοπλιστές για να απαλλάσσονται αυτοί των χρεών και με την διαδικασία περί ναυαγίων ορισμένοι από αυτούς να ξαναπαίρνουν καθαρά τα πλοία τους πίσω.

Η ΠΕΝΕΝ για άλλη μια φορά αποκαλύπτει το άθλιο αυτό αλισβερίσι που παίζεται πίσω από τις πλάτες των Ναυτεργατών, των ασφαλιστικών τους ταμείων και του δημόσιου χρήματος και τονίζει την ανάγκη να δοθεί άμεση και οριστική λύση με την κατάργηση του σχετικού νόμου περί επίσπευσης με τον χαρακτηρισμό των παροπλισμένων πλοίων ως ναυαγίων.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Μέλος του Δ.Σ του ΝΑΤ

Το άρθρο αυτό είναι το 6ο από τα 60 που έχουμε προαναγγείλει

Σε αντίθεση με τις εθνικές κυβερνήσεις που εγκρίνουν τον προϋπολογισμό τους κάθε χρόνο, οι ηγέτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα κληθούν να συμφωνήσουν για τα οικονομικά της ΕΕ (2021-2027), σε ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που αναμένεται εκρηκτικό εξαιτίας των διαφορών που παρατηρούνται στους κόλπους των «27». Ο επόμενος προϋπολογισμός του μπλοκ θα είναι ο πρώτος μετά το Brexit και θα συζητηθεί την Πέμπτη (20/02) στις Βρυξέλλες.

Το αυστηρό χρονοδιάγραμμα, οι επείγουσες προτεραιότητες της ΕΕ και ο κίνδυνος που μπορεί να προκύψει από τις συνομιλίες μετά την έξοδο της Βρετανίας από την Ένωση, επηρεάζουν τις διαπραγματεύσεις και πιέζουν τους ηγέτες των «27» να καταλήξουν σε συμφωνία εντός των επόμενων ημερών διαφορετικά «η Ευρώπη κινδυνεύει να αντιμετωπίσει ένα "σενάριο φρίκης" του χρόνου τον Ιανουάριο» σημείωσε ανώτερος αξιωματούχος της ΕΕ.

Αλλά κανείς δεν γνωρίζει εάν αυτό θα καταστεί εφικτό.

Παρά τις όποιες δυσκολίες, ο προϋπολογισμός της επόμενης επταετίας, πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του έτους καθώς (εάν δεν γίνει) τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να σταματήσουν να λαμβάνουν κεφάλαια.

Η πίεση αυξάνεται ολοένα και περισσότερο με δεδομένο πως τα κράτη μέλη έχουν ήδη καθυστερήσει, σε σύγκριση με την υλοποίηση του προηγούμενου προϋπολογισμού της επταετίας.

Οι συνομιλίες αναμένεται να αναδείξουν τη «γραμμή» που χαράσσουν οι πλούσιες χώρες που ναι μεν προτάσσουν την ανάγκη για αυξημένες αρμοδιότητες ωστόσο αρνούνται την αύξηση της χρηματοδότησης για την Ευρώπη του μέλλοντος. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και το αίτημα αρκετών χωρών για αναπροσαρμογή των κονδυλίων για τη μετανάστευση, την ασφάλεια, την καινοτομία ή την κλιματική αλλαγή.

Μια γρήγορη και συναινετική συμφωνία για το δημοσιονομικό πλαίσιο (2021-27) φαίνεται ότι δεν είναι εφικτή, παρά την αυξανόμενη πίεση να «σφραγιστεί» γρήγορα η συμφωνία.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, αναμένεται να πρότεινε να εγγραφεί στον προϋπολογισμό το 1,074% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος της ΕΕ ή 1,087 τρισεκατομμύρια ευρώ. Η πρόταση της Επιτροπής ορίζει τον προϋπολογισμό σε 1,279 τρισεκατομμύρια ευρώ (1,114% του ΑΕΕ της ΕΕ των 27). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα επιθυμούσε όχι λιγότερο από 1,3% ΑΕΕ.

Η διαφορά των 192 δισ. ευρώ δεν είναι τεράστια ωστόσο μια πιθανή διάθεση περισσότερων κονδυλίων για τα θέματα μετανάστευσης, ψηφιακής ή πράσινης οικονομίας σημαίνει λιγότερα χρήματα για τη γεωργία ή την περιφερειακή πολιτική γεγονός που αναμένται να προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις.

πηγη: efsyn.gr