Το ζήτημα της κατοικίας τίθεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα με πρωτοφανή οξύτητα. Πρόκειται για μια συνθήκη που ξεκίνησε την περίοδο επιβολής των μνημονίων, με το χαράτσι μέσω των λογαριασμών ρεύματος, που μονιμοποιήθηκε ως ΕΝΦΙΑ και, κυρίως, με τους πλειστηριασμούς κατοικιών των υπερχρεωμένων νοικοκυριών που δεν μπορούσαν πλέον να ανταποκριθούν στα χρέη προς τις τράπεζες.

Σήμερα, με την εκτίναξη των τιμών ενοικίασης, το ζήτημα αφορά πολύ μεγαλύτερο μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας. Παράλληλα, οι πλειστηριασμοί συνεχίζονται αυξανόμενοι και πλέον πραγματοποιούνται εξώσεις.

Η αλματώδης ανάπτυξη του τουρισμού, ο πολεοδομικός εξευγενισμός ολόκληρων περιοχών και ειδικότερα οι συνειδητές πολιτικές προσπάθειες προσέλκυσης επενδύσεων από το εξωτερικό, σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε μορφής κοινωνικής κατοικίας στη χώρα μετά την κατάργηση του ΟΕΚ, έχουν ως αποτέλεσμα η ζήτηση για βραχυπρόθεσμη τουριστική ενοικίαση να ανταγωνίζεται αυτή για μακροπρόθεσμη ενοικίαση από μονίμους κατοίκους. Και όλα αυτά σε μία κτηματαγορά όπως η ελληνική, η οποία είναι ιστορικά απορρυθμισμένη, στραμμένη από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους προς την ενθάρρυνση της ιδιοκατοίκησης, μέσα από άμεσες ή έμμεσες πολιτικές, με ασθενή δικαιώματα για τους/ις ενοικιαστές/ριες και με χαλαρό έλεγχο των χρήσεων γης. Η πρόσφατη οικονομική κρίση και οι πολιτικές όλων των μνημονικών κυβερνήσεων, έπληξαν με δριμύτητα τη μικρή ιδιοκτησία μέσω βαρύτερης φορολόγησης, κατασχέσεων και πλειστηριασμών. Η ιδιοκτησία τείνει να συγκεντρώνεται σε χέρια λίγων. Παράλληλα, μέσα σε λίγα χρόνια καταγράφεται σαφής μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα γενικά, αλλά ακόμα περισσότερο για τους/ις νεότερους/ες.

Όλα αυτά οδήγησαν σε μία κατάσταση όπου η πρόσβαση στην κατοικία με αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης γίνεται όλο και πιο δύσκολη για πολλούς και πολλές από εμάς, ενώ το κόστος της κατοίκησης, το οποίο περιλαμβάνει και τα πάγια έξοδα ύδρευσης, ηλεκτροδότησης, θέρμανσης, κ.λπ., γίνεται ιδιαίτερα δυσβάστακτο. Η προσφορά νεοαναγειρόμενων κατοικιών πραγματοποιείται σε απλησίαστες τιμές για τα ελληνικά δεδομένα και με συγκεκριμένο προσανατολισμό, που δεν μειώνει το κόστος απόκτησης κατοικίας δια της επιπλέον προσφοράς. Αντίθετα, παρασέρνει προς τα πάνω τις τιμές και των παλαιότερων διαμερισμάτων, επιτείνοντας τελικά το στεγαστικό πρόβλημα.

Αναγνωρίζοντας την ένταση του προβλήματος, το Τμήμα Αττικής του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, με απόφαση της Γενικής του Συνέλευσης, πήρε την πρωτοβουλία να καλέσει σε ανοιχτή σύσκεψη για το ζήτημα της κατοικίας εργατικά σωματεία, μαζικούς φορείς και κινήσεις πολιτών την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2024. Στο κάλεσμα στο οποίο ανταποκρίθηκαν μια σειρά από σωματεία και συλλογικότητες, και ακολούθησαν ακόμη δυο συσκέψεις. Η τελευταία, στις 24 Ιανουαρίου 2025 αποφάσισε τη συγκρότηση του Συντονισμού Σωματείων και Συλλογικοτήτων για τη Στέγαση.

Στον Συντονισμό συμμετέχουν μέχρι στιγμής με αποφάσεις τα παρακάτω σωματεία και συλλογικότητες:

ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής – Τμήμα Πολιτισμού και Αθλητισμού

Εργατική Λέσχη Νέας Ιωνίας

Εργατική Λέσχη Καλλιθέας

Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού – Σεπολίων – Ακαδημίας Πλάτωνα

Πρωτοβουλία Περιστέρι Ενάντια στους Πλειστηριασμούς και στις Αποκοπές Ρεύματος

Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών Τμήμα Αττικής (ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής)

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Κ. Σωτηρίου»

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο Αριστοτέλης»

Σωματείο Εργαζόμενων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (ΣΕΡΕΤΕ)

Ενώ παρακολουθούν ως παρατηρητές τα παρακάτω σωματεία και συλλογικότητες:

Γειτονιές για το Δικαίωμα στη Στέγαση

Εμείς στο Πεδίον του Άρεως

Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών

Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή

Επιτροπή για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της κοινότητας των Προσφυγικών και της συλλογικής της μνήμης

Εργατική Συμμαχία στα Δυτικά

Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων Vodafone – Πάναφον

ΣΕΦΚ – Κλαδικό σωματείο εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών

Το Μυρμήγκι – Στέκι Αλληλεγγύης Κυψέλης

Οι παραπάνω λίστες σωματείων και συλλογικοτήτων είναι ανοιχτές και σε νέες προσθήκες.

Το πλαίσιο των διεκδικήσεων μας, το οποίο είναι ανοιχτό σε βελτιώσεις και εμπλουτισμό μέσα από τη συμμετοχή και τον διάλογο, έχει διαμορφωθεί μέχρι στιγμής ως εξής:

Ανάπτυξη προγραμμάτων κοινωνικής – εργατικής – φοιτητικής κατοικίας για την ολοκληρωμένη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών, με οροθέτηση της κατοικίας αυτής εντός του υφιστάμενου αστικού ιστού και με συμμετοχή των κατοίκων στον σχεδιασμό της. Άμεση αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου

στην κατεύθυνση της παροχής κοινωνικής κατοικίας.

Ανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας που είχε καταργηθεί με το πρώτο μνημόνιο. Όχι στην χρήση του αποθεματικού του -το οποίο έχει προκύψει από τις εισφορές των εργαζομένων- για έντοκα δάνεια με τη μεσολάβηση του ιδιωτικού τραπεζικού κεφαλαίου, αλλά αξιοποίησή του για την κάλυψη των

κοινωνικών αναγκών.

Αξιοποίηση κάθε μορφής πρόσβασης στην κατοικία εκτός των τιμών που διαμορφώνει η προσφορά και η ζήτηση στην κτηματαγορά, όπως υποστήριξη καταλήψεων στέγης και διερεύνηση της δυνατότητας συνεταιριστικής κατοικίας.

Ισχυρή κρατική ρύθμιση της κτηματαγοράς, με αποτροπή των κερδοσκοπικών πρακτικών και γενικότερα της αντιμετώπισης της κατοικίας σαν αμιγώς επενδυτικό προϊόν. Αποθάρρυνση της ζήτησης από υψηλότερα εισοδήματα από το εξωτερικό, κατάργηση του προγράμματος «χρυσή βίζα», έλεγχος της πηγής των εισοδημάτων πολιτών εξωτερικού πριν την απόκτηση κατοικίας στην Ελλάδα.

Οριοθέτηση και αυστηρός περιορισμός των τουριστικών χρήσεων, μέσω του κατάλληλου πολεοδομικού σχεδιασμού, ώστε να μην εκτοπίζουν την κατοικία.

Εφαρμογή περιορισμών στη βραχυχρόνια μίσθωση, ειδικά σε περιοχές με στεγαστικό πρόβλημα, ώστε να μην εκτοπίζονται οι μόνιμοι κάτοικοι και τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, αντί για την ψήφιση νέων νόμων οικονομικού χαρακτήρα που οδηγούν στην πλήρη εμπορευματοποίηση και ανάπτυξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων αντί στη μείωσή τους, όπως γίνεται τώρα.

Περιορισμοί στις ανεξέλεγκτες αυξήσεις ενοικίων με τα κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης και της επιβολής ανώτατων τιμών (πλαφόν ανάλογα με τη θέση, τον όροφο, τα τετραγωνικά, την παλαιότητα κ.ά.).

Ενίσχυση των νόμιμων δικαιωμάτων των ενοικιαστών/ριών. Μέτρα οικονομικής στήριξης από το κράτος των ενοικιαστών/ριών και των υποψήφιων αγοραστών/ριών από χαμηλά οικονομικά στρώματα.

Να αναλάβει το κράτος πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της διάθεσης του μη χρησιμοποιούμενου οικιστικού αποθέματος σε μακροπρόθεσμη ενοικίαση, σε προσιτές τιμές για τους/ις ενοικιαστές/ριες.

Προστασία της μικρής ιδιοκτησίας από την υπερφορολόγηση και τα μέτρα που οδηγούν στη συγκέντρωση των ακινήτων σε λίγα χέρια, όπως οι υποχρεωτικές ασφαλίσεις κ.ά.

Θεσμική προστασία της πρώτης κατοικίας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων από πλειστηριασμό. Κατάργηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και κατασχέσεων.

Να ληφθούν όλα τα μέτρα που θα μειώσουν το κόστος της κατοίκησης (ύδρευση, θέρμανση – ψύξη, ηλεκτροδότηση κ.ά.).

Προστασία του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος από τους κινδύνους σεισμού, πλημμύρας, πυρκαγιάς και όπου είναι δυνατό ανανέωσή του με βάση σύγχρονα πρότυπα κατοικίας και κατοίκησης, με γενναία δημόσια χρηματοδότηση και χωροταξικό – πολεοδομικό σχεδιασμό με βάση τις κοινωνικές ανάγκες.

Πηγή: kommon.gr

Η προανακριτική επιτροπή για το μπάζωμα στα Τέμπη είναι υποκριτική γιατί δεν αφορά όλους τους μηνυθέντες πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, απαντάει η Μαρία Καρυστιανού στον Υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη.

Υπενθυμίζεται πως ο Φλωρίδης υποστήριξε κατά τη συζήτηση για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον Χρήστο Τριαντόπουλο, πως «αυτό που εξελίσσεται σήμερα στη Βουλή από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης είναι σε απόλυτη δυσαρμονία με τα αιτήματα του κόσμου. Είναι μία βαθύτατη υποκρισία κόντρα στο λαϊκό αίσθημα. Είναι μία εξόφθαλμη απόπειρα κομματικής εκμετάλλευσης μιας εθνικής τραγωδίας. Και βρισκόμαστε μπροστά ξανά σε αστήριχτες κατηγορίες συγκάλυψης, χωρίς κανένα στοιχείο, χωρίς να προσδιορίζεται, ούτε κατ ελάχιστον τι επιχειρήθηκε να συγκαλυφθεί και ποιος να καλυφθεί».

Πράγματι κ. Φλωρίδη η πρόταση σύστασης Προανακριτικής είναι υποκριτική, γιατί δεν αφορά ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς, οι ποινικές δικογραφίες των οποίων έχουν σταλεί εδώ και μήνες από τον Εισαγγελέα στη Βουλή και ΟΛΑ τα ερευνητέα εγκλήματα.

Αντιθέτως, κατα παράβαση του νόμου και… pic.twitter.com/a2WxKwdGbk

— Maria Karystianou (@mkaristianou) March 6, 2025

Αναλυτικά η απάντηση της Μ. Καρυστιανού στον υπουργό Δικαιοσύνης:

«Πράγματι κ. Φλωρίδη η πρόταση σύστασης Προανακριτικής είναι υποκριτική, γιατί δεν αφορά ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς, οι ποινικές δικογραφίες των οποίων έχουν σταλεί εδώ και μήνες από τον Εισαγγελέα στη Βουλή και ΟΛΑ τα ερευνητέα εγκλήματα.

Αντιθέτως, κατά παράβαση του νόμου και του Συντάγματος, έγινε «κουτσουρεμένη» για τα μάτια του κόσμου, και κυρίως για να σωθείτε από τις αληθινές ποινικές ευθύνες.

Και εσείς λοιπόν για αυτό την υπερψηφίσατε ακριβώς διότι είναι υποκριτική!

Και άρα εξυπηρετεί την κυβερνητική ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ και ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ και κυρίως τη ΜΗ μεταμέλεια σας.

Η δε αναφορά σας στο χρυσοπληρωμένο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ που ενώ είναι παντελώς αναρμόδιο, σπεύδει εναγωνίως να πει αορίστως ότι δεν υπήρχαν πολιτικές εντολές, ακόμη και αυτό θα γυρίσει σύντομα μπούμερανγκ κατευθείαν πάνω σας όταν αποκαλυφθούν και οι εντολές που δόθηκαν και ο ΕΝΤΟΛΕΑΣ.

Περιμένουμε επιτέλους από τους Βουλευτές να κάνουν μια ΣΟΒΑΡΗ ΠΛΗΡΗ και όχι κουτσουρεμένη πρόταση για Προανακριτική, που θα περιλαμβάνει ΟΛΟΥΣ τους ήδη μηνυθέντες πολιτικούς, Πρωθυπουργό και Υπουργούς, πρώην και νυν, με αξιοποίηση όλων των δικογραφιών που είναι θαμμένες στη Βουλή, και ΟΛΑ τα εγκλήματα, για τα οποία έχουν επίσημα εδώ και μήνες μηνυθεί.

Αν όμως ΟΛΟΙ οι Βουλευτές βολευτούν και συνεχίσουν να μην την κάνουν, σημαίνει ότι κανείς δεν έχει το ανάστημα να αναδείξει την αλήθεια και το φως της!».

 

Πηγή: thepressproject.gr

Από το 2010, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, παρά τις ενδεχόμενες διαφορές μεταξύ τους, ασκούν ακραία καταστροφικές πολιτικές που υπαγορεύουν άμεσα ξένες δυνάμεις και η εγχώρια ολιγαρχία, πολιτικές που βρίσκουν αντίθετη τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Ως αποτέλεσμα είχαμε κατά καιρούς τεράστιες διαδηλώσεις εναντίον αυτών των πολιτικών, από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, υπό τον υποτιθέμενο δημοκράτη Γιώργο Παπανδρέου (μέχρι και «αντιεξουσιαστή» αποκαλούσε τον εαυτό του ο άνθρωπος που έφερε το ΔΝΤ σε Ελλάδα και Ευρώπη) και, στη συνέχεια, όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις και όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και οι μικρότεροι σύμμαχοί τους), έως και η σημερινή κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Υποτίθεται ότι το Σύνταγμα προβλέπει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Στην πράξη όμως το δικαίωμα δεν μπορεί να ασκηθεί.

Μερικές δεκάδες άτομα, με την ταμπέλα συνήθως του «αντιεξουσιαστή» ή του «αναρχικού», ή και χωρίς καμιά ταμπέλα εμφανίζονται από το πουθενά (out of the blue) και ρίχνουν συνήθως μερικές βόμβες μολότοφ προς την κατεύθυνση των αστυνομικών ή αρχίζουν να κάνουν ζημιές σε διάφορα κτίρια. Η τόσο δραστήρια αστυνομία μας δεν συλλαμβάνει ποτέ κανέναν από αυτούς. Αυτό που κάνει είναι ότι επιτίθεται με δακρυγόνα εναντίον του συνόλου των διαδηλωτών σε όλη την γιγαντιαία πλατεία Συντάγματος στο κέντρο της Αθήνας. Η αλόγιστη αυτή χρήση δακρυγόνων οδηγεί στη διάλυση των συγκεντρώσεων.

Η υπόθεση Marfin το 2011 και Μίκη-Γλέζου το 2012

Σε μερικές περιπτώσεις τα πράγματα γίνονται και πιο σοβαρά, όπως για παράδειγμα ο εμπρησμός της τράπεζας Marfin, στις 5 Μαΐου του 2010 που προκάλεσε τον θάνατο τριών αθώων ανθρώπων, χωρίς έως σήμερα οι αρμόδιες αρχές να διαπιστώσουν με βεβαιότητα την ταυτότητα των ατόμων που επετέθησαν και έκαψαν την τράπεζα. Σε συζήτηση που είχα κάποτε με τον πρώην υπουργό Άμυνας και παρολίγον διάδοχο του Ανδρέα Παπανδρέου, τον Γεράσιμο Αρσένη, σχετικά ακριβώς με αυτή την υπόθεση, ο εκλιπών, χωρίς και αυτός να είναι σε θέση να εντοπίσει τους ενόχους, μου συνέστησε πάντως πολύ εμφατικά να μην ξεχνάω ότι «υπάρχει και στην Ελλάδα βαθύ κράτος». (Για την υπόθεση της Marfin δες και τις ενδιαφέρουσες αναφορές του καθηγητή Διονύση Δρόσου στο άρθρο του για τη διαδήλωση της Παρασκευής.

Υπουργός Δημόσιας Τάξης (γιατί δεν είναι ασφαλώς Προστασίας του Πολίτη) ήταν τότε ο ίδιος που είναι και σήμερα, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης -ένας πολιτικός της πλήρους εμπιστοσύνης του ατλαντικού παράγοντα- που βλέπει επί των ημερών του, όχι μόνο τα τρένα να περνούν, αλλά και την εγκληματικότητα να εκτοξεύεται ακάθεκτη στη χώρα. Ο Χρυσοχοΐδης έμεινε, εκτός των άλλων, γνωστός στην ιστορία, για τη δήλωσή του ότι δεν ήξερε τι περιείχε το Μνημόνιο που ψήφισε, γιατί δεν το είχε διαβάσει καθώς ήταν απασχολημένος με πιο σοβαρά πράγματα. Ιδού τι του καταλόγιζε τότε η ακόμα αντιμνημονιακή Νέα Δημοκρατία, πριν και από τη δική της οβιδιακή μεταστροφή.

Ως αποτέλεσμα της δολοφονίας των τριών στη Marfin, «μούδιασε» το τεράστιο κύμα των ανθρώπων που είχε τότε κατέβει στην Αθήνα διαμαρτυρόμενο για τα μέτρα λιτότητας που είχε εξαγγείλει ο Παπανδρέου, και με ψυχολογία στα πρόθυρα της εξέγερσης. Όσο για τους αστυνομικούς που έβλεπαν έως τότε μάλλον με συμπάθεια τους διαδηλωτές, σκλήρυναν τη στάση τους. Προτού συμβεί αυτό δεν ήταν σίγουρο ότι θα αντιστέκονταν ακόμα και σε προσπάθεια εισόδου στη Βουλή, μαθαίνοντας όμως τους θανάτους ήταν έτοιμοι να «βαρέσουν στο ψαχνό» αν χρειαζόταν. Οπωσδήποτε τα γεγονότα αυτά βοήθησαν και διευκόλυναν την υιοθέτηση, πέντε μέρες αργότερα, του Μνημονίου (bail out) για τη σωτηρία, δηλαδή για την καταστροφή της Ελλάδας.

Σε μια άλλη περίπτωση, όταν πάνω από ένα εκατομμύριο διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος, τον Φεβρουάριο του 2012, διαμαρτυρόμενοι για το καταστροφικό πρόγραμμα «αναδιάρθρωσης» του ελληνικού χρέους (PSI) από την κυβέρνηση Παπαδήμου (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), τη μόνη αναδιάρθρωση χρέους στην παγκόσμιο ιστορία που έγινε υπέρ των πιστωτών και εις βάρος του οφειλέτη και που αφήρεσε από τη χώρα το «πυρηνικό όπλο» που είχε για τη ρύθμιση του χρέους της (υπαγωγή στο ελληνικό δίκαιο και τα ελληνικά δικαστήρια) , η Αστυνομία δεν χρειάστηκε καμιά αφορμή. Χτύπησε μαζικά με δική της πρωτοβουλία απευθείας την κορυφή της διαδήλωσης, μπροστά στη Βουλή, της οποίας ηγούντο δύο πολύ ηλικιωμένοι και άρρωστοι άνθρωποι, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μανώλης Γλέζος, αδιαφορώντας για τις συνέπειες, που θα μπορούσαν πολύ πιθανά να είναι ο θάνατός τους. Προφανώς αυτοί που διέταξαν αυτή την επίθεση ήθελαν να αποδείξουν ότι δεν θα τους σταματήσει τίποτα!  

Την περασμένη Παρασκευή (28/2), ήταν τέτοια η οργή και η αποφασιστικότητα του πλήθους που αρκετοί διαδηλωτές, παρά τη μαζική χρήση δακρυγόνων δεν έλεγαν να φύγουν και επανήλθαν ξανά στο Σύνταγμα. Αυτό δεν είχε προβλεφθεί και όσοι κάνουν συνήθως τα επεισόδια είχαν ήδη αποχωρήσει από το Σύνταγμα. Το αποτέλεσμα ήταν ότι αναγκάστηκε η Αστυνομία να επέμβει κατά των ειρηνικών διαδηλωτών άνευ προσχήματος. O λόγος; Φοβήθηκαν επανάληψη του κινήματος των Αγανακτισμένων που κατέλαβαν επί μήνες τμήμα της πλατείας Συντάγματος. Τρέμουν τη λαϊκή οργή και όσα ενδεχομένως θα αποκαλυφθούν στη συνέχεια.

Ο Μητσοτάκης έχασε το παιχνίδι

Κανένα αστυνομικό μέτρο δεν μπορεί όμως πλέον, να είναι αποτελεσματικό, απέναντι σε τόσο μαζική και τόσο βαθειά εξέγερση ενός ολόκληρου λαού. Η τυχόν ένταση της καταστολής από μια πανικόβλητη/αδίστακτη κυβέρνηση μόνο να χειροτερέψει μπορεί τα πράγματα. Η πάνδημη εξέγερση του ελληνικού λαού, δεν αφορά μόνο τους χειρισμούς για τα Τέμπη, αφορά ολόκληρο τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας από την κυβέρνηση, ή, για να είμαστε ακριβέστεροι, το «καθεστώς» Μητσοτάκη. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καμιά εμπιστοσύνη ούτε στις τρεις εξουσίες, περιλαμβανομένης μιας Δικαιοσύνης, την ηγεσία της οποίας διορίζει η κυβέρνηση, και που έχει φτάσει να μην εμπιστεύεται το 75-80% του ελληνικού λαού, ποσοστό που αμφιβάλλω αν έχει υπάρξει ποτέ σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου και που κανονικά θα επέβαλε την παραίτηση της ηγεσίας του Αρείου Πάγου, ακόμα και για λόγους ευθιξίας, αφού είναι επί των ημερών της που έφτασε σε αυτά τα ρεκόρ η δυσπιστία του ελληνικού λαού προς τη δικαιοσύνη που υποτίθεται δικάζει εν ονόματί του. Η ηγεσία της έχει μπει ήδη σε διάφορες δημόσιες διαμάχες, ακόμα και με αρχηγό κόμματος ή τους συγγενείς. Γιατί δεν μας λέει πως η ίδια εξηγεί αυτή την κατάρρευση της εμπιστοσύνης στο θεσμό του οποίου άρχει;

Για τη Δικαιοσύνη αξίζει να παρακολουθήστε το απόσπασμα από τον εκπληκτικό λόγο ενός ιερέα στη Θεσσαλία. Είναι ιστορική παράδοση των ελληνικών λαϊκών ξεσηκωμών η συμμετοχή του κατώτερου, συνήθως όμως όχι του ανώτερου κλήρου.

Ο ελληνικός λαός αντελήφθη μέσω όλων των απίθανων που έπραξε και του είπε η κυβέρνηση με τα Τέμπη, ότι υπάρχει κάτι πολύ σάπιο στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας και ότι αυτό το σάπιο δεν στέρησε απλώς τη ζωή από τα τουλάχιστο 57 θύματα της τραγωδίας, απειλεί να αρπάξει και να καταστρέψει τη δική του ζωή και όλη τη χώρα. Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού βιώνει άλλωστε μια ακρίβεια που τον εξοντώνει και την ταχεία αποσύνθεση του ΕΣΥ.

Ηθική ασφυξία και απόλυτη ανασφάλεια

Σε αυτά όμως έρχεται να προστεθεί και η επιβεβαίωση μιας ακόμα πιο φρικτής και ανυπόφορης υποψίας. Δεν είναι μόνο ότι η κυβέρνηση μπορεί να ασκεί μια πολιτική που μπορεί να αρέσει ή όχι. Δεν είναι μόνο το α’ ή το β΄ ζήτημα. Εδώ έχει τεθεί ζήτημα ηθικής ποιότητας, ηθικών ιδιοτήτων των διοικούντων το κράτος. Αν μπορούν να χειροκροτούν τον κ. Καραμανλή που αγνόησε τις προειδοποιήσεις, αν μπορούν να οργανώνουν επείγουσα σχεδόν στρατιωτική επιχείρηση που να οδηγεί στην μαζική καταστροφή αποδεικτικών στοιχείων, αν ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζουμε τι είδους φορτίο μετάφερε και για λογαριασμό ποίου το μοιραίο τρένο, αν συμβαίνουν τα όσα περισσότερο από παράξενα συνέβησαν με τις ανακρίσεις, για να μη μιλήσουμε για τις υποψίες για τρεις θανάτους εμπλεκομένων ή σχετιζόμενων με την υπόθεση και δεκάδες άλλα γεγονότα και δηλώσεις που παρακολούθησε άναυδη όλη η χώρα, πόση εμπιστοσύνη μπορεί να έχει ο Έλληνας πολίτης στο κράτος του; Πως να μην τρέμει για το τι  μπορεί να συμβεί αύριο στον ίδιο και στη χώρα του;

Λόγοι ηθικής τάξης δεν μπορούν να επιτρέψουν την ανοχή των όσων συνέβησαν για τη συγκάλυψη των ευθυνών για τη σύγκρουση. Αλλά η ηθική είναι ο τρόπος επιβίωσης της κοινωνίας, ο τρόπος να μη γίνει Ζούγκλα.  

Αν οι Έλληνες δεν τα είχαν νιώσει πόσο ζωτικής και γενικότερης σημασίας είναι αυτή η υπόθεση, δεν θα είχαν ξεσηκωθεί πραγματοποιώντας πιθανώς τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στην ιστορία τους και μάλιστα όχι μόνο σε κάθε γωνιά της χώρας, αλλά και σε όλο τον κόσμο, στο Τόκιο, στο Ρίο, στην Ισλανδία.

Η ίδια η κατάσταση τους υποχρέωσε να βγουν από την απάθεια και την αδράνεια μιας ολόκληρης δεκαετίας, προϊόν της βαριάς ήττας (όχι μόνο αντικειμενικής, αλλά επίσης και ηθικο-ψυχολογικής, λόγω της στάσης και συμπεριφοράς της ηγεσίας που εμπιστεύτηκαν) του 2015. Ο δεκαετής αυτός κύκλος μοιάζει να έκλεισε πια και η κυβέρνηση θα βρει τώρα πιθανότατα απέναντί της τον ελληνικό λαό, με πολύ μεγαλύτερη μαχητικότητα, όχι μόνο στο θέμα των Τεμπών, αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα θέματα. 

Η συγκάλυψη από την κυβέρνηση της υπόθεσης των Τεμπών έχει αποδειχθεί, και αυτό προτού καν χυθεί φως σε ουσιώδεις πτυχές της υπόθεσης. Η εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού και στις τρεις εξουσίες του έχει κλονισθεί συθέμελα. Αν όσα είναι γνωστά σήμερα ήταν γνωστά πριν από τις εκλογές το κυβερνών κόμμα δεν θα τις είχε ασφαλώς κερδίσει. Σήμερα, η δυσαρμονία ανάμεσα στη λαϊκή βούληση και την κυβέρνηση είναι περισσότερο από εμφανής, δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο.

Η μόνη συνταγματικά και δημοκρατικά ορθή λύση του προβλήματος που έχει ανακύψει (και η μόνη εθνικά συμφέρουσα και ασφαλής σε μια περίοδο πρωτοφανούς γεωπολιτικής αστάθειας) είναι η παραίτηση της κυβέρνησης και η διεξαγωγή εκλογών.

Πόσο μάλλον που όλοι οι βουλευτές της ΝΔ υποστηρίζουν ακόμα τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τις κυβερνητικές πρακτικές, αλλά και ένα ολόκληρο σύστημα που φαίνεται ότι τις καλύπτει και τις υποστηρίζει, ένα σύστημα που ελέγχει σχεδόν τα πάντα: Βουλή, Πρόεδρο Δημοκρατίας, Δικαιοσύνη και ΜΜΕ, που είναι ήδη πάρα πολλά ακόμα κι αν θεωρήσουμε παντελώς αβάσιμες τις διατυπωθείσες υποψίες για ύπαρξη και δράση και άλλου τύπου μηχανισμών.

Δεν μπορεί να κυβερνήσει πια αυτή η κυβέρνηση, σε ανοιχτή σύγκρουση με το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού. Και όσο θα γαντζώνεται στην εξουσία, τόσο θα χειροτερεύουν τα πράγματα, σε μια περίοδο εξαιρετικά επικίνδυνη για τη χώρα.

Είναι γεγονός ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν ικανοποιούν την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Είναι γεγονός ότι χρειαζόμαστε μεγάλα κοινωνικά κινήματα και νέα πολιτικά υποκείμενα . Αλλά το ότι δεν μας ικανοποιεί η αντιπολίτευση δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιτραπεί σε μια κυβέρνηση όπως η σημερινή, με αυτές τις πολιτικές και προπάντων ηθικές ιδιότητες, να συνεχίσει ανενόχλητη το έργο της, με καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα.

Όλοι οι Έλληνες χρειαζόμαστε τώρα οξυγόνο, είναι η Ελλάδα χρειάζεται οξυγόνο για να μην πάθει ηθική ασφυξία.

ΥΓ. Ακόμα μια φορά, η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή ανέδειξε την πλήρη αδυναμία αυτού του οργάνου να εκπροσωπήσει αυθεντικά τον ελληνικό λαό, αλλά και την προθυμία με την οποία οι βουλευτές της κυβερνώσας Νέας Δημοκρατίας ταυτίζονται με μια προδήλως εγκληματική κυβέρνηση, που αποδοκιμάζει πια η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Κανείς νοήμων Έλληνας δεν περιμένει η Προανακριτική που θα σχηματιστεί να κάνει τίποτα άλλο από συγκάλυψη, ενώ σοβαρά ερωτήματα εγείρονται και για τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ και από τους ίδιους τους συγγενείς. Το μόνο θετικό είναι ότι τέσσερα κόμματα της αντιπολίτευσης αποφάσισαν να συνεργαστούν καταθέτοντας πρόταση μομφής. Έχει γίνει πάντως πάλι περισσότερο από σαφές ότι αναγκαία (μπορεί όμως όχι και ικανή) συνθήκη για να επέλθει κάθαρση είναι η άμεση παραίτηση της κυβέρνησης και η διενέργεια εκλογών. Μια αλλαγή στο χώρο της δικαιοσύνης μοιάζει επίσης εντελώς απαραίτητη. Ολόκληρη η χώρα ασφυκτιά.

Πηγή: kosmodromio.gr

Πήρε στο δούλεμα τον πρωθυπουργό και το … σαμαρικό antinews.

Αντιγράφουμε:

Προφανώς ο Κυριάκος, κατόπιν της πρωτοφανούς λαϊκής εξέγερσης, το έχει πάρει απόφαση ότι η πτώση του είναι αναπόφευκτη και είπε να το ρίξει στην τρέλα μπας και διασωθεί.

Τα bots των Ρώσων φταίνε λοιπόν για τη λαοθάλασσα.

Ούτε το μπάζωμα, ούτε τα ψέματα, ούτε οι προβοκάτσιες των πραιτοριανών του μητσοτακισμού για να μην κατεβεί ο κόσμος στους δρόμους.

Είμαστε σίγουροι δε ότι οι γνωστοί-άγνωστοι μπαχαλάκηδες που μπούκαραν με τις βαριοπούλες στο συλλαλητήριο για να το… σπάσουν, με την αστυνομία απλώς να τους κοιτά, ήταν πράκτορες των Ρώσων.

Λίγη ντροπή κύριε πρωθυπουργέ, και σας ακούμε και σας βλέπουμε. Δεν απευθύνεστε στους κολαούζους σας, αλλά στον ελληνικό λαό που τσακίζετε από το ’19 με την άφρονα πολιτική σας κι εσχάτως στέλνετε στον άλλο κόσμο ένεκα της επιτελικής ανυπαρξίας και ανικανότητας.

Πέρα από το γεγονός ότι κι ο πιο δύσπιστος για την ενοχή της κυβέρνησης σχετικά με το περιβόητο μπάζωμα άρχισε να σκέφτεται το αντίθετο, έχετε αντιληφθεί ότι με τα περί αποσταθεροποίησης από τον Βλαδίμηρο επί της ουσίας παραδέχεστε ότι είστε εντελώς αδειασμένος από τον Τραμπ με ό, τι αυτό συνεπάγεται για την… πρωθυπουργική μακροημέρευσή σας;

Για σκεφτείτε το λιγάκι μπας και αναθεωρήσετε.

Και κάτι ακόμα.

Αναμένεται λέει ο Σαμαράς να  εξαπολύσει νέους μύδρους κατά του Μητσοτάκη.

Μόνο αν οι βουλευτές που ελέγχει πράξουν τα δέοντα θα είναι αποτελεσματικοί.

Διαφορετικά θα αποδειχτούν τζούφιοι χωρίς να προσφέρουν τίποτα στη δύσμοιρη πατρίδα όπως οι προηγούμενοι.

Έλεος πλέον με τις μικροπολιτικές ατζέντες την ώρα που η χώρα καταρρέει.

Πηγή: vathikokkino.gr

Ο παλλαϊκός ξεσηκωμός στις 28 Φλεβάρη έφερε στο προσκήνιο την εγκληματική κυβερνητική πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, της συγκάλυψης στο έγκλημα των Τεμπών και της γενικότερης επίθεσης στα λαϊκά εργατικά δικαιώματα.

Ανέδειξε περισσότερο από ποτέ ότι οι συγκοινωνίες και όλα τα κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες είναι ενταγμένα στο δόγμα κόστος - όφελος, με αποτέλεσμα η ανθρώπινη ζωή να υποτάσσεται στη φιλελεύθερη γραμμή του κέρδους.

Η κυβέρνηση υπέστη μία συντριπτική ήττα σε αυτόν τον στρατηγικό τομέα της πολιτικής της, αφού ο λαός μαζικά ξεχύθηκε στους δρόμους και στις πλατείες και οι εργασιακοί χώροι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, κυριολεκτικά νέκρωσαν.

Το μήνυμα είναι σαφές, πεντακάθαρο και δεν χωράει την παραμικρή αμφιβολία. Ο λαός απαιτεί να τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι για το έγκλημα των Τεμπών και να οδηγηθούν στη φυλακή.

‘Όλα τα κοινωνικά αγαθά (συγκοινωνίες, υγεία, παιδεία, νερό, ρεύμα) να περάσουν στο κράτος.

Το λαϊκό πόρισμα δεν επιτρέπει καμία συγκάλυψη και ατιμωρησία στο εγκλημα.

Η κυβέρνηση για πρώτη φορά βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο.

Η αποτυχία της επισφραγίστηκε και στον τομέα της διαχείρισης των παλλαϊκών συγκεντρώσεων και ιδιαίτερα στην Αθήνα, αφού γέμισε με χημικά το κέντρο της πόλης, έχοντας ως θλιβερούς πρωταγωνιστές τα ΜΑΤ, την Αστυνομία, τις Αύρες και όλες τις δυνάμεις καταστολής.

Στο πλαίσιο αυτό προχώρησε σε πογκρόμ διώξεων, προσαγωγών και συλλήψεων, μεταξύ των οποίων και 25 μελών της πολιτικής οργάνωσης "Ρουβίκωνας".

Τα μέλη της οργάνωσης συνελήφθησαν και κρατούνται να δικαστούν την Τρίτη το πρωί 4/3/2025.

Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν έχουν ως βάση τους τρομονόμους, οι οποίοι θεσμοθετήθηκαν για να θωρακίσουν το αστικό κράτος, τα συμφέροντα των αφεντικών, την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων.

Αυτή η αντιδραστική νομοθεσία συνιστά την πιο ωμή παραβίαση των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Απαιτούμε

- Να σταματήσει κάθε δίωξη εναντίον των μελών του "Ρουβίκωνα"

- Στηρίζουμε την κινητοποίηση στα δικαστήρια την Τρίτη 4/3/2025

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ο ετήσιος πληθωρισμός της ζώνης του ευρώ αναμένεται να διαμορφωθεί στο 2,4% τον Φεβρουάριο του 2025, από 2,5% τον Ιανουάριο, σύμφωνα με προκαταρκτική εκτίμηση της Eurostat, που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Στην Ελλάδα ωστόσο ο πληθωρισμός εκτιμάται ότι θα βρεθεί στο 3% το Φεβρουάριο από 3,1% τον Ιανουάριο.

Το Φεβρουάριο, τα υψηλότερα επίπεδα πληθωρισμού στην ευρωζώνη καταγράφουν η Εσθονία (5%), η Κροατία (4,7%), το Βέλγιο (4,4%) και η Σλοβακία (4%).

Τα χαμηλότερα επίπεδα πληθωρισμού στην ευρωζώνη καταγράφουν το Φεβρουάριο η Γαλλία (0,9%), η Ιρλανδία (1,3%), η Φινλανδία (1,5%) και η Ιταλία (1,7%).

Εξετάζοντας τις κύριες συνιστώσες του πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ, οι υπηρεσίες αναμένεται να έχουν τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό τον Φεβρουάριο (3,7%, έναντι 3,9% τον Ιανουάριο), ακολουθούμενες από τα τρόφιμα, το αλκοόλ και τον καπνό (2,7%, έναντι 2,3% τον Ιανουάριο), τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά (0,6%, έναντι 0,5% τον Ιανουάριο) και την ενέργεια (0,2% τον Ιανουάριο).

Πηγή: documentonews.gr

Μετά τις «προειδοποιήσεις» του Αμερικανού προέδρου, Τραμπ προς τον Ουκρανό ομόλογό του ότι «δεν θα ανεχτούμε για πολύ ακόμα» τις βλέψεις του Ζελένσκι για μη τερματισμό του πολέμου, ήρθε και η απάντηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ που παύουν να στέλνουν στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.

Η απόφαση πάρθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ μετά την... καταστροφική συνάντησή του με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Οβάλ Γραφείο, αλλά και την ανάρτηση του τελευταίου ότι το τέλος του ουκρανικού «είναι πολύ, πολύ μακριά».

«Κάνουμε παύση και θα επανεξετάσουμε τη βοήθειά μας, ώστε να εξασφαλίσουμε ότι συμβάλλει στην αναζήτηση λύσης» στην ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία, δήλωσε ο αξιωματούχος, που εκφράστηκε υπό τον όρο να μην κατονομαστεί.

«Ο πρόεδρος κατέστησε σαφές πως επικεντρώνεται στην ειρήνη. Χρειαζόμαστε εταίρους που δεσμεύονται επίσης στην επίτευξη αυτού του στόχου», συμπλήρωσε.

Η απόφαση αποκαλύπτεται έπειτα από συνεδρίαση στον Λευκό Οίκο νωρίτερα χθες με τη συμμετοχή του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και συμβούλων του προέδρου Τραμπ.

Μερικές ώρες πριν, ο Ρεπουμπλικάνος αρχηγός του αμερικανικού κράτους δεν έδωσε ξεκάθαρη απάντηση για το ζήτημα, λέγοντας πως διεξάγονταν συζητήσεις.

«Δεν πρόκειται για οριστικό τέλος της βοήθειας (αλλά) για παύση», τόνισε άλλος Αμερικανός αξιωματούχος, που εκφράστηκε επίσης με προϋπόθεση να μην κατονομαστεί, στο τηλεοπτικό δίκτυο Fox News.

→ Υπενθυμίζεται ότι η αμερικανική στρατιωτική βοήθεια είχε εγκριθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση του Δημοκρατικού προέδρου Τζο Μπάιντεν. Σύμφωνα με αριθμούς του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι ΗΠΑ παρείχαν από την 24η Φεβρουαρίου 2022 ως την 20ή Ιανουαρίου 2025 «στρατιωτική βοήθεια (αξίας) 65,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων» στην Ουκρανία.

Πηγή: efsyn.gr

Η αποστολή HYDROMOX, που χρηματοδοτείται από τη βρετανική κυβέρνηση, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατανόηση των φυσικών μηχανισμών που διαμορφώνουν τον υποθαλάσσιο ηφαιστειακό χώρο και την πρόβλεψη πιθανών κινδύνων για την ευρύτερη περιοχή του ηφαιστειακού συγκροτήματος της Σαντορίνης. Η αποστολή είχε προγραμματιστεί ήδη πριν από την πρόσφατη σεισμική δραστηριότητα, λόγω της διαπιστωμένης αναγκαιότητας παρακολούθησης του ενεργού υδροθερμικού πεδίου του Κολούμπου και της καλδέρας της Σαντορίνης για τυχόν αλλαγές.

Στο πρόγραμμα συμμετέχει ερευνητική ομάδα του Υποθαλάσσιου Παρατηρητηρίου Σαντορίνης SANTORY του ΕΚΠΑ, που αποτελείται από την καθηγήτρια Γεωλογικής Ωκεανογραφίας, Εύη Νομικού, και την υποψήφια διδάκτορα Θαλάσσιας Γεωλογίας και Ηφαιστειακής Επικινδυνότητας, Άννα Κατσίγερα. «Ο θαλάσσιος χώρος βορειοανατολικά της Σαντορίνης είναι στο επίκεντρο διεθνών ωκεανογραφικών αποστολών από το 2001 και το ΕΚΠΑ συμμετέχει σε όλες τις αποστολές για τη μελέτη των θαλάσσιων γεωκινδύνων», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Εύη Νομικού.

Η ίδια περιγράφει ότι κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης ωκεανογραφικής αποστολής «θα πραγματοποιήσουμε νέες δειγματοληψίες αερίων και υγρών από τις ενεργές υδροθερμικές καμινάδες του Κολούμπου, με τη βοήθεια ρομποτικού οχήματος, και τα αποτελέσματα θα συγκριθούν με τα δεδομένα του SANTORY που είχαν συλλεχθεί πριν από τη σεισμική κρίση. Επιπλέον, θα γίνει εκ νέου τοποθέτηση ειδικών οργάνων στον κρατήρα του Κολούμπου καθ’ όλη τη διάρκεια της ωκεανογραφικής αποστολής για την καλύτερη κατανόηση της δυναμικής του ηφαιστείου και την καταγραφή τυχόν αλλαγών τόσο στο ενεργό υδροθερμικό πεδίο όσο και στον ευρύτερο κρατήρα του υποθαλάσσιου ηφαιστείου.

Η ωκεανογραφική αποστολή θα χρησιμοποιήσει ένα σύνολο προηγμένων τεχνικών, όπως η ανάπτυξη συστοιχίας γεωφυσικών οργάνων για τη χαρτογράφηση των ενεργών υπόγειων διαδρομών ροής ρευστών, ηλεκτρομαγνητικές έρευνες για τη δημιουργία λεπτομερών χαρτών πορότητας και διαπερατότητας των ρευστών, τοποθέτηση νέων υποθαλάσσιων σεισμογράφων στον σεισμογόνο χώρο της Ανύδρου και της καλδέρας της Σαντορίνης, καθώς και δειγματοληψία υδροθερμικών ρευστών για ισοτοπικές αναλύσεις. Επιπλέον, η αποστολή θα μελετήσει το υδροθερμικό σύστημα της καλδέρας της Σαντορίνης και θα γίνει σύγκριση με τη συμπεριφορά του κατά την σεισμοηφαιστειακή κρίση του 2011-12.

Παράλληλα, όπως εξηγεί η κ. Νομικού στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, λόγω της πρόσφατης σεισμικής δραστηριότητας στον θαλάσσιο χώρο βορειοανατολικά της Σαντορίνης αποφασίστηκε από τους συνεργάτες του ερευνητικού προγράμματος Multimarex να ανασυρθούν δύο μεγάλοι υποθαλάσσιοι σεισμογράφοι από τον κρατήρα του Κολούμπου που είχαν τοποθετηθεί τον Δεκέμβριο του 2024 με το ωκεανογραφικό «Maria Merian», ώστε να ανακτηθούν τα δεδομένα, αλλά και να τοποθετηθούν εκ νέου στην περιοχή της Ανύδρου. Οι υποθαλάσσιοι σεισμογράφοι είναι εφοδιασμένοι με σένσορες που έχουν καταγράψει εκτός της σεισμικότητας και τυχόν αλλαγές της εδαφικής παραμόρφωσης του πυθμένα του Κολούμπου, αλλαγές στη θερμοκρασία και άλλες φυσικές παραμέτρους. «Αποτελούν πολύτιμα δεδομένα διότι περιέχουν χρονοσειρές δεδομένων πριν και κατά τη διάρκεια της σεισμικής κρίσης», προσθέτει η κ. Νομικού.

Επιπλέον, τον προηγούμενο μήνα, κατά τη διάρκεια της σεισμικής δραστηριότητας, είχαν τοποθετηθεί και ανασυρθεί φορητοί υποθαλάσσιοι σεισμογράφοι μέσα στην καλδέρα της Σαντορίνης, οι οποίοι μετρούσαν τη μικροσεισμικότητα της περιοχής. Τα δεδομένα βρίσκονται υπό επεξεργασία από τους συνεργάτες σεισμολόγους του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Πηγή: limenikanea.gr

Τους τρεις άξονες δράσης για την άμεση αντιμετώπιση της παχυσαρκίας παρουσιάζει, σε ανακοίνωσή της, η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Παχυσαρκίας, του Μεταβολισμού και των Διαταραχών Διατροφής, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας, που γιορτάζεται σήμερα, Τρίτη 4 Μαρτίου, η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Παχυσαρκίας, του Μεταβολισμού και των Διαταραχών Διατροφής (ΕΠΑΜΕΔΙ) και η Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας (World Obesity Federation) παραθέτουν τα βασικά στατιστικά στοιχεία για την παχυσαρκία, σε μια προσπάθεια να ενημερώσουν το κοινό σχετικά με το μέγεθος και τον αντίκτυπο αυτής της νόσου σε όλο τον κόσμο:

1. Σχεδόν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο σήμερα ζουν με παχυσαρκία (1 στους 7)
2. 1 στους 4 ανθρώπους θα είναι παχύσαρκος το 2035
3. Η παιδική παχυσαρκία αναμένεται να αυξηθεί κατά 100% από το 2020 έως το 2035, φτάνοντας τα 400 εκατομμύρια (1 στα 5 παιδιά)
4. Οι ιατρικές συνέπειες της παχυσαρκίας θα κοστίζουν πάνω από 4,3 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2035

Η ανακοίνωση της ΕΠΑΜΕΔΙ αναφέρει, επιπλέον, τα εξής:

«Τις προηγούμενες Παγκόσμιες Ημέρες Παχυσαρκίας, όλες οι Εταιρίες – Μέλη της World Obesity Federation (Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας) κινητοποίησαν ανθρώπους από όλο τον κόσμο, για να αναγνωρίσουν τις βαθύτερες αιτίες της παχυσαρκίας, να ενισχύσουν τις γνώσεις τους σχετικά με τη νόσο και να προβάλουν τις φωνές των ανθρώπων με παχυσαρκία, που βιώνουν καθημερινά προβλήματα.

Το 2022, προσεγγίστηκαν περισσότεροι άνθρωποι από ποτέ με το μήνυμα «Every Body Needs To Act» στην παγκόσμια προσπάθεια αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Το 2023, το μήνυμα ήταν «Αλλάζοντας τις προοπτικές». Το 2024 το μήνυμα ήταν «Ας μιλήσουμε για την Παχυσαρκία».

Φέτος το μήνυμα είναι: «Αλλάζουμε συστήματα, για να ζούμε με υγεία»

Ας εξετάσουμε με προσοχή τα συστήματα που μας περιβάλλουν κι όχι μόνο τους ανθρώπους. Για πολύ καιρό, οι απαντήσεις στην κρίση της παχυσαρκίας εστιάζονται μόνο στα άτομα. Είναι καιρός να στρέψουμε την προσοχή μας στα συστήματα, που δεν μας βοηθούν να αντιμετωπίσουμε ριζικά την παχυσαρκία: Τα συστήματα υγείας, τα συστήματα διακυβέρνησης, τα συστήματα παραγωγής και διακίνησης τροφίμων, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα περιβάλλοντα στα οποία ζούμε και εργαζόμαστε. Όλα αυτά τα συστήματα συμβάλλουν στην αύξηση των ποσοστών παχυσαρκίας σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να συνεργαστούμε, για να αλλάξουμε αυτά τα συστήματα, με ηγέτες αυτής της προσπάθειας τα άτομα που ζουν με παχυσαρκία και τους γιατρούς τους.

Πρέπει, επίσης, να αναγνωρίσουμε την παχυσαρκία ως μία πολύπλοκη και χρόνια ασθένεια και υπεύθυνη άλλων ασθενειών και σοβαρών σωματικών και ψυχοκοινωνικών επιπλοκών. Η ανάληψη δράσης για την παχυσαρκία είναι ένα κρίσιμο βήμα για τη μείωση της παγκόσμιας επιβάρυνσης από άλλες χρόνιες ασθένειες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος.

Μαζί, κυβερνήσεις, γιατροί και άλλοι επαγγελματίες υγείας, υποστηρικτικές οργανώσεις και όλοι οι πολίτες μπορούν να μεταμορφώσουν τα συστήματά μας και να χτίσουν ένα μέλλον με περισσότερη υγεία για τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο».

Άμεση κινητοποίηση και ολοκληρωμένη δράση

Η ΕΠΑΜΕΔΙ και η Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας έχουν καθιερώσει ως Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας την 4η Μαρτίου, για να υπενθυμίσουν στις κυβερνήσεις την δέσμευσή τους και να ζητήσουν από αυτές να λάβουν επείγοντα μέτρα.

Στην ανακοίνωσή της, η ΕΠΑΜΕΔΙ ζητά επιπλέον «την άμεση και χωρίς καθυστέρηση δράση κυβερνήσεων, παρόχων υπηρεσιών υγείας και ασφαλιστικών ταμείων σε 3 τομείς:

• -Κατάλληλες ιατρικές υπηρεσίες υγείας για την αντιμετώπιση των ατόμων με παχυσαρκία
• -Έγκαιρη παρέμβαση σε πρώιμο στάδιο της νόσου για καλύτερα αποτελέσματα στη θεραπεία
• -Πρόληψη στους νεότερους για να μειωθεί η ανάγκη για θεραπεία παχυσαρκίας

Η θεραπεία της παχυσαρκίας δεν είναι μόνο το αδυνάτισμα και η απώλεια κιλών. Είναι η συνολική βελτίωση της υγείας. Εκτός από την εξατομικευμένη παρέμβαση στις διατροφικές συνήθειες, τις οδηγίες για τη σωματική δραστηριότητα και την ουσιαστική ψυχική στήριξη, τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας και οι βαριατρικές επεμβάσεις, είναι πολύτιμοι σύμμαχοι».

Πηγή: ygeiamou.gr

Πανελλήνιο σωματείο εργαζομένων vodafone-παναφον

(Αρ. Απόφασης Πρωτοδικείου: 5215/2008) Αρ. Πρωτοκόλλου: 9/2025

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ Ε. ΜΙΧΟΥ & Χ. ΠΡΑΝΤΖΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥΣ

Παράσταση διαμαρτυρίας Χαλάνδρι, Τετάρτη 05/03, 08:30

Οι συνάδελφοι Ειρήνη Μίχου και Χρήστος Πράντζιος εργάζονταν για πολλά χρόνια στο τηλεφωνικό κέντρο της Vodafone. Στο πλαίσιο της αποδόμησης των σταθερών σχέσεων εργασίας, με το συνεχές outsourcing και τις αλλεπάλληλες «εθελούσιες» εξόδους -μαζικές απολύσεις στην πραγματικότητα- η διοίκηση της Vodafone προχώρησε το 2012 στην απόλυση των συναδέλφων με την δικαιολογία της χαμηλής απόδοσης, πολύ κοντά χρονικά στην τότε «εθελούσια» έξοδο του 2012.

Η διοίκηση δεν επέμεινε απλώς στην απόλυσή τους -αλλά λόγω της σθεναρής στάσης τους ενάντια στην απόλυση και στην εντατικοποίηση της εργασίας- προσπάθησε μέσω των καταθέσεων των τότε ομαδαρχών τους (team leaders) και του κατηγορητηρίου να προχωρήσει σε «δολοφονία» του χαρακτήρα τους. Χαρακτηρισμοί όπως «διπρόσωποι», κ.ά. φιγουράριζαν χωρίς φειδώ και χωρίς αιδώ στις καταθέσεις των διοικητικών στελεχών. Από τότε ξεκίνησε ένας μακροχρόνιος αγώνας των συνάδελφων με τη στήριξη του επιχειρησιακού Σωματείου της Vodafone -Πανελλήνιο Σωματείο Εργομένων Vodafone-Πάναφον- για την επαναπρόσληψή τους. Μετά από οχτώ χρόνια αγώνα, μία προσφυγή στην Επιθεώρηση Εργασίας, μία αγωγή των συναδέλφων, με την οποία διεκδικούσαν την επαναπρόσληψή τους, που απορρίφθηκε από το Πρωτοδικείο, την προσφυγή τους στο Εφετείο, απεργιακές κινητοποιήσεις του Σωματείου και δράσεις, το 2020 προέκυψε ως επακόλουθο η απόφαση του Εφετείου που δικαίωνε πλήρως τους συναδέλφους και το Σωματείο: το Εφετείο Αθηνών έκρινε πως οι απολύσεις τους είναι άκυρες και ταυτόχρονα επιδίκαζε στον κάθε συνάδελφο το ποσό των 11 χιλ. ευρώ.

Η διοίκηση της Vodafone με συνέπεια στην αντεργατική της στάση και αξιοποιώντας κάθε μέσο που είχε στη διάθεσή της επέμεινε στις αξιώσεις της και προχώρησε με θράσος στην προσβολή της απόφασης του Εφετείου φθάνοντας στον Άρειο Πάγο. Η υπόθεση εκδικάστηκε στον Άρειο Πάγο το 2023 και η απόφαση εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2024. Η απόφαση ήταν πλήρως απορριπτική για τις θέσεις της διοίκησης. Ουσιαστικά ακυρώνει την απόλυση και δίνει τη δυνατότητα στους συναδέλφους να απαιτήσουν την επαναπρόσληψή τους.

Στις 23/7/2024, μέσω των δικηγόρων της, η Vodafone ανακοίνωσε στους συναδέλφους Ειρήνη Μίχου και Χρήστο Πράντζιο, (που έχουν εν τω μεταξύ κερδίσει δικαστικά και τελεσιδίκως στον Άρειο Πάγο την ακυρότητα της απόλυσής τους που έγινε το 2012), πως… τους απολύει εκ νέου(!), καθώς δεν επιθυμεί να τους επαναπροσλάβει.

Επισημαίνουμε πως η διοίκηση με συνέπεια από το 2008 απολύει εργαζόμενους με σταθερή σχέση εργασίας και τους αντικαθιστά με εργαζόμενους μέσω εργολαβιών σε μία προσπάθεια χτυπήματος των συνδικαλιστικών διεκδικήσεων και συνεχής μείωσης των εργατικών αμοιβών. Ουσιαστικά η αντεργατική στάση της διοίκησης και η συνεχής υποτίμηση των εργαζομένων της υπαγορεύουν και την εκδικητική στάση της στους συγκεκριμένους συναδέλφους και τη λυσσαλέα προσπάθεια της να τους πετάξει εκτός εταιρείας. Η απόλυση των συναδέλφων είναι και επίθεση απέναντι στο Σωματείο και στο συνδικαλισμό αλλά και στο σύνολο των εργαζομένων στην εταιρεία, τους οποίους η διοίκηση απαιτεί να είναι πειθήνιοι και εκμεταλλεύσιμοι.

Οι δύο συνάδελφοί μας διεκδικούν την επαναπρόσληψή τους και την ακύρωση της εκ νέου απόλυσης τους από την εταιρία δικαστικώς στις 11/03. Η διοίκηση με μία παρελκυστική τακτική επιχειρεί -όπως έκανε και στο παρελθόν- την αναβολή της δίκης για να περνά ο χρόνος και να κωλυσιεργεί. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να στηρίξουν τους δύο απολυμένους συναδέλφους, καθώς ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων μας για την διατήρηση των θέσεων εργασίας μας και την αξιοπρέπεια μας. Καλούμε όλους τους συναδέλφους στην παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στο Χαλάνδρι, την Τετάρτη 05/03 – στις 08:30πμ.

Οι μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις της Παρασκευής 28ης Φεβρουαρίου μας δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι, οι νέοι και όλα τα λαϊκά φτωχά στρώματα απαιτούν ΟΞΥΓΟΝΟ για να μπορέσουν να αναπνεύσουν και δικαιοσύνη για το κρατικό έγκλημα των Τεμπών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο απαιτούμε ως Σωματείο ΟΞΥΓΟΝΟ για όλους τους συναδέλφους και απόδοση ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ σε κάθε παράνομη πράξη της εργοδοσίας.

Να εφαρμοστεί άμεσα η απόφαση του Αρείου Πάγου και να γυρίσουν οι συνάδελφοι στην εργασία τους
Να καταβληθούν όλα τα νόμιμα στους συναδέλφους Ειρήνη Μίχου και Χρήστο Πράντζιο
Να σταματήσουν οι απολύσεις και οι κακοποιητικές συμπεριφορές της διοίκησης
Συλλογικές συμβάσεις εργασίας και αυξήσεις στους μισθούς – κανένας συνάδελφος κάτω από 1000€ καθαρά.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Πηγή: kommon.gr