Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*

Η συμφωνία του Γιούρογκρουπ δεν έχει ολοκληρωθεί, εν μέρει γιατί δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιες 'μεταρρυθμίσεις' θα προτείνει η ελληνική κυβέρνηση σήμερα (Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου) και ποιες από αυτές θα γίνουν δεκτές. Όσοι όμως έχουμε εκλεγεί στη βάση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και θεωρούμε τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης ως δέσμευση που έχουμε αναλάβει προς τον ελληνικό λαό, έχουμε βαθιές ανησυχίες. Είναι υποχρέωσή μας να τις καταγράψουμε.

Το γενικό περίγραμμα της συμφωνίας έχει ως εξής:

1.Η Ελλάδα ζητάει επέκταση της τρέχουσας συμφωνίας δανειακής στήριξης, η οποία στηρίζεται σε μια σειρά από δεσμεύσεις.

2.Ο στόχος της επέκτασης είναι να επιτρέψει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της τρέχουσας συμφωνίας και να δώσει χρόνο για μια πιθανή νέα συμφωνία.

3.Η Ελλάδα θα υποβάλλει αμέσως κατάλογο 'μεταρρυθμίσεων', οι οποίες θα αξιολογηθούν από τους 'θεσμούς' και θα συμφωνηθούν τελικά τον Απρίλιο. Εάν η αξιολόγηση είναι θετική, θα αποδεσμευτούν τα χρήματα που δεν δόθηκαν ακόμη από την τρέχουσα συμφωνία συν τις επιστροφές από τα κέρδη της ΕΚΤ.

4.Τα υπάρχοντα κονδύλια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τις ανάγκες των τραπεζών και θα είναι εκτός ελληνικού ελέγχου.

5.Η Ελλάδα δεσμεύεται να εκπληρώσει πλήρως και εγκαίρως όλες τις χρηματοοικονομικές της υποχρεώσεις προς τους εταίρους της.

6.Η Ελλάδα δεσμεύεται να διασφαλίσει 'κατάλληλα' πρωτογενή πλεονάσματα για να εγγυηθεί τη βιωσιμότητα του χρέους στη βάση των αποφάσεων του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου 2012. Το πλεόνασμα για το 2015 θα λάβει υπόψη του τις οικονομικές συνθήκες του 2015.

7.Η Ελλάδα δεν θα ανακαλέσει μέτρα, ούτε θα κάνει μονομερείς αλλαγές που μπορεί να έχουν αρνητική επίδραση στους δημοσιονομικούς στόχους, την οικονομική ανάκαμψη, ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως θα εκτιμηθούν από τους ΄θεσμούς'.

Στη βάση αυτή, το Γιούρογκρουπ θα ξεκινήσει τις εθνικές διαδικασίες για τετράμηνη επέκταση της τρέχουσας συμφωνίας και καλεί τις ελληνικές αρχές να ξεκινήσουν άμεσα τη διαδικασία για την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησής της.

Είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς πως μέσα από αυτήν τη συμφωνία θα υλοποιηθούν οι εξαγγελίες 'της Θεσσαλονίκης' που περιλαμβάνουν τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και την άμεση αντικατάσταση των Μνημονίων με το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης. Όσοι εκλεγήκαμε με το Σύριζα δεσμευτήκαμε ότι θα προχωρήσουμε στην υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου ανεξάρτητα από τις διαπραγματεύσεις για το χρέος, διότι το θεωρούμε απαραίτητο για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανακούφιση της κοινωνίας. Είναι ανάγκη λοιπόν να εξηγηθεί τώρα το πως αυτά θα υλοποιηθούν και πως θα μπορέσει η νέα κυβέρνηση να αλλάξει την τραγική κατάσταση που κληρονόμησε.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, το Εθνικό Σχέδιο περιλάμβανε τέσσερις πυλώνες με κόστος για τον πρώτο χρόνο ως εξής:
Ι) Αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης (1,9 δις).
ΙΙ) Επανεκκίνηση της οικονομίας με φορολογικές ελαφρύνσεις, ρύθμιση «κόκκινων δανείων», ίδρυση Αναπτυξιακής Τράπεζας, επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ (συνολικά 6,5 δις).
ΙΙΙ) Πρόγραμμα Δημόσιας Απασχόλησης για 300000 θέσεις εργασίας (3 δις τον πρώτο χρόνο και άλλα 2 δις τον δεύτερο).
IV) Μετασχηματισμό του πολιτικού συστήματος με παρεμβάσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση και στο κοινοβούλιο.

Οι πηγές χρηματοδότησης και πάλι για τον πρώτο χρόνο είχαν προβλεφθεί ως εξής:
Ι) Εκκαθάριση χρεών προς την εφορία (3 δις)
ΙΙ) Πάταξη της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου (3 δις)
ΙΙΙ) Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (3 δις)
IV) ΕΣΠΑ και άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα (3 δις)

Με δεδομένο λοιπόν το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ, ρωτώ:

ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

Πως θα χρηματοδοτηθεί το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, όταν τα 3 δις του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είναι πλέον εκτός ελληνικού ελέγχου; Η αφαίρεση αυτών των κονδυλίων κάνει ακόμη πιεστικότερη τη συλλογή μεγάλων ποσών από τη φοροδιαφυγή και την εκκαθάριση χρεών σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Πόσο εφικτή είναι αυτή η προοπτική;

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΟΥΣ

Πως θα προχωρήσει η διαγραφή του χρέους, όταν η Ελλάδα δεσμεύεται να εκπληρώσει πλήρως και εγκαίρως όλες τις χρηματοοικονομικές της υποχρεώσεις προς τους εταίρους της;

ΑΡΣΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

Πως θα υπάρξει άρση της λιτότητας, όταν η Ελλάδα δεσμεύεται να πετύχει 'κατάλληλα' πρωτογενή πλεονάσματα για να καταστήσει το υπάρχον τεράστιο χρέος 'βιώσιμο'; Η 'βιωσιμότητα' του χρέους – όπως την εκτιμούσε η Τρόικα – ήταν ακριβώς η αιτία για το παράλογο κυνήγι πρωτογενών πλεονασμάτων. Καθώς το χρέος δεν θα μειωθεί σημαντικά, πως θα πάψουν να υπάρχουν πρωτογενή πλεονάσματα που είναι καταστροφικά για την ελληνική οικονομία και αποτελούν την ουσία της λιτότητας;

ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ

Πως θα προχωρήσει οποιαδήποτε προοδευτική αλλαγή στη χώρα, όταν οι ΄θεσμοί' θα ασκούν αυστηρή εποπτεία και θα απαγορεύουν μονομερείς ενέργειες; Θα επιτρέψουν οι 'θεσμοί' την υλοποίηση των πυλώνων 'της Θεσσαλονίκης' δεδομένου ότι έχουν άμεσο, ή έμμεσο δημοσιονομικό κόστος;

Η ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

Τι ακριβώς θα έχει αλλάξει στους επόμενους τέσσερις μήνες της 'παράτασης', ώστε η νέα διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας να γίνει από καλύτερες θέσεις; Τι θα αποτρέψει την επιδείνωση της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας;

Οι στιγμές είναι απολύτως κρίσιμες για την κοινωνία, το έθνος και φυσικά την Αριστερά. Η δημοκρατική νομιμοποίηση της κυβέρνησης εδράζεται στο πρόγραμμα του Σύριζα. Το ελάχιστο που απαιτείται είναι να έχουμε μια ανοιχτή συζήτηση στα κομματικά όργανα και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Πρέπει άμεσα να δώσουμε καίριες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ώστε να διατηρήσουμε τη μεγάλη στήριξη και δυναμική που μας δίνει ο ελληνικός λαός. Οι απαντήσεις που θα δοθούν το αμέσως επόμενο διάστημα θα κρίνουν το μέλλον της χώρας και της κοινωνίας.

Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.gr

ΒΑΦΤΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΕΑΣ ΨΑΡΙ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ

Η μετονομασία της Τρόικας σε Θεσμούς, του Μνημονίου σε Συμφωνία και των Δανειστών σε Εταίρους, όπως και όταν βαφτίζεις το κρέας ψάρι, δεν αλλάζεις την προηγούμενη κατάσταση.

Δεν αλλάζεις, βέβαια, και την ψήφο του Ελληνικού Λαού, στις εκλογές της 25 Ιανουαρίου 2015.

Ψήφισε αυτό που υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ: καταργούμε το καθεστώς της λιτότητας, που δεν αποτελεί μόνο στρατηγική της ολιγαρχίας της Γερμανίας και των άλλων δανειστριών χωρών της ΕΕ, αλλά και της ελληνικής ολιγαρχίας.

Καταργούμε τα Μνημόνια και την Τρόικα, καταργούμε όλους τους νόμους της λιτότητας.

Την επομένη των εκλογών με ένα νόμο καταργούμε την Τρόικα και τις συνέπειές της.

Πέρασε ένας μήνας κι ακόμα η εξαγγελία να γίνει πράξη.

Κρίμα και πάλι κρίμα.

Από την πλευρά μου ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τον Ελληνικό Λαό διότι συνήργησα σ΄αυτή την ψευδαίσθηση.

Πριν, όμως, προχωρήσει το κακό.

Πριν να είναι πολύ αργά, ας αντιδράσουμε.

Πριν απ΄όλα τα μέλη, οι φίλοι και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, σε έκτακτες συνελεύσεις, όλων των βαθμίδων των οργανώσεων να αποφασίσουν αν δέχονται αυτήν την κατάσταση.

Μερικοί υποστηρίζουν, πως σε μια συμφωνία, πρέπει κι εσύ να υποχωρήσεις. Κατ΄αρχήν ανάμεσα σε καταπιεστή και καταπιεζόμενο δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός, όπως ακριβώς ανάμεσα στον σκλάβο και στον κατακτητή, λύση είναι μόνο η Λευτεριά.

Αλλά κι αν δεχτούμε αυτό τον παραλογισμό, ήδη οι παραχωρήσεις που έκαναν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις με την ανεργία, τη λιτότητα, τη φτώχεια, τους αυτόχειρες, ξεπερνούν κάθε όριο υποχώρησης.

Μανώλης Γλέζος
Βρυξέλλες 22-2-2015

Πηγή: kinisienergoipolites.blogspot.gr

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Α) «ΕΙΜΑΙ ΒΕΒΑΙΟΣ ότι η διαχωριστική γραμμή που θα μπει πλέον πολύ βίαια στη ζωή μας θα είναι ή αποδοχή της νέας δανειακής σύμβασης και της υποτέλειας και της επιτροπείας του διεθνούς οικονομικού ελέγχου ή μη αποδοχή και εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Αυτό είναι το βασικό». (Αλ. Τσίπρας, ρ/σ Real FM, 8/2/2012). 

Β) «Πράξη εθνικής ευθύνης είναι η απόρριψη της δανειακής σύμβασης (...). Με έναν νέο συνασπισμό εξουσίας δεν θα αναγνωρίσουμε τις παράνομες και αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις...». (Αλ. Τσίπρας, Γραφείο ΤύπουΣΥΡΙΖΑ, 11/2/2012).

Γ) «...Με τη συμφωνία τους για τη νέα αποικιοκρατική δανειακή σύμβαση, το δρακόντειο μνημόνιο που τη συνοδεύει (...) οδηγεί τον λαό σε εξανδραποδισμό, ταπείνωση και αφανισμό». (Δ. Στρατούλης, ρ/σ «Κόκκινο», 9/2/2012).

Δ) «Αν περάσει αυτό το πακέτο (σ.σ.: μνημόνιο και δανειακή σύμβαση) θα δεθούν η χώρα και οι πολίτες της χειροπόδαρα για δεκαετίες, μηδενίζεται κάθε περιθώριο αναδιαπραγμάτευσης σαν και αυτή που υποσχόταν παλιά ο κ. Σαμαράς». (Δηλώσεις Δ. Παπαδημούλη, ρ/σ «Κόκκινο», 9/2/2012).

Οπως βλέπουμε, πριν από τις εκλογές του 2012, για τον ΣΥΡΙΖΑ η δανειακή σύμβαση δεν ήταν «άλλο πράγμα» από το μνημόνιο. Μνημόνιο και σύμβαση, έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ένα και το αυτό «πακέτο». Που μηδένιζε «κάθε περιθώριο αναδιαπραγμάτευσης». Το «δρακόντειο μνημόνιο» δεν ήταν κάτι άσχετο από τη σύμβαση, αντίθετα ήταν το «συνοδευτικό» της «αποικιοκρατικής», «παράνομης» και «αντισυνταγματικής» σύμβασης. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «απόρριψη» της «υποτέλειας» που συνεπαγόταν η δανειακή σύμβαση. Σήμερα επιλέγει τη «διαπραγμάτευση» με «γέφυρα» την παράταση της δανειακής. Αλλά από πότε το πέρασμα από την υποτέλεια στην ανεξαρτησία γίνεται με «γέφυρα» την παράταση της «αποικιοκρατίας»;

* πηγή : Realnews

Ακρως αποκαλυπτικό για το πώς οι Γερμανοί αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως υποτελές κράτος ήταν το έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών του Βερολίνου. Αυτό που κυκλοφόρησε την Πέμπτη το απόγευμα. Αυτό που απέρριπτε εκ των προτέρων τις άκρως συμβιβαστικές (απαράδεκτα υποχωρητικές για πολλούς αριστερούς) προτάσεις της Αθήνας για το Eurogroup της Παρασκευής. «Επ' αυτής της βάσεως δεν έχει νόημα να αρχίσουμε να κάνουμε προσχέδια ανακοίνωσης του Eurogroup» δήλωνε ξερά το γερμανικό έγγραφο.

Οροι νικητών προς ηττημένους ήταν ουσιαστικά οι γερμανικές θέσεις. «Δούρειο ίππο (!) που αποσκοπεί κατ' ουσίαν να θέσει τέρμα στο τρέχον πρόγραμμα» (δηλαδή στο υφιστάμενο Μνημόνιο) χαρακτήριζαν οι Γερμανοί τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Ηξεραν ότι αυτό που έγραφαν ήταν εντελώς αβάσιμο.

Πλήρη υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο Μνημόνιο απαιτούσαν θρασύτατα. Αμεση μετάλλαξη της αντιμνημονιακής κυβέρνησης που προέκυψε μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου σε συνεχιστή της μνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου απαιτούσε ανερυθρίαστα η καγκελαρία.

Να μη νομοθετήσει οποιοδήποτε φιλολαϊκό μέτρο στο εσωτερικό της χώρας μας απαιτεί από την κυβέρνηση το γερμανικό τελεσί­γραφο. «Η Ελλάδα πρέπει να διαβεβαιώσει δημοσίως ότι θα απέχει από μονομερή εθνικά μέτρα που αντίκεινται στο τρέχον πρόγραμμα (σ.σ. δηλαδή στο Μνημόνιο). Οι (ελληνικές) αρχές, αρχής γενομένης αμέσως, δεν θα πάρουν οποιαδήποτε πρωτοβουλία ή δεν θα εφαρμόσουν οποιοδήποτε μέτρο ή πολιτική που είναι ασύμβατα με υπάρχουσες δεσμεύσεις υπό το παρόν πρόγραμμα ή επιβαρύνει τη δημοσιονομική κατάσταση» αναφέρεται επί λέξει στο γερμανικό έγγραφο.

Απαγορεύουν στον Τσίπρα δηλαδή οι Γερμανοί να νομοθετήσει το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ για κάθε φορολογούμενο! Του απαγορεύουν να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ! Του απαγορεύουν να δώσει τη 13η σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους που παίρνουν κάτω από 700 ευρώ! Δεν σταματά εκεί το Βερολίνο. Οι απαγορεύσεις «συμπεριλαμβάνουν την αποφυγή υλοποίησης ανακοινωθεισών μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων που πρόκειται να ψηφιστούν από τη Βουλή αυτή την εβδομάδα» τονίζει το γερμανικό έγγραφο! Τρίτη τα ανήγγειλε ο πρωθυπουργός, Πέμπτη του τα απαγόρευσαν οι Γερμανοί! Κατόπιν τούτου, τα σχετικά νομοσχέδια θα έρθουν στη Βουλή την άλλη, την παράλλη, ποιος ξέρει ποια εβδομάδα...

Και την... απάντηση (!) στο τελεσίγραφό τους απαιτούν οι Γερμανοί να την υπαγορεύσουν στην κυβέρνηση της Αθήνας. Την υπαγορεύουν μάλιστα επί λέξει στο έγγραφό τους: «Χρειαζόμαστε μια καθαρή και πειστική δέσμευση από την Ελλάδα, η οποία μπορεί να περιέχει μόνο τρεις σύντομες και καλώς κατανοητές προτάσεις: ''Αιτούμεθα την παράταση του παρόντος προγράμματος, κάνοντας χρήση της ενσωματωμένης ευελιξίας. Θα συμφωνούμε με τους θεσμούς οποιεσδήποτε αλλαγές σε μέτρα του υπάρχοντος Μνημονίου. Στόχος μας είναι η επιτυχής ολοκλήρωση του προγράμματος»!

Θέλουν να διασύρουν τον Ελληνα πρωθυπουργό οι Γερμανοί. Απαιτούν να γελοιοποιηθεί ζητώντας... παράταση του Μνημονίου, καμία αλλαγή στους όρους του χωρίς τη συναίνεση του Βερολίνου και διακήρυξή του ότι στόχος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι η επιτυχής ολοκλήρωση του Μνημονίου! Αν υποκύψει, τελείωσε!

Του ΝΕΣΤΟΡΑ ΝΕΣΤΟΡΙΔΗ*

Το να βαφτίζουμε το κρέας ψάρι δεν οδηγεί πουθενά, ούτε βέβαια το να προχωρούμε σε μηδενιστικές αναλύσεις. Ο πρώτος γύρος διαπραγμάτευσης με τους δανειστές πρέπει να μας κάνει σοφότερους ώστε να αποφύγουμε μελλοντικά σφάλματα.

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Γεγονός πρώτο: Αν είχε εκλεγεί η ΝΔ τώρα θα είχαμε –στην καλύτερη περίπτωση- εφαρμογή του μέιλ Χαρδούβελη, με ότι σημαίνει αυτό. Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις εσωτερικές αντιφάσεις του, δεν εκφράζει τα ίδια συμφέροντα με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό και είχαμε σκληρές διαπραγματεύσεις για πρώτη φορά μετά την εισαγωγή της χώρας στα μνημόνια.

Γεγονός δεύτερο: Η συμφωνία δεν αφήνει πίσω τα μνημόνια. Με την συμφωνία επεκτάθηκε η Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, η οποία περιλαμβάνει το μνημόνιο [1]. Όροι υπήρχαν και θα υπάρχουν, «μονομερείς» ενέργειες απαγορεύονται, ενώ η εποπτεία και η αξιολόγηση συνεχίζονται από τους τρεις θεσμούς που «αποτελούσαν» την Τρόικα. Αυτό που άλλαξε είναι ότι η αξιολόγηση θα πραγματοποιηθεί μεν στη βάση της υπάρχουσας συμφωνίας (δηλαδή μνημόνιο), αλλά «με την καλύτερη δυνατή χρήση της υπάρχουσας ευελιξίας» [2]. Αν θέλουμε να κοιτάζουμε την αλήθεια κατάματα, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πρόκειται για μία επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος με τροποποίηση κάποιων πολιτικών, δηλαδή εν τέλει η κυβέρνηση αποδέχτηκε να κινηθεί σε μία γραμμή επέκτασης και ουσιώδους –στο βαθμό που ευσταθούν οι διαβεβαιώσεις περί  μη ανάληψης υφεσιακών μέτρων - επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η διαπραγμάτευση δεν είναι ανταλλαγή επιχειρημάτων, ούτε η έκβαση της εξαρτάται από την πειθώ των διαφόρων συμμετεχόντων. Είναι πρωτίστως ζήτημα συμφερόντων και ισχύος. Δεν  έχουμε να αναμετρηθούμε με «πλανημένους» από τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες Ευρωπαίους, αλλά με ένα συμπαγές ιμπεριαλιστικό σύστημα, το οποίο διαθέτει σκληρούς και αποτελεσματικούς μηχανισμούς εξουσίας. Ακόμα χειρότερα, το «ευρωενωσιακό» γήπεδο στο οποίο παίζουμε είναι τελείως ανισομερές και αν δεν είμαστε διατεθειμένοι να το αμφισβητήσουμε, είναι βέβαιο πως θα οδηγούμαστε από υποχώρηση σε υποχώρηση.

Οι συσχετισμοί που διαμορφώθηκαν κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης δεν αφήνουν περιθώρια αυταπατών. Ούτε μία χώρα δεν στάθηκε υπέρ των αιτημάτων της ελληνικής κυβέρνησης. Δεν υπήρξε καν αποδοχή του ελληνικού αιτήματος για μία συμφωνία-γέφυρα, παρά μόνον επεκτάθηκε η υφιστάμενη συμφωνία. Έχει γίνει πλέον ξεκάθαρο ότι η Ε.Ε. όχι μόνο δεν επιδέχεται σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, αλλά ούτε καν γίνεται να προβεί σε εναλλακτική μορφή διαχείρισης του καπιταλισμού.

Η αντίληψη περί Δημοκρατίας μέσα στην Ε.Ε. είναι αξιοπρόσεκτη. Η κυβέρνηση δεν θα πρέπει να προχωρήσει σε «ανατροπή μέτρων ή μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές αυτές και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα είχαν αρνητικές συνέπειες στους δημοσιονομικούς στόχους, στην οικονομική ανάκαμψη ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αξιολογούνται από τους θεσμούς» [2]. Κοντολογίς, τα χέρια της κυβέρνησης είναι δεμένα, αφού κάθε μέτρο ανακούφισης μπορεί να θεωρηθεί –από τους «θεσμούς»- ότι απειλεί τους δημοσιονομικούς στόχους (πχ αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ) ή την χρηματοπιστωτική σταθερότητα (κούρεμα κόκκινων δανείων). Ακόμα και η ανάσχεση των ιδιωτικοποιήσεων μπορεί να θεωρηθεί ότι απειλεί την οικονομική ανάκαμψη. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε περισσότερο για να καταδείξουμε ότι οι εξαγγελίες της ΔΕΘ «πάνε περίπατο» αν εφαρμοστεί αυτή η δέσμευση. Αυτό συνιστά μεγάλη ήττα, καθώς το εν λόγω πρόγραμμα αποτελούσε το άμεσο, μίνιμουν μεταβατικό πρόγραμμα που θα εφάρμοζε ο ΣΥΡΙΖΑ, ανεξαρτήτως της έκβασης της διαπραγμάτευσης.

ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΑΜΕΣΗ ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ

Όσο ο αντίπαλος γνωρίζει ότι θεωρείς την είσοδο της χώρας στο Ευρώ ως «αμετάκλητη» (το πόσο «δημοκρατική» είναι αυτή η τοποθέτηση είναι άλλο θέμα, το οποίο δεν θα αναπτύξουμε εδώ), μπορεί πολύ εύκολα να σε σέρνει σε επώδυνους συμβιβασμούς, απειλώντας το τραπεζικό σύστημα (είτε με σταμάτημα παροχής ρευστότητας είτε με τη δημιουργία πανικού στους καταθέτες και bank run). Η ρήξη δεν πρέπει να είναι ένα «απευκταίο» σενάριο, αλλά να αποτελεί ένα βασικό ενδεχόμενο το οποίο θα επεξεργαζόμαστε σε τεχνικό επίπεδο, αλλά και για το οποίο θα πρέπει να προετοιμάζουμε το λαό σε κινηματικό επίπεδο. Παράλληλα θα πρέπει να δείξουμε ανυπακοή στον συμβιβασμό που έγινε στο Eurogroup και να εφαρμοστεί στην ολότητα του το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Μία παρένθεση. Λέγεται ότι η ρήξη δεν θα ήταν εφικτή αυτή τη στιγμή και ότι έπρεπε πάση θυσία να κερδίσουμε χρόνο. Αδυνατώ να αντιληφθώ αυτό το επιχείρημα. Ο λαός υποστήριζε σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση, ενώ δεν έχει περάσει ένας μήνας από τότε που καταψήφισε τις μνημονιακές πολιτικές. Σε κινηματικό επίπεδο, άρχισε να ξαναγεμίζει τις πλατείες, ίσως όχι με καθαρά επαναστατική διάθεση, αλλά σίγουρα η νέα αυτή κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα μεγαλειώδες, λαϊκό, ριζοσπαστικό κίνημα ειδικά σε περίπτωση σύγκρουσης. Τέτοιες συνθήκες δεν ξέρουμε αν θα έχουμε σε 4 μήνες όταν θα ολοκληρώνονται οι διαπραγματεύσεις για το νέο «πρόγραμμα». Η αποφυγή της ρήξης αυτή τη στιγμή είναι μεγάλο τακτικό λάθος, το οποίο μπορεί να έχει καθοριστικές συνέπειες, αν συνεχιστεί η ίδια ατελέσφορη τακτική.  Οι δε κίνδυνοι που υπήρχαν τώρα (τραπεζικός τομέας) θα συνεχίσουν να υπάρχουν και σε 4 μήνες.

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι η Αριστερά δεν επιδιώκει ένα ρόλο διαχειριστή των μνημονίων, με σκοπό τη λείανση των πιο αντιλαϊκών του πλευρών. Στόχος μας δεν (πρέπει να) είναι η κρατική φιλανθρωπία -όσο αυτή είναι εφικτή στα δεδομένα πλαίσια-, αλλά η ανατροπή των υφιστάμενων πολιτικών και η αναστύλωση της χώρας σε προοδευτική, ριζοσπαστική κατεύθυνση. Η Αριστερά αγωνίζεται για τον σοσιαλισμό και ως εκ τούτου θέτει τακτικούς στόχους. Ένας τέτοιος είχε συμφωνηθεί πως θα ήταν η κατάργηση των μνημονίων και τον εφαρμοστικών νόμων και η επαναδιαπραγμάτευση της νεοαποικιακής δανειακής σύμβασης, όχι η επέκταση της επί τετραμήνου. Η διολίσθηση σε λογικές «παράτασης» όχι απλά θολώνει το ιδεολογικοπολιτικό μας στίγμα, αλλά οδηγεί και σε νέες ήττες, αν δεν ανατραπεί άμεσα η τρέχουσα τακτική.

Το μόνο θετικό σε ουσιαστικό επίπεδο που βγαίνει από τη συμφωνία είναι ότι κερδίζουμε κάποιο χρόνο. Όχι χρόνο για να αναστυλώσουμε την οικονομία ,αυτό είναι αδύνατο κάτω από τα υπάρχοντα ασφυκτικά πλαίσια, ειδικά σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Κερδίζουμε χρόνο για να αντιληφθούμε εσφαλμένες πολιτικές εκτιμήσεις του παρελθόντος και να προετοιμαστούμε επαρκώς για τις μελλοντικές συγκρούσεις, σε όλα τα επίπεδα. Πολύ φοβάμαι ότι αυτή θα είναι η τελευταία μας ευκαιρία, ως ΣΥΡΙΖΑ. Ας μην την σπαταλήσουμε.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Το τεκμηριώνει επαρκώς ο Νίκος Μπογιόπουλος εδώ

[2] Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας. Ολόκληρο το ανακοινωθέν του Eurogroup μπορείτε να το διαβάσετε στα ελληνικά εδώ.

*Ο Νέστορας Νεστορίδης είναι μέλος της Ο.Μ. του ΣΥΡΙΖΑ Παρισιού. 

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015

Του ΠΑΝΟΥ ΚΟΣΜΑ*

«Θέτουμε το τραπεζικό σύστημα υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του Δημοσίου, με ριζική τροποποίηση του τρόπου λειτουργίας του και των στόχων που σήμερα υπηρετεί, με αναβάθμιση του ρόλου των εργαζομένων και των καταθετών. Ιδρύουμε δημόσιες τράπεζες ειδικού σκοπού με αντικείμενο την αγροτική πίστη, τη μικρή και μεσαία επιχείρηση και τη λαϊκή στέγη».

Ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

«Τα 50 δισ. ευρώ που προβλέπεται να καταβληθούν για την ανακεφαλαιοποίηση και διάσωση του τραπεζικού συστήματος, με το έναν ή τον άλλον τρόπο, θα επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος και εξ αντικειμένου τίθεται θέμα για δημόσιο έλεγχο των τραπεζών. Πρέπει να συζητήσουμε τον τρόπο που θα γίνει ο δημόσιος έλεγχος, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα του παρελθόντος. Εμείς προκρίνουμε κάτι κοντά στο σουηδικό μοντέλο, όταν η χώρα κρατικοποίησε τις τράπεζες, τις τροφοδότησε με κεφάλαια, τις εξυγίανε, τις κατέστησε κερδοφόρες και τις πούλησε σε ιδιώτες».

Γιάννης Δραγασάκης

Ύστερα από το εκβιαστικό «τελεσίγραφο» των δανειστών στοEurogroupτης Δευτέρας και καθώς η επιλογή της σύγκρουσης γίνεται μονόδρομος, οι τράπεζες και γενικά ο χρηματοπιστωτικός τομέας αναδεικνύονται σε αποφασιστικό κρίκο των εξελίξεων. Δεν είναι καθόλου υπερβολή να πούμε ότι το εκβιαστικό σχέδιο των δανειστών στηρίζεται στην απειλή για κατάρρευση των τραπεζών όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) κλείσει την περιβόητη «στρόφιγγα» παροχής ρευστότητας. Χωρίς αυτό τον εκβιασμό, η απειλή για εξώθηση του ελληνικού Δημοσίου σε στάση πληρωμών σε τόκους και χρεολύσια θα μπορούσε κάλλιστα να γυρίσει μπούμερανγκ σε βάρος των δανειστών, αν η ελληνική κυβέρνηση οχυρωνόταν πίσω από το επιχείρημα «Δεν έχουμε - δεν πληρώνουμε»...

Η απειλή όμως για κατάρρευση των τραπεζών δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Όχι τόσο για τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν στη χρηματοδότηση της οικονομίας (οι ρυθμοί αυτής της χρηματοδότησης μειώνονται διαρκώς), αλλά γιατί μπορεί να χαθούν οι καταθέσεις: οι μεγαλοκαταθέτες να βγάλουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, κάποιοι μικροκαταθέτες να ακολουθήσουν πανικοβλημένοι, οι τράπεζες να καταρρεύσουν και να αντιδράσουν κλείνοντας τα ΑΤΜ, o πανικός και οι αρνητικές επιπτώσεις να διαχυθούν στην κοινωνία και την οικονομία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό που λέμε καταθέσεις δεν είναι πραγματικό χρήμα αποθηκευμένο στα χρηματοκιβώτια των τραπεζών, αλλά κατά 90% απαιτήσεις έναντι δανείων που έχουν δοθεί. Σε μια κατάσταση κύματος απόσυρσης καταθέσεων και γενικευμένου πανικού, οι τράπεζες θα καταρρεύσουν και οι συνέπειες θα είναι πολύ μεγάλες.

Ο ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΕΞΟΧΗΝΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

Θέλουν όμως πραγματικά οι δανειστές να οδηγήσουν σε κατάρρευση τις ελληνικές τράπεζες; Όχι, τουλάχιστον όχι έτσι απλά: οι 4 ελληνικές συστημικές τράπεζες εποπτεύονται πλέον από την ΕΚΤ και σχετικά πρόσφατα έχουν περάσει με επιτυχία τα ευρωπαϊκά stress tests που οργάνωσε η ίδια η ΕΚΤ. Παρόλο που είναι κοινό μυστικό ότι τα αποτελέσματα των stress tests ήταν «πειραγμένα», εν γνώσει της ίδιας της ΕΚΤ, παραμένει το γεγονός ότι η κατάρρευση των ελληνικών τραπεζών με υπαίτια την ίδια την ΕΚΤ θα βάλει μια βαριά υποθήκη για το τραπεζικό σύστημα ολόκληρης της Ευρωζώνης. Τα ίδια ισχύουν και για την εγγύηση των καταθέσεων: αν αποδειχτεί ότι σε μια χώρα της Ευρωζώνης δεν είναι ασφαλείς, αυτό θα είναι πλήγμα για την ασφάλεια των καταθέσεων σε όλη την Ευρώπη.

Για να διακινδυνεύουν τόσα πολλά καταστρέφοντας τις γέφυρες οποιουδήποτε «έντιμου» συμβιβασμού, οι δανειστές πρέπει είτε να θεωρούν ότι και αυτήν τη φορά ο εκβιασμός τους θα «πιάσει» είτε να φοβούνται ότι θα διακινδυνεύσουν ακόμη περισσότερα. Και πράγματι, με την ελληνική «ανταρσία» διακινδυνεύουν πάρα πολλά, σχεδόν τα πάντα: ένα πανευρωπαϊκό «ντόμινο» που θα αποσαθρώσει το οικοδόμημα της ακραίας λιτότητας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Ένας πραγματικά έντιμος συμβιβασμός, δηλαδή μια συμφωνία που δεν θα είναι απλή προέκταση του μνημονίου αλλά μετάβαση σε πιο ήπιες πολιτικές, ακόμη κι αν αυτή καθαυτή δεν θα ήταν κάτι το ιδιαίτερα ανατρεπτικό, θα καταγραφόταν σαν μια –μικρή έστω– νίκη της ελληνικής κυβέρνησης κατά των δανειστών, οπότε το πολιτικό «ντόμινο» σε όλη την Ευρώπη θα φούντωνε, με άμεση απειλή το φθινόπωρο να «πέσει» και η Ισπανία...

Ο εκβιασμός, λοιπόν, έχει καθαρά πολιτικά κίνητρα, είναι καθαρά πολιτικός. Και ακριβώς γι’ αυτό, τα πράγματα ωθούνται στα άκρα παραβιάζοντας κάθε οικονομικό ορθολογισμό.

ΑΜΕΣΟΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ!

Αν η υποχρεωτική απάντηση στον εκβιασμό είναι το «Όχι», μια βασική –ίσως η βασικότερη σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα– υποχρεωτική συνέπεια αυτού του «Όχι» είναι ο άμεσος και πλήρης δημόσιος έλεγχος του τραπεζικού συστήματος στο σύνολό του! Και ακόμη περισσότερο, μέτρα για τον έλεγχο της κίνησης κεφαλαίων. Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος για μαζική φυγή καταθέσεων και κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος επιβάλλει τα εξής μέτρα:

• Άμεσο ορισμό διοικήσεων στις τράπεζες που να είναι της απόλυτης εμπιστοσύνης της κυβέρνησης, έτοιμες και πρόθυμες για πολιτικές «έκτακτης ανάγκης», για να στηρίξουν την επιλογή της σύγκρουσης με τους δανειστές.

• Άμεσα μέτρα για το σταμάτημα της φυγής καταθέσεων. Σύμφωνα με την JP Morgan, στον ενάμιση πρώτο μήνα του 2015 έχουν χαθεί 21 δισ. καταθέσεων, εκ των οποίων τα 17 δισ. ευρώ μετεκλογικά. Με την οριστικοποίηση μιας δυναμικής ρήξης με τους δανειστές, είναι σχεδόν σίγουρο ότι το κύμα φυγής καταθέσεων θα γίνει καταλυτικό. Μέτρα που πρακτικά θα απαγορεύουν τη φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, αλλά και τη μαζική ανάληψη καταθέσεων στο εσωτερικό.

• Άμεσο ορισμό διοίκησης της απόλυτης εμπιστοσύνης του Δημοσίου στο ΤΧΣ, που είναι ο κάτοχος του πλειοψηφικού μετοχικού πακέτου σε όλες τις τράπεζες και που κατέχει τα 11,5 δισ. ευρώ αδιάθετα υπόλοιπα από το «πακέτο» ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

• Αλλαγή διοίκησης στην ΤτΕ. Αν ο Ντράγκι κλείσει τη «στρόφιγγα» της ρευστότητας, τότε δεν έχουμε κανένα λόγο να σεβαστούμε τη γνώμη του για τον κ. Στουρνάρα –και υπάρχουν πολλοί τρόποι για να τον αναγκάσουμε να φύγει. Η ΤτΕ έχει εκδοτικά δικαιώματα (τυπώνει χρήμα), διαχειρίζεται τα διαθέσιμα του ελληνικού κράτους σε χρυσό, εποπτεύει το τραπεζικό σύστημα. Δεν μπορεί να παραμείνει το «μαγαζί» του Στουρνάρα και του Ντράγκι!

Όλα αυτά δεν θα αρκέσουν σε περίπτωση σύγκρουσης με τους δανειστές, αλλά είναι τα απολύτως απαραίτητα!

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ «ΕΓΚΑΘΕΤΟΥΣ» ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ!

Αντ’ αυτών, όμως, από την κυβέρνηση «με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ» τοποθετήθηκαν στις διοικήσεις των τραπεζών «σεσημασμένα» στελέχη του «κύκλου Καρατζά» και της «σημιτικής δυναστείας»: ο Νίκος Χριστοδουλάκης αντιπρόεδρος στην Τράπεζα Πειραιώς (όπου στο τιμόνι παραμένει ο Σάλλας!), ο Νίκος Καραμούζης στη Eurobank, ο Μιχελής στην Εθνική μαζί με τη Λούκα Κατσέλη, για την Alpha Bank δεν έγινε καμία κίνηση, ενώ στην Attica Bank παραμένει ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος.

Πρόκειται για επιλογές που παλινορθώνουν στις διοικήσεις στελέχη της αγοράς, από αυτούς που μεγαλούργησαν την περίοδο Σημίτη όχι μόνο στις τράπεζες αλλά και στο χρηματιστήριο, μερικοί από τους οποίους πρωταγωνίστησαν στα περιβόητα swaps του 2000...

Εδώ δεν καταστρατηγούνται πλέον οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για δημόσιο έλεγχο και ιδιοκτησία στο τραπεζικό σύστημα, αλλά και η προεκλογική δέσμευση ότι το Δημόσιο θα ασκήσει πλήρως τα δικαιώματά του ως πλειοψηφών μέτοχος. Οι διοικήσεις των τραπεζών παραμένουν στα χέρια των ιδιωτών μετόχων, στα χέρια στελεχών της αγοράς που στο πιθανότατο πλέον ενδεχόμενο σύγκρουσης με τους δανειστές θα βρεθούν στο απέναντι στρατόπεδο. Με αυτούς στο τιμόνι, όχι μόνο δεν είναι νοητή καμία από τις επιλογές για τις οποίες μιλήσαμε παραπάνω, αλλά είναι εξασφαλισμένη η συνέχιση της πορείας ιδιωτικοποίησης των τραπεζών. Αυτές οι επιλογές πρέπει να αλλάξουν άμεσα!

*Πηγή: www.rproject.gr 

Η πρόσφατη αιματηρή πειρατική επίθεση στο ελληνόκτητο με σημαία Μάλτας δεξαμενόπλοιο «Kalamos» να έχει πυροδοτήσει ένα νέο γύρο συνομιλιών και προβληματισμών στη ναυτιλιακή κοινότητα για την κλιμάκωση της απειλής της πειρατείας στη Δυτική Αφρική και τις πιθανές επιπτώσεις της, ωστόσο στοιχεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) δείχνουν ότι ο κίνδυνος για τα εμπορικά πλοία παραμονεύει σε πολλά σημεία του πλανήτη.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από επίσημη έκθεση του ΙΜΟ, που είναι όργανο του ΟΗΕ, ότι 2 ελληνικά πλοία και 5 ελληνόκτητα υπό ξένη σημαία, δέχτηκαν, τον περασμένο Νοέμβριο, πειρατικές επιθέσεις σε διάφορα σημεία, οι οποίες- σημειωτέον- ουδέποτε ανακοινώθηκαν από τις ελληνικές αρχές….

Είναι σαφές, όμως, ότι η πειρατική επίθεση στο «Kalamos», που έγινε το βράδυ της 3ης Φεβρουαρίου, σε εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών, κοντά στο Μπόνυ της Νιγηρίας και στοίχισε την ζωή στον Έλληνα υποπλοίαρχο ενώ αγνοούνται τρεις ναυτικοί, οι οποίοι κρατούνται ως όμηροι από τους πειρατές, διαμορφώνει νέα δεδομένα.

Πηγές, που ασχολούνται με την θαλάσσια ασφάλεια, ανέφεραν ότι εάν υπάρξει ανεπαρκής αντιμετώπιση της πειρατείας στην περιοχή είναι πιθανόν να οδηγήσει στην αύξηση των ασφαλίστρων και του κόστους στελέχωσης για τους πλοιοκτήτες.

Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Γραφείου (ΙΜΒ) στην διάρκεια του 2014 καταγράφηκαν στην Δυτική Αφρική 41 περιστατικά πειρατείας αν και θεωρείται ότι είναι πολλά περισσότερα, τα οποία δεν δηλώθηκαν στις αρχές. Από το σύνολο των επιθέσεων οι 18 έγιναν έξω από τη Νιγηρία ενώ σε 14 απ’ αυτές εμπλέκονται δεξαμενόπλοια και πλοία, που σχετίζονται με τη βιομηχανία πετρελαίου.

Ωστόσο, από τις αρχές του έτους  καταγράφεται έξαρση των επιθέσεων στα νερά, Νότια και Δυτικά από το Brass Terminal, στη Νιγηρία, όπου γίνεται φόρτωση πετρελαίου.

Σύμφωνα, πάντα, με τα στοιχεία του ΙΜΒ σε ολόκληρο τον κόσμο κατά την περυσινή χρονιά η πειρατεία σημείωσε αύξηση καθώς καταγράφτηκαν 245 πειρατικές επιθέσεις ενώ 442 ναυτικοί βρέθηκαν όμηροι στα χέρια πειρατών σε σύγκριση με τους 304, που είχαν πιαστεί το 2013.

Ο τραγικός απολογισμός συμπληρώνεται με τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι 4 ναυτικοί έχασαν την ζωή τους από πυρά πειρατών και 13 τραυματίστηκαν

«Η παγκόσμια αύξηση πειρατείες οφείλεται στην αύξηση των επιθέσεων εναντίον παράκτιων δεξαμενόπλοιων στη Νοτιοανατολική Ασία» δήλωσε ο Pottengal Mukundan, διευθυντής του IMB του οποίου το Κέντρο Πληροφόρησης παρακολουθεί τον κόσμο της πειρατείας από το 1991.
 «Οι συμμορίες των ενόπλων κλέφτες έχουν επιτεθεί σε μικρά δεξαμενόπλοια στη περιοχή για τα φορτία τους, πολλοί αναζητούν ειδικά ντίζελ πλοίων και πετρέλαιο εσωτερικής καύσης για να κλέψουν και στη συνέχεια το πωλούν».

Ελληνικά και ελληνόκτητα πλοία θύματα πειρατικών επιθέσεων

Μέσα σε αυτό το «σκηνικό» της έξαρσης της θαλάσσιας πειρατείας φαίνεται ότι ταξιδεύουν τα ελληνικά και ελληνόκτητα πλοία, πέφτοντας συχνά- πυκνά θύματα πειρατικών επιθέσεων αν πολλές από αυτές δεν ανακοινώνονται- για άγνωστους λόγους- από τις ελληνικές αρχές.

Είναι αποκαλυπτική τελευταία έκθεση του ΙΜΟ για τα περιστατικά πειρατείας τον περασμένο Νοέμβριο, όπου είναι καταγεγραμμένες 7 πειρατικές επιθέσεις εναντίον ελληνικών και ελληνόκτητων πλοίων για τις οποίες δεν υπήρξε καμία ενημέρωση.

Ούτε καν για την πειρατική επίθεση στο ελληνόκτητο με σημαία νήσων Μάρσαλ δεξαμενόπλοιο μεταφοράς χημικών «CONGER», που έγινε πραγματική ναυμαχία με ένοπλους πειρατές μέχρι να αποτραπεί ο κίνδυνος επίθεσης

Αναλυτικά:
•    Το ελληνικό φορτηγό «DIMITRIS L», χωρητικότητας, 39958 κόρων. Δέχτηκε επίθεση στις 27/11, στις 3.55 τα ξημερώματα (τοπική ώρα), στον Ινδικό ωκεανό περίπου 40 μίλια νότια από τα Sagar Islands.

Επτά πειρατές προσέγγισαν με ένα ξύλινο σκάφος το αγκυροβολημένο πλοίο στο πίσω μέρος. Ένα άτομο επιβιβάστηκε στο πλοίο αλλά εντοπίστηκε από ορισμένα μέλη του πληρώματος. Σήμανε συναγερμός, ειδοποιήθηκαν και άλλα μέλη του πληρώματος και ο πειρατής τράπηκε σε φυγή, χωρίς να κλέψει τίποτα. «Ο συναγερμός και η επαγρύπνηση του πληρώματος», απέτρεψαν την επίθεση, σημειώνεται στην έκθεση.

•    Το ελληνόκτητο με σημαία Παναμά δεξαμενόπλοιο «GALISSAS, χωρητικότητας 29924 κόρων. Δέχτηκε επίθεση στις 8/11, στις 3 τα ξημερώματα τοπική ώρα, στην θάλασσα της Νότιας Κίνας, περίπου 14 μίλια βόρειαβορειοανατολικά από το Bintan Island της Ινδονησίας.

Ένας σκοπός σε μια περιπολία ρουτίνας στο αγκυροβολημένο δεξαμενόπλοιο μεταφοράς χημικών είδε τρεις ληστές στο πρυμναίο κατάστρωμα. Ο ένας απ’ αυτούς ήταν οπλισμένος με ένα μακρύ μαχαίρι. Ο σκοπός ενημέρωσε τον αξιωματικό υπηρεσίας ο οποίος σήμανε συναγερμό και συγκεντρώθηκε όλο το πλήρωμα. Ακολούθησε έρευνα σε όλο το πλοίο αλλά οι ληστές είχαν διαφύγει.

•    Το ελληνικό δεξαμενόπλοιο «EPHESOS», χωρητικότητας 84850 κόρων. Δέχτηκε επίθεση στις 13/11, στις 5.10 τα ξημερώματα τοπική ώρα, στενά της Μαλάκκα περίπου δύο μίλια νοτιοδυτικά  της Tanjung, στη Μαλαισία.
Μέλη του πληρώματος του μηχανοστασίου παρατήρησαν ενώ το δεξαμενόπλοιο ήταν αγκυροβολημένο δύο ληστές στην αίθουσα μηχανισμού κινήσεως του πηδαλίου. Ενημέρωσαν τον αξιωματικό υπηρεσίας στη γέφυρα, ο οποίος σήμανε συναγερμό, το πλήρωμα συγκεντρώθηκε και άρχισαν έρευνες σε όλο το πλοίο. Ταυτόχρονα ενημερώθηκε και ο υπεύθυνος ασφαλείας του λιμανιού. Τελικά, δεν βρέθηκαν οι ληστές στο πλοίο.

•    Το ελληνόκτητο με σημαία νήσων Μάρσαλ φορτηγό «BEATRICE», χωρητικότητας 31229 τόνων. Δέχτηκε επίθεση στις 16/11 στη 1.45 μετά τα μεσάνυχτα τοπική ώρα, στην Θάλασσα της Νότιας Κίνας, Muara Berau Anchorage, στην Ινδονησία.
Μέλη του πληρώματος σε μια περιπολία ρουτίνας στο αγκυροβολημένο σκάφος είδαν  7 ληστές οπλισμένους με μαχαίρια στην πλώρη. Αμέσως ενημερώθηκε η γέφυρα, σήμανε συναγερμός και συγκεντρώθηκε όλο το πλήρωμα. Βλέποντας την κινητοποίηση του πληρώματος οι ληστές διέφυγαν με τα κλοπιμαία, που είχαν αποσπάσει (τρεις κάβους). Ενημερώθηκαν τα άλλα πλοία στην περιοχή.

•    Το ελληνόκτητο με σημαία νήσων Μάρσαλ πλοίο μεταφοράς κοντέϊνερ «KING BRUCE». Δέχτηκε επίθεση στις 19/11 στις 10 το πρωί τοπική ώρα στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας περίπου 11 μίλια βορειοανατολικά από το Vung Tau, στο Βιετνάμ.

Ληστές επιβιβάστηκαν στο πλοίο περνώντας απαρατήρητοι και διέφυγαν παίρνοντας τα εφόδια του πλοίου. Το πλήρωμα βάρδιας ανακάλυψε πατημασιές στο κύριο κατάστρωμα στην περιοχή της πλώρης.

•    Το ελληνόκτητο με σημαία Παναμά πλοίο μεταφοράς κοντέϊνερ «IRENES LOGOS». Δέχτηκε επίθεση στις 4/11 στις 4.57 τα ξημερώματα τοπική ώρα, στη Δυτική Αφρική, 30 μίλια από την ακτή Bayelsa της Νιγηρίας.

Έξι πειρατές σε μια βάρκα πλησίασαν και πυροβόλησαν εναντίον του πλοίου που βρισκόταν εν κινήσει. Οι πειρατές κατάφεραν να έρθουν κατά μήκος του πλοίου και πέταξαν χαλύβδινα σύρματα επιδιώκοντας να ανέβουν σε αυτό. Ο αξιωματικός υπηρεσίας αύξησε ταχύτητα και άρχισε να κάνει ελιγμούς για να καταφέρει, τελικά, να αποφύγει την επίθεση. Το πλοίο και το πλήρωμα είναι ασφαλή.

•    Το ελληνόκτητο με σημαία νήσων Μάρσαλ δεξαμενόπλοιο μεταφοράς χημικών «CONGER», χωρητικότητας 44067 κόρων. Δέχτηκε επίθεση στις 11/11 στις 11.25 τοπική ώρα, στη Δυτική Αφρική στην περιοχή του νησιού Sao Tome and Principe, ένα αυτόνομο νησιωτικό κρατίδιο στον κόλπο της Γουινέας.

Το πλοίο, που μετέφερε βενζίνη καταδιώχθηκε από ένα ρυμουλκό από το οποίο ξεκίνησε ένα καΐκι με οκτώ ένοπλους πειρατές επί του σκάφους. Οι πειρατές πυροβόλησαν εναντίον του πλοίου, σημαδεύοντας τους χώρους ενδιαίτησης.  Το πλήρωμα «απάντησε» με ρίψεις νερού και από τις δύο πλευρές του πλοίου ενώ είχε συγκεντρωθεί σε ειδικά προφυλαγμένο χώρο (Citadel)
Η επίθεση τελικά αποτράπηκε  ματαιώθηκε και το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του. Από τα πυρά των πειρατών προκλήθηκε πυρκαγιά στο πλοίο και ζημιές στους χώρους ενδιαίτησης.  Δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί στο πλήρωμα.

ΟΙ ΝΕΟΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΕ ΖΗΤΟΥΝ "ΓΗ ΚΑΙ ΥΔΩΡ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

Με μια κίνηση εκβιασμού, που θύμισε τις χειρότερες ώρες της αποικιοκρατίας, η Γερμανική πλευρά και οι «δορυφόροι» της στην ΕΕ έσπρωξαν σε ναυάγιο το Eurogroup της Δευτέρας (16/2), στέλνοντας τελεσίγραφο προς την ελληνική πλευρά.

Το ιμπεριαλιστικό τελεσίγραφο της Γερμανικής ΕΕ και των Γάλλων «κανίς» του Βερολίνου είναι πολύ απλό στη χυδαιότητά του: μόνη διέξοδο που διαθέτει η ελληνική κυβέρνηση είναι να ζητήσει παράταση του προγράμματος, με απλά λόγια να ζητήσει παράταση του μνημονίου!!!

Αυτές τις ώρες η νέα ελληνική κυβέρνηση και ο ίδιος ο ελληνικός λαός οφείλουν να λάβουν ιστορικές αποφάσεις και να απαντήσουν τολμηρά στην πρόκληση.

Η Ελλάδα δεν έχει καμμία άλλη επιλογή από το να απορρίψει τα τελεσίγραφα και να ακολουθήσει μέχρι τέλους μια συνεπή και σταθερή αντιμνημονιακή πορεία, ανεξάρτητα από τις όποιες δυσκολίες, οι οποίες μόνο πρόσκαιρες θα αποδειχθούν, ανοίγοντας στη συνέχεια ελπιδοφόρους αναπτυξιακούς ορίζοντες.

Χωρίς συμφωνία ολοκληρώθηκαν το βράδυ της Δευτέρας (16/2) οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των δανειστών της χώραςστη συνεδρίαση του Eurogroup.

Κύκλοι τουΜεγάρου Μαξίμου έκαναν λόγο νωρίτερα για κείμενο που παρουσιάστηκε στο Eurogroup, το οποίο αποτελεί υπαναχώρηση από τη συμφωνία Ντέισελμπλουμ – Τσίπρα και διεμήνυσαν ότι με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία σήμερα.

Συγκεκριμένα, ανέφεραν πως παρουσιάστηκε στο Eurogroup κείμενο ως βάση συζήτησης και που αποτελεί ριζική υπαναχώρηση από την κοινή ανακοίνωση του Γερούν Ντέισελμπλουμ με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, την προηγούμενη Πέμπτη (12/2).

«Η επιμονή ορισμένων κύκλων να εφαρμόσει η νέα ελληνική κυβέρνηση το Μνημόνιο είναι παράλογη και μη αποδεκτή. Η υλοποίηση του μνημονιακού προγράμματος "έφυγε" από το τραπέζι στη Σύνοδο Κορυφής. Όσοι την επαναφέρουν χάνουν το χρόνο τους. Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία σήμερα» σημείωναν οι ίδιοι κύκλοι.

Στο σχέδιο ανακοίνωσης του Eurogroup το οποίο απορρίφθηκε εμφανίζονταν «οι ελληνικές αρχές να εκφράζουν την πρόθεσή τους να ζητήσουν εξάμηνη τεχνική επέκταση του ισχύοντος προγράμματος ως ενδιάμεσο βήμα». Στην ίδια ανακοίνωση επισημαίνεται ότι «η ρύθμιση αυτή θα αποτελούσε χρονική γέφυρα για τις ελληνικές αρχές και το Eurogroup προκειμένου να εργαστούν επί διευθετήσεων που θα ακολουθούσαν. Συμφωνήσαμε, επίσης, ότι το ΔΝΤ θα συνεχίσει να διαδραματίζει το ρόλο σε αυτή τη νέα διευθέτηση. Το Eurogroup εμφανίζεται με θετική διάθεση έναντι παρόμοιας αίτησης από τις ελληνικές αρχές».

Στο ίδιο κείμενο που απορρίφθηκε κατηγορηματικά από την ελληνική πλευρά, τίθονταν ως προτεραιότητες για συντονισμένη δράση νέο χτύπημα των εργασιακών και ασφαλιστικών-συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Όπως υπογραμμιζόταν χαρακτηριστικά: «οι ελληνικές αρχές εξέφρασαν την πρόθεσή τους να ολοκληρώσουν επιτυχώς το τρέχον μνημονιακό πρόγραμμα λαμβάνοντας υπόψη τα σχέδια της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Στο πλαίσιο αυτό, πρόθεσή μας είναι να κάνουμε χρήση της υπάρχουσας ευελιξίας στο πλαίσιο του ισχύοντος προγράμματος. Οι ελληνικές αρχές παρείχαν δέσμευση να απόσχουν από μονομερείς δράσεις και να εργαστούν σε στενό συντονισμό με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς εταίρους κυρίως στον τομέα της φορολογικής πολιτικής, των ιδιωτικοποιήσεων, της μεταρρύθμισης της αγοράς εργασίας του χρηματοπιστωτικού τομέα και των συντάξεων».

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΩΣ ΤΗ ΝΕΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ EUROGROUP ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ (20/2)

Το Eurogroup έδωσε χρονικό περιθώριο στην Ελλάδα έως την Παρασκευή (20/2) προκειμένου να ζητήσει η Ελλάδα επέκταση του τρέχοντος προγράμματος, ξεκαθαρίζοντας ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση» και το επόμενο βήμα μπορεί να γίνει μόνο από την Αθήνα. Η επέκταση, όπως ξεκαθάρισε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ενέχει περιθώρια ευελιξίας, αλλά συνεπάγεται δεσμεύσεις.

Ο επικεφαλής της Ευρωομάδας δήλωσε μετά το πέρας της συνεδρίασης ότι «σε γενικές γραμμές υπάρχει αίσθηση απογοήτευσης» για το πώς πήγαν οι διαβουλεύσεις σε τεχνικό επίπεδο και διαπιστώθηκε ότι «δεν υπάρχει κοινό έδαφος για το πώς» θα είναι το πρόγραμμα.

Ο Γ. Ντάισελμπουμ τόνισε ότι έγινε συζήτηση για τα βήματα μπροστά και «η αίσθηση είναι ότι το καλύτερο είναι να ζητηθεί επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος». Απλά χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο ώστε να μας δώσει περιθώριο κάποιων μηνών μήνες να κάνουμε διευθετήσεις, πρόσθεσε.

Ο ολλανδός υπουργός Οικονομικών τόνισε ότι το αίτημα επέκτασης του προγράμματος συνεπάγεται δεσμεύσεις. Συμπλήρωσε όμως ότι υπάρχει εντός του προγράμματος δυνατότητα ευελιξίας, χωρίς μονομέρειες κινήσεις, ούτε ακύρωση ήδη ληφθέντων μέτρων, ενώ τα όποια νέα μέτρα θα πρέπει να είναι πλήρως χρηματοδοτημένα.

Στο πλαίσιο -ευελιξίας με δεσμεύσεις- αυτό θα μπορούσε να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, τόνισε ο Ντάισελμπουμ, τονίζοντας ότι πλέον εναπόκειται στους έλληνες να αποφασίσουν αν θέλουν μία τέτοια επέκταση.

«Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη εβδομάδα, αλλά αυτό είναι όλο» υπογράμμισε ο επικεφαλής του Eurogroup, συμπληρώνοντας ότι το συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης θα μπορούσε να συνεδριάσει την ερχόμενη Παρασκευή, αλλά αυτό θα αποφασιστεί αργότερα.

ΝΙΚΟΣ ΣΕΦΕΡΙΑΔΗΣ

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΑΞΙΜΟΥ

Σκληρή στάση μετά το ναυάγιο του Eurogroup τηρεί η ελληνική κυβέρνηση. Από το Μέγαρο Μαξίμου επισημαίνεται ότι δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό ένα κείμενο που είναι σε πλήρη αντίθεση με την εντολή του ελληνικού λαού, ενώ τονίζεται ότι οι δημοκρατίες απορρίπτουν τα τελεσίγραφα και δεν εκβιάζονται.

Με non paper το Μέγαρο Μαξίμου αναφέρει ότι «παρά τις προσπάθειες για γεφύρωση των διαφορών με συνεχείς διαβουλεύσεις», στο Eurogroup παρουσιάστηκε ένα κείμενο διαφορετικό -«σε ριζικά αντίθετη κατεύθυνση»- από εκείνο που η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να αποδεχτεί ως βάση συζήτησης, και το οποίο ζητούσε παράταση του μνημονίου.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορούσε να κάνει αποδεκτό ένα κείμενο που είναι σε πλήρη αντίθεση με την εντολή του ελληνικού λαού, επισημαίνεται από το Μέγαρο Μαξίμου.

Σημειώνεται, δε, πως: «Φαίνεται ότι κάποιοι δεν θέλουν διαπραγματεύσεις και επιμένουν να στηρίζουν ένα πρόγραμμα που έχει αποτύχει».

Το Μέγαρο Μαξίμου υπογραμμίζει ότι «σε όλη την ευρωπαϊκή ιστορία οι δημοκρατίες απέρριπταν τα τελεσίγραφα. Οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες δεν εκβιάζουν και δεν εκβιάζονται».

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ

Τη βεβαιότητα ότι τις επόμενες 48 ώρες θα αρθεί η εικόνα του αδιεξόδου και θα υπάρξει μία «έντιμη συμφωνία» με τους εταίρους εξέφρασε από τις Βρυξέλλες ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης. Αποκάλυψε δε ότι πριν το Eurogroup ήταν έτοιμος να υπογράψει κείμενο που του παρουσίασε ο επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, το οποίο όμως τελικά αποσύρθηκε.

Όπως είπε ο Γ. Βαρουφάκης, το απόγευμα είχε συνάντηση με τον Π. Μοσκοβισί και του παρουσίασε ένα σχέδιο «το οποίο θα ήμουν ευτυχής να υπογράψω» προσθέτοντας μάλιστα και ένα σύνολο προϋποθέσεων (conditionalities).

Το κείμενο αυτό μιλούσε για επέκταση της δανειακής σύμβασης δίνοντας ένα περιθώριο 4 μηνών ως γέφυρα για ένα νέο πρόγραμμα. «Σε αυτή τη βάση, θα είμαστε περισσότερο από ευτυχείς να υπογράψουμε» με μόνη προϋποθέση, όπως είπε, να μην ληφθούν νέα υφεσιακά μέτρα σε αυτήν την περίοδο.

«Δυστυχώς αυτό το καταπληκτικό κείμενο αποσύρθηκε» από τον επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπουμ, είπε ο υπουργός Οικονομικών, και παρουσιάστηκε ένα νέο που μιλά για επέκταση του προγράμματος. «Αυτό μας έφερε πίσω στην προηγούμενη Τετάρτη» είπε χαρακτηριστικά.

Ο Γ. Βαρουφάκης επέμεινε ιδιαίτερα σε αυτό που ο Γ. Ντάισελμπλουμ αποκάλεσε «κάποια ευελιξία» (some flexibility) στο τρέχον πρόγραμμα. Όπως είπε ο υπουργός Οικονομικών ζήτησε από τον πρόεδρο του Eurogroup να ορίσει τι εννοεί με το «κάποια ευελιξία» και χαρακτήρισε την έννοια «πολύ προβληματική».

Προφέραμε πάγωμα του δικού μας προγράμματος και το μόνο που παίρναμε ήταν «κάποια ευελιξία» είπε ο Γ. Βαρουφάκης.

Ο υπουργός Οικονομικών τόνισε ότι «θα κάνουμε ότι χρειάζεται για να συμφωνήσουμε» τις δύο επόμενες ημέρες. Εμφανίστηκε δε βέβαιος ότι το επόμενο 48ωρο η Ευρώπη θα βρει τη φρασεολογία που χρειάζεται για κοινό έδαφος και να χτίσει ένα νέο πρόγραμμα.

Αναφερόμενος δε εκ νέου στο κείμενο Μοσκοβισί τόνισε ότι θα το υπέγραφε οποιαδήποτε ώρα. «Ακόμα και κάποια εκδοχή του» όπως πρόσθεσε.

Ζητούμε μια διατύπωση που θα επιτρέψει να συνεχίσουμε την αναζήτηση κοινού εδάφους. Σαν κυβέρνηση ασκούμε κριτική στο υφιστάμενο πρόγραμμα, και αυτό θα πει δημοκρατία, είπε ο Γ. Βαρουφάκης και πρόσθεσε:

Η Δημοκρατία λέει να υπάρξει ένας συγκερασμός αντιτιθέμενων απόψεων. Δεν μπορούμε να λέμε ότι αυτό είναι και τέλος. Η ιστορία της ΕΕ έχει αποδείξει πως τα τελεσίγραφα δεν αποτελούν λύση.

Δεν μπλοφάρουμε, λέμε ότι θελουμε τίμια συμφωνία και κοινά σημεία επαφής. Είναι η μόνη επιλογή που έχουμε. Είναι το σχέδιο Α μας. Δεν έχουμε σχέδιο Β. Οι όροι του νέου 4μηνου προγράμματος πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και σαφείς.

Είμαστε μέλη της Ευρωζώνης, θα παραμείνουμε στο ευρώ. Η ΕΕ είναι αδιαίρετη. Είμαστε μία φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση που απλώς επιθυμεί να αλλάξει το πρόγραμμα.

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Του ΜΠΑΜΠΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗ*

Για τους Έλληνες «ολιγάρχες» η Δημοκρατία δουλεύει μια χαρά όταν υπάρχουν κυβερνήσεις που τους δίνουν –με νόμο πάντα- «φιλέτα» του δημοσίου στις τιμές που εκείνοι επιθυμούν. Όταν αυτό αλλάζει και κάποιος επιχειρήσει να υπερασπισθεί και να διαφυλάξει το συμφέρον του δημοσίου, τότε έχουμε έλλειψη δημοκρατικού πνεύματος.

Την Τετάρτη (11/2), η εταιρεία Lamda Development του ομίλου Λάτση εξέδωσε ανακοίνωση, αντιδρώντας στις προγραμματικές δηλώσεις του υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Π. Λαφαζάνη ότι «η εξαγορά του Ελληνικού υπήρξε σκανδαλώδης, τα σχέδια για την αξιοποίηση είναι ακραία αντιπεριβαλλοντικά» και ότι «εμείς θα επανεξετάσουμε αυτή την σκανδαλώδη εξαγορά με στόχο την ακύρωσή της».

Στην ανακοίνωσή της αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η αναφορά σε «σκανδαλώδη εξαγορά» αγνοεί μία καθόλα νόμιμη διαδικασία, που ακολουθήθηκε στη βάση του σχετικού νόμου. Και ότι «το δημοκρατικό πνεύμα, από το οποίο η νέα κυβέρνηση αναμφίβολα διαπνέεται θα επέβαλε τη συζήτηση και τη διαβούλευση και όχι μονομερείς τοποθετήσεις όπως αυτή».

Πράγματι, ο όμιλος Λάτση είχε μάθει να συζητά και να διαβουλεύεται με άλλους όρους… Πιο χαρακτηριστική περίπτωση, αυτή του Mall προ δεκαετίας, του μεγαλύτερου αυθαιρέτου της Ευρώπης. Γιατί στην περίπτωση του Mall, το «δημοκρατικό πνεύμα» επέβαλλε να γίνει η Βουλή πολεοδομικό γραφείο, ψηφίζοντας νόμους για την ανέγερσή του και τους συντελεστές δόμησης, για να αποφύγει η Lamda Development εμπλοκές από δημόσιες υπηρεσίες και διοικητικά δικαστήρια. Για την ιστορία, οι «δημοκρατικοί» νόμοι έφεραν τις υπογραφές των τότε υπουργών Βάσως Παπανδρέου και  Ευάγγελου Βενιζέλου.

Με «δημοκρατικό» τρόπο και εξίσου «δημοκρατικό» τίμημα είχε πάρει τότε η Lamda από τον ΟΕΚ και το οικόπεδο στο οποίο έχει χτιστεί το εμπορικό κέντρο: το 2001 ο δήμος Αμαρουσίου –μέσω δημοτικής επιχείρησης- είχε συνάψει σύμβαση με τον ΟΕΚ προκειμένου να του παραχωρηθεί το οικόπεδο έκτασης 43 στρεμμάτων για την ανέγερση του Χωριού Τύπου όπου θα διέμεναν το 2004 οι ξένοι δημοσιογράφοι που θα κάλυπταν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η δημοτική επιχείρηση… πουλήθηκε στην Lamda, τα σπίτια έγιναν σε άλλο οικόπεδο (κάτω από τις γραμμές του ΗΣΑΠ) και στο οικόπεδο του ΟΕΚ χτίστηκε το Mall άνω των 75.000 τ.μ., αντί για ένα πολύ μικρότερο που θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες των… δημοσιογράφων.

Τελικά, και αφού το εμπορικό κέντρο είχε ανεγερθεί και βρισκόταν σε λειτουργία, η Lamda κατέβαλλε το 2006 στον ΟΕΚ 38 εκατ. ευρώ για την εξαγορά του οικοπέδου. Δηλαδή, στην τιμή ξεφτίλα των 895 ευρώ ανά τετραγωνικό (σ.σ. λίγους μήνες μετά ο ΟΕΚ αγόρασε οικόπεδο στα Πευκάκια με 1.040 ευρώ ανά τ.μ.).

Το 2009 ο 6ος τακτικός ανακριτής άσκησε δίωξη για απιστία σε βαθμό κακουργήματος εναντίον των μελών του Δ.Σ. του ΟΕΚ που είχε εγκρίνει την μεταβίβαση στην Lamda, υπολογίζοντας τη ζημιά για τον οργανισμό σε 294 εκατ. ευρώ. Η υπόθεση, που αναλυτικά μπορείτε να δείτε στο fact the mall, με… «δημοκρατικό» τρόπο μπήκε στο αρχείο χωρίς να ακουστεί το παραμικρό στα μέσα ενημέρωσης.

Η υπόθεση του Ελληνικού έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με αυτή του Mall: το καλύτερο «φιλέτο» του δημοσίου η Lamda το παίρνει με μόλις 150 ευρώ ανά τ.μ. Μάλιστα, ο πρόεδρος του ΤΕΕ Χρ. Σπίρτζης έχει αναφέρει σχετικά ότι το τίμημα αντιστοιχεί σε παραλιακό οικόπεδο στο Βραχάτι Κορινθίας και τον Άγιο Βασίλειο και ότι όταν προκηρύχθηκε ο διαγωνισμός δεν ήταν γνωστό ότι ο «νικητής» θα μπορούσε να φτιάξει και καζίνο…

*Πηγή: www.thepressproject.gr