Στα 51,28 ευρώ και στα 1.182,39 ευρώ διαμορφώθηκαν το μέσο ημερομίσθιο και ο μέσος μισθός, αντίστοιχα, σε ασφαλισμένους με πλήρη απασχόληση στο σύνολο των κοινών επιχειρήσεων τον Φεβρουάριο, όπως προέκυψε από την επεξεργασία των «Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων» (ΑΠΔ) που υποβλήθηκαν στον ΕΦΚΑ.

Το μέσο ημερομίσθιο αυξήθηκε κατά 1,12%, ενώ ο μέσος μισθός αυξήθηκε κατά 1,38% σε σχέση με το Φεβρουάριο του 2018. Στη μερική απασχόληση, στην οποία βρίσκονται περίπου ένας στους τρεις εργαζομένους, τα ποσά ήταν 24,51 ευρώ και 396,11 ευρώ αντίστοιχα.

Σύμφωνα με τον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), υποβλήθηκαν και επεξεργάστηκαν ΑΠΔ από 250.934 κοινές επιχειρήσεις και 10.148 από οικοδομοτεχνικά έργα. Ο αριθμός των ασφαλισμένων οι οποίοι έχουν δηλωθεί στις ΑΠΔ ανήλθε σε 2.054.554, εκ των οποίων 2.019.653 σε κοινές επιχειρήσεις και 34.901 σε οικοδομοτεχνικά έργα.

Τα δημογραφικά στοιχεία

Οι άνδρες αντιπροσωπεύουν το 54,14% των ασφαλισμένων στο σύνολο των επιχειρήσεων και το 53,37% στις κοινές επιχειρήσεις. Στους εργαζόμενους με πλήρη απασχόληση στις κοινές επιχειρήσεις, οι άνδρες αντιπροσωπεύουν το 57,28%, ενώ με μερική απασχόληση το 45,05%.

Στο σύνολο των επιχειρήσεων, 22,02% των ασφαλισμένων είναι έως 29 ετών και 51,19% έως 39 ετών. Επίσης, 69,67% του συνόλου των ασφαλισμένων είναι ηλικίας 25 έως 49 ετών, στις κοινές επιχειρήσεις 69,78% και στα οικοδομοτεχνικά έργα είναι 63,04%. Τέλος, στο σύνολο των επιχειρήσεων, 20,34% των ασφαλισμένων είναι 50 έως 64 ετών, στις κοινές επιχειρήσεις 20,11% και στα οικοδομοτεχνικά έργα είναι 33,62%.

Στο σύνολο των ασφαλισμένων, 90,32% έχουν ελληνική υπηκοότητα, 1,48% άλλης χώρας ΕΕ και 8,2% χώρας εκτός ΕΕ. Στους ασφαλισμένους στις κοινές επιχειρήσεις, 91,03% έχουν ελληνική υπηκοότητα, 1,47% άλλης χώρας ΕΕ και 7,5% χώρας εκτός ΕΕ, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά στα οικοδομοτεχνικά έργα είναι 49,26%, 2,41% και 48,33%.

Οι αλλοδαποί άνδρες αντιπροσωπεύουν το 11,79% των ασφαλισμένων ανδρών και οι αλλοδαπές γυναίκες το 7,19% των ασφαλισμένων γυναικών.

Ποιοι κλάδοι στηρίζουν την απασχόληση

Στο σύνολο των ασφαλισμένων, 21,89% απασχολείται στον κλάδο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο», 13,03% στις «Μεταποιητικές Βιομηχανίες» και 12,84% στον κλάδο «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια».

Από τους ασφαλισμένους με ελληνική υπηκοότητα 22,30% απασχολείται στο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο», 12,41% στις «Μεταποιητικές Βιομηχανίες» και 11,80% σε «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια».

Στους ασφαλισμένους με υπηκοότητα άλλης χώρας ΕΕ 22,00% απασχολείται σε «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια», 16,44% στη «Διαχείριση Ακίνητης Περιουσίας» και 16,21% στο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο».

Στους υπόλοιπους αλλοδαπούς ασφαλισμένους, πλην αυτών χωρών της ΕΕ και των αλβανικής υπηκοότητας, 22,42% απασχολείται στο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο», 22,26% στις «Μεταποιητικές Βιομηχανίες» και 21,33% σε «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια».

Από τους εργαζόμενους στις «Κατασκευές», το 31,08% είναι αλλοδαποί, ενώ στο συγκεκριμένο κλάδο απασχολείται το 4,21% των ασφαλισμένων. Από τους εργαζόμενους σε «Ξενοδοχεία και Εστιατόρια», το 16,99% είναι αλλοδαποί, ενώ στο συγκεκριμένο κλάδο απασχολείται το 12,84% των ασφαλισμένων.

Ακόμη, από τους εργαζόμενους στις «Μεταποιητικές Βιομηχανίες», το 13,93% είναι αλλοδαποί, ενώ στο συγκεκριμένο κλάδο απασχολείται το 13,03% των ασφαλισμένων.

πηγη: iskra.gr

Με αφορμή τα 70 χρόνια από τη λήξη του εμφυλίου πολέμου.

Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός.

Τέτοιες μέρες, τέλος Αυγούστου του 1949, μετά την ήττα στον Γράμμο και το Βίτσι, ο Δημοκρατικός Στρατός υποχώρησε στην Αλβανία. ‘Ετσι τελείωσε ο εμφύλιος πόλεμος 1946-1949.

Από την Κυριακή 18 Αυγούστου και στα 25 του μήνα το «ΒΗΜΑ» παρουσιάζει «ένθετα» βιβλία τα οποία σχετίζονται με το θέμα του εμφυλίου. Από την προβολή μιλά για «συγκλονιστική σειρά», άρα πρέπει να περιμένουμε και συνέχεια.

Τα δυο βιβλία που το «ΒΗΜΑ» παρουσίασε είναι:

• «Το χρονικό μιας τραγωδίας 1945-1949» του Αλέκου Κουτσούκαλη
• «Έγγραφα από τα Γιουγκοσλαβικά και Βουλγαρικά αρχεία» των Β. Κόντη και Σπ. Σφέτα.

Φυσικά, τα όσα αναφέρονται στα βιβλία αφορούν τους συγγραφείς. Η επιλογή όμως των βιβλίων αφορά την εφημερίδα.

Το βιβλίο του Κουτσούκαλη είναι μια πλήρης δυσφήμιση του ΔΣΕ. Το δε άλλο, με την αναφορά σε όσα έγγραφα βρήκαν, οι συγγραφείς επιχειρούν να οδηγήσουν τη σκέψη του αναγνώστη εκεί που θέλουν: στην «ανάμειξη Σοβιετικής Ένωσης, Γιουγκοσλαβίας και Βουλγαρίας» και μάλιστα με τρόπο που συμφέρει αυτές τις συγκεκριμένες χώρες.

Δεν γίνεται –και θεωρώ ότι δεν θα υπάρξει- αναφορά για το ρόλο και τις επιδιώξεις των Άγγλων και των Αμερικανών σχετικά με την έναρξη και τη λήξη του εμφύλιου.

Έχει σημασία να σημειωθεί ότι αν σήμερα όλοι –και το «ΒΗΜΑ»- μιλάνε για εμφύλιο πόλεμο και για Δημοκρατικό Στρατό, αυτό επιτεύχθηκε με την πάλη των αγωνιστών, του δημοκρατικού λαού μας, αλλά τέθηκε και σαν όρος από το ΚΚΕ, τον Χαρίλαο Φλωράκη και τον ενιαίο Συνασπισμό για τη στήριξη της κυβέρνησης Τζανετάκη. Η νομοθέτηση που έγινε τότε αποτελεί δικαίωση και ιστορική αποκατάσταση.

Για σαράντα χρόνια το επίσημο κράτος, αλλά και οι στυλοβάτες του συστήματος δηλαδή το παρακράτος, μιλούσαν για ξενοκίνητο συμμοριτοπόλεμο, για συμμορίτες ΕΑΜοβούλγαρους και άλλα παρόμοια. Τα στρατοδικεία, οι δίκες, οι καταδίκες και εκτελέσεις, οι δολοφονίες, οι φυλακίσεις, η αστυνομοκρατία και τα χαρτιά κοινωνικών φρονημάτων, που ακολούθησαν τη λήξη του εμφυλίου, έχουν σημαδέψει τη ζωή εκατομμυρίων Ελλήνων.

Τιμώντας τους αγωνιστές του ΔΣΕ, τα αντορτόπουλα που έπεσαν στις μάχες, που εκτελέσθηκαν και δολοφονήθηκαν, τις οικογένειες που μαυροφόρεσαν, αλλά και όλους όσους βοήθησαν το ΔΣΕ, θα παραθέσω ορισμένα σημεία από ένα μικρό βιβλίο του Δημήτρη Καστάνη που ήταν ένας από τους τελευταίους αντάρτες της Πελοποννήσου, όπως εκείνος τα αφηγείται:

Η επίθεση στις φυλακές της Σπάρτης

Από τον Αύγουστο του 1946 που άρχισε επίσημα ο ένοπλος αγώνας της Πελοποννήσου, ως το τέλος της χρονιάς αυτής ο Δημοκρατικός Στρατός πραγματοποίησε σχεδόν όλους τους στόχους του, οι οποίοι ήταν το χτύπημα και η διάλυση των Σταθμών Χωροφυλακής και ο αφοπλισμός των χιτών. Μετά την επιτυχία των στόχων αυτών, ιδιαίτερα στη Λακωνία, από τις αρχές του 1947 τέθηκαν νέοι στόχοι όπου από την έκβασή τους θα καθοριζόταν η παραπέρα πορεία του αγώνα μας.

Όπως ισχυρίζεται ο Γιώργος Κονταλώνης, ένας νέος στόχος που είχε προταθεί από τον Νίκο Μπελογιάννη προτού αναχωρήσει για τη Βόρεια Ελλάδα, ήταν το χτύπημα των φυλακών της Σπάρτης. Σκοπός ήταν, να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι, για να λυθεί το μεγάλο πρόβλημα των εφεδρειών. Οι οργανωμένες ομάδες των ανταρτών σ' ολόκληρο τον Μωριά δεν έφταναν τους 150. Τη θέση του Νίκου Μπελογιάννη ανέλαβε ο μεγάλος ηγέτης και πολιτικός αρχηγός της Πελοποννήσου, Βαγγέλης Ρογκάκος. Ο Ρογκάκος μαζί με τα στρατιωτικά στελέχη, Πρεκεζέ, Κονταλώνη, Γιαννακούρα (Πέρδικας) κι άλλους συγκεντρώθηκαν στις 12 Φεβρουάριου στον Πάρνωνα, στο χωριό Τζίτζινα. Κανένας από τα κατώτερα στελέχη και τους αντάρτες δεν γνώριζε αυτή τη μυστική και αστραπιαία επιχείρηση. Γύρω στις 12.00 με 13.00 το μεσημέρι έγινε η διανομή συσσιτίου. Η συνολική δύναμη που θα έπαιρνε μέρος ήταν 120- 130 αντάρτες. Την επιχείρηση ανέλαβε σαν στρατιωτικός ο Γιώργος Κονταλώνης. Μετά το ·φαγητό έγινε συγκέντρωση. Μας μίλησε ο Βαγγέλης Ρογκάκος για τη σοβαρότητα της επιχείρησης τονίζοντάς μας ότι: «Ο αντικειμενικός σκοπός μας είναι να ελευθερώσουμε τους κρατουμένους των φυλακών, οι οποίοι κινδυνεύουν, με έναν όρο βέβαια, να μην προκαλέσουμε άλλες ζημιές στη Σπάρτη. Για να έχουμε επιτυχία, θα πρέπει ο καθένας να εκτελέσει την αποστολή του συνειδητά και αυστηρά στα πλαίσια της διαταγής». Αμέσως μετά έκανε καταμερισμό των δυνάμεων ανάλογα με τη σοβαρότητα της αποστολής. Ο Πέρδικας ανέλαβε να απομονώσει έναν λόχο στην επαγγελματική σχολή, διοικητής ήταν ο Ν. Παπανικολάου. Ο Πέρδικας διέθετε ελαφρύ οπλισμό και λίγα πυρομαχικά αλλά είχε άξιους και έμπειρους μαχητές. Ο Λεωνίδας Κωνστανταράκος με 30 αντάρτες ανέλαβε να απομονώσει τη διοίκηση Χωροφυλακής που είχε διοικητή τον αντισυνταγματάρχη Μποκοβό. Ο Κώστας Μπασακίδης με τη διμοιρία του θα απασχολούσε τη δύναμη Στρατού στην Τρύπη. Η διμοιρία του Σαρρήγιαννη θα προσέβαλε τις κεντρικές φυλακές. Τα αδέλφια Σαράντος και Σταύρος Τράκας θα προσέβαλαν το παράρτημα των φυλακών που στέγαζε τους πολιτικούς κρατούμενους για την παράβαση του Γ Ψηφίσματος. Ο Τάκης Γεωργόπουλος θα απασχολούσε το φυλάκιο του Αγ. Σπυρίδωνα. Μαζί με τον Κωνστανταράκο ήταν κι ο αδελφός μου ο Χρήστος. Εγώ ανέλαβα με 15 αντάρτες να απομονώσω την ομάδα που φρουρούσε το εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής ΠΑΠΑΔΟΛΙΑ και να ανατινάξω τη γεννήτρια ρεύματος ώστε να προκληθεί σκοτάδι και πανικός στη φρουρά. Ο Γιώργος Κονταλώνης σαν υπεύθυνος της επιχείρησης με τις υπόλοιπες δυνάμεις ανέλαβε την απελευθέρωση των κρατουμένων. Η επιχείρηση θα άρχιζε στις 11 το βράδυ. Επειδή εγώ κι ο Πέρδικας καθυστερήσαμε στον Ευρώτα (είχε πολύ νερό και περάσαμε σχεδόν κολυμπώντας), η επιχείρηση άρχισε στις 11.15'. Αιχμαλωτίζοντας τον διοικητή Τριανταφυλλίδη και μερικούς φύλακες οι αντάρτες μπόρεσαν εύκολα να διαλύσουν τη φρουρά των φυλακίων. Μεσολάβησε λίγη καθυστέρηση μέχρι οι κρατούμενοι να πιστέψουν ότι είμαστε αντάρτες και ότι θέλαμε να τους απελευθερώσουμε και όχι χίτες που τους απειλούσαν καθημερινά ότι θα τους εκτελούσαν. Αμέσως μετά, οι σιδερόπορτες των φυλακών έσπασαν. Οι κρατούμενοι εγκαταλείποντας τα πράγματά τους στους θαλάμους άρπαξαν τα όπλα από τη φρουρά και όλοι μαζί άρρωστοι και ηλικιωμένοι ξεκίνησαν μαζί με τους αντάρτες για τον Πάρνωνα. Μετά από ολονυχτία πορεία έφτασαν στην ελεύθερη περιοχή των ανταρτών εξαντλημένοι αλλά ελεύθεροι. Πολλοί από τους κρατούμενους ήταν πάνω από δύο χρόνια φυλακή. Οι αντάρτες έμειναν στις θέσεις τους για 2 ώρες περίπου, για να εξασφαλίσουν την πορεία των κρατουμένων που διέφυγαν στον Πάρνωνα. Τα τμήματα είχαν διαταγή να συγκεντρωθούν στα Τζίτζινα. Συνολικά ελευθερώθηκαν 224 κρατούμενοι. Οι 162 ήταν υπόδικοι, λίγοι κατάδικοι και 621|ερίπου για εξορία. Από τους αντάρτες δεν σκοτώθηκε κανένας χάρη στη σωστή οργάνωση από τους Γ. Κονταλώνη και Β. Ρογκάκο αλλά βέβαια και από την αξιοθαύμαστη εμπειρία και δράση των ανταρτών. Από τη φρουρά των φυλακών σκοτώθηκαν δύο (ένας χωροφύλακας αν θυμάμαι καλά, ο Πετράκος κι ένας φύλακας, ο Παγκράτης). Από τον λόχο που αντιμετώπισε ο Πέρδικας στο Γυμνάσιο σκοτώθηκαν ο διοικητής λόχου Ν. Παπανικολάου και ένας στρατιώτης ο Θέος. Η απελευθέρωση των κρατουμένων Σπάρτης είχε μεγάλη στρατιωτική σημασία και διεθνή πολιτική απήχηση. Προκάλεσε μεγάλο πανικό και απογοήτευση στην τότε κυβέρνηση, η οποία προσπαθούσε με κάθε τρόπο να πείσει την επιτροπή του Ο.Η.Ε. (η οποία κατά σύμπτωση βρισκόταν στην Αθήνα), ότι ο Δ.Σ.Ε ενισχυόταν από τις γειτονικές Βαλκανικές χώρες με έμψυχο και άψυχο υλικό και ότι αυτοί είναι οι υπαίτιοι για όλη την αναστάτωση στην Ελλάδα. Επίσης η επιτυχία της Σπάρτης έσπασε το ηθικό των παρακρατικών οργανώσεων που αλώνιζαν σ' ολόκληρο τον Μωριά, κάνοντας ατιμίες, αίσχη και εγκλήματα. Οι χίτες υποχρεώθηκαν να συγκεντρωθούν στις κωμοπόλεις και στα μεγάλα κέντρα. Η απελευθέρωση των κρατουμένων έπαιξε σημαντικό ρόλο στην οικοδόμηση και στελέχωση του Δημοκρατικού Στρατού Πελοποννήσου. Οι κρατούμενοι μπόρεσαν να προσαρμοστούν στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισαν επειδή ήταν δοκιμασμένοι και έμπειροι. Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς την πραγματικότητα όπως είναι και δύσκολο να πιστέψει κάποιος κάτω από ποιες συνθήκες δημιουργήθηκε αυτός ο ένδοξος Δημοκρατικός Στρατός ο οποίος ανάγκασε όλες τις παρακρατικές οργανώσεις και όλο το χαφιεδολόι, να διαλυθεί και να μαζευτεί στα κέντρα των πόλεων.

(…)

Στις 10/3/1947, το Συγκρότημα Ταϋγέτου παρατάχθηκε στην Κάμπροβα. Με τη νέα του σύνθεση, όλοι κατασυγκινημένοι, μέσα σε μια εορταστική ατμόσφαιρα, δώσαμε τον καθιερωμένο και τιμημένο όρκο του Αντάρτη του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας με το σύνθημα: «ΟΛΟΙ ΣΓ ΑΡΜΑΤΑ. ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ».

Η ορκωμοσία ήταν μια μεγάλη μέρα για όλον τον αγωνιζόμενο λαό της περιοχής. Ήρθε όλος ο κόσμος που ήταν στη Λαγγάδα, καταδιωκόμενοι πολίτες οικογένειες ανταρτών και όλοι μαζί περήφανα, γιορτάσαμε αυτό το μεγάλο ιστορικό γεγονός.

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΑΑΑΔΑΣ

«Εγώ, παιδί του λαού της Ελλάδας και μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, ορκίζομαι να πολεμήσω με το όπλο στα χέρι, να χύσω το αίμα μου και να δώσω και την ίδια μου τη ζωή για να διώξω από τα χώματα της πατρίδας μου και τον τελευταίο ξένο κατακτητή. Για να εξαφανίσω κάθε ίχνος φασισμού. Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου. Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω τη Δημοκρατία, την τιμή, την εργασία, την περιουσία και την πρόοδο του λαού μου.

Ορκίζομαι να' μαι καλός, γενναίος και πειθαρχικός στρατιώτης να εκτελώ όλες τις διαταγές των ανωτέρων μου, να τηρώ όλες τις διατάξεις του κανονισμού και να κρατώ τα μυστικά προς τον λαό, φορέας και εμψυχωτής στη λαϊκή ενότητα και συμφιλίωση και να αποφεύγω κάθε πράξη που θα με εκθέτει και θα με ατιμάζει σαν άνθρωπο και σαν μαχητή.

Ιδανικό μου έχω τη λεύτερη και ισχυρή δημοκρατική Ελλάδα, την πρόοδο και την ευημερία του λαού. Και στην υπηρεσία του ιδανικού μου θέτω το όπλο μου και τη ζωή μου.

Αν ποτέ φανώ επίορκος και από κακή πρόθεση παραβώ τον όρκο μου, ας πέσει πάνω μου αμίληκτο το τιμωρό χέρι της πατρίδας και το μίσος και η καταφρόνια του λαού μου».

Η σύνθεση του Συγκροτήματος Ανταρτών Ταϋγέτου τον Απρίλη του 1947

Α' Δύναμη Συγκροτήματος

παρατακτή:                                                    120 αντάρτες

Δύναμη Πυράς:                                             15 οπλοπολυβόλα τύπου Μπρεν

                                                                       15 αυτόματα (Στάγιερ και Στεν)

                                                                       1 ατομικός όλμος

                                                                       75 ατομικά όπλα, τύπου Χάνσα

Β' Διοίκηση του Συγκροτήματος:                   Στρατιωτικός, Γ. Κονταλώνης

                                                                       Πολιτικός, Αρ. Καμαρινός

                                                                      Καπετάνιος Σαράνπος Κυβέλος

Υπηρεσία Επιμελητείας:                               Γιάννης Παπαδόπουλος

Τμήμα Διαφώτισης:                                       Βασίλης Μανδηλάρης

Αξωμαπκός Πληροφοριών:                         Τηλέμαχος Συρράκος

Ομάδα Σαμποτέρ:                                        Χαρίλαος Κυβέλος

Διοίκηση 1ου Λόχου:                                   Στρατιωτικός Κώστας Ξυδέας

                                                                     Πολιτικός Χρηστός Μωράκος

                                                                      Καπετάνιος Βασίλης Σαμπατακάκης

Διοίκηση 2ου Λόχου:                                    Στρατιωτικός Θωμάς Λεουτσάκος

                                                                       Πολιτικός Βασίλης Μανδηλάρης

                                                                      Καπετάνιος Ηλίας Βρυώνης

Διμοιρίτες:                                                     Πέτρος Οικονόμου,

                                                                       Δημήτρης Καστάνης

                                                                      Μένης Πιερρουτσάκος,

                                                                       Δημήτρης Μπουραζάνης

                                                                       Κώστας Σταυρόπουλος

                                                                       Αντώνης Νικητάκης

                                                                       Ετεοκλής Δουμουλάκης

                                                                      Αντώνης Σαϊδάρης

Διοίκηση Πυροβολαρχίας:                          Στρατιωτικός Βασίλης Κρεμαστιώτης

                                                                      Πολιτικός Βασίλης Θανόπουλος

                                                                     Καπετάνιος, Γιώργης Βεργόπουλος

Καπετάνιοι Διμοιριών:                                Νίκος Σκουζέας, Σταύρος Μιχαλακάκος

                                                                     Πέτρος Καπελάκος, Γιάννης Παυλής,

                                                                     Παναγιώτης Αγαθίας,

                                                                     Κώστας Πετρούλας

                                                                     Παρασκευάς Ξεπαπαδέας,

                                                                     Δημήτρης Ξεροβάσιλας,

                                                                     Κλεομένης Λέκας

                                                                   Θανάσης Παπαδόπουλος

Ομαδάρχες:                                                Λεωνίδας Μωράκος, Πέτρος Σιδερέας,

                                                                     Κώστας Τσουμάκος,

                                                                     Παναγιώτης Ξυπόλυτος,

                                                                     Θωμάς Κουμπαράκος,

                                                                     Μιχάλης Μελετέας

                                                                     Γιάννης Μανιάτης, Φρ. Φαληρέας,

                                                                     Παναγιώτης Κουτουλέας, Θωμάς Ξυδέας,

                                                                      Ορέστης Οικονομάκος,

                                                                     Δημήτρης Λυκάκος,

                                                                     Γιώργος Κόνιαρης

                                                                    Γιώργης Οικονόμου,

                                                                     Κουλής Καράμπελας

                                                                     Γιάννης Διασάκος

                                                                    Κώστας Πετρούλας,

                                                                     Θόδωρος Ρουσόπουλος

 Στη συνέχεια του βιβλίου, ο Δημήτρης Καστάνης αναφέρει μια σειρά μάχες που έδωσε ο ΔΣΕ για να κρατάει δυνάμεις του αστικού στρατού στην Πελοπόννησο, ενάντια σε χίτικες τρομοκρατικές οργανώσεις για να διατηρεί στον έλεγχό του τα περάσματα από τον Ταΰγετο στον Πάρνωνα, το Μαίναλο και τα άλλα βουνά της Πελοποννήσου, για να έχει ελεύθερες περιοχές.

Ο αγώνας του ΔΣΕ σ’ αυτή την περιοχή ήταν αφάνταστα πιο δύσκολος για την προμήθεια όπλων, πυρομαχικών και εφοδίων, για τροφοδοσία. Και, στο τέλος, πιο δύσκολος και πιο σκληρός αφού δεν υπήρξε έξοδος διαφυγής.

Στην Πελοπόννησο ο ΔΣΕ είχε ουσιαστικά παύσει να δρα συγκροτημένα από την άνοιξη του 1949. Είχαν δημιουργηθεί μικρές ομάδες που κάποιες μπόρεσαν να υπάρξουν και μετά τον Αύγουστο. Μετά την ήττα στον Γράμμο και το Βίτσι τέλειωσαν και οι ελπίδες του για ανασύνταξη.

Ας δούμε μια περιγραφή του Δημήτρη Καστάνη:

Στις αρχές του Οκτώβρη πήγα στον Βόρειο Ταΰγετο και συναντήθηκα με τους αρχηγούς Γκιουζελη, Κονιαλώνη και τον Μάκη Μίχο. Ο Καμαρινός ο Θόδωρος Ρουσόπουλος και ο Πράττης είχαν φύγει από την ομάδα τους. Ο Πράττης μαζί με τον Γιώργο Μερεκούλια γλίτωσαν και ήρθαν στην Αθήνα. Ο Ρουσόπουλος σκοτώθηκε στον δρόμο και ο Καμαρινός πήγε στην Καλαμάτα και κρύφτηκε σε μια γιάφκα που του είχε εμπιστευτεί ο αρχηγός Γκιουζέλης. Εγώ πήγα στον Γκιουζέλη τα τελευταία τσιγάρα και άρβιλα και θυμάμαι ότι μου είπε τα εξής λόγια: "Καστανή εμείς φτάσαμε μέχρι εδώ, από εδώ και πέρα τον αγώνα θα τον συνεχίσουν αυτοί που μας πολεμάνε. Εμείς είτε σήμερα, είτε αύριο, είτε σ' ένα μήνα, θα σκοτωθούμε". Αποχαιρετηθήκαμε λέγοντας: "Καλό βόλι" και ο Κονταλώνης μου είπε τα εξής: "Μήτσο εμείς θα μείνουμε τελευταίοι και πρέπει να ορίσουμε σημεία συνάντησης" Έτσι, ορίσαμε ένα σημείο που θα αφήναμε σημείωμα και ένα σημείο στον ποταμό Ευρώτα, στα Μαύρα Λεύκα. Τον αποχαιρέτησα και χωρίσαμε με την προϋπόθεση ότι μετά από 15 μέρες θα ξαναγύριζα εκεί όπου τους άφησα, στη βρύση της Δημοκρατίας στο δάσος της Λουσίνας στον Βόρειο Ταΰγετο.

 Τα χρόνια που έχουν περάσει από τη λήξη του εμφυλίου πολέμου έχουν γραφτεί πολλά για τους λόγους που οδήγησαν στην έναρξη του ένοπλου αγώνα όσο και για τις αιτίες της ήττας. Εκτιμήσεις από εχθρούς και φίλους, από το ΚΚΕ σε διαφορετικές περιόδους, με διαφορετικές ηγεσίες και εκτιμήσεις. Για ένα πράγμα δεν υπάρχει –και δεν μπορεί να υπάρξει- διαφορετική εκτίμηση: ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν δίκαιος, ηρωικός, πατριωτικός, ενάντια στην ξένη επέμβαση, τον ιμπεριαλισμό και την ντόπια αντίδραση.

Έγιναν λάθη; Η εξέλιξη, η ήττα, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αναμφισβήτητα έγιναν. Αν έγιναν λάθος εκτιμήσεις για την έναρξη, λάθη στην οργάνωση ή την διεύθυνση του αγώνα, είναι άλλο ζήτημα. Και είναι θεμιτό να υπάρχουν διαφορετικές γνώμες.

Ωστόσο, αυτό που οφείλει να αποκρούσει σήμερα το εργατικό, το κομμουνιστικό και αριστερό κίνημα είναι ο ιδεολογικός αφοπλισμός και η υποταγή που επιδιώκουν η άρχουσα τάξη, ο ιμπεριαλισμός και η αντίδραση. Επιδιώκουν να αποκλείσουν με κάθε τρόπο τον ένοπλο αγώνα από την εργατική τάξη.

Προβάλλει ακόμα η ανάγκη συσπείρωσης των δυνάμεων κομμουνιστικής αναφοράς στη βάση διαλόγου ανοιχτά στην εργατική τάξη και το λαό. Με σεβασμό στη διαφορετική άποψη, μακριά από ταμπέλες και «ρετσινιές». Αυτός μπορεί να είναι ο δρόμος αποφυγής λαθών .

Τιμή και δόξα στους μαχητές του ΔΣΕ!

του Άρη Χατζηστεφάνου

Στην ελληνική δημοσιογραφία υπάρχει μια ιδιότυπη ομερτά. Οι δημοσιογράφοι δεν ασκούν κριτική σε συναδέλφους τους, ακόμη και όταν γνωρίζουν ότι διακινούν ψευδείς πληροφορίες εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα.

Ομολογουμένως ο έλεγχος θα έπρεπε να γίνεται από εξειδικευμένα όργανα, όπως το πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ, ή από πρωτοβουλίες πανεπιστημιακών ή της κοινωνίας των πολιτών, όπως τα παρατηρητήρια (media watch) που υπάρχουν σε άλλες χώρες.

Όταν όμως δημοσιογράφοι μπαινοβγαίνουν σε κυβερνητικά πόστα, ο έλεγχός τους γίνεται και επισήμως καθήκον όλων των υπολοίπων δημοσιογράφων.

Η περίπτωση του Ιάσονα Πιπίνη ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Δυστυχώς τα περισσότερα σχόλια που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον παρουσιάζουν σαν γραφικό ή ακόμη και αφελή, με αποτέλεσμα η κριτική να μεταφέρεται από τις δικές του πράξεις στην απόφαση του πρωθυπουργού να τον προσλάβει ως σύμβουλο.

Η εικόνα αυτή οικοδομείται εδώ και χρόνια. Οι προηγούμενες επιθέσεις από το site aixmi.gr, (του δημοσιογράφου Χρήστου Παναγιωτόπουλου – πρώην Διευθυντή Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Mega), το οποίο χαρακτήριζε τον Πιπίνη σαν «πυροβολημένο αγωνιστή της επαναστάσεως» φάνηκε να ενισχύουν αυτή την εικόνα της αφέλειας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι στο συγκεκριμένο άρθρο υπήρχαν καταγγελίες για τηλεφωνήματα (από ποιόν;) που γίνονταν στο σταθμό προκειμένου να μην απολυθεί ο δημοσιογράφος, ακόμη και όταν υπήρχαν καταγγελίες για διαστρέβλωση ειδήσεων.

Ο Πιπίνης όμως δεν είναι αφελής. Το γεγονός ότι είναι ανιψιός του πρώην προέδρου του Περού, Χουάν Βελάσκο Αλβαράδο, μιας εμβληματικής προσωπικότητας της λατινοαμερικανικής αριστεράς που συνεργάστηκε με τον Φιντέλ Κάστρο, τον Σαλβαδόρ Αλιέντε και τον Ούγο Τσάβες, του άνοιξε διάπλατα τις πόρτες σε αρκετά προεδρικά μέγαρα στη Νότια Αμερική.

Αυτό που δε γνώριζαν οι συνεντευξιαζόμενοί του, ήταν ότι σταδιακά τα ρεπορτάζ του άρχισαν να μεταφέρουν αυτούσιες θέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οργανώσεων και κομμάτων που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ, ή ανθρώπων που ενεπλάκησαν σε κρατικά και παρακρατικά δίκτυα παραπληροφόρησης (η περίπτωση της μαφιόζικης επίθεσης Ραχόι εναντίον των Podemos).

Σχεδόν σε όλα τα κείμενά του ο Πιπίνης φροντίζει να προσθέτει τη φράση «σύμφωνα με πληροφορίες της αντιπολίτευσης», ενώ σχεδόν πάντα συναντάμε και τη λέξη «φερόμενος». Αυτό δεν δικαιολογεί όμως τη διαρκή διασπορά πληροφοριών, οι οποίες είτε διαψεύδονται άμεσα είτε δεν επιβεβαιώνονται ποτέ.

Αυτές οι φήμες ήταν συχνά ο πρώτος κρίκος σε μια μακρά αλυσίδα παραπληροφόρησης, που στήθηκε στην Ελλάδα από πολιτικούς και δημοσιογράφους που πρόσκεινται στη ΝΔ. Πρόκειται για μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της ελληνικής δημοσιογραφίας, καθώς οι λεγόμενες «πηγές» έδιναν αφορμή για να σπιλωθούν πολιτικά κόμματα, κινήματα και πολιτικοί, όχι μόνο στη Βενεζουέλα αλλά και στην Ελλάδα.

Εμείς απλώς θελήσαμε να σχολιάσουμε μερικά tweet του Ιάσονα Πιπίνη.

Οι πληροφορίες που παρουσίαζε ο Ιάσονας Πιπίνης, για ποσό επτά εκατομμυρίων, προέρχονταν από τον πρώην κυβερνήτη της επαρχίας Αράγουα και υπουργό οικονομικών, Rafael Isea, ο οποίος διώκονταν για διασπάθιση δημοσίου χρήματος στη Βενεζουέλα. Αργότερα έγινε πληροφοριοδότης υπηρεσιών των ΗΠΑ και έδωσε πληροφορίες σε παρα-αστυνομικό κύκλωμα του Ραχόι, το οποίο είχε δημιουργηθεί για να εντοπίσει ή να κατασκευάσει στοιχεία που θα ενοχοποιούσαν τους Podemos. Σύμφωνα με τις ηχογραφημένες συνομιλίες με τον Isea, η παρακρατική ομάδα του Ραχόι του ζήτησε να προσφέρει κάθε είδους πληροφορία χωρίς να την ενδιαφέρει αν είναι αληθινή η όχι.
O Isea παραδέχθηκε στη συνέχεια ότι δέχθηκε να παρουσιάσει πλαστά έγγραφα με αντάλλαγμα να επιτραπεί η διαμονή μελών της οικογένειάς του στην Ισπανία.

Τα σχετικά ρεπορτάζ τροφοδότησαν στην Ελλάδα ένα κύμα παραφιλολογίας για πιθανή χρηματοδότηση και άλλων «αριστερών κομμάτων» στην Ευρώπη, φωτογραφίζοντας το ΣΥΡΙΖΑ. Οι πληροφορίες προωθούνταν από πολιτικούς, όπως ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Αδωνις Γεωργιάδης και ΜΜΕ που πρόσκεινται στη ΝΔ, όπως το Protagon, το Liberal, το Πρώτο Θέμα κ.α

Την ημέρα του αποτυχημένου πραξικοπήματος, ο Πιπίνης αναμετέδιδε για ώρες τις ψευδείς πληροφορίες του Γκουαϊδό ότι βρίσκεται μέσα σε στρατιωτική βάση, παρά το γεγονός ότι οι φωτογραφίες που ο ίδιος έστελνε τον έδειχναν σε μια γέφυρα σε σχετικά μεγάλη απόσταση από τη βάση.

Όταν πλέον το πραξικόπημα είχε αποτύχει και οι ηγέτες του ζητούσαν καταφύγιο σε ξένες πρεσβείες, ο Ιάσονας Πιπίνης μετέδιδε ότι ο Μαδούρο επιχειρεί να έρθει σε συμφωνία για να εγκαταλείψει κρυφά τη χώρα. Αρκετοί «έβλεπαν» τότε και το αεροπλάνο του με αναμμένες μηχανές σε αεροδρόμιο του Καράκας.

Το αποκλειστικό ρεπορτάζ για τα λεφτά που «φέρεται» να ξεπλένει ο Μαδούρο στην Ελλάδα, από αντικαθεστωτικές πηγές. Τι απέγιναν αυτές οι καταγγελίες; Πού οδήγησαν οι δικαστικές έρευνες; Υπήρξε εισαγγελική παρέμβαση;

Αυτό θα μας επιτρέψετε να μην το σχολιάσουμε. Ευχαριστούμε.

Γιατί καταδίκασε ο Μαδούρο έναν επίδοξο πραξικοπηματία, που επιχείρησε να ανατρέψει τη νόμιμη κυβέρνηση με τη στήριξη των ΗΠΑ και ελάχιστων μελών των ενόπλων δυνάμεων; Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιζε καθυστερήσεις στην ΕΕ και ανέτρεψε τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πράγματι τα πυρπόλησαν. Σύμφωνα όμως με αυτόπτες μάρτυρες και βίντεο που κυκλοφόρησαν, τη φωτιά έβαλαν οπαδοί του Γκουαϊδό, πετώντας μολότοφ. Ούτως η άλλως βέβαια, η αμερικανική ανθρωπιστική βοήθεια αποτελούσε μια φάρσα, αφού στην καλύτερη περίπτωση θα έφθανε τα 20 εκατομμύρια δολάρια, ενώ από τις κυρώσεις των ΗΠΑ υπολογίζεται ότι η χώρα υπέστη ζημιά δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον 40.000 άτομα.

Αναπαράγοντας ψευδείς πληροφορίες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αμερικανικών ΜΜΕ, ο Πιπίνης υποστήριζε ότι ο Μαδούρο απαγόρευε την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας στη χώρα. Αναφερόταν φυσικά στην υποτιθέμενη ανθρωπιστική βοήθεια των ΗΠΑ, τη μεταφορά της οποίας είχε καταδικάσει ο Ερυθρός Σταυρός και τα Ηνωμένα Έθνη, σαν ένα εργαλείο άσκησης πολιτικής.

Αντίθετα η κυβέρνηση της Βενεζουέλας λάμβανε ανθρωπιστική βοήθεια από αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς αλλά και από ξένες κυβερνήσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσει, μεταξύ άλλων, τις επιπτώσεις των αμερικανικών κυρώσεων. Μερικούς μήνες αργότερα οι ΗΠΑ επιχείρησαν να χτυπήσουν και το πρόγραμμα διανομής δωρεάν τροφίμων CLAP, το οποίο αποτελεί σανίδα σωτηρίας για εκατομμύρια ανθρώπους στη Βενεζουέλα.

O Ιάσονας Πιπίνης είχε αναλάβει να παρουσιάσει στο ελληνικό κοινό τον Εδουάρδο Παρέδες αρκετούς μήνες πριν ο Γκουαϊδό αποφασίσει να τον διορίσει σαν ψευδοπρέσβη της «κυβερνησής» του στην Ελλάδα. Ο Παρέδες είχε εργαστεί στο Think Tank Center for the Dissemination of Economic Information (CEDIDE) της Βενεζουέλας το οποίο συμμετείχε ενεργά στις προσπάθειες πραξικοπηματικής ανατροπής του Ούγκο Τσάβες το 2002. To CEDIDE χρηματοδοτούνταν από την αμερικανική κυβέρνηση μέσω του Εθνικού Ταμείο για τη Δημοκρατία (NED).

Στη συνέχεια ο Παρέδες εργάστηκε σαν σύμβουλος στο αμερικανικό υπουργείο οικονομικών. Στο βιογραφικό του αναφέρει ότι παραμένει διευθυντής Λατινικής Αμερικής της εταιρείας ηλεκτρονικών παιχνιδιών Wargaming, η οποία ελέγχει μεγάλο μερίδιο μετοχών της Ελληνική Τράπεζας στην Κύπρο και θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Κύπρο με βάση τις φορολογικές της δηλώσεις.

Να σημειωθεί ότι μετά την ανακοίνωση του διορισμού του Πιπίνη ως συμβούλου του πρωθυπουργού, ο Ελεύθερος Τύπος δημοσίευσε συνέντευξη του Παρέδες στον Έλληνα δημοσιογράφο με την οποία ζητά την εκκένωση της πρεσβείας της Βενεζουέλας από τη νόμιμη διπλωματική αποστολή.

To Ποινικό Φόρουμ Βενεζουέλας (Foro Penal) είναι μια ακόμη από τις οργανώσεις που, όπως απέδειξε το Wikileaks, χρηματοδοτούνται από την αμερικανική κυβέρνηση μέσα από ένα δίκτυο υπηρεσιών και οργανώσεων όπως η USAID, το Freedom Forum και το PADF – συνεπώς δεν έχει καμία ανεξαρτησία. Προφανώς αρκετές από τις καταγγελίες που κάνει για την κατάσταση των φυλακών στη Βενεζουέλα έχουν βάση. Όπως συνήθως όμως παρουσιάζει σαν πολιτικούς κρατούμενους ακόμη και ανθρώπους που έχουν συμμετάσχει σε βίαιες, πραξικοπηματικές ενέργειες, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Λεοπόλντο Λόπεζ.

Ίσως ο πρώτος δημοσιογράφος που υπερηφανεύεται γιατί κρατά το βιβλίο του ένας αποτυχημένος πραξικοπηματίας. Το κόμμα του Γκουαϊδό χρηματοδοτούνταν για χρόνια από το αμερικανικό Κογκρέσο μέσω του NED, του Εθνικού Ταμείου για τη Δημοκρατία, το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί αναρίθμητες φορές για την αποσταθεροποίηση και την ανατροπή δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων σε όλο τον κόσμο.

Τέλος τις δικές μας απόψεις για τη Βενεζουέλα αλλά και για την εμμονή ορισμένων Ελλήνων πολιτικών μαζί της, μπορείτε να τις δείτε στο ντοκιμαντέρ μας Make the economy scream με μοναδικό χρηματοδότη τους θεατές του.

Πηγή: info-war.gr – imerodromos.gr

Βρυξέλλες, Αθανάσιος Αθανασίου

Σε κατηγορηματική διάψευση δημοσιευμάτων που παρουσίαζαν «εσωτερικό έγγραφο» περί «χαλάρωσης των δημοσιονομικών κανόνων» του Συμφώνου Σταθερότητας, προχώρησε τη Δευτέρα η Κομισιόν.

Συγκεκριμένα, η Επικεφαλής Εκπρόσωπος Μίνα Αντρέεβα, διέψευσε ότι έχει την παραμικρή ισχύ, ή αντικατροπτρίζει τις επιδιώξεις της παρούσας ή της επόμενης Κομισιόν, έγγραφο το οποίο διέρρευσε στον Τύπο και το οποίο παρουσίαζε προτάσεις για την απλοποίηση ή και χαλάρωση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Η Μίνα Αντρέεβα εξήγησε ότι πρόκειται για εσωτερικό έγγραφο με σκέψεις κάποιων υπαλλήλων, το οποίο δεν έχει φτάσει καν στους πολιτικούς του προϊσταμένους, δεν έχει τύχει πολιτικής επεξεργασίας και τόσο το πολιτικό σκέλος της Κομισιόν, όσο και η επόμενη Πρόεδρος, δεν έχουν καν δει, επεξεργαστεί, ή συμφωνήσει με το περιεχόμενό του.

Πηγή: real.gr - enikos.gr

    Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

Ο μολυσμένος αέρας οδηγεί κάθε χρόνο στον πρόωρο θάνατο 7.000.000 ανθρώπων, σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO). 500.000 από αυτούς στην ΕΕ.
 Ν.Δελχί η πιό μολυσμένη πρωτεύουσα στον κόσμο

 Το Ν. Δελχί είναι η 11η χειρότερη πόλη στον κόσμο στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Είχε περίπου 22 εκατομμύρια κατοίκους το 2011. Από τις 50 πόλεις με τον χειρότερο αέρα στον κόσμο οι 47 βρίσκονται  στην Ινδία και την Κίνα.

Οι υπόλοιπες 3 είναι στο Πακιστάν και στο Μπαγκλαντές.

Ο ουρανός του Ν. Δελχί είναι μόνιμα γκρίζος και θολός.

Οι αναθυμιάσεις των καυσαερίων από τα οχήματα, οι εκπομπές από τα εργοστάσια και οι μονάδες παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα, όπως και η εποχιακή καύση γεωργικών αποβλήτων από τους γεωργούς συμβάλλουν στη δημιουργία της πιο μολυσμένης πρωτεύουσας στον κόσμο.

Οι κίνδυνοι για την υγεία είναι εμφανείς όσον αφορά την παρουσία των μικρότερων και πιο επικίνδυνων αερομεταφερόμενων σωματιδίων, PM 2,5.

Ο WHO έχει ορίσει οριακή τιμή 10 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο. Η ΕΕ τα 25.

Το 2018 η μέση ετήσια συγκέντρωση των PMZ 2,5 στον αέρα ήταν στο Δελχί 113,5 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο (στη Στοκχόλμη ήταν 6,6, στην Αθήνα γύρω στα 30, τρίτη στην Ευρώπη μετά το Βουκουρέστι και την Βουδαπέστη).delhi
 Δεν βοηθούν οι μάσκες ούτε οι καθαριστές του αέρα

Στην Ινδία, το 99% των παιδιών κάτω των πέντε ετών εκτίθενται σε επίπεδα PM 2,5 πολύ υψηλότερα από τα πρότυπα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO).

“Οι άνθρωποι εδώ παίρνουν όλες αυτές τις τοξίνες εισπνέοντας. Αυτό βλάπτει τους βρόγχους. Μερικές τοξίνες μπαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος και έχουν καταστροφικές επιπτώσεις σε όλα τα όργανα του σώματος, από το κεφάλι μέχρι τα νύχια” δηλώνει ο Ινδός καθηγητής Αρβίνντ Κουμάρ, πνευμονολόγος στο Δελχί και ιδρυτής  του οργανισμού για την φροντίδα των πνευμόνων στην Ινδία, στην εφημερίδα Arbete.

–Το 15 – 20% των μαθητών έχουν άσθμα. Και βλέπω πολλά περισσότερα κρούσματα καρκίνου του πνεύμονα από ότι 30 χρόνια πριν. Οι ασθενείς είναι νεότεροι και συχνά μη καπνιστές.

-Το να προσπαθήσουμε να προστατευτούμε από την ατμοσφαιρική ρύπανση είναι σχεδόν αδύνατο, λέει ο καθηγητής Κουμάρ.

– Φορώντας μια μάσκα και έχοντας καθαριστή αέρα στο σπίτι βοηθά ελάχιστα. Αυτή η κατάσταση μας επηρεάζει όλους μας…
 Χτυπά τις χώρες με χαμηλά εισοδήματα

Μόνο που δεν επηρεάζει όλους μας το ίδιο σύμφωνα με την έκθεση της Παγκόσμιας οργάνωσης Υγείας του ΟΗΕ.

Η έκθεση από τον Μάιο του 2018 αναφέρει ότι ο αντίκτυπος στα παιδιά είναι χειρότερος σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπου το 98% όλων των παιδιών κάτω των πέντε ετών εκτίθενται σε PM 2,5 ρύπους, πάνω από τα επιτρεπτά όρια που όρισε η WHO, σε σύγκριση με 52% σε χώρες υψηλού εισοδήματος.

Σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος στην Ασία, όπως η Ινδία, το 99% των παιδιών κάτω των πέντε ετών εκτίθενται σε PM 2,5 ρύπους υψηλότερα από τα πρότυπα. Το 2016, περίπου 600.000 θάνατοι παιδιών κάτω των 15 ετών προκλήθηκαν από τη συνδυασμένη έκθεση σε ατμοσφαιρική ρύπανση του περιβάλλοντος και το ίδιο το νοικοκυριό, ισχυρίζεται η έκθεση.
Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι η αιτία για έναν στους 10 θανάτους παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών

Η έκθεση αναφέρει ότι το 93% των παιδιών στον κόσμο κάτω των 15 ετών εκτίθενται σε εξαιρετικά μολυσμένο αέρα που τα καθιστά ευάλωτα σε σημαντικά προβλήματα υγείας. Περίπου 630.000.000 από αυτά τα 1.800.000.000 παιδιά είναι κάτω των πέντε ετών.

Τα καύσιμα μαγειρέματος, όπως το ξύλο, ο άνθρακας ή η κοπριά, προκαλούν ατμοσφαιρική ρύπανση. Οι πηγές ρύπανσης του  ατμοσφαιρικού αέρα περιλαμβάνουν ακόμη εκπομπές οχημάτων και καύση σκουπιδιών.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι η αιτία για έναν στους 10 θανάτους παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών, αναφέρει η έκθεση. Η ατμοσφαιρική ρύπανση των νοικοκυριών και η ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα οδήγησαν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50% των έκτακτων αναπνευστικών λοιμώξεων σε παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος,

Ο αριθμός των θανάτων από την ρύπανση είναι υψηλότερος από τους θανάτους που προκλήθηκαν από την ελονοσία, τη φυματίωση και το HIV/AIDS σε συνδυασμό, ανέφερε η έκθεση. Από αυτούς τους θανάτους, 400.000 ήταν παιδιά κάτω των πέντε ετών.

«Αυτή η [κατάσταση] είναι ασυγχώρητη», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του WHO Δρ. Tedros Adhanom Ghebreyesus.  “Κάθε παιδί θα πρέπει να είναι σε θέση να αναπνεύσει καθαρό αέρα, ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί και να εξελίξει το πλήρες δυναμικό του.”

delhi 3
Ο ΟΗΕ προτρέπει…

Ο οργανισμός προτρέπει τα έθνη, τις τοπικές διοικήσεις, τις διακυβερνητικές οργανώσεις και τους επιστήμονες να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να διατηρήσουν τον έλεγχο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Η έκθεση προτείνει την ενημέρωση, την εκπαίδευση και την παροχή πόρων στους επαγγελματίες του τομέα της υγείας, τηρώντας τις παγκόσμιες κατευθυντήριες γραμμές για την ποιότητα του αέρα της παγκόσμιας οργάνωσης υγείας, μειώνοντας την υπέρμετρη εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και επενδύοντας σε αναβαθμίσεις στην ενεργειακή απόδοση.

Η έκθεση προτείνει επίσης την αυξημένη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την ελαχιστοποίηση της έκθεσης των παιδιών σε μολυσμένο αέρα με τη μετεγκατάσταση σχολείων και παιδικών παιδιών μακριά από πηγές ρύπανσης.
Χωρίς νόημα οι προτάσεις

Ότι και να προτείνει η έκθεση, που επιμελώς δεν αναφέρεται στην εργοστασιακή ρύπανση, είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί στην σημερινή πολιτική κατάσταση.

Πώς είναι δυνατόν να σταματήσουν τα νοικοκυριά να μαγειρεύουν και να θερμαίνονται με άλλα μέσα;

Πώς είναι δυνατόν να σταματήσουν να ρυπαίνουν τα μεγάλα εργοστάσια όταν στην Ινδία, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές, στις χώρες της Αφρικής έχουν μαζευτεί οι πλέον ρυπογόνες επιχειρήσεις όλου του κόσμου, ιδιαίτερα της Ευρώπης;

Πώς είναι δυνατόν να μεταφερθούν τα σχολεία κάπου αλλού στις σημερινές συνθήκες;

Οι προτάσεις του ΟΗΕ μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις της έκθεσης είναι «οδηγίες προς ναυτιλλομένους» χωρίς νόημα, γίνονται για να αθωώσουν το χάος που προκαλεί ο καπιταλισμός που έχει σαν συνέπεια τις ασθένειες και τους θανάτους ιδιαίτερα των μικρών παιδιών. Γίνονται ακόμη για να φορτώσουν στον απλό άνθρωπο ευθύνες που δεν του ανήκουν παρά μόνον την ευθύνη που έχει να ξεσηκωθεί και να ανατρέψει αυτή την φρικτή κατάσταση.

Πάνος Αλεπλιώτης
Εργάστηκε σαν γεωλόγος, περιβαλλοντολόγος και χωροτάκτης στην Ελλάδα και στην Σουηδία. Δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Θεσσαλονίκης 87/90 και 99/2002. Αντιδήμαρχος Πυλαίας από το 1987 έως και το 1990 και από το 1999 έως και το 2000.

πηγη: atexnos.gr

«Χάνουν» τους στόχους παραγγελιών για το 2019 τα νοτιοκορεατικά ναυπηγεία, επηρεαζόμενα εμφανώς από τη συνεχιζόμενη εμπορική διένεξη ΗΠΑ-Κίνας και τη διαφαινόμενη επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας.

Το νοτιοκορεατικό πρακτορείο Yonhap με άρθρο του αναφέρει ότι οι παραγγελίες για τα τρία μεγαλύτερα ναυπηγεία της χώρας, το Hyundai Heavy Industries Group, το Samsung Heavy Industries Co. και το Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering Co, για το 8μηνο του 2019 έφτασαν τα 12,1 δις δολάρια, μειωμένες κατά 21,3% σε σχέση με πέρυσι.

Οι συνθήκες της αγοράς των ναυπηγείων δεν δείχνει ελπιδοφόρα σημάδια καθώς η τρέχουσα χρονική συγκυρία είναι σημαντικά επηρεασμένη από τις συνεχείς δυσάρεστες οικονομικές ειδήσεις, σύμφωνα με αναλυτές της ναυπηγικής βιομηχανίας.

Έρευνα της Clarkson Research Services Ltd. για τα στοιχεία Ιανουαρίου-Ιουλίου δείχνουν ότι σε όρους χωρητικότητας, οι παραγγελίες σε παγκόσμια κλίμακα ήταν μειωμένες κατά 43% σε σχέση με το 2018, φτάνοντας 11,8 εκατ. CGT.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγη: naftikachronika.gr

Ελένη Κομνηνού Ρευματολόγος

Τι πρέπει να γνωρίζετε για τις αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις, ποιες είναι οι επτά πιο συχνές εξ αυτών και γιατί αποτελούν τη μάστιγα της εποχής μας

Η ιστορία της Χαλυβουργικής είναι ιστορία για το πώς μια ιστορική παραγωγική επιχείρηση αφέθηκε να ληστευτεί και να λεηλατηθεί, έφτασε να χρωστάει τα μαλλιά της κεφαλής της και τώρα πάει να μετατραπεί, χάρη στα προνόμια που απλόχερα της έχουν παραχωρηθεί, σε υπερκερδοσκοπικό real estate, με τους εναπομείναντες εξαθλιωμένους εργαζόμενους να πληρώνουν τη νύφη. 

Απλήρωτοι για δύο μήνες παραμένουν οι εργαζόμενοι στην Χαλυβουργική, ενώ καθυστέρηση υπάρχει και στην έκδοση της απόφασης επί της έφεσης που έχουν ασκήσει τα παιδιά του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, η οποία, όπως υποστηρίζουν, θα έδινε λύση στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στη βιομηχανία.

Με ανακοίνωση του στο Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων Χαλυβουργικής αναφέρει «με λύπη παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες να γινόμαστε μάρτυρες μιας εργατικής και ανθρώπινης εξαθλίωσης αλλά και μιας τιμωρητικής τακτικής που όμοια της δεν έχει καταγραφεί στα ιστορικά εργατικά χρονικά της χώρας. 

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δύο μήνες που δεν έχει καταβληθεί η μισθοδοσία των εργαζομένων στην Χαλυβουργική με συνέπεια, εμείς οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες μας να ζούμε την απόλυτη φτωχοποίηση.

Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι πλέον οι εργαζόμενοι στην Χαλυβουργική δεν μπορούν να καλύψουν τα είδη πρώτης ανάγκης για τις οικογένειες τους, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους απέναντι σε ΔΕΚΟ και σχετικές ρυθμίσεις που έχουν κάνει σε δόσεις δανείων τραπεζών, σε δόσεις προς την Εφορία και δεν αντέχουν άλλο να χρηματοδοτούν την απλήρωτη εργασία που προσφέρουν και την μετακίνηση τους».

Και ενώ οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι σε καταγγελία δανείων της Χαλυβουργικής προχώρησαν ή σκοπεύουν να προχωρήσουν οι πιστώτριες τράπεζές της, αποσκοπώντας να πάρουν πάνω τους τα ενεχυριασμένα περιουσιακά της στοιχεία.

Όπως προκύπτει από την ατζέντα των θεμάτων της έκτακτης γενικής συνέλευσης, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο μήνα, διενεργήθηκε ενημέρωση μετόχων, αναφορικά και με την καταγγελία δανείων της Χαλυβουργικής από τις δανείστριες τράπεζες.

Την ίδια στιγμή φουντώνουν τα σενάρια περί εξεύρεσης στρατηγικού επενδυτή με την PwC που έχει ορίσει ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, να έχει βρει συγκεκριμένους υποψήφιους μνηστήρες και να έχει καταρτίσει σχέδιο προτάσεων.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και ο μετασχηματισμός της Χαλυβουργικής σε εταιρεία ανάπτυξης και εκμετάλλευσης ακινήτων.

Αιχμή του δόρατος θα αποτελέσει η μεγάλη ιδιόκτητη έκταση, που φιλοξενεί τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της εταιρείας στην Ελευσίνα, η οποία διαθέτει και ιδιόκτητο λιμένα.

Η έκταση θα μπορούσε να μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο με μαρίνα και ταυτόχρονη ανάδειξη ιστορικών βιομηχανικών κτιρίων της Χαλυβουργικής, ή σε logistic center.

Σημειώνεται ότι στη Χαλυβουργική εκτός από το ιδιόκτητο λιμάνι, της έχει δοθεί με απόφαση του ΣτΕ το 2014, άδεια δεύτερου λιμανιού, άδεια για 20.000 τ.μ. κλειστές αποθήκες, η δυνατότητα κατασκευής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής 880 MW καθώς και η πολεοδόμηση 6 τετρ.χιλιομέτρων οικοπέδου, ενώ διαθέτει και εργοστάσιο σύγχρονης τεχνολογίας του 2009.

Πάντως στελέχη της αγοράς υποστηρίζουν ότι αν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες για εξεύρεση επενδυτή, οι τράπεζες θα αναγκαστούν να προχωρήσουν στη λύση της υπαγωγής της εταιρίας σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης και μέσω αυτής στον εκπλειστηριασμό των στοιχείων ενεργητικού (ακίνητα και εξοπλισμός).

Τα δάνεια της εταιρίας είναι τάξεως των 420 εκ. ευρώ και έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμα για περίπου δύο έτη, ενώ κάποιες τράπεζες τα έχουν καταγγείλει αλλά δεν μπορούν να προχωρήσουν σε κινήσεις καθώς δεν μπορούν να εισπράξουν τίποτα ελλείψει εξασφαλίσεων.

Καθυστερεί δύο μήνες η έκδοση της απόφασης

Οι εργαζόμενοι βρίσκονται εν αναμονή της εκδίκασης της έφεσης που έχουν καταθέσει κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών, τα παιδιά του Κωσταντίνου Αγελλόπουλου και η οποία σύμφωνα με τους ίδιους έχει καθυστερήσει δύο μήνες.

Υπενθυμίζεται ότι τα παιδιά του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, έχουν στραφεί κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών που απορρίπτει την από 19.03.2018 αίτηση των κ. Παναγιώτη και Γεωργίου Αγγελόπουλου, με την οποία ζητούσαν να τεθεί υπό δικαστική συμπαράσταση ο πατέρας τους Κωνσταντίνος και να διορισθεί ως συμπαραστάτης του ο κ. Γεώργιος Σκινδήλιας, διευθύνων σύμβουλος της Χαλυβουργικής.

Το ίδιο δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 122/2019 απόφασή του απέρριψε και όλες τις αιτιάσεις των κ. Παναγιώτη και Γεωργίου Αγγελόπουλου κατά του διορισθέντος από το δικαστήριο ανεξάρτητου πραγματογνώμονος καθηγητή Νικολάου Σκαρμέα, περί μεροληψίας.

πηγη: ergasianet.gr

Τάδε έφη Μπαλάσκας: «Ένα δάχτυλο, εκκίνησε μια αθόρυβη νέας τεχνολογίας ηλεκτρική σκούπα η οποία είναι η αστυνομία, η οποία σιγά σιγά θα ρουφήξει όλα τα σκουπίδια από τα Εξάρχεια προοδευτικά, δημοκρατικά, με σχεδιασμό από τα επιτελεία της Αστυνομίας»

Μπορεί τα σχετικά ρεπορτάζ να αναφέρουν συχνά-πυκνά τη φράση “επιχείρηση-σκούπα”, ποτέ άλλοτε όμως δεν είχε αποτυπωθεί τόσο γλαφυρά τι σημαίνουν αυτές οι εκκαθαρίσεις για την ΕΛ.ΑΣ, μέχρι τις σημερινές δηλώσεις του εκπροσώπου της ΠΟΑΣΥ (της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων), Σταύρου Μπαλάσκα. Τις οποίες μπορεί να “απολαύσει” κανείς στο παρακάτω βίντεο.

Ένα δάχτυλο, εκκίνησε μια αθόρυβη νέας τεχνολογίας ηλεκτρική σκούπα η οποία είναι η αστυνομία, η οποία σιγά σιγά θα ρουφήξει όλα τα σκουπίδια από τα Εξάρχεια προοδευτικά, δημοκρατικά, με σχεδιασμό από τα επιτελεία της Αστυνομίας

Ακόμα και η δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ προσπάθησε να σώσει τα προσχήματα, καταλαβαίνοντας πόσο άσχημα χτυπούσε η συγκεκριμένη φράση, οπότε ο Μπαλάσκας προχώρησε σε συμπληρωματική διευκρίνιση.

Δεν εννοούμε αυτούς τους ανθρώπους που αποτελούν μια σκόνη, η οποία μπορεί να έχει ενοχλητικό χαρακτήρα, αλλά δεν έχει έναν καίριο χαρακτήρα για τα Εξάρχεια. Εννοούμε τα πραγματικά σκουπίδια στις άλλες δέκα καταλήψεις που είπε ο κ. Σπυρόπουλος, τις οποίες τις έχουν σκληροί ποινικοί, τις έχουν ακροαριστεροί, ακροαναρχικοί, άνθρωποι ιδιαίτεροι. Όταν θ’ αρχίσουμε να μπαίνουμε και εκεί, τότε θα έχει πολύ δημοσιογραφικό ψωμί.

Τώρα μάλιστα. Γιατί στο ΣΚΑΪ τα πολύ ναζιστικά δεν τα μπορούν, οπότε η διευκρίνιση ήταν απαραίτητη.

Κάθε άνθρωπος είναι ιδιαίτερος, κάποιοι όμως μπορεί να είναι πιο ιδιαίτεροι από άλλους, να χάνουν την ανθρώπινη ιδιότητά τους και να συγκαταλέγονται πλέον στην κατηγορία “σκουπίδια”, που θα έρθει η αθόρυβη σκούπα της Delonghi ΕΛ.ΑΣ να τους ρουφήξει. Αλλά με αυτό εννοεί κάτι ανθρώπινα σκουπίδια (ακροαριστερούς, αναρχικούς κτλ), όχι τους μετανάστες. Αυτοί είναι απλώς σκόνη, ενοχλητική μεν, όχι όμως καίρια. Εκεί θα μπορούσε το κανάλι να βάλει ως μουσική υπόκρουση το “Dust In the Wind“, για να αναδείξουν την ποιητική διάθεση του Μπαλάσκα, αλλά δυστυχώς οι ιθύνοντες του καναλιού δεν είχαν την απαραίτητη ετοιμότητα.

Δε θα αργήσει βέβαια και η ώρα του “ξεσκονίσματος”, μετά την ηλεκτρική σκούπα, που έθεσε σε λειτουργία η κυβέρνηση. Να ξεβρωμίσει ο τόπος, όπως θα έλεγαν κάποιες νεοναζιστικές, υπόδικες ψυχές…

Να υπενθυμίσουμε, πάντως, πως δεν πρόκειται για κάποιο “στιγμιαίο ολίσθημα” του Μπαλάσκα, αλλά για συνειδητές δηλώσεις, όπως έχει δείξει και στο πρόσφατο παρελθόν, πχ τον περασμένο Ιούλιο, όταν έλεγε πως εφόσον δοθεί η εντολή από την κυβέρνηση στην αστυνομία, δε θα μείνει κουνούπι στα Εξάρχεια. Από τότε προφανώς τα κουνούπια αναβαθμίστηκαν κι έγιναν σκόνη και σκουπίδια…

πηγη: katiousa.gr

του Σαράντου Φράγκου

Παραμένουν και σήμερα ανάγκη επικοινωνίας και αναζήτησης, καθώς καλλιεργούν το πνεύμα της κοινότητας και της κοινοκτημοσύνης. Παραμένουν όμως και ως πρακτική ανάγκη των κατοίκων, γιατί καλύπτουν κενά σε υποδομές και έργα στο χωριό (σχολεία, δρόμοι, πλατείες, γεφύρια, έργα ύδρευσης και άλλα). Εκεί που το επίσημο κράτος απουσιάζει και δεν ιδρώνει, είτε από ανέχεια είτε από πολιτικό γινάτι, όπως στην περίπτωση της Νικαριάς.

Παραμένουν υπόδειγμα συλλογικότητας και ανιδιοτέλειας, προσφορά από τους ντόπιους κατοίκους-εθελοντές, μελών του τοπικού συλλόγου που αναλαμβάνουν το στήσιμό του χάριν του κοινού σκοπού.

Παραμένουν υπόδειγμα διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης. Πριν από κάμποσα χρόνια, ένας μεγαλοεργοστασιάρχης της τσιμεντοβιομηχανίας επισκέφτηκε τη Νικαριά τον Αύγουστο. Πήγε στα μεγάλα πανηγύρια που τον εντυπωσίασαν. Εκείνο που τον εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ο απολογισμός. Όταν την επόμενη μέρα είδε στους τοίχους της πλατείας την ανακοίνωση του απολογισμού: Έσοδα τόσα. Έξοδα τόσα, Καθαρά κέρδη τόσα, και καλούσε τα μέλη του συλλόγου σε συνέλευση για να αποφασίσουν πως θα τα διαθέσουν. «Να είχα τέτοιους πρακτικούς διαχειριστές», είπε παραπονιάρικα.

Ο Αύγουστος ο πανηγυριώτης, έστω και λειψός από την κρίση, υπόσχεται τη δραπέτευση από το άστυ και την καταφυγή, έστω και για λίγο, στις ζωτικές οάσεις της φύσης και της παράδοσης.

Ο Αύγουστος ο πανσέληνος, με τις πολλές αιγαιοπελαγίτικες Παναγιές, εκείνες της άγιας μάνας που παρηγορούν, μεσολαβούν και θεώνται.

Ο Αύγουστος, ο καλός ο μήνας. «Αύγουστε, καλέ μου μήνα, ν'άσουν δυό φορές το χρόνο». Όπως τον τραγουδά η παλιά λαϊκή μούσα.

Παρ' ότι οι φόρμες και οι κύκλοι έχουν αλλάξει, αυτός εξακολουθεί να επιμένει. Σαν αναγεννημένος Διόνυσος, με τους σειληνούς και τους σατύρους του που υποβάλουν τη λατρεία του.

Ο Αύγουστος ο μιουζικάριος και ο βιολιτζής. Ο Αύγουστος του Καριώτικου χορού. Αυτός ο χορός, ο ακάθιστος και καθιστός. Που τον χορεύεις μέσα σου. Που μαγνητίζει τους νέους που συρρέουν στα πανηγύρια. Ένας χορός χθόνιος, διονυσιακός, ένας ρυθμός που ξορκίζει το χάρο και διεκδικεί τη ζήση. Εκείνα τα πολυπληθή χορικά στη μέση της πλατείας είναι διέξοδος και λευτεριά, ακόμα κι αν δεν γνωρίζεις καλά τα πατήματα. Είναι σα να περνάς μέσα από τα σίδερα και τη νύχτα που σε ζώνουν και να βγαίνεις στο ξέφωτο.

Χορεύοντας κυκλωτικά, είναι σα να διαδηλώνεις. Συναντάς τον άλλον, τον άγνωστο που γίνεται γνωστός. Είναι μια κοινωνία ψυχών και σωμάτων. Αυτός ο μεγάλος θίασος σπάει τις «αλυσίδες», καταργεί το «κάτεργο» και τραγουδά τη ζωή. Εκεί στην αλάνα, στην πλατεία, κάτω από τον οίστρο του βιολιού.

Όταν κάθεσαι και παρακολουθείς τους πολυάριθμους χορευτές, τους εξουθενωμένους από τα βήματα και τον «πράμνειον οίνον», νιώθεις παράλυτος, μια καταχθόνια εγκαρδιότητα, καθώς ο ρυθμός και οι κραυγές τους σε διαπερνούν. Νιώθεις δυνατός, το αίμα να τρέχει στις φλέβες σου, το σώμα σου δοσμένο για ζωή.

Τα κρουσταλλένια κορίτσια, αυτές οι μούσες ανάμεσα στους διονυσιακούς ακολούθους, κάνουν τον κυκλωτικό χορό πιο νοσταλγικό και παθητικό, πιο καρδιοκλέφτη. Ένας χορός που καταργεί όλες τις προσφυγές και την εγκράτεια. Που καταργεί το εφικτό και σε βγάζει στην ουτοπία, σ' εκείνο το πεδίο που ολοκληρώνεται η ύπαρξη.

Κι όλο αυτό σε λίγα μέτρα χώρο, εκεί που η μουσική μετουσιώνεται.

πηγη: kommon.gr