ΛΙΒΑΝΟΣ Στάση πληρωμών του χρέους για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας κήρυξε η κυβέρνηση
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου, Χασάν Ντιάμπ
Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου, Χασάν Ντιάμπ, ανακοίνωσε σήμερα ότι η χώρα δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσει οφειλή 1,2 δισ. του χρέους της, η οποία λήγει σε δύο ημέρες, κάνοντας έτσι λόγο για την πρώτη στάση πληρωμών στην ιστορία του Λιβάνου.
Η χώρα, που έχει χρέος 92 δισ. δολαρίων, δηλαδή σχεδόν το 170% του ΑΕΠ της, θα «αναδιαρθρώσει το χρέος της σύμφωνα με το εθνικό συμφέρον», πρόσθεσε ο αρχηγός της κυβέρνησης, ο οποίος διορίστηκε στα τέλη Δεκέμβρη, δύο και πλέον μήνες μετά την έναρξη του πρωτόγνωρου κινήματος διαμαρτυρίας κατά της πολιτικής τάξης, η οποία κατηγορείται για διαφθορά και ανικανότητα.
«Τα συναλλαγματικά μας αποθέματα έχουν φτάσει σε ανησυχητικό επίπεδο (...) ωθώντας την κυβέρνηση του Λιβάνου να αναστείλει την πληρωμή μιας ληξιπρόθεσμης οφειλής στις 9 Μάρτη», δήλωσε ο πρωθυπουργός Χ. Ντιάμπ σε ομιλία του που μεταδόθηκε ζωντανά από τα τοπικά τηλεοπτικά δίκτυα.
«Είναι ο μόνος τρόπος για να σταματήσει η αιμορραγία, με την έναρξη ενός μεγάλου προγράμματος αναγκαίων μεταρρυθμίσεων», συμπεριλαμβανομένης της «μείωσης των δημόσιων δαπανών», πρόσθεσε.
Στις 9 Μάρτη, το κράτος έπρεπε θεωρητικά να αποπληρώσει ευρωομόλογα αξίας 1,2 δισεκατομμυρίου.
Δύο ακόμη προθεσμίες αποπληρωμής προβλέπονται τον Απρίλη και τον Ιούνη, για ένα συνολικό ποσό 1,3 δισ. δολαρίων.
Το Υπουργικό Συμβούλιο, που συνεδρίασε σήμερα στο προεδρικό μέγαρο, αποφάσισε τη μη πληρωμή του χρέους έπειτα από εβδομάδες διαπραγματεύσεων.
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, «Reuters»)
ΠΗΓΗ; 902.gr
Παγκόσμια καταναλωτική φρενίτιδα λόγω κορονοϊού
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
«Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες»...
Σε αντίθεση με την κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία, η οικονομία της αγοράς υποσχέθηκε αφθονία αγαθών και υπηρεσιών, αρκεί κάποιος να μπορεί να καταβάλει το αντίτιμο που η προσφορά και η ζήτηση καθορίζουν. Να όμως που ένας κορονοϊός ήταν αρκετός για την ανατροπή αυτού του δόγματος στη συνείδηση αρκετών αλλά και την πράξη.
Η νέα πραγματικότητα που ο Covid-19 έφερε στα ράφια των σούπερ μάρκετ στις μεγαλουπόλεις της Δύσης είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που υποσχέθηκε ο καπιταλισμός. Η εξάπλωση του ιού τροφοδότησε πανικό στις τάξεις των καταναλωτών και προκάλεσε φρενίτιδα μαζικών αγορών σε όλο τον κόσμο. Φοβούμενοι την κατάρρευση των αλυσίδων εφοδιασμού, αρκετοί καταναλωτές αγοράζουν και στοκάρουν μετά μανίας απολυμαντικά, χαρτιά, φάρμακα, τρόφιμα και άλλα αγαθά. Αποτέλεσμα, οι πρώτες ελλείψεις στα ράφια των μαγαζιών, η κερδοσκοπία, η μαύρη αγορά σε κάποια είδη και καταναλωτές με άδεια χέρια.
Προκειμένου να αντιμετωπίσουν αυτό το ντελίριο, αρκετές αλυσίδες λιανικού εμπορίου στην Αυστραλία, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ αναγκάστηκαν να επιβάλουν… δελτίο σε κάποια αγαθά, θυμίζοντας καθεστώτα άλλων εποχών.
Οι αυστραλέζικες αλυσίδες σούπερ μάρκετ Woolworths και Coles αποφάσισαν έτσι νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα να βάλουν πλαφόν στις πωλήσεις χαρτιών υγείας. Ο κάθε πελάτης τους δικαιούται πλέον να αγοράζει μόνο 4 πακέτα χαρτιών υγείας. Αλλη μία αλυσίδα σούπερ μάρκετ, η Costco Australia, αποφάσισε και αυτή να βάλει όριο στο χαρτί υγείας, τα απολυμαντικά, το γάλα, τα αυγά και το ρύζι που μπορεί να αγοράσουν οι πελάτες της.
Η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Woolworths στην Αυστραλία (πάνω) και η αμερικανική Kroger ανακοίνωσαν περιορισμούς στις αγορές προϊόντων
Στις ΗΠΑ, η μεγαλύτερη με βάση τα έσοδα αλυσίδα σούπερ μάρκετ της χώρας Kroger ανακοίνωσε και αυτή ότι βάζει όρια στις αγορές απολυμαντικών και προϊόντων που σχετίζονται με τη γρίπη και το κρυολόγημα, ενώ η Home Depot -που εστιάζει κυρίως στην πώληση προϊόντων για το σπίτι και εργαλείων- ότι βάζει ταβάνι στον αριθμό των μασκών που μπορεί να αγοράσει κάποιος τόσο μέσω της ιστοσελίδας της όσο και από τα καταστήματά της.
Αλλά και στη Βρετανία, η γνωστή αλυσίδα λιανικού εμπορίου φαρμάκων, καλλυντικών και προϊόντων υγείας Boots ανακοίνωσε ότι περιορίζει την αγορά απολυμαντικών για τα χέρια σε δύο μπουκάλια ανά πελάτη. Aκόμα η βρετανική ηλεκτρονική αλυσίδα ειδών παντοπωλείου Ocado συνέστησε στους πελάτες της να προβαίνουν πλέον προκαταβολικά στις παραγγελίες τους λόγω ιδιαίτερα υψηλής ζήτησης.
Η φρενίτιδα αγορών οδηγεί σε μαύρη αγορά (αύξηση 2.000% των τιμών σε μάσκες, απολυμαντικά -μέσω Ιντερνετ), άνοδο τζίρου και κερδών όχι μόνο για σούπερ μάρκετ και άλλες αλυσίδες λιανικού εμπορίου αλλά και για επιχειρήσεις που δύσκολα πάει ανθρώπου νους, όπως οι πάροχοι υπηρεσιών εστίασης για έκτακτες περιπτώσεις. Εταιρείες δηλαδή που παράγουν κατεψυγμένα γεύματα για ανθρώπους που βιώνουν κρίσεις όπως οι φυσικές καταστροφές. Η μεγαλύτερη παραγωγός της Ευρώπης τέτοιου είδους γευμάτων, η Emergency Food Storage, αποκάλυψε έτσι τις τελευταίες ημέρες ότι οι καθημερινές παραγγελίες της είναι ανάλογες αυτών που είχε συνήθως σε ένα μήνα. «Οι… κονσέρβες μας έχουν ζωή 25 ετών και οι άνθρωποι εκτιμούν ότι αξίζει να τις στοκάρουν» επισημαίνει ο επικεφαλής της εταιρείας, τρίβοντας τα χέρια του!
Βουτιά στις αγορές
Πανικός δεν καταβάλλει όμως μόνο τους καταναλωτές αλλά και τις αγορές που για ακόμη μια ημέρα βουτούσαν χθες στο κόκκινο. Νωρίς το απόγευμα, τα μεγάλα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια υποχωρούσαν 3,5%, το Χρηματιστήριο Αθηνών 5,96% ενώ τα futures μισή ώρα πριν από το ξεκίνημα της Wall Street έδειχναν πτώση περίπου 3%. Την ίδια στιγμή η τιμή του πετρελαίου μπρεντ υποχωρούσε στα 47 δολάρια ανά βαρέλι, το χαμηλότερο επίπεδο από το καλοκαίρι του 2017 καθώς η Ρωσία αντιδρά (για την ώρα) στο σχέδιο περικοπών του ΟΠΕΚ.
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
Κορονοϊός - κρουαζιέρα: Στο 40% οι ακυρώσεις – Στα $12 δισ. οι ζημιές για το 2020
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Το Nο1 λάθος που κάνουν όσοι παχαίνουν ξανά μετά τη δίαιτα
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ανακαλύψτε ποια είναι η κίνηση κλειδί που θα αποτρέψει την επαναπρόσληψη βάρους μετά την ολοκλήρωση μιας πετυχημένης δίαιτας
Το γιο-γιο οι περισσότεροι το γνωρίζουμε ως ένα παιδικό παιχνίδι. Το φαινόμενο γιο-γιο όμως δεν είναι καθόλου διασκεδαστικό. Πρόκειται για το πλέον απελπιστικό σενάριο που συχνά ακολουθεί μια επιτυχημένη δίαιτα, αυτό της σταδιακής επαναπρόσληψης του χαμένου βάρους.
Με απλά λόγια οι περισσότεροι παίρνουν πάλι τα κιλά που έχασαν, όπως ακριβώς το αγαπημένο παιδικό παιχνίδι ταλαντεύεται επιστρέφοντας στην αρχική του θέση.
Ωστόσο οι ειδικοί επισημαίνουν ότι όσοι είναι επιρρεπείς στην επαναπρόσληψη βάρους κάνουν το ίδιο λάθος: σταματούν την όποια φυσική δραστηριότητα είχαν ξεκινήσει κατά τη διάρκεια της δίαιτας. Οι ειδικοί τονίζουν ότι μπορούμε να βάλουμε φρένο στο φαινόμενο γιο-γιο, αρκεί να συνεχίσουμε την άθληση ώστε να ενδυναμώσουμε το μυϊκό μας σύστημα.
Επισημαίνεται ότι με τη συστηματική άσκηση οι θερμίδες που καίει ο οργανισμός μας σε ηρεμία μπορεί να αυξηθούν ακόμη και κατά 15%.
Φυσικά άλλη μια απαραίτητη προϋπόθεση για να μην ξαναπαχύνουμε μετά τη δίαιτα είναι να διατηρήσουμε υγιεινές συνήθειες διατροφής και να μην επανέλθουμε στις παλιές και ανθυγιεινές τακτικές που αρχικά οδήγησαν στην πρόσληψη βάρους.
Επομένως συνεχίστε να έχετε την άσκηση στο πρόγραμμά σας ακόμη και αν η δίαιτα έχει τελειώσει και είναι βέβαιο ότι οι πιθανότητες να ταλαιπωρηθείτε από το φαινόμενο της επαναπρόσληψης του βάρους μειώνονται δραστικά.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
Σωματείο «Αττικόν»: Τέρμα στο παραμύθι. Καμία «θωράκιση» έναντι του κοροναϊού
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Φωτογραφία αρχείου | Από την επίσκεψη Μητσοτάκη στο υπουργείο Υγείας, όπου είχε σύσκεψη με την πολιτική ηγεσία, Βασίλη Κικίλια και Βασίλη Κοντοζαμάνη
Σοβαρές ελλείψεις σε προσωπικό, αλλά και σε υλικοτεχνική υποδομή, καταγγέλλει το Σωματείο «Αττικόν», και σημειώνει ως -ενώ η μαζική έξαρση του κοροναϊού είναι «προ των πυλών»- ωστόσο, δεν υπάρχει σχέδιο στο νοσοκομείο για την αντιμετώπιση των ασθενών, στους οποίους θα χρειαστεί να παρασχεθεί νοσηλεία. Όπως αναφέρεται την ανακοίνωση του Σωματείου:
Σε ανακοίνωση του Σωματείου μας, ακριβώς πριν ένα μήνα, στις 6 Φεβρουαρίου 2020, για το Αττικό Νοσοκομείο ως κέντρο αναφοράς κρουσμάτων κοροναϊού, αναφέραμε:
”Αυτή τη στιγμή ΔΕΝ υπάρχει σχέδιο για τον κοροναϊό στο Αττικό που να είναι εφαρμόσιμο, σε πιθανή μαζική έξαρση της νόσου. Κάθε σοβαρό σχέδιο περιλαμβάνει το προσωπικό που μπορεί να το εφαρμόσει, τα αντίστοιχα μέτρα προστασίας και τις κατάλληλες υλικοτεχνικές υποδομές. Κάθε σοβαρό σχέδιο για την αντιμετώπιση μιας κρίσης της δημόσιας υγείας περνάει μέσα από προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, δημιουργίας υποδομών και εξοπλισμού του νοσοκομείου με τα απαραίτητα υλικά, αλλιώς είναι μονό επικοινωνιακή πολιτική και εκμετάλλευση των εργαζομένων εις βάρος της υγείας του ασθενούς.”
Ενώ η μαζική έξαρση της νόσου είναι “προ των πυλών”, και ενώ έχει περάσει ένας ολόκληρος μήνας:
1. Δεν έχει προσληφθεί ούτε ένας νοσηλευτής, διοικητικός, τεχνολόγος, τραυματιοφορέας, στις κενές οργανικές θέσεις του νοσοκομείου αναφοράς για τον κοροναϊό ΑΤΤΙΚΟΝ
2. Δεν έχει φύγει ούτε ένα ράντζο, ούτε έχει ανακουφιστεί από την υπερεφημέρευση το νοσοκομείο αναφοράς για τον κοροναϊό ΑΤΤΙΚΟΝ
3. Δεν έχει ανοίξει ούτε ένα επιπλέον κρεβάτι ΜΕΘ, με την αναγκαία πρόσληψη προσωπικού και προμήθεια εξοπλισμού, στο νοσοκομείο αναφοράς για τον κοροναϊό ΑΤΤΙΚΟΝ (τα υπάρχοντα κρεβάτια ΜΕΘ δεν επαρκούν ούτε για την τακτική λειτουργία του νοσοκομείου, πολύ περισσότερο δε για έκτακτες συνθήκες)
4. Δεν έχει ανοίξει κανένα κλειστό νοσοκομείο, πχ Λοιμωδών, για τις αυξημένες ανάγκες νοσηλείας που πιθανά θα προκύψουν από την επιδημία, και θα ανακούφιζαν τη Δυτική Αθήνα και το νοσοκομείο αναφοράς για τον κοροναϊό ΑΤΤΙΚΟΝ
ΤΕΡΜΑ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ
Καλούμε τη κυβέρνηση και το υπουργείο υγείας σε άμεση υλοποίηση των αιτημάτων.
Στην αντίθετη περίπτωση την Πέμπτη 12/3 το σωματείο κηρύσσει στάση εργασία 7-10 πμ και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πύλη του νοσοκομείου.
Καλούμε όλα τα σωματεία υγειονομικών σε αγωνιστικό συντονισμό.
ΠΗΓΗ: ergasianet.gr
Ο δογματισμός, η πρόσδεση στα επιχειρηματικά συμφέροντα και η μεταφυσική θρησκοληψία καταστρέφουν κάθε επιστήμη, πολύ περισσότερο την ιατρική.
Συμβάν 1
Οι υπεύθυνοι του ΕΟΔΥ απέτρεψαν την τήρηση του προστατευτικού –για ύποπτο κρούσμα κορονοϊού– πρωτόκολλου, παρά την έγκαιρη επισήμανση των κλινικών γιατρών που πρωτοεξέτασαν τον ασθενή ότι πρόκειται για πιθανή περίπτωση, με βάση την κλινική του εικόνα. Αιτία γι’ αυτό ήταν η δογματική κατά γράμμα τήρηση των επίσης δογματικών οδηγιών του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) «ότι ύποπτο κρούσμα θεωρείται μόνο όποιο προέρχεται από τις 5(!) ύποπτες χώρες». Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, των δεκάδων χιλιάδων καθημερινών πτήσεων, της μετακίνησης πληθυσμών, και ενώ είναι γνωστή η υψηλή μεταδοτικότητα του ιού, ο ΠΟΥ και ο ΕΟΔΥ προσδιόρισαν και εφηύραν «κλειστά σύνορα», χώρες «ασφαλείς» και χώρες «ύποπτες» — όπως κάνει η ΕΕ και το συντηρητικό πολιτικό σύστημα με τους πρόσφυγες.
Συμβάν 2
Παπάδες, δεσποτάδες, δημοσιογράφοι ανακοινώνουν με κάθε επισημότητα και μεταφυσική τεκμηρίωση, ότι η «θεία κοινωνία» δεν μεταδίδει τον κορονοϊό. Πλήρης τσαρλατανισμός. Η πολιτεία-κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει, οι ιατρικοί σύλλογοι δεν μιλάνε, καθηγητές πανεπιστημίου και ειδικοί λοιμωξιολόγοι σιωπούν και το ανέχονται.
Συμβάν 3
Ο πολυπράγμων ιδιωτικός τομέας που θέλει να κάνει και ΣΔΙΤ με το «αργοκίνητο και αναποτελεσματικό» δημόσιο (δήθεν χωρίς κερδοφόρους σκοπούς), σπεύδει να διακομίσει όλα τα ύποπτα περιστατικά στα δημόσια νοσοκομεία για διάγνωση και νοσηλεία. Τα δύσκολα στο δημόσιο, το εύκολο και γρήγορο κέρδος στον ιδιωτικό, αυτή είναι η ουσία των ιδιωτικοποιήσεων.
Συμβάν 4
Γιατί μόνο τα σωματεία και οι ενώσεις των γιατρών καταγγέλλουν τις ελλείψεις σε μόνιμο προσωπικό, σε νοσοκομεία, σε ΜΕΘ, σε υλικά και υποδομές, ενώ η επίσημη επιστημονική κοινότητα, οι λοιμωξιολόγοι, οι καθηγητές ιατρικής και οι ειδικοί –πλην λίγων εξαιρέσεων– σιωπούν; Η χρεωκοπία των «επιστημόνων» από τις πολιτικές, κυβερνητικές και άλλου τύπου δεσμεύσεις είναι γεγονός. Τη χρεωκοπία της επιστήμης, του ορθολογισμού και της ανεξάρτητης διαλεκτικής σκέψης μπορούμε να την αποτρέψουμε.
Όλγα Κοσμοπούλου, λοιμωξιολόγος
Μιχάλης Ρίζος, εντατικολόγος
ΠΗΓΗ: prin.gr
Στη μνήμη της Φανής Σιώπη: Δολοφονήθηκε στην ηρωική απεργία των λιγνιτωρύχων Παγγαίου το 1934
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
του Στέφανου Πράσσου
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα πάλης όλων των γυναικών, για ψωμί, ελευθερία, ισότητα και αξιοπρέπεια που γιορτάζεται στις 8 Μάρτη κάνουμε ένα μικρόαφιέρωμα, σε μια άγνωστη σχετικά αγωνίστρια, την κομουνίστρια εργάτρια, Φανή Σιώπηπου δολοφονήθηκε από την εργοδοσία και τη Χωροφυλακή κατά τη διάρκεια μιας απεργίας σταΛιγνιτωρυχεία Παγγαίου Σερρών.
Το τηλεγράφημα που έφτασε στις 2 Δεκέμβρη του 1934, στον Ριζοσπάστη από τον ανταποκριτή του στις Σέρρες ανέφερε:«Ένας εργάτης έπεσε νεκρός και άλλοι 13 τραυματίστηκαν βαριά από την άτιμη δολοφονική επίθεση της Κυβέρνησης του αίματος…»[1]
Στο νομό Σερρών από το 1916 αλλά και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο, λειτουργούσαν έξι λιγνιτωρυχεία. Η εξόρυξη του λιγνίτη γινόταν με στοές και γαλαρίες και η θερμιδογόνας τους δύναμη ξεπερνούσε τις 6.000 θερμίδες- calorie (6.288 θερμ/κιλό). Η εξόρυξη γινόταν με αρχέγονα μέσα λοστούς, αξίνες, τσάπες, κασμάδες και μικρά φουρνέλα ανά περίσταση. Κατασκευάζονταν εντός των στοών ράγες πάνω στις οποίες κινούνταν καρότσια που φορτώνονταν γύρω στις 300 οκάδες και έλκονταν με συρματόσχοινα από τον «βιντζιέρη» που δούλευε το Βαρούλκο το οποίο βρίσκονταν στην είσοδο της στοάς. Χρησιμοποιούνταν ακόμα και άλογα σε γαλαρίες μήκους μέχρι 50 μέτρων. Οι Γαλαρίες έφταναν έως και 400 μέτρα μήκος.[2]
Τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας ήταν σχεδόν ανύπαρκτα. Οι ανθρακωρύχοι φορούσαν μπότες και κράνη και κρατούσαν στο χέρι τους φαναράκια ασετιλίνης που έπαιζαν διπλό ρόλο: Φώτιζαν τη στοά αλλά και «προειδοποιούσαν» για την ύπαρξη μεθανίου (ασφυκτικό αλλά και εκρηκτικό αέριο που οι εργάτες το ονόμαζαν«αγκούστα»)το οποίο συνήθως έσβηνε τα φαναράκια (προειδοποίηση) αλλά πολλές φορές δημιουργούσε και εκρήξεις με τραγικά αποτελέσματα. [2]
Πάρα πολλοί εργάτες έχασαν τη ζωή τους σε εργατικά «ατυχήματα» στα ανθρακωρυχεία του Παγγαίου και πάρα πολλοί αρρώστησαν και πέθαναν από πνευμονοκονίαση ή φυματίωση που θέριζε εκείνη την εποχή.
Ο Συνδικαλισμός την περίοδο του μεσοπολέμου βρισκόταν σε ραγδαία άνοδο. Τα συνδικάτα αρχικά ήταν συντεχνιακά και εργοδοτικά.Είχαν συνήθως όνομα αγίων και γιόρταζαν μεγαλοπρεπώς τον προστάτη τους.Με την άνοδο της επιρροής του ΚΚΕ κυρίως, αλλά και άλλων μικρότερων οργανώσεων, στους εργαζόμενους και τον ταξικό προσανατολισμό που έδωσε στο συνδικαλιστικό κίνημα άρχισαν τα συνδικάτα να περνάν σε χέρια «συνειδητών» ή «ξυπνημένων» όπως έλεγαν τότε (ταξικά προσανατολισμένων εργατών).
Η αιματοβαμμένη απεργία των Λιγνιτωρύχων Παγγαίου
Η ιστορία διαδραματίζεταιστα ονομαζόμενα «Δημόσια ή Εθνικά Λιγνιτωρυχεία Παγγαίου» που τα εκμεταλλεύεται ο εργοδότης Παπαβασιλείου Παναγιώτης και λειτουργούσαν στις κοινότητες κορμίστας και Τσερέπλιανης (Ηλιοκώμης).
Το συνδικάτο που προϋπήρχε στο εν λόγω λιγνιτωρυχείο λεγόταν Άγιος Γεώργιος, δεν είχε σωστό προσανατολισμό αλλά όταν πέρασε σε χέρια συνειδητών εργατών άρχισε να βάζει αιτήματα που αφορούσαν την αύξηση τουμεροκάματου, της ασφάλισης, τα προφυλακτικά μέτρα για υγεία και ασφάλειατων εργατών κλπ.Δεν άργησε όμως να μπει στο μάτι της εργοδοσίας η οποία συνεργάζονταν άψογα και με την κυβέρνηση και με τη δικαιοσύνη και με τη χωροφυλακή. Έτσι κατά τη διάρκεια απεργίας του Συνδικάτου που έγινε τον Μάη του ίδιου χρόνου οι ταξικοί συνδικαλιστές συλλαμβάνονται και με κατασκευασμένες κατηγορίες καταδικάζονται και οδηγούνται στις φυλακές Σερρών. Επίσης απολύονται αρκετοί εργάτες ανθρακωρύχοι που χαρακτηρίστηκαν ως κομμουνιστές.[3]
Οι λιγνιτωρύχοι του Παγγαίου όμως δεν το βάζουν κάτω. Κάνουν γενικές συνελεύσεις, οργανώνονται, εκλέγουν μια Επιτροπή Αγώνα και στις 30 Νοεμβρίου 1934 προκηρύσσουν απεργία με κύριο αίτημα την αποφυλάκιση των συνδικαλιστών τους, την επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδέλφων τους αλλά και την αύξηση του μεροκάματου κατά 10 δραχμές στα 40δραχμα και 50δραχμα ημερομίσθια.[3]
Οι απεργοί συγκεντρώνονται στις «μπούκες» του Λιγνιτωρυχείου αλλά ταυτόχρονα φθάνουν και δυνάμεις χωροφυλακής από τη Νέα Ζίχνη, συλλαμβάνουν τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα Χρ. Ζαχαρόπουλο, Ι. Γιουβετσόπουλο, Ι Εγγλέζο, Αρ. Φούντα και ταυτόχρονα ζητάν ενισχύσεις από τη χωροφυλακή και το στρατό Σερρών.
Αυτες εξεγείρονται και καλούν βοήθεια από τα κοντινά χωριά. Έρχονται προς συμπαράσταση τα παιδιά και οι γυναίκες των απεργών αλλά και κάτοικοι των χωριών Τσερέπλιανη, Κορμίστα και Νέα Μπάφρα. [3]
Καταφθάνουν στο Λιγνιτωρυχείο ένας εισαγγελέας, ισχυρές δυνάμεις χωροφυλακής Σερρών και ένας λόχος πεζικού με δυο Πολυβόλα! Με τη σκηνοθετημένη κατηγορία ότι οι απεργοί ετοιμάζονται να ανατινάξουν τις στοές του Ορυχείου διενεργούν δολοφονική επίθεση στους συγκεντρωμένους με γκλομπ, υποκόπανους και πυροβολισμούς μέσα στο πλήθος, στο ψαχνό! Πέφτει νεκρή η αγωνίστρια εργάτρια και μέλος του ΚΚΕ, φανή Σιώπη πυροβολημένη στην κοιλιακή Χώρα. Οι αυτόπτες μάρτυρες υποστηρίζουν ότι είδαν τον μοίραρχο της Νέας Ζίχνης, Τσίτα να την πυροβολεί με το υπηρεσιακό του περίστροφο σχεδόν εξ επαφής! Τραυματισμένοι βαριά πέφτουν πολλοί εργάτες. Τα δημοσιεύματα τους ανεβάζουν από 13 έως 17.[3]
Ο Νομάρχης Σερρών,Τέντζος,στην έκθεσή του λέει πως«δεν υπάρχει κανένας τραυματίας, εκτός από τη νεκρή, Φανή Σιώπη», που έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αλλά υποστηρίζει στα σοβαρά πως η χωροφυλακή την σκότωσε«εν αμύνη…»και χαρακτηρίζει την νεκρή εργάτρια ως «παρατρεχάμενη….» δηλαδή πως δεν είχε λόγο να βρίσκεται εκεί.[4]
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γενικός ΔιοικητήςΠ. Ράλληςαναφέρει: «Η χωροφυλακή έκανε χρήσιν των όπλων και εφόνευσεν τη Φανήν Σιώπη ευρισκόμενην εν πλήρη αμύνη»[5]
Το πρωί μια νέα επιτροπή των ανθρακωρύχων αποτελούμενη από τους Διδινιώτη, Γρ. Βασιλείου, Ν. Ανεστάκη και Όμηρο Παπαδόπουλο επισκέφτηκε τον εισαγγελέα Σερρών. Στην Επιτροπή επικεφαλής είναι ο Γ.Γ του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Σερρών,Νιόνιος Μενύχτας, στέλεχος του ΚΚΕ και Κόκκινος Δήμαρχος Σερρών που παρότι εκλέχτηκε τον Φλεβάρη του 1934 παύτηκε λίγους μήνες αργότερα (Ιούλης 34) από την Κυβέρνηση, όπως και ο Μήτσος Παρτσαλίδης, κόκκινος Δήμαρχος Καβάλας, για τον μόνο λόγο ότι ήταν κομμουνιστές….
Η νέα επιτροπή απαίτησε την άμεση αποφυλάκιση των αδίκως συλληφθέντων συναδέλφων τους.Ο εισαγγελέας αφού τους άκουσε με προσοχή διέταξε την σύλληψή τους!!![5]
Η κηδεία της Φανής Σιώπη
Η Φανή Σιώπη ήταν από την Τσερέπλιανη, ένα «κατακόκκινο» χωριό όπου στις δημοτικές εκλογές του 1934 εξέλεξε κόκκινο δημοτικό συμβούλιο αφού πλειοψήφησε το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών-Αγροτών (Ε.Μ.Ε.Α) που στηριζόταν από το ΚΚΕ.
«Όλες οι νέες αγρότισσες της Τσερέπλιανης ξενύχτησαν γύρω στο φέρετρο της αγαπημένης τους συντρόφισσας.Το έντυσαν στα κόκκινα, δείχνοντας τη βαθιά πίστη τους στην κοινή μας υπόθεση κι όλη τη νύχτα τραγουδούσαν τη Διεθνή και το πένθιμο εμβατήριο (Επέσατε θύματα σ.σ.).
Την κηδεία της δολοφονημένης συντρόφισσας παρακολούθησε ολάκερο το Χωριό, γυναίκες, άνδρες και παιδιά. Πρώτοι οι συναγωνιστές της, οι ηρωικοί λιγνιτωρύχοι συνόδευσαν τη νεκρή αγωνίστρια.
Οι χωροφύλακες που λύσσαξαν, βλέποντας το φέρετρο ντυμένο στα κόκκινα, αποπειράθηκαν να το σπάσουν αλλά η λαϊκή οργή τους σταμάτησε…
Οι λιγνιτωρύχοι απτόητοι συνεχίζουν τον απεργιακό τους αγώνα. Τα φονικά βόλια βασανίζουν ακόμα τα κορμιά των 17 μαχητών λιγνιτωρύχων κι έστειλαν στο θάνατο μια ηρωική εργάτρια, τη συντρόφισσα Φανή Σιώπη, μέλλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το κόμμα μας έχασε ακόμα έναν μαχητή του, δείχνοντας για άλλη μια φορά την αυτοθυσία με την οποία μάχεται για τα δικαιώματα των δουλευτάδων.
Στη θέση της δολοφονημένης συντρόφισσάς μας όμως ετοιμάζονται να καταταχθούν δεκάδες νέοι αγωνιστές, που βλέποντας τη λύσσα του φασισμού, πείστηκαν πως άλλη διέξοδος από τον σκληρό αγώνα δεν υπάρχει.»[6]
Η απεργία σπάει λίγες μέρες αργότερα με ωμή βία και τρομοκρατία. Ακολουθούν δεκάδες συλλήψεις ανθρακωρύχων και η «Επιτροπή Ασφαλείας» οργώνει τα χωριά και συλλαμβάνει όλους όσους οι χαφιέδες θεωρούσαν κομμουνιστές ή «κομμουνίζοντες». Έτσι τα θύματα κατηγορούνται για άλλη μια φορά ως υπαίτιοι «των σκηνών» και του φόνου που διέπραξαν οι ίδιες οι δυνάμεις του κράτους της εργοδοσίας.
Τιμή και δόξα στους αγωνιστές του εργατικού κινήματος
Αθάνατηη ηρωική, εργάτρια, κομουνίστρια Φανή Σιώπη
Στέφανος Πράσσος
Πηγές:
[1] Ριζοσπάστης 2/12/1934
[3]Ριζοσπάστης 3/12/1934
[4] Εφημερίδα ΦΩΣ Θεσσαλονίκης 4/12/1934
[5] ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Θεσσαλονίκης 4/12/1934
[6] Ριζοσπάστης 9/12/1934
ΠΗΓΗ: kommon.gr
Γράφει ο Δημήτρης Κόκκος.
Η φράση αυτή ανήκει ως γνωστόν στον αρχαίο ποιητή Μένανδρο και σημαίνει ότι το να κάνει κανείς το ίδιο λάθος δύο φορές δεν είναι γνώρισμα σοφού άνδρα. Η ιστορία όμως του τόπου μας δείχνει ότι τα ίδια λάθη δεν γίνονται μόνο δις, αλλά περισσότερες φορές.
Άλλη μια γνωστή φράση είναι ότι σημαντικά ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα εμφανίζονται την πρώτη φορά ως τραγωδία και την δεύτερη ως φάρσα. Τι συμβαίνει όμως όταν επαναλαμβάνονται -όχι μηχανιστικά και ολόιδια, αλλά τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών και με το ίδιο «μοτίβο»- σχεδόν πανομοιότυπα λάθη; Ξεπερνάει πλέον και το επίπεδο της τραγωδίας και της «φάρσας».
Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε να ξαναπαίρνει κεφάλι η πατριδοκαπηλία, οι «εθνικόφρονες» και οι κάθε λογής «Ελλαδέμποροι». Το έργο σαν να το έχουμε ξαναδεί όμως. Το 1897 με τον «Ατυχή» Πόλεμο και την ταπείνωση της χώρας, που σύρθηκε στο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (το Δ.Ν.Τ. της εποχής) απ' το οποίο βγήκε 80 χρόνια σχεδόν αργότερα. Το '60 με τις επαίσχυντες συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου για την Κύπρο, οι οποίες σχεδίαζαν την τριχοτόμηση του νησιού υπό ΝΑΤΟϊκή επικυριαρχία. Την ίδια περίοδο η μνημειώδης φράση υποτέλειας και ξενοδουλείας του Π. Κανελλόπουλου προς τον Αμερικανό στρατηγό Βαν Φλιτ, δείχνοντας τον ελληνικό στρατό: «στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας». Οι συμφωνίες των κυβερνήσεων Κ. Καραμανλή και Α. Παπανδρέου με την Τουρκία μεταπολιτευτικά για την μη εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου. Η συμφωνία της Μαδρίτης το 1997 ύστερα απ’ την κρίση την Ιμίων του προηγούμενου χρόνου, και η αναγνώριση τουρκικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο. Και φυσικά οι δύο εθνικές μας τραγωδίες του 1922 και του 1974.
Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των γεγονότων με τον έναν η τον άλλον τρόπο είναι η προηγηθείσα ή κατά τη διάρκεια των γεγονότων, πατριδοκάπηλη ρητορεία, άλλοτε με την μορφή της «Μεγάλης Ιδέας», άλλοτε με την εθνικοφροσύνη και άλλοτε με πιο «ήπιες» και «υπεύθυνες» θέσεις του «ανήκομεν εις την Δύση» που, παρά τις επιμέρους διαφορές, εξυπηρετούν τον ίδιο στόχο: την διατήρηση του καθεστώτος της εξάρτησης και της υποτέλειας της χώρας από τις ξένες μεγάλες δυνάμεις διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο η άρχουσα τάξη μπορεί να κρατήσει την εξουσία της. Στη πραγματικότητα η εθνικοφροσύνη και η πατριδοκαπηλία, παρά τις μεγαλοστομίες και τους τυχοδιωκτισμούς-λεονταρισμούς, είναι στην ουσία τους, η εθνική τραγωδία στην οποία θέλει να σύρει για άλλη μια φορά η άρχουσα τάξη τον πολύπαθο λαό μας.
Τα λέμε όλα αυτά γιατί μαζί με το ζήτημα των προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα της χώρας μας αυτή τη στιγμή, υπάρχει και μια άλλη πλευρά. Η πλευρά της τουρκικής προκλητικότητας, η οποία βλέπουμε να παίρνει τρομαχτικές διαστάσεις, με Τούρκους αστυνομικούς να πετούν δακρυγόνα και καπνογόνα στην ελληνική πλευρά των συνόρων και τουρκική ακταιωρό να παρενοχλεί ελληνική από απόσταση αναπνοής. Την ίδια στιγμή που ΝΑΤΟ και ΕΕ -οι «φύσει» σύμμαχοι μας- σιγοντάρουν στην ουσία την πολιτική Ερντογάν στη Συρία και του επιτρέπουν να διαπραγματεύεται με ανθρώπινες ψυχές, συνάμα μετατρέπουν τη χώρα μας σε μια μεγάλη αποθήκη ψυχών και έναν χωροφύλακα για τους κατατρεγμένους αυτούς ανθρώπους όσο και για όσους στα νησιά τολμούν να ζητήσουν το αυτονόητο, δηλαδή την αποσυμφόρηση.
Η κατάσταση είναι εκρηκτική και δεν διαφαίνεται διέξοδος αυτή τη στιγμή από την πλευρά της κυβερνητικής πολιτικής η οποία αντιμετωπίζει αυτά τα κομβικής σημασίας ζητήματα με όρους επικοινωνιακής πολιτικής και με πολεμική ορολογία από τα φίλα προσκείμενα σε εκείνη ΜΜΕ. Πολύ φοβόμαστε λοιπόν ότι μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις διαγράφονται πολύ επικίνδυνες καταστάσεις για την εθνική ακεραιότητα και ανεξαρτησία της χώρας μας.
Είναι προφανές βέβαια ότι η εθνική μας ακεραιότητα δεν απειλείται από τους κατατρεγμένους αυτούς ανθρώπους, πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται στα σύνορα μας, αλλά από αυτούς που πιο πριν τους αναγκάζουν να γίνουν πρόσφυγες και μετανάστες: τους ΝΑΤΟϊκούς μακελάρηδες και τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές.
Για αυτό είναι αναγκαίο να δυναμώσει η φωνή της αλληλεγγύης σε αυτούς τους δυστυχισμένους ανθρώπους σε πείσμα όσων θέλουν να επιβάλλουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό και δαρβινισμό στη κοινή γνώμη και στη καθημερινή ζωή του τόπου και παράλληλα να καταγγελθούν πλατιά και ανοιχτά οι πολιτικές της υποτέλειας που μας σέρνουν σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια για την ειρήνη, την ανεξαρτησία και ακεραιότητα μας.
Το λαϊκό κίνημα πρέπει να μετρήσει σημαντικά βήματα και στα δύο αυτά μέτωπα, προτού να είναι πολύ αργά
ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr
Απλήρωτη εργασία των γυναικών: Η μεγαλύτερη ληστεία της ιστορίας!
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
της Σόνιας Μητραλιά
12,5 δισεκατομμύρια ώρες εργασίας κάθε μέρα. Αόρατες! Απλήρωτες! Ανασφάλιστες! Και σε άθλιες συνθήκες! Τόσες δουλεύουν εντελώς τζάμπα οι γυναίκες του πλανήτη μας σε αυτό που, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, είναι η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία της ανθρωπότητας!
Βάλτε τώρα όποια ωρομίσθια αμοιβή θέλετε, ακόμα και την πιο μικρή και ασήμαντη, και πολλαπλασιάστε επί τις 12,5 δισεκατομμύρια ώρες απλήρωτης γυναικείας εργασίας: Το ποσό που θα βγει θα είναι παραπάνω από αστρονομικό. Και αυτό για μια μόνο μέρα, όταν ξέρουμε πως η απλήρωτη γυναικεία δουλειά δεν έχει ούτε αργίες, ούτε ωράριο, 365 μέρες το χρόνο!
Η ετήσια έκθεση της OXFAM [1] στην οποία οφείλεται αυτός ο υπολογισμός της απλήρωτης γυναικείας εργασίας, ανεβάζει στα 10.800 χιλιάδες δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο το ποσό που θα έπρεπε να πληρώνουν στις απανταχού γης γυναίκες εκείνοι που επωφελούνται από την εργασία τους. ‘Η πιο σωστά, το ποσό που… δεν πληρώνουν και το βάζουν στην τσέπη τους με αποτέλεσμα να γιγαντώνονται οι χωρίς ιστορικό προηγούμενο ανισότητες που καταλήγουν στην τωρινή -αφόρητη και εξωφρενικά σκανδαλώδη- πραγματικότητα των 2.153 δισεκατομμυριούχων που συγκεντρώνουν μεταξύ τους μεγαλύτερο πλούτο από όσο 4,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι στο σημερινό κόσμο μας. Ή ακόμα χειρότερα, των 26 πλουσιότερων που έχουν και κατέχουν όσα η μισή (50%) ανθρωπότητα!…
Ο λόγος λοιπόν για εκείνους που (επ)ωφελούνται από την απλήρωτη γυναικεία εργασία, και που δεν είναι άλλοι από εκείνους που αρμέγουν κανονικά τους κάθε λογής εργαζόμενους και τις εργαζόμενες χωρίς όμως να δίνουν δεκάρα για να συντηρούν αυτούς και τις οικογένειές τους καθημερινά. Δηλαδή, χωρίς να πληρώνουν εκείνες που τους καθαρίζουν το σπίτι, τους ντύνουν και τους μαγειρεύουν, τους φροντίζουν, τους στηρίζουν συναισθηματικά, τους περιποιούνται όταν αρρωσταίνουν, μεγαλώνουν τα παιδιά τους και προσέχουν τους πατεράδες και τους παππούδες τους και κάνουν τις χίλιες δυο εργασίες που απαιτεί αυτό που λέμε …”αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης” στην εποχή του θριαμβεύοντα καπιταλισμού! Γιατί αν δεν έκαναν όλα αυτά και πολλά άλλα, θα ήταν το ίδιο το (καπιταλιστικό) σύστημα που θα κατέρρεε σε χρόνο ρεκόρ και τα κέρδη των καπιταλιστών του που θα γίνονταν καπνός…
Ωστόσο, προσοχή: Αυτή η ήδη αφόρητη κατάσταση γίνεται κιόλας ακόμα χειρότερη καθώς οι νεοφιλελεύθεροι κυβερνήτες διαλύουν και εξαφανίζουν ό,τι έχει απομείνει από το Κοινωνικό Κράτος. Όπως το γράφαμε ήδη από το 2011: “Είτε με την κατάργηση, είτε με την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, το κράτος ξεφορτώνεται καθήκοντα κοινής ωφέλειας που είχε αναλάβει απέναντι στους πολίτες και τα φορτώνει -και πάλι- στην οικογένεια. Ετσι, η φροντίδα (φροντίδα σωματική και ψυχολογική) των μικρών παιδιών, των αρρώστων, των ηλικιωμένων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες, ακόμα και των αναξιοπαθούντων νέων και ανέργων, περνάει από το κράτος στην οικογένεια, και μάλιστα εντελώς τζάμπα”. [2]
Και προσθέταμε: “Όμως, η έννοια οικογένεια είναι πολύ γενική και αφηρημένη. Στην πραγματικότητα, κι αυτό το ξέρουν όλοι, μέσα στην οικογένεια είναι οι γυναίκες που φορτώνονται σχεδόν αποκλειστικά, το βάρος -και μάλιστα απλήρωτο- όλων αυτών των βασικών κοινωνικών καθηκόντων του κράτους. Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια λοιπόν: από τη μια, το νεοφιλελεύθερο κράτος ξεμπερδεύει οριστικά με τις ελλειμματικές κοινωνικές υποχρεώσεις του, που «διευρύνουν τα ελλείμματα και άρα το δημόσιο χρέος» κι από την άλλη μάς υποχρεώνει να τις επωμιστούμε δουλεύοντας εντελώς δωρεάν!” Πράγμα που μας έκανε να διαπιστώσουμε ότι εμείς οι γυναίκες “Όχι μόνο καταδικαζόμαστε στη φτώχεια και την ανασφάλεια, αλλά μας φορτώνουν και υποχρεώσεις που ήταν κρατικές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κούραση, νευρική υπερένταση, πρόωρα γηρατειά, ατέλειωτη απλήρωτη εργασία και πρόσθετα έξοδα..!”
Και όλα αυτά με το απαραίτητο παλιομοδίτικο σεξιστικό “ιδεολογικό” περιτύλιγμα “για τη δήθεν «γυναικεία φύση» (που) πάει χέρι-χέρι με την αντιμετώπιση της γυναίκας ως κατώτερου όντος, της οποίας το σώμα θεωρείται πάντα διαθέσιμο και στο οποίο επιτρέπεται να ξεσπάει ο (κάθε) άντρας. Δεν είναι τυχαίο ότι τα κρούσματα βίας κατά των γυναικών, που ήταν ήδη αναρίθμητα, πληθαίνουν στην εποχή του μνημονιακού καπιταλισμού…”
Και καταλήγαμε τότε με τις ίδιες ακριβώς διαπιστώσεις που κάνουμε και τώρα: “Όλη αυτή η επιστροφή στο μακρινό παρελθόν συνοδεύεται από μέτρα που αποσκοπούν στο να αφαιρέσουν από τις γυναίκες τα λίγα δικαιώματα και κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες τις τελευταίες δεκαετίες. Η «Ιερή Συμμαχία» Κεφαλαίου και Πατριαρχίας καταργεί de facto το δικαίωμά μας στη δουλειά και άρα στην οικονομική ανεξαρτησία. Μάς σπρώχνει πάλι σε μια ζωή χωρίς αυτονομία και ελεύθερη βούληση. Μάς αντιμετωπίζει σα δούλες, στις οποίες φορτώνει καθήκοντα και λειτουργίες που είχε κάποτε το Κράτος Πρόνοιας, επειδή τάχα είναι στη «φύση» της γυναίκας να είναι ταυτόχρονα παιδικός σταθμός, ΚΑΠΗ, νοσοκομείο, εστιατόριο, πλυντήριο, ψυχιατρείο, φροντιστήριο ή ακόμα και ΟΑΕΔ για τα άνεργα μέλη της οικογένειας. Και όλα αυτά εντελώς δωρεάν, χωρίς καμιά πληρωμή, χωρίς καμιά αναγνώριση, επειδή τάχα η γυναίκα «το έχει στο αίμα της να θυσιάζεται για τους άλλους», με αποτέλεσμα να μην έχει ελεύθερο χρόνο ούτε για ν’ ανασάνει και να ολοκληρώσει τη δική της προσωπικότητα, ούτε και για να μετέχει ενεργά στα κοινά.”
Από τότε που γράφονταν τα παραπάνω μέχρι σήμερα, τίποτα δεν έχει αλλάξει στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές εκμετάλλευσης και υποδούλωσης των γυναικών. Όμως, στις ίδιες τις άμεσα ενδιαφερόμενες, στις γυναίκες κάτι έχει αλλάξει, και μάλιστα κάτι πολύ σημαντικό: Η αόρατη γυναικεία εργασία τους αρχίζει να συζητιέται, να αμφισβητείται και να γίνεται… ορατή. Κι αυτό χάρη στις ίδιες, στο κίνημά τους που απλώνεται και γιγαντώνεται τελευταία όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν! Συσπειρώνοντας ένα νέο κύμα μαχητικών και ριζοσπαστικοποιημένων φεμινιστριών, κατεβάζοντας στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια διαδηλώτριες στις πέντε ηπείρους, και φτάνοντας να οργανώσει τις πρώτες παγκόσμιες απεργίες γυναικών, το νέο φεμινιστικό κίνημα των τελευταίων χρόνων γράφει ήδη ιστορία. Από τη Χιλή, την Αργεντινή και τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι την Ισπανία, το Μεξικό και τη Βραζιλία, αυτή η νέα γενιά φεμινιστριών δεν κάνει απλώς αισθητή την παρουσία της αλλά εισβάλει κυριολεκτικά στο προσκήνιο της κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων βάζοντας στο στόχαστρο του αγώνα της το δίδυμο της πατριαρχίας και του καπιταλισμού. Όμως, πουθενά αλλού όσο στο μουσουλμανικό και αραβικό κόσμο, δεν παλεύει τόσο μαζικά -και μάλιστα με επιτυχία- διαψεύδοντας στερεότυπα, ανατρέποντας ταμπού και χτυπώντας στη καρδιά του τον πιο βάρβαρο σκοταδισμό, σεξισμό και μισογυνισμό όσο το κάνει τον τελευταίο χρόνο στο μουσουλμανικό και αραβικό κόσμο: Συγκεκριμένα, είναι στο Λίβανο και στο Ιράκ και κυρίως στο Σουδάν που οι γυναίκες και οι φεμινίστριες δεν μετέχουν απλώς αλλά φτάνουν …να ηγούνται αυτό το καιρό καθαρόαιμων λαϊκών εξεγέρσεων και επαναστάσεων!
Μπαίνοντας -μαζί με το γιγάντιο παγκόσμιο νεολαιίστικο κίνημα ενάντια στην κλιματική καταστροφή- επικεφαλής των αγώνων όλων των καταπιεσμένων και των θυμάτων του σημερινού απάνθρωπου καπιταλιστικού και πατριαρχικού συστήματος, το μαζικό και τόσο ριζοσπαστικό φεμινιστικό κίνημα του 21ου αιώνα, ενσαρκώνει τις απελευθερωτικές ελπίδες της ανθρωπότητας στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της!…
Σημειώσεις
1. https://www.oxfam.org/en/not-all-gaps-are-created-equal-true-value-care-work
ΠΗΓΗ: contra-xreos.gr - pandiera.gr
Έρευνα: Πόσα νοικοκυριά δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα οικονομικά - Πού δαπανούν τα χρήματά τους
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η δεκαετής οικονομική κρίση διατηρεί το αποτύπωμά της στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας αλλά κυρίως στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, τα οποία εξακολουθούν να βρίσκονται στο κατώφλι σοβαρών κοινωνικών και οικονομικών αβεβαιοτήτων (υπερχρέωση και φτώχεια), όπως προκύπτει μεταξύ άλλων από τα στοιχεία της έρευνας του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων ( ΙΜΕ -ΓΣΕΒΕΕ) "Eισόδημα δαπάνες νοικοκυριών ".
Για πρώτη φορά δε, σε έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ το ισοζύγιο θετικών-αρνητικών προβλέψεων για τη μελλοντική οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού είναι θετικό.
Η έρευνα αυτή πραγματοποιήθηκε από τις 19 έως τις 20 Δεκεμβρίου του 2019 και από τις 3 έως τις 7 Ιανουαρίου και έγινε σε συνεργασία με την εταιρεία ΜARC ΑΕ της οποίας τα αποτελέσματα βασίστηκαν στις απαντήσεις 800 νοικοκυριών της χώρας .
Αναλυτικά:
"Εισόδημα- Οικονομική κατάσταση νοικοκυριών
1. Είναι σαφές ότι έχει εμπεδωθεί ένα ευρύ αίσθημα αισιοδοξίας και θετικών προβλέψεων για την οικονομική κατάσταση της χώρας και συνακόλουθα της κατάστασης των νοικοκυριών. Παγιώνεται η άποψη ότι έχουμε υπερβεί πλήρως την οικονομική κρίση. Για πρώτη φορά το ισοζύγιο θετικών-αρνητικών προβλέψεων για τη μελλοντική οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού είναι θετικό (27,7% έναντι 21,9%).
2. Η παραπάνω τάση εκφράζεται τόσο στο σκέλος των εισοδηματικών ροών προς τα νοικοκυριά, αλλά και μέσω της βελτίωσης των δεικτών υπερχρέωσης, δεν αποτυπώνεται όμως στους δείκτες εγχώριας ζήτησης.
3. Η έρευνα καταγράφει για πρώτη φορά διψήφια αύξηση στο ποσοστό των νοικοκυριών που σημείωσε ετήσια αύξηση εισοδημάτων (11,1%). Ως επί το πλείστον, η αύξηση αυτή οφείλεται στην αύξηση ονομαστικών μισθών, στην επανένταξη ανέργων και την αύξηση κερδών από επιχειρηματική δραστηριότητα. Το 68% των νοικοκυριών διατήρησε σταθερή την εισοδηματική του βάση.
4. Θετικοί είναι οι δείκτες και οι ροές ως προς τη μείωση της ανεργίας και την αύξηση της αποταμίευσης, σήμα εξυγίανσης της δυνητικής εγχώριας ζήτησης.
5. Ένα δομικό χαρακτηριστικό που σχετίζεται με το δημογραφικό, και την διαγενεακή ανισορροπία εισοδημάτων είναι το ποσοστό των νοικοκυριών που δηλώνει ως κύρια πηγή εισοδήματος τη σύνταξη (49,4%). Παρά τη διαφαινόμενη υπέρβαση της κρίσης, την αποκλιμάκωση της ανεργίας, την αύξηση του κατώτατου μισθού αλλά και τις σημαντικές προσαρμογές που έγιναν στο κόστος του συνταξιοδοτικού, η σχέση μισθών- συντάξεων- εσόδων από άσκηση επιτηδεύματος παραμένει ανεπηρέαστη. Από την άλλη, είναι σαφές ότι οποιαδήποτε μονομερής αρνητική προσαρμογή των συντάξεων θα ανατροφοδοτήσει τη μείωση των εισοδημάτων και θα διαμορφώσει νέους όρους έκθεσης σε φτώχεια και ανισότητα.
6. Ανησυχία προκαλεί η οικονομική βιωσιμότητα του μέσου νοικοκυριού, καθώς εκτιμάται ότι το εισόδημα των νοικοκυριών εξαντλείται στις 19 ημέρες μεσοσταθμικά. Για τα νοικοκυριά με το χαμηλότερο εισόδημα, ο αριθμός αυτός μειώνεται τουλάχιστον κατά 3 ημέρες.
7. Το 12,9% των νοικοκυριών δήλωσε ότι τα εισοδήματά του δεν επαρκούν για να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες, εύρημα που σχετίζεται με το ποσοστό ακραίας φτώχειας που σημειώνεται στη χώρα μας. Αυτό το ποσοστό παραμένει στα επίπεδα που μετρήθηκε στην προηγούμενη έρευνα. Στα ίδια επίπεδα κυμαίνεται και το ποσοστό της εισοδηματικής επισφάλειας (12,1%) για την έκτακτη ανάγκη κάλυψης δαπάνης 500 ευρώ . Άλλωστε, σχεδόν το 80% δηλώνει ότι δεν καταφέρνει να αποταμιεύσει, γεγονός που σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ επιτείνει τον κίνδυνο φτώχειας και αποκλεισμού.
Η απασχόληση - ανεργία1. Περίπου 3 στα 10 νοικοκυριά (29,5%) έχουν στην οικογένεια ένα τουλάχιστον άτομο σε ανεργία. Το ποσοστό της μακροχρόνιας ανεργίας (άνω του έτους) ανέρχεται στο 68,2% του συνολικού αριθμού των ανέργων
2. 1 στα 10 νοικοκυριά δηλώνει ότι ένα τουλάχιστο μέλος της οικογένειας έχει μεταναστεύσει στο εξωτερικό για την εύρεση εργασίας. Για πρώτη φορά καταγράφεται σε έρευνα ότι ένα ποσοστό περί το 30% των αποδημούντων έχει επιστρέψει στη χώρα μας κάποια προηγούμενη χρονική περίοδο
Οι οικονομικές υποχρεώσεις1. Το 16,1% των νοικοκυριών έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία. Τα πολυμελή νοικοκυριά, καθώς και όσα έχουν τουλάχιστον 1 άνεργο σημειώνουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά (άνω του 20%). Το συνολικό ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών (ΑΑΔΕ 2020) ανέρχεται στα 105,6 δισ. ευρώ, και ο συνολικός αριθμός οφειλετών υπερβαίνει τα 4 εκατ.
2. Οι ρυθμίσεις οφειλών από την άλλη φαίνεται να έχουν ευεργετικές συνέπειες για τα νοικοκυριά, καθώς το 70,8% των οφειλετών δηλώνει ότι έχει αξιοποιήσει τουλάχιστο κάποια διάταξη αναδιάρθρωσης οφειλής στις φορολογικές αρχές. Σε αυτό συνηγορεί και το γεγονός ότι έχει μειωθεί σημαντικά ο αριθμός των φορολογουμένων που εκτιμά ότι το επόμενο έτος δεν θα ανταποκριθεί στις φορολογικές υποχρεώσεις (10,8% έναντι 20,8% στην προηγούμενη έρευνα). Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ, το συνολικό πλήθος ρυθμίσεων ανέρχεται σε 576,445 για φυσικά πρόσωπα και 39,939 για νομικά πρόσωπα. Η συνολικά αξία των ρυθμίσεων πλησιάζει τα 5,9 δισ. ευρώ.
3. Το 35,5% των νοικοκυριών δήλωσε ότι έχει δανειακές υποχρεώσεις προς τράπεζες (κάρτες δανείων, καταναλωτικά, στεγαστικά δάνεια). Από αυτά τα νοικοκυριά περισσότερα από 1 στα 5 (22%) έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές (ποσοστό μειούμενο σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα).
4. Αντίστοιχα 1 στα 5 (18,4%) νοικοκυριά δηλώνει ότι κατά το τρέχον έτος δεν θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις οφειλές του προς τις τράπεζες. Το συνολικό ύψος των δανείων των νοικοκυριών (στεγαστικά και καταναλωτικά) ανέρχεται, με βάση στοιχεία της ΤτΕ σε 71,5 δισ (Σεπτέμβριος 2019, εξέλιξη δανείων και καθυστερήσεων). Τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια των νοικοκυριών ανέρχονται στο 44,4%. Αντίστοιχα, τα ΜΕΔ των επιχειρήσεων ανέρχονται στο 40,4%. Το σύνολο των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε ρύθμιση ήταν τον Ιούνιο του 2019, 27,2 δισ.
5. Παρατηρείται ότι τα αποτελέσματα δεν είναι σε γραμμική ακολουθία για το σύνολο των νοικοκυριών. Σε παγίδα χρέους και μη βιώσιμης οικονομικής κατάστασης παραμένει το 19% των νοικοκυριών, το οποίο δυνητικά αποτελεί το σύνολο των συμπολιτών που διαβιούν σε καθεστώς πραγματικής φτώχειας. Η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης επομένως δε διαχέεται στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, και ιδιαίτερα τα πιο ευπαθή (άνεργοι, πολυμελή νοικοκυριά). Αξίζει να αναφερθεί ότι το 2018 ήταν δικαιούχοι του κοινωνικού μερίσματος, το 16,5% του πληθυσμού, ποσοστό που πλησιάζει τις τιμές της ακραίας φτώχειας.
6. Το 89,8% των νοικοκυριών διαμένει σε ιδιόκτητο σπίτι. Από αυτά 1 στα 5 νοικοκυριά (20,1%) έχει ενεργό στεγαστικό δάνειο.
7. Σχετικά άκαμπτες είναι οι τιμές αναφοράς ως προς την έκθεση των νοικοκυριών σε τραπεζικό δανεισμό, ιδιαίτερα ως προς την ύπαρξη στεγαστικού δανείου και τη διατήρηση καθυστερημένων οφειλών. Περισσότερο από 1 στα 10 (14,7%) νοικοκυριά έχει καθυστερημένες οφειλές προς τις τράπεζες για το στεγαστικό του δάνειο, ενώ το 14,3% καταβάλει τις δόσεις του με κάποια καθυστέρηση.
8. Ένα στα 9 νοικοκυριά εκφράζει φόβο (δείκτης ανησυχίας απώλειας ακινήτου) ότι μπορεί να απωλέσει το σπίτι, εξ αιτίας οφειλών. Το 5% δηλώνει ότι έχει υποστεί κατάσχεση ή δέσμευση λογαριασμών. Το σχέδιο Ηρακλής και η πλήρης απελευθέρωση των πλειστηριασμών ενδέχεται να επιτείνουν το πρόβλημα, αν δεν υπάρξουν σημαντικές ρήτρες κοινωνικού χαρακτήρα στην υλοποίηση του.
Οι τάσεις κατανάλωσης1. Οι ενδείξεις για τις επιδόσεις στους δείκτες κατανάλωσης τροφοδοτούν τις επιφυλάξεις διεθνών και εγχώριων αναλύσεων για σταθεροποίηση της οικονομίας μεν, αλλά με ασθενική ανάκαμψη της ζήτησης. Τα ευρήματα σχετικά με την κατανάλωση συγκεκριμένων ειδών (ένδυση- υπόδηση, οικιακά είδη) συνάδουν με τα πορίσματα του εμπορικού κόσμου για διατήρηση ενός ασθενούς επιπέδου εγχώριας κατανάλωσης. Αντίθετα, αύξηση κατανάλωσης παρατηρείται για βασικές ανάγκες (είδη διατροφής, λογαριασμούς σπιτιού και φάρμακα), γεγονός που ενδεχόμενα εξηγείται από τις αυξητικές τάσεις των τιμών σε τρόφιμα (φρούτα, κρέας), ενέργεια- μετακινήσεις, φαρμακευτικά είδη ύλες (ΔΤΚ, ΕΛΣΤΑΤ, σύγκριση Δεκεμβρίου 2019 με Δεκέμβριο
του 2018 όπου οι αυξήσεις σε ορισμένα είδη υπερβαίνουν το 3%).
3. Βελτιούμενοι, αλλά σημαντικά υψηλοί παραμένουν οι δείκτες που αφορούν την καθυστέρηση κάλυψης κάποιας ανάγκης, εξ αιτίας οικονομικής αδυναμίας (3 στους 10 καθυστέρησαν να αναζητήσουν την κατάλληλη θεραπεία για κάποια ιατρικό πρόβλημα, ενώ 2 στους 10 καθυστέρησαν να πληρώσουν το ρεύμα). Είναι χαρακτηριστικό ότι το 26,3% αύξησε τη δαπάνη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, γεγονός που επαληθεύει την υπόθεση ότι η ιδιωτική δαπάνη υγείας παραμένει υψηλή στη χώρα μας. Σύμφωνα με μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στη χώρα μας το «61% των δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη προέρχεται από δημόσιες πηγές, ενώ το 35% χρηματοδοτείται απευθείας από τα νοικοκυριά», γεγονός που συνιστά την 4η υψηλότερη ιδιωτική συμμετοχή στην ΕΕ-28.
4. Αξιοσημείωτο εύρημα είναι η πλήρης υποκατάσταση των μετρητών ως μέσο συναλλαγής. Το 2016, το 46% του πληθυσμού συναλλασσόταν μόνο με μετρητά, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό σήμερα κατέρχεται στο 12,8%. Αυτή η διαρθρωτική μεταβολή στην κουλτούρα συναλλαγών, η οποία ωφελεί την ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος, θα πρέπει να ενθαρρυνθεί μέσα από τη μείωση και απαλοιφή κάθε ενδιάμεσου κόστους συναλλαγής, συνδρομών, τελών επιβάρυνσης που έχουν επιβάλλει πρόσφατα τα τραπεζικά ιδρύματα.
5. Τα νοικοκυριά θεωρούν ότι το ελάχιστο μέσο μηνιαίο διαθέσιμο εισόδημα για την κάλυψη των βασικών αναγκών υπερβαίνει τα 1,000€. Το ποσό αυτό φαίνεται να είναι μεσοσταθμικά το κατώφλι εισοδήματος ώστε να θεωρείται ότι ανήκει κανείς στη μεσαία τάξη. Σε ερώτηση αυτοπροσδιορισμού το 43,4% των νοικοκυριών θεωρεί ότι ανήκει στη μεσαία τάξη.
6. Ως προς τις προσδοκίες από την άσκηση οικονομικής πολιτικής, η πλειονότητα των νοικοκυριών (ιδιαίτερα εκείνων με τα χαμηλότερα εισοδήματα) θεωρεί ότι η μείωση του ΕΝΦΙΑ και η μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων εν γένει πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα της κυβερνητικής πολιτικής".
Διαβάστε ολόκληρη την έρευνα του Ινστιτούτου της ΓΣΕΒΕΕ για τα εισοδήματα των νοικοκυριών εδώ
πηγη: enikos.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή