ΙΝΕ - ΓΣΕΕ: Πρωταθλητές οι Έλληνες στις ώρες εργασίας - Πλησιάζουμε την Τουρκία παρά την ΕΕ
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Μαίρη Λαμπαδίτη
Η διάρκεια της τυπικής εβδομαδιαίας εργασίας στην Ελλάδα είναι η υψηλότερη στην ΕΕ και η τρίτη υψηλότερη αν συνυπολογίσουμε την Τουρκία, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία
Συγκεκριμένα η διάρκεια της τυπικής εβδομαδιαίας εργασίας στην Ελλάδα είναι η υψηλότερη στην ΕΕ και η τρίτη υψηλότερη αν συνυπολογίσουμε την Τουρκία, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία. Παράλληλα, η Ελλάδα έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό απασχολουμένων που εργάζονται με παρατεταμένο ωράριο, δηλαδή από 49 ώρες και άνω, μετά την Τουρκία, και το υψηλότερο ποσοστό μισθωτών στην ΕΕ που εργάζονται Σάββατο και Κυριακή. Επίσης η Ελλάδα είναι το μόνο κράτος-μέλος της ΕΕ στο οποίο ο μέσος μισθός μειώθηκε σε σχέση με το 2010, ενώ κατά τη διάρκεια της πανδημίας υπήρξε περαιτέρω επιδείνωσή του.
Τα μόνα μεγέθη που ενισχύθηκαν στη διάρκεια της πανδημίας σύμφωνα με την έκθεση του ΙΝΕ ήταν οι καταθέσεις των νοικοκυριών, κάτι εύλογο αφού είχε σχεδόν σταματήσει η κατανάλωση και ο κύκλος εργασιών του κλάδου των κατασκευών που φαίνονται να επανέρχονται σε ανοδική πορεία μετά από 10 χρόνια.
Οι συντάκτες της έκθεσης επισημαίνουν την ανάγκη αύξησης του όγκου και του ποσοστού απασχόλησης μπορεί μέσω εκτεταμένων δημοσιονομικών παρεμβάσεων που θα δώσουν σημαντική ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα, αφού ο επιχειρηματικός τομέας δεν φαίνεται να μπορεί από μόνος του να δημιουργήσει τις απαιτούμενες θέσεις εργασίας. Στην κατεύθυνση αυτή το ΙΝΕ ΓΣΕΕ προτείνει τη θεσμοθέτηση του «εργοδότη ύστατης καταφυγής» με πολύ σημαντικές θετικές μακροοικονομικές, αναπτυξιακές και κοινωνικές συνέπειες.
Επιπλέον η έκθεση προτείνει τη θέσπιση κατώτατου μισθού αξιοπρεπούς διαβίωσης και χαρακτηρίζει σημαντική την προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων σχετικά με τα νόμιμα και τα ανώτατα όρια του χρόνου εργασίας, την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία, την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων εργασίας. «Η καθυστέρηση όσον αφορά την πλήρη ανάκαμψη της απασχόλησης και των εισοδημάτων -σημειώνει η έκθεση- θα επιβραδύνει τη δυναμική που θαεπιφέρει η απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Τα βασικά σημεία της Έκθεσης είναι τα εξής:
Οι επιπτώσεις του διττού σοκ προσφοράς-ζήτησης που προκάλεσε η πανδημία Covid-19 στο μακροοικονομικό και στο παραγωγικό σύστημα της οικονομίας είναι σημαντικές και αποτυπώνονται στη μεγάλη μείωση του ΑΕΠ και της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας σημαντικών κλάδων της οικονομίας. Η Ελλάδα το 2020 είχε την τρίτη χειρότερη επίδοση στην Ευρωζώνη, με το πραγματικό ΑΕΠ να μειώνεται κατά 8,2%. Το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται κυρίως στην κάμψη των εξαγωγών υπηρεσιών κατά 17 δισ. ευρώ (9,34% του ΑΕΠ του 2019) και της κατανάλωσης κατά 6 δισ. ευρώ.
Οι εγχώριες επενδύσεις δεν φαίνεται, για ακόμη μια φορά, να μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρή επεκτατική δυναμική. Η μείωση των επενδύσεων των μη χρηματοοικονομικών επιχειρήσεων περιορίστηκε στα 721 εκατ. ευρώ, ενώ το φυσικό κεφάλαιό τους συνέχισε να μειώνεται αφού οι επενδύσεις εξακολουθούν να υπολείπονται των αποσβέσεων. Μεταξύ 2010 και 2020 ο μέσος ρυθμός μείωσης του κεφαλαίου ήταν 0,5% ανά τρίμηνο. Σωρευτικά, τη δεκαετία που πέρασε χάθηκε το 25% του φυσικού κεφαλαίου των επιχειρήσεων.
Το α’ τρίμηνο του 2021 οι ελληνικές επιχειρήσεις είχαν το δεύτερο υψηλότερο περιθώριο κέρδους και ταυτόχρονα το χαμηλότερο ποσοστό επενδύσεων στην Ευρωζώνη. Η συμπεριφορά αυτή του επιχειρηματικού τομέα αποτελεί μια πραγματική διαρθρωτική ιδιαιτερότητα του ελληνικού αναπτυξιακού υποδείγματος. Βάσει αυτού του δεδομένου, οι σχεδιασμένες οικονομικές πολιτικές που προσανατολίζονται στην περαιτέρω αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων είναι πιθανό να αποδειχθούν αναποτελεσματικές για να ενθαρρύνουν έναν σημαντικό όγκο νέων επενδύσεων.
Η μεγάλη πτώση του ΑΕΠ, και των ροών εισοδήματος και ρευστότητας που αυτή συνεπάγεται, αναζωπυρώνει τη σημασία της ευθραυστότητας και της χρηματοπιστωτικής φερεγγυότητας των θεσμικών τομέων της οικονομίας, η κατάσταση των οποίων θα προσδιοριστεί από τη διάρκεια και την ένταση της ανάκαμψης της οικονομίας και την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής.
Για πρώτη φορά από το 2012, οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών ήταν θετικές εξαιτίας της αποχής τους από την κατανάλωση λόγω των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης. Παρά ταύτα, το αποτέλεσμα αυτό, το οποίο είναι βραχυπρόθεσμο, βελτίωσε τη χρηματοοικονομική τους κατάσταση. Βέβαια, η ανισότητα πλούτου και εισοδήματος αποκρύπτει τον μεγάλο αρνητικό αντίκτυπο που είχε η πανδημία στα φτωχότερα νοικοκυριά, των οποίων η χρηματοοικονομική κατάσταση επιδεινώθηκε λόγω της μείωσης του εισοδήματός τους. Την ίδια στιγμή η πτώση της κατανάλωσης και η μειωμένη ζήτηση επιδείνωσαν τη χρηματοοικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων.
Μεταξύ του δ’ τριμήνου του 2019 και του δ’ τριμήνου του 2020 ο δείκτης χρέος προς ακαθάριστα κέρδη των επιχειρήσεων αυξήθηκε κατά 35%. Μια από τις πιο σημαντικές συνέπειες της πανδημικής κρίσης είναι η αποσταθεροποίηση βασικών δημοσιονομικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας και η ανατροπή της δημοσιονομικής προσαρμογής των προηγούμενων ετών. Η Ελλάδα κατέγραψε το 2020 τη μεγαλύτερη προσαρμογή του πρωτογενούς ισοζυγίου (από πλεόνασμα 4,1% του ΑΕΠ σε έλλειμμα 6,7% του ΑΕΠ) και τη μεγαλύτερη αύξηση του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωζώνης.
Ο δείκτης φερεγγυότητας του ελληνικού Δημοσίου υποβαθμίστηκε ραγδαία το 2020 από το αξιόπιστο καθεστώς κερδοσκόπου όπου βρισκόταν το 2019 στο μη βιώσιμο καθεστώς ultra Ponzi. Το 2021 ο δείκτης θα υποχωρήσει περαιτέρω εντός του χρηματοπιστωτικά μη αξιόπιστου καθεστώτος ultra Ponzi, δεδομένης της πρόβλεψης για υψηλότερο πρωτογενές έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Ο δημόσιος τομέας πρέπει να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στον βιώσιμο αναπτυξιακό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας. Η ταχεία και αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για τη στήριξη της ποιοτικής απασχόλησης, της εκπαίδευσης και της υγείας, και την προώθηση της περιβαλλοντικής αειφορίας και της καινοτομίας θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να συμβάλει καθοριστικά στον μετασχηματισμό του αναπτυξιακού υποδείγματος.
Οι επιπτώσεις της πανδημίας στην αγορά εργασίας και στους εργαζομένους είναι επίσης σημαντικές. Οι άνευ προηγουμένου μειώσεις του χρόνου εργασίας που έγιναν στο πλαίσιο των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης έχουν αυξήσει δραματικά την επισφάλεια πολλών θέσεων εργασίας. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι όλα τα ευρήματά μας για ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα δείχνουν ότι αυτή απέχει σημαντικά από το να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης και απασχόλησης στους εργαζομένους.
Το δ’ τρίμηνο του 2020 υπήρξε μια παράλληλη μείωση της απασχόλησης και της ανεργίας, λόγω της αύξησης του αριθμού των ατόμων σε αναστολή εργασίας. Με την επαναφορά των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης ο αριθμός των οικονομικά μη ενεργών εκτινάχθηκε, με τη διαφορά σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2019 να υπερβαίνει τα 160 χιλ. άτομα. Τα ποσοστά ανεργίας και υποαπασχόλησης του εργατικού δυναμικού είναι από τα υψηλότερα στην Ευρωζώνη (ελαφρώς χαμηλότερα από τα αντίστοιχα της Ισπανίας), η βελτίωση των οποίων αρχίζει να περιορίζεται ήδη από το β’ τρίμηνο του 2019.
Το ίδιο ισχύει για το ποσοστό απασχόλησης, το οποίο είναι πολύ χαμηλό ως προς τον μέσο όρο της Ευρωζώνης αλλά και ως προς τους στόχους της Ατζέντας Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ. Οι εξελίξεις ήταν χειρότερες στην περίπτωση των γυναικών και των νέων. Δεδομένων των διαρθρωτικών περιορισμών του ελληνικού αναπτυξιακού υποδείγματος, η ουσιαστική αύξηση του όγκου της απασχόλησης και του ποσοστού απασχόλησης μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω εκτεταμένων δημοσιονομικών παρεμβάσεων που θα δώσουν σημαντική ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα, αφού ο επιχειρηματικός τομέας δεν φαίνεται να μπορεί από μόνος του να δημιουργήσει τις απαιτούμενες θέσεις εργασίας. Στην κατεύθυνση αυτή το
ΙΝΕ ΓΣΕΕ έχει προτείνει τη θεσμοθέτηση του «εργοδότη ύστατης καταφυγής» με πολύ σημαντικές θετικές μακροοικονομικές, αναπτυξιακές και κοινωνικές συνέπειες. Η Ελλάδα έχει τη χειρότερη επίδοση ως προς την ποιότητα της απασχόλησης στην ΕΕ και ταυτόχρονα το υψηλότερο ποσοστό υποβάθμισης της εργασίας σε σχέση με το 2010. Ο δείκτης ποιότητας της απασχόλησης της Συνομοσπονδίας των Ευρωπαϊκών Εργατικών Συνδικάτων, που ενσωματώνει βασικούς δείκτες/στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ, εμφανίζει την Ελλάδα το 2019 στην τελευταία θέση ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Επιπλέον, ήταν το μόνο κράτος-μέλος που παρουσίασε τόσο μεγάλη πτώση στον δείκτη ποιότητας της απασχόλησης. Συγκεκριμένα, μεταξύ 2010 και 2019 ο δείκτης μειώθηκε κατά 11,45%, ενώ στην Πορτογαλία κατά 3,21% και στην Κύπρο κατά 1,96%. Σε όλα τα υπόλοιπα κράτη-μέλη υπήρξε βελτίωση. Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η ποιότητα της απασχόλησης είναι τόσο χαμηλή στην Ελλάδα έχει να κάνει με τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας. Η διάρκεια της τυπικής εβδομαδιαίας εργασίας είναι η υψηλότερη στην ΕΕ και η τρίτη υψηλότερη αν συνυπολογίσουμε την Τουρκία, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία. Παράλληλα, η Ελλάδα έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό απασχολουμένων που εργάζονται με παρατεταμένο ωράριο, δηλαδή από 49 ώρες και άνω, μετά την Τουρκία, και το υψηλότερο ποσοστό μισθωτών στην ΕΕ που εργάζονται Σάββατο και Κυριακή. Η διευρυμένη χρήση υπερεργασίας φέρνει την αγορά εργασίας της Ελλάδας πιο κοντά στο πρότυπο των βαλκανικών χωρών, αναδεικνύοντας το αναπτυξιακό χάσμα της με τις χώρες της Ευρωζώνης.
Η Ελλάδα είναι το μόνο κράτος-μέλος της ΕΕ στο οποίο ο μέσος μισθός μειώθηκε σε σχέση με το 2010, ενώ κατά τη διάρκεια της πανδημίας υπήρξε περαιτέρω επιδείνωσή του. Η απόκλιση του μέσου μισθού από αυτόν του μέσου όρου της Ευρωζώνης είναι ακόμα πιο σημαντική αν συνυπολογιστεί ότι στα κράτη-μέλη της ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων υπάρχει ισχυρή σύγκλιση, γεγονός που καθιστά την Ελλάδα μια ειδική περίπτωση παλινδρόμησης της κοινωνικής ευημερίας. Η Ελλάδα είναι επίσης το μόνο κράτος-μέλος στο οποίο για το ίδιο διάστημα υπήρξε απώλεια της αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού και ταυτόχρονα του κατώτατου μισθού. Οι εξελίξεις αυτές φέρνουν την αγοραστική δύναμη των μισθωτών πιο κοντά στην αντίστοιχη των μισθωτών στα κράτη-μέλη της ανατολικής Ευρώπης. Το ίδιο ισχύει και για το ποσοστό κάλυψης των συλλογικών διαπραγματεύσεων, το οποίο αποκλίνει σημαντικά από τα ισχύοντα στη βόρεια, την κεντρική και τη δυτική Ευρώπη. Ο κατώτατος μισθός βρίσκεται κάτω από το όριο της απόλυτης φτώχειας.
Ρόλο-κλειδί στην ανάκαμψη της οικονομίας το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα έχει η ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών. Για να συμβεί αυτό, είναι αναγκαία η δέσμευση της οικονομικής πολιτικής στην αύξηση της παραγωγικής και της ποιοτικής απασχόλησης και στη θεσμοθέτηση κατώτατου μισθού αξιοπρεπούς διαβίωσης. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να προστατευτούν θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα σχετικά με τα νόμιμα και τα ανώτατα όρια του χρόνου εργασίας, την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία, την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων εργασίας. Η καθυστέρηση όσον αφορά την πλήρη ανάκαμψη της απασχόλησης και των εισοδημάτων θα επιβραδύνει τη δυναμική που θα επιφέρει η απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Το πιο σημαντικό δίδαγμα της πανδημικής κρίσης είναι ότι η οικονομία μας βρίσκεται για μια ακόμη φορά αντιμέτωπη με τις χρόνιες διαρθρωτικές αδυναμίες της. Η μεγάλη εξάρτησή της από τις υπηρεσίες, και ειδικότερα από τον τουρισμό και την εστίαση, αναδεικνύεται η αχίλλειος πτέρνα της διατηρησιμότητας της ευημερίας της ελληνικής κοινωνίας. Η ισχυρή μείωση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας (-8,1%) κατά την περίοδο της πανδημίας προέρχεται από τον τομέα των υπηρεσιών (-9,4%) και ειδικότερα από τους κλάδους «τέχνες, διασκέδαση και ψυχαγωγία∙ άλλες δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών, δραστηριότητες νοικοκυριών ως εργοδοτών» (-25,4%) και «χονδρικό και λιανικό εμπόριο, μεταφορές, παροχή υπηρεσιών καταλύματος και εστίασης» (-22,8%). Αντίστοιχα είναι και τα ευρήματα ως προς τη μείωση του όγκου της απασχόλησης.
Ο αγροτοκτηνοτροφικός τομέας και η βιομηχανία εμφανίζουν σαφώς μεγαλύτερη ανθεκτικότητα απέναντι στις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας περιορίζοντας τις απώλειες της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας κατά 0,3% και 3,9% αντίστοιχα. Αντίστοιχα είναι και τα ευρήματα ως προς τον όγκο απασχόλησης. Από τους κλάδους της βιομηχανίας τη μεγαλύτερη ανθεκτικότητα ως προς τον όγκο παραγωγής παρουσιάζει ο κλάδος «παραγωγή βασικών φαρμακευτικών προϊόντων και φαρμακευτικών σκευασμάτων» λόγω της ισχυρής ζήτησης που προκάλεσε η πανδημία για τα συναφή προϊόντα. Αντιθέτως, τη χαμηλότερη ανθεκτικότητα παρουσίασε ο κλάδος της ένδυσης και υπόδησης.
Ο τομέας των κατασκευών εμφανίζει ισχυρή τάση ανάκαμψης μετά τη μακροχρόνια κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, γεγονός που αποτυπώνεται στη συνδυαστική αύξηση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας (10,4%) και των πραγματικών επενδύσεων σε πάγια στοιχεία «κατοικιών και λοιπών κτιρίων και υποδομών» (10,7%).
Αύξηση κατά 4,9% εμφανίζουν οι πραγματικές επενδύσεις σε εξοπλισμό τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας ως αποτέλεσμα των ψηφιακών αναγκών που προκάλεσε η τηλεργασία και το ηλεκτρονικό εμπόριο.
Αξιοσημείωτο είναι το εύρημα ότι, εξαιτίας της επενδυτικής ανεπάρκειας, η παραγωγικότητα της εργασίας παραμένει ιδιαίτερα χαμηλή και αντιστοιχεί στο 51,4% της παραγωγικότητας της ΕΕ και στο 44,2% της Ευρωζώνης.
Τέλος, η στατιστική εκτίμηση βασικών κοινωνικών δεικτών της Ατζέντας 2030 του ΟΗΕ αναφορικά με τον κίνδυνο φτώχειας στην εργασία και την εξέλιξη της φτώχειας και της άνισης διανομής του εισοδήματος στην Ελλάδα δεν αποτυπώνει κάποιον μετασχηματισμό μετάβασης της χώρας σε ένα υπόδειγμα βιώσιμης ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς, με άξονα την απασχόληση, την αξιοπρεπή εργασία και την κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη. Η υστέρηση που εμφανίζει η Ελλάδα στους υπό εξέταση δείκτες είναι αξιοσημείωτα υψηλή.
Το μέγεθος της αναπτυξιακής πρόκλησης για τη χώρα μας είναι μεγάλο και πρέπει να αναληφθούν σημαντικές θεσμικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις που θα υπερβαίνουν το σημερινό στενό πλαίσιο μέσων και στόχων και την ιδεοληπτική προκατάληψη στον σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μέσω της κερδοφορίας του επιχειρηματικού τομέα. Η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας θα γίνει εφικτή μόνο εφόσον επαναπροσδιοριστεί η ασκούμενη πολιτική βάσει των προτεραιοτήτων και των στόχων της οικονομικής, της κοινωνικής και της περιβαλλοντικής συνοχής και βιωσιμότητας.
Η κυβέρνηση νομοθετεί με την κοινωνία «απέναντι» κι αυτό ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα
Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Η χθεσινή 24ωρη απεργία και η συγκέντρωση που διοργανώθηκε στην Αθήνα, ήταν επιτυχημένες. Το πιστοποιούν τα μεγέθη της συμμετοχής που προκύπτουν από όλες τις πηγές. Το δείχνει η εμφανής αμηχανία του Μ.Μαξίμου όπως και οι (τραγελαφικές) αντιδράσεις όσων αναπαράγουν «παπαγαλίζοντας» το κυβερνητικό αφήγημα στα Μέσα Ενημέρωσης.
Υψηλά επίπεδα μαζικότητας, κινητοποίηση πολλών συνδικαλιστικών και πολιτικών μηχανισμών, σαφέστατη αίσθηση κοινωνικής γείωσης. Αυτά ήταν τα στοιχεία που χαρακτήρισαν τις αντιδράσεις στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη, που έρχεται για ψήφιση στην Βουλή την ερχόμενη Τετάρτη. Εκτός από συνδικαλιστική απάντηση σε ένα επιθετικό προς τον κόσμο της εργασίας νομοσχέδιο, η απεργία, αποτέλεσε ταυτόχρονα ένα πολιτικό γεγονός.
Ιδίως αν αναλογιστεί κανείς την συγκυρία στην οποία πραγματοποιήθηκε: Μετά από έναν χρόνο συνθηκών κοινωνικής απομόνωσης λόγω του Covid 19. Πριν από μία περίοδο που η οικονομική κρίση, που έπεται της υγειονομικής, θα «δείξει τα δόντια της».
Επίσης σε ένα χρονικό σημείο που το πρόγραμμα των νομοθετικών αλλαγών που σχεδιάζει η κυβέρνηση βρίσκεται στην κορύφωσή του. Ήδη έχουν ψηφιστεί νομοσχέδια – όπως αυτά της Παιδείας- που προκάλεσαν έντονες κοινωνικές αντιδράσεις.
Με βάση τον κυβερνητικό σχεδιασμό, μετά την ψήφιση του εργασιακού νομοσχεδίου έπεται το ασφαλιστικό. Το νομοθέτημα που προβλέπει την εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος στην επικουρική ασφάλιση. Ακολουθεί το νομοθέτημα για την αξιολόγηση στο δημόσιο τομέα, που οι πληροφορίες θέλουν να σχετίζεται με την προοπτική περικοπών στην μισθολογική δαπάνη.
Όλα αυτά στο «φόντο» των δεσμεύσεων που θα αναλάβει η κυβέρνηση ενόψει των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης με βάση τις προτάσεις της Επιτροπής Πισσαρίδη. Ένα σχέδιο για το οποίο ο τρόπος που θα εφαρμοστεί, με συγκεκριμένα μέτρα, δεν είναι ακόμη γνωστός.
Ότι κι αν συμβεί -από υγειονομικής και οικονομικής άποψης -το φετινό καλοκαίρι, είναι εμφανές ότι έρχεται ένα «ζόρικο» Φθινόπωρο. Η χθεσινή κινητοποίηση έδειξε ότι ο κοινωνικός παράγοντας, μπορεί και ως εκ τούτου θα έχει, σημαντική επίδραση στις πολιτικές εξελίξεις. Μια προοπτική που μόνον ευνοϊκή δεν είναι για τα κυβερνητικά σχέδια.
Παρά την έπαρση του Κωστή Χατζηδάκη, στην κυβέρνηση γνωρίζουν πως η επιχειρηματολογία για το εργασιακό νομοσχέδιο δεν έχει πείσει. Ακόμη και από τους ψηφοφόρους της Ν.Δ εκλαμβάνεται ως μία – ανεκτή ίσως- αλλά αρνητική εξέλιξη.
Η απεργία ήταν ένα σαφές δείγμα ότι εφεξής η κυβέρνηση θα νομοθετεί και θα λειτουργεί με την κοινωνία «απέναντι».
πηγη: news247.gr
ΣΥΡΙΖΑ με ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ καταψηφίζουν την νέα απεργία! Ανάγκη απεργιακής κλιμάκωσης
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Συνεδρίασε, το μεσημέρι της Παρασκευής 11/6 η Εκτελεστική Επιτροπή του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, προκειμένου να αποφασίσει τα επόμενα βήματά του, σε σχέση με το αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ, το οποίο τελικά θα τεθεί προς ψήφιση, την Τετάρτη 16 Ιούνη.
Μετά την επιτυχία της απεργίας στις 10/6, με τα ανεβασμένα απεργιακά ποσοστά, τις ογκώδεις συγκεντρώσεις, τις μαχητικές απεργιακές φρουρές, η αγωνιστική και απεργιακή κλιμάκωση στις 15 και 16 Ιούνη είναι κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη και αυτονόητη.
Ωστόσο στην συνεδρίαση του ΕΚΑ οι δυνάμεις της ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ, ομάδα Βασιλόπουλου) και της ΠΑΣΚΕ παρά τα προηγούμενα παχιά λόγια περί κλιμάκωσης με νέα απεργία (επιχειρήματα που χρησιμοποίησαν για την ακύρωση της απεργία στις 3/6) καταψήφισαν την πρόταση για την απεργία στις 16/6. Έτσι το Εργατικό Κέντρο Αθήνας αποφάσισε κατά πλειοψηφία στάση εργασίας 1-5 και απογευματινό συλλαλητήριο για εκείνη την ημέρα.
Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν από τον υποταγμένο συνδικαλισμό ήταν φαιδρά. Χαρακτηριστικά ειπώθηκε ότι «δεν σηκώνουμε δεύτερη απεργία χωρίς την ΓΣΕΕ», «μια απεργία που δεν θα πετύχει θα είναι οπισθοδρόμηση» κ.ά.
Την απεργία στις 16/6 υπερασπίστηκαν μόνο η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα (ΑΤΕ-ΕΚΑ) και η ΔΑΣ-ΠΑΜΕ. Εξάλλου συνδικάτα του ΠΑΜΕ έχουν ήδη εξαγγείλει απεργία για τις 16/6, (για να δούμε).
Επιπλέον νωρίτερα, είχε συνεδριάσει η Εκτελεστική επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, χωρίς να πάρει καμία απόφαση, «αναμένοντας» τάχα τις αποφάσεις από το ΕΚΑ και την ΓΣΕΕ. Ήταν προφανώς ένα blame game ανάλογο με αυτό της αναστολής της απεργίας στις 3/6. Για αυτό εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν «και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα», όπου άλλα έλεγε στο ΕΚΑ και άλλα στην ΑΔΕΔΥ.
Η πρόταση των παρεμβάσεων στην ΑΔΕΔΥ ήταν για 48ωρη αγωνιστική και απεργιακή κλιμάκωση.
Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στο ΕΚΑ ευθυγραμμίζονται απόλυτα και χωρίς προσχήματα με την απεργοσπαστική τακτική της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και της ΓΣΕΕ και προσπαθούν να αποκλιμακώσουν τον αγώνα κατά του αντεργατικού νομοσχεδίου.
Εξάλλου ο Γιώργος Κυρίτσης, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην βουλευτής εξήγησε κυνικά την γραμμή:
«Το εργασιακό νομοσχέδιο Χατζηδάκη μαθηματικά θα ψηφιστεί όσο μαζική και αν είναι η απεργία. Οι εργαζόμενοι πρέπει να στηρίξουν τις πολιτικές δυνάμεις που όχι μόνο θα αντιπαλέψουν αλλά και που μπορούν να αλλάξουν αυτούς τους αντεργατικούς νόμους ως κυβερνητική πλειοψηφία».
Λίγες μέρες μετά η ΑΥΓΗ έρχεται να συμπληρώσει πιο τολμηρά: «Και να μας ψηφίσετε, μην περιμένετε και πολλά. Θα θέλουμε (λέμε τώρα) αλλά δεν θα μπορούμε». (δείτε και εδώ) Είναι απορίας άξιο πάντως γιατί οι Συριζαίοι εξακολουθούν να τουιτάρουν #τι_ψηφίσατε_ρε_μαλάκες.
Η απεργοσπαστική τακτική των δυνάμεων του υποταγμένου συνδικαλισμού ενθαρρύνεται και από την γραμμή του ΠΑΜΕ -ΚΚΕ που ακολουθεί σε κρίσιμες καμπές το σχεδιασμό της ΓΣΕΕ, με αποκορύφωμα την ακύρωση της απεργίας στις 3/6. Η επένδυση σε κοινοβουλευτικές λογικές (πχ κομματικές συγκεντρώσεις του ΚΚΕ, υποστήριξη από τα συνδικάτα σχεδίων νόμου) ρίχνει νερό σε μύλους που αλέθουν το κίνημα. Η στάση του απέναντι στην ΠΕΝΕΝ και σε όσους επέμεναν στην απεργία στις 3 Ιούνη με επιχειρήματα ανάλογα με αυτά του εργοδοτικού συνδικαλισμού και των ΜΜΕ, δυσκολεύει την αναγκαία πανεργατική απεργιακή κλιμάκωση. Ας ελπίσουμε ότι από αυτή την εξέλιξη θα βγάλουν όλοι τα αναγκαία συμπεράσματα.
Παρά τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης του υποταγμένου συνδικαλισμού, το ανεξάρτητο ταξικό ρεύμα στο εργατικό κίνημα προτείνει και επιμένει στην γραμμή αγωνιστικής έντασης και απεργιακής κλιμάκωσης με ορίζοντα τις 16/6.
πηγη: pandiera.gr
Γιάννης Ελαφρός
▸ Οι μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις θα είναι εφαλτήριο κλιμάκωσης ή ντεκόρ των «αρχηγών»;
Ηταν καυτή η Πέμπτη στην Αθήνα. Όχι μόνο από το λιοπύρι, αλλά από την ζεστή παρουσία χιλιάδων απεργών στους δρόμους στη μεγαλύτερη κινητοποίηση από την εκλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη και στη μεγαλύτερη απεργία των τελευταίων 3-4 ετών. Απεργιακά αγωνιστικά ποτάμια γέμισαν τους δρόμους, δείχνοντας πως το νομοσχέδιο Χατζηδάκη-Μητσοτάκη έχει απορριφθεί από την πλειονότητα των άμεσα ενδιαφερομένων, των εργαζομένων. Την Πέμπτη δεν ήταν ο σεισμός που θα έριχνε με μιας το νομοσχέδιο (και πώς να ήταν άλλωστε;), αλλά ήταν μια ισχυρότατη σεισμική δόνηση (προσεισμική;), ικανή να απελευθερώσει δυνάμεις για μια ισχυρή κλιμάκωση που θα απειλήσει τον κυβερνητικό σχεδιασμό. Δεν θυμίζει κυρίως «κάτι από τα παλιά», αλλά εκφράζει βαθύτερες εκρηκτικές διεργασίες μέσα στην εργατική τάξη, τη νεολαία που δεν θέλει να γίνει η ματαιωμένη γενιά και τα πληβειακά στρώματα, σε ένα περιβάλλον βαθύτατης και πολυσύνθετης καπιταλιστικής κρίσης.
Όποιος δεν το αφουγκράζεται αυτό και κοιτάει μόνο την επιφάνεια, είναι βαθιά νυχτωμένος. Εξάλλου αυτό αποτυπώθηκε και στα ανεβασμένα ποσοστά της απεργίας, τις μαχητικές απεργιακές φρουρές, στις ηρωικές συλλογικές ή και ατομικές μάχες πρωτοπόρων εργατών στη συνδικαλιστική έρημο του ιδιωτικού τομέα κόντρα στην εργοδοτική ασυδοσία.
Για να φτάσουμε στις 10 Ιούνη προηγήθηκε η απεργία και η απεργιακή συγκέντρωση στις 26 Νοέμβρη, όταν όλα τα έσκιαζε η φοβέρα της ωμής καταστολής –με άλλοθι την πανδημία, οι πολύμηνες αγωνιστικές παρεμβάσεις, η πρωτομαγιάτικη απεργία στις 6 Μάη, παρά κι ενάντια στη ΓΣΕΕ, η πολιτική γραμμή για κλιμάκωση για να μην κατατεθεί το νομοσχέδιο, η 3 Ιούνη και η απεργιακή απειθαρχία της ΠΕΝΕΝ και όχι μόνο. Τις μάχες αυτές τις έδωσαν οι ταξικές δυνάμεις και όχι οι κάθε είδους Παναγόπουλοι και οι αρχηγοί της αστικής αντιπολίτευσης (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ κ.λπ.) που εμφανίστηκαν την Πέμπτη για λογύδρια και φωτογράφιση.
Την Πέμπτη εκφράστηκαν στον δρόμο δύο βασικές διαφορετικές πολιτικές επιλογές-κατευθύνσεις. Από την αρχή αυτής της μάχης είπαμε πως θα είναι πολιτική όχι απλά συνδικαλιστική. Την πρώτη πολιτική γραμμή εξέφρασε περίτρανα ο Αλέξης Τσίπρας από την Κλαυθμώνος: «Μια προοδευτική κυβέρνηση θα έρθει να ανατρέψει αυτές τις ρυθμίσεις του εργασιακού Μεσαίωνα και να επαναφέρει τη χώρα σε τροχιά κοινωνικής συνοχής και τους εργαζόμενους σε συνθήκες αξιοπρέπειας». Προοδευτική κυβέρνηση για επαναφορά στην κοινωνική συνοχή! Ποια; Των μνημονίων; Του 2019; Της τεράστιας ανεργίας, κακοπληρωμένης εργασίας και φτώχειας; Πιο μαζεμένα (λόγω ποσοστών) η Φώφη Γεννηματά, που ξέθαψε και το… ΠΑΣΟΚ στο πανό: «Εμείς ανοίγουμε νέο δρόμο, το δρόμο της Νέας Αλλαγής με το Πράσινο Κοινωνικό Συμβόλαιο». Με πιο κυνικό τρόπο εξέφρασε αυτή τη γραμμή ο Γιώργος Κυρίτσης, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην βουλευτής και μάλιστα πριν την απεργία: «Το εργασιακό νομοσχέδιο Χατζηδάκη μαθηματικά θα ψηφιστεί όσο μαζική και αν είναι η απεργία. Οι εργαζόμενοι πρέπει να στηρίξουν τις πολιτικές δυνάμεις που όχι μόνο θα αντιπαλέψουν αλλά και που μπορούν να αλλάξουν αυτούς τους αντεργατικούς νόμους ως κυβερνητική πλειοψηφία». Κοινώς, καθίστε και σκάστε, κι όταν έρθει η ώρα, ψηφίστε μας!
Η λογική αυτή δεν επιδιώκει την ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης-κεφαλαίου, δεν «ποντάρει» στη δράση των εργαζομένων, αλλά σκοπεύει μόνο στην κυβερνητική εναλλαγή για τη συνέχιση της ίδιας στην ουσία πολιτικής (σύμφωνα με τις οδηγίες ΣΕΒ και ΕΕ), με ορισμένες διαφοροποιήσεις. Η αντίληψη αυτή θέλει το μαζικό κίνημα ως ντεκόρ των «αρχηγών» και τους εργαζόμενους «κομπάρσους», προωθεί κομματικές παρελάσεις (ο ΣΥΡΙΖΑ κατέβασε αποκλειστικά κομματικά μπλοκ, αντί να ενισχύσει τα σωματεία, έστω με τη δική του γραμμή) και βεβαίως θέλει κινητοποιήσεις «τόσο-όσο». Τόσο όσο να φθαρεί η ΝΔ, αλλά σε καμία περίπτωση να μην δημιουργηθούν όροι ευρύτερης κοινωνικής αναταραχής. Αυτή την αστική πολιτική γραμμή εξυπηρετεί ο σχεδια-σμός του υποταγμένου συνδικαλισμού. Αλλά και η γραμμή του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ που ακολουθεί σε κρίσιμες καμπές το σχεδιασμό της ΓΣΕΕ (π.χ. 3/6) και επενδύει σε κοινοβουλευτικές λογικές, όπως η υποστήριξη από τα συνδικάτα σχεδίων νόμου, ρίχνει νερό σε μύλους που αλέθουν το κίνημα.
Αγώνες αποφασιστικοί για να ηττηθεί η κυβερνητική επίθεση, για ανασυγκρότηση του κινήματος
Στον αντίποδα αυτής της λογικής είναι η εργατική πολιτική, που εκφράζει το ταξικό ρεύμα και η αντικαπιταλιστική Αριστερά και σε σημαντικό βαθμό ανέδειξε η μαζική συγκέντρωση των Χαυτείων. Η εργατική πολιτική παλεύει για αποφασιστικούς αγώνες για να ηττηθεί η κυβερνητική επίθεση, για να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων το εργατικό κίνημα, έτσι ώστε να αποκρούσει το νομοσχέδιο ή, εάν ψηφιστεί, να διαμορφώνονται όροι μέσα στην κοινωνία για την ανατροπή του στη συνέχεια. Με αυτό το σκεπτικό προτείνει μια γραμμή αγωνιστικής έντασης και απεργιακής κλιμάκωσης. Προωθεί την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, όχι με λογικές «τουφεκιάς στον αέρα» ή «μιας ζαριάς», για μια πάλη διαρκείας για την ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου-κυβερνήσεων-ΕΕ και το άνοιγμα του δρόμου για ρωγμές, κατακτήσεις και συνολική ανατροπή. Γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο το επόμενο διάστημα να συγκροτηθεί συντονισμός σωματείων και επιτροπών αγώνα που θα συμβάλλει σε ένα κέντρο νικηφόρου αγώνα, καθώς και μια εργατική κίνηση για τη χειραφέτηση και την εργατική αντεπίθεση.
Η εργατική πολιτική δεν στρατεύεται σε λογική αντιδεξιού μετώπου, στο «να φύγει ο Χατζηδάκης» κ.λπ., αλλά αναβαθμίζει τον αναγκαίο σκληρό αγώνα για να ανατραπεί η κυβέρνηση της ΝΔ και η πολιτική της σε αντικαπιταλιστική πάλη για να έρθουν μπροστά τα εργατικά συμφέροντα, για την ανατροπή συνολικά του πλαισίου της αδίστακτης κερδοφορίας του κεφαλαίου, των ευρωμνημονίων και της ΕΕ, και της συναίνεσης των αστικών πολιτικών δυνάμεων σε αυτή.
πηγη: prin.gr
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Νέο νομοσχέδιο μεγαλύτερης πρόσδεσης της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό άρμα των ΗΠΑ
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Προβλέπει παράταση πέντε ετών για τη «Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» (MDCA)
Το επόμενο βήμα για την περαιτέρω εμβάθυνση της πρόσδεσης της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό άρμα των ΗΠΑ αποτελεί το νέο νομοσχέδιο που κατέθεσαν οι Ρόμπερτ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο στη Γερουσία των ΗΠΑ. Το νομοσχέδιο που έχει τίτλο «Νόμος περί άμυνας και διακοινοβουλευτικής εταιρικής σχέσης ΗΠΑ - Ελλάδας 2021», αποτελεί τη συνέχεια του «East Med Act» και προβλέπει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την «αναβάθμιση» της «αμυντικής» συνεργασίας, αλλά και για τον περαιτέρω εξοπλισμό των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με αμερικανικό στρατιωτικό υλικό, προκειμένου να προχωρήσει η αλληλοσύνδεση των Ενόπλων Δυνάμεων των δύο κρατών.
Στο επίκεντρο του νομοσχεδίου, βρίσκεται η «απεξάρτηση» των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων από τον ρωσικό στρατιωτικό εξοπλισμό. Ως εκ τούτου προβλέπεται η ένταξη της χώρας μας στο «European Recapitalization Incentive Program», μαζί με την Πολωνία, την Τσεχία, τη Λετονία, την Εσθονία τις χώρες που βρίσκονται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης των ΗΠΑ με τη Ρωσία.
Υπό αυτό το πρίσμα, το νομοσχέδιο προβλέπει ετήσια στρατιωτική βοήθεια 25 εκατ. δολαρίων προς τη χώρα μας για την περίοδο μεταξύ 2022 και 2026. Επιπλέον, το νομοσχέδιο ζητά την έγκριση της πώλησης των επιθετικών αεροσκαφών «F-35» στην Ελλάδα και προβλέπει τη παροχή δανείων τα οποία θα σχετίζονται με εξοπλιστικά προγράμματα.
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο που κατατέθηκε, η «Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» (MDCA) με την Ελλάδα θα πρέπει να παραταθεί για μια περίοδο πέντε ετών και «να περιλαμβάνει βαθύτερες εταιρικές σχέσεις σε ελληνικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε ολόκληρη τη χώρα». Τα επόμενα βήματα στην «Αμυντική Συνεργασία Αθήνας - Ουάσιγκτον», περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: Την ενίσχυση του σχήματος 3 + 1 μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ και ΗΠΑ, ώστε «να συμπεριλάβει άλλους τομείς κοινού ενδιαφέροντος για τα μέλη του». Επίσης, το νομοσχέδιο αναφέρει ότι «η ναυτική συνεργασία με την Ελλάδα στον Κόλπο της Σούδας και την Αλεξανδρούπολη είναι αμοιβαία επωφελής για την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας», αλλά και ότι «η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών θα πρέπει να υποστηρίξει κοινές ασκήσεις συνεργασίας για την ασφάλεια στη θάλασσα με την Κύπρο, την Ελλάδα και το Ισραήλ».
Επίσης, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι η Αναπτυξιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (United States Development Finance Corporation) θα πρέπει να υποστηρίξει ιδιωτικές επενδύσεις σε στρατηγικά έργα υποδομής στην Ελλάδα, ώστε να περιλαμβάνει ναυπηγεία και λιμάνια που συμβάλλουν στην ασφάλεια της περιοχής και την ευημερία της Ελλάδας.
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, επίσης, θα πρέπει να επαναφέρει τα κονδύλια που είχαν εγκριθεί από το Κογκρέσο για την κατασκευή έργων υποδομής στη ναυτική βάση της Σούδας, τα οποία, όμως, είχαν ανακατευθυνθεί το 2019 στο πρόγραμμα για την οικοδόμηση τείχους στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό.
(Με πληροφορίες από: ΑΠΕ-ΜΠΕ)
πηγη: 902.gr
Δικαστής ή εμπαθής διώκτης συμβασιούχων;
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Χριστίνα Κοψίνη
«Εσείς καταστρέψατε το κράτος... Η βία των συμβασιούχων δεν θα περάσει», είπε μεταξύ άλλων προδικάζοντας απόρριψη της υπόθεσης ● «Είναι πρωτάκουστο, πρέπει να διερευνηθεί η στάση του», λέει στην «Εφ.Συν.» ο δικηγόρος των εργαζομένων, Γ. Καρούζος
Πρωτοφανείς στα δικαστικά χρονικά φράσεις ακούστηκαν από τον δικαστή της έδρας του Πρωτοδικείου Αθηνών καταλύοντας την υποχρέωση αμεροληψίας της δικαστικής εξουσίας. «Εσείς καταστρέψατε το κράτος... Η βία των συμβασιούχων δεν θα περάσει... Φτάνει πια ώς εδώ!». Αυτές είναι μόνο μερικές από τις φράσεις που εκστόμισε χθες ο πρωτοδίκης Μιχαήλ Ντόστας και μάλιστα πριν από την εκδίκαση της υπόθεσης ασφαλιστικών μέτρων για τις 60 συμβασιούχες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών τις οποίες εκπροσωπούσε ο δικηγόρος Γιάννης Καρούζος.
Καθώς η ώρα περνούσε και οι συμβασιούχοι με τον δικηγόρο περίμεναν στωικά τη σειρά τους με κίνδυνο να απολέσουν τον μάρτυρα που είχε συμβούλιο, ο Γ. Καρούζος αργά το μεσημέρι μπήκε στην αίθουσα για να ζητήσει αναβολή. Ο δικαστής Ντόστας, που εκείνη την ώρα εκδίκαζε υπόθεση, μόλις είδε τον δικηγόρο εξερράγη. Αρχισε να φωνάζει κατά των συμβασιούχων, όχι μόνο εκστομίζοντας τις φράσεις που προαναφέραμε, αλλά προδικάζοντας και την απόφασή του πριν ακόμη εξετάσει την υπόθεση. «Την υπόθεση που έχετε στο πινάκιο θα την απορρίψω! Εχω δικάσει υποθέσεις συμβασιούχων και στην Αθήνα και στη Χαλκίδα και όλοι οι συμβασιούχοι είναι αντισυνταγματικοί!» φώναζε μαινόμενος ο δικαστής προκαλώντας σοκ και δέος στο ακροατήριο των συμβασιούχων αλλά και στον ίδιο τον δικηγόρο που για πρώτη φορά ερχόταν αντιμέτωπος με ανάλογη συμπεριφορά δικαστικού λειτουργού. Οι γυναίκες έκλαιγαν ταραγμένες καθώς άκουγαν τον δικαστή να συνεχίζει τις απειλές του, ζητώντας να απομακρυνθεί το πανό που είχαν αναρτήσει κοντά... στο καφενείο των δικαστηρίων!
Τη στιγμή δε που αντελήφθη ότι ο δικηγόρος ετοιμαζόταν να προσφύγει στον προϊστάμενο των δικαστηρίων, ο Μιχ. Ντόστας πρόλαβε να κατέβει από την έδρα και επιταχύνοντας το βήμα του εξαφανίστηκε προς το γραφείο του προϊσταμένου αφήνοντας εμβρόντητους τους πάντες. Αλλά υπάρχει και συνέχεια ακόμη πιο σοβαρή. Ο πρωτοδίκης, για να αποφύγει την καταγγελία των συμβασιούχων, σπεύδει να ζητήσει αίτηση αποχής από την υπόθεση. Το Συμβούλιο του Πρωτοδικείου απορρίπτει το αίτημά του και του ζητεί να επιστρέψει στην έδρα και να εκδικάσει την υπόθεση. Οι καθαρίστριες τον περιμένουν με αγωνία να επιστρέψει. Αλλά αυτός δεν επιστρέφει και πάει... σπίτι του.
Συνέχεια σήμερα
Κι έχοντας διαπράξει αυτό το παράπτωμα, έχοντας ήδη διατρανώσει την απόφασή του να καταδικάσει τις καθαρίστριες, αναμένεται να έλθει σήμερα και να εκδικάσει την υπόθεση στις 9.00 π.μ. στο κτίριο 5 της Ευελπίδων. Αραγε πώς;
Απίστευτες καταστάσεις που οδηγούν την πλευρά των καθαριστριών να προσφύγει στην αρμόδια επιθεωρήτρια του Αρείου Πάγου για τον συγκεκριμένο δικαστή αλλά και στον ΔΣΑ, αφού όπως κατέστη γνωστό ανάλογες συμπεριφορές επέδειξε και προς άλλους δικηγόρους συμβασιούχων.
«Αυτά που διεξήχθησαν στη διαδικασία ασφαλιστικών διαφορών στη δίκη των καθαριστριών του υπ. Οικονομικών ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, είναι αδιανόητα για τη δημοκρατία και τους θεσμούς της χώρας μας» δήλωσε ο δικηγόρος Γιάννης Καρούζος. «Η προτροπή του δικαστή της έδρας να ματαιώσουμε -πριν ακόμη εκδικαστεί η υπόθεση- καλώντας τους δικηγόρους μεσολαβούσης άλλης υπόθεσης (οικογενειακών διαφορών) ζητώντας είτε η εργατική πλευρά να αναβάλει είτε να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αίτησης, επειδή ο ίδιος στη μέχρι σήμερα καριέρα του, όπως απερίφραστα δήλωσε πολλές φορές, δεν δικαιώνει συμβασιούχους σεβόμενος το Σύνταγμα.
Η φράση αυτή είναι αδιανόητη. Παραβιάζει τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, τη νομιμότητα και την αρχή αμεροληψίας που ο Ελληνας δικαστής οφείλει να επιδεικνύει. Αν δε η δήλωση αυτή, η δημόσια δήλωση, συνδυαστεί με την απαίτησή του, προκειμένου να εκφωνήσει την υπόθεση να απομακρυνθεί ανηρτημένο -σε απόσταση πλέον των 100 μέτρων- πανό με τα δίκαια αιτήματα των καθαριστριών, αυτό πλέον επιδεικνύει εμπάθεια. Δυστυχώς η συγγνώμη που ο ίδιος ο δικαστής ύστερα από 4 ώρες δημοσίως απηύθυνε δεν αρκεί. Το θέμα είναι πρωτάκουστο και πρέπει να διερευνηθεί αρμοδίως».
πηγη: efsyn.gr
Νοσήματα Θυρεοειδούς: Όλα όσα πρέπει να προσέξετε
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ενδοκρινολόγος-Διαβητολόγος
Για τα νοσήματα του θυρεοειδούς που χρειάζονται προσοχή και επαγρύπνηση μιλάει στο ygeiamou η κ. Βενετσάνα Ε. Κυριαζοπούλου, Ενδοκρινολόγος-Διαβητολόγος, Διευθύντρια Τμήματος Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού Ομίλου ΥΓΕΙΑ
Ο θυρεοειδής, είναι σημαντικός ενδοκρινής αδένας του ανθρώπινου σώματος και παράγει δύο πολύ σημαντικές ορμόνες, την Τ3 και την Τ4, οι οποίες ελέγχουν σημαντικές λειτουργίες μας.
Όταν δουλεύει σωστά, και δεν αλλάζει η δομή του, τον αγνοούμε εντελώς. Όταν όμως διαταράσσεται η λειτουργία του, ή η δομή του, δυσκολεύει τη ζωή μας.
Η φυσιολογική λειτουργία του είναι απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία όλου του οργανισμού μας και η διαταραχή της, εκδηλώνεται με συστηματικά υποκειμενικά ενοχλήματα και αντικειμενικά ευρήματα.
Εκτός από τη διαταραχή της λειτουργίας του, προκύπτουν και προβλήματα στη δομή του (βρογχοκήλη, όζοι κ.ά.) που συνήθως δεν παρουσιάζουν σοβαρό υποκειμενικό ενόχλημα, που θα οδηγήσει τον ασθενή στο γιατρό. Για το λόγο αυτό, ο έλεγχος, όταν γίνεται, πρέπει να αφορά τόσο στη λειτουργία του, όσο και στη δομή του.
Αδρά τα νοσήματα του θυρεοειδούς, που αφορούν στη λειτουργία του είναι, ο υπερθυρεοειδισμός και ο υποθυρεοειδισμός, δηλαδή αύξηση ή ελάττωση της παραγωγής των ορμονών του και μπορεί να συνυπάρχουν, ή όχι, με διαταραχή της δομής του θυρεοειδούς πχ. Οζώδης βρογχοκήλη.
Επισημαίνω ιδιαίτερα προβλήματα που χρειάζονται προσοχή και επαγρύπνηση.
Θυρεοειδής και κύηση
Οι γυναίκες, κατά τη διάρκεια της κύησης, παρακολουθούν την θυρεοειδική λειτουργία σε τακτά χρονικά διαστήματα σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού. Σε περίπτωση που υπάρχει πρόβλημα προ της κύησης, ενημερώνουν τον γιατρό τους, πριν την κύηση, ή όταν διαπιστωθεί, διότι πιθανά χρειάζεται προσαρμογή της θεραπείας.
Υποξεία θυρεοειδίτις
Θορυβώδης αλλά καλοήθης πάθηση που συνήθως εμφανίζεται με υψηλό πυρετό, έντονο πόνο στη περιοχή του λαιμού εξωτερικά, που αντανακλά ως το αυτί και οφείλεται σε ίωση. Πολλές φορές καθυστερεί η διάγνωση και η θεραπεία, διότι δίνει την εντύπωση λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού.
Βαρύς υπερθυρεοειδισμός και υποθυρεοειδισμός με εκδηλώσεις από το καρδιαγγειακό σύστημα. Χρειάζεται ενημέρωση σε λήψη αντιαρρυθμικών φαρμάκων, ή ιωδιούχων.
Διογκώσεις (όζοι) στον θυρεοειδή
Αρκετές φορές διαπιστώνονται τυχαία ή μετά από ψηλάφηση, διογκώσεις στο θυρεοειδή (όζοι). Σε κάθε περίπτωση απευθύνεστε στον ενδοκρινολόγο προκειμένου να σας κατευθύνει σωστά και να λάβετε την ενδεδειγμένη κατά περίπτωση θεραπεία. Σε κάθε περίπτωση επισημαίνω ότι οι παθήσεις του θυρεοειδούς έχουν καλή εξέλιξη και η έγκαιρη αντιμετώπιση τους μας προφυλάσσει από μελλοντικά προβλήματα.
Κατά τη γνώμη μου, στο εύλογο ερώτημα, πόσο συχνά και πότε κάνουμε έλεγχο θυρεοειδούς, η απάντηση είναι:
Όσον αφορά τον ορμονικό έλεγχο:
- Κατά τη γέννηση (γίνεται αυτόματα σε όλους τους τοκετούς).
- Στην παιδική ηλικία, εφόσον έχει ενδείξεις ο θεράπων παιδίατρος.
- Στην εφηβεία
- Στην κύηση
- Στην ενήλικο ζωή, ανάλογα με τις κλινικές ενδείξεις.
- Συγχρόνως επιβάλλεται και κλινική εκτίμηση, καθώς και ψηλάφηση του θυρεοειδούς προκειμένου να ελεγχθεί η δομή του και επί ευρημάτων υπερηχογράφημα θυρεοειδούς.
- Η αντιμετώπιση δε των ανθρώπων εξατομικεύεται, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη την ηλικία, το φύλο, και τα συνυπάρχοντα νοσήματα.
Ορισμένα συμπτώματα που μπορεί να έχουν σχέση με τον θυρεοειδή αδένα και πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη και να απευθυνόμαστε στον ειδικό ιατρό.
- Αλλαγή βάρους
- Ταχυκαρδία- αρρυθμίες
- Έντονη κόπωση, ευερεθιστότητα, νωθρότητα, συναισθηματική αστάθεια
- Διαταραχή του κύκλου στις γυναίκες
- Διαταραχές από το γαστρεντερικό
- Διόγκωση στη περιοχή του τραχήλου (λαιμός)
*Η Βενετσάνα Ε. Κυριαζοπούλου είναι Ενδοκρινολόγος-Διαβητολόγος, Διευθύντρια Τμήματος Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού Ομίλου ΥΓΕΙΑ
πηγη: ygeiamou.gr
Σύλλογος Alpha Bank: Η κυβερνητική παράταξη ζητά να τεθούν σε αναστολή εργαζόμενοι που δεν εμβολιάστηκαν! Καταγγελία της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας εργαζομένων στην Alpha Bank
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ξεπέρασε κάθε (εργοδοτική) φαντασία η κυβερνητική παράταξη στον «Ενωμένο Σύλλογο» εργαζομένων στην Alpha Bank. Πριν καν ψηφιστεί το νομοσχέδιο –έκτρωμα της ΝΔ για τον εργασιακό μεσαίωνα, με ανακοίνωσή της παρακινεί (λες και το χρειαζόταν) τη Διοίκηση της Τράπεζας να κάνει χρήση του «διευθυντικού της δικαιώματος» και να θέσει σε αναστολή εργαζόμενους, με στέρηση αποδοχών, όσους εργαζόμενους δεν έχουν εμβολιαστεί!
Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία εργαζομένων στην Alpha Bank σε καταγγελία της καλεί τους συναδέλφους της στην τράπεζα «σε τέτοιους συνδικαλιστές να γυρίσουμε την πλάτη,» και «σε αυτή την κυβέρνηση πρέπει να υψώσουμε το ανάστημα μας με βάση τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας σαν εργαζόμενοι».
Καλεί τους απεργούς να πλαισιώσουν την απεργιακή συγκέντρωση στα Χαυτεία στις 10.30πμ.
Η ανακοίνωση της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας εργαζομένων στην Alpha Bank
Σερίφης στο χωριό της Άγριας Δύσης
Για άλλη μια φορά η ηγεσία της κυβερνητικής παράταξης «Ενωμένος Σύλλογος» προτρέχει για να πιάσει στασίδι στους επικείμενους σχεδιασμούς κυβέρνησης-εργοδοσίας και Κεφαλαίου. Πριν καν ψηφιστεί το νομοσχέδιο –έκτρωμα της ΝΔ για τον εργασιακό μεσαίωνα που μας επιφυλάσσουν, εμφανίζεται με μια ομολογουμένως βγαλμένη από το πιο σκοτεινό παρελθόν της σύγχρονης ιστορίας του τόπου ανακοίνωση στην οποία παρακινεί (λες και το χρειαζόταν) τη Διοίκηση της Τράπεζας να κάνει χρήση του «διευθυντικού της δικαιώματος» και να θέσει σε αναστολή εργαζόμενους, με στέρηση αποδοχών, εφόσον αυτοί δεν έχουν εμβολιαστεί.
Ποιους θέλει να υπερασπιστεί ο Σερίφης «Ενωμένος Σύλλογος» όμως;
• Την κυβέρνηση που δεν πήρε κανένα μέτρο ουσιαστικής ενίσχυσης της δημόσιας υγείας ένα και βάλε χρόνο τώρα.
• Την κυβέρνηση που μας ανάγκαζε να στριμωχνόμαστε στα μετρό, στους ηλεκτρικούς και τα λεωφορεία και να έρχεται το βράδυ μέσα από τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ να μας κουνά το δάκτυλο περί ατομικής ευθύνης.
• Την διοίκηση της Τράπεζας που προσάρμοζε τα υγειονομικά πρωτόκολλα στα μέτρα της.
Το πιο τραγικό είναι ότι με τέτοιου είδους ανακοινώσεις δεν θα χρειαστεί να κάνουν και μεγάλη προσπάθεια οι κυβερνώντες να μας πείσουν ότι για το καλό μας οι εργοδότες με την άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος που έχουν (και πάντα βέβαια για το καλό μας ) θα μας συμμορφώνουν ,θα μας κάνουν μπαλάκι καθ’ όπως επιθυμούν χωρίς δικαιώματα, λες και είμαστε οι έποικοι των κοιλάδων της Άγριας Δύσης τους. Τέτοιες παρεμβάσεις θέλουν και οι σκοταδιστικοί κύκλοι ενάντια στην επιστήμη και τον εμβολιασμό, για να ξεσαλώσουν.
Με τέτοιες ανακοινώσεις, και μάλιστα από ένα «σωματείο», θα τρίβουν τα χέρια τους οι Τραπεζίτες όταν θα μπορούν με οποιαδήποτε επίφαση να σε στέλνουν για τηλεργασία ή μια και καλή στο σπίτι σου. Όταν θα σου λένε σήμερα δουλεύουμε 10ωρο, και ρεπό όταν είναι να ραβδίσουμε τις ελιές (sic!)
Σε τέτοιους συνδικαλιστές πρέπει να γυρίζουμε την πλάτη, σε αυτή την κυβέρνηση πρέπει να υψώσουμε το ανάστημα μας με βάση τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας σαν εργαζόμενοι.
Στις 10 Ιούνη όλοι στην προειδοποιητική απεργία και στους δρόμους!
Κανείς στη δουλειά – κλειστά laptop
Απεργιακή συγκέντρωση 11 π.μ.. Χαυτεία
πηγη: prin.gr
Άμεση αναστολή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας ζητούν οι Δικηγορικοί Σύλλογοι
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
H συντονιστική επιτροπή της Ολομέλειας των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος ζητεί την άμεση αναστολή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, ενώ παράλληλα την προσεχή Τετάρτη θα συνέλθει προκειμένου να συζητήσει τα ζητήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή του νέου Πτωχευτικού Κώδικα και ειδικά αυτά της προστασίας της πρώτης κατοικίας.
Συγκεκριμένα, η συντονιστική επιτροπή της Ολομέλειας των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, κατά την τελευταία συνεδρίασή της, μέσω τηλεδιάσκεψης, αποφάσισε τα εξής:
«1. Τη σύγκληση της Ολομέλειας των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, την Τετάρτη 9-6-2021, προκειμένου να συζητήσει τα ζητήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή του νέου Πτωχευτικού Κώδικα και ιδίως αυτών που αφορούν στην προστασία της πρώτης κατοικίας, λαμβάνοντας υπόψη την αποφλοίωση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, που ο Κώδικας εισάγει, όπως έχει τονίσει, άλλωστε, η Ολομέλεια με προηγούμενες αποφάσεις της και δεδομένου ότι, μέχρι σήμερα, δεν έχουν εκδοθεί οι προβλεπόμενες εφαρμοστικές του νόμου υπουργικές αποφάσεις, δεν έχει συσταθεί ο φορέας διαχείρισης και δεν λειτουργεί η πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων. Η συντονιστική επιτροπή, ενόψει των κινδύνων που δημιουργούνται σε βάρος οικονομικά αδύναμων και κοινωνικά ευαίσθητων κατηγοριών πολιτών, κρίνει ως απόλυτα αναγκαία την άμεση αναστολή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και τη θέσπιση δεοντολογικού κανονισμού λειτουργίας των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων και θα εισηγηθεί στην Ολομέλεια συγκεκριμένες παρεμβάσεις του δικηγορικού σώματος σε διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης των Τραπεζών και των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων.
2. Περαιτέρω, η συντονιστική επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη της την από 4-6-2021 επιστολή της εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων do Value, σε απάντηση της από 3-6-2021 απόφασής της, συγκρότησε αντιπροσωπεία η οποία θα συναντηθεί με εκπροσώπους της άνω εταιρείας για τα θέματα που έχουν προκύψει».
πηγη: iskra.gr
Η ανάγκη για λιγότερη εργασία είναι ζήτημα ζωής και θανάτου
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
του David Spencer
Ο David Spencer είναι καθηγητής Οικονομικών και Πολιτικής Οικονομίας. Πηγή: GuernicaEU
Χώρες σε όλο τον κόσμο είχαν εθνικές εορτές στις αρχές Μαΐου. Στις ΗΠΑ τουλάχιστον, αυτές οι διακοπές συνδέονται στενά με την ιστορία της εργασίας και με τους αγώνες για τον χρόνο που αφιερώνεται στην εργασία. Η Πρωτομαγιά, συγκεκριμένα, έχει την προέλευσή της στον αγώνα για μια εργάσιμη ημέρα οκτώ ωρών στο τέλος του 19ου αιώνα. Αυτός ο αγώνας ήταν – και παραμένει – μια αναζήτηση για ένα ευρύτερο ιδανικό, δηλαδή την επίτευξη μιας ζωής πέρα από την εργασία.
Ωστόσο, παρά την όλη πρόοδο στην κοινωνία, αυτό το ιδανικό παραμένει ανεκπλήρωτο. Η εργασία δεν έχει μειωθεί στην κοινωνία. Αντίθετα, εξακολούθησε να κυριαρχεί στη ζωή μας, συχνά με τρόπους που βλάπτουν την υγεία και την ευημερία μας. Πολλοί Αμερικανοί εργαζόμενοι βρέθηκαν να εργάζονται περισσότερο από οκτώ ώρες την ημέρα – το όνειρο της λιγότερης εργασίας που προωθούταν από τους προγόνους τους έχει μετατραπεί σε εφιάλτη πολλών ωρών εργασίας, χωρίς επιπλέον αμοιβή. Οι εργαζόμενοι του Ηνωμένου Βασιλείου δεν τα πήγαν πολύ καλύτερα, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, αντιμετωπίζοντας χαμηλότερη πραγματική αμοιβή για τις ίδιες ή περισσότερες ώρες εργασίας.
Η εργασία δεν έχει μειωθεί στην κοινωνία. Αντίθετα, συνεχίζει να κυριαρχεί επί της ζωή μας
Η ειρωνεία είναι φυσικά ότι ο καπιταλισμός έπρεπε να προσφέρει κάτι διαφορετικό. Έπρεπε να προσφέρει μια ζωή περισσότερου ελεύθερου χρόνου. Η τεχνολογία έπρεπε να προχωρήσει με τρόπους που θα κέρδιζαν τις αργίες κάθε μήνα, πιθανώς ακόμη και κάθε εβδομάδα. Αυθεντίες όπως ο οικονομολόγος John Maynard Keynes ονειρεύτηκαν μια εβδομάδα εργασίας 15 ωρών έως το 2030. Ωστόσο, ο καπιταλισμός έχει δημιουργήσει το ακριβώς αντίθετο. Το αποτέλεσμά του ήταν να διατηρήσει και να επεκτείνει την εργασία. Δημιούργησε επίσης προβλήματα στο περιεχόμενο και τη σημασία της εργασίας.
Οι περιστάσεις είναι τέτοιες που, αντί να ξεκουραζόμαστε και να απολαμβάνουμε τον ελεύθερο χρόνο μας στις αργίες, είναι πιθανό να τον ξοδεύουμε εξαντλημένοι, αγχωμένοι και ενοχλημένοι για έναν κόσμο που είναι κάτι λιγότερο από αυτό που μπορεί να είναι.
Η εργασία δεν λειτουργεί
Ως παράδειγμα του προβλήματος της σύγχρονης εργασίας, εξετάστε μια πρόσφατη έκθεση του Ηνωμένου Βασιλείου από τη βιομηχανική ομάδα Chartered Institute of Personnel and Development (CIPD). Έδειξε πώς αυξάνεται ο αριθμός των εργαζομένων, που εργάζονται ενώ είναι άρρωστοι. Παρουσιάζουν αυτό που ονομάζεται «παρουσιασμός».*
Το CIPD βρήκε επίσης υψηλό αριθμό εργαζομένων που ήταν έτοιμοι να εργαστούν ενώ βρίσκονταν σε διακοπές. Η εργασία, φαίνεται, επεκτείνεται σε χρόνο που οι εργαζόμενοι δεν αμείβονται ούτε εργάζονται δια ζώσης.
Ένας λόγος γι’ αυτήν τη συμπεριφορά είναι η διάχυτη «εργασιακή ηθική». Η ιδέα της εργασίας παραμένει ισχυρή και δεν αφήνει κανένα ίχνος χαλάρωσης. Η «εργασιακή ηθική» μπορεί να έχει ως αντανάκλαση -στην περίπτωση ορισμένων θέσεων εργασίας μεσαίας τάξης- τις υψηλές εσωτερικές ανταμοιβές, αλλά αντικατοπτρίζει επίσης τους κοινωνικούς κανόνες και τις επιταγές που χαρακτηρίζουν την εργασία. Είναι περιττό να πούμε ότι αυτοί οι κανόνες και οι επιταγές εξυπηρετούν τα υλικά συμφέροντα των εργοδοτών.
Ένας άλλος λόγος για την αφοσίωση των εργαζομένων στην εργασία είναι η πίεση της οικονομικής ανάγκης. Οι σταθεροί και μειωμένοι πραγματικοί μισθοί σημαίνουν ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να συνεχίσουν να εργάζονται για να ζήσουν. Το όνειρο του Κέινς για μια 15ωρη εβδομάδα εργασίας έως το 2030 ήθελε καλοπροαίρετους εργοδότες να μεταφέρουν τα κέρδη παραγωγικότητας από την τεχνολογία με τη μορφή μικρότερων ωρών εργασίας. Δεν μελετούσε έναν κόσμο όπου οι εργοδότες θα έβγαζαν τα κέρδη για τον εαυτό τους, σε βάρος της περισσότερης εργασίας για τους εργαζόμενους.
Το αίτημα των εργοδοτών για περισσότερη εργασία έχει εντατικοποιηθεί από αλλαγές στην τεχνολογία που μας έχουν δεσμεύσει να εργαστούμε. Τα smartphone σημαίνει άμεση πρόσβαση σε email και προσφέρουν συνεχή σύνδεση στην εργασία. Το να είσαι σε ετοιμότητα όταν δεν δουλεύεις είναι μέρος της σύγχρονης εργασιακής κουλτούρας.
Υπάρχει επίσης μια άμεση πτυχή με την έννοια ότι η εργασία τώρα είναι συχνά επισφαλής και ανασφαλής . Οι άνθρωποι δεν τολμούν να δείξουν έλλειψη αφοσίωσης από φόβο ότι θα χάσουν τη δουλειά τους. Πόσο καλύτερα να δείξετε αφοσίωση από το να παρευρεθείτε στην εργασία ενώ είστε άρρωστοι και να εργαστείτε κατά τη διάρκεια των διακοπών;
Το σύγχρονο φαινόμενο του «παρουσιασμού» είναι μια παθολογία που συνδέεται με ένα περιβάλλον εργασίας όπου οι εργαζόμενοι δεν έχουν τον έλεγχο. Αντικατοπτρίζει μια κατάσταση που επιβάλλεται παρά επιλέγεται και μια κατάσταση που λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων.
Σκοτώνοντας χρόνο στη δουλειά
Ωστόσο, όλα τα στοιχεία είναι ότι οι πολλές ώρες είναι κακές για την υγεία και τελικά την παραγωγικότητα. Οι εργαζόμενοι που εργάζονται πολλές ώρες είναι πιο πιθανό να έχουν καρδιακή προσβολή , να υποστούν εγκεφαλικό επεισόδιο και να υποφέρουν από κατάθλιψη. Το να έρθετε στην εργασία άρρωστοι είναι επίσης πιθανό να σας κάνει να αισθανθείτε πιο άρρωστοι και θα μπορούσε να κάνει τους άλλους γύρω σας αρρωστους.
Πρόσφατη έρευνα από τις ΗΠΑ υποδηλώνει ότι οι τοξικοί χώροι εργασίας (υπερβολικές ώρες, αγχωτικά καθεστώτα εργασίας) αποτελούν καταστροφή για τη δημόσια υγεία. Αυτοί οι χώροι εργασίας έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τη ζωή – κυριολεκτικά σκοτώνουν εργαζόμενους.
Η εναλλακτική λύση είναι οι εργοδότες να αναδιοργανώσουν την εργασία. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι λιγότερες ώρες εργασίας μπορούν να ενισχύσουν την υγεία και την παραγωγικότητα, παρέχοντας πιθανά οφέλη για τους εργοδότες και τους εργαζομένους. Εξ ου και οι αυξανόμενες εκκλήσεις για μια εβδομάδα εργασίας τεσσάρων ημερών.
Δεδομένων αυτών των στοιχείων, γιατί οι εργοδότες συνεχίζουν να πιέζουν τους εργαζόμενους να εργαστούν περισσότερο; Η απλή απάντηση σχετίζεται με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Η επιτακτική ανάγκη για κέρδος μεταφράζεται σε μια προσπάθεια να λειτουργήσει περισσότερο. Η τεχνολογία, για παρόμοιους λόγους, γίνεται εργαλείο ελέγχου και άντλησης περισσότερης εργασίας.
Ενώ οι εργοδότες μπορεί να επωφεληθούν από λιγότερη εργασία, εργάζονται μέσα σε ένα σύστημα που αποτρέπει αυτόν τον στόχο. Το να εργάζεται κανείς λιγότερο είναι επιζήμιο για ένα σύστημα όπου το κέρδος έχει μεγαλύτερη σημασία από την επιδίωξη της ευημερίας εντός και εκτός εργασίας. Οι θάνατοι από υπερβολική εργασία είναι απαραίτητο υποπροϊόν.
Οι αργία της Πρωτομαγιάς, όπως και άλλες δημόσιες αργίες, θα έπρεπε να είναι μια μέρα γιορτής, μια αναγνώριση του πόσο έχουμε φτάσει ως κοινωνία στη μείωση της εργασίας. Αντ ‘αυτού, φέρνει σε απότομη προσγείωση έναν κόσμο που δεν κέρδισε – έναν κόσμο που χάθηκε από ένα σύστημα που προνοεί για το κέρδος έναντι των ανθρώπων.
Αν θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον, πρέπει να συνεχίσουμε τον συλλογικό αγώνα για λιγότερη δουλειά. Η ζωή μας μπορεί να εξαρτάται από αυτό.
*Το φαινόμενο κατά το οποίο ο εργαζόμενος μπορεί να αντιμετωπίζει κάποιο μικρό ή και μεγάλο πρόβλημα υγείας αλλά συνεχίζει να εργάζεται είτε διότι εξαναγκάζεται από τον εργοδότη του, είτε γιατί νοιώθει πως η απουσία του θα απειλήσει τη θέση του ή ακόμα και την βιωσιμότητα της επιχείρησης.
πηγη: kommon.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή