Σήμερα: 18/07/2026

_του_παγκόσμιου_στόλου_Οι_μεσοπρόθεσμες_εκτιμήσεις.jpg

Τα ναυπηγεία παγκοσμίως βρίσκονται υπό πίεση και το 2021 αναμένεται να καταγραφεί ο μικρότερος αριθμός παραγγελιών τα τελευταία δώδεκα χρόνια, παρά τη σημαντική αύξηση των παραγγελιών νεότευκτων containerships σε υψηλά 14ετίας, σημειώνει σε ανάλυσή της η BIMCO.

Με αφορμή την Ημέρα του Ναυτικού, η ΒΙΜCO τονίζει ότι υπό πίεση βρίσκονται και οι ναυτικοί όλο αυτό το διάστημα, οι οποίοι, λόγω των περιορισμών, παραμένουν στα πλοία για αρκετούς μήνες. Η ζήτηση για ναυτικούς επηρεάζεται άμεσα από την ανάπτυξη του στόλου. Στην έκθεση «BIMCO ICS Seafarer Workforce Report 2021» σημειώνεται ότι ο παγκόσμιος εμπορικός στόλος απαρτίζεται από 74.505 πλοία μεταξύ 11 διαφορετικών τύπων. Στο βασικό σενάριο της BIMCO, ο παγκόσμιος στόλος θα αγγίξει τα 79.282 πλοία έως το τέλος του 2025.

Από το 2021 έως και το 2026 εκτιμάται ότι ο στόλος θα αυξάνεται με ένα σύνθετο ετήσιο ποσοστό ανάπτυξης (CAGR) της τάξης του 1,25%, λαμβάνοντας υπόψη ξανά το βασικό σενάριο της BIMCO. Το CAGR τα πέντε προηγούμενα χρόνια ήταν στο 1,44%.

thumbnail_image002

Και αν το εμπόριο κινηθεί καλύτερα ή χειρότερα του αναμενομένου;

Σε περίπτωση που το εμπόριο κινηθεί σε χαμηλότερα από το αναμενόμενο επίπεδα, ο στόλος αναμένεται να αυξηθεί με μικρότερο CAGR της τάξης του 0,75%, εξηγεί η BIMCO στην ανάλυση. Στο σενάριο χαμηλής ανάπτυξης του εμπορίου, κάθε χρόνο θα προστίθενται στην αγορά 567 πλοία. Στην αντίθετη περίπτωση, όπου η απόδοση του εμπορίου θα είναι καλύτερη του αναμενομένου, ο στόλος θα ξεπεράσει τα 80.000 πλοία κατά τη διάρκεια του 2025, παρουσιάζοντας σύνθετο ετήσιο ποσοστό ανάπτυξης 1,75%.

Σε κάθε περίπτωση, ο στόλος θα αναπτυχθεί τα επόμενα έτη και ως εκ τούτου η ανάγκη για ικανούς ναυτικούς θα αυξηθεί επίσης.

Τα LNG carriers τη μερίδα του λέοντος

Στην ανάλυσή της η BIMCO σημειώνει ότι τη μεγαλύτερη ανάπτυξη μεταξύ των 11 διαφορετικών τύπων πλοίων θα σημειώσει η αγορά των LNG carriers. Μέχρι στιγμής, ο στόλος αριθμεί 593 πλοία και το 85% αυτών έχει μεταφορική ικανότητα 100.000-200.000 κ.μ. Στο βασικό σενάριο, η BIMCO αναμένει ο στόλος των LNG

carriers να αυξηθεί στα 819 πλοία, με σύνθετο ετήσιο ποσοστό ανάπτυξης 6,7% έως το 2025. Αναλόγως του σεναρίου που θα επιβεβαιωθεί, ο στόλος θα κυμανθεί μεταξύ ενός εύρους 799 και 839 LNG carriers.

Σημαντική ανάπτυξη αναμένεται και για τα κρουαζιερόπλοια

H BIMCO αναμένει σημαντική ανάπτυξη και για τον στόλο των κρουαζιερόπλοιων, παρά το γεγονός ότι αποτελεί τον μικρότερο σε όρους πλοίων μεταξύ των 11 προαναφερθέντων κλάδων. Στα τέλη του 2020, ο παγκόσμιος στόλος κρουαζιερόπλοιων αποτελούνταν από 621 πλοία και η BIMCO βλέπει ετήσια ανάπτυξη 4,2% έως το 2026, λαμβάνοντας υπόψη το βασικό σενάριο.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της IHS Markit, τα δεξαμενόπλοια είναι 2.976, με το 34% αυτών να διαθέτουν χωρητικότητα 80.000-120.000 dwt. Παρά το γεγονός ότι ο αντίκτυπος της πανδημίας είναι δριμύς για τα δεξαμενόπλοια, από αρχές του έτους έως σήμερα έχουν παραγγελθεί 40 νεότευκτα. Έως τα τέλη του 2025 αναμένεται κατά μέσο όρο αύξηση του στόλου κατά 2,8%, με τα VLCCs να οδηγούν αυτή την ανάπτυξη.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

.jpg

Το να τρώτε γλυκά το πρωί μπορεί να ακούγεται σαν ένας εύκολος τρόπος για να πάρετε κιλά, αλλά μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι θα μπορούσε στην πραγματικότητα να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.
 

Εάν ψάχνετε λοιπόν μια… δικαιολογία για να ξεκινήσετε την ημέρα σας με μια γλυκιά απόλαυση, μην ψάχνετε άλλο. Μια νέα μελέτη διαπίστωσε ότι εάν τρώτε ένα συγκεκριμένο είδος γλυκού για πρωινό, θα αυξήσετε τις καύσεις λίπους και θα έχετε και άλλα θετικά οφέλη για την υγεία.

Αν τρώτε σοκολάτα το πρωί θα κάνετε περισσότερες καύσεις λίπους!

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό FASEB Journal εξέτασε τα αποτελέσματα μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών που έτρωγαν σοκολάτα γάλακτος εντός μίας ώρας από την ώρα που ξυπνούσαν το πρωί.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν οι γυναίκες έτρωγαν 100 γραμμάρια σοκολάτας σε αυτό το χρονικό πλαίσιο, είχαν χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, έκαιγαν περισσότερο λίπος και μείωσαν σταδιακά την περιφέρεια της μέσης τους!

 

Επιπλέον, η κατανάλωση σοκολάτας το πρωί οδήγησε επίσης σε χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης καθημερινά. Σύμφωνα με την μελέτη, “τα χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης σχετίζονται με μειωμένη όρεξη εξαιτίας του στρες και αυτό μπορεί εν μέρει να εξηγήσει την καλύτερη αντιστάθμιση θερμίδων”.

Σοκολάτα το πρωί, σοκολάτα και το βράδυ!

Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι η κατανάλωση σοκολάτας γάλακτος μία ώρα ΠΡΙΝ πέσετε για ύπνο το βράδυ έχει επίσης πολλά οφέλη για την υγεία. Ένα σνακ σοκολάτας αργά το βράδυ αποδείχθηκε ότι μεταβάλλει θετικά τον μεταβολισμό το επόμενο πρωί. Σύμφωνα με την μελέτη, η κατανάλωση σοκολάτας την νύχτα «θα ήταν σκόπιμη για την απόδοση κατά τη διάρκεια ασκήσεων υψηλής έντασης ή παρατεταμένων ασκήσεων το επόμενο πρωί». Η σοκολάτα βοήθησε επίσης στην μείωση της πείνας και της επιθυμίας για άλλα γλυκά. Αυτό ισχύει και για την πρωινή κατανάλωση σοκολάτας, αλλά ειδικά την νύχτα είναι ακόμα πιο έντομη η θετική επίδραση.

Το πότε τρώμε είναι εξίσου σημαντικό με αυτό που τρώμε

Η μελέτη διαπίστωσε ότι η κατανάλωση σοκολάτας γάλακτος κοντά στο ξύπνημα ή πριν τον ύπνο δεν οδήγησε σε αύξηση βάρους, παρόλο που οι συμμετέχοντες αύξησαν την θερμιδική τους πρόσληψη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το τι ώρα τρώμε φαγητού μπορεί να είναι εξίσου σημαντικός με αυτό που τρώμε: “Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι όχι μόνο τι αλλά και πότε τρώμε μπορούν να επηρεάσουν τους φυσιολογικούς μηχανισμούς που εμπλέκονται στην ρύθμιση του σωματικού βάρους”, δήλωσε ο νευροεπιστήμονας και συν-συγγραφέας της μελέτης, δε. Frank A. J. L. Scheer.

«Ο συγχρονισμός των γευμάτων μπορεί να επηρεάσει τους κιρκαδικούς ρυθμούς. Το να τρώτε μιας υψηλής ενέργειας περιεκτικότητας σε σάκχαρα τροφή, όπως η σοκολάτα, είτε τη νύχτα είτε το πρωί μπορεί να έχει διαφορετική επίδραση στο κιρκαδικό σύστημα και κατά συνέπεια στο σωματικό βάρος και τον μεταβολισμό, αναφέρει στην μελέτη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το φαγητό στον “λάθος χρόνο” θα μπορούσε να εκτροχιάσει τον τρόπο με τον οποίο το κιρκαδικό σύστημα και οι διάφορες μεταβολικές διεργασίες συνεργάζονται. Αυτό με την σειρά του θα μπορούσε τελικά να επηρεάσει αρνητικά την ενέργεια, τον μεταβολισμό και τον κίνδυνο παχυσαρκίας.

Πηγές: .eurekalert.org, bestlifeonline.com, iatropedia.gr

trapeza-attikis-attica-bank.jpg

Την περασμένη Πέμπτη εκτυλίχθηκε ένα ακόμα επεισόδιο στον αμείλικτο πόλεμο που έχει κηρύξει η διοίκηση της Τράπεζας ενάντια στους εργαζομένους της από την πρώτη ήδη ημέρα που ανέλαβε, πάντα στο όνομα της “εξυγίανσης” βεβαίως-βεβαίως. Στα πέντε περίπου χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τότε εκατοντάδες συνάδελφοί μας έχουν αποχωρήσει εκόντες άκοντες ενώ όσοι κι όσες παραμείναμε είδαμε τους μισθούς μας να πετσοκόβονται, τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα να χάνονται και τις εργασιακές συνθήκες μας να επιδεινώνονται.

Οι διοικούντες μας από την άλλη πρόσθεσαν μερικά μηδενικά ακόμα στις καταθέσεις που τηρούν σε τράπεζες του εξωτερικού, διεκπεραιώνουν κυβερνητικά και άλλα ρουσφέτια προσλαμβάνοντας αβέρτα υψηλόμισθα περιφερόμενα στελέχη από την αγορά, εκποιούν την Τράπεζα κομμάτι-κομμάτι μέσω outsourcing μοιράζοντας σε ημέτερους δουλειές εκατομμυρίων που θα μπορούσαν να γίνονται από το προσωπικό της Τράπεζας. Αν λάβουμε δε υπόψη και το γεγονός ότι οι κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορίες που αντιμετώπιζαν παραγράφηκαν με νομοθετική παρέμβαση, καταλαβαίνουμε ότι έχουν κάθε δικαίωμα να ατενίζουν το προσωπικό τους μέλλον με αισιοδοξία.

Δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο και για την Τράπεζα καθώς αντί για τη διάσωση τελικά επέφεραν τη διάλυσή της – η οποία για ευνόητους λόγους είθισται να αποκαλείται “μετασχηματισμός”. Όσο κι αν προσπαθούν οι συνάδελφοι του δικτύου (και ιδιαίτερα των καταστημάτων που κλείνουν) να πείσουν τους πελάτες ότι όλα βαίνουν καλώς κι απλώς πλέον η επίσκεψη σε τραπεζικό κατάστημα θα ισοδυναμεί με ταξίδι, αναπόφευκτα ακούγονται σαν την ορχήστρα του Τιτανικού. Κι επειδή ως γνωστόν οι επιτυχίες έχουν πολλούς πατεράδες ενώ οι αποτυχίες είναι ορφανές, η ευθύνη μετακυλίεται στους συνήθεις ύποπτους, τους εργαζόμενους, που “είναι υπεράριθμοι”, “δεν είναι αποδοτικοί” και δεν έχουν ενστερνιστεί τη “νέα εταιρική κουλτούρα”.

Δεν περιμέναμε βέβαια στο όνομα του «αλληλοσεβασμού» των «κοινωνικών εταίρων» η διοίκηση να σεβαστεί τις ζωές μας. Ακόμα κι εκείνοι που, στο πλαίσιο του εργοδοτικού συνδικαλιστικού ρόλου τους, είχαν κάνει σημαία παρόμοιες αυταπάτες σερβίροντάς τες άφθονα με κάθε ευκαιρία, σήμερα αναγκαστικά αλλάζουν ρότα ή τουλάχιστον έτσι παριστάνουν.

Τις δικές μας ζωές, τις δικές μας ανάγκες δεν τις σέβονται οι διοικήσεις. Πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει «καλή διάθεση» στις σχέσεις της εργοδοσίας με τους εργαζόμενους. Ένα πράγμα υπάρχει: κέρδος γι’ αυτούς, με κάθε μέσο. Και εις βάρος μας.

Εις βάρος των εργαζομένων που κάθε μέρα διασφαλίζουμε τη λειτουργία της Τράπεζας, που καλούμαστε να δουλεύουμε σε άθλιες συνθήκες, μετακινούμενοι από κατάστημα σε κατάστημα, ακόμα και με ειδοποίηση που έρχεται όταν ήδη έχουμε φτάσει στη -σταθερή;- θέση εργασίας μας, να πιάνουμε στόχους που όλοι ξέρουν ότι δεν πιάνονται, κι όταν δεν τους πιάνουμε, γιατί κανείς δεν μπορεί να πείσει τον πελάτη να αγοράσει κάτι που δεν του χρειάζεται ή, που πολύ απλά, δεν έχει τα λεφτά για να το πάρει, αξιολογούμαστε αρνητικά, και, τελικά, αργά ή γρήγορα, αφού αναλώσιμους μας θεωρούν, βρισκόμαστε και εκδιωγμένοι (με αναγκαστικές εθελούσιες αποχωρήσεις) ή υπό απόλυση. Για την ακρίβεια, χωρίς καρότο, μόνο με το μαστίγιο της απειλής της απώλειας της δουλειάς μας.

Σήμερα, είναι ακόμα μια από εκείνες τις φορές, που πρέπει να το ξαναπούμε: Ή θα μπει φρένο, έστω και τώρα, στην αυθαιρεσία της διοίκησης, ή θα αναμένουμε τη σειρά μας. Πολλά χρόνια τώρα έπρεπε να ‘χει μπει φρένο, σε εποχές πιο ευνοϊκές για μας, ως εργαζόμενους, όταν μας κάλυπταν και 5 νόμοι που είχαν κερδηθεί με αγώνες και αίμα. Κάποιοι όμως, συνδικαλιστικά, θεωρούσαν ότι ήταν «νωρίς ακόμα», ότι η «εξυγίανση» της Τράπεζας ήταν το πρόταγμα στο οποίο έπρεπε να συμβάλλουμε, ότι, δε βαριέσαι, ας φύγουν και κάποιοι, λίγοι, δεν πειράζει, αρκεί κάποιοι άλλοι να διατηρήσουν τα προνόμιά τους.

Σήμερα, η πραγματικότητα δεν κρύβεται. Εδώ και χρόνια καταστήματα έκλειναν, για να μειωθεί το διαβόητο “λειτουργικό κόστος”. Εδώ και χρόνια έμπαιναν οι διάφορες Qquant και οι εργολαβίες για να φεύγει προσωπικό και να αντικαθίσταται από άλλο που κοστίζει λιγότερο. Εδώ και χρόνια γίνονταν «μετακινήσεις» από την Αθήνα στην Κοζάνη, ή την Κρήτη στη Χίο, εκβιαστικές κινήσεις για ανθρώπους με οικογένειες και υποχρεώσεις. Εδώ και πολύ καιρό, οι ζωές μας, που ήταν βασισμένες στην επαγγελματική μας κατάσταση, γίνονταν κουρελόχαρτο στα χέρια της διοίκησης.

Εδώ και πολύ καιρό, εργαζόμενοι βρίσκονταν να έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στην -εξαναγκαστική – εθελούσια της πλάκας ή σε έναν αγώνα για την παραμονή τους, που δε γινόταν κι όταν τον αναλάμβαναν οι ίδιοι ατομικά, με μόνο μέσο τη νομική προσφυγή, δεν έβρισκε στήριξη από το ΣΥΤΑ. Πόσοι έφτασαν στα δικαστήρια με μόνο μάρτυρα ένα συνάδελφό τους (συνήθως της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων, για να λέμε την αλήθεια); Πόσοι βρέθηκαν να φτάνουν εκεί χωρίς ούτε μια κινητοποίηση ή έστω μια παρουσία συμπαράστασης έξω από την αίθουσα στην οποία κρινόταν, όχι η τύχη τους, αλλά η ζωή τους;

Τώρα ήρθε η ώρα. Την Τρίτη, επιτέλους, απεργούμε για όσους χάνουν τη δουλειά τους. Και είναι η ώρα να είμαστε όλοι εκεί. Όχι μόνο το ΔΣ. Όλοι μας. Δεν είναι η ώρα για “συμβολικές διαμαρτυρίες». Είναι η ώρα για μια δυναμική απεργία. Ασφαλώς η επιτυχία μιας κινητοποίησης εξαρτάται από την προετοιμασία της από το «οικείο συνδικάτο». Κι η αποτυχία της επίσης, για να χει μετά να λέει ότι έχει άλλοθι, κήρυξε απεργία, αλλά «δεν ακολούθησε ο κόσμος». Εμείς πρέπει να μαστε εκεί. Έξω από το ΤΣΜΕΔΕ, 7π.μ., να στηρίξουμε το δικαίωμά μας στην εργασία, να στηρίξουμε εκείνους που βρίσκονται στο στόχαστρο, να δηλώσουμε ότι δεν είμαστε πιόνια στα χέρια τους που όποτε θέλουν τα πετάνε στα αζήτητα.

Παλεύουμε για τις ζωές μας και τις ανάγκες μας επειδή κανένας άλλος δεν θα το κάνει για εμάς.

Τρίτη 29/6 απεργούμε και συμμετέχουμε μαζικά στην παράσταση διαμαρτυρίας 7-10 π.μ. στο κτίριο διοίκησης της Πλ. Κλαυθμώνος (Π.Π. Γερμανού 3-5).


Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

 

.jpg

Θα επικρατήσει σε όλον τον κόσμο μέχρι το τέλος καλοκαιριού, με το 90% των νέων λοιμώξεων - Η ινδική μετάλλαξη είναι 50 έως 70% πιο μεταδοτική από τη βρετανική - Πάνω από 80% η απαιτούμενη ανοσία για το τείχος προστασίας - Λόγω των εμβολίων, δεν αυξήθηκαν οι περιπτώσεις βαριάς νόσησης - Αναλυτικά τα ποσοστά των εμβολιασμένων ανά ηλικιακή ομάδα

Στην πρόοδο που παρουσιάζει το πρόγραμμα εμβολιασμού στην Ελλάδα και στις τελευταίες εξελίξεις και έρευνες που αφορούν τα εμβόλια, αναφέρθηκαν στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου της Δευτέρας, ο γενικός γραμματέας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμού, Μαρία Θεοδωρίδου.

Η κυρία Θεοδωρίδου αναφέρθηκε στην ινδική μετάλλαξη και ποιους αφορά, τονίζοντας ότι «κτυπά» ανεμβολίαστους, ανοσοκατασταλμένους και παιδιά. Ωστόσο, δεν φαίνεται να κτυπα με πιο σοβαρά συμπτώματα, ενώ καλύπτεται από τα υπάρχοντα εμβόλια.

Ο κ. Θεμιστοκλέους αναφέρθηκε στην πρόοδο του εμβολιαστικού προγράμματος και στα ποσοστά των εμβολιασμένων ανά ηλικιακή ομάδα.

 

Η Μαρία Θεοδωρίδου δήλωσε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ένας αγώνας μεταξύ των ανθρώπων και των ιών. Είχαμε μπει σε ένα κλίμα αισιοδοξίας, όμως φαίνεται ότι ο ιός τρέχει γρηγορότερα και πρέπει να τρέξουμε και εμείς, πρόσθεσε αναφερόμενη στη μετάλλαξη Δέλτα.

 Η Δέλτα είναι η πιο μεταδοτική από όλες τις παραλλαγές του ιού και έχει επεκταθεί σε περισσότερες από 92 χώρες. 29 στελέχη έχουν εντοπιστεί στην Ελλάδα. Η Δέλτα αναμένεται να είναι το επικρατούν στέλεχος μέχρι τέλος του καλοκαιριού παγκόσμια και από αυτό θα προέρχεται το 90% των νέων λοιμώξεων.


Το συγκεκριμένο στέλεχος έχει 50-70% μεγαλύτερη μεταδοτικότητα από το βρετανικό, το οποίο με τη σειρά του ήταν 50% πιο μεταδοτικό από το αρχικό στέλεχος της Ουχάν.

Το στέλεχος Δέλτα αναμένεται να «χτυπήσει» κυρίως ανεμβολίαστους, ανοσοκατεσταλμένους και τα παιδιά.

 

Η εμφάνιση επιδημικής έξαρσης στο Ισραήλ, δείχνει ότι το ποσοστό ανοσίας 60% που έχει επιτευχθεί εκεί δεν είναι επαρκές για την προστασία από το Δέλτα στέλεχος. Το τείχος πρέπει να  υψωθεί σε ποσοστό που ξεπερνάει το 80%.

Σημαντικό είναι ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν αυξήθηκαν οι περιπτώσεις βαριάς νόσησης, γεγονός που επιβεβαιώνει την αξία του εμβολιασμού.

Για το στέλεχος Δέλτα οι δύο δόσεις προστατεύουν έναντι της σοβαρής νόσους σε ποσοστό 96% για το Pfizer και 92% για το AstraZeneca. Ανάλογα ποσοστά αναμένονται και στα άλλα εμβόλια.

Αντίθετα, η προστασία μετά από μία δόση είναι της τάξεως του 30%, επομένως αυτό που χρειάζεται είναι εντατικοποίηση των εμβολιασμών, και με δύο δόσεις.

Τα στοιχεία από τις ΗΠΑ δείχνουν ότι το 99% των θανάτων αφορά ανεμβολίαστους.

Η πορεία του εμβολιαστικού προγράμματος στην Ελλάδα είναι ικανοποιητική αλλά όχι μόνο δεν πρέπει να ανακοπεί αλλά να επιταχυνθεί. Αυτοί που πρέπει να πεισθούν είναι οι νέοι, οι αναβλητικοί και «τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον πιο επικίνδυνο ιό, αυτόν της παραπληροφορόρησης».

Και ένα αισιόδοξο μήνυμα: Οι επιστήμονες μελετούν εμβόλιο με υβριδική πρωτεΐνη ακίδα το οποίο θα προσφέρει μία ευρεία ανοσία έναντι όλων των κορωνοϊών.

Ο γενικός γραμματέας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους, αναφέρθηκε στην πρόοδο του εμβολιαστικού προγράμματος ανά ηλικιακή ομάδα.

Πιο συγκεκριμένα, σήμερα έχουν γίνει σχεδόν 80.000 εμβολιασμοί και στο τέλος της ημέρας θα έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 100.000 δόσεις.

Συνολικά έχουν γίνει 8.175.000 δόσεις, εκ των οποίων πάνω από 4.750.000 πολίτες έχουν κάνει τουλάχιστον μία δόση (45%) και πάνω από 3.650.000 έχουν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό τους, αριθμός που αντιστοιχεί στο 35% του συνολικού ποσοστού.

Όσον αφορά στα ποσοστά εμβολιασμού ανά ηλικιακή ομάδα:

-Στους 85 και άνω, έχουν εμβολιαστεί το 69% και με τα ραντεβού θα πάμε στο 70%
-Στους 80-84, το 70% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 71%
-Στους 75-79, το 81% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 83%
-Στους 70-74, το 75% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 77%
-Στους 65-69, το 76% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 77%
-Στους 60-64, το 70% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 72%
-Στους 55-59, το 65% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 68%
-Στους 50-54, το 61% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 64%
-Στους 45-49, το 54% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 60%
-Στους 40-44, το 47% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 53%
-Στους 35-39, το 39% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 43%
-Στους 30-34, το 34% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 40%
-Στους 25-29, το 22% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 33%
-Στους 18-24, το 11% έχουν εμβολιαστεί και με τα ραντεβού θα πάμε στο 20%

Όσον αφορά στο πρόγραμμα «Γαλάζια Ελευθερία», για τα 19 μεγάλα νησιά:

-ο μέσος όρος με μία δόση είναι στο 54%
-ο μέσος όρος με δύο δόσεις είναι στο 45%

Όσον αφορά στο πρόγραμμα κατ' οίκον εμβολιασμού, ο κ. Θεμιστοκλέους δήλωσε ότι θα ξεκινήσει τις επόμενες ημέρες, ενώ αύριο θα ψηφιστούν οι σχετικές διατάξεις. Ο κ. Θεμιστοκλέους τόνισε ότι είτε ο εμβολιασμός γίνει σπίτι, είτε στο ιατρείο, ο πολίτης δεν θα έχει καμία υποχρέωση στην αμοιβή.

ΠΗΓΗ: protothema.gr

79a0d6a4899b79994a919b2a20690507_L.jpg

 των Χρίστου Τουλιάτου & Χρήστου Μπέλμπα

Πηγή: Αριστερή Ανασύνθεση

Στις 24 Ιούνη άρχισε το 21ο συνέδριο του ΚΚΕ, τέσσερα χρόνια μετά το προηγούμενο. Η περίοδος 4 χρόνων που πέρασαν από το 20ο συνέδριο χαρακτηρίστηκε από το βάθεμα της ήττας του λαϊκού κινήματος και την εμπέδωση όψεων του TINA σε μερίδες της κοινωνίας. Μία διεργασία που μεταφράστηκε σε ήττα όλων των εκδοχών της Αριστεράς συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ. Κι αν το 2017 στο 20ο συνέδριο δεν ήταν τόσο ορατή αυτή η εξέλιξη, το 2019 έγινε παραπάνω από εμφανής. Πως αλλιώς μπορούν να αποτιμηθούν τα κατ’ ομολογία άσχημα εκλογικά αποτελέσματα αυτής της χρονιάς για το κόμμα σε αυτοδιοικητικές, ευρωεκλογές και εθνικές εκλογές, όταν η ολοκλήρωση της στροφής του ΣΥΡΙΖΑ στον σοσιαλφιλελευθερισμό δεν σήμαινε εν τέλει την αποδέσμευση λαϊκών στρωμάτων προς το ΚΚΕ; Πόσο μάλλον όταν οι συνθήκες μπορεί να φάνταζαν για το ίδιο ευνοϊκές καθώς: α) Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια έμεινε η κύρια κοινοβουλευτική δύναμη της Αριστεράς (αν και βέβαια σε σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα καταγράφεται ως αριστερή δύναμη τυπικά), β) μετά την ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου την άνοιξη του 2016 δεν έχουμε μεγάλα πολύμορφα κινηματικά γεγονότα που παραδοσιακά αντιμετωπίζονταν με επιφύλαξη από το κόμμα και παρήγαγαν τριγμούς. Μάλιστα, σε αυτό το φόντο γενικής κινηματικής καθίζησης, οι κομματικοί ακτιβισμοί ή οι κινητοποιήσεις των συσπειρώσεων του κόμματος άφηναν την εντύπωση ότι θα διεύρυναν τις κοινωνικές και πολιτικές εκπροσωπήσεις του. Δεν έγινε όμως έτσι.

Το 21ο συνέδριο πραγματοποιείται μέσα στην συγκυρία της πανδημίας και της οικονομικής ύφεσης που είχε ως αποτέλεσμα στη χώρα μας και διεθνώς. Σεμία περίοδο που η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιταχύνει την υλοποίηση αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων σε διάφορα πεδία (βλ. νόμους Χατζηδάκη, Κεραμέως, Βορίδη, Τσιάρα κλπ.). Ευνόητο είναι να περιμένει κανείς ότι ένα κομμουνιστικό κόμμα θα καλεί σε μία επείγουσα ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος και στη συγκέντρωση πλατύτερων δυνάμεων για την αντίσταση και την ανατροπή αυτής της επίθεσης. Ειδικά εφόσον ορθά εκτιμά ότι επίκεινται ακόμα δυσμενέστερες εξελίξεις τόσο εγχώρια με υποτροπή της κρίσης και νέες πολιτικές λιτότητας όσο και διεθνώς με όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε πολεμικές εμπλοκές περιφερειακά ή γενικευμένα.

Από το κεντρικό σύνθημα του συνεδρίου μέχρι και τη διάρθρωση των Θέσεων (για πρώτη φορά σε 3 διακριτά τεύχη) μπορεί να δει κανείς ότι το ΚΚΕ ιεραρχεί διαφορετικά τα πράγματα. Το κεντρικό σύνθημα: «Δυνατό ΚΚΕ, Νους-Καρδιά-Οργανωτής της εργατικής-λαϊκής πάλης για το Σοσιαλισμό» έχει και πάλι έναν σαφώς αυτοαναφορικό τόνο, όπως και στο προηγούμενο συνέδριο. Παρόμοιο τόνο έχει και το πρώτο κείμενο του συνεδρίου που αφορά τον απολογισμό και τα συμπεράσματα της δράσης της Κεντρικής Επιτροπής και του κόμματος από το 20ο συνέδριο. Αυτό το κείμενο εμφανώς ιεραρχείται ως σημαντικότερο μεταξύ των τριών, όπως φαίνεται και στον προσυνεδριακό διάλογο και την αρθογραφία των στελεχών. Ένα κείμενο απολογισμού φυσικά είναι πάντα αναγκαίο σε μία τέτοια διαδικασία, όμως το περιεχόμενό του δεν είναι ένας τολμηρός αυτοκριτικός και κυρίως πολιτικός απολογισμός, αλλά ένας απολογισμός σε μεγάλο βαθμό στενά οργανωτικού χαρακτήρα, με αυτοκριτικές επισημάνσεις που κυρίως αφορούν το ενδιάμεσο στελεχιακό δυναμικό και τη βάση του κόμματος. Όσο και αν αποκαλέστηκε από διάφορες προσυνεδριακές συμβολές ως «αυτοκριτικό» κείμενο δεν είναι παρά ένα κείμενο όπου για άλλη μία φορά ο βασικός απολογισμός είναι ότι η γενική γραμμή (του νέου Προγράμματος του 19ου συνεδρίου και των τελευταίων συνεδρίων γενικότερα) είναι σωστή, αλλά ακόμα αντιμετωπίζεται πρόβλημα «αφομοίωσής» της στα ενδιάμεσα στελέχη και μέλη του κόμματος. Τέτοιου τύπου απολογισμοί δείχνουν κατά κανόνα ακριβώς το ανάποδο, ότι μία πολιτική γραμμή έχει σοβαρά προβλήματα να προχωρήσει στην πράξη και τελικά αυτό εσωτερικεύεται και οργανωτικά.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να γίνει ένα πρώτο σχόλιο. Σε ένα μηχανισμό σαν το ΚΚΕ ο πολιτικός διάλογος κατά κανόνα δεν διεξάγεται με ανοιχτούς όρους, παρά μόνο ίσως σε επίπεδο ανώτερων πολιτικών στελεχών και οργάνων. Στο επίπεδο της βάσης και ενός δημόσιου προσυνεδριακού διαλόγου οι όποιες διαφορετικές απόψεις εκφράζονται σε μεγάλο βαθμό μετωνυμικά, κυρίως όσον αφορά το στελεχιακό δυναμικό που τοποθετείται. Στο 18ο και 19ο συνέδριο που οι πολιτικές και προγραμματικές αλλαγές ήταν μεγάλες σε σχέση με το έως τότε κεκτημένο υπήρξαν σαφώς περισσότερα άρθρα ανοιχτής διαφωνίας με τις αλλαγές της πολιτικής γραμμής (και σαφώς περισσότερα άρθρα γενικά, επίσης, σε σύγκριση με το 20ο και το 21ο). Αυτό βέβαια αντανακλούσε και έναν εσωτερικό κλυδωνισμό στο ΚΚΕ στο έδαφος και των εξελίξεων της κρίσης και τελικά σήμαινε και οργανωτικά μέτρα για πολλούς από τους διαφωνούντες. Πλέον, η νέα γραμμή έχει κυριαρχήσει και έχει εμπεδωθεί εσωτερικά. Οπότε, η παραπάνω επισήμανση των Θέσεων για ελλείμματα αφομοίωσής της ακόμα και σε…στελεχιακό δυναμικό του κόμματος πέρα από το ότι σημαίνει κάτι για την ορθότητά της στην πράξη σημαίνει ίσως και κάτι άλλο.

Η αδυναμία αυτή είναι αντιληπτή και από μέρος του έμπειρου στελεχιακού μηχανισμού και δημιουργεί εύλογα προβληματισμό σε σχέση με την πιθανότητα να κοστίσει σοβαρά σε πολιτικό και εκλογικό επίπεδο (και επακόλουθα και σε οικονομικό επίπεδο). Για αυτό το λόγο, εκτιμούμε ότι η πίεση για κάποιες τακτικές προσαρμογές ευελιξίας της γραμμής είναι υπαρκτή. Άλλωστε, έτσι μπορούν να ερμηνευτούν και οι κινήσεις των δυνάμεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ τον τελευταίο χρόνο που έδειξαν λίγο πιο ανοιχτές σε κινηματικές συνεργασίες ανά περιπτώσεις (βλ. κινητοποιήσεις για απορρίμματα και άλλα τοπικά θέματα, φοιτητικό κίνημα, κάποιες κλαδικές κινητοποιήσεις και εργατικές κινητοποιήσεις σε κάποιες επαρχιακές πόλεις κλπ.). Υπό αυτό το πρίσμα είναι κατανοητή και η αρκετά τολμηρή κίνηση με το κοινό κείμενο υπογραφών που προτάθηκε από το ΚΚΕ σε ΣΥΡΙΖΑ, ΜέΡΑ25 και δυναμικό της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των κινημάτων εν όψει του εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Μία κίνηση, βέβαια, που μάλλον αντιμετώπισε και εσωτερικές αντιδράσεις από ό,τι φαίνεται αφενός στον τόνο της απόφασης απολογισμού της ΚΕ του ΚΚΕ το Δεκέμβρη του 2020[1] αφετέρου στη σχετική αναδίπλωση του ΚΚΕ στις κινητοποιήσεις που ξέσπασαν στις αρχές του 2021.

Αυτός ο προβληματισμός δεν αποτυπώνεται ανοιχτά στις Θέσεις ή τον προσυνεδριακό διάλογο. Είναι όμως εμφανής, κατά τη γνώμη μας, στον χρωματισμό δύο σχετικά διακριτών νημάτων σκέψης που χαρακτηρίζουν αρκετά κείμενα του προσυνεδριακού διαλόγου και αποτυπώνονται αντιφατικά σε διαφορετικά σημεία των Θέσεων. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται να υπάρχει μία υπόρρητη αντιδιαστολή μεταξύ προσυνεδριακών συμβολών. Από τη μία, όσων ρίχνουν το βάρος κυρίως σε οργανωτικά ζητήματα που καταλήγουν σε μία καλύτερη διάταξη και αποτελεσματικότητα στους αγώνες και τα κινήματα (με πολύ χαρακτηριστικές δύο αποστροφές που επαναλαμβάνονται συχνά σε προσυνεδριακά άρθρα[2]: α) την προσπάθεια να ξανακατακτηθεί η φιγούρα του μαζικού στελέχους, του «κομμουνιστή που είναι ηγέτης στο χώρο του», που δείχνει να φθίνει σε νεότερες γενιές και β) την επισήμανση ότι οι δυνάμεις του ΚΚΕ οφείλουν να παρεμβαίνουν και εντός κινητοποιήσεων που δεν ξεκίνησαν με πρωτοβουλία τους παρά τις όποιες αντιθέσεις ή δισταγμούς). Από την άλλη, την πολύ μεγάλη έμφαση άλλων άρθρων στην ανάγκη έντασης τηςιδεολογικής – μορφωτικής δουλειάς τόσο σε επίπεδο βάσης όσο και σε επίπεδο ενδιάμεσων στελεχών[3]. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι τα παραπάνω μπορεί να είναι και συμπληρωματικά σημεία, πλην όμως υπάρχουν και άρθρα που σαφώς ιεραρχούν το ένα έναντι του άλλου και μάλιστα με αποστροφές που επιχειρηματολογούν γιατί το ένα είναι κύρια προϋπόθεση του άλλου (είτε γιατί η ιδεολογική συγκρότηση είναι προϋπόθεση για την αποτελεσματική δράση είτε ότι η εμπειρία δεν αντικαθίσταται από μία ιδεολογική δουλειά διαβάσματος μόνο και προέχει το κριτήριο της πράξης). Κατά τη γνώμη μας, αυτή η συζήτηση είναι ουσιαστικά μετωνυμία μίας αντιπαράθεσης μεταξύ του αν χρειάζονται κάποια ευέλικτα τακτικά ανοίγματα στο κίνημα ή αν χρειάζεται επιμονή στη «δουλειά με το Πρόγραμμα και τη στρατηγική μας» και στην ιδεολογική συγκρότηση για να αντέξει το κομματικό δυναμικό τις πιέσεις της πραγματικότητας.

Ειδική όψη αυτών των προβληματισμών είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δυνάμεις του ΚΚΕ τόσο στις γειτονιές όσο και στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα. Ειδικά για το εργατικό κίνημα ο ανοιχτός εσωτερικός προβληματισμός διατυπώθηκε με σχετική ευκρίνεια[4]. Όψη, επίσης, αυτών των προβληματισμών είναι και η σαφής αναφορά σε προβλήματα που παρουσιάζει ένα νεότερο στελεχιακό δυναμικό που δουλεύει πλέον επαγγελματικά στο Κόμμα χωρίς να προλάβει να αποκτήσει σημαντική κοινωνική και πολιτική πείρα από τη μαζική δράση του. Προβλήματα όπως το γραφειοκρατικό στυλ δουλειάς, η απουσία υπομονής στη δουλειά με τα μέλη, ο δογματισμός, η αδυναμία να λειτουργήσει ως μαζικό στέλεχος κλπ. Προβλήματα που όπως αναφέρεται υπάρχουν παρά το ότι αυτό το νεότερο δυναμικό έχει συγκροτηθεί στη βάση του νέου Προγράμματος και της στρατηγικής που εκπονήθηκε στο 19ο συνέδριο, κάτι τέτοιο όμως δεν αρκούσε για να το προφυλάξει από την εμφάνιση των παραπάνω παθογενειών. Διόλου τυχαία το πρόβλημα της αποτελεσματικής συγκρότησης του κύριου ενδιάμεσου επιπέδου κομματικών οργάνων και στελεχών (Τομεακές Επιτροπές) τίθεται ξανά ως κύριο και αποτιμάται ότι δεν έχει επιλυθεί παρά το ότι είχε επισημανθεί ως σημαντικό και στο προηγούμενο συνέδριο.

Πέραν αυτών, ενδιαφέρον παρουσιάζει και το άνοιγμα κάποιων πολιτικών και ιδεολογικών – θεωρητικών θεμάτων στο πλαίσιο του διαλόγου που υποδεικνύουν (και προετοιμάζουν μάλλον…) για νέες μετατοπίσεις σε κάποιες θέσεις. Για παράδειγμα, η θέση της Κίνας στο σημερινό κόσμο, ο χαρακτήρας του κοινωνικού συστήματός της, και άρα και του ΚΚ Κίνας που ασκεί εξουσία στη χώρα, καταλαμβάνει για άλλη μία φορά αρκετό χώρο στην προσυνεδριακή αρθρογραφία. Ήδη από τις Θέσεις φαίνεται ότι η Κίνα χαρακτηρίζεται πλέον ως αναδυόμενη ιμπεριαλιστική δύναμη[5] και διάφορα άρθρα προσυνεδριακού λόγου είναι πιο τολμηρά στην κριτική τους ως προς το χαρακτήρα της καπιταλιστικής παλινόρθωσης εντός της χώρας και το πότε έγινε. Και φυσικά αντίστοιχα ασκείται κριτική στην πολιτική και την ιδεολογία του ΚΚ Κίνας, καθώς και τις αυταπάτες σε κομμουνιστικά κόμματα άλλων χωρών για το χαρακτήρα της Κίνας (αλλά και της σημερινής Ρωσίας) και το ρόλο του ΚΚΚ. Ελάχιστα άρθρα που επιχειρούν να υπερασπιστούν την παλιότερη γραμμή αντιμπεριαλιστικής αντιμονοπωλιακής γραμμής υπονοούν δειλά το ανάποδο, αλλά πλέον είναι εμφανές ότι αυτή η ορθή ανάγνωση της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στην Κίνα έχει εμπεδωθεί εντός του ΚΚΕ.

Επίσης, το ΚΚΕ δείχνει να αφουγκράζεται κάποιες αλλαγές σε κοινωνικοταξικό και ιδεολογικό επίπεδο και να επιχειρεί να τις ενσωματώσει (εντός των σφιχτών ορίων όμως των ιδεολογικών αναφορών του). Όσον αφορά στο ζήτημα της ανάλυσης των κοινωνικών τάξεων φαίνεται ότι παρά το ότι το 3ο κείμενο είναι αρκετά ελλειμματικό ως προς αυτό και παραθέτει πίνακες βασισμένους αποκλειστικά στα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (κάτι για το οποίο ασκείται δικαίως κριτική από κάποια προσυνεδριακά άρθρα), υπάρχει ένας ανοικτός προβληματισμός σχετικά με τον ορισμό τους και κυρίως με τη φύση και τον ρόλο των ενδιάμεσων στρωμάτων και των δημόσιων υπαλλήλων[6]. Σημειώνουμε ότι επισημαίνονται και σημεία για τη θεωρία του κράτους αν και εδώ τα πράγματα είναι πιο σαφή και χωρίς θεωρητικές αναζητήσεις[7].

Είναι ενδεικτικό όμως ότι εμφανίζονται αρκετά άρθρα που επιχειρούν να ερμηνεύσουν, να ασκήσουν κριτική και να επικαιροποιήσουν την πολιτική και θεωρητική άποψη του ΚΚΕ για διάφορα «νέα κοινωνικά κινήματα» (αντιρατσιστικό-προσφυγικό, οικολογικό, φεμινιστικό). Σημειώνουμε ότι στις Θέσεις η αναφορά σε αυτά τα ζητήματα καταλαμβάνει ελάχιστο χώρο. Εδώ μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι παρά διάφορες ορθές επισημάνσεις (ειδικά στο προσφυγικό ζήτημα, που βέβαια διαπλέκεται και πιο άμεσα με το ταξικό) υπάρχει ένα διάχυτο «κράτημα» απέναντι στις νέες μορφές κινημάτων που ξεσπούν ειδικά για το περιβάλλον και το έμφυλο ζήτημα. Μπορεί να επισημαίνονται διάφορα ορθά κριτικά σημεία για το ρόλο αστικών δυνάμεων που επιχειρούν να τα ενσωματώσουν, για τις αντιθέσεις αστικών και επιχειρηματικών μερίδων που σχετίζονται με αυτά (π.χ. στον κλάδο των ΑΠΕ και της ενέργειας), αλλά είναι σαφές ότι παραμένει η σημαντική δυσκολία του ΚΚΕ, λόγω και των πολιτικοθεωρητικών καταβολών του, να ενσωματώσει ουσιαστικά τις αγωνίες ενός νεότερου δυναμικού που κινητοποιείται γύρω από αυτά τα ζητήματα. Ειδικά στο έμφυλο ζήτημα τα όποια ανοίγματα παραμένουν συντηρητικά και δεν έλειψαν και εξαιρετικά προβληματικές τοποθετήσεις σχετικά με αυτό[8].

Συμπερασματικά, το 21ο συνέδριο είναι ένα συνέδριο αυτοσυντήρησης χωρίς ιδιαίτερες πολιτικές και θεωρητικές αλλαγές στο νέο «κεκτημένο» του Προγράμματος και της στρατηγικής που το ΚΚΕ εκπόνησε στο 19ο συνέδριό του. Παρά τις ορθές επισημάνσεις για τις αντικειμενικές δυσκολίες που επιφυλάσσει το μέλλον της εγχώριας και διεθνούς κατάστασης, οι στόχοι πάλης και η πολιτική κατεύθυνση παραμένουν εξαιρετικά αυτοαναφορικοί. Τα όποια δειλά τακτικά ανοίγματα επιχειρούνται σε διάφορα πεδία δεν φαίνεται να υποστηρίζονται πολιτικά και θεωρητικά από το σώμα των κειμένων των Θέσεων, κάτι που δείχνει ότι πρόκειται απλά για τακτικές επιλογές καλύτερης διαχείρισης της κομματικής γραμμής. Και δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά. Για να μπορεί να πει και κυρίως να πράξει κάτι διαφορετικό το ΚΚΕ χρειάζεται να υπερβεί το κεντρικό σχήμα που εκπόνησε από το 19ο συνέδριο και μετά και κωδικοποίησε πλήρως στο 20ο. Σε μία κριτική τοποθέτηση για εκείνο το συνέδριο είχαμε γράψει[9]:

«Η απουσία “μεταβατικής” λογικής πλέον δημιουργεί ένα έλλειμμα απάντησης στο πώς προσεγγίζεται η δράση σε μη επαναστατικές συνθήκες για να επιχειρείται η βελτίωση του κοινωνικού και πολιτικού συσχετισμού και να προετοιμαστεί το κόμμα για την περίοδο μίας επαναστατικής κατάστασης. Το έλλειμμα αυτό απαντιέται πλέον από το ΚΚΕ με ένα τριπλό τρόπο: αφενός με την πλήρη“αντικειμενικοποίηση” της επαναστατικής κατάστασηςαφετέρου με τηνκαταφυγή σε ένα “εξωγενές” αίτιο, που θα λειτουργήσει καταλυτικά για το ξέσπασμά της, και τέλος με τηνυποτίμηση της δυνατότητας κατακτήσεων σήμερακαι πριν τη σοσιαλιστική επανάσταση.[...]. Ο πλήρως αντικειμενικοποιημένος τρόποςπου το κάνει όμωςαφαιρείσχεδόν κάθε ενεργητικό ρόλο παρέμβασης στη συγκυρία και τις καμπές τηςγια το πολιτικό υποκείμενο. Περιορίζοντάς το πρακτικά σε ένα ρόλο εκφώνησης της γενικής στρατηγικής του στην κοινωνία καικινητοποιήσεων ρουτίναςμε πρακτικά προπαγανδιστικό ρόλο για να στρατολογεί, να “οικοδομεί” και να συντηρεί το δυναμικό του αναμένοντας την εντελώς αντικειμενικοποιημένη επαναστατική κατάσταση που κάπως εξωγενώς θα προκύψει[10].[...] Η σχέση Κόμματος και τάξης(και γενικότερα Αριστεράς και κινήματος)είναι διαλεκτικήκαι έχει ένα στοιχείο αντικειμενικότητας του ενός ως προς το άλλο μέσα σε μία πολιτική συγκυρία. Δηλαδή, η κατάσταση της τάξης (και του κινήματος) επάγει αποτελέσματα στα πολιτικά υποκείμενα της Αριστεράς όπως και το ανάποδο, η κατάσταση και η ποιότητα της παρέμβασης των πολιτικών υποκειμένων της Αριστεράς επάγει αποτελέσματα και τροποποιεί την κατάσταση του κινήματος. Και αυτό σε περιόδους κρίσης όπου οι παλιές βεβαιότητες και συσχετισμοί κλονίζονται αποκτά κρίσιμη σημασία,η υποκειμενική παρέμβαση μπορεί να είναι καταλυτικήσε περιόδους όπου συμπυκνώνεται ο ιστορικός χρόνος, μπορεί να τροποποιήσει άρδην κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς. [...] Σε απόσταση από μία τέτοια ανάγνωση το ΚΚΕ αναπτύσσει εκ νέου την άποψή του για τη σχέση κόμματος και κινήματος επιμένοντας στηνάρνηση ορισμού “μεταβατικών” αιτημάτων και στόχων πάληςκαι στην προβολή βασικά της στρατηγικής αντίληψής του ως κύριο στοιχείο.»

Το ΚΚΕ εφόσον παραμένει στο πλαίσιο αυτό δεν μπορεί παρά να κινείται σε ένα πολύ σφιχτό και κλειστό πλαίσιο, διατηρώντας εχθρικές σχέσεις με κάθε άλλη συλλογικότητα στο χώρο της Αριστεράς και του κινήματος και κάνοντας μικρά δειλά βήματα μόνο σε επίπεδο προσέγγισης προσώπων από το χώρο του περίφημου «οπορτουνισμού», όπως έγινε και στις τελευταίες εκλογές. Αρκεί αυτό για την εκλογική αναπαραγωγή και επιβίωση στα χρόνια που θα έρθουν; Όπως πάντα, η ζωή θα δείξει.

[1]https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=1%2F1%2F2021&pageNo=1&id=18113

[2] Και δίνουν έμφαση στις σχετικές διατυπώσεις που υπάρχουν σε αποστροφές των Θέσεων, βλ. τις Θέσεις 29-34 και ειδικά τη Θέση 30 του πρώτου κειμένου.

[3] Που δίνουν έμφαση σε αντίστοιχα σημεία των Θέσεων, βλ. Θέσεις 10-19.

[4] Βλ. τα επί της ουσίας αντιπαραθετικά άρθρα των Γ. Σκιαδιώτη (μέλους του Τμήματος της ΚΕ για την Εργατική Συνδικαλιστική Δουλειά): https://www.rizospastis.gr/story.do?id=11179501 και το άρθρο-απάντηση (εκτός προσυνεδριακού διαλόγου) του μέλους του ΠΓ που είναι χρεωμένο με την εργατική δουλειά Γ.Πρωτούλη: https://www.rizospastis.gr/story.do?id=11202256

[5] Βλ. τη χαρακτηριστική Θέση 10 του 2ου κειμένου των Θέσεων της ΚΕ.

[6] Για κάποια ενδεικτικά άρθρα με διαφορετικές απόψεις, που υποδεικνύουν εν μέρει και έναν πιο ανοιχτό θεωρητικό προβληματισμό και ανάγνωση πορισμάτων και άλλων μαρξιστικών ρευμάτων βλ. https://www.rizospastis.gr/story.do?id=11199970και https://www.rizospastis.gr/story.do?id=11172820

[7] Βλ. π.χ. το άρθρο πολεμικής https://www.rizospastis.gr/story.do?id=11232991 με αφορμή το άρθρο συμβολής του συνεργαζόμενου πλέον με το ΚΚΕ Γιάννη Μηλιού: https://www.rizospastis.gr/story.do?id=11144285

[8] Βλ. το άρθρο του συνεργαζόμενου Δ.Πατέλη https://www.rizospastis.gr/story.do?id=11239227, το οποίο κατά τη γνώμη μας υπερβαίνει τα εσκαμμένα οποιασδήποτε αριστερής κριτικής υιοθετώντας και επιχειρήματα της κυρίαρχης αστικής ιδεολογίας παρά την πεποίθηση ότι αντιπαρατίθεται σε αυτή….

[9] Βλ. αναλυτικά στο άρθρο κριτικής: https://www.ektosgrammis.gr/website/diavazontas-tis-theseis-kai-ton-prosynedriako-dialogo-gia-20o-synedrio-toy-kke, αλλά σε σημεία και στο εξαιρετικά εύστοχο κατά τη γνώμη μας άρθρο του Γ.Οικονομάκη: https://tetradia-marxismou.gr/%ce%ba%ce%ba%ce%b5-%ce%b7-6%ce%b7-%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-1934/ και παρά τη σημερινή στήριξή του στο ΚΚΕ.

[10] Με κύριο πιθανή εξωγενή καταλύτη για το ξέσπασμα μίας επαναστατικής κατάστασης να θεωρείται πλέον ένας πόλεμος κατά το ΚΚΕ.

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2021 08:29

Αντιλαϊκός καύσωνας αντιδραστικό μπαράζ

Γράφτηκε από τον

frontpages-min.png

▸(Σκίτσο του Βασίλη Παπαγεωργίου)

Σε επίθεση σε όλα τα μέτωπα προχωρά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, επιχειρώντας –μέσα στο καλοκαίρι και με τον κόσμο «ζαλισμένο» μετά από ενάμιση χρόνο πανδημίας– να περάσει σειρά βαθιά αντιλαϊκών νομοσχεδίων, αναγκαίων για την αστική αντιδραστική αναδιάρθρωση. Η ΝΔ εκμεταλλεύεται το γεγονός πως δεν υπάρχει αντιπολίτευση στην αντιλαϊκή της πολιτική, καθώς ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και Ελληνική Λύση συναινούν στην ουσία των κατευθύνσεων που εκπορεύονται από το κεφάλαιο και την ΕΕ.

Αλλά και ο υποταγμένος και γραφειοκρατικός συνδικαλισμός, όπως έδειξαν και οι κινητοποιήσεις κατά του αντεργατικού εκτρώματος Χατζηδάκη, δρα πυροσβεστικά για τις εργατικές και λαϊκές αντιδράσεις. Το αμέσως επόμενο διάστημα η κυβέρνηση προωθεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που φέρνει την ιδιωτικοποίηση και το τζογάρισμα της επικουρικής ασφάλισης, εισάγοντας στην ουσία τις ρυθμίσεις Πινοτσέτ και φορτώνοντας με βάρη πολλών δεκάδων δισ. ευρώ τα ασφαλιστικά Ταμεία, το δημόσιο και φυσικά τους ασφαλισμένους, παλιούς και νέους. Μέσα στο κατακαλόκαιρο προωθείται ένα ακόμα νομοσχέδιο για την εκπαίδευση, που στο όνομα της «αυτονομίας» μετατρέπει τα σχολεία σε επιχειρησιακές μονάδες, που χρειάζονται μάνατζμεντ και υποταγμένους εκπαιδευτικούς, άρα αξιολόγηση. Το πώς και εάν θα ανταποκρίνονται στις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, είναι αδιάφορο για τους νεοφιλελεύθερους. Το τρίτο νομοσχέδιο αφορά την αναδιάρθρωση της αστυνομίας… Την επόμενη βδομάδα η κυβέρνηση φέρνει στη βουλή και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, ενώ πίσω από τους πανηγυρισμούς για το Ταμείο Ανάκαμψης, δύσκολα κρύβονται οι νέες μνημονιακές υποχρεώσεις και η απογείωση του χρέους. Επιτακτική ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του κινήματος και αναβάθμισης της παρέμβασης της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής Αριστεράς.

ΠΗΓΗ: prin.gr

_ΤΑΤΛΙΝ.jpg

Ο Ναύτης, αυτοπροσωπογραφία του Βλαντίμιρ Τάτλιν (1911, νερομπογιές σε καμβά, 71,5 x71,5 εκ., Ρωσικό Κρατικό Μουσείο, Πετρούπολη)

Μετά την Επανάσταση του 1905 στη Ρωσία αναπτύχτηκε ένα αντι-ακαδημαϊκό καλλιτεχνικό ρεύμα από νεαρούς ριζοσπάστες ζωγράφους που στράφηκαν στη Μοντέρνα Τέχνη του γαλλικού Ιμπρεσιονισμού και του Πολ Σεζάν. Η κριτική τούς αποκάλεσε «η άκρα αριστερά της ζωγραφικής».

Παρά την κοινωνική και καλλιτεχνική καταπίεση και τη λογοκρισία τού τσαρικού καθεστώτος, οι νεαροί Αριστεροί Μοντερνιστές ζωγράφοι κατάφεραν να δημιουργήσουν μια δυναμική τάση που με συνεχείς διαλεχτικές μεταμορφώσεις πέρασε από τον Ιμπρεσιονισμό, τον Πριμιτιβισμό, τον Κυβισμό, και τον Φουτουρισμό, για να φτάσει την άνοιξη του 1914 στα πρωτότυπα ανάγλυφα από μεταχειρισμένα ξύλα, μέταλλα και γυαλιά τής Μη-Αντικειμενικής (αφηρημένης) Τέχνης του Βλαντίμιρ Τάτλιν.

Στη σφαγές τού Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1914-18) ο Τάτλιν παρουσίασε τρισδιάστατα έργα και πρότεινε την Αισθητική των Υλικών (δημιουργία σύμφωνα με τις ιδιότητες των υλικών), ένα τεράστιο πλήγμα στην τσαρική μπουρζουάδικη Αισθητική του υποκειμενικού γούστου τής «τέχνης για την τέχνη», που τον κατέστησε πρωτοπόρο του Ευρωπαϊκού Μοντερνισμού.

Ο Τάτλιν γεννήθηκε στη Μόσχα το 1895 (πέθανε το 1953). Δεκαπέντε χρονών μπάρκαρε σε επιβατικό πλοίο στηνΟδησόκαι ταξίδεψε στη Μαύρη Θάλασσα. Το 1902-3 σπούδασε ζωγραφική στο ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεχτονικής στη Μόσχα, απ’ όπου αποβλήθηκε για «κακή απόδοση και ακατάλληλη συμπεριφορά».Το 1904 σπούδασε για ένα χρόνο στη Σχολή Εμπορικού Ναυτικού της Οδησού. Επέστρεψε στη σπουδή της ζωγραφικής στη Σχολή Τεχνών της επαρχιακής πόλης Πένζα (1905-10) και αποφοίτησε με δίπλωμα καθηγητή Μέσης Εκπαίδευσης.

ΟΤάτλιν ήταν δραστήριο μέλος του παράνομου φοιτητικού συλλόγου με αποτέλεσμα να τον έχει φακελώσει η Αχράνα, η μυστική αστυνομία του τσάρου. Ο Τάτλιν δούλεψε ως ναύτης όλα τα καλοκαίρια του 1905-11 και επισκέφτηκε τα κύρια λιμάνια τής γραμμής Οδησός – Κωνσταντινούπολη – Σμύρνη – Ρόδος – Βηρυτός – Χάϊφα – Αλεξάνδρεια – Τρίπολη. Στο βιογραφικό του (1953) αναφέρει ότι κατέγραψε στη ζωγραφική του τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του (πίνακες 1910-12) και υπογραμμίζει ότι η δουλειά του ως ναύτη «με εκπαίδευσε ως καλλιτέχνη».

Ο Τάτλιν και οι Αριστεροί Μοντερνιστές υποστήριξαν με ενθουσιασμό την Οχτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία το 1917. Το 1918-19 ο Τάτλιν ανέλαβε Πρόεδρος της Επιτροπής Τεχνών της Πετρούπολης.

Στην τρίτη επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης, Νοέμβρης 1920, ο Τάτλιν παρουσίασε στην Πετρούπολη, και στη συνέχεια στο Συνέδριο των Σοβιέτ στη Μόσχα,ένα μοντέλο για το έργο του Μνημείο στην ΙΙΙη Διεθνή.

Ο Τάτλιν πρότεινε την ανέγερση μιας τεράστιας κατασκευής ύψους 400 μ. από μέταλλο και γυαλί ως τα κεντρικά γραφεία της Τρίτης Διεθνούς, το «Συμβούλιο των Αντιπροσώπων των Εργατών και Αγροτών του Κόσμου».Η κατασκευή περιλάμβανε 4 γυάλινες αίθουσες (σε σχήματα κύβου, πυραμίδας, κυλίνδρου και ημισφαίριου) που ισορροπούσαν ανάμεσα σε δυο ανερχόμενες έλικες και ένα άξονα σε γωνία 66,330 παράλληλο του άξονα της Γης.

Ήταν το πρώτο έργο σύνθεσης του Αριστερού Μοντερνισμού και της Επανάστασης,της επαναστατικής τέχνης στην περίοδο της Σοβιετικής Δημοκρατίας και προξένησε ενθουσιασμό αλλά και σοκ και έντονες αντιδράσεις από τους συντηρητικούς οπαδούς της μιμητικής ακαδημαϊκής τέχνης στο σοβιετικό κράτος και στο Κόμμα των Μπολσεβίκων.

Η Σταλινική Γραφειοκρατία κατέστρεψε στη δεκαετία του 1930 και τα δυο μοντέλα του Μνημείου στην ΙΙΙη Διεθνή.

Όμως μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο νεαροί Μοντερνιστές καλλιτέχνες ανακάλυψαν τα σχέδια του Τάτλιν και την Αισθητική των Υλικών, και τον ανακήρυξαν κορυφαίο καλλιτέχνη του 20ού αιώνα. Τα τελευταία 50 χρόνια δεκάδες καλλιτέχνες σ’ όλο τον κόσμο έχουν δημιουργήσει έργα που οι ίδιοι/ες ομολογούν ότι είναι βαθιά επηρεασμένα από το Μνημείο στην ΙΙΙη Διεθνή του Βλαντίμιρ Τάτλιν. –

Νίκος Αξαρλής, συγγραφέας της μελέτης Τάτλιν – Μνημείο στην ΙΙΙη Διεθνή, εκδόσεις ΚΨΜ Αθήνα 2020.

_Τάτλιν.jpg

Βλαντίμιρ Τάτλιν (φωτογραφία δεκαετίας 1910, Συλλογή Κωστάκη, MOMus Θεσσαλονίκη)

_για_το_Μνημείο_στην_ΙΙΙη_Διεθνή_του_Τάτλιν.jpg

Το πιο σημαντικό έργο του 20ου αιώνα, το μοντέλο για το Μνημείο στην ΙΙΙη Διεθνή του Τάτλιν, όπως παρουσιάστηκε σε πολιτική-καλλιτεχνική εκδήλωση στην Πετρούπολη στις 8 Νοέμβρη 1920. (Φωτ. Συλλογή Κωστάκη, MOMus Θεσσαλονίκη)

 

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2021 06:35

Τι καταβάλλεται από e-ΕΦΚΑ, ΟΑΕΔ και ΟΠΕΚΑ από Δευτέρα

Γράφτηκε από τον

euros-1024x683.jpg

Την ολοκλήρωση της καταβολής των συντάξεων Ιουλίου, την πληρωμή των αναδρομικών του ν. 4760/2020 για συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα και την πληρωμή των επιδομάτων του ΟΠΕΚΑ περιλαμβάνει -μεταξύ άλλων- ο προγραμματισμός των καταβολών από Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, e-ΕΦΚΑ και ΟΑΕΔ για την εβδομάδα 28 Ιουνίου-2 Ιουλίου. Συνολικά εκτιμάται ότι θα καταβληθούν περί τα 1,3 δισ. ευρώ σε 2,7 εκατ. περίπου δικαιούχους.

Ειδικότερα:

Από τον e-ΕΦΚΑ θα γίνουν την περίοδο 28 Ιουνίου- 2 Ιουνίου οι εξής καταβολές:

Τακτικές πληρωμές

– Τη Δευτέρα 28 Ιουνίου θα καταβληθούν 472,7 εκατ. ευρώ σε 861.799 δικαιούχους για τις κύριες και επικουρικές συντάξεις Ιουλίου των συνταξιούχων που προέρχονται από τους τέως φορείς ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ).

– Την Τρίτη 29 Ιουνίου θα καταβληθούν 543,3 εκατ. ευρώ σε 913.522 δικαιούχους για τις κύριες και επικουρικές συντάξεις Ιουλίου των συνταξιούχων του Δημοσίου και αυτών που προέρχονται από τ.ΝΑΤ, τ.ΕΤΑΤ, τ.ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και ΔΕΗ. Όπως έχει ήδη ανακοινωθεί από τον e-ΕΦΚΑ, την ίδια ημέρα (29 Ιουνίου) θα γίνει η πληρωμή των αυξήσεων που προκύπτουν από τα αυξημένα ποσοστά αναπλήρωσης του ν. 4670/2020 για τους συνταξιούχους του Δημοσίου που υπέβαλαν αίτημα συνταξιοδότησης μετά τις 13/5/2016.

– 14,6 εκατ. ευρώ θα καταβληθούν σε 480 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ.

– 400.000 ευρώ θα καταβληθούν σε 530 δικαιούχους για παροχές του τέως ΤΑΥΤΕΚΩ

– Τέλος, 11.000 ευρώ θα καταβληθούν σε 23 δικαιούχους για κληρονομικές παροχές επικουρικής σύνταξης

Έκτακτες Πληρωμές

– Την Τρίτη 29 Ιουνίου θα καταβληθούν 9,3 εκατ. ευρώ σε 26.000 δικαιούχους για προκαταβολές συντάξεων μηνός Ιουλίου, στη βάση του ν. 4778/2021

– Την Τετάρτη 30 Ιουνίου, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί από τον e-ΕΦΚΑ, για τους συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα που υπέβαλαν αίτημα συνταξιοδότησης μετά τις 13/5/2016, θα πραγματοποιηθεί με εμβόλιμη πληρωμή η καταβολή των αναδρομικών από την εφαρμογή του ν. 4760/2020. Για το ποσό της καταβολής και τον αριθμό των δικαιούχων θα ακολουθήσει νεότερη ενημέρωση από τον e-ΕΦΚΑ.

Από τον ΟΑΕΔ θα γίνουν οι εξής καταβολές:

– 10 εκατ. ευρώ σε 26.000 δικαιούχους για καταβολή επιδομάτων ανεργίας και λοιπών επιδομάτων

– 20 εκατ. ευρώ σε 8.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης

– 6,5 ευρώ σε 13.000 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.

– 5,5 εκατ. ευρώ για Προγράμματα Κοινωφελούς Χαρακτήρα (πληρωμή εισφορών σε φορείς)

Από τον ΟΠΕΚΑ την Τετάρτη 30 Ιουνίου θα πραγματοποιηθούν οι εξής καταβολές:

– 71,5 εκατ. ευρώ σε 171.947 δικαιούχους για αναπηρικά επιδόματα (αναπηρικά και διατροφής)

– 57 εκατ. ευρώ σε 261.622 δικαιούχους για Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα

– 30,8 εκατ. ευρώ σε 252.668 δικαιούχους για επίδομα στέγασης

– 12,2 εκατ. ευρώ σε 12.221 δικαιούχους για επίδομα γέννησης

– 11,4 εκατ. ευρώ σε 35.047 δικαιούχους για επιδόματα ανασφάλιστων υπερηλίκων

– 23,1 εκατ. ευρώ σε 124.340 δικαιούχους ως συνεισφορά του Δημοσίου σε δάνεια του Προγράμματος «ΓΕΦΥΡΑ» (λόγω COVID-19)

– 233.799 ευρώ σε 6.646 δικαιούχους για επίδομα ομογενών-προσφύγων

– 94.968 ευρώ σε 119 δικαιούχους για έξοδα κηδείας ανασφαλίστων

– 167.538 ευρώ σε 2.735 δικαιούχους ως συνεισφορά του Δημοσίου σε δάνεια (προστασία κύριας κατοικίας)

Σημειώνεται τέλος ότι για την ερχόμενη εβδομάδα δεν υπάρχουν προγραμματισμένες πληρωμές από το ίδιο το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

πηγη:  documentonews.gr

gallia-ekloges.jpg

Μηδέν εις το πηλίκο για τα δύο κόμματα, που δεν κέρδισαν καμία περιφέρεια. Ρεκόρ αποχής και στον δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών.

Βαριά ήττα καταγράφει η γαλλική ακροδεξιά στον δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών, καθώς τα exit poll δείχνουν ότι ο Εθνικός Συναγερμός δεν θα κερδίσει καμία περιφέρεια. Απογοητευτική επίδοση και για το κόμμα του προέδρου, La Republique En Marche, το οποίο στην πρώτη του συμμετοχή επίσης δεν κατάφερε να νικήσει σε κάποια περιφέρεια.

Κι αν το ηχηρό καμπανάκι για τον πρόεδρο είχε σημάνει από τον πρώτο γύρο, με πέντε από τους δεκατρείς υποψηφίους του κόμματος να μένουν εκτός δεύτερου γύρου, για την γαλλική ακροδεξιά το αποτέλεσμα είναι βαρύ, καθώς δε μπόρεσε να καρπωθεί την ελεύθερη πτώση του LREM. Με βάση τα exit poll, επανεκλέγονται όλοι οι απερχόμενοι πρόεδροι των περιφερειών.

Σε κάθε περίπτωση και αυτές οι εκλογές αποτελούν ηχηρό καμπανάκι για την γαλλική πολιτική σκηνή και για τον ίδιο τον πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος δεν διανύει και τις καλύτερές του ημέρες στην προεδρία της χώρας.

Χάνει δυναμική η Λε Πεν;

Όλα αυτά τη στιγμή που και αυτή την Κυριακή η αποχή έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ με τους πολίτες να γυρίζουν την πλάτη στις κάλπες. Το ποσοστό συμμετοχής κυμάνθηκε κάτω από το 30%, ωστόσο, παραδοσιακά οι Γάλλοι ψηφοφόροι δεν δείχνει ιδιαίτερα «ζεστοί» για τις περιφερειακές εκλογές.

Στο exit poll του Ifop η εκτίμηση είναι πως το ακροδεξιό κόμμα δύσκολα θα ξεπεράσει το 20% σε εθνικό επίπεδο, μένοντας πίσω και από υποψήφιους της παραδοσιακής Δεξιάς και από τον συνασπισμό Πρασίνων και Αριστεράς.

Ο Εθνικός Συναγερμός ηττήθηκε και στην εκλογική περιφέρεια Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής, που ήταν εκείνη που ήλπιζε να κερδίσει ώστε να δώσει ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην προσπάθεια της Λε Πεν να διεκδικήσει με αξιώσεις την γαλλική προεδρία το 2022. Ο υποψήφιος του Εθνικού Συναγερμού έρχεται δεύτερος, με ποσοστό 44,2% πίσω από τον Ρενό Μιζελιέ των Ρεπουμπλικάνων που συγκεντρώνει ποσοστό 55,8%. Παρόμοια ποσοστά δίνει στους δύο διεκδικητές και μια δεύτερη δημοσκόπηση, της Opinionway.

Σε μια άλλη κρίσιμη περιφέρεια, την Ω-ντε-Φρανς (Άνω Γαλλία), τα exit poll δείχνουν άνετη νίκη του συντηρητικού Ξαβιέ Μπερτράν, πιθανού υποψήφιου για την προεδρία της Γαλλίας στις εκλογές του 2022.

Εφόσον οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν, η αποτυχία στον δεύτερο γύρο των εκλογών θα αποτελέσει καίριο πλήγμα στην προσπάθεια της γαλλικής ακροδεξιάς να πάρει προβάδισμα για την προεδρία.

Την ίδια στιγμή, εγείρονται ερωτήματα για το εάν η Μαρίν Λε Πεν έκανε λάθος, αλλάζοντας την στρατηγικής της, μαλακώνοντας ελαφρώς την αντιμεταναστευτική και αντιευρωπαϊκή εικόνα του κόμματός της, προκειμένου να αποκτήσει ερείσματα στην παραδοσιακή δεξιά.

Η ίδια, σχολιάζοντας το αποτέλεσμα ανέφερε «απόψε, δεν θα πάρουμε καμία περιοχή. Υπάρχει βαθιά κρίση στην τοπική δημοκρατία. Η κινητοποίηση είναι το κλειδί για τις επόμενες νίκες».

«Απογοήτευση»

Ο Στάνισλας Γκερινί, υψηλόβαθμος στέλεχος του κόμματος Μακρόν παραδέχθηκε ότι τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά για την προεδρία. Το κόμμα του προέδρου, που ιδρύθηκε το 2017, συγκέντρωσε χαμηλά ποσοστά στον πρώτο γύρο, την περασμένη εβδομάδα και οι υποψήφιοί του δεν ήταν σε θέση να κερδίσουν καμία από τις 13 περιφέρειες σήμερα.

Επανεμφάνιση των «παραδοσιακών» κομμάτων;

Τα αποτελέσματα καταγράφουν μια σημαντική επιστροφή παραδοσιακών κομμάτων της Δεξιάς και Κεντροαριστεράς (σε συνεργασία με την Αριστερά και τους Πρασίνους), τα οποία είχαν δεχθεί ισχυρά πλήγματα από την νίκη-έκπληξη του Μακρόν το 2017.

Πολλά στελέχη της δεξιάς εξάλλου, με τον άνεμο της νίκης στο πλευρό τους, εκτιμούν ότι οι επόμενες προεδρικές εκλογές δεν θα είναι μια «μονομαχία» μεταξύ της Λεπέν και του Μακρόν.

«Τώρα, όλοι κατάλαβαν ότι οι προεδρικές είναι αγώνας για τρεις», σχολίασε ο Ξαβιέ Μπερτράν, ο νικητής στην περιφέρεια της Άνω Γαλλίας και ήδη υποψήφιος για το 2022.

Πιθανοί διεκδικητές της προεδρίας της Γαλλίας είναι επίσης η νικήτρια της περιφέρειας Ιλ ντε Φρανς, Βαλερί Πεκρές και ο Λοράν Βοκιέ, που κέρδισε στην περιφέρεια Ωβέρνης-Ροδανού-Άλπεων.

πηγη: efsyn.gr

seafarers-of-MV-Sincere-1.jpg

Επτά ναυτικοί έχουν δεχθεί βοήθεια ώστε να γυρίσουν στο σπίτι τους από πλοίο το οποίο ήταν ελλιμενισμένο σε λιμάνι της Μελβούρνης, μετά από επίσημη καταγγελία που υπέβαλαν για παρενόχληση και εκφοβισμό από ανώτερους αξιωματικούς του πλοίου.

Την Παρασκευή, οι ναυτικοί του MV Sincere υπέγραψαν μια επιστολή προς την Uniteam Marine που διαχειρίζεται το πλοίο, αρνούμενοι να ταξιδέψουν στο επόμενο λιμάνι, μέχρι να λάβουν τεκμηριωμένη διαβεβαίωση ότι στη συνέχεια θα επαναπατριστούν.

Ο Fanny Arhandika Trisna, ένας από τους ναυτικούς, είπε ότι κάνει αυτή την δουλειά για μια δεκαετία και δεν αντιμετώπισε ποτέ κακοποίηση σε τέτοιο επίπεδο αλλά και υπερβολική εργασία, που υπέστη στο Sincere. Πρόσθεσε επίσης ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο καπετάνιος αντιμετώπισε αυτόν και τους άλλους ναυτικούς σαν ζώα, χωρίς κανένα σεβασμό.

Σε δήλωση, ένας εκπρόσωπος της Uniteam με έδρα την Κύπρο δήλωσε ότι η εταιρεία συνεργάζεται με τη διεθνή ένωση ναυτικών. Είχαν διερευνήσει τις καταγγελίες των ναυτικών από την Ινδονησία για κακομεταχείριση του πληρώματος και κακή συμπεριφορά από τους αξιωματικούς.

Ο Matt Purcell, ο Αυστραλός βοηθός συντονιστής της ITF, δήλωσε ότι παρά το γεγονός ότι έχει περάσει περίπου 25 χρόνια στη βιομηχανία, δεν είχε δει ποτέ πριν τα μέλη του πληρώματος τόσο δυσαρεστημένα μέσα μέσα στον πρώτο μήνα από την 11μηνη σύμβασή τους.

Ο κ. Purcell, ο οποίος έχει πάει στο πλοίο αρκετές φορές για να μιλήσει με το πλήρωμα, είπε ότι ήταν μια καλή ένδειξη της κακοποίησης που έχουν δεχθεί. Θυμήθηκε επίσης πώς ένα 19χρονο μέλος του πληρώματος δέχθηκε τον εκφοβισμό και τος φωνές του καπετάνιου.

Χωρίς το πλήρωμα, ο κ. Purcell πρόσθεσε ότι το πλοίο θα ήταν κάτω από το ελάχιστο όριο που προβλέπεται από το κράτος σημαίας τους Νήσους Μάρσαλ.

Αυτό θα απαιτήσει από την διαχειρίστρια εταιρεία είτε να ναυτολογήσουν τοπικούς ναυτικούς, κάτι που θα μπορούσε να γίνει γρηγορότερα, είτε από το εξωτερικό, κάτι που πιθανότατα θα χρειαζόταν περισσότερο λόγω των περιορισμών ταξιδιού που σχετίζονται με πανδημία.

Ένας εκπρόσωπος της Αρχής για την Ασφάλεια στη Θάλασσα της Αυστραλίας είπε ότι γνώριζε τις ανησυχίες που είχαν εκφράσει μ οι ναυτικοί του Sincere. Είπε ότι η AMSA συνεργάζεται με το πλήρωμα, τους πλοιοκτήτες και την ITF για την ταχύτερη έρευνα και για επίλυση των ζητημάτων.

Τα εργασιακά πρότυπα στη ναυτιλιακή βιομηχανία μπορεί να είναι δύσκολο να επιβληθούν λόγω της συχνής απομόνωσης των πλοίων, των περίπλοκων ζητημάτων δικαιοδοσίας και των εταιρειών με ποικίλες ευθύνες.

Η συνεχιζόμενη πανδημία και οι παγκόσμιες εμπορικές διαμάχες, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης εμπορικής απεργίας της Κίνας στον αυστραλιανό άνθρακα, έχουν οδηγήσει μερικούς ναυτικούς να παραμείνουν στα πλοία για μήνες χωρίς να βγουν στη στεριά.

πηγη; e-nautilia.gr

Σελίδα 570 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή