του Θανάση Σκαμνάκη

Ότι η κυβέρνηση που μας κυβερνά δεν λάμπει από εξυπνάδα, από της κεφαλής μέχρι της υπουργού αρμόδιας για τη μόρφωση των ελληνοπαίδων, δεν επιδέχεται σοβαρής αμφισβήτησης. Δείτε μόνο πως ποζάρει ο πρωθυπουργός: ο πρωθυπουργός γιατρός, ο πρωθυπουργός  μηχανικός, και το χειρότερο, ο πρωθυπουργός πολιτικός. Θέατρο σκιών.

Σημάδια μια βαθύτερης παρακμιακής πολιτιστικής έκπτωσης.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν ασκείται εξουσία, και μάλιστα με αυστηρή επιβολή. Και ίσα-ίσα, ακριβώς γι’ αυτό, η επιβολή είναι άμεση, άκαμπτη και συχνά βλακωδώς επίμονη, αλλά όχι αναποτελεσματική για τα συμφέροντα που υπηρετεί.  Κυνική και μοχθηρή, σαν να εκδικείται το λαό.

Ούτε σημαίνει πως δεν υπάρχουν και δεν ενεργούν επιτελεία που και ικανούς ανθρώπους έχουν και τις πολιτικές και οικονομικές διεκπεραιώσεις κάνουν με επάρκεια και σχετική ευφυία.

Οπότε, η βλακεία των πάνω δεν μπορεί να είναι το άλλοθι των κάτω, να αδρανούν, να κωφεύουν και να γελάνε απλώς. Γιατί εδώ  είναι που τα γέλια βγαίνουν ξινά.

Πολύ περισσότερο που αυτό το σύστημα εξουσίας, με αυτό το υποβαθμισμένο πολιτικό προσωπικό, έχει καταφέρει να υποβαθμίσει την παρέμβαση της Αριστεράς, εν συνόλω, να αφοπλίσει τις λαϊκές αντιδράσεις και να αυξήσει τις πολιτικές απορίες και την αμηχανία των ανθρώπων.

Και επί πλέον, να κάνει δικά μας τα διλήμματα που αφορούν αυτούς.

Τελευταίο δείγμα η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού και το πρόστιμο των 100 ευρώ στους ανεμβολίαστους άνω των 60. Είναι σωστό ή λάθος;

Οπότε βγαίνουμε από το πεδίο των κυβερνητικών ευθυνών για την κατάσταση, από το αν τα έκαναν θάλασσα γενικώς με τα λοκντάουν, τις εκκλησίες, τα σχολεία, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, την κοινωνική προστασία, βγαίνουμε από τις επιλογές τους που θέλουν την οικονομία να νικάει την υγεία, σε στυλ Μπολσονάρο, αλλά δεν το λένε έτσι.

Αντί να ξεσηκωνόμαστε με την κυβέρνηση που μας αφήνει ακάλυπτους, που τη μια λέει το ένα και την άλλη το ακριβώς αντίθετο.

Αντί να ξεσηκωνόμαστε που του Σύστημα Υγείας συστηματικά και συνειδητά υποβαθμίζεται και εν μέσω πανδημίας και χιλιάδων θανάτων αφαιρείται από τη δημόσια υγεία σχεδόν 1 δισ. ευρώ. 

Αντί να διεκδικούμε μαχητικά δημιουργία πρωτοβάθμιων κέντρων υγείας, προσλήψεις μόνιμου νοσηλευτικού προσωπικού και κατάρτιση ενός εθνικού σχεδίου παρακολούθησης της πανδημίας.

Αντί να ξεσηκωνόμαστε με τον τρόπο που τα μέσα ενημέρωσης ασκούν την ενημέρωση και τον αποπροσανατολισμό.    

Αντί να ξεσηκωνόμαστε με επιστήμονες που εκχωρούν την επιστημονική τους επάρκεια και αξιότητα στους κυβερνητικούς χειρισμούς.

Αντί να οργιζόμαστε με την εκκλησία που σπέρνει την αμφιβολία, για άλλη μια φορά, προς την επιστήμη, και ξαναφέρνει τα σκοτάδια την εποχή των ηλεκτρονικών επιτευγμάτων και τους πιστούς της κοντά στο θάνατο.

Αντί να ξεσηκωνόμαστε κατά της γενικευμένης άγνοιας που σκορπούν οι επίσημοι φορείς, τα υπουργεία τους, τα μέσα επικοινωνίας και οι λοιποί…

Αντί να απομονώνουμε την ακροδεξιά και το νεοναζισμό που σηκώνει το δηλητηριώδες κεφάλι του, πατώντας και πάλι πάνω σε αυτή την άγνοια.

Αρχίζουμε να τα βάζουμε με τον διπλανό μας υπερήλικα που δεν εμβολιάζεται, με την απέναντι ανόητη που με το λιβανιστήρι αποτάσσει τον ιό, με το νεαρό ανεύθυνο που στην μπούντζα του ό,τι και να γίνει. Δηλαδή, με όλα εκείνα τα δεδομένα μέρη της κοινωνικής συγκρότησής μας, τα οποία υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, και τα οποία στο έδαφος που καλλιεργεί αυτή η κυβέρνηση, αυτά τα 

μέσα ενημέρωσης, αυτοί οι επίσημοι επιστήμονες βγαίνουν στο προσκήνιο και διεκδικούν θέση λογικής.

Και αναρωτιόμαστε αν θα ήταν καλύτερα για λόγους προστασίας της ομάδας, να τους μπουζουριάσουν όλους τους ανεμβολίαστους και να τους παραπέμψουν στη  στρατόπεδα εγκλεισμού. Ή αν είναι καλύτερα να βάλουν σε όλους πρόστιμα. Και να αρχίσουμε να συμπαθούμε την ιδέα. Και ο είς αντιπρόεδρος Παν. Πικραμένος μας έδωσε και τη λύση, ανάμεσα σε ελευθερία και ασφάλεια, προτιμάται η ασφάλεια (μα δεν τα έλυσε η γαλλικός διαφωτισμός αυτά;).   

Οι κοινωνίες δεν λειτουργούν και δεν κυβερνώνται έτσι. Οι κοινωνίες έχουν όλες αυτές τις αντιφάσεις. Είναι πολύμορφες και γι’ αυτό πολύπλοκες. Τα ισχυρά κοινωνικά ρεύματα δεν διαμορφώνονται με διαταγές αλλά με υπερβάσεις.

Αν τώρα κάποια τμήματα της Αριστεράς στο οποιοδήποτε όνομα, ή της επαναστατικότητας ή της συνδιαλλαγής, κινούνται στα όρια του μεταμοντέρνου και, εν τέλει, νεοφιλελεύθερου ατομικισμού, οπότε ανάγουν το θέμα του μη εμβολιασμού σε μέγιστη έκφραση της ατομικής ελευθερίας

Αν τα τμήματα της Αριστεράς, που λέμε, θεωρούν πως αυτά είναι των άλλων, και αφήνουν τους άλλους, δηλαδή την κυβέρνηση και τους λοιπούς μηχανισμούς, να δουλεύουν, με εμάς απλώς παρακολουθητές.

Αν τα τμήματα της Αριστεράς μένουν αμήχανα στα κοινωνικά φαινόμενα του ανορθολογισμού, της επιστημιοφοβίας, της οπισθοδρομικής οργής.  

Αν αντί να δημιουργούμε ένα μαζικό και ισχυρό λαϊκό ρεύμα υπέρ της προστασίας της κοινωνίας μέσω του εμβολιασμού, και των άλλων μέτρων - που σημαίνει πως δεν έχουν συνείδηση του σκληρού εχθρού που μας απειλεί με θάνατο -υποκύπτουμε σε συνδικαλιστικά μισόλογα.

Αν αντί να βγαίνουμε στους δρόμους φωνάζοντας υπέρ της επιστήμης και της προόδου, αφήνουμε, ακόμη και στις γραμμές κάποιων τμημάτων, να κυκλοφορούν ανέξοδα οι ιδέες περί ιμπεριαλιστικού δακτύλου μέσω του εμβολίου.  

Αν, αν, αν … Χάνουμε το παιχνίδι. Κι όχι μόνο της προστασίας από τον ιό.

Ωστόσο, έχουμε ακόμη λίγο χρόνο. Μην τον ξοδέψουμε!..

πηγη: kommon.gr

Το «ραντεβού» τους με την εφορία δεν πρέπει να ξεχάσουν χιλιάδες φορολογούμενοι οι οποίοι έως το τέλος του έτους θα πρέπει να δηλώσουν ποσά που εισέπραξαν αναδρομικά από αμοιβές ή συντάξεις ή μετά από διασταυρώσεις διαπιστώθηκε ότι «ξέχασαν» να δηλώσουν εισοδήματα, όσοι απέκτησαν περιουσιακά στοιχεία και θέλουν να καλύψουν τεκμήρια αλλά και κάτοικοι εξωτερικού και κληρονόμοι.

Πιο συγκεκριμένα οι παραπάνω κατηγορίες φορολογουμένων θα πρέπει να υποβάλουν δηλώσεις στην εφορία για :

·       Εισοδήματα παλαιότερων ετών. Μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχοι, γιατροί του ΕΣΥ και άλλες κατηγορίες φορολογούμενων οι οποίοι με βάση ηλεκτρονική βεβαίωση αποδοχών της ΑΑΔΕ εισέπραξαν μέσα στο 2020 αναδρομικά, ανεξάρτητα από το χρόνο που ανάγονται, θα πρέπει να υποβάλλουν τροποποιητικές έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021. Ο υπόχρεος εισέρχεται στον λογαριασμό του στην ψηφιακή πύλη myAADE και επιλέγει τα έτη στα οποία ανάγονται τα αναδρομικά που εισέπραξε το 2020.  Αμέσως μετά την υποβολή της τροποποιητικής δήλωσης εκδίδεται νέο εκκαθαριστικό σημείωμα με το ποσό του φόρου, ο οποίος πρέπει να καταβληθεί εφάπαξ μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου 2022. Σημειώνεται ότι οι  δηλώσεις υποβάλλονται ηλεκτρονικά από το φορολογικό έτος 2015 και εφεξής, ενώ για το φορολογικό έτος 2014 και προηγούμενα υποβάλλονται ή αποστέλλονται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή με συστημένη επιστολή ή με κούριερ στη Δ.Ο.Υ.

·       Αναδρομικά που διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν δηλωθεί. Οι φορολογούμενοι οι οποίοι μετά από διασταυρώσεις της ΑΑΔΕ εντοπίσθηκαν ότι είχαν «ξεχάσει» να δηλώσουν εισοδήματα παρελθόντων ετών ή τους καταλογίσθηκε φόρος κατ΄ εκτίμηση και έλαβαν το σχετικό σημείωμα, έχουν τη δυνατότητα έως τις 31 Δεκεμβρίου για να υποβάλουν τροποποιητική δήλωση μαζί με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά. Αν με βάση τη δήλωση και τα δικαιολογητικά προκύψει μικρότερο ποσό οφειλής το επιπλέον βεβαιωθέν ποσό διαγράφεται, το δε τυχόν επιπλέον καταβληθέν ποσό επιστρέφεται. Πρόκειται για περιπτώσεις συνταξιούχων οι οποίοι μετά από ελέγχους της ΑΑΔΕ διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν δηλώσει ποσά που εισέπραξαν από το εξωτερικό.

·       Φορολογούμενοι οι οποίοι θέλουν να καλύψουν τεκμήρια διαβίωσης ή απόκτησης περιουσιακών στοιχείων μπορούν να επικαλεστούν γονικές παροχές χρηματικών ποσών. Οι σχετικές δηλώσεις θα πρέπει να υποβληθούν έως το τέλος του 2021.

·       Κληρονόμοι. Μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, οι κληρονόμοι έχουν περιθώριο για να υποβάλουν χειρόγραφα στην Εφορία τις φορολογικές δηλώσεις φορολογούμενων που απεβίωσαν το 2020.  Επίσης όσοι κληρονόμησαν ακίνητα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία και έχουν παρέλθει 6 μήνες από τον θάνατο του κληρονομούμενου θα πρέπει να υποβάλουν τη σχετική δήλωση.

·       Όσοι κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους μετέφεραν την κατοικία τους στο εξωτερικό  θα πρέπει να υποβάλλουν φορολογική δήλωση  μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου.

Παράλληλα, στις 31 Δεκεμβρίου λήγει η προθεσμία για την απόσυρση συγκεκριμένων μοντέλων ταμειακών μηχανών.

πηγη: ergasianet.gr

Ανησυχία για την ικανότητα της νέας παραλλαγής του κορονοϊού να διαφεύγει της φυσικής ανοσιακής προστασίας προκαλεί στους επιστήμονες η πρώτη σχετική μελέτη από τη Νότια Αφρική.

Σύμφωνα με όσα διαπίστωσαν οι επιδημιολόγοι του Εθνικού Ινστιτούτου για τις Μεταδιδόμενες Νόσους (NICD) της Νότιας Αφρικής, το νέο στέλεχος συνδέεται με πολύ μεγαλύτερο ποσοστό επαναλοιμώξεων, σχεδόν τριπλάσιο σε σχέση με τα προηγούμενα επιδημικά κύματα. Για τον λόγο αυτό, εκτιμούν οι επιστήμονες, η ραγδαία εξάπλωση της Όμικρον οφείλεται και στην ικανότητά της να μολύνει ξανά ανθρώπους που είχαν περάσει Covid-19 στο παρελθόν.

Οι Νοτιοαφρικανοί επιδημιολόγοι ανέφεραν ότι, σε αντίθεση με τις παραλλαγές Βήτα και Δέλτα, η Όμικρον δείχνει σημαντική δυνατότητα σε επίπεδο πληθυσμού για αποφυγή της φυσικής ανοσίας έπειτα από προηγούμενη λοίμωξη. Η μελέτη δεν εξέτασε, πάντως, κατά πόσο κάτι ανάλογο συμβαίνει με την εμβολιαστική ανοσία ή εάν οι επαναλοιμώξεις που προκαλεί η Όμικρον είναι πιο βαριές. Με βάση τις πρώτες ενδείξεις, τα υπάρχοντα εμβόλια φαίνεται να συνεχίζουν να προστατεύουν σημαντικά από σοβαρή νόσο Covid-19 και θάνατο.

Η μελέτη, που ακόμη δεν έχει δημοσιευθεί, σύμφωνα με τις βρετανικές «Financial Times» και «Guardian», βασίστηκε στην ανάλυση των αποτελεσμάτων των τεστ που είχαν γίνει στις 27 Νοεμβρίου σε ανθρώπους, οι οποίοι είχαν μολυνθεί τουλάχιστον πριν από τρεις μήνες, συγκρίνοντας τον κίνδυνο μίας νέας μόλυνσης στο ίδιο άτομο με τον αντίστοιχο κίνδυνο επαναμόλυνσης από προηγούμενα στελέχη του κορονοϊού. Ο κίνδυνος επαναλοίμωξης από την Όμικρον υπολογίστηκε ότι είναι τουλάχιστον 2,4 φορές μεγαλύτερος.

Ενδεικτικό είναι ότι στη Νότια Αφρική, όπου η Όμικρον ανιχνεύθηκε τον Νοέμβριο, υπάρχει έκρηξη κρουσμάτων και πάνω από το 20% των τεστ κορονοϊού (ένα στα πέντε) βγαίνει ήδη θετικό, αν και αυτός ο υψηλός δείκτης θετικότητας εμφανίζεται σε μία χώρα όπου η εμβολιαστική κάλυψη είναι χαμηλή (μόνο το ένα τέταρτο του πληθυσμού και το 36% των ενηλίκων έχουν εμβολιαστεί πλήρως).

πηγη: efsyn.gr

Αύξηση κατεγράφη στους ναύλους για μεγάλης διάρκειας χρονοναυλωμένα containerships, όπως αναφέρει σε έκθεσή της η Xeneta. Συγκεκριμένα, η εν λόγω αύξηση έλαβε χώρα μέσα στον Νοέμβριο και ήταν ίση με 16,3%. Με την εξέλιξη αυτή, το κόστος μεταφοράς ενός container, υπό συμβόλαιο χρονοναύλωσης, παρουσιάζει αύξηση 121,2% σε ετήσια βάση.

Ο Patrik Berglund, CEO της Xeneta, σχολίασε πως η «ανακούφιση» για τους ναυλωτές δεν αναμένεται να επέλθει σύντομα, καθώς η ζήτηση παραμένει σε υψηλά επίπεδα, τα οποία η παρούσα προσφορά δεν αρκεί για να την καλύψει. Ακόμη, οι εφοδιαστικές αλυσίδες παραμένουν υπό πίεση, με τα παραπάνω να συντελούν σε μια άνευ προηγουμένου έκρηξη των ναύλων. Αξίζει να σημειωθεί πως ο κ. Berglund δεν αποκλείει περαιτέρω αύξηση των ναύλων τους επόμενους μήνες, ενώ άλλοι αναλυτές εκτιμούν μια κάποια διόρθωση της αγοράς αργότερα μέσα στο 2022.

Παράλληλα, οι ναυτιλιακές εταιρείες απολαμβάνουν ισχυρά κέρδη, λόγω των καταγραφέντων ναύλων το 2021. Ενδεικτικά, η κινεζική Cosco Shipping Holdings σημείωσε αύξηση στα κέρδη της κατά 1.651% τους πρώτους εννέα μήνες του έτους, ενώ τα έσοδά της αυξήθηκαν κατά 117,5%, στα $33,24 δισ.

Εν κατακλείδι, η είσοδος σε συμβόλαια μακράς χρονοναύλωσης τη δεδομένη περίοδο φαίνεται πως ευνοεί τις ναυτιλιακές εταιρείες που επιλέγουν αυτή τη στρατηγική. Άλλωστε, διασφαλίζουν υψηλούς ναύλους, προσφέροντας την ίδια ώρα μια δικλίδα ασφαλείας στους ναυλωτές, καθώς τους επιτρέπουν να προστατευτούν από περαιτέρω αυξήσεις.

πηγη: naftikachronika.gr

Η κούραση είναι φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού στην καθημερινή πίεση.

Όταν όμως εκδηλώνεται με μεγάλη συχνότητα, πρέπει να επαναξιολογήσετε τη γενική σας υγεία.

Το αναμενόμενο είναι να κουράζεστε όταν έχετε φόρτο εργασίας, αλλά το σώμα και το μυαλό σας να επανέρχονται μετά από μια περίοδο ξεκούρασης.

Αν αυτό δεν συμβαίνει, η κούραση συσσωρεύεται και μπορεί να αποτελέσει αιτία σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Δείτε κοινές αιτίες μόνιμης κούρασης:

πηγη: onmed.gr

Η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά με ευθύνη, στέκεται μπροστά στους χιλιάδες εργαζόμενους του Πειραιά και τα σωματεία μέλη του εν όψη του 36^ου Συνεδρίου, διασφαλίζοντας τις διαδικασίες διεξαγωγής του με βάση το καταστατικό του.

Προκαλούν ερωτηματικά οι ανακοινώσεις συγκεκριμένων ναυτικών σωματείων αλλά και η στάση τους απέναντι στο επικείμενο Συνέδριο. Τα σωματεία αυτά ενώ είχαν κάθε δυνατότητα να φέρουν τα απαιτούμενα από το καταστατικό χαρτιά για να πάρουν μέρος όπως το μητρώο μελών και τ, δεν το έπραξαν. Αντίστοιχα απόντα από το 2012 – εκτός του σωματείου των θαλαμηπόλων – ήταν και από τα προηγούμενα συνέδρια του ΕΚΠ. Οι ίδιοι που εγκαλούν σήμερα την διοίκηση του ΕΚΠ για μια σειρά ζητήματα είναι οι ίδιοι που θυμήθηκαν σήμερα την ύπαρξη του Κέντρου μετά από σχεδόν μια 10ετία.

Είναι ψέμα ότι η χρηματοδότηση του ΕΚΠ από τον ΟΑΕΔ και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό εξαρτάται από την παρουσία των ναυτικών σωματείων, μιας και αυτή προέρχεται μόνο προσμετρώντας τα σωματεία της στεριάς και όχι της θάλασσας.

Όλα τα σωματεία μέλη μας που θα πάρουν μέρος στο 36^ο Συνέδριο του Κέντρου, έχουν προσκομίσει τα απαραίτητα χαρτιά, έχουν διεξάγει τις αρχαιρεσίες με τον ν.1264/82 και όχι με τον ν.330/76 και σε αυτό δεν θα υπάρξουν εξαιρέσεις. Είναι οξύμωρο και υποκρύπτει βαθιά αντιδημοκρατική και αντιδραστική αντίληψη αυτοί που αποκλείουν την δημοκρατική – πλουραλιστική εκπροσώπηση στα σωματεία τους να διεκδικούν το αντίθετο για το ΕΚΠ.

Επαναλαμβάνουμε προς όλες τις κατευθύνσεις πως το Εργατικό Κέντρο Πειραιά είναι και θα παραμείνει Εργατικό Κέντρο των εργαζομένων του Πειραιά και δεν είναι «τσιφλίκι» κανενός. Οι διοικήσεις των 7 σωματείων είναι αποκλειστικά υπεύθυνες και υπόλογες για τις αποφάσεις που έχουν πάρει τα όργανα του ΕΚΠ.

Στο 36^ο Συνέδριό του πρέπει και θα εκφραστεί η φωνή των εργαζομένων. Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά θα παραμείνει αποκούμπι των εργατικών σωματείων.

ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ Η ΕΛΠΙΔΑ

ΟΠΛΟ ΜΑΣ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

του Γιάννη Νικολακόπουλου

Όλα τα κόμματα και πολιτικά πρόσωπα, τα οποία είχαν ιδιαίτερη συμβολή κατά τη δεκαετία του 2010 στην επιβολή των μνημονίων και την καταστολή της αντίστασης του λαϊκού κινήματος, κατέχουν πρωταγωνιστικές θέσεις στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας.

Αυτή η πραγματικότητα αποτελεί το ασφυκτικό περιοριστικό πλαίσιο των μεταξύ τους πολιτικών αντιπαραθέσεων, την παρατηρούμενη στασιμότητα των πολιτικών συσχετισμών και τη βάση των μελλοντικών συνεργασιών.

Το ΠΑΣΟΚ το οποίο αναγκάστηκε λόγω χρεών στο δημόσιο να αλλάξει όνομα και να εμφανίζεται ως ΚΙΝΑΛ, είναι το κόμμα το οποίο πρώτο εισηγήθηκε, εφάρμοσε και υπεράσπισε αυτές τις απάνθρωπες μνημονιακές πολιτικές. Σήμερα λοιπόν θεωρεί ότι δικαιούται καλύτερης τύχης.

Έτσι τα ίδια πρόσωπα, αυτά που συνέβαλαν στη φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος του Ελληνικού λαού εμφανίζονται… χωρίς χρέη πολιτικά και οικονομικά, να διεκδικούν καλύτερη θέση στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Προέχει η σωτηρία και αναβάθμιση του ΚΙΝΑΛ

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του πρώην εκπρόσωπου τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και νυν υποψήφιου για την αρχηγία Π. Χρηστίδη στον ΑΝΤ1: «Το ΠΑΣΟΚ είναι η πιο βαριά φανέλα της ελληνικής πολιτικής ζωής και έχει έλθει η ώρα να ξαναπαίξει μπάλα».

Την άποψη φαίνεται ότι ασπάζεται και η αστική τάξη της χώρας. Έχοντας δικτατορικό έλεγχο των μέσων ενημέρωσης προκαλεί το μέγιστο δυνατό ενδιαφέρον της λεγόμενης κοινής γνώμης. Χρειάζονται το ΠΑΣΟΚ. Με δεδομένη την απλή αναλογική γνωρίζουν ότι πιθανόν θα είναι αναγκαίος ο σχηματισμός συμμαχικής κυβέρνησης. 

Αλλά ποιο είναι το σχήμα που θα εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή σταθερότητα; Μια συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ θάταν μια λύση αν δεν περιείχε τους ορατούς πλέον κινδύνους ανεπιθύμητης πολιτικής ενδυνάμωσης της ακροδεξιάς - αλλά και σχετικής στην κατάσταση που βρίσκεται- παγίωσης ή και ενδυνάμωσης της κομμουνιστικής αριστεράς. Τα αποτελέσματα της συγκυβέρνησης ΝΔ -ΠΑΣΟΚ δεν συνηγορούν σε αυτή την προοπτική. Οι συνέπειες θα ήταν απρόβλεπτες.

Προσαρμόζει λοιπόν την τακτική της στην πολιτική συγκυρία που προέκυψε. Η σωτηρία του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ είναι η βάση του ζητήματος.

Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις ο πρώτος στόχος επιτυγχάνεται. Το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να αυξάνει την επιρροή του στον Ελληνικό λαό.

Έπεται ποιος θα είναι αρχηγός

Ποιος θα είναι αρχηγός είναι δευτερεύον ζήτημα αλλά όχι χωρίς σημασία. Η τελική επιλογή των ψηφοφόρων έχει ιδιαίτερη αξία. Θα είναι ένα ακόμη δείγμα των πολιτικών τάσεων που επικρατούν και θα είναι σημαντικός παράγοντας στη μορφή των πολιτικών συμμαχιών και των πολιτικών που θα ακολουθήσουν.

Η εκλογή του Α. Λοβέρδου αθροίζει τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ στις επιθετικές δυνάμεις της ΝΔ. Ο μέχρι τώρα πολιτικός του βίος επιβεβαιώνει αυτή την προοπτική. Η συντηρητική πολιτική διαδρομή του Ανδρέα Λοβέρδου διανθίζεται από πολιτικά ανήθικες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός υγείας…γεγονότα ξεχασμένα βέβαια από τα ΜΜΕ αλλά και από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους. Η διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών και η εισαγγελική παραπομπή του για το διεθνές σκάνδαλο NOVARTIS συμπορεύονται με ενέργειες όπως και η τροχιοδεικτική βολή υποστήριξης της ΝΔ στο Ν/Σ για τον νέο ποινικό κώδικα κόντρα στη θέση του κόμματός του.

Ταυτόχρονα όμως προσθέτει χώρο κίνησης στο ΣΥΡΙΖΑ τον οποίο για να τον καλύψει θα χρειαστεί, σύμφωνα με την τακτική που ακολουθεί η ηγετική του ομάδα, να μετατοπιστεί ακόμη δεξιότερα.

Η εκλογή του Γ. Παπανδρέου με την παραδοσιακή αντιδεξιά του ρητορική αφαιρεί σε πρώτη φάση τουλάχιστον χώρο από το ΣΥΡΙΖΑ και βάζει εμπόδια σε κυβερνητικές συνεργασίες υπό την ηγεμονία της ΝΔ. Ταυτόχρονα αξίζει να επισημανθεί ότι όταν χρειάστηκε να γίνουν μεγάλες αντιλαϊκές κινήσεις, στην κυβέρνηση ήταν Σοσιαλδημοκρατικού τύπου κυβερνήσεις. Πρόσφατα στη χώρα μας με κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου μπήκαμε στα μνημόνια και με ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση ψηφίστηκε το 2015 το τρίτο μνημόνιο.

Η εκλογή του Ν. Ανδρουλάκη φαίνεται να εκφράζει όσους ενδιαφέρονται για την ενίσχυση της σταθερότητας του συστήματος διακυβέρνησης και την ενότητα του κόμματος η οποία εξυπηρετεί τον πρωταρχικό στόχο ισχυροποίησης του κόμματος. Με αρχηγό το Ν. Ανδρουλάκη το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ μπορεί να συνεργαστεί, χωρίς να προκαλέσει τριβές, με όλους. Με ΝΔ, με ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και με τους δύο μαζί αν χρειαστεί.

Αντίθετα, η επιλογή του Α. Λοβέρδου ή του Γ. Παπανδρέου, ο καθένας από τη δική του πλευρά, περιορίζει τις δυνατότητες απρόσκοπτων εναλλακτικών συμμαχικών λύσεων τις οποίες θα απαιτεί πιθανά η πολιτική συγκυρία που θα προκύψει από τις εκλογές.

Παρόλα αυτά φαίνονται να υπάρχουν ιδιαίτερα επιθετικοί πολιτικοί κύκλοι οι οποίοι στο όνομα ικανοποίησης ιδιαίτερων οικονομικών συμφερόντων και ευρύτερων πολιτικών στοχεύσεων εξυπηρετούνται από …καθαρότερες λύσεις. Η κρίση στο Αιγαίο, στην Κύπρο και στα Βαλκάνια σοβεί. Στο μόνο ζήτημα όπου υπήρξε ουσιαστική διαφοροποίηση με πρακτική πολιτική αξία μεταξύ των υποψηφίων στο debate της ΕΡΤ1, ήταν η εξωτερική πολιτική. Για τη συμφωνία των Πρεσπών από την πλευρά του Α. Λοβέρδου.

Άξιος αναφοράς είναι ο ξεπεσμός της αντίληψής τους για την δημοκρατία. Όπως προκύπτει από τους προεκλογικούς διαλόγους τους δημοκρατικό για το κόμμα θεωρείται ό,τι εξυπηρετεί συγκυριακά τη συλλογή ψήφων για τον κάθε υποψήφιο. Αφού πέρασαν πρώτα σε πλήρως αρχηγικό προσωποκεντρικό κόμμα όπου ψήφιζαν εκτός από τα μέλη και οι φίλοι, τώρα, το κύριο πρόβλημά τους είναι πως θα ψηφίσουν μέλη... άλλων κομμάτων τον εαυτό τους και πώς θα αποκλείσουν μέλη... άλλων κομμάτων που θα ψηφίσουν άλλους συνυποψηφίους!

Είμαστε σε μια περίοδο όπου τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα μεγεθύνονται με αυξανόμενους ρυθμούς και αποκτούν παγκοσμιότητα. Εντός αυτής της περιόδου οι αυτοπαρουσιαζόμενοι και προβαλλόμενοι υποψήφιοι πολιτικοί αρχηγοί ως Σοσιαλδημοκράτες, αναζητούν μικρές αποσπασματικές λύσεις σε επιμέρους ζητήματα.

Αυτά τα αδιάφορα για τον πολύ κόσμο εξελίσσονται εντός ενός συστήματος διακυβέρνησης το οποίο, παρόλη την εξαιρετικά αδύναμη πολιτική του αμφισβήτηση, ανησυχεί και φροντίζει για την περαιτέρω θωράκιση της σταθερότητάς του.

Αυτό από μόνο του σηματοδοτεί τις αλλεπάλληλες δυνατότητες λαϊκής παρέμβασης που αναγεννούνται από την όξυνση των ταξικών αντιθέσεων.

Έχει σημασία και τη δική του αξία ο βαθμός και η μορφή της δεξιάς μετατόπισης του πολιτικού σκηνικού το οποίο θα προκύψει από τη διαδικασία των εσωκομματικών εκλογών του ΚΙΝΑΛ.

πηγη: kommon.gr

Ακολουθώντας τα χνάρια μιας από τις σημαντικότερες στιγμές της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, θα περιηγηθεί μέσα από τις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας, με τον ιστορικό Γιώργο Μιχαηλίδη.

Το οδοιπορικό θα ξεκινήσει από το Μετρό Ακρόπολη στις 12 το πρωί.

«Τα Δεκεμβριανά του ‘44 αποτέλεσαν σημείο συμπύκνωσης και κορύφωσης των ταξικών αντιθέσεων που διαπερνούσαν την τότε ελληνική κοινωνία, τις οποίες είχε οξύνει και απογυμνώσει από κάθε προκάλυμμα ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Η δε έκβαση της μάχης της Αθήνας καθόρισε την πολιτική πορεία της χώρας, τουλάχιστον για τις τρεις επόμενες δεκαετίες. Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου σφραγίστηκαν και διαμόρφωσαν μεγάλο μέρος της ταυτότητάς τους», αναφέρει το δελτίο τύπου.

 Το Facebook Event του οδοιπορικού: Δεκεμβριανά 1944 – Ιστορικό Οδοιπορικό στους Δρόμους της Αθήνας

Αναλυτικά το δελτίο τύπου για το ιστορικό οδοιπορικό αναφέρει:

Δεκεμβριανά 1944 – Ιστορικό Οδοιπορικό στους Δρόμους της Αθήνας

Τα Δεκεμβριανά του 1944. Μια ρωγμή στην ιστορία των ταξικών αγώνων στην Ελλάδα!

Τόσα χρόνια μετά οι συζητήσεις γύρω απ’ αυτό που ήταν και σηματοδότησε ο Δεκέμβρης του 1944 συνεχίζουν με αμείωτο ενδιαφέρον. Τα Δεκεμβριανά του ‘44 αποτέλεσαν σημείο συμπύκνωσης και κορύφωσης των ταξικών αντιθέσεων που διαπερνούσαν την τότε ελληνική κοινωνία, τις οποίες είχε οξύνει και απογυμνώσει από κάθε προκάλυμμα ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Η δε έκβαση της μάχης της Αθήνας καθόρισε την πολιτική πορεία της χώρας, τουλάχιστον για τις τρεις επόμενες δεκαετίες. Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου σφραγίστηκαν και διαμόρφωσαν μεγάλο μέρος της ταυτότητάς τους.

Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μια τυχαία εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά ήταν η ωρίμανση της σταθερής πορείας προς τη ρήξη βάσει των αποκλινουσών πρακτικών, τοποθετήσεων και προοπτικών οι οποίες αναδείχθηκαν μέσα από τη δράση του ΕΑΜ και μερίδας του αστικού κόσμου. Ο φόβος της Βρετανίας και της ελληνικής αστικής τάξης λόγω της γιγάντωσης του ΕΑΜ, διαφαίνεται βάζοντας μπροστά σχέδιο αποδυνάμωσής του με διακοπή αποστολής πολεμοφοδίων και υπογράφοντας στα μέσα του 1944 τη Συμφωνία του Λιβάνου για το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας όπου το ΕΑΜ θα μειοψηφεί. Η αποφυγή της «κομμουνιστοποίησης» των Βαλκανίων ορίζει και τις πολιτικές συμμαχίες των Βρετανών στο εξής. Η δράση των Ταγμάτων Ασφαλείας εντείνεται. Δεκάδες είναι οι περιπτώσεις των μπλόκων και των ολοκαυτωμάτων που σημειώνονται σε όλη την ελληνική επικράτεια το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1944. Η ηγεσία της Αντίστασης δίνει αποφασιστικές μάχες εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλείας και όλων των ένοπλων συνεργατών των Γερμανών, όπου σε διάφορες περιοχές της Αθήνας και της χώρας προχωρούν σε σφαγές και απεριόριστη βία.

Η πολύχρονη καταπίεση, η φτώχεια κι η αιματηρή δράση των συνεργατών των ναζί κατέστησαν τις γειτονιές της Αθήνας καζάνια που κόχλαζαν. Σε αυτές κατοικούσε κόσμος που απέργησε για καλύτερους μισθούς και σταμάτησε τις απολύσεις στην κατεχόμενη Αθήνα του 1942, που με πολιτική απεργία και μαχητική διαδήλωση στις αρχές του 1943 εισέβαλε στο φρουρούμενο υπουργείο Εργασίας, έκαψε καταστάσεις και πήρε κρυμμένα τρόφιμα, τα οποία μοίρασε στο λαό της Αθήνας και τελικά ματαίωσε οριστικά την κατοχική επιστράτευση με τη διαδήλωση των 200.000 στις 5 Μάρτη στην κατεχόμενη Αθήνα του 1943. Όμως, η βρετανική αεροπορία που ξέρναγε βόμβες ισοπεδώνοντας τις γειτονιές της Αθήνας, τα τανκς και οι δεκάδες χιλιάδες Βρετανοί στρατιώτες δεν μπορούσαν να νικηθούν με τα όπλα του ΕΛΑΣ, που δεν είχε τη δυνατότητα ανεφοδιασμού. Όταν μετά το διαδοχικό αιματοκύλισμα της κεντρικής διαδήλωσης του ΕΑΜ στην Αθήνα στις 3 Δεκέμβρη και της πορείας της απεργίας που προκηρύσσεται στις 4 Δεκέμβρη ξεσπούν ένοπλες συγκρούσεις, η πόλη χωρίζεται στα δύο. Η δυναμική της σύγκρουσης που φέρει μέσα της τη συσσωρευμένη εμπειρία των 3,5 ετών της Κατοχής, ξεπερνάει τους όποιους πολιτικούς σχεδιασμούς. Απέναντι σ’ αυτούς τους δυσμενείς συσχετισμούς η μάχη της Αθήνας κράτησε 33 ημέρες.

πηγη: prin.gr

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οικονομικό σκάνδαλο μεγατόνων σχεδιάζει η τράπεζα Eurobank, μέσω διαρροών στον Τύπο και της κατασκευής μιας εντελώς αναντίστοιχης με την πραγματικότητα εικόνας επιτυχίας για τα οικονομικά της, που υποτίθεται σηματοδοτούν την έξοδό της από το τούνελ στο οποίο εισήλθαν όλες οι τράπεζες πριν 14 χρόνια, με τη χρεοκοπία της Ελλάδας.

Η είδηση είναι ότι το 2022 η Eurobank θα διανείμει μέρισμα στους μετόχους της, για πρώτη φορά από το 2008. Η προσπάθεια ωραιοποίησης της κατάστασης που, βάσει των σχεδίων της διοίκησης, δικαιολογεί την γενναιοδωρία προς τους μετόχους υποστηρίζεται: Πρώτο, από τα σημαντικά κέρδη που κατέγραψε το εννιάμηνο του τρέχοντος έτους, ύψους 298 εκ. ευρώ. Δεύτερο, από τη δέσμευση της διοίκησης ότι το επόμενο έτος θα εξασφαλίσει διψήφιο ποσοστό απόδοσης ιδίων κεφαλαίων, δηλαδή άνω του 10%. Τρίτο, από τον άθλο όπως περιγράφεται της μείωσης των κόκκινων δανείων σε ποσοστό κάτω του 10%. Και τέταρτο, από την μείωση του ποσοστού που κατέχει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στο μετοχικό της κεφάλαιο μόλις στο 1,4%! Τέλος τα βάσανα λοιπόν για την Eurobank με την η επιτυχία της να «στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα επιστροφής στην οικονομική κανονικότητα», όπως δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Φωκίων Καραβίας;

Τα «Eurobank statistics» ανθίζουν σε βάρος της ελληνικής οικονομίας. Η αύξηση των εσόδων από τραπεζικές αμοιβές και προμήθειες (από 413 εκ. το 2019 σε 426 εκ. ευρώ το 2020, βάσει των ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων του 2020) δεν είναι ο μοναδικός μάρτυρας της καθαρά παρασιτικής δράσης της τράπεζας που ίδρυσε ο δοσίλογος και συνεργάτης των Γερμανών, Λάτσης. Κυρίως είναι το σχέδιο «Ηρακλής» (1 και 2) που επέτρεψε στην τράπεζα να ξοφορτωθεί μη εξυπηρετούμενα αλλά και εξυπηρετούμενα δάνεια, «καθαρίζοντας» τον ισολογισμό της, με την εγγραφή των απαραίτητων επιβαρυντικών προβλέψεων. Το μεγάλο ξεφόρτωμα όμως έγινε χάρη στην εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, όπως προβλέπει ο νόμος κι όπως συμφώνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που δεν είδε καμία νόθευση του ανταγωνισμού ούτε καμία κρατική ενίσχυση, που ως γνωστό διώκει απηνώς…

Βάσει του σχεδίου «Ηρακλής» η τράπεζα Eurobank, όπως και όλες οι συστημικές τράπεζες, προέβη σε διαδοχικές τιτλοποιήσεις «κόκκινων» και «πράσινων» δανείων. Με την τελευταία τιτλοποίηση, ονόματι Mexico αξίας 3,2 δισ. ευρώ, ο δείκτης των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (ΜΕΔ) υποχώρησε στο 7,3%, ενώ ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας διαμορφώθηκε στο 15,7% και ο δείκτης CET1 (Common Equity Tier 1) στο 13,3%. Το σύνολο δε των ΜΕΔ μειώθηκε σε μόλις 2,9 δισ. ευρώ, όταν το 2016 ανέρχονταν σε 23 δισ. ευρώ. Ξέρουμε ωστόσο ότι η άλλη όψη του ξεφορτώματος των ΜΕΔ στους λεγόμενους εξυπηρετητές είναι η επιτάχυνση των πλειστηριασμών και το ξεσπίτωμα (με τη βοήθεια και του νέου πτωχευτικού νόμου) χιλιάδων οικογενειών που αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνεια τους. Επομένως, η άλλη όψη της εξυγίανσης του ισολογισμού της Eurobank είναι η φτωχοποίηση οικογενειών και μικρομεσαίων.

Το κοινωνικό έγκλημα της Eurobank είναι ακόμη μεγαλύτερο αν λάβουμε υπ’ όψη μας, ότι κατ’ εφαρμογή των προβλέψεων του νόμου, τιτλοποιούνται και ξεπουλιούνται όχι μόνο «κόκκινα» αλλά και «πράσινα» δάνεια. Στο χαρτοφυλάκιο Mexico για παράδειγμα, το 10% των δανείων ήταν εξυπηρετούμενα δάνεια, τα οποία προστέθηκαν έτσι ώστε να βελτιωθεί η αξιολόγηση και η τιμή του χαρτοφυλακίου στην δευτερογενή αγορά. Όσο για τους δανειολήπτες, που ενώ πλήρωναν έγκαιρα και στο ακέραιο τις δόσεις για το δάνειο που έλαβαν από την Eurobank, θα μάθουν ξαφνικά ότι χρωστούν στην ιταλική DoValue, …ποιός τους υπολογίζει!

Μέγας χρηματοδότης του Eurobank είναι επίσης και για πολλοστή φορά το ελληνικό δημόσιο και οι φορολογούμενοι που χρηματοδότησαν μέσω του προγράμματος Γέφυρα (1 και 2) τις εμπορικές τράπεζες ως στήριξη στους δανειολήπτες που βρέθηκαν σε δεινή θέση εν μέσω της πανδημίας. Όλες οι τράπεζες έλαβαν συνολικά 2,5 δισ. ευρώ κι έτσι μπορούν σήμερα να εμφανίζουν κέρδη!

Ευχαριστίες επίσης για την κερδοφορία τους τόσο η Eurobank όσο και όλες οι συστημικές τράπεζες οφείλουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μιας και οι χρηματοδοτήσεις του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας θα γίνουν μέσω των τραπεζών, όπως έγινε και με τις επιδοτήσεις στη διάρκεια της πανδημίας. Μέρος των δανείων του Ταμείου Ανάκαμψης συνολικού ύψους 12,7 δισ. ευρώ θα δοθούν με την μεσολάβηση των πιστωτικών ιδρυμάτων, με τον καθένα και την καθεμία να υποθέτει με ασφάλεια ότι οι τράπεζες πριν από οποιοδήποτε άλλο πρότζεκτ θα χρηματοδοτήσουν την δική τους επιβίωση…

Υπάρχει ωστόσο κάτι πολύ σημαντικότερο από όλα τα παραπάνω που αποτελούν καθημερινότητα για τον καπιταλισμό σε Ανατολή και Δύση και το οποίο μετατρέπει σε σκάνδαλο τα σχέδια διανομής μερίσματος της διοίκησης της Eurobank: Είναι τα λεφτά που χρωστάει στο ελληνικό δημόσιο η τράπεζα του ομίλου Λάτση από την λεγόμενη αναβαλλόμενη φορολογία και τα οποία ανέρχονται σε 3,7 δισ. ευρώ.

Για τους λάτρεις των αριθμών και της στατιστικής 1: Το ύψος της αναβαλλόμενης φορολογίας της Eurobank (3,7 δισ. ευρώ) είναι 12,4 φορές μεγαλύτερο από τα κέρδη του εννιάμηνου του τρέχοντος έτους (298 εκ. ευρώ)!

Για του λάτρεις των αριθμών και της στατιστικής 2: Το ύψος των αναβαλλόμενων φόρων της Eurobank είναι 6,6 φορές μεγαλύτερο των κονδυλίων που κόπηκαν από το υπουργείο Υγείας στον κρατικό προϋπολογισμό (4,66 δισ. το 2022 από 5,22 δισ. ευρώ το 2021).

Αναγκαίο να ειπωθεί ότι η Eurobank δεν είναι η μοναδική τράπεζα που βάσει νόμου έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση πληρωμής φόρων. Το ίδιο έχει συμβεί με όλες τις συστημικές τράπεζες που από κοινού οφείλουν στο ελληνικό δημόσιο 14,73 δισ. ευρώ. Το ύψος αυτών των χρημάτων καθιστά εντελώς εικονική την χρηματοοικονομική υγεία που εμφανίζουν επιδεικνύοντας διάφορους λόγους κεφαλαιακής επάρκειας, γιατί η κάθε επιχείρηση στην Ελλάδα θα μπορούσε να πράξει το ίδιο, αν εξαφάνιζε από τους ισολογισμούς της τις φορολογικές της υποχρεώσεις όπως χωρίς καμία αιδώ πράττουν οι τράπεζες. Καταλαβαίνουμε επομένως ότι η ποιότητα των εποπτικών τους κεφαλαίων είναι αξιοθρήνητη! Οι ελληνικές τράπεζες στηρίζονται σε πήλινα πόδια γι’ αυτό και η κεντρική Τράπεζα, που αποδεδειγμένα λειτουργεί ως θεματοφύλακας της ασυδοσίας των τραπεζών, διαρκώς επισημαίνει τους κινδύνους από τη διάβρωση των εποπτικών κεφαλαίων τους. Σε τέτοιο βαθμό ώστε στην τελευταία της έκθεση (σελ. 26) να κάνει λόγο για «δίδυμα προβλήματα» των ΜΕΔ και της αναβαλλόμενης φορολογίας. Αυτό ωστόσο αφορά τους εποπτικούς μηχανισμούς. Οι τραπεζίτες από την άλλη δεν αναφέρονται ποτέ στα λεφτά που χρωστούν στο ελληνικό δημόσιο, προετοιμάζοντας αργά ή γρήγορα την παραγραφή τους…

Εμάς, εργαζόμενους και φορολογούμενους άμεσα μας αφορά η ματαίωση των σχεδίων διανομής μερίσματος και η άμεση αποπληρωμή των αναβαλλόμενων φόρων, μιας και τώρα δεν συντρέχει κανένας λόγος για την μετάθεση των πληρωμών στο απώτερο μέλλον. Αν από το 2013 που ψηφίστηκε ο περίφημος νόμος Χαρδούβελη (υπουργός της κυβέρνησης Παπαδήμου και στέλεχος της Eurobank) τα σαπρόφυτα των συστημικών τραπεζών μπορούσαν να επικαλεστούν ότι η πληρωμή φόρων θα ισοδυναμούσε με την χρεοκοπία τους (κάτι που ισχύει για όλη την κοινωνία αλλά αφήνει παγερά αδιάφορες τις κυβερνήσεις), τώρα που τα κέρδη αυξάνονται, τι μπορούν να επικαλεστούν για να μην πληρώνουν τους φόρους;

πηγη: kommon.gr