Οι τρεις κύριοι ναυπηγικοί δείκτες της Κίνας διατήρησαν την ανάπτυξη τους πρώτους έντεκα μήνες του τρέχοντος έτους, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η China Association of the National Shipbuilding Industry (CANSI).

Για τους πρώτους έντεκα μήνες, η ναυπηγική παραγωγή της Κίνας ήταν 35,88 εκατομμύρια dwt, σημειώνοντας αύξηση 7,9%. Η νέα ναυπηγική παραγγελία ήταν 63,64 εκ. dwt, σημειώνοντας αύξηση 182,6%. Στα τέλη Νοεμβρίου, το βιβλίο παραγγελιών των κινεζικών ναυπηγείων ήταν 96,39 εκατομμύρια dwt, σημειώνοντας αύξηση 35,9% σε ετήσια βάση.

Ο όγκος των εξαγωγών της ναυπηγικής βιομηχανίας ήταν 33,38 εκατ. dwt, σημειώνοντας αύξηση 11,1% σε ετήσια βάση, ενώ οι νέες παραγγελίες ήταν 57,04 εκατ. dwt, μία αύξσηση της τάξεως του 188,5%.

Οι παραγγελίες εξαγωγών ήταν 85,69 εκατ. dwt στο τέλος Δεκεμβρίου, σημειώνοντας αύξηση 31,6% Ο όγκος των εξαγωγών της ναυπηγικής βιομηχανίας, οι νέες παραγγελίες για εξαγωγές και οι παραγγελίες εξαγωγών αντιπροσώπευαν το 93%, το 89,6% και το 88,9% του εθνικού όγκου αντίστοιχα.

Στα τέλη Δεκεμβρίου, η ναυπηγική παραγωγή της Κίνας, οι νέες παραγγελίες και οι παραγγελίες που ήδη είχαν γίνει αντιστοιχούσαν στο 45,5%, 53,3% και 47,8% αντίστοιχα, του παγκόσμιου μεριδίου της ναυπηγικής αγοράς.

Δεκαπέντε μεγάλες κινεζικές εταιρείες επισκευής πλοίων ολοκλήρωσαν 2.889 πλοία για τους πρώτους έντεκα μήνες, σημειώνοντας πτώση 5,1% σε ετήσια βάση.

πηγη: e-nautilia.gr

Απαντήσεις στα ερωτήματα χιλιάδων πολιτών που είναι θετικοί στον κορωνοϊό παρά τον πλήρη εμβολιασμό τους επιχειρούν να δώσουν οι επιστήμονες - Ποιο εμβόλιο είναι πιο αποτελεσματικό κατά της Omicron;

Σε περίοδο έξαρσης των κρουσμάτων της μετάλλαξης Omicron εξελίσσεται η αρχή της νέας χρονιάς, γεγονός που φάνηκε και από τον ιδιαίτερα αυξημένο αριθμό κρουσμάτων την περίοδο των εορτών.  Μεταξύ αυτών που τα PCR και Rapid τεστ τους βγήκαν θετικά, βρίσκονται και πλήρως εμβολιασμένοι πολίτες που είτε έχουν κάνει την αναμνηστική δόση, είτε έχει περάσει αρκετό διάστημα από την ολοκλήρωση της δεύτερης δόσης του εμβολίου.

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, είναι μονόδρομος πια ο εμβολιασμός με την τρίτη δόση για την άμεση προστασία από την παραλλαγή Omicron.

Στα εύλογα ερωτήματα πολιτών που διερωτώνται για ποιο λόγο νοσούν ενώ έχουν ολοκληρώσει την εμβολιαστική διαδικασία επιχειρούν να απαντήσουν Αμερικανοί ερευνητές.

Σύμφωνα με επιστημονική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο αρχής γενομένης από την εμφάνιση της εξαιρετικά μεταδοτικής μετάλλαξης Omicron. Η μετάλλαξη μολύνει τους ανθρώπους ακόμα και αν δεν συνεπάγεται σοβαρή νόσηση, ενώ η έξαρσή της συνέπεσε με την περίοδο των εορτών και ταξιδιών σε πολλά μέρη.

«Πολλοί άνθρωποι μπορεί εσφαλμένα να πιστεύουν ότι τα εμβόλια κατά της COVID-19 μπορούν να εμποδίσουν πλήρως την μόλυνση ωστόσο τα συγκεκριμένα είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να προλαμβάνουν βαρύτερες λοιμώξεις», τονίζει ο Louis Mansky, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Τα εμβόλια παραμένουν το βασικότερο όπλο στη φαρέτρα αντιμετώπισης της νόσου COVID-19 ιδίως για τους εκείνους που έκαναν και την αναμνηστική δόση.

Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζουν οι επιστήμονες, οι δύο δόσεις Pfizer/BioNTech ή Moderna ή η μία Johnson & Johnson εξακολουθούν να προσφέρουν ισχυρή προστασία κατά της Omicron. Αλλά, οι αναμνηστικές δόσεις των Pfizer/BioNTech και Moderna αυξάνουν τα επίπεδα των αντισωμάτων που βοηθούν στην «απόκρουση» της μόλυνσης.

Η παραλλαγή Omicron φαίνεται πως πολλαπλασιάζεται πιο εύκολα συγκριτικά με τις προηγούμενες μεταλλάξεις και αν το μολυσμένο άτομο αναπτύξει υψηλό ιικό φορτίο τότε είναι πιο εύκολο να να μεταδοθεί σε άλλους, ιδίως τους ανεμβολίαστους. Οι εμβολιασμένοι από την άλλη έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ήπια συμπτώματα ή να μείνουν ασυμπτωματικοί, αφού ο πλήρης εμβολιασμός ενεργοποιεί πολλαπλές άμυνες του ανοσοποιητικού σύστημα κάνοντας πολύ δύσκολο στην Omicron να τις προσπεράσει.

Όπως τονίζουν οι ειδικοί, οι προτροπές να παραμείνουν όλοι ασφαλείς και υγιείς δεν έχουν αλλάξει. Η υποχρεωτικότητα στη χρήση της μάσκας, η αποφυγή της πολυκοσμίας και η ενδυνάμωση του οργανισμού μέσω του εμβολιασμού είναι απαραίτητα.

πηγη:  ygeiamou.gr

Πάνος Τσίκαλας

Εισβολή και επέμβαση των ΜΑΤ και της ΟΠΚΕ, κρότου λάμψης μέσα σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, ξύλο σε εργαζομένους. Αυτές οι εικόνες της 21^ης Δεκεμβρίου έκαναν γνωστό στο πανελλήνιο τον αγώνα των εργαζομένων στην παλιά Kavala Oil, ο οποίος όμως ήταν ήδη σε εξέλιξη αρκετούς μήνες πριν.

Όλα ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2021, σύμφωνα με όσα περιγράφει στο Πριν ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στην Kavala Oil, Μανώλης Κελαϊδάκης. Τότε η εταιρεία έλαβε δάνειο 100 εκατ. ευρώ με αφορμή την πανδημία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εγγυητή το ελληνικό Δημόσιο. Παράλληλα όμως, παρουσίασε στους εργαζομένους ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης, το οποίο περιλάμβανε σύμφωνα με τον πρόεδρο των εργαζομένων «μειώσεις αποδοχών, εθελούσιες εξόδους και απολύσεις τουλάχιστον 80 ατόμων».

Όταν ξεκίνησε η εταιρεία να υλοποιεί το σχέδιο αναδιάρθρωσης προέκυψαν οι πρώτες αντιδράσεις των εργαζομένων καθώς, σύμφωνα με τους ίδιους, δεν τηρούνταν οι κανόνες ασφαλείας του εργοστασίου. «Βγήκαν σε εθελούσια 11 άτομα χωρίς να αντικατασταθούν με εργαζομένους που έχουν εξειδίκευση στο αντικείμενο. Μέσα στο εργοστάσιο υπάρχουν 80.000 βαρέλια πετρελαίου, υπάρχει υδρόθειο και πρέπει να τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας με βάση την οδηγία Σεβέζο. Με τις απολύσεις και τις εθελούσιες η εταιρεία δεν τηρεί κανέναν κανόνα, αλλάζει μονομερώς τα σχέδια αντιμετώπισης εκτάκτων περιστατικών και εμείς φοβόμαστε να πάμε στη δουλεία μας», υπογραμμίζει ο Μ. Κελαϊδάκης.

Για να αντισταθμίσουν τις εθελούσιες εξόδους και τις απολύσεις που ετοίμαζε η εταιρεία, το σωματείο εργαζομένων προχώρησε σε καθημερινή «περιφρούρηση ασφαλούς λειτουργίας» των εγκαταστάσεων από εργάτες που είχαν ρεπό ή βρίσκονταν σε άδεια, ώστε να επέμβουν σε περίπτωση ανάγκης σε βοήθεια των συναδέλφων τους.

Τον Οκτώβριο ήρθε η ώρα του shut down των εγκαταστάσεων, μίας προγραμματισμένης συντήρησης ώστε να μην προκύψουν προβλήματα στη λειτουργία του εργοστασίου. Όταν ολοκληρώθηκε με επιτυχία, όπως τόνισε σε δημόσια δήλωσή του ο απολυμένος πλέον διευθυντής παραγωγής Κώστας Ιωαννίδης, η εταιρεία δεν θέλησε επανεκκινήσει τη λειτουργία του εργοστασίου, ενώ οι εργαζόμενοι βρίσκονταν στα πόστα τους αντιδρώντας στο κλείσιμο.

Από 1^η Ιανουαρίου το 98% των εργαζομένων έχει προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας

Παρά την αντίδραση των εργαζομένων, τον Δεκέμβριο η εταιρεία προχώρησε σε όξυνση και υλοποίηση του σχεδίου «δήθεν εξυγίανσης», όπως το χαρακτηρίζει ο πρόεδρος των εργαζομένων. «Στις αρχές του Δεκεμβρίου η Energean έβγαλε σε διαθεσιμότητα 165 άτομα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τηρήσει σε καμία των περιπτώσεων τους κανονισμούς ασφαλείας. Η ίδια η εταιρεία δεν αντιμετωπίζει τον χώρο σαν εργοστάσιο με εύφλεκτα υλικά αλλά σαν χωράφι», προσθέτει ο M. Κελαϊδάκης.

Η εταιρεία ζήτησε, αφού μήνυσε το σωματείο, την επέμβαση της αστυνομίας ώστε να διαλυθεί η «περιφρούρηση ασφαλούς λειτουργίας» ή αλλιώς «κατάληψη», όπως τη χαρακτήριζε η ίδια. Τα ΜΑΤ και δυνάμεις της ΟΠΚΕ μπήκαν στο εργοστάσιο, πέταξαν κρότου λάμψης, χτύπησαν τους εργαζομένους, ενώ όπως καταγγέλλει στο Πριν ο πρόεδρος των εργαζομένων, κάπνιζαν μέσα σε ένα εργοστάσιο με υλικά που μπορεί να τινάξουν την πόλη στον αέρα.

Κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επιχείρησης, συνελήφθησαν 17 εργαζόμενοι που όμως αφέθηκαν πανηγυρικά ελεύθεροι την επόμενη μέρα χωρίς να τους ασκηθεί δίωξη. Οι εργαζόμενοι είχαν συγκεντρωθεί μαζικά έξω από τα δικαστήρια, με τους κατοίκους της Καβάλας να δείχνουν τη συμπαράστασή τους, όπως και την αλληλεγγύη τους στον αγώνα τους ενάντια στα σχέδια της εταιρείας.

Από 1^η Ιανουαρίου το 98% των εργαζομένων στην Kavala Oil έχει προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας ενάντια στις απολύσεις και στις κινήσεις της εταιρείας σε βάρος της ασφάλειας του εργοστασίου και της περιοχής. Οι εργαζόμενοι δηλώνουν στο Πριν ότι θα συνεχίσουν μέχρι η εταιρεία να κάνει πίσω, όσο και εάν η αστυνομία λειτουργεί σαν «ιδιωτική σεκιούριτι» της Energean.

«Τέσσερα περιπολικά και δυνάμεις της ΟΠΚΕ βρίσκονται καθημερινά έξω από το εργοστάσιο. Εμείς όμως θα παραμείνουμε εδώ, όπως κάνουμε όλο αυτό το διάστημα και θα είμαστε έως ότου η εργοδοσία εναρμονιστεί με τους κανονισμούς εργασίας και του Σχεδίου Αντιμετώπισης Απρόοπτων Περιστατικών για ν μπορέσουμε όλοι μας να επιστρέψουμε στην εργασία μας», καταλήγει ο Μανώλης Κελαϊδάκης.

Συγκλονιστική ήταν η συμμετοχή των κατοίκων της πόλης της Καβάλας στο συλλαλητήριο που διοργανώθηκε την Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου σε ένδειξη συμπαράστασης προς τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της Kavala Oil. Εκατοντάδες πολίτες έδωσαν το «παρών» στην συγκέντρωση στην πλατεία

Καπνεργάτη και στη συνέχεια διαδήλωσαν στους κεντρικούς δρόμους κάνοντας μια στάση και στην αστυνομική διεύθυνση. Τον αγώνα των εργαζομένων «χαιρέτησε» με ανακοίνωσή της και συνεχίζει να στηρίζει η Ταξική Κίνηση για την Εργατική Χειραφέτηση Θεσσαλονίκης. «Αυτές είναι οι επενδύσεις και η εφαρμογή των αντεργατικών νόμων που ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις για να τις διευκολύνουν {…} Βλέπουν ως κόστος ακόμα και την υγεία και τη ζωή των εργατών. Οι επενδύσεις που στηρίζονται σε θαλασσοδάνεια και πακέτα στήριξης τα οποία πληρώνει και αυτά ο λαός, προϋποθέτουν το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων», σημειώνει μεταξύ άλλων. «Ο αγώνας των εργαζομένων στην Καβάλα είναι αγώνας όλων μας!», τονίζει.

πηγη: prin.gr

Η κυβέρνηση χωρίζει τις δημόσιες υπηρεσίες σε περισσότερο και λιγότερο κρίσιμες, οργανώνοντας σύστημα εφεδρειών ώστε, σε περίπτωση μαζικών κρουσμάτων, να ενισχυθούν οι πιο ζωτικές υπηρεσίες. Οι δήμοι δίνουν μεγάλη βαρύτητα στις υπηρεσίες καθαριότητας, χωρίς να αναμένουν σημαντική διασπορά καθώς αφορούν εξωτερικούς χώρους

Ένα μαζικό πείραμα με απροβλέπτα αποτελέσματα θα εξελιχθεί τις επόμενες μέρες στη χώρα με την οικονομία ανοιχτή, με τους εργαζόμενους είτε να νοσούν είτε να πασχίζουν να μείνουν υγιείς, ενώ η καταιγίδα της υπερμεταδοτικής Ομικρον, που θα βρεθεί στο απόγειό της μετά τις γιορτές, αναμένεται να προκαλέσει ένα ντόμινο εξελίξεων στους χώρους δουλειάς με το ταυτόχρονο άνοιγμα σχολείων και την εκκίνηση των χειμερινών εκπτώσεων τη Δευτέρα. Τι θα γίνει αν τα κρούσματα σπάνε κάθε μέρα ρεκόρ;

Θα υπάρχουν υγειονομικοί να λειτουργήσουν τα νοσοκομεία; Εκπαιδευτικοί για τα σχολεία; Υπάλληλοι για τα δρομολόγια των συγκοινωνιών; Τίποτα από όσα ζήσαμε τα τελευταία σχεδόν δύο χρόνια δεν μπορεί να προδιαγράψει το πώς θα βγει η κοινωνία, η οικονομία και το τσακισμένο εθνικό σύστημα υγείας από την αναμέτρηση με τον ιό, και με μια… αισιόδοξη κυβέρνηση που, όταν δεν κηρύσσει τη λήξη της πανδημίας, τερματίζει και αυτά τα υποτυπώδη πρωτόκολλα υγιεινής και ασφάλειας που εφαρμόζονταν μέχρι πρότινος.

Δεν έχουμε (εμφανές) λοκντάουν και απαγορεύσεις μετακινήσεων, δεν έχουμε αποζημιώσεις για τα μαγαζιά -ειδικά τα μικρότερα- που θα αναγκαστούν να κλείσουν, δεν έχουμε 14 μέρες καραντίνα (αλλά μόλις 5), έχουμε ένα υπερμεταδοτικό στέλεχος με μειωμένη δυνατότητα ανίχνευσης από τα γρήγορα τεστ, έχουμε ανοιχτά σχολεία με πολυπληθή τμήματα, χωρίς την «καραμέλα» της προηγούμενης περιόδου, την τηλεκπαίδευση, και χιλιάδες ελλείψεις σε υγειονομικό προσωπικό είτε από νόσηση είτε από… αναστολή.

Η «πρώτη γραμμή» του Δημοσίου κι από πίσω το χάος

Διασφάλιση της λειτουργίας των υπηρεσιών «πρώτης γραμμής», με αντικατάσταση τυχόν νοσούντων υπαλλήλων από συναδέλφους τους προερχόμενους από υπηρεσίες της ίδιας οργανωτικής δομής. Σε αυτό το πνεύμα θα κινηθεί η λειτουργία του «στενού» δημόσιου τομέα την (τρέχουσα) περίοδο επικράτησης της μετάλλαξης Ομικρον.

Τα κατά τόπους υπουργεία ανταποκρίθηκαν εμπρόθεσμα στο εξαιρετικά επείγον αίτημα του υπουργείου Εσωτερικών, ενημερώνουν πηγές της Βασ. Σοφίας, συντάσσοντας εφεδρικά πλάνα λειτουργίας των υπηρεσιών τους. Κατά τις οδηγίες του -αρμόδιου για τη Δημόσια Διοίκηση- υπουργείου Εσωτερικών, στα εν λόγω «plan b» καταγράφονται ως υπηρεσίες «πρώτης γραμμής», δηλαδή κυρίως οι πιο κρίσιμες για την εξυπηρέτηση των πολιτών υπηρεσίες, όσες έχουν εργασίες που διέπονται από συγκεκριμένες προθεσμίες και όσες έχουν πιο επιτελικό-συντονιστικό χαρακτήρα: για παράδειγμα, το υπουργείο Εσωτερικών θα διασφαλίσει τη λειτουργία/στελέχωση του Τμήματος Πειθαρχικής Ευθύνης και Δεοντολογίας, που είναι και το αρμόδιο για την έκδοση των εγκυκλίων που αποστέλλονται σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Στο ενδεχόμενο κρουσμάτων στις παραπάνω υπηρεσίες, όσοι νοσήσουν θα αντικατασταθούν από το «προσωπικό ασφαλείας» που έχει οριστεί στα εφεδρικά πλάνα ή/και από άλλες προσωρινές μετακινήσεις.

Υπάρχει το ενδεχόμενο «κατάρρευσης» της λειτουργίας κάποιων δημόσιων υπηρεσιών λόγω έξαρσης κρουσμάτων; «Οχι στις υπηρεσίες πρώτης γραμμής» είναι η απάντηση πηγών του υπουργείου Εσωτερικών. Ορισμένες υπηρεσίες θεωρείται ότι δύνανται να λειτουργήσουν με λιγότερους υπαλλήλους για ένα σύντομο διάστημα, μιας και η έκδοση μιας σειράς πιστοποιητικών που ζητούν οι πολίτες μπορεί πλέον να γίνεται ηλεκτρονικά, ενώ ο περιορισμός της περιόδου απομόνωσης ενός κρούσματος στις 5 ημέρες και η τήρηση των μέτρων προστασίας (μάσκες, αποστάσεις κ.λπ.) στους χώρους εργασίας, κατά το υπουργείο, καθιστούν «μαθηματικά αδύνατο» το ενδεχόμενο να μείνουν κάποιες υπηρεσίες χωρίς προσωπικό σε κάποια φάση της πανδημίας.

Οσον αφορά τις υπηρεσίες των δήμων, η εξάπλωση της Ομικρον δεν μοιάζει να έχει προκαλέσει ιδιαίτερες ανησυχίες. Μέλημα των δημοτικών αρχών, όπως τονίζουν αυτοδιοικητικά στελέχη στην «Εφ.Συν.», είναι να διατηρηθεί η εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών καθαριότητας και αποκομιδής απορριμμάτων: με δεδομένο ότι πρόκειται για εργασίες που γίνονται σε εξωτερικό χώρο, οι δημοτικές αρχές δεν θεωρούν πιθανή μια έξαρση στις συγκεκριμένες υπηρεσίες.

Προς το παρόν σε στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης ή συνδικαλιστικούς εκπροσώπους των υπαλλήλων δεν έχουν σταλεί αναφορές για μαζικά κρούσματα σε υπηρεσίες του «στενού» δημόσιου τομέα. Ωστόσο, μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο προεδρεύων της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, Δ. Μπράτης, υπογραμμίζει την ανάγκη προληπτικών μέτρων: δωρεάν τακτικά τεστ στους δημόσιους υπαλλήλους, ειδικά σε όσους εργάζονται σε υπηρεσίες που έχουν συναλλαγές με το κοινό, εξυπηρέτηση των πολιτών με ηλεκτρονικό τρόπο έστω για ένα σύντομο διάστημα και τήρηση όλων των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων.

Την ανάγκη για πλήρη εφαρμογή της τηλεργασίας σε όλες τις υπηρεσίες που το επιτρέπει η φύση του αντικειμένου τους έχει τονίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν και τα κυβερνητικά μέτρα έχουν προβλέψει εφαρμογή της τηλεργασίας στο Δημόσιο με ανώτατο όριο το 50% των υπαλλήλων, υπάρχει πλήθος διαμαρτυριών εργαζομένων ότι το μέτρο εφαρμόζεται ανά περιπτώσεις σε χαμηλότερα ποσοστά ή και καθόλου.

Το νομοθετικό πλαίσιο του υπουργείου Εσωτερικών για την τηλεργασία στο Δημόσιο έχει μεν ψηφιστεί προ μηνών, εκκρεμεί όμως η έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των τηλεργαζομένων. Σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο, το Διάταγμα είναι υπό την επεξεργασία της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Εκτιμάται ότι θα εκδοθεί ώς τα τέλη Γενάρη και αμέσως, σύμφωνα με το υπουργείο, θα εφαρμοστούν οι προβλέψεις του νομοσχεδίου.

Η «Όμικρον» γονατίζει τους υγειονομικούς

Εκρηκτική αύξηση εισαγωγών ασθενών με Covid και πολλαπλά κρούσματα μεταξύ του υγειονομικού προσωπικού -περισσότερα από κάθε άλλη φορά σε όλη διάρκεια της πανδημίας- συνθέτουν την εικόνα στα νοσοκομεία της χώρας, που ετοιμάζονται με τρόμο να δεχθούν το νέο κύμα ασθενών μετά τις γιορτές.

Συνολικά σε όλη τη χώρα οι υγειονομικοί που νοσούν ξεπερνούν τους 2.500, εκ των οποίων οι 1.200 βρίσκονται μόνο στην Αττική (πηγή ΠΟΕΔΗΝ). Περίπου 64 υγειονομικοί εργαζόμενοι του «Γεννηματάς», 55 εργαζόμενοι του Νοσοκομείου «Σωτηρία», 66 του ΚΑΤ και 37 υγειονομικοί του «Αγίου Σάββα» βρίσκονταν σε καραντίνα μέσα στη βδομάδα. Τα νούμερα είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα αυξηθούν. Αναζητούμε αν υπάρχει έστω και την ύστατη ώρα κάποιο σχέδιο.

«Εχουμε σχέδιο αλλά και εναλλακτικό σενάριο για την ενίσχυση του ΕΣΥ, αν έχουμε μεγάλα ποσοστά νοσούντων υγειονομικών», τόνιζε την Τετάρτη σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο Θ. Πλεύρης στην προσπάθειά του να πείσει για το αμερικανικό μοντέλο της πενθήμερης καραντίνας των υγειονομικών.

Με χιλιάδες υγειονομικούς εκτός μάχης, η κυβέρνηση στρέφεται πλέον σε ακριβοπληρωμένες «επιτάξεις» κλινών από ιδιωτικές κλινικές και επιστρατεύσεις ιδιωτών γιατρών. Mια επικερδής συμφωνία με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Κλινικών, με την οποία ο ιδιωτικός τομέας στην Αθήνα θα δώσει 10-15% των απλών κλινών του για νοσηλείες Covid περιστατικών, δηλαδή 300-400 κλίνες. Αυτό σε συνδυασμό με την ημιαπασχόληση ιδιωτών γιατρών, που θα μπουν χωρίς την κατάλληλη εμπειρία στα δημόσια νοσοκομεία και είναι αμφίβολο αν μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά.

Την ίδια στιγμή ξεκινούν οι επιτάξεις ολόκληρων νοσοκομειακών ορόφων για την αντιμετώπιση περιστατικών Covid. Με επείγον επιχειρησιακό πλάνο, το υπουργείο Υγείας και η 1η ΥΠΕ αιτούνται από νοσοκομεία της Αττικής να μετατρέψουν και άλλες κλίνες σε κλίνες για Covid περιστατικά, στερώντας κρεβάτια από άλλους ασθενείς, με όποιες επιπτώσεις αυτό συνεπάγεται για την παραμελημένη επί δύο χρόνια λοιπή νοσηρότητα.

Το Νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» ρίχτηκε στη μάχη της πανδημίας με 10 ειδικευμένους παθολόγους. Γιατρός του νοσοκομείου (τα στοιχεία του στη διάθεση της εφημερίδας) μιλά στην «Εφ.Συν.» και περιγράφει την εξωφρενική συνθήκη των τελευταίων εβδομάδων, τη δραματική αύξηση της προσέλευσης ασθενών και την υπερμετάδοση της μετάλλαξης Ομικρον σε ασθενείς και υγειονομικό προσωπικό: «Δέκα γιατροί όλοι κι όλοι για να επιβλέπουν καθημερινά 180 κλίνες, 50 Covid και 130 μη Covid. Στο κέντρο της Αθήνας, σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο, η αναλογία ασθενών-γιατρών είναι τραγική, όχι απλά επικίνδυνη. Υπάρχουν 12 κενές οργανικές θέσεις γιατί ακόμη δεν έχουν γίνει προσλήψεις, ενώ οι εισαγωγές καθημερινά αυξάνονται».

Τις τελευταίες μέρες έχουν νοσήσει συνολικά 60-70 γιατροί του νοσοκομείου: «Οι εργαζόμενοι αρρωσταίνουν, φεύγουν, έρχονται, κολλάνε τους επόμενους, φεύγουν και εκείνοι. Ερχονται πίσω την πέμπτη μέρα για να δουλέψουν μέσα στο χαώδες περιβάλλον του νοσοκομείου, γιατί αλλιώς, χωρίς εργατικά χέρια, το σύστημα θα καταρρεύσει. Η Ομικρον μεταδίδεται πανεύκολα και είμαστε εξοντωμένοι, τόσο που είναι δεδομένο πως θα γίνει ένας λάθος χειρισμός στη μάσκα ή τον εξοπλισμό και θα κολλήσουμε. Με αλυσιδωτές εφημερίες και εξαντλημένους οργανισμούς, ζαλιζόμαστε από τη δίψα και την κόπωση».

Η πενθήμερη καραντίνα χαρακτηρίστηκε από την ΟΕΝΓΕ οδηγία «αντιεπιστημονική, αντεργατική και επικίνδυνη», η οποία «εκδόθηκε με κριτήριο “τις αντοχές της οικονομίας” και με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κράτους, της κυβέρνησης και της μεγαλοεργοδοσίας». Τόνιζε, μάλιστα, πως το CDC των ΗΠΑ αναθεώρησε τις οδηγίες και πλέον συνιστά απαραίτητα αρνητικό τεστ για την επιστροφή στην εργασία των ασυμπτωματικών εργαζομένων μετά το πενθήμερο, με την Ομοσπονδία να απαιτεί την άμεση απόσυρση της οδηγίας του υπουργείου Υγείας και του ΕΟΔΥ.

Αλλά και η επιστράτευση αυτοαπασχολούμενων γιατρών, στους οποίους, σύμφωνα με την αναπληρώτρια υπουργό Υγείας, θα σταλούν φύλλα πορείας ώς τη Δευτέρα, δεν αποτελεί λύση, όσο και αν η κυβέρνηση προωθεί το μέτρο ως το μαγικό ραβδί για την αποσυμπίεση του συστήματος υγείας. Οχι μόνο δεν καλύπτονται οι χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις που παραμένουν σαν ανοιχτή πληγή, αλλά, όπως τονίζει ο συνομιλητής μας από τον «Ερυθρό Σταυρό», «οι ιδιώτες γιατροί που έρχονται πρακτικά δεν έχουν την εμπειρία που απαιτείται για να καλύψουν τη δική μας δουλειά στα επείγοντα ιατρεία».

Εμπειροι διευθυντές ΕΣΥ, όπως ο Χρήστος Στεφανίδης («Ιπποκράτειο» Θεσσαλονίκης), ξεκαθαρίζουν πως η επιστράτευση ιατρών από τον ιδιωτικό τομέα δεν μπορεί, άμεσα, να λύσει κανένα πρόβλημα που προκύπτει από την απουσία των νοσοκομειακών, καθώς δεν μπορούν να προσαρμοστούν στην εξειδικευμένη λειτουργία των νοσοκομείων, πόσο μάλλον στις πτέρυγες Covid, όπως φάνηκε από τους προηγούμενους επιστρατευθέντες γιατρούς (βλ. συνέντευξη σελ. 17).

Με την έξαρση της πανδημίας να τσακίζει τους υγειονομικούς, ο Μιχάλης Γιαννάκος, πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, τονίζει στην «Εφ.Συν.» την ανάγκη προληπτικού ελέγχου κάθε βδομάδα. «Η κατάσταση είναι τραγική. Συνάδελφοι που έρχονται σε επαφή με θετικά κρούσματα υποβάλλονται σε τεστ και μέχρι την έκδοσή του συνεχίζουν να μεταδίδουν τον ιό. Αλλοι, λόγω της πενθήμερης καραντίνας, έρχονται με ενεργή νόσο μέσα στα νοσοκομεία. Σε κάθε νοσοκομείο της Αττικής δεκάδες εργαζόμενοι νοσούν. Με τα εμβόλια να συμβάλλουν στην ηπιότερη -πολλές φορές ασυμπωματική- νόσο είναι σχεδόν αδύνατο να ελέγξεις τη διασπορά. Χωρίς προληπτικό έλεγχο, ουσιαστικά δεν έχουμε την πραγματική εικόνα. Οι υγειονομικοί έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά πλέον, βλέπουν έναν νέο Γολγοθά με τσακισμένο ηθικό και ένα προσωπικό που συνεχώς χάνεται».

Πηγή: efsyn.gr, Στέργιος Ζιαμπάκας, Εύα Παπαδοπούλου - ergasianet.gr

Χριστίνα Πάντζου

«Μας τσάκισε η υπερεργασία. Θυσιάσαμε τον χρόνο που θα αφιερώναμε στην οικογένειά μας για να παραμείνουν τα κουτιά των δημητριακών στα ράφια των μαγαζιών. Κι από βασικοί εργαζόμενοι γίναμε “μηδενικοί” στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» έλεγε στους «New York Times» ο Νταν Οσμπορν, μηχανικός στη βιομηχανία Kellogg’s και πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος της Διεθνούς Ενωσης Αρτοποιών, Ζαχαροπλαστών, Καπνεργατών και Εργατών Σιτηρών (BCTGM). Οι 1.500 απεργοί απαιτούσαν αλληλεγγύη: αντιτίθενται σε ένα σύστημα αμοιβών δύο ταχυτήτων που αφήνει νέους εργαζόμενους με πολύ μικρότερες αποδοχές ενώ κάνουν την ίδια δουλειά, στην κατάργηση της αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των αποδοχών, στις κάκιστες συνθήκες δουλειάς.

Εξοντωμένοι από τις πάμπολλες ώρες δουλειάς λόγω της πανδημίας και οργισμένοι που οι εργοδότες τους δεν είναι πρόθυμοι να προσφέρουν ούτε ψίχουλα από τα τεράστια κέρδη τα οποία καρπώθηκαν (ούτε καν να τους πληρώσουν για τις μέρες που αρρώστησαν), δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στις ΗΠΑ κήρυξαν απεργίες, πολλές από τις οποίες κράτησαν μήνες έως ότου δικαιωθούν. Παράλληλα εκατομμύρια άνθρωποι αφήνουν τις δουλειές τους αναζητώντας καλύτερες συνθήκες δουλειάς: μόνο οι μισοί όσων ήταν χωρίς δουλειά στις αρχές του 2021 επέστρεψαν στην εργασία τους, ενώ περισσότερα από 4,5 εκατ. άτομα είχαν αφήσει τις δουλειές τους τον περασμένο Οκτώβριο, ένα φαινόμενο που οι ειδικοί αποκαλούν Η Μεγάλη Παραίτηση του 2021. Και η συνακόλουθη έλλειψη προσωπικού διευκολύνει τους εργαζόμενους να διεκδικούν μεγαλύτερες αποδοχές και καλύτερες συνθήκες δουλειάς. Συνδικάτα αρχίζουν να εμφανίζονται ξανά. Κάποιοι μισθοί αυξάνονται μετά από παρατεταμένες απεργίες. Και πολλοί κάνουν λόγο για αναβίωση του αμερικανικού εργατικού κινήματος.

Περισσότεροι από 30.000 εργαζόμενοι στον όμιλο παροχής ιατρικής φροντίδας Kaiser Permanente βγήκαν στους δρόμους σε Καλιφόρνια και Ορεγκον. Ακολούθησαν 2.000 υπάλληλοι του Mercy Hospital της Νέας Υόρκης. Αλλοι 10.000 κήρυξαν απεργία στην επιχείρηση γεωργικών μηχανημάτων και οχημάτων John Deere. Εργαζόμενοι στην πλατφόρμα Wirecutter των «New York Times» απήργησαν το τριήμερο προσφορών της Black Friday απαιτώντας αυξήσεις 2,5% τον χρόνο και αύξηση του κατώτατου μισθού.

Το απεργιακό κύμα απλώθηκε σε αεροδρόμια, λιμάνια, αποστακτήρια, ανθρακωρυχεία, Πανεπιστήμια σαν το Κολούμπια και το Χάρβαρντ, στην αυτοκινητοβιομηχανία Volvo, σε καταστήματα σαν τα Walmart, αλυσίδες ταχυφαγείων όπως τα McDonald’s, Wendy’s, Burger King και σε δεκάδες ακόμη τόπους δουλειάς.

Το Ινστιτούτο Εργασιακών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Κορνέλ κατέγραψε 346 απεργιακές κινητοποιήσεις ώς τις αρχές Δεκεμβρίου του 2021, ενώ μόνο τον Οκτώβριο απεργούσαν 25.000 εργαζόμενοι. Παράλληλα έγιναν 890 εκλογές σε συνδικάτα, από τις οποίες οι 573 αφορούσαν την επικύρωση νέου σωματείου.

Ανάμεσά τους οι εργαζόμενοι της Starbucks στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, που πέτυχαν τεράστια νίκη όταν σε εκλογές στις 9 Δεκεμβρίου κατάφεραν να ιδρύσουν το πρώτο συνδικάτο σε κατάστημα της εταιρείας στις ΗΠΑ. Ανάλογη προσπάθεια των εργαζόμενων της Amazon στην Αλαμπάμα απέτυχε προσώρας: η Εθνική Επιτροπή Εργασιακών Σχέσεων διέταξε νέα ψηφοφορία λόγω της ανάρμοστης στάσης της εργοδοσίας.

Απληστία και τεράστια κέρδη

«Οι επιχειρήσεις έχουν μεγαλύτερα κέρδη από ποτέ, ενώ πιέζουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν περισσότερο από ποτέ, συχνά θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους εν μέσω πανδημίας» έλεγε στο France24 η Κέιτ Μπρονφερμπρένερ του Πανεπιστημίου Κορνέλ της Νέας Υόρκης. «Οι εργαζόμενοι δεν είναι πλέον πρόθυμοι να υπογράψουν συμβάσεις που νιώθουν ότι δεν ικανοποιούν τις ανάγκες τους. Θέλουν να λάβουν κι αυτοί ένα κομμάτι της πίτας γιατί ό,τι πάρουν τώρα θα το έχουν κερδίσει μακροπρόθεσμα».

Δικαίως αν σκεφτεί κανείς πόσο μεγάλη είναι αυτή η πίτα. Ενώ 1.100 εργάτες της εταιρείας εξόρυξης άνθρακα Warrior Met Coal απεργούν από τον Απρίλιο, η εταιρεία, που αρνείται να τους δώσει έστω και μια πενιχρή αύξηση, σημείωνε το τρίτο τρίμηνο του 2021 καθαρά έσοδα 38,4 εκατ. δολάρια από 14,4 εκατ. δολάρια το ίδιο τρίμηνο πέρσι. Η απεργία στο John Deere γινόταν ενώ η εταιρεία ανακοίνωνε ρεκόρ κερδών το 2021 με 4,7 δισ. δολάρια. Ανάλογη είναι η κατάσταση στην Kellogg’s, που είδε την κατανάλωση δημητριακών της να αυξάνει κατά 16% σε έναν χρόνο, ενώ ο CEO της Στίβεν Κάχιλεϊν αμείφθηκε με μπόνους 11,67 εκατ. το 2020.

«Οι βασικοί εργαζόμενοι κουράστηκαν να τους ευχαριστούν τη μία μέρα και να τους αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμους την άλλη» έλεγε σε συνέντευξη Τύπου τον περασμένο μήνα η Λιζ Σούλερ, πρόεδρος της AFL-CIO, της μεγαλύτερης ομοσπονδίας συνδικάτων των ΗΠΑ. «Οι τίτλοι γράφουν πως υπάρχει έλλειμα πολιτών πρόθυμων να επιστρέψουν στις δουλειές τους. Αντίθετα έχουμε έλλειμμα ασφαλών, καλοπληρωμένων, βιώσιμων θέσεων εργασίας».

Οι ενθαρρυντικές νίκες

Με τις κινητοποιήσεις τους οι απεργοί αρχίζουν να τις κατακτούν. Επειτα από απεργία ενός μήνα των 420 εργατών της εταιρείας εμφιάλωσης αναψυκτικών Heaven Hill κοντά στο Λούισβι, η εργοδοσία -που απειλούσε να τους απολύσει όλους προσλαμβάνοντας νέους- υποχώρησε και συμφώνησε να μη μειώσει τις αμοιβές για υπερωρίες.

Οι 600 εργαζόμενοι στο εργοστάσιο τροφίμων της Frito-Lay, θυγατρικής της PepsiCo, στο Κάνσας μετά από 19 μέρες απεργίας πέτυχαν αυξήσεις μισθών και ημέρες ρεπό. Οπως συνέβη με τους 1.000 εργαζόμενους της Nabisco, που μετά την απεργία τους το καλοκαίρι κέρδισαν αυξήσεις μισθών, ελαστικά ωράρια που να εξυπηρετούν το προσωπικό και κατάργηση της πρακτικής των δύο επιπέδων αποδοχών, με μειωμένες για τους νεοπροσληφθέντες.

Και στις 3 Ιανουαρίου, έπειτα από 10 μηνών απεργία και με τη μεσολάβηση της υπουργού Εργασίας, Μάρτι Γουάλς, οι 700 νοσοκόμες του νοσοκομείου St Vincent, που απεργούσαν από τις 8 Μαρτίου, κατάφεραν να υπογράψει η επιχείρηση τρίχρονη συλλογική σύμβαση με αυξήσεις 2%, μικρότερες εισφορές των εργαζόμενων στην ασφάλιση, επιδόματα για όσες αντιμετωπίζουν βία κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Το κύμα θα γίνει κίνημα;

Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι πως έχουν δημιουργηθεί εκατομμύρια θέσεις εργασίας κακοπληρωμένες, εποχικές, μερικής απασχόλησης, όλες τους επισφαλείς, γράφει στο Counterpunch ο Τζακ Ράσμους, συγγραφέας τού «Η Μάστιγα του Νεοφιλελευθερισμού - Η Αμερικανική Οικονομική Πολιτική από τον Ρίγκαν στον Τραμπ». «Και τώρα που η συγκυρία είναι ευνοϊκή, αυτή η κακοπληρωμένη και επισφαλής εργατική δύναμη εξεγείρεται. Αναδύεται μια νέα στράτευση, με τους εργαζόμενους να παίρνουν στα χέρια τους τη μοίρα τους».

Είναι πρώιμο να προβλέψει κανείς αν αυτό το κύμα θα μετουσιωθεί πραγματικά σε ένα δυναμικό εργατικό κίνημα. Πάντως σηματοδοτεί μια τάση που φαίνεται να ενισχύεται, έτσι που το 2022 ίσως είναι μια χρονιά εμβληματική για τα δικαιώματα των εργαζόμενων και τα συνδικάτα, γράφει το περιοδικό «Time». «Η αμερικανική συνδικαλισμένη εργατιά έχει την τιμητική της έπειτα από δεκαετίες απώλειας δύναμης και επιρροής, προσφέροντας στους εργαζόμενους την καλύτερη ευκαιρία στην πρόσφατη Ιστορία να κερδίσουν το χαμένο έδαφος».

πηγη: efsyn.gr

Με τη βούλα κυβέρνησης και ΕΕ, το Ταμείο Ανάκαμψης αποκτάει και επίσημα τον τίτλο του «υπερμνημόνιου» για τον λαό, ενσωματώνοντας τα προαπαιτούμενα της «ενισχυμένης εποπτείας», της «μεταμνημονιακής αξιολόγησης» δηλαδή, που ξεκίνησε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζεται με κυβέρνηση ΝΔ.

Με άλλα λόγια, πέρα από τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις για την ψηφιακή και «πράσινη μετάβαση», η εκταμίευση των δόσεων από το Ταμείο Ανάκαμψης για λογαριασμό των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων προϋποθέτει στο εξής και τη διευθέτηση των «ουρών» που έχουν απομείνει στο πλαίσιο της «ενισχυμένης εποπτείας», σφίγγοντας κι άλλο τη θηλιά στον λαιμό του λαού.

Για να γίνει αντιληπτό το τι σημαίνει αυτό για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, αρκεί μια ματιά στην τελευταία έκθεση της Κομισιόν για τις «επιδόσεις» της ελληνικής κυβέρνησης στα πεδία που αξιολογεί η «ενισχυμένη εποπτεία».

Οπως αναφέρεται, «οι ελληνικές αρχές ανέλαβαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις στον ενεργειακό τομέα και τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών», ενώ «έκαναν σημαντικά και ευπρόσδεκτα βήματα προς την ολοκλήρωση των περισσότερων ειδικών δεσμεύσεών τους». Οι δεσμεύσεις αυτές αφορούν μεταξύ άλλων:

Την «πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του πτωχευτικού νόμου», που μετατρέπει τους δανειολήπτες με «κόκκινα» δάνεια σε νοικάρηδες στα σπίτια τους.

Την εκπλήρωση των οικονομικών και δημοσιονομικών στόχων. Την εφαρμογή δηλαδή μέχρι δεκάρας των περικοπών που προβλέπει ο προϋπολογισμός σε Υγεία - Πρόνοια - κοινωνικές παροχές, σε συνδυασμό με την επαναφορά των πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2023.

Την παραπέρα «ελαστικοποίηση» της αγοράς εργασίας και τη συνέχιση των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στο Ασφαλιστικό, προκειμένου να μειώνεται το «κόστος» για το κράτος και την εργοδοσία και να διευρύνεται ο «δημοσιονομικός χώρος» για παροχές στο κεφάλαιο.

Ολα αυτά «συγχωνεύονται» με τις μεταρρυθμίσεις - «ορόσημα» για την εκταμίευση των δόσεων από το Ταμείο Ανάκαμψης, που καλύπτουν μια σειρά τομείς όπως αυτοί της Ενέργειας, της διαχείρισης αποβλήτων, της Πολιτικής Προστασίας, της αγοράς εργασίας, της υγειονομικής περίθαλψης, της φορολογικής διοίκησης, της Δικαιοσύνης, της «επιχειρηματικής εξωστρέφειας» κ.ά.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει τους 250 αντιλαϊκούς νόμους που ψήφισε τα τελευταία δυόμισι χρόνια ως το «κλειδί» που ξεκλείδωσε τη στήριξη από το Ταμείο Ανάκαμψης κερδοφόρων επενδύσεων στην Ενέργεια και την «ψηφιοποίηση» της παραγωγής. Ανάμεσά τους ο κατάπτυστος νόμος Χατζηδάκη, η ιδιωτικοποίηση της επικουρικής Ασφάλισης, ο νόμος για τα πανεπιστήμια και άλλοι.

Με τα ίδια ακριβώς κριτήρια θα εκταμιεύονται και όλες οι επόμενες δόσεις, επιβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχει καπιταλιστική ανάπτυξη, «πράσινη» ή «μαύρη», «δίκαιη» ή «βιώσιμη», που να ωφελεί ταυτόχρονα τους εργαζόμενους και το κεφάλαιο. Μόνιμα κερδισμένοι είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι και χαμένος ο λαός, με οποιαδήποτε κυβέρνηση και «συνταγή» διαχείρισης: Είτε με ατόφια μνημόνια, είτε με «μεταμνημονιακή εποπτεία», είτε με το «υπερμνημόνιο» του Ταμείου Ανάκαμψης.

Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι το κράτος έχει συνέχεια στην αντιλαϊκή πολιτική και ότι η εναλλαγή των κυβερνήσεων αποτελεί «όχημα» για την κλιμάκωσή της: ΝΔ - ΠΑΣΟΚ ψήφισαν τα πρώτα δυο μνημόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ συμπλήρωσε μαζί τους το τρίτο και συμφώνησε στη «μεταμνημονιακή αξιολόγηση».

Αλλά και σήμερα, οι στόχοι του Ταμείου Ανάκαμψης, που στηρίζουν τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ, τα άλλα αστικά κόμματα και θα αποτελεί το κυβερνητικό πρόγραμμα οποιασδήποτε επόμενης κυβέρνησης, συνιστά έναν νέο αντιλαϊκό χαλκά για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Να γιατί ο λαός δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιμένει λύσεις από τα πάνω, να κρεμάει τις προσδοκίες του σε επίδοξους «σωτήρες» και στην κυβερνητική εναλλαγή, να αναζητάει διέξοδο έξω από τους αγώνες. Η «κανονικότητα» της εκμετάλλευσης, των κερδών για τους λίγους και της φτώχειας για τους πολλούς ανακυκλώνει τα αδιέξοδα και δεν μπορεί να είναι αποδεκτή.

Η λύση βρίσκεται στα δικά του χέρια. Στη μαζική πάλη για σύγχρονα δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή, στη σύγκρουση με αυτήν τη στρατηγική, που υπηρετεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και θυσιάζει τις λαϊκές ανάγκες.

• Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Η Αποψή μας», του «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 6 Γενάρη 2022

πηγη: 902.gr

Γιάννης Αγουρίδης

Μεγάλο το κύμα ακρίβειας που πλήττει ελληνικά νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Την επόμενη εβδομάδα τα στοιχεία για τον Δεκέμβριο

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Αν πιστέψουμε τα ισχυρότερα αγγλόφωνα μέσα, αυτό που διαδραματίζεται στο Καζακστάν είναι μια ακόμη “έγχρωμη επανάσταση” αθώων διαδηλωτών σε πρώην σοσιαλιστική χώρα, την οποία απειλεί να συντρίψει η πάντα επίφοβη ρωσική αρκούδα. Το μενού των δυτικών πρακτορείων καταπίνουν αμάσητα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, για να επιβεβαιώσουν άλλη μία φορά πόσο φτηνή και αναξιόπιστη έχει καταντήσει η εγχώρια δημοσιογραφία την τελευταία δεκαετία. Οι εξελίξεις στο Καζακστάν είναι όντως δραματικές και εγκυμονούν σοβαρές διεθνείς επιπτώσεις, αλλά δεν μπορούν να ερμηνευτούν με παρωχημένα, ψυχροπολεμικά στερεότυπα.

Κατ’ αρχάς, δυο λόγια για τη σημασία της υπό συζήτηση χώρας. Με έκταση λίγο μεγαλύτερη από το σύνολο της Δυτικής Ευρώπης, το Καζακστάν δεσπόζει στην Κεντρική Ασία, βασικό θέατρο που “Μεγάλου Παιχνιδιού” ανάμεσα στη Ρωσική και τη Βρετανική Αυτοκρατορία, στον 19ο αιώνα. Στη σύγχρονη εποχή, μήλο της έριδος για τις μεγάλες δυνάμεις και τις πολυεθνικές εταιρείες αποτελούν ο τεράστιος πλούτος της χώρας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αλλά και σε πλήθος μεταλλευμάτων, συμπεριλαμβανομένου του ουρανίου της, το οποίο τροφοδοτεί τους πυρηνικούς αντιδραστήρες της Ιαπωνίας, της Γαλλίας, του Καναδά, της Ινδίας και άλλων χωρών.

Παραδοσιακά χώρα νομάδων, που απέκτησε εθνική υπόσταση μόνο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, ως ομόσπονδη Δημοκρατία της ΕΣΣΔ (ίσως πρέπει να ξαναδούμε την κριτική της Ρόζα Λούξεμπουργκ στους μπολσεβίκους, ότι με την πολιτική τους για την αυτοδιάθεση των εθνών θα δημιουργούσαν εθνικισμούς και εκεί όπου δεν υπήρξαν, αλλά αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση), το Καζακστάν είχε πάντα στενή σχέση με τη Ρωσία. Στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, περίπου το 36% του πληθυσμού του ήταν Ρώσοι. Σήμερα το ποσοστό αυτό έχει μειωθεί περίπου στο 25%, αλλά τα ρωσικά είναι η δεύτερη επίσημη γλώσσα του κράτους. Ο επί μακρόν ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Λεονίντ Μπρέζνιεφ διετέλεσε, μεταπολεμικά, επικεφαλής του ΚΚ στο Καζακστάν, το οποίο δεν είχε εκδηλώσει ποτέ διαθέσεις ανεξαρτησίας και ήταν η τελευταία σοβιετική Δημοκρατία που ανακηρύχτηκε ανεξάρτητη. Στο Καζακστάν βρίσκεται το ρωσικό διαστημικό κέντρο του Μπαϊκονούρ και φιλοξενούνται ρωσικές βάσεις, ενώ η χώρα ανήκει στο μετασοβιετικό, στρατιωτικό Σύμφωνο Συλλογικής Ασφάλειας, μαζί με Ρωσία, Λευκορωσία, Αρμενία, Κιργιστάν και Τατζικιστάν.

Μετά την ανακήρυξη ανεξαρτησίας, ο ηγέτης του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ (ένα από τα μέλη της ηγεσίας του ΚΚΣΕ που πήραν από μία σοβιετική Δημοκρατία ο καθένας και τη λεηλάτησαν μαζί μ’ αυτούς που έγιναν ολιγάρχες σε μια νύχτα. στο αμόκ των ιδιωτικοποιήσεων για ένα κομμάτι ψωμί) ακολούθησε μια πολιτική δύο ταχυτήτων. Στο στρατιωτικό πεδίο, εμφανιζόταν πιστός σύμμαχος της Ρωσίας για να μη διακινδυνεύσει επεισόδια με την ισχυρή ρωσική μειονότητα, όπως συνέβη σε Γεωργία, Ουκρανία και Μολδαβία, με την εμφάνιση ντε φάκτο ανεξάρτητων ρωσόφωνων περιοχών. Στο εσωτερικό, όμως, προωθούσε τον καζάκικο εθνικισμό σε βάρος των Ρώσων, ενώ στις διεθνείς σχέσεις προσπαθούσε να εξισορροπήσει τη ρωσική επιρροή με ανοίγματα προς άλλα κέντρα ισχύος, αρχικά κυρίως το Πεκίνο. Διψώντας για ενέργεια και ορυκτά, η ανερχόμενη Κίνα επένδυσε ισχυρά στο Καζακστάν, το οποίο λόγω γεωγραφικής θέσης αποτελεί σημαντικό κρίκο στο μεγαλεπήβολο σχέδιο του Σι Τζινπίνγκ για τον καινούργιο Δρόμο του Μεταξιού.

Τα τελευταία χρόνια, το Καζακστάν ενίσχυσε ιδιαίτερα τις σχέσεις του και με την Τουρκία, ερεθίζοντας τη Ρωσία. Το ιστορικό υπόβαθρο ήταν γόνιμο. Το πρώτο τουρκικό χανάτο ιδρύθηκε, τον έκτο αιώνα μ.Χ., στα εδάφη που βρίσκονται σήμερα στο νότιο Καζακστάν, το Κιργιζιστάν, το Ουζμπεκιστάν και τη δυτική Μογγολία. Στην τουρκική μυθολογία του Εργκένεγκον, η λύκαινα Ασένα, από τις στέπες της Κεντρικής Ασίας, είναι εκείνη που διασώζει και μεγαλώνει τους πρώτους Τούρκους- από εδώ και το έμβλημα των Γκρίζων Λύκων. Το επικρατούν θρήσκευμα του σύγχρονου Καζακστάν είναι το σουνιτικό Ισλάμ, αν και οι θρησκευόμενοι είναι μειοψηφία και οι μαντήλες στους δρόμους όχι μόνο σπανίζουν, αλλά δεν αντιμετωπίζονται και ευνοϊκά από τις αρχές. Τελευταία το Καζακστάν προμηθεύτηκε drones και τεθωρακισμένα οχήματα από την ΝΑΤΟϊκή Τουρκία, πράγμα που θορύβησε ακόμη περισσότερο το Κρεμλίνο. Εδώ και χρόνια, το Καζακστάν συμμετέχει στο Συμβούλιο Τουρκικών Κρατών, που εκφράζει το παλιό όραμα του Τουργκούτ Οζάλ για αναβίωση του παντουρκισμού, “από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος”.

Αλλά η “πολυεπίπεδη” εξωτερική πολιτική του Ναζαρμπάγεφ δεν άφηνε έξω από τον ορίζοντά του ούτε τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Δύσης. Ο μέχρι το 2019 πρόεδρος του Καζακστάν καλλιεργούσε καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ, ανέθεσε στη Chevron την εκμετάλλευση του μεγαλύτερου πετρελαϊκού κοιτάσματος της χώρας του και συμφώνησε δημοσίως με τους πολέμους των ΗΠΑ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Ο ίδιος και οι ολιγάρχες που τον στήριζαν έβγαλαν τις περιουσίες τους στο Σίτι του Λονδίνου και επένδυσαν μαζικά στη βρετανική αγορά ακινήτων. Η εταιρεία πολιτικών συμβούλων του Τόνι Μπλερ εγκαταστάθηκε, με το αζημίωτο, στην πρωτεύουσα του Καζακστάν, που τότε λεγόταν Αστάνα, το 2011 και στήριζαν τις επικοινωνιακές κινήσεις του στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Μετά την άγρια καταστολή διαδηλωτών, τον Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου, όπου κάμποσοι διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους, ο ίδιος ο Μπλερ του έστειλε επιστολή (την έβγαλε στο φως της δημοσιότητας τρία χρόνια αργότερα ο Guardian), όπου μεταξύ άλλων του έγραφε: “Όσο τραγικό κι αν είναι αυτό το γεγονός, δεν θα πρέπει να συσκοτίσει την τεράστια πρόοδο που έχει συντελεστεί στο Καζακστάν τα τελευταία χρόνια”. Ακολουθούσαν οδηγίες για τη διαχείριση της επικονωνιακής ζημιάς.

Δεν είναι περίεργο που οι δυτικές κυβερνήσεις δεν εξέφρασαν καμία δυσφορία όταν ο Ναζαρμπάγεφ εκλεγόταν πρόεδρος με ποσοστά από 97% και πάνω, όταν καθιστούσε εθνική γιορτή της χώρας τη μέρα της πρώτης εκλογής του, όταν μετονόμαζε την πρωτεύουσα σε Νουρσουλτάν (το μικρό του όνομα, σαν να κάναμε την Αθήνα- Κυριάκος), ή όταν αναγορευόταν σε ισόβιο Ηγέτη του Έθνους μετά την θεωρητική αποχώρησή του από την εξουσία, το 2019. Λέμε θεωρητική, γιατί μπορεί μεν να παρέδωσε την προεδρία σ’ έναν δικό του άνθρωπο, τον σημερινό πρόεδρο Κάσιμ- Γιομάρτ Τοκάγεφ, αλλά εννοούσε να οδηγεί από το πίσω κάθισμα: συνέχισε να είναι ο ίδιος πρόεδρος του ισχυρότατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, άφησε την κόρη του πρόεδρο της Γερουσίας (και πιθανή διάδοχο του Τοκάγεφ), ενώ στενοί σύμμαχοί του συνέχισαν να ελέγχουν τους κρίσιμους τομείς των μυστικών υπηρεσιών, του τραπεζικού συστήματος και των υδρογονανθράκων.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, το Καζακστάν εξελίχθηκε, παρά τον αυταρχισμό και τη διαφθορά, στην πιο σταθερή από τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, με ένα κατά κεφαλήν εισόδημα στα επίπεδα χωρών όπως το Μεξικό και η Μαλαισία, δηλαδή των σχετικά σταθερότερων χωρών της περιφέρειας. Ωστόσο η υπερεξάρτηση από τους υδρογονάθρακες και τα ορυκτά είχε το τίμημά της, με την κατάρρευση των τιμών, από το 2014 και μετά. Η κατάσταση έβραζε υπογείως από καιρό και το φιτίλι που άναψε τη μεγάλη πυρκαγιά της τελευταίας εβδομάδας ήταν η απόφαση της κυβέρνησης να απελευθερώσει τις τιμές των καυσίμων. Αυτό είχε ως συνέπεια να διπλασιαστεί μέσα σε ένα βράδυ η τιμή του υγροποιημένου αερίου που χρησιμοποιούν τα ΙΧ, γεγονός που εξόργισε τον κόσμο και έβγαλε στους δρόμους, πρώτα στο δυτικό τμήμα της χώρας, μετά και στη μεγαλύτερη πόλη, το Αλμάτι, πλήθη διαδηλωτών.

Προσπαθώντας να εκτονώσει το αντιπολιτευτικό κίνημα, ο Τοκάγεφ άλλαξε πρωθυπουργό και κυβέρνηση, ακύρωσε την απόφαση για απελευθέρωση των καυσίμων και εξήγγειλε φιλολαϊκά μέτρα. Ήταν όμως αργά. Το κίνημα είχε ριζοσπαστικοποιηθεί, αποκτώντας καθαρά πολιτικό , αντικαθεστωτικό χαρακτήρα. Διαδηλωτές φώναζαν “να φύγει ο γέρος”, εννοώντας τον 81χρονο Ναζαρμπάγεφ, γκρέμιζαν αγάλματά του και καταλάμβαναν δημόσια κτίρια. Γρήγορα άρχισαν οι βανδαλισμοί τραπεζών και επιχειρήσεων, οι εμπρησμοί κρατικών κτιρίων και εμφανίστηκαν ένοπλες ομάδες που πυροβολούσαν αστυνομικούς. Σύμφωνα με τις αρχές, τουλάχιστον 16 αστυνομικοί σκοτώθηκαν από σφαίρες, ενώ ένας από αυτούς αποκεφαλίστηκε. 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο βασικός παράγοντας που τροφοδότησε τις ταραχές ήταν η οργή και απόγνωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού για την οικονομική του κατάσταση, τη διαφθορά και την καταπίεση. Ωστόσο είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι μια πολιτικά ακέφαλη κοινωνική διαμαρτυρία, σε μια σχετικά ήρεμη, τις προηγούμενες δεκαετίες χώρα φτάνει μέσα σε μια νύχτα σε τέτοια επίπεδα οργάνωσης που να καταλαμβάνει σειρά δημοσίων κτιρίων και να επιδίδεται σε αντάρτικο των πόλεων. Οι υπόνοιες για ανάμιξη ξένων κέντρων είναι εύλογες. 

Με την πλάτη στον τοίχο, ο Τοκάγεφ αναγκάστηκε να καλέσει το Σύμφωνο Συλλογικής Ασφάλειας, δηλαδή τη Ρωσία, να στείλει στρατεύματα για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της ένοπλης εξέγερσης. Η παρουσία 2.500 Ρώσων αλεξιπτωτιστών και άλλων δυνάμεων από πρώην σοβιετικές δημοκρατίες είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει την εκτόνωση της παρούσας κρίσης. Οι πολιτικές επιπτώσεις της, όμως, θα ξετυλιχτούν σε βάθος χρόνου.

Η πιο άμεση επίπτωση θα είναι το τέλος της εποχής Ναζαρμάγεφ. Ήδη, ο Τοκάγεφ τον παραμέρισε και ανέλαβε ο ίδιος το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, ενώ ο Ηγέτης του Έθνους είναι άφαντος και πολλοί λένε ότι έφυγε κρυφά, με την οικογένειά του, στο εξωτερικό. Όσο για τον διάδοχό του, μάλλον θα έχει την τύχη του Λουκασένκο. Ο πρόεδρος της Λευκορωσίας προσπαθούσε για χρόνια να ισορροπήσει ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση, εξασφαλίζοντας οφέλη και από τους δύο (δεν είναι τυχαίο ότι Γάλλοι και Γερμανοί έκλεισαν με τους Ρώσους τη συμφωνία για την ειρήνευση στην Ουκρανία όχι στο Παρίσι ή το Βερολίνο, αλλά στο Μινσκ της Λευκορωσίας), αλλά έγινε πολιτικός όμηρος του Πούτιν από τη στιγμή που στηρίχτηκε στα στρατεύματα και τις μυστικές υπηρεσίες του για την αντιμετώπιση του μεγάλου αντιπολιτευτικού κινήματος που τον αμφισβητούσε. Το ίδιο θα συμβεί με τον Τοκάγεφ, ο οποίος, αν και κινεζόφιλος (ήταν πρεσβευτής στο Πεκίνο και μιλάει κινέζικα), κάλεσε το υπό ρωσική ηγεμονία Σύμφωνο Συλλογικής Άμυνας και όχι το Σύμφωνο της Σαγκάης, στο οποίο επίσης μετέχει το Καζακστάν, για να τον διασώσει. 

Η συγκυρία της παρούσας κρίσης επίσης προβληματίζει, καθώς την ερχόμενη Δευτέρα αρχίζουν στη Γενεύη οι κρίσιμες διαπραγματεύσεις ΗΠΑ- Ρωσίας για το Ουκρανικό, και όχι μόνο: ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει ήδη προτείνει, από τις 17 Δεκεμβρίου, κάτι σαν μια “νέα Γιάλτα”, αξιώνοντας από τον Τζο Μπάιντεν να δεσμευτεί ότι δεν θα υπάρξει περαιτέρω επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, κι ότι η Ουκρανία θα μείνει στρατιωτικά ουδέτερη. Από την πλευρά του, ο Μπάιντεν έχει δώσει κάποιες ενδείξεις ότι θα μπορούσε να συμβιβαστεί με μια πιο διαλλακτική γραμμή έναντι της Ρωσίας για να αποτρέψει τον στρατηγικό εναγκαλισμό της με τον πιο επικίνδυνο αντίπαλο της Αμερικής στον 21οι αιώνα, την Κίνα. Τη στιγμή λοιπόν που η Ρωσία ετοιμάζεται να διαπραγματευτεί για το μεγάλο πρόβλημα στο δυτικό της μέτωπο, έρχεται η κρίση στο Καζακστάν να της ανοίξει ένα καινούργιο μέτωπο, στο μαλακό της υπογάστριο, στο Νότο. Χώρια που, ύστερα από τις περιπέτειες της Λευκορωσίας, η κρίση στο Καζακστάν θα έχει ήδη αναζωπυρώσει τους φόβους του Πούτιν ότι η αμφισβήτηση των σαθρών, μετασοβιετικών καθεστώτων μπορεί κάποια μέρα να φτάσει και μέχρι τα τείχη του Κρεμλίνου.

ΠΗΓΗ:  kommon.gr

Με τις τιμές διαλύσεων να υπερδιπλασιάζονται το 2021 και το έτος να κλείνει πάνω από τα αξιοσημείωτα $600 ανά ldt, τίθενται τώρα ερωτήματα σχετικά με το πόσο μπορεί να διαρκέσει η αναζωπύρωση έως το 2022.

Μετά την κατάρρευση των επιτοκίων που προκλήθηκε από την επιδημία του κορωνοϊού, η τροχιά των τιμών των σκραπ των πλοίων ήταν μόνο ανοδική – αντικατοπτρίζοντας τις τιμές ναύλωσης ξηρού φορτίου και εμπορευματοκιβωτίων και τις χρηματιστηριακές αγορές.

Αναπόφευκτα, ό,τι ανεβαίνει πρέπει να κατέβει κιόλας, και καθώς τελειώνει το 2021, αρχίζουμε να βλέπουμε μια διόρθωση στα επίπεδα διαλύσεων πλοίων που είναι πιθανό να συνεχιστεί και το νέο έτος. Η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα σχετικά με τις νέες παραλλαγές του Covid-19 παραμένει μια διαρκής απειλή με τη διακοπή του εμπορίου και των οδών εφοδιασμού έναν συνεχόμαενο κίνδυνο. Είναι περίεργο το γεγονός ότι οι κορυφαίοι παίκτες είναι προσεκτικοί, παρά τις προοπτικές για τις τιμές που παραμένουν αισιόδοξες και η προσφορά πλοίων αναμένεται να παραμείνει κάπως στατική.

Τα περισσότερα πλοία που έχουν διαλυθεί μέχρι στιγμής φέτος προέρχονται από τους τομείς των δεξαμενόπλοιων και των υπεράκτιων πλοίων και, ενώ τα επίπεδα των ναύλων παραμένουν σε ύφεση, αναμένουμε ότι μπορεί να είναι και πάλι τα ίδια για το 2022. Υπάρχουν προτάσεις ότι η αγορά δεξαμενόπλοιων μπορεί να αρχίζει να αλλάζει και υπάρχει κάποια αισιοδοξία για αναζωπύρωση των επιτοκίων για το επόμενο έτος. Ως εκ τούτου, μπορεί να βλέπουμε τους ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων να κρατούν πίσω τα πλοία τους για λίγο ακόμα και να περιμένουν μια άνοδο αντί να επιλέγουν την διάλυση τώρα. Αυτό θα οδηγήσει σε μια ενδιαφέρουσα δυναμική προσφοράς/ζήτησης σε ολόκληρη την υποήπειρο.

Η ζήτηση της Κίνας για χάλυβα θα διατηρηθεί επίσης και το 2022, και αντί να εξάγονται οι φθηνές μπιγιέτες από την Κίνα σαν το 2015 που κατέστρεψαν τη βιομηχανία και οδήγησαν σε ύφεση στην ανακύκλωση πλοίων, αυτό συμβάλλει στη στήριξη των τιμών. Η κινεζική αγορά ανακύκλωσης πλοίων παραμένει επίσης κλειστή, εκτός από την κρατική χωρητικότητα με κινεζική σημαία, επομένως η πλειονότητα των πλοίων ανακυκλώνεται στην υποήπειρο και την Τουρκία (για τα πλοία που φέρουν σημαία ΕΕ ως επί το πλείστον).

Οι δραματικές διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών προκάλεσαν την κύρια ανησυχία τόσο στην Τουρκία όσο και στο Πακιστάν φέτος, εξουδετερώνοντας τα εντυπωσιακά κέρδη του χάλυβα που παρατηρήθηκαν κατά καιρούς σε αυτές τις τοποθεσίες και πιθανότατα θα συνεχίσουν να απογοητεύουν το νέο έτος. Στην Ινδία και το Μπαγκλαντές, παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό σταθερά, και αυτό συνέβαλε στην εκπληκτική απόδοση και των δύο αγορών φέτος σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών του χάλυβα.

Σημειώθηκε επίσης μεγάλη πρόοδος στην αναβάθμιση/πιστοποίηση των ναυπηγείων στην Ινδία, με 92 από τα 120 ενεργά ναυπηγεία να διαθέτουν τώρα Δήλωση Συμμόρφωσης IR, LR, RINA ή Class NK με τη Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ. Στο Μπαγκλαντές, μέχρι στιγμής, μόνο η PHP Ship Breaking and Recycling Industries κατέχει SoC κατηγορίας NK, αλλά αρκετές άλλες αναμένεται να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους καθώς τα πρότυπα ανακύκλωσης πλοίων συνεχίζουν να βελτιώνονται με ρυθμό.

Έτσι, ενώ κανείς δεν αναμένει ότι η αγορά θα διπλασιαστεί ξανά το επόμενο έτος, υπάρχει λόγος για αισιοδοξία στις παγκόσμιες αγορές ανακύκλωσης πλοίων το 2022, με μεγάλη ζήτηση, φθίνουσα προσφορά πλοίων και ισχυρά τοπικά θεμελιώδη μεγέθη που αναμένεται να διατηρηθούν σε όλους τους τομείς.

πηγη: e-nautilia.gr

Οι ειδικοί από το κορυφαίο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins των ΗΠΑ συνιστούν τέσσερις απλές κινήσεις για βελτίωση και προστασία της υγείας της καρδιάς