Η Διοίκηση του Ε.Κ. Πειραιά εκφράζει την αλληλεγγύη της στον αγώνα των Ναυτεργατικών Σωματείων, του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά και του σωματείου των Ναυπηγοξυλουργών που έχουν πάρει απόφαση για 24ωρη Παμπειραϊκή απεργία στις 25/10/2022 και Πανελλαδική για τα ρυμουλκά.

Η απεργία αυτή αναδεικνύει,

όσο αναφορά τους ναυτεργάτες την νέα επίθεση που έχουν σχεδιάσει κυβέρνηση – ΥΕΝ – Εφοπλιστές ενάντια στις ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων μέσα από την επιχειρούμενη αναθεώρηση του ΚΙΝΔ (Κώδικας Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου). Παράλληλα βάζει μπροστά και στο προσκήνιο την ανάγκη υπογραφής των ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις που θα καλύπτουν τις τεράστιες απώλειες που έχει υποστεί το Ναυτεργατικό εισόδημα από την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – εφοπλιστών όλα τα τελευταία χρόνια.

Για τους λιμενεργάτες στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ της Cosco, ένα χρόνο μετά την δολοφονία του συναδέλφου τους, που παλεύουν για την εφαρμογή των ΒΑΕ, την εφαρμογή της ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ, χωρίς διαχωρισμό σε νέους και παλιούς, για να σταματήσει η ομηρία στους εργαζόμενους μέσω εργολάβων και ΟΦΕ καθώς και μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια.

Για του μεταλλεργάτες και τους ναυπηγοξυλουργούς που διεκδικούν την εφαρμογή και την υποχρεωτικότητα της τοπικής κλαδικής ΣΣΕ καθώς και να παρθούν μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους όπου εργάζονται.

Όλοι οι εργαζόμενοι σήμερα χρειάζεται να παλέψουν διεκδικώντας την λήψη άμεσων – ουσιαστικών και αποτελεσματικών μέτρων για την προστασία του εισοδήματός μας από την εκρηκτική άνοδο του πληθωρισμού και των καθημερινών ανατιμήσεων στην ενέργεια, στα καύσιμα και ευρύτερα στα βασικά καταναλωτικά αγαθά και προϊόντα.

Προετοιμάζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την Πανελλαδική απεργία στις 9 Νοεμβρίου και την συγκέντρωση που οργανώνει το ΕΚΠ, στην πλατεία Καραϊσκάκη στις 11.00 το πρωί.

Καλούμε τα Σωματεία μέλη μας και όλους τους εργαζόμενους να εκφράσουν την δραστήρια αλληλεγγύη τους στον δίκαιο αγώνα των εργατικών σωματείων που έχουν προκηρύξει απεργία για τις 25 Οκτώβρη.

Η Διοίκηση

Της Βάσως Αγγελέτου

Διευρύνεται διαρκώς η ψαλίδα των επιτοκίων ανάμεσα στις καταθέσεις και τις χορηγήσεις, χωρίς καμία ένδειξη ότι η τάση αυτή θα αντιστραφεί τους επόμενους μήνες όπου αναμένεται περαιτέρω σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Στελέχη του τραπεζικού κλάδου εκτιμούν, σε δηλώσεις τους στο Capital.gr, ότι τα επιτόκια καταθέσεων δεν αναμένεται να συγκλίνουν σύντομα με τα επιτόκια χορηγήσεων καθώς "δεν υφίσταται ανάγκη ρευστότητας στο εγχώριο σύστημα". Πράγματι, η αύξηση των καταθέσεων κατά 40 δισ. ευρώ στη διάρκεια της πανδημικής κρίσης από τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά έχουν "πλημμυρίσει" με ρευστότητα τις ελληνικές τράπεζες που κανένα κίνητρο δεν έχουν να διεκδικήσουν αύξηση των καταθέσεων από τον ανταγωνισμό.

Πράγματι, τα στοιχεία των εμπορικών τραπεζών "δείχνουν" μηδενικές ή σχεδόν μηδενικές αυξήσεις στα επιτόκια των προθεσμιακών καταθέσεων (5-10 μονάδων βάσης), οι οποίες αντανακλούν ταχύτερα τις μεταβολές στην αγορά. Με βάση τα στοιχεία της ΤτΕ, το μέσο σταθμισμένο επιτόκιο για τα νέα δάνεια αυξήθηκε τον Αύγουστο κατά 29 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 4,00%. 

Σημειώνεται ότι η τιμολογιακή πολιτική των τραπεζών εμπίπτει στην εμπορική τους πολιτική -η οποία ουδόλως εξετάζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και, ειδικότερα, τον εποπτικό μηχανισμό SSM. Όσο υψηλότερη είναι η κερδοφορία των εποπτευόμενων τραπεζών τόσο πιο "ασφαλείς" θεωρούνται στα μάτια του Επόπτη που όμως δεν παρεμβαίνει σε θέματα τιμολόγησης.

Εν τω μεταξύ, η αυξητική τάση των επιτοκίων αναμένεται να συνεχιστεί και, ενδεχομένως, να επιταχυνθεί τους επόμενους μήνες. Μετά από δύο αυξήσεις του βασικού επιτοκίου του ευρώ, κατά 50 μονάδες τον Ιούλιο και κατά 75 μ.β. τον Σεπτέμβριο, οι αγορές προεξοφλούν μια νέα αύξηση 75 μ.β. στην επόμενη συνεδρίαση της ΕΚΤ στις 27 Οκτωβρίου. Η Φρανκφούρτη ακολουθεί κατά πόδας την Ουάσιγκτον στην επιθετική σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής με στόχο τη συγκράτηση των ισχυρών πληθωριστικών πιέσεων που καταγράφονται και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αν και η Fed έχει ήδη αγγίξει τα επίπεδα του 3,1%.

Στεγαστικά με κυμαινόμενο vs σταθερό επιτόκιο

Το κόστος χορήγησης δανείων σταθερού επιτοκίου έχει αυξηθεί κατακόρυφα για τις εμπορικές τράπεζες που πληρώνουν πολύ ακριβά το "κλείδωμα" των επιτοκίων στη διατραπεζική αγορά, ιδίως για μεγάλα διαστήματα (10, 20 ή 30 ετών). Παρ’ όλα αυτά, τα εγχώρια ιδρύματα εξακολουθούν να προσφέρουν στους πελάτες τους δυνατότητα σταθερού επιτοκίου για τα στεγαστικά δάνεια -με το ανάλογο, βέβαια, κόστος. 

Ενδεικτικά, ένα στεγαστικό δάνειο σταθερού επιτοκίου και διάρκειας 20 ετών έχει πλέον επιτόκιο της τάξης του 4,80%, ενώ το ίδιο δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο κοστίζει λιγότερο από 4%. Όπως εξηγούν πηγές του κλάδου, οι τράπεζες έχουν απορροφήσει ένα μέρος του αυξημένου κόστους στα δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου με σκοπό να αποτρέψουν ένα "σοκ" στη ζήτηση για δάνεια εκ μέρους των πελατών τους. Με το Euribor 3μήνου να κυμαίνεται σήμερα στο 1,45%, το spread έχει μειωθεί πλέον το 2,5% από 3,5% που ήταν πριν από ένα έτος, καθώς σταδιακά "ψαλιδίστηκε" στο 3,10%, 2,90% κ.ά.

Πόσο αυξάνεται η δόση του στεγαστικού

Κατά 50 ευρώ αυξάνεται η δόση του στεγαστικού δανείου που πληρώνουν τα νοικοκυριά για κάθε αύξηση του Euribor κατά μία ποσοστιαία μονάδα, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Όσο πιο πρόσφατο είναι το δάνειο, τόσο περισσότερο επιβαρύνεται ο οφειλέτης, αφού τα στεγαστικά δάνεια προτεραιοποιούν τις αποπληρωμές τόκων, με το κεφάλαιο να εξοφλείται τελευταίο.

Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζεται ένα ενδεικτικό παράδειγμα στεγαστικού δανείου ύψους 100.000 ευρώ, διάρκειας 20 ετών, το οποίο βρίσκεται στην έναρξη της περιόδου αποπληρωμής. Το κυμαινόμενο επιτόκιο είναι συνδεδεμένο με Euribor 3μήνου και ως επιτόκιο εκκίνησης έχει ληφθεί το 3%. 

Επανέρχεται η ρήτρα πρόωρης αποπληρωμής

Ένα νέο δεδομένο που έρχετα να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους δανειολήπτες είναι η επαναφορά της ρήτρας πρόωρης αποπληρωμής. Θυμίζεται ότι το 2019 καταργήθηκε η ρήτρα για τα δάνεια που εξοφλούνται πριν από τη λήξη τους, καθώς τα μηδενικά επιτόκια καθιστούσαν αμελητέα την επιβάρυνση των τραπεζών που προέβαιναν σε αντιστάθμιση του επιτοκιακού ρίσκου για μεγάλες διάρκειες. 

Η επαναφορά της ρήτρας, εξηγούν αρμόδια τραπεζικά στελέχη, συνεπάγεται ότι η πρόωρη αποπληρωμή στεγαστικών δανείων έχει γίνει και πάλι άκρως σύμφορη για τον δανειολήπτη που θα προτιμήσει να εξοφλήσει το στεγαστικό του δάνειο στη λήξη του.

Πηγή: capital.gr

Ενάντια στο «υψηλό κόστος ζωής», το μισθολογικό, το συνταξιοδοτικό.

Αυτό το φθινόπωρο η κοινωνική αναταραχή ξεκίνησε στις 27 Σεπτέμβρη. Η Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων (CGT) ανακοίνωσε την ημέρα αυτή απεργία στα διυλιστήρια της Total Energies (Τόταλ Ένερτζις) για να επιτύχει αυξήσεις στους μισθούς. Την επόμενη μέρα, το διυλιστήριο τη Χάβρης (Seine-Maritime), το μεγαλύτερο στη Γαλλία, άρχισε να κλείνει. Αλλά η διοίκηση του ομίλου πετρελαίου θέλει να είναι καθησυχαστική: υπόσχεται ότι δεν θα υπάρξει διακοπή της προσφοράς, χάρη στα αποθέματα που του επιτρέπουν να υπάρχει επάρκεια για είκοσι ημέρες έως ένα μήνα. Την ίδια αυτή μέρα η εταιρεία, που αρνείται να πληρώσει φόρους για υπερκέρδη προφασιζόμενη ότι αυτά έγιναν εκτός Γαλλίας (στην Ουγκάντα), ανακοίνωσε ότι θα καταβάλει στους μετόχους της 2,6 δισ. ευρώ σε έκτακτα μερίσματα, χωρίς να προκληθεί καμία αντίδραση από την εκτελεστική εξουσία, η οποία φαίνεται ότι δεν περίμενε εργατικές κινητοποιήσεις τουλάχιστον αυτή τη στιγμή και παρουσιάζεται αδιάφορη για τους εργαζόμενους.

Στις 29 Σεπτεμβρίου, πρώτη μέρα απεργίας και διεπαγγελματικής κινητοποίησης από την έναρξη του φθινοπώρου. Και η πρώτη μετά την επανεκλογή του Εμανουέλ Μακρόν τον Απρίλιο. Συνολικά, περισσότεροι από 250.000 άνθρωποι διαδήλωσαν σύμφωνα με στοιχεία της CGT, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών, από την πλευρά του, μέτρησε 118.500 συμμετέχοντες σε 200 πορείες ανά την επικράτεια. Και αυτό, παρόλο που ο Εμανουέλ Μακρόν είχε επιλέξει, την προηγούμενη μέρα, να επισπεύσει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους και τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, με στόχο ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο προς το τέλος χειμώνα.

Πολύ σύντομα, οι απεργίες επεκτάθηκαν σε όλα τα διυλιστήρια τόσο της Τόταλ Ένερτζις όσο και της Έξον Μόμπιλ. Στους απεργούς άρχισαν να προστίθενται οι εργαζόμενοι στους Πυρηνικούς σταθμούς Παραγωγής Ενέργειας και τα Μαζικά Μέσα Μεταφοράς ιδιαίτερα στη Εθνική Εταιρεία Σιδηροδρόμων ( SNCF) και τα λοιπά Δημόσια Μέσα μεταφοράς του Παρισιού και της ευρύτερης περιοχής του, της Ιλ ντε Φράνς. Ατελείωτες ουρές στα πρατήρια καυσίμων σε όλη τη Γαλλία - ιδιαίτερα στη Βορειοανατολική Γαλλία, στην Ο ντε Φρανς.

Στη Ναντέρ, πολύ κοντά στο Παρίσι, τις μέρες της έλλειψης καυσίμων τον Οκτώβρη του 2022

 «Είναι σαν στα «κίτρινα γιλέκα», οι υπουργοί δεν είδαν τίποτα να έρχεται», ξεσπούσε σε τηλεοπτικά συνεργεία εξοργισμένος ο πρόεδρος της Ο ντε Φρανς, Ξαβιέ Μπερτράν, που η περιοχή του πλήττεται ιδιαίτερα από την έλλειψη. Μετά από αρκετές ημέρες –δυό ολόκληρες εβδομάδες δισταγμού του Υπουργικού συμβουλίου και με το 30% των πρατηρίων να είναι κλειστά, η πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπορν, την Τρίτη 11 Οκτωβρίου, εκδίδει διατάγματα επιτάξεων προσωπικού στα διυλιστήρια.

Όλη η εκτελεστική εξουσία, του προέδρου Μακρόν συμπεριλαμβανομένου, προσπαθεί να βγάλει την ουρά της απ’ έξω^. Ρίχνουν την μπάλα ο ένας στον άλλο. Προτείνουν στην εργοδοσία να αυξήσει τους μισθούς –με αντάλλαγμα να μην φορολογήσουν τα υπερκέρδη– και στα συνδικάτα να δείξουν υπευθυνότητα απέναντι στο «Έθνος». Φοβούνται την επέκταση του απεργιακού κινήματος και των διεκδικήσεων και σε άλλα κοινωνικά στρώματα.

Την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου, τέσσερις συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων - η Γενική Συνομοσπονδία εργαζομένων (CGT), η Εργατική Δύναμη (FO), η Ενιαία Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (FSU) και η Συνδικαλιστική Ένωση Αλληλεγγύης - και τέσσερα κινήματα που εκπροσωπούν τη νεολαία - η Ανεξάρτητη και Δημοκρατική Ομοσπονδία Λυκείων Φοιτητές (FIDL), η Εθνική Ένωση Φοιτητών της Γαλλίας (UNEF), το Εθνικό Κίνημα Λυκείων (MNL) και το η Φωνή των Λυκείων ( La Voix lycéenne) – καλούν σε απεργία την Τρίτη 18 Οκτωβρίου, για μια ημέρα διεπαγγελματικής δράσης για «την αύξηση των μισθών και για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην απεργία». Οι εργαζόμενοι στους πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στις δημόσιες συγκοινωνίες, στις δημόσιες συγκοινωνίες του Παρισιού και της ευρύτερης περιοχής του, οι καθηγητές, οι δάσκαλοι, οι μαθητές-φοιτητές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης καλούνται να συμμετέχουν.

Την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου, ο εκπρόσωπος της Γαλλικής Δημοκρατικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CFDT) στην Total Energies ανακοίνωσε ότι βρέθηκε συμβιβασμός μέσα σε μια νύχτα και στη συνέχεια υπογράφηκε για αύξηση μισθού 7%. Η Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων (CGT), που ζητά αύξηση 10%, έκλεισε τη διαδικασία των συζητήσεων και υποσχέθηκε να συνεχίσει το απεργιακό κίνημα. Από τα επτά διυλιστήρια στη Γαλλία, τα πέντε παραμένουν κλειστά καθώς και αρκετές αποθήκες καυσίμων.

Και ερχόμαστε στην Κυριακή 16.10. 2022…

Το Νέο Ενωτικό Σχήμα της Αριστεράς (NUPES) προετοίμαζε καιρό τη διαδήλωση αυτή στο Παρίσι -από τη Νασιόν στην Βαστίλλη- για το μισθολογικό και την κλιματική κρίση. Δεδομένης της συγκυρίας, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί και να συνενώσει σε ένα ενιαίο κοινωνικό ρεύμα διεκδίκησης, τόσο την κοινωνική διαμαρτυρία που γεννήθηκε από την κρίση των καυσίμων σε όλη τη Γαλλία, όσο και τα αιτήματα των εργαζομένων για το μισθολογικό, το συνταξιοδοτικό και την αδράνεια της κυβέρνησης σχετικά με τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Οι Ολιβιέ Φωρ (σοσιαλιστές), Ματίλντ Πανό (Ανυπότακτη Γαλλία), Φιλίπ Πουτού (Νέα Αντικαπιταλιστική Αριστερά) , Ανί Ερνώ (Νόμπελ Λοτεχνίας 2022) Ζαν Λυκ Μελενσόν κατά τη διάρκεια της «πορείας ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κλιματική α», στο Παρίσι, στις 16 Οκτωβρίου 2022. (ΖΑΝ-ΚΛΩΤ ΚΟΥΤΩΣ –Λε Μοντ.)

Η «Ανυπόταχτη Γαλλία» πρωτοστάτησε για την όσο το δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή. Η επιτυχία της διαδήλωσης λόγω της απουσίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων δεν ήταν καθόλου βέβαιη. Αλλά η συγκυρία της σύγκλισης της κοινωνικής δυσαρέσκειας που αναφέραμε πιο πάνω, αλλά και της απειλής χρήσης του άρθρου 49.3 του Κανονισμού της Εθνοσυνέλευσης, από την Ελιζαμπέτ Μπορν, για την ψήφιση του Δημοσιονομικού Προϋπολογισμού (να μην γίνει δηλαδή ανοικτή συζήτηση στην Εθνοσυνέλευση) έχουν οξύνει τα πνεύματα και την κινητοποίηση του κοινού.

Έτσι, η ανταπόκριση υπήρξε ενθουσιώδης. Πλήθος διαδηλωτών με σημαίες και πλακάτ για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κυβερνητική απραξία για την κλιματική αλλαγή έδωσε τον τόνο και αναπτέρωσε την ενότητα των αριστερών κομμάτων.

 Ο Ζαν-Λυκ Μελενσόν μιλώντας επάνω σε ένα φορτηγό που λειτουργούσε ως κινούμενη εξέδρα ομιλιών στη μέση του πλήθους, δήλωνε:

«Είναι η μεγάλη λαϊκή συσπείρωση. Είμαστε εμείς που την ξεκινάμε με αυτή την πορεία που έχει τεράστια επιτυχία. Η Γαλλία δεν έχει παραιτηθεί. Η Γαλλία δεν έχει συμβιβαστεί. Η Γαλλία ζητάει την οικοδόμηση ενός νέου Λαϊκού Μετώπου, που θα ασκήσει την εξουσία όταν απαιτηθεί».

Τελικά η διαδήλωση, με κάποιες στιγμές έντασης με την αστυνομία, υπολογίστηκε σε 140.000 άτομα σύμφωνα με τους διοργανωτές και σε 30.000 άτομα σύμφωνα με την αστυνομία. Η πορεία συγκέντρωσε εκτός ​​από αριστερούς και ακτιβιστές της Nupes, φοιτητές, δημόσιους υπαλλήλους, νοσοκομειακό προσωπικό, δασκάλους, συνδικαλιστές και «κίτρινα γιλέκα».

Στο φορτηγό –αυτοσχέδια εξέδρα ομιλητών, πολιτικοί, συνδικάτα και σύλλογοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, όλο το απόγευμα.

Εκτός από τον Ζαν-Λυκ Μελενσόν , όλες οι προσωπικότητες της συμμαχίας, από την Ανυπότακτη Γαλλία, τους σοσιαλιστές, τους οικολόγους, τους κομμουνιστές, συμπαρατάχθηκαν στη διαδρομή. Οι σημαντικότεροι απόντες της ημέρας, ο κομμουνιστής ηγέτης, Φαμπιέν Ρουσσέλ, σε διαμάχη με τον Ζαν-Λυκ Μελενσόν, και ο πρώην οικολόγος υποψήφιος για την προεδρία Γιαννίκ Ζαντό…

Κατά τη διάρκεια της πορείας ενάντια στο υψηλό κόστος ζωής και την κλιματική αδράνεια, στο Παρίσι, στις 16 Οκτωβρίου 2022. JEAN-CLAUDE COUTAUSSE για τη Λε Μοντ.

Ο Ολιβιέ Φωρ , ο οποίος μίλησε μετά τον Ζαν-λυκ Μελενσόν , είπε . «Τι κοινό έχουμε αγαπητοί φίλοι;» Εμείς που κάποιες φορές έχουμε έρθει αντιμέτωποι, είμαστε μαζί γιατί πιστεύουμε ότι οι κοινές αιτίες που κουβαλάμε αξίζουν περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα.

«Πρέπει να αντιστρέψουμε την ισορροπία δυνάμεων. Ελπίζουμε ότι αυτό συμβαίνει, ξεκίνησε ο Φιλίπ Πουτού, αρχηγός του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος. Το δικό μας άρθρο 49.3 είναι η γενική απεργία. »

‘Ολοι δείχνουν να πιστεύουν ότι οι αγώνες πρόκειται να συγκλίνουν τις επόμενες εβδομάδες. Δεδομένου δε ότι η επόμενη δοκιμασία είναι την Τρίτη 18 Οκτωβρίου, με το κάλεσμα για τη διεπαγγελματική απεργία από τα συνδικάτα και τα σωματεία νέων που αναφέραμε παραπάνω, πολλοί από τους ομιλητές στη διαδήλωση τονίζουν από την κινούμενη εξέδρα: «Το σήμερα μπορεί να συνεχιστεί μόνο με την συμπαράταξη και άλλων κινημάτων», «Είναι μια στιγμή που ανεβαίνει η οργή εκείνων, των πολλών Γάλλων, που δεν αντέχουν το γεγονός, ότι σε μια χώρα σαν τη δική μας, υπάρχει τέτοια ανισότητα»

Για πολλούς, ιδιαίτερα από τα ‘κίτρινα γιλέκα’ είναι σίγουρο ότι επέρχεται μεγάλη κινητοποίηση. Δεν είναι ακριβώς σίγουρο το πότε. Πάντα υπάρχει θρυαλλίδα που βάζει φωτιά σε όλο τον κάμπο .

΄Ηταν άραγε αυτή, η άρνηση της Τοτάλ να αυξήσει τα μεροκάματα των εργαζομένων ; Μπορεί. Πάντως πολλοί διεθνείς και άλλοι ντόπιοι παράγοντες έχουν φροντίσει πολύ καλά για τη σύγκλιση των αντιθέσεων . Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για αυτό….

Πηγές : Διαδικτυακές εκδόσεις Lemonde.fr, Alternatives Économiques.

Πηγή: kommon.gr

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποίησε την γερμανική κυβέρνηση από την περασμένη άνοιξη να μην παραχωρήσει μερίδιο σε έναν τερματικό σταθμό του λιμανιού του Αμβούργου στην Κίνα, δήλωσε στο AFP πηγή με γνώση του θέματος, επιβεβαιώνοντας το χθεσινό (21/10) δημοσίευμα της Handelsblatt.

Ανακαλύψτε τις αποτελεσματικές κινήσεις που θα σας ανακουφίσουν από τον πόνο στη μέση

Όταν μας χτυπάει την… πόρτα ο πόνος στη μέση, αλλάζει όλη μας την καθημερινότητα και μπορεί να μας κρατήσει μακριά από δραστηριότητες που μας ευχαριστούν αλλά και από την εργασία μας. Η καθημερινότητά μας δυσκολεύει και ακόμα και οι πιο απλές κινήσεις φαίνονται ακατόρθωτες.

Οι περισσότεροι βέβαια από εμάς, ειδικότερα εάν οι πόνοι στη μέση είναι ένα συχνό φαινόμενο, ξέρουμε ορισμένες κινήσεις κλειδιά για να τον αντιμετωπίσουμε. Υπάρχουν όμως και ακόμα ορισμένες σημαντικές και εύκολες κινήσεις που ίσως δεν τις φαντάζεστε και μπορούν να ανακουφίσουν τον ενοχλητικό πόνο της μέσης. Μπορείτε να δοκιμάσετε μία ή και παραπάνω από τις παρακάτω θεραπείες για να διαπιστώσετε ποια ταιριάζει περισσότερο στις ανάγκες σας:

Εστιάστε στην ορμόνη της ευτυχίας

Οι ενδορφίνες ή αλλιώς οι ορμόνες της διάθεσης, βρίσκονται φυσικά στο σώμα μας και όταν εκκρίνονται, βελτιώνουν τη διάθεσή μας. Αυτό που ίσως δε γνωρίζετε είναι πως μπορούν να εμποδίσουν τα σήματα του πόνου που στέλνονται στον εγκέφαλο. Οι συγκεκριμένες ορμόνες επίσης αποτελούν φυσικό αναλγητικό για το άγχος και τα συμπτώματα κατάθλιψης, τα οποία φαίνεται ότι συσχετίζονται με τον χρόνιο πόνο της μέσης και πολλές φορές τον επιδεινώνουν.

Υπάρχουν όμως συγκεκριμένες δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε για να αυξήσετε τα επίπεδα των ενδορφινών χωρίς να επιβαρύνετε τη μέση όπως η αεροβική γυμναστική, μια θεραπεία μασάζ ή ο διαλογισμός.

Κοιμηθείτε επαρκώς

Όταν πονάμε, δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε. Πέφτουμε όμως έτσι σε ένα φαύλο κύκλο αϋπνίας, καθώς ο ανεπαρκής ύπνος μπορεί να χειροτερέψει τον πόνο στη μέση, με αποτέλεσμα να μην κοιμόμαστε σωστά. Όταν όμως δεν κοιμόμαστε αρκετά και σωστά, δε βοηθάμε τους ιστούς του σώματος μας να θεραπευθούν και να επαναφορτιστούν τα επίπεδα ενέργειας.

Εάν δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε, είναι σημαντικό να εντοπίσετε τον πόνο ή άλλους παράγοντες που ενδέχεται να τον προκαλούν. Μάλιστα, ο γιατρός σας ενδέχεται να σας προτείνει αλλαγές στον τρόπο ζωής σας ή στις αγωγές που λαμβάνετε, αναλόγως με τους παράγοντες που διαταράσσουν τον ύπνο σας.

Γυμνάστε τον κορμό σας

Οι μύες του κορμού σας, συγκεκριμένα οι κοιλιακοί και οι ραχιαίοι, παίζουν βασικό ρόλο στην σωστή στήριξη της σπονδυλικής στήλης. Συνήθως όμως δεν τους γυμνάζουμε στην καθημερινότητά μας, παρά μόνο με στοχευμένες ασκήσεις όταν γυμναζόμαστε. Παρόλα αυτά, δεν είναι δύσκολο να εντάξουμε στην καθημερινότητά μας ασκήσεις που γίνονται μέσα σε 20 ή 30 λεπτά. Εάν είστε αρχάριος, μια εύκολη άσκηση είναι να καθίσετε με ίσια την πλάτη για περίπου 30 λεπτά πάνω σε μια μπάλα γυμναστικής. Εναλλακτικά, ξεκινήστε να κάνετε την άκρως θεραπευτική για τη μέση άσκηση της σανίδας.

Διατάσεις για τους μύες των μηρών 

Οι μύες των μηρών μας συνήθως είναι σφιγμένοι και ειδικότερα οι μύες που βρίσκονται στο πίσω μέρος των μηρών. Το ξέρατε όμως ότι αυτή η δυσκαμψία μπορεί να συμβάλλει στον πόνο της μέσης; Ευτυχώς υπάρχουν εύκολες ασκήσεις stretching που μπορείτε να κάνετε καθημερινά δύο φορές τη μέρα για 15-30 δευτερόλεπτα, διατείνοντας τους μύες.

Απαλύνετε τον πόνο με εφαρμογές κρύου ή ζεστού επιθέματος

Η εφαρμογή κρύων ή ζεστών κομπρεσών ή επιθεμάτων είναι μια από τις πιο γνωστές μεθόδους για την ανακούφιση του πόνου της μέσης. Η κρύα θεραπεία με παγωμένα επιθέματα συμβάλλει στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου, ενώ η ζεστή θεραπεία βελτιώνει τη ροή του αίματος και τη χαλάρωση της περιοχής. Μπορείτε να κάνετε ένα ζεστό ντους ή να εφαρμόσετε στην περιοχή μια θερμοφόρα. Φροντίστε να μην ξεπερνάτε τα 15 με 20 λεπτά κάθε εφαρμογής, με ένα διάστημα 2 ωρών ανάμεσα στις εφαρμογές, ενώ αποφύγετε να κοιμηθείτε με κάποιο από τα επιθέματα.

Πηγή: ygeiamou.gr

Η κυβερνητική προπαγανδιστική εκστρατεία σχετικά με τις τεράστιες ευθύνες της για την ενεργειακή φτώχεια του λαού, αλλά για τη στήριξη των «προτάσεων» της για «μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας» καλά κρατεί με τα φιλιά της ΜΜΕ να δίνουν πραγματικά τα ρέστα τους!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ (8–9/1) όπου με τίτλο «ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ» αναφέρονται και τα εξής:

«…Οσες αποφάσεις και να ληφθούν, όμως, όσα μέτρα κι αν ανακοινωθούν, όσες κυρώσεις κι αν επιβληθούν, δεν θα υπάρξει αποτέλεσμα χωρίς την πολυσυζητημένη ατομική ευθύνη. Οπως και στην περίπτωση των εμβολιασμών κατά της Covid-19… έτσι και τώρα θα πρέπει κάθε πολίτης να καταλάβει ότι αν τα περιμένει όλα από το κράτος, αν δεν συμβάλει ο ίδιος στην εκστρατεία για την εξοικονόμηση ενέργειας, τα αποτελέσματα θα είναι πενιχρά. Κάποτε, σε αυτή τη χώρα, θα πρέπει να ξεπεράσουμε τον κρατικό μπαμπούλα!

Για την ώρα, τουλάχιστον, δεν χρειάζεται να γίνουν τίποτα μεγάλες θυσίες. Άλλωστε, η ρύθμιση του θερμοστάτη ή η αποφυγή της χρήσης ενεργοβόρων συσκευών κατά τις ώρες αιχμής αποτελούν βήματα που πρέπει να γίνουν ανεξαρτήτως του πολέμου: η κλιματική αλλαγή μπορεί να έχει φύγει από το προσκήνιο, είναι βέβαιο όμως ότι θα επιστρέψει δριμύτερη. Η εποχή των παχιών αγελάδων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, και προσαρμόσουμε αναλόγως τον τρόπο ζωής μας, τόσο πιο ήπια θα είναι η μετάβαση στη νέα εποχή.»

Ας μας επιτραπούν ορισμένες παρατηρήσεις:

1. Η ακρίβεια και στη ενέργεια δεν γίνεται με ευθύνη των λαϊκών στρωμάτων, ούτε είναι αποκλειστικά «εξωγενές» φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα της ακολουθούμενης πολιτικής κυβέρνησης, Ε.Ε που βασική τους κατεύθυνση εδώ και χρόνιας είναι η «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας», η «πράσινη μετάβαση» κ.α προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Άλλωστε το «ράλι κερδοφορίας» των εισηγμένων εταιρειών στο Χρηματιστήριο με πρωταγωνιστές του Ομίλους της ενέργειας το αποδεικνύει. Όπως άλλωστε αποδεικνύει περίτρανα ότι στις ταξικές (καπιταλιστικές) κοινωνίες σε κάθε φάση του οικονομικού κύκλου (με «κρίση» ή «ανάπτυξη») οι σταθερά κερδισμένοι είναι οι κεφαλαιοκράτες και οι μόνιμα χαμένοι οι εργαζόμενοι.
2. Στο άρθρο αυτό αναπαράγεται η κυβερνητική προπαγάνδα περί «ατομικής ευθύνης» που εφαρμόζεται πλέον παντού ως «φάρμακο» για κάθε νόσο με στόχο φυσικά πέρα από τ’ άλλα την ενοχοποίηση κάθε λαϊκής αντίδρασης, την καλλιέργεια «ενοχικών συνδρόμων» στο λαό και στο δικαίωμα στον 21ο αιώνα να απολαμβάνει τα αποτελέσματα της επιστήμης και της τεχνολογίας στοιχειωδώς. Για τις ευθύνες της κυβέρνησης φυσικά για την ακρίβεια ούτε λόγος. «Ατομική ευθύνη» λοιπόν για την πανδημία, «ατομική ευθύνη» και στο ξεπάγιασμα…
3. Φυσικά το μεγάλο ζήτημα και εκεί κτυπούν όλα «τα προπαγανδιστικά σφυριά» είναι ο συμβιβασμός του λαού με τα ψίχουλα, η μετατροπή του σε σύγχρονους «φτωχοΛάζαρους» που θα κυνηγά τα διάφορα «επιδόματα- ασπιρίνες», τα ψίχουλα» από το καρβέλι και όχι ολόκληρο το καρβέλι που αυτός παράγει με τον ιδρώτα του. Ο συμβιβασμός στο «μικρότερο κακό» σε οικονομικό αλλά και πολιτικό επίπεδο, ποτέ δεν οδήγησε σε καλό. Η πραγματικά νέα εποχή (που αναφέρει το άρθρο) και η μετάβαση σ’αυτή απαιτεί ανατροπής της υπάρχουσας!

Υ.Γ Ποτέ δεν υπήρχαν «παχιές αγελάδες» για το λαό. Ακόμη και όταν υπήρχε σε μεγαλύτερη έκταση η κρατική παρέμβαση στην οικονομία- ο «κρατικός μπαμπούλας» που ξορκίζει- πάλι κράτος εξυπηρέτησης των κεφαλαιοκρατών και όχι των λαϊκών αναγκών ήταν.

Πηγή: atexnos.gr

Το γεγονός από μόνο του είναι μεγάλο. Άνδρας, επιχειρηματίας, παράγοντας του Κολωνού, με επιρροή και ορατές σχέσεις με την τοπική εξουσία στον δήμο Αθήνας και την Εκκλησία της περιοχής, μέλος της τοπικής της Νέας Δημοκρατίας, βίαζε και εκπόρνευε κοριτσάκι ηλικίας 12 ετών, κόρη της καθαρίστριας που εργαζόταν στο κατάστημα του. Μετά τη σύλληψη, βρέθηκαν στο σπίτι του όπλα, μαχαίρια, σκληροί δίσκοι.

Τα μέσα ενημέρωσης είχαν στα χέρια τους μια σπάνια υπόθεση. Και τι έκαναν; Απομόνωσαν από το συνολικό γεγονός δυο πρόσωπα, τον κατηγορούμενο για μαστροπεία και παιδοβιασμό Ηλία Μίχο και το 12χρονο κορίτσι. Έστησαν τις κάμερες έξω από το σπίτι του παιδιού, άπλωσαν το αδηφάγο μάτι της κάμερας σε φρικιαστικές λεπτομέρειες του βιασμού, οι γνωστές σκουπιδο-εκπομπές δημοσίευσαν τη φωτογραφία του. Ουσιαστικά έστησαν την εκπόρνευση της είδησης, κάνοντας τηλεοπτικό εμπόρευμα τον κατ’ εξακολούθηση βιασμό από τους «πελάτες» του συλληφθέντα, όπως αναφερόταν.

Ο κατηγορούμενος, αντιθέτως, παρουσιάστηκε με σχετική ουδετερότητα. Μέσα από τα δελτία Τύπου της αστυνομίας και τις δηλώσεις των «έκπληκτων» επαφών του σε Εκκλησία, ΝΔ, αστυνομία, δημοτική εξουσία. Μέσα σε δυο ημέρες, το μεγάλο γεγονός μεταπλάστηκε σε μια μεμονωμένη σκοτεινή βάναυση εγκληματική ενέργεια με θύμα παιδί. Αποκομμένη από το κοινωνικό πολιτικό σύστημα στο οποίο ο δράστης διέπρεπε ως «διακεκριμένος πατριώτης, φιλεύσπλαχνος επιχειρηματίας, καλός οικογενειάρχης με γυναίκα στέλεχος της δημοτικής αρχής».
Τα πρώτα ερωτήματα που προέκυψαν από την αποκάλυψη του εγκλήματος, όπως ποια είναι η προέλευση και πηγή των όπλων που είχε στην κατοχή του, ποιος ο ρόλος του ως επιτρόπου στις δυο ισχυρές ενορίες του Αγίου Αιμιλιανού και του Εσταυρωμένου, με σημαντική πολιτική δράση στην περιοχή του Κολωνού και ισχυρούς δεσμούς «πελατείας» με τη δημοτική αρχή του Κώστα Μπακογιάννη στον δήμο της Αθήνας, εξαφανίστηκαν στον θόρυβο της τηλεοπτικής (ανα)κατασκευής. Με καλεσμένους τους συνήθεις «πελάτες», εκφραστές του σάπιου κοινωνικού συστήματος που υπηρετεί το τηλεοπτικό θέαμα στην ελληνική τηλεόραση, αναδημιουργήθηκε ένα άλλο γεγονός, απόλυτα ελέγξιμο και διαχειρίσιμο.

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

Κατανοητή στους γνωρίζοντες τη λειτουργία της Ένωσης Συντακτών η απροθυμία της να γίνει παρέμβαση καταδικαστική για τους δημοσιογράφους τηλεοπτικών εκπομπών που έβγαλαν στον «αέρα» τη φωτογραφία του 12χρονου κοριτσιού. Σε πλειάδα παρουσιαστών και αρχισυντακτών στηρίζεται η εκλογική πελατεία συγκεκριμένων παρατάξεων στην ΕΣΗΕΑ. Είναι, δε, τόσο στενές οι σχέσεις, που ζητάνε και την άδειά τους για την προκήρυξη απεργίας!

Μόνο μετά τη μεγάλη κατακραυγή από τον δημοσιογραφικό κλάδο κι αφού ήδη ΜΜΕ και εκπομπές καταγγέλθηκαν για τη δημοσιοποίηση των στοιχείων του ανήλικου παιδιού, αφού χαρακτηρίστηκαν δημόσια ως «βιαστές» της αξιοπρέπειας, εξαναγκάστηκε η ΕΣΗΕΑ να εκδώσει ανακοίνωση. Ζήτησε την απομάκρυνση των καμερών από το σπίτι της οικογένειας, αλλά δεν τόλμησε να ζητήσει την παραπομπή συγκεκριμένων δημοσιογράφων στα πειθαρχικά όργανα.

Η ΕΣΗΕΑ, αρμόδια για την τήρηση της δεοντολογίας στον κλάδο, προτίμησε να ζητήσει την παρέμβαση άλλων θεσμικών οργάνων, τα οποία επίσης απείχαν με εξοργιστική απάθεια. Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, που έχει την αρμοδιότητα άμεσης παρέμβασης, περιορίστηκε σε μια άνευρη υπενθύμιση της διάταξης για την απαγόρευση δημοσιοποίησης στοιχείων ανηλίκων σε σεξουαλικά εγκλήματα. Λες και τα τηλεοπτικά κανάλια δεν γνώριζαν τι γινόταν…

Πηγή: prin.gr

Στον πάγο η τροπολογία που νομιμοποιούσε τους servicers να προχωρούν σε πλειστηριασμούς για λογαριασμό των funds. Για κίνδυνο ενεργοποίησης της κρατικής εγγύησης για τις τιτλοποιήσεις και βόμβα στα θεμέλια του δημόσιου χρέους κάνουν λόγο οι τράπεζες.

Σοβαρές αντιδράσεις έχει «πυροδοτήσει» σε τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων (Servicers) η απόφαση της κυβέρνησης να μην προωθήσει τελικά την τροπολογία που θα αντιμετωπίζει το θέμα της νομιμότητας των εταιρειών διαχείρισης να προχωρούν σε πλειστηριασμούς ακινήτων στο πλαίσιο των τιτλοποιήσεων.

Όπως έχει γράψει το news247.gr, από τις αρχές Οκτωβρίου οι εκπρόσωποι των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων και το υπουργείο Οικονομικών βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις προκειμένου να συνταχθεί η τροπολογία, η οποία θα συνέδεε νομοθετικά το πλαίσιο τιτλοποιήσεων του 2003 με αυτό του 2015 δίνοντας επί της ουσίας την νομιμοποίηση στους servicers να προχωρούν σε πλειστηριασμούς.

Πηγή: news247.gr

Η αντίδραση στο σαμποτάζ τριών από τους τέσσερις αγωγούς Nord Stream 1 και 2 σε τέσσερα σημεία τη Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου, έχει επικεντρωθεί σε εικασίες σχετικά με το ποιος το έκανε και αν το ΝΑΤΟ θα κάνει μια σοβαρή προσπάθεια να ανακαλύψει την απάντηση. Ωστόσο, αντί για πανικό, υπήρξε ένας μεγάλος αναστεναγμός διπλωματικής ανακούφισης, ακόμη και ηρεμίας. Η απενεργοποίηση αυτών των αγωγών τερματίζει την αβεβαιότητα και τις ανησυχίες των διπλωματών των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, οι οποίες παραλίγο να φτάσουν σε βαθμό κρίσης την προηγούμενη εβδομάδα, όταν πραγματοποιήθηκαν μεγάλες διαδηλώσεις στη Γερμανία με αίτημα να τερματιστούν οι κυρώσεις και να τεθεί σε λειτουργία ο Nord Stream 2 για την επίλυση της ενεργειακής έλλειψης.

Η γερμανική κοινή γνώμη άρχισε να καταλαβαίνει τι σήμαινε ότι οι χαλυβουργίες, οι εταιρείες λιπασμάτων, οι εταιρείες γυαλιού και οι εταιρείες χαρτιού τουαλέτας έκλειναν. Οι εταιρείες αυτές προέβλεπαν ότι θα έπρεπε να βάλουν λουκέτο εξ ολοκλήρου -ή να μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους στις Ηνωμένες Πολιτείες- εάν η Γερμανία δεν αποσυρόταν από τις εμπορικές και νομισματικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας και δεν επέτρεπε να ξαναρχίσουν οι εισαγωγές φυσικού αερίου και πετρελαίου πιθανότατα υποχωρώντας από την αστρονομική οκταπλάσια έως δεκαπλάσια αύξησή της τιμής τους.

Ωστόσο, το γεράκι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Βικτόρια Νούλαντ, είχε ήδη δηλώσει τον Ιανουάριο ότι “με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ο Nord Stream 2 δεν θα προχωρήσει” αν η Ρωσία απαντήσει στις επιταχυνόμενες στρατιωτικές επιθέσεις του ΝΑΤΟ/Ουκρανίας στις ρωσόφωνες ανατολικές περιοχές. Ο πρόεδρος Μπάιντεν υποστήριξε την αμερικανική επιμονή στις 7 Φεβρουαρίου, υποσχόμενος ότι “δεν θα υπάρξει πλέον Nord Stream 2. Θα βάλουμε τέλος σε αυτό. … Σας υπόσχομαι ότι θα είμαστε σε θέση να το κάνουμε”.

Οι περισσότεροι παρατηρητές υπέθεσαν απλώς ότι οι δηλώσεις αυτές αντανακλούσαν το προφανές γεγονός ότι οι Γερμανοί πολιτικοί ήταν πλήρως στο τσεπάκι των ΗΠΑ/του ΝΑΤΟ. Επέμειναν σταθεροί στην άρνησή τους να αδειοδοτήσουν τον Nord Stream 2, και ο Καναδάς σύντομα κατάσχεσε τους συμπιεστές της Siemens που χρειάζονταν για να στείλουν φυσικό αέριο μέσω του Nord Stream 1. Αυτό φάνηκε να διευθετεί τα πράγματα μέχρι που η γερμανική βιομηχανία – και ένας αυξανόμενος αριθμός ψηφοφόρων – άρχισαν τελικά να υπολογίζουν τι ακριβώς θα σήμαινε για τη γερμανική βιομηχανική βάση ο αποκλεισμός του ρωσικού φυσικού αερίου.

Η προθυμία της Γερμανίας να επιβάλει στον εαυτό της μια οικονομική ύφεση κλονιζόταν – αν και όχι οι πολιτικοί της ή η γραφειοκρατία της ΕΕ. Αν οι Γερμανοί πολιτικοί έβαζαν πρώτα τα γερμανικά επιχειρηματικά συμφέροντα και το βιοτικό επίπεδο, θα έσπαγαν οι κοινές κυρώσεις του ΝΑΤΟ και το μέτωπο του Νέου Ψυχρού Πολέμου. Η Ιταλία και η Γαλλία θα μπορούσαν να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Αυτός ο εφιάλτης της ευρωπαϊκής διπλωματικής ανεξαρτησίας κατέστησε επιτακτική την ανάγκη να αφαιρεθούν οι αντιρωσικές κυρώσεις από τα χέρια των δημοκρατικών διαδικασιών και να διευθετηθούν τα πράγματα με το σαμποτάζ των δύο αγωγών. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια πράξη βίας, αποκατέστησε την ηρεμία στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Αμερικανών και Γερμανών πολιτικών.

Δεν υπάρχει πλέον αβεβαιότητα για το αν η Ευρώπη μπορεί και να ξεφύγει από τους στόχους του Νέου Ψυχρού Πολέμου των ΗΠΑ, αποκαθιστώντας το αμοιβαίο εμπόριο και τις επενδύσεις με τη Ρωσία. Αυτή η επιλογή έχει πλέον αποκλειστεί. Η απειλή ότι η Ευρώπη θα απομακρυνθεί από τις εμπορικές και οικονομικές κυρώσεις των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας έχει λυθεί, φαινομενικά για το ορατό μέλλον, καθώς η Ρωσία ανακοίνωσε ότι καθώς η πίεση του φυσικού αερίου πέφτει σε τρεις από τους τέσσερις αγωγούς, η έγχυση αλμυρού νερού θα διαβρώσει ανεπανόρθωτα τους σωλήνες. (Tagesspiegel, 28 Σεπτεμβρίου.)

Πού πηγαίνουν το ευρώ και το δολάριο από εδώ και πέρα;

Εξετάζοντας πώς αυτή η εμπορική “λύση” θα αναδιαμορφώσει τη σχέση μεταξύ του δολαρίου και του ευρώ, μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί δεν έχουν συζητηθεί ανοιχτά οι φαινομενικά προφανείς συνέπειες της διακοπής των εμπορικών δεσμών της Γερμανίας, της Ιταλίας και άλλων ευρωπαϊκών οικονομιών με τη Ρωσία. Η “συζήτηση για τις κυρώσεις” έχει λυθεί με ένα γερμανικό και μάλιστα πανευρωπαϊκό οικονομικό κραχ. Για την Ευρώπη, η επόμενη δεκαετία θα είναι μια καταστροφή. Μπορεί να υπάρξουν αλληλοκατηγορίες για το τίμημα που πλήρωσε επειδή άφησε την εμπορική της διπλωματία να υπαγορεύεται από το ΝΑΤΟ, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό. Κανείς δεν περιμένει (ακόμη) ότι θα ενταχθεί στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης. Αυτό που αναμένεται είναι να καταρρεύσει το βιοτικό της επίπεδο.

Οι βιομηχανικές εξαγωγές της Γερμανίας ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας που στήριζε την ισοτιμία του ευρώ. Το μεγάλο δέλεαρ για τη Γερμανία για να μεταβεί από το γερμανικό μάρκο στο ευρώ ήταν ότι έτσι θα μπορούσε να αποφύγει την άνοδο της συναλλαγματικής ισοτιμίας του γερμανικού μάρκου εξαιτίας του πλεονάσματος των εξαγωγών της σε βαθμό που τα γερμανικά προϊόντα να βρεθούν εκτός των παγκόσμιων αγορών. Η επέκταση του νομίσματος ώστε να συμπεριλάβει την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και άλλες χώρες με ελλειμματικό ισοζύγιο πληρωμών θα απέτρεπε την εκτίναξη του νομίσματος στα ύψη. Και αυτό θα προστάτευε την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής βιομηχανίας.

Μετά την εισαγωγή του το 1999 στα 1,12 δολάρια, το ευρώ όντως βυθίστηκε στα 0,85 δολάρια μέχρι τον Ιούλιο του 2001, αλλά ανέκαμψε και πράγματι ανήλθε στα 1,58 δολάρια τον Απρίλιο του 2008. Έκτοτε διολισθαίνει σταθερά προς τα κάτω και από τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους οι κυρώσεις οδήγησαν την ισοτιμία του ευρώ κάτω από την ισοτιμία με το δολάριο στα 0,97 δολάρια αυτή την εβδομάδα. Ο σημαντικότερος παράγοντας ήταν η άνοδος των τιμών του εισαγόμενου φυσικού αερίου και πετρελαίου, καθώς και προϊόντων όπως το αλουμίνιο και τα λιπάσματα που απαιτούν μεγάλες ενεργειακές εισροές για την παραγωγή τους. Και καθώς η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ υποχωρεί έναντι του δολαρίου, το κόστος διαχείρισης του χρέους του σε δολάρια ΗΠΑ – ο συνήθης όρος για τις συνεργαζόμενες εταιρείες με Αμερικανικές πολυεθνικές – θα αυξηθεί, συμπιέζοντας τα κέρδη τους.

Αυτό δεν είναι το είδος της ύφεσης που οι “αυτόματοι σταθεροποιητές” μπορούν να επεξεργαστούν “μέσω της μαγείας της αγοράς” για να αποκαταστήσουν την οικονομική ισορροπία. Η ενεργειακή εξάρτηση είναι δομική. Και οι ίδιοι οι οικονομικοί κανόνες της ευρωζώνης περιορίζουν τα δημοσιονομικά της ελλείμματα σε μόλις 3% του ΑΕΠ. Αυτό εμποδίζει τις εθνικές κυβερνήσεις της να στηρίξουν την οικονομία με ελλειμματικές δαπάνες. Οι υψηλότερες τιμές της ενέργειας και των τροφίμων – και η εξυπηρέτηση του χρέους σε δολάρια – θα αφήσουν πολύ λιγότερο εισόδημα για να δαπανηθεί σε αγαθά και υπηρεσίες.

Φαίνεται περίεργο ότι το αμερικανικό χρηματιστήριο εκτινάχθηκε – 500 μονάδες για τον Dow Jones Industrial Average την Τετάρτη. Ίσως επρόκειτο απλά για μια παρέμβαση της Plunge Protection Team που προσπάθησε να καθησυχάσει τον κόσμο ότι όλα θα πάνε καλά. Αλλά η οικονομική πραγματικότητα σήκωσε το άσχημο κεφάλι της την Πέμπτη και το χρηματιστήριο επέστρεψε τα πλασματικά κέρδη του.

Είναι αλήθεια ότι το τέλος του γερμανικού βιομηχανικού ανταγωνισμού με τις Ηνωμένες Πολιτείες σφραγίστηκε στο εμπορικό ισοζύγιο. Αλλά στο ισοζύγιο κεφαλαίου, η υποτίμηση του ευρώ θα μειώσει την αξία των αμερικανικών επενδύσεων στην Ευρώπη και την αξία σε δολάρια των όποιων κερδών που μπορεί να αποφέρουν ακόμη αυτές οι επενδύσεις καθώς η ευρωπαϊκή οικονομία συρρικνώνεται. Έτσι, τα δηλωθέντα κέρδη των αμερικανικών πολυεθνικών θα μειωθούν.

Ως τελευταίο λάκτισμα, ο Pepe Escobar επισήμανε στις 28 Σεπτεμβρίου ότι “η Γερμανία είναι συμβατικά υποχρεωμένη να αγοράζει τουλάχιστον 40 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ρωσικού αερίου ετησίως μέχρι το 2030. … Η Gazprom έχει το νόμιμο δικαίωμα να πληρωθεί ακόμη και χωρίς να στείλει αέριο. Αυτό είναι το πνεύμα ενός μακροπρόθεσμου συμβολαίου. … Το Βερολίνο δεν παίρνει όλο το φυσικό αέριο που χρειάζεται, αλλά και πάλι πρέπει να πληρώνει”. Μοιάζει με μια μακρά δικαστική διαμάχη προτού τα χρήματα αλλάξουν χέρια – αλλά η ικανότητα της Γερμανίας να πληρώσει θα αποδυναμώνεται συνεχώς.

Για το θέμα αυτό, η ικανότητα πολλών χωρών να πληρώσουν φτάνει ήδη στο σημείο θραύσης.

Η επίδραση των αμερικανικών κυρώσεων και ο Νέος Ψυχρός Πόλεμος εκτός Ευρώπης

Οι διεθνείς πρώτες ύλες εξακολουθούν να τιμολογούνται κυρίως σε δολάρια, οπότε η άνοδος της συναλλαγματικής ισοτιμίας του δολαρίου θα αυξήσει αναλογικά τις τιμές εισαγωγής για τις περισσότερες χώρες. Αυτό το πρόβλημα της συναλλαγματικής ισοτιμίας εντείνεται από τις κυρώσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, οι οποίες ανεβάζουν τις παγκόσμιες τιμές του φυσικού αερίου, του πετρελαίου και των σιτηρών. Πολλές χώρες της Ευρώπης και του Παγκόσμιου Νότου έχουν ήδη φθάσει στα όρια της ικανότητάς τους να εξυπηρετούν τα χρέη τους σε δολάρια, και εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την πανδημία του Covid. Δεν έχουν την πολυτέλεια να εισάγουν την ενέργεια και τα τρόφιμα που χρειάζονται για να ζήσουν, αν πρέπει να πληρώσουν τα εξωτερικά τους χρέη. Η παγκόσμια οικονομία υπερβαίνει πλέον τα όρια του χρέους της, οπότε κάτι πρέπει να γίνει.

Την Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου, όταν έγινε γνωστή η είδηση των επιθέσεων κατά των αγωγών φυσικού αερίου Nord Stream, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν έχυσε κροκοδείλια δάκρυα και δήλωσε ότι η επίθεση κατά των ρωσικών αγωγών δεν ήταν “προς το συμφέρον κανενός”. Αλλά αν όντως ίσχυε αυτό, κανείς δεν θα είχε επιτεθεί στους αγωγούς φυσικού αερίου.

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι οι Αμερικανοί υπεύθυνοι στρατηγικής διαθέτουν ένα σχέδιο παιχνιδιού για το πώς θα προχωρήσουν από εδώ και πέρα, και ότι θα το υλοποιήσουν έτσι ώστε να είναι όντως στην κατεύθυνση που οι νεοσυντηρητικοί ισχυρίζονται ότι είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ – δηλαδή τη διατήρησης μιας μονοπολικής νεοφιλελευθεροποιημένης και χρηματιστικοποιημένης παγκόσμιας οικονομίας για όσο περισσότερο μπορούν.

Εδώ και καιρό έχουν ένα σχέδιο για τις χώρες που αδυνατούν να ανταποκριθούν στα εξωτερικά τους χρέη. Το ΔΝΤ θα τους δανείσει τα χρήματα, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα-οφειλέτης θα συγκεντρώσει το συνάλλαγμα για να αποπληρώσει τα (ολοένα και ακριβότερα) δάνεια σε δολάρια, ιδιωτικοποιώντας ό,τι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία, την κληρονομιά φυσικών πόρων και άλλα περιουσιακά στοιχεία, κυρίως σε Αμερικανούς χρηματοοικονομικούς επενδυτές και τους συμμάχους τους.

Θα πετύχει; Ή θα ενωθούν οι χώρες-οφειλέτες και θα βρουν τρόπους να αποκαταστήσουν τον φαινομενικά χαμένο κόσμο των προσιτών τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, των τιμών των λιπασμάτων, των σιτηρών και άλλων τροφίμων καθώς και των μετάλλων ή των πρώτων υλών που παρέχονται από τη Ρωσία, την Κίνα και τους συμμάχους Ευρασιατικούς γείτονές τους;

Αυτή είναι η επόμενη μεγάλη ανησυχία για τους διαμορφωτές της παγκόσμιας στρατηγικής των ΗΠΑ. Φαίνεται λιγότερο εύκολο να επιλυθεί από ό,τι έγινε μέσω του σαμποτάζ των Nord Stream 1 και 2. Αλλά η λύση φαίνεται να είναι μέσω της συνήθους αμερικανικής προσέγγισης: κάτι στρατιωτικής φύσης, νέες έγχρωμες επαναστάσεις. Ο στόχος είναι να αποκτήσουν την ίδια δύναμη πάνω στις χώρες του Παγκόσμιου Νότου και της Ευρασίας που η αμερικανική διπλωματία ασκούσε πάνω στη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες μέσω του ΝΑΤΟ.

Αν δεν δημιουργηθεί μια θεσμική εναλλακτική λύση στο ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Δικαστήριο, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και τους πολυάριθμους οργανισμούς του ΟΗΕ που σήμερα λειτουργούν μεροληπτικά, εξαρτημένοι από τους Αμερικανούς διπλωμάτες και τους τοποτηρητές τους, οι επόμενες δεκαετίες θα δουν την οικονομική στρατηγική των ΗΠΑ για οικονομική και στρατιωτική κυριαρχία να εξελίσσεται όπως έχει σχεδιάσει η Ουάσιγκτον.

Το πρόβλημα είναι ότι σε σχέση με τα σχέδιά της, μέχρι στιγμής ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι αντιρωσικές κυρώσεις έχουν λειτουργήσει ακριβώς αντίστροφα από ό,τι είχε ανακοινωθεί. Αυτό μπορεί να δώσει κάποια ελπίδα για το μέλλον του κόσμου. Η αντίθεση, ακόμη και η περιφρόνηση των Αμερικανών διπλωματών προς άλλες χώρες που ενεργούν με βάση τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα και τις δικές τους κοινωνικές αξίες είναι τόσο ισχυρή που δεν είναι πρόθυμοι να σκεφτούν πώς ακριβώς αυτές οι χώρες θα μπορούσαν να αναπτύξουν τη δική τους εναλλακτική λύση στο παγκόσμιο σχέδιο των ΗΠΑ.

Το ερώτημα λοιπόν είναι πόσο επιτυχώς αυτές οι άλλες χώρες μπορούν να αναπτύξουν την εναλλακτική τους νέα οικονομική τάξη και πώς μπορούν να προστατευτούν από τη μοίρα που μόλις επέβαλε στον εαυτό της η Ευρώπη για την επόμενη δεκαετία.

Πηγή: naked capitalism

Πηγή: antapocrisis.gr