H καλοήθης υπερπλασία του προστάτη μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη διάρκεια και στην ποιότητα του ύπνου εξαιτίας της νυκτουρίας που προκαλεί.

Ο προστάτης αδένας, ο οποίος περιβάλλει την ουρήθρα, τον σωλήνα που μεταφέρει ούρα από την ουροδόχο κύστη στο πέος, είναι περίπου στο μέγεθος καρυδιού. Συχνά, όμως, μεγαλώνει στους μεσήλικες και ηλικιωμένους άνδρες, πιέζοντας και στενεύοντας την ουρήθρα. Επιπλέον, ασκεί πίεση στην κύστη. Ο αδένας μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται αφού εμφανιστούν τα συμπτώματα της υπερπλασίας, επιδεινώνοντας μερικές φορές τα ουρολογικά προβλήματα.

Οι άνδρες που πάσχουν από υπερπλασία του αδένα ταλαιπωρούνται από απόφραξη της ουρήθρας, οπότε η προσπάθεια της ουροδόχου κύστεως είναι εντονότερη κατά τη διάρκεια της ούρησης, οδηγώντας σε υπερτροφία, αστάθεια, ή αδυναμία (ατονία) της κύστης.

Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι η δυσλειτουργία που επιφέρει στο ουροποιητικό σύστημα στους άνδρες άνω των 50 ή 60 ετών, τους υποχρεώνει να ξυπνούν πολλές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας για να ουρήσουν, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται ο ύπνος τους και να υποφέρουν από υπνηλία την επόμενη ημέρα.

Μελέτες έχουν δείξει ότι περίπου το ένα τρίτο των ανδρών ηλικίας 40-80 ετών έχουν δύο ή περισσότερα επεισόδια νυκτουρίας που οδηγούν σε διακοπή του ύπνου. Κι ενώ η ούρηση μια ή δύο φορές τη νύχτα και η επιστροφή στον ύπνο συχνά θεωρείται ανεκτή από τους περισσότερους, ο μεγαλύτερος αριθμός είναι πιθανό να διαταράξει τον ύπνο.

Όσο αυξάνονται τα περιστατικά με την πάροδο του χρόνου και τη γήρανση του οργανισμού, αναλόγως αυξάνεται και η ταλαιπωρία που υφίστανται οι ασθενείς αλλά και η έκπτωση της ποιότητας ζωής.

Το μέγεθος του αναχώματος από το έκτακτο μέτρο ενίσχυσης των νοικοκυριών που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, την ώρα που έχουν χαθεί δύο μισθοί ετησίως από την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση.

Από 22 ευρώ ανά άτομο, για κάθε μήνα αρχής, γενομένης το Φεβρουάριο και μέχρι και τον Ιούλιο (6 μήνες) ξεκινά η επιδότηση για αγορές τροφίμων, που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, ότι θα δώσει η κυβέρνηση σε νοικοκυριά, με βάση βέβαια συγκεκριμένα εισοδηματικά όρια και όχι οριζόντια.

Ουσιαστικά η κυβέρνηση ανοίγει το “πουγκί”, που θα γεμίσει με τον “έξτρα” φόρο που θα επιβάλλει στα διυλιστήρια και για τον οποίον από την πλευρά των εν λόγω εταιρειών έχει εκφραστεί έντονη αντίδραση, επιλέγοντας αντί να μειώσει τον ΦΠΑ, ή να “κουρέψει” περαιτέρω το έλλειμμα να επιδοτήσει τις αγορές στα καταστήματα τροφίμων και κατά μεγάλο ποσοστό στα σούπερ μάρκετ. Ουσιαστικά έρχεται, παραπλέυρως, να ενισχύσει με περαιτέρω ρευστότητα, κυρίως, τα σούπερ μάρκετ και το ζήτημα είναι εάν και πόσο θα ελέγξει φαινόμενα αισχροκέρδειας, και πέρα από το "καλάθι" όπου προσπαθεί να κατευθύνει το κοινό.

Πόσο όμως επαρκεί αυτό το “Τσοβόλα δώστα όλα” του Κυριάκου Μητσοτάκη όταν με βάση αναφορές η ακρίβεια και η ενεργειακή κρίση έχουν αφαιρέσει, με βάση πρόσφατη μελέτη του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, πάνω από δύο μισθούς ετησίως.

Τα 22 ευρώ

Συγκεκριμένα, με βάση το Υπ. Οικονομικών, από τον Φεβρουάριο 2023 και για έξι μήνες (έως τον Ιούλιο 2023) δίνεται ενίσχυση ύψους 10% επί των αγορών νοικοκυριών, τα οποία πληρούν τα κριτήρια ένταξης, σε supermarket και άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο λιανικό εμπόριο τροφίμων (φούρνους, minimarket, οπωροπωλεία, κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, γαλακτοπωλεία κτλ.).

Όπως αναφέρεται, η ενίσχυση ανέρχεται σε 10% επί του ύψους των αγορών ειδών κάθε είδους από τα καταστήματα που δραστηριοποιούνται στο λιανικό εμπόριο τροφίμων και έως τα ακόλουθα όρια που διαμορφώνονται ανάλογα με τη σύνθεση του νοικοκυριού.

Το μηνιαίο όριο αγορών ανά νοικοκυριό επί του οποίου λαμβάνει την ενίσχυση 10% ανέρχεται σε 220 ευρώ για το μονομελές νοικοκυριό, αυξανόμενο κατά 100 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του νοικοκυριού και έως 1.000 ευρώ αγορών.

Παραδείγματα μηνιαίου ορίου αγορών και ύψος ενίσχυσης:

• -Μονομελές νοικοκυριό: 220 ευρώ μηνιαίες αγορές, 22 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• -Ζευγάρι χωρίς τέκνα: 320 ευρώ μηνιαίες αγορές, 32 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• -Μονογονεϊκή οικογένεια με ένα εξαρτώμενο τέκνο: 320 ευρώ μηνιαίες αγορές, 32 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• -Μονογονεϊκή οικογένεια με δύο εξαρτώμενα τέκνα: 420 ευρώ μηνιαίες αγορές, 42 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• -Ζευγάρι με ένα εξαρτώμενο τέκνο: 420 ευρώ μηνιαίες αγορές, 42 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• -Ζευγάρι με δύο εξαρτώμενα τέκνα: 520 ευρώ μηνιαίες αγορές, 52 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• -Ζευγάρι με τρία εξαρτώμενα τέκνα: 620 ευρώ μηνιαίες αγορές, 62 ευρώ μηνιαία ενίσχυση
• -Ζευγάρι με τέσσερα εξαρτώμενα τέκνα: 720 ευρώ μηνιαίες αγορές, 72 ευρώ μηνιαία ενίσχυση.

Με βάση τα ανωτέρω, η συνολική ενίσχυση ανέρχεται για τους έξι μήνες σε 312 ευρώ για την οικογένεια με δύο παιδιά, 192 ευρώ για ένα ζευγάρι, ενώ μια πολύτεκνη οικογένεια με τέσσερα τέκνα λαμβάνει 432 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι η ενίσχυση υπόκειται σε εισοδηματικά όρια που είναι τα 24.000 για ένα ζευγάρι με προσαύξηση 5000 ευρώ για κάθε παιδί. Μάλιστα τα όρια είναι χαμηλότερα από αυτά που ίσχυσαν για το fuel pass 2.

Το μέγεθος του αναχώματος

Ουσιαστικά δηλαδή με βάση τον κ. Μητσοτάκη η κυβέρνηση έρχεται να επιδοτήσει π.χ. με 52 ευρώ το μήνα ένα ζευγάρι με δύο εξαρτώμενα με 520 ευρώ μηνιαίες αγορές. Το εάν αρκεί αυτό βέβαια θα το κρίνει ο πολίτης.

Πάντως, ο Πρωθυπουργός τόνισε ότι το μέτρο θα λειτουργήσει συνδυαστικά με το “καλάθι του νοικοκυριού” αλλά και τη συνέχιση των ενεργειακών επιδοτήσεων.

Στόχος, όπως είπε, είναι “να ενισχύσει τον πολίτη από την υπεραπόδοση της οικονομίας αλλά και τα αυξημένα κέρδη των επιχειρήσεων. Θα χρηματοδοτηθεί από την πρόσοδο από την έκτακτη φορολόγηση των εσόδων των διυλιστηρίων” είπε ο Πρωθυπουργός και σημείωσε ότι “από το Φεβρουάριο και για 6 μήνες θα καλύπτει το 10% των αγορών στα σούπερ μάρκετ και τις επιχειρήσεις.”

“10% ο πληθωρισμός, 10% καλύπτει το κράτος, μιλάμε για σούπερ μάρκετ, φούρνους, οπωροπωλεία, κρεοπωλεία κτλ”. “Οι δικαιούχοι θα μπορούν να λαμβάνουν στο 80% του μέτρου εάν παίρνουν τη σχετική ενίσχυση από την τράπεζα” σημείωσε ο Πρωθυπουργός.

Με βάση, πάντως, την έρευνα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για τους Οικογενειακούς Προϋπολογισμούς (ΕΟΠ), έτους 2021, που διενεργήθηκε σε δείγμα 6.053 ιδιωτικών νοικοκυριών στο σύνολο της Χώρας, η μέση ετήσια δαπάνη των νοικοκυριών για αγορές, κατά το έτος 2021, ανήλθε στα 17.037,48 ευρώ (1.419,79 το μήνα).

Μάλιστα, τονίζεται ότι το 50% των νοικοκυριών δαπανούν περισσότερα από 1.297 ευρώ το μήνα. Εάν προσμετρήσει, με πρόχειρο τρόπο, κάποιος/κάποια τον πληθωρισμό, που αναμένεται να κλείσει κοντά στο 10% για φέτος, τότε η μηνιαία δαπάνη γι' αυτό το 50% των νοικοκυριών αυξάνεται κατά 129,7 ευρώ και πάει στα 1426,7 ευρώ.

Με δεδομένο ότι η ΕΛΣΤΑΤ σημειώνει ότι το 22% ανά μήνα αφορούν αφορά στα είδη διατροφής και μη οινοπνευματώδη ποτά. Ακόμη και τα 100 ευρώ σε ένα σύνολο δαπάνης ανά μήνα που μπορεί να υπερβαίνει το 1400 ευρώ δεν ανακουφίζει αρκούντως τον "πονοκέφαλο" της καθημερινής επιβίωσης.

Με βάση τα ανωτέρω, η συνολική ενίσχυση ανέρχεται για τους έξι μήνες σε 312 ευρώ για την οικογένεια με δύο παιδιά, 192 ευρώ για ένα ζευγάρι, ενώ μια πολύτεκνη οικογένεια με τέσσερα τέκνα λαμβάνει 432 ευρώ.

Τα ανωτέρα ποσά πιστώνονται μηνιαίως σε ψηφιακή χρεωστική κάρτα, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά σε καταστήματα λιανικού εμπορίου τροφίμων.

Σε περίπτωση που ο δικαιούχος επιλέξει κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό, τα ποσά καταβάλλονται ανά τρίμηνο και το ύψος της ενίσχυσης ανέρχεται στο 80% των ανωτέρω ποσών.

Ο πληθωρισμός των φτωχών καλπάζει

Βέβαια, υπενθυμίζεται ότι με βάση ανάλυση του Ινστιτούτου Bruegel κάθε πληθυσμιακή ομάδα, ανάλογα και με το πορτοφόλι του νοικοκυριού βιώνει διαφορετικά τον πληθωρισμό, πέρα από τις επίσημες ανακοινώσεις του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Ειδικότερα για την Ελλάδα, το Bruegel εκτιμά σε έρευνα που δημοσίευσε στις 26 Οκτωβρίου ότι ο πληθωρισμός για το φτωχότερο 20% των νοικοκυριών ανήλθε στο 14,59% ενώ για το πλουσιότερο 20% στο 11,56%. Κάτι που σημαίνει ότι και πάλι δεν επαρκεί το μέτρο για να καλύψει τις απώλειες.

Οι τιμές στα τρόφιμα

Επίσης μπορεί να επιβραδύνθηκε περαιτέρω τον Νοέμβριο εφέτος ο ρυθμός ανόδου του πληθωρισμού, ο οποίος αυξήθηκε 8,5% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2021, ωστόσο, συνεχίστηκαν οι ανατιμήσεις σε όλη τη γκάμα των αγαθών και υπηρεσιών (π.χ. ενέργεια, πλην ηλεκτρισμού, και είδη διατροφής) εκτός από τις τηλεφωνικές υπηρεσίες.

Ειδικότερα, πάνω από 10% είναι ο ρυθμός αύξησης μέσα σε ένα έτος των τιμών σε βασικά αγαθά. Συγκεκριμένα υπήρξαν ανατιμήσεις σε: Ψωμί και δημητριακά (18,7%), Κρέατα- γενικά (16,7%),, Γαλακτοκομικά και αυγά (25,3%), Έλαια και λίπη (20,4%), Λαχανικά- γενικά (12,6%), Ζάχαρη- σοκολάτες- γλυκά- παγωτά (8,6%), Λοιπά τρόφιμα (12,9%), Καφέ- κακάο- τσάι (11,9%).

Είναι προφανές ότι τα 22 - 100 ευρώ ανά μήνα είναι κάτι, αλλά δεν λειτουργεί ως “καταλύτης αλλαγών” - game changer - για την ακρίβεια στα νοικοκυριά. Θα πρέπει, δε, να συνυπολογιστεί ότι και πάλι πολλοί μένουν εκτός λόγω των ορίων.

Δικαιούχοι είναι νοικοκυριά των οποίων το ετήσιο συνολικό οικογενειακό εισόδημα ανέρχεται έως 16.000 ευρώ για το μονομελές νοικοκυριό και 24.000 ευρώ για τους έγγαμους ή τα μέρη του συμφώνου συμβίωσης, το οποίο προσαυξάνεται κατά 5.000 ευρώ για κάθε τέκνο ή φιλοξενούμενο μέλος του νοικοκυριού.

Το περιουσιακό όριο ανέρχεται σε 250.000 ευρώ για το μονομελές νοικοκυριό και 400.000 ευρώ για τους έγγαμους ή μέρη συμφώνου συμβίωσης και τις μονογονεϊκές οικογένειες.

Οι δυνητικοί ωφελούμενοι περιλαμβάνουν περί τα 3,2 εκατομμύρια νοικοκυριά (εκ των 4,1 εκατομμυρίων νοικοκυριών), με περίπου 8,5 εκατομμύρια μέλη.

Τι ίσχυε στο Fuel Pass 2

Υπενθυμίζεται ότι στο fuel pass 2 οι επιδοτήσεις ήταν από 60 έως και 100 ευρώ για τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο με τα όρια για το ατομικό τους εισόδημα στα 30.000 ευρώ. Το ποσό αυτό προσαυξανόταν κατά 3.000 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του νοικοκυριού (σύζυγος/μέλος συμφώνου συμβίωσης και εξαρτώμενα τέκνα).

Πηγή: news247.gr

Η Ρωσία μετά την απόφαση της ΕΕ για επιβολή πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου, προειδοποίηση, μεταξύ άλλων και την Αθήνα ότι θα επιβάλει εμπάργκο αν παραβιαστούν οι νόμοι περί ελεύθερου εμπορίου την διακίνηση του φυσικού αερίου.

Νωρίτερα οι υπουργοί Ενέργειας στις Βρυξέλλες συμφώνησαν για πλαφόν στα 180 ευρώ στην τιμή φυσικού αερίου και σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν από την τσεχική προεδρία, η συμφωνία θα τεθεί σε ισχύ από τις 15 Φεβρουαρίου.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Βλαντιμίρ Πούτιν, Ν.Πεσκόφ τόνισε ότι οι προσπάθειες για τον καθορισμό ανώτατου ορίου στις τιμές του φυσικού αερίου είναι απαράδεκτες και θα υπάρξει η κατάλληλη απόφαση, ενώ προανήγγειλε και ένα διάταγμα για το πετρέλαιο.

«Οι αρχές είναι οι ίδιες και εδώ. Πρόκειται για παραβίαση της διαδικασίας της τιμολόγησης της αγοράς, για επέμβαση σε αυτήν. Οποιαδήποτε αναφορά στο ανώτατο όριο είναι απαράδεκτη. Θα χρειαστεί χρόνος για να σταθμιστούν προσεκτικά τα υπέρ και τα κατά. Η διαδικασία για το πετρέλαιο δεν έχει τελειώσει ακόμα» δήλωσε ο Πεσκόφ.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Πούτιν, θα υπάρξει αντίδραση: «Θα προχωρήσουμε με το φυσικό αέριο, όπως ακριβώς κάναμε με το πετρέλαιο».

Πηγή: iskra.gr

Συνεχίζονται οι αντιθεσμικές κινήσεις του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρου Ντογιάκου, ο οποίος, μετά την προφορική «ανταλλαγή απόψεων» με την Cosmote κατά τη διάρκεια έρευνας της Ανεξάρτητης Αρχής, ΑΔΑΕ, για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, τώρα έβαλε στο στόχαστρο του κάποιους «ολίγους» εκδότες και μία «μερίδα του Τύπου» για «ψευδή και συκοφαντικά δημοσιεύματα». Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, έφτασε στο σημείο να εκτοξεύει αόριστες απειλές, χωρίς στοιχεία. «Ίσως όμως ένας εκτεταμένος φορολογικός έλεγχος σε αυτούς τους ολίγους αποκαλύψει πολλά και ενδιαφέροντα σχετικά με τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες» δήλωσε.

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, που διεξάγει έρευνα γύρω από τις «διαρροές» στο σκάνδαλο των υποκλοπών, σε δηλώσεις του στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέω», ξεκίνησε με δήλωση που θα μπορούσε να ερμηνευθεί εύκολα ως υπέρ των υποκλοπών «Δεν μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω τις δηλώσεις του Βέλγου Εισαγγελέα που χειρίζεται την υπόθεση, μιας χώρας που δεν κατηγορείται για δημοκρατικό έλλειμμα. Τι δήλωσε; “Χωρίς τις υποκλοπές δεν αντιμετωπίζεται το έγκλημα” ανέφερε στον λόγο του, ενώ συνέχισε με απειλές προς «μερίδα του Τύπου» που «δήθεν κόπτεται για τη Δικαιοσύνη».

«Δεν είναι ανεκτές οι συμπεριφορές κάποιων άλλων κατά κανόνα εκτός δικαιοσύνης που δήθεν κόπτονται για το καλό της. Σε κάθε ευκαιρία και με κάθε ευκολία τη συκοφαντούν και την κατακρεουργούν με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο. Δεν είναι δυνατόν μια μερίδα του Τύπου εκμεταλλευόμενη έναν ουσιαστικά πλήρως αναποτελεσματικό νόμο περί Τύπου να στρέφεται και να βυσσοδομεί όποιον κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του δεν ενεργεί σύμφωνα με τις επιθυμίες της, τις υποδείξεις της ακόμα και τις επιταγές της.

Δεν είναι άξιοι κάποιοι να φέρουν τον κάποτε άκρως τιμητικό τίτλο και ιδιότητα του εκδότη εφημερίδων ή περιοδικών. Κρατούν για τον εαυτό τους και μόνο ως επτασφράγιστο μυστικό το οικονομικό τους υπόβαθρο με βάση το οποίο έγιναν εκδότες. Στην πράξη υποβαθμίζουν την ιδιότητά τους αυτή και την ευτελίζουν υπογράφοντας ψευδή και συκοφαντικά δημοσιεύματα με χυδαίο περιεχόμενο και λεξιλόγιο. Ίσως όμως ένας εκτεταμένος φορολογικός έλεγχος σε αυτούς τους ολίγους αποκαλύψει πολλά και ενδιαφέροντα σχετικά με τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες. Δεν είναι δυνατόν να χλευάζουν και να απαξιώνουν δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς συγκρίνοντας αυτούς με δικαστές και εισαγγελείς χωρών του εξωτερικού με διαφορετικά δικονομικά συστήματα έναντι των οποίων, κατά τη γνώμη τους, υπολείπονται κατά πολύ των ξένων».

Σημειώνεται ότι η επίθεση Ντογιάκου έρχεται μετά τις αποκαλύψεις (που δεν διαψεύστηκαν) για επικοινωνίες του με την Cosmote, προφορικά, στο τηλέφωνο, κατά τη διάρκεια ελέγχου κλιμακίου της ΑΔΑΕ, όπου εξέφρασε «την αποψή του» ότι οι έλεγχοι είναι παράνομοι. Έρχονται επίσης μετά τη δημοσίευση του πρωτοσέλιδου της εφημερίδας Documento, με τίτλο ««προστασία Ντογιάκου στους κοριούς της ΕΥΠ».

Ολόκληρη η δήλωσή του:

Αυτές τις μέρες παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και εντυπωσιασμό τις ενέργειες των αρμόδιων δικαστικών και αστυνομικών αρχών του Βελγίου στην υπόθεση της Ελληνίδας Ευρωβουλευτού και Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι ανακριτικές πράξεις των αρχών αυτών χαρακτηρίστηκαν αστραπιαίες και πράγματι είναι. Σύμφωνα όμως με δημοσιεύματα του βελγικού αλλά και του λοιπού ευρωπαϊκού τύπου η υπόθεση αυτή δεν οργανώθηκε, δεν εκτυλίχθηκε ούτε ολοκληρώθηκε μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, αλλά δουλεύτηκε από τον προηγούμενο χρόνο και συγκεκριμένα από τον Ιούλιο του έτους 2021 από τις αρμόδιες αρχές μεθοδικά και με απόλυτη μυστικότητα σε συνεργασία μάλιστα με μυστικές υπηρεσίες και άλλων πέντε ευρωπαϊκών χωρών, όπως γράφτηκε.

Είναι βέβαιο ότι αν μελετήσουμε σωστά και ψύχραιμα αυτά τα γεγονότα, ασφαλώς και θα αντλήσουμε πολύτιμα και χρήσιμα συμπεράσματα για τον τρόπο και τη μέθοδο των ξένων δικαστικών αρχών.

Και δεν μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω τις δηλώσεις του Βέλγου Εισαγγελέα που χειρίζεται την υπόθεση, μιας χώρας που δεν κατηγορείται για δημοκρατικό έλλειμμα. Τι δήλωσε; «Χωρίς τις υποκλοπές δεν αντιμετωπίζεται το έγκλημα». Επομένως κάθε προσπάθεια υποβάθμισης της χώρας μας με τον τρόπο αυτό, δηλαδή με μία εύκολη σύγκριση των ελληνικών δικαστικών αρχών με τις δικαστικές αρχές του Βελγίου υπό διαφορετικά δικονομικά συστήματα είναι τουλάχιστον άδικη. Κάθε χώρα κινείται με το δικό της δικαστικό σύστημα και με τους δικούς της μηχανισμούς.

Ασφαλώς και δεν αμφισβητούνται οι καλές προθέσεις όλων εκείνων που από οποιαδήποτε θέση κι αν υπηρετούν τη Δικαιοσύνη αγωνίζονται ως πραγματικοί εργάτες για το καλό της και καταβάλλουν για τη βελτίωσή της όσες προσπάθειες μπορεί ο καθένας ανθρωπίνως να προσφέρει.  Και οι προσπάθειες και οι αγώνες και τα λάθη αυτών των ανθρώπων είναι φυσιολογικά, καλοδεχούμενα και συγχωρητέα, γιατί είναι καλοπροαίρετα και εντός των ορίων των δυνατοτήτων τους.  Τόσο μπορούν, τόσο προσφέρουν.

Δεν είναι ανεκτές οι συμπεριφορές κάποιων άλλων κατά κανόνα εκτός δικαιοσύνης που δήθεν κόπτονται για το καλό της.
Σε κάθε ευκαιρία και με κάθε ευκολία τη συκοφαντούν και την κατακρεουργούν με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο.

Δεν είναι δυνατόν μια μερίδα του Τύπου εκμεταλλευόμενη έναν ουσιαστικά πλήρως αναποτελεσματικό νόμο περί Τύπου να στρέφεται και να βυσσοδομεί όποιον κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του δεν ενεργεί σύμφωνα με τις επιθυμίες της, τις υποδείξεις της ακόμα και τις επιταγές της.

Δεν είναι άξιοι κάποιοι να φέρουν τον κάποτε άκρως τιμητικό τίτλο και ιδιότητα του εκδότη εφημερίδων ή περιοδικών. Κρατούν για τον εαυτό τους και μόνο ως επτασφράγιστο μυστικό το οικονομικό τους υπόβαθρο με βάση το οποίο έγιναν εκδότες. Στην πράξη υποβαθμίζουν την ιδιότητά τους αυτή και την ευτελίζουν υπογράφοντας ψευδή και συκοφαντικά δημοσιεύματα με χυδαίο περιεχόμενο και λεξιλόγιο.

Ίσως όμως ένας εκτεταμένος φορολογικός έλεγχος σε αυτούς τους ολίγους αποκαλύψει πολλά και ενδιαφέροντα σχετικά με τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες.
Δεν είναι δυνατόν να χλευάζουν και να απαξιώνουν δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς συγκρίνοντας αυτούς με δικαστές και εισαγγελείς χωρών του εξωτερικού με διαφορετικά δικονομικά συστήματα έναντι των οποίων, κατά τη γνώμη τους, υπολείπονται κατά πολύ των ξένων.

Για να έχουν όμως αυτό το ηθικό δικαίωμα πρέπει προηγουμένως να μεταβούν οι ίδιοι στις χώρες που φαντάζονται ότι λειτουργούν τέλεια δικαστικά συστήματα για να δοκιμάσουν εκεί τις δυνάμεις τους και να συγκριθούν και εκείνοι με τους εκεί συναδέλφους τους. Μετά ας έρθουν να μας πουν τα αποτελέσματα.

Ασφαλώς σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του εξωτερικού οι αρμόδιες αρχές δεν θα τους επέτρεπαν να υβρίζουν και να συκοφαντούν ούτε να δίνουν οδηγίες και να πιέζουν μέσω των εντύπων που διευθύνουν τους αρμόδιους δικαστές για τη διενέργεια συγκεκριμένων ανακριτικών πράξεων και έκδοση αρεστών σε αυτούς αποφάσεων. Ούτε και να τους επισκέπτονται στα γραφεία τους και να τους πιέζουν και να τους απειλούν. Σίγουρα θα επέστρεφαν με το ίδιο εισιτήριο εκεί όπου ξεκίνησαν, γιατί μόνο σε ένα τέτοιο περιβάλλον άρρωστο μπορούν να επιβιώσουν.

Όποιος μέσα στο περιβάλλον αυτό αναγνωρίσει τον εαυτό του, ας μας πει τις απόψεις του, αν και το πιθανότερο είναι ότι θα συμπεριφερθεί δυναμικά και κυρίως δημοκρατικά με κάποιο λιβελογράφημα σε βάρος όποιου δεν συμφωνεί μαζί του.

Αλλά πέραν των προβλημάτων στις σχέσεις μεταξύ Τύπου και Δικαιοσύνης δεν πρέπει να παραθεωρείται ότι σημαντικές διαφορές αντίληψης και νοοτροπίας υπάρχουν μεταξύ Δικαιοσύνης και Πολιτικής, οι οποίες καταλήγουν σε θεσμικές συγκρούσεις μεταξύ τους και ενίοτε επιφέρουν αδικαιολόγητες αντιδράσεις των πολιτικών κομμάτων και των στελεχών τους. Δεν πρέπει όμως να ξεχνούν ότι ο δρόμος όπου είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί η Δικαιοσύνη είναι μονοσήμαντος με οδηγό πάντοτε τις διατάξεις που η Βουλή των Ελλήνων θεσπίζει και απαιτεί να εφαρμοστούν, δηλαδή τις διατάξεις που ψηφίζουντα ίδια τα πολιτικά κόμματα.

Πηγή: thepressproject.gr

Σκίτσα για το σκάνδαλο διαφθοράς στον «ναό» της Ευρωδημοκρατίας.

Ντροπή σας. Ντροπή σας που προδώσατε την εμπιστοσύνη μας. Την εμπιστοσύνη των πολιτών της Ευρώπης που περιμένουν από εσάς να αγωνιστείτε για τα συμφέροντά τους. Που προδώσατε την εμπιστοσύνη των συναδέλφων σας που εργάζονται πολύ σκληρά και τίμια», δήλωσε προ ημερών η επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της Κομισιόν, Ίλβα Γιόχανσον, αναφερόμενη στο γνωστό ως Qatargate σκάνδαλο, το οποίο εξελίσσεται σε ένα παράλληλο Moroccogate.

Οι Ευρωβουλευτές καταδίκασαν την «απληστία ορισμένων ατόμων», τα οποία ενήργησαν σαν να βρίσκονταν σε μια «κακή ταινία του Netflix», πλήττοντας την εικόνα του Κοινοβουλίου και «ρίχνοντας τη σκοτεινή σκιά τους πάνω σε όλους μας». Σε αυτή τη σκιά αναφέρεται με το σκίτσο του ο Ελβετός Πέτερ Σρανκ.  

• -Και από πλευράς Κατάρ τι απόλυτη ασέβεια για τις αξίες μας…
• -Να μας διαφθείρουν έτσι; Το σκίτσο σχόλιο για τη γαλλική Le Monde από τον Πατρίκ Τσαπάτε.

Ένα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τυλιγμένο σε 500εύρα του Κατάρ σχεδιάζει ο Εμανουέλε ντελ Ρόσο από την Ιταλία.

Πηγή: kosmodromio.gr

Σχέδιο ελάφρυνσης για τους ευάλωτους δανειολήπτες με ενήμερα στεγαστικά δάνεια, που φέρει τη «βούλα» του Ευρωπαίου επόπτη, κατέθεσαν οι εκπρόσωποι των τραπεζών στον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα: Επίσημες ανακοινώσεις αναμένεται να γίνουν μέσα στις επόμενες ώρες και πριν από την ψήφιση του προϋπολογισμού, αλλά όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως το συγκεκριμένο πλάνο καλύπτει περιορισμένη περίμετρο νοικοκυριών. Στο «μέτωπο» των προμηθειών που επιβάλλουν οι τράπεζες στις συναλλαγές, αλλά και τα επιτόκια καταθέσεων το «μπαλάκι» πέφτει στον «ανταγωνισμό».

Με τις τράπεζες να αποδέχονται να αναλάβουν αποκλειστικά το κόστος ενίσχυσης δανειοληπτών αλλά σε πολύ «στενό κύκλο», φαίνεται πως έκλεισε αυτός ο γύρος συζητήσεων ανάμεσα στο Υπουργείο Οικονομικών και τους εκπροσώπους των χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων, σύμφωνα με το enikonomia.gr. Οι πληροφορίες λένε ότι οι δύο πλευρές θα καθίσουν ξανά στο τραπέζι των συζητήσεων μετά τις γιορτές -και με «φόντο» τις αλλεπάλληλες αυξήσεις επιτοκίων της ΕΚΤ- προκειμένου να εντοπίζουν τις ανάγκες της αγοράς όπως προκύπτουν και να παρεμβαίνουν.

Τι προβλέπει το σχέδιο των τραπεζών

Το σχέδιο των τραπεζών αφορά σε περίπου 30.000 δάνεια στα οποία και θα υιοθετηθεί η «φόρμουλα» της επιδότησης της μισής επιβάρυνσης της δόσης (σ.σ.: εκείνης που προέκυψε λόγω των αυξήσεων των επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) των στεγαστικών δανείων, εφόσον όμως αυτά τα δάνεια είναι ευάλωτων νοικοκυριών και εξυπηρετούνται κανονικά.

Ο συνδυασμός αυτών των δύο προϋποθέσεων (δηλαδή, το να μπορεί κάποιος και να εξυπηρετεί κανονικά το στεγαστικό του δάνειο, αλλά ταυτόχρονα να πληροί τα εξαιρετικά χαμηλά εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια ενός ευάλωτου νοικοκυριού) αυτομάτως περιορίζει σε πολύ στενά όρια την περίμετρο εκείνων που θα μπουν στο πρόγραμμα επιδοτήσεων.

Συγκεκριμένα, ευάλωτα νοικοκυριά θεωρούνται όσα πληρούν τα εξής κριτήρια:

• το συνολικό εισόδημα δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 7.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενο κατά 3.500 ευρώ για κάθε μέλος του νοικοκυριού και έως του ποσού των 21.000 ευρώ ετησίως, ανεξαρτήτως της σύνθεσης του νοικοκυριού.
• η συνολική φορολογητέα αξία της ακίνητης περιουσίας δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό των 120.000 για μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενη κατά 15.000 ευρώ για κάθε πρόσθετο μέλος και έως του ποσού των 180.000 ευρώ.

Τι θα γίνει με τα επιτόκια στις καταθέσεις

Η διάρκεια της επιδότησης αναμένεται να καθοριστεί στους 12 μήνες -για ολόκληρο το 2023- ενώ πιθανό είναι η ενίσχυση να πάει και αναδρομικά ένα εξάμηνο πίσω και συγκεκριμένα από τον Ιούλιο του ‘22.

Με τα ποσά τα οποία θα χορηγεί το κάθε ίδρυμα θα καλύπτει το 50% της επιβάρυνσης στην μηνιαία δόση του εκάστοτε δανείου, όπως αυτή προέκυψε μετά τις αλλεπάλληλες αυξήσεις των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Όσον αφορά στις παρεμβάσεις στο μέτωπο επιτοκίων καταθέσεων και προμηθειών, έγινε σαφές στην ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών πως δεν θα υπάρξει «ενιαία απάντηση» καθώς η κάθε τράπεζα θα λάβει τις αποφάσεις της ξεχωριστά και θα προχωρήσει σε συγκεκριμένες ανακοινώσεις προς αυτή την κατεύθυνση (αύξηση επιτοκίων καταθέσεων, εξορθολογισμός προμηθειών) τους επόμενους μήνες σε συνάρτηση και με τις εξελίξεις στο μέτωπο της νομισματικής πολιτικής από την ΕΚΤ. Με άλλα λόγια, ο ανταγωνισμός είναι αυτός που θα καθορίσει το που θα διαμορφωθούν επιτόκια καταθέσεων και προμήθειες.

Μάλιστα, όπως επισημάνθηκε τα «τα επιτόκια των προθεσμιακών καταθέσεων έχουν ήδη ξεκολλήσει από το 0,03% του φθινοπώρου, σκαρφαλώνοντας γύρω στο 0,4%, με προοπτική να φτάσουν γύρω στο 0,6% έως 0,8% μέχρι τα τέλη του έτους ή το αργότερο τον προσεχή Ιανουάριο».

Πώς θα κινηθούν οι τράπεζες στο πεδίο των προμηθειών

Αλλά και στο πεδίο των προμηθειών που επιβάλλουν στις συναλλαγές οι τράπεζες, οι όποιες παρεμβάσεις γίνουν θα καθοριστούν από κάθε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ξεχωριστά.

Το υπουργείο Οικονομικών είχε ζητήσει μείωση των προμηθειών σε 12 συναλλαγές. Συγκεκριμένα, αυτές ήταν οι εξής::

1. -Προμήθεια εισερχόμενου εμβάσματος.
2. -Προμήθεια εξερχόμενου εμβάσματος (χρέωση για μεταφορά χρημάτων από τον λογαριασμό μίας τράπεζας σε λογαριασμό άλλης τράπεζας εσωτερικού).
3. -Προμήθεια αποστολής χρημάτων (έμβασμα) σε τράπεζες εκτός ευρωζώνης.
4. -Προμήθεια ανάληψης μετρητών από ΑΤΜ άλλης τράπεζας.
5. -Συνδρομή πιστωτικής κάρτας.
6. -Προμήθεια επανέκδοσης χρεωστικής/πιστωτικής κάρτας λόγω λήξης και λόγω κλοπής, απώλειας ή φθοράς.
7. -Προμήθεια για πληρωμή λογαριασμών (ΔΕΚΟ, κινητής τηλεφωνίας κ.λπ.).
8. -Προμήθεια έκδοσης αντιγράφων κίνησης λογαριασμών/δανείων/πιστωτικών καρτών.
9. -Έξοδα αξιολόγησης αιτημάτων δανείων.
10. -Έξοδα νομικού και τεχνικού ελέγχου αιτημάτων δανείων.
11. -Έξοδα συναλλαγών με πιστωτικές κάρτες στο εξωτερικό (επιβάρυνση για τη μετατροπή συναλλαγών εξωτερικού σε ευρώ).
12. -Προμήθεια για αγορά χρεογράφων του Ελληνικού Δημοσίου.

Πηγή:enikos.gr

Με αφορµή τις πρόσφατες εκλογές στην Ιταλία, που έδωσαν στην ∆εξιά και την Ακροδεξιά το 44% των ψήφων, ο Enzo Traverso (1) λέει τα εξής: “Στην Ιταλία, υπήρξε µια ριζική τοµή στην ιστορία της Aριστεράς. Η Aριστερά δεν υπάρχει πλέον. Υπάρχει στην Ιταλία µια κριτική θεωρία που είναι πολύ ζωντανή, πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά η οποία είναι απολύτως ανίσχυρη σε πολιτικό επίπεδο. Υπάρχει επίσης µια κουλτούρα αντιπολίτευσης, υπάρχουν περιβαλλοντικά, αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά κινήµατα που δίνουν πραγµατικές µάχες. Όλα αυτά υπάρχουν, αλλά εντελώς έξω από την πολιτική σφαίρα, αν κατανοήσουµε την πολιτική ως θεσµό. Η δεξιά πτέρυγα είναι πλέον πολιτισµικά ηγεµονική”. Επειδή αυτά δεν είναι αυτονόητα, ας δούµε τι εννοεί και τι υπονοεί ο Traverso. Η έκλειψη της Αριστεράς Το πρώτο που ισχυρίζεται ο Traverso είναι ότι η Αριστερά δεν υπάρχει πλέον. Εάν υπάρχει ακόµη –θα µπορούσαµε να προσθέσουµε εµείς–, υπάρχει ως φαντασίωση ή ως φάντασµα· διότι η Αριστερά ποτέ δεν ήταν το άθροισµα των ατόµων της, ήταν πάντοτε η πολιτική που ασκούσε· και αυτή δεν υπάρχει πια: Μετά το Β’ παγκόσµιο πόλεµο, η πολιτική της στην ∆ύση ήταν µια πολιτική µεταρρυθµίσεων που βελτίωσαν θεαµατικά τις συνθήκες εργασίας και διαβίωσης των υποτελών τάξεων, και η οποία βασιζόταν στον ισχυρισµό ότι το συµφέρον των υποτελών κοινωνικών τάξεων προάγει και το γενικό συµφέρον (ακόµη και αυτό της “οικονοµίας”, δηλαδή των επιχειρήσεων, δηλαδή της αστικής τάξης -που δεν γνώριζε καθώς φαίνεται το πραγµατικό της συµφέρον). Όταν αυτή η µεταρρυθµιστική στρατηγική ηττήθηκε από τον νεοφιλελευθερισµό κατά κράτος στην Ευρώπη, τότε τελείωσε και η Αριστερά στην ∆ύση, κάπου ανάµεσα στο 1982 και το 1990 (2).  Να µην ξεχάσουµε όµως και την Αριστερά των “πλατιών κοµµάτων” που ακολούθησε µετά το 1990, που την περιφέραµε σαν τον νεκρό El Cid (3) δεµένο όρθιο πάνω στο άλογο των κοινωνικών κινηµάτων και του αµυντικού ρεφορµισµού επί ένα τέταρτο του αιώνα: µια Αριστερά που δεν αναφερόταν πλέον στις κοινωνικές τάξεις και τον ανταγωνισµό τους, ούτε στην µαρξιστική θεωρία, ούτε διέθετε στρατηγική αναφορά, ούτε όραµα· µια Αριστερά προσγειωµένη στο παρόν, που υιοθετούσε την γλώσσα, άρα τις έννοιες, του δικαιωµατικού νεοφιλελευθερισµού που επικράτησε στα κοινωνικά κινήµατα σε µίξη µε τις έννοιες του αστικού πολιτικού µάρκετινγκ.

Η Αριστερά, λοιπόν, δεν υπάρχει· έχει εκλείψει ένα τέταρτο του αιώνα πριν, κι ας χρησιµοποιούµε ακόµα την λέξη για να ονοµατίσουµε άλλες πια πραγµατικότητες.  Μετά την Αριστερά Αυτό που αλλάζει στην παρούσα ιστορική στιγµή είναι ότι τώρα η έκλειψη της Αριστεράς, ακόµη και στις πιο στρεβλές και ανεπαρκείς µορφές της, γίνεται εκκωφαντική. Εξίσου εκκωφαντική γίνεται και η ανάγκη τής εκ νέου συγκρότησης των κοινωνικών δυνάµεων των υποτελών κοινωνικών τάξεων σε πολιτικά υποκείµενα αντάξια της παρούσας ιστορικής στιγµής.

Μιας ιστορικής στιγµής κατά την οποία ο καπιταλισµός στρέφεται ενάντια στον πλανήτη, στις οικολογικές και υγειονοµικές ισορροπίες του, κατά του κόσµου της εργασίας, των “περιττών” πληθυσµών, κατά της δυνατότητας απλής αναπαραγωγής των υποτελών κοινωνικών τάξεων, κατά κάθε είδους και παραλλαγής δηµοκρατίας, κατά της ειρήνης· µιας ιστορικής στιγµής κατά την οποία η αστική τάξη συντίθεται µε τον µετα-φασισµό και συγκροτεί το καθεστώς του αυταρχικού (νέο)φιλελευθερισµού όπως έκανε και στο παρελθόν (4). Τι υποκείµενα όµως αντιστοιχούν στην παρούσα ιστορική στιγµή όπου ο καπιταλισµός παίρνει την απεχθέστερη µορφή του και στρέφεται πλέον κατά της ανθρωπότητας;

Πώς είναι δυνατό να σκεφτόµαστε ακόµη σήµερα την συγκρότηση µετώπων, πλατιών κοµµάτων, χαλαρών πολιτικών οργανώσεων, κοινωνικών κινήσεων και πρωτοβουλιών, δηλαδή µορφών οργάνωσης πλήρως αναντίστοιχων µε τις ανάγκες µιας τέτοιας ιστορικής στιγµής;  Εάν πρόκειται να υπάρξει ξανά πολιτική εκπροσώπηση των συµφερόντων των υποτελών κοινωνικών τάξεων, αυτό θα γίνει µέσω πολιτικού κόµµατος µε στιβαρή οργάνωση και αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραµµα. Κριτικές θεωρίες ή µαρξιστική θεωρία; Το δεύτερο που επισηµαίνει ο Traverso, είναι η ύπαρξη των κριτικών θεωριών. Εξ αντιθέτου προκύπτει ότι δεν υπάρχει πλέον ο µαρξισµός ως ιδεολογία µαζών (υπάρχει ως επιστηµονική θεωρία ή πανεπιστηµιακή µανιέρα).

Υπάρχουν οι κριτικές θεωρίες για τις οποίες ο Traverso ισχυρίζεται ότι είναι “απολύτως ανίσχυρες σε πολιτικό επίπεδο”. Αρκεί να διαβάσει κάποιος µε προσοχή το σχετικό βιβλίο του Κeucheyan (5) για να πεισθεί ως προς αυτό (εάν υποθέσουµε ότι η ιστορία των κινηµάτων δεν τον έχει ήδη πείσει για την αφλογιστία των κριτικών θεωριών ως οδηγούς αντικαπιταλιστικής δράσης). Πρόκειται για θεωρίες που έχουν διαρρήξει τους δεσµούς µε την µαρξιστική θεωρητική παράδοση σε τουλάχιστον τέσσερα καίρια σηµεία: (α) δεν αναφέρονται στην έννοια της εκµετάλλευσης της εργασίας, η οποία έχει αντικατασταθεί από την έννοια του κοινωνικού αποκλεισµού (6) και της στέρησης δικαιωµάτων, (β) δεν αναγνωρίζουν τον ανταγωνισµό κεφαλαίου και εργασίας ως κεντρικό στοιχείο της αστικής κοινωνίας, (γ) δεν κατανοούν και εποµένως δεν υιοθετούν την λενινιστική µεταγραφή του θεωρητικού σχήµατος του Κλαούζεβιτς για τον πόλεµο στο πεδίο της πολιτικής και (δ) δεν αποδέχονται την µορφή του κόµµατος ως αναγκαίο τρόπο αντικαπιταλιστικής οργάνωσης. 

Με τέτοια ελλείµµατα, πώς είναι δυνατό οι θεωρίες αυτές να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της παρούσας ιστορικής στιγµής; Εάν οι κριτικές θεωρίες είναι ανίσχυρες σε πολιτικό επίπεδο και ανεπαρκείς διότι στρέφουν την πλάτη σε έννοιες στοιχειώδεις για την κατανόηση των βασικών φαινοµένων του καπιταλισµού, δεν είναι αυτό που χρειαζόµαστε τώρα ως οδοδείκτη πολιτικής δράσης των υποτελών κοινωνικών τάξεων. Η επανασύνδεση µε τον µαρξισµό ως µαζική ιδεολογία δεν ήταν ποτέ πιο επίκαιρη.  Η ιδεολογική ηγεµονία του νεοφιλελευθερισµού και η µακρά πορεία για την ανατροπή της Το δεύτερο που επισηµαίνει ο Traverso, είναι ότι η ∆εξιά είναι πολιτισµικά ηγεµονική, και αυτή µου φαίνεται ότι είναι η πιο οδυνηρή από τις διαπιστώσεις του. Στο λεξιλόγιο της ιταλικής Αριστεράς και των µιµητών της, αυτό σηµαίνει ότι η ∆εξιά ηγεµονεύει ιδεολογικά (7).

Εννοεί δηλαδή, ο Traverso, ότι στον χώρο της ιδεολογίας ο συσχετισµός δύναµης υπέρ της αστικής ιδεολογίας έχει καταστεί συντριπτικός σε βάρος της “κοσµοθεωρίας” του σοσιαλισµού, του κοµµουνισµού και κάθε αυθόρµητης ιδεολογίας των υποτελών κοινωνικών τάξεων. Όµως τι ακριβώς σηµαίνει αυτό; Με τον όρο της ιδεολογίας αναφερόµαστε στις αξίες και τα ήθη, στις ιδέες µε τις οποίες εξηγούµε τα πράγµατα, στις πεποιθήσεις, τις παραστάσεις και τις εικόνες που συγκροτούν ένα vade mecum, έναν πρακτικό οδηγό, για να βαδίζεις µόνος σου, χωρίς καθοδήγηση, στην ζωή σου στον καπιταλισµό, στην καθηµερινή, προσωπική και επαγγελµατική ζωή σου σύµφωνα µε τις ιδέες και τις αξίες της άρχουσας τάξης. Ανάλογα µε την ιδεολογία που τα διακατέχει, τα άτοµα αλλάζουν ή διατηρούν την ίδια περπατησιά ανάλογα πώς ερµηνεύουν και καταλαβαίνουν τις κοινωνικές σχέσεις και την προσωπική ζωή, τον τρόπο που ζουν την ζωή τους δηλαδή, µε αφετηρία την ιδεολογία (8).

Αν έτσι έχουν τα πράγµατα, ίσως καταλαβαίνουµε λίγο περισσότερο τι σηµαίνει ιδεολογική ηγεµονία του νεοφιλελευθερισµού: Αυτό που αξίζει και αυτό που δεν αξίζει να κάνεις, αυτό που είναι ηθικό ή ανήθικο, αυτό που πρέπει ή δεν πρέπει να επιδιώκεις στην επαγγελµατική και ιδιωτική ζωή σου, και όλα τα άλλα µε τα οποία βαδίζουµε τις ζωές µας, δεν είναι τα ίδια πριν και µετά την ιδεολογική νίκη του νεοφιλελευθερισµού. Ο τρόπος που έχουµε για να εξηγήσουµε αυτό που συµβαίνει στις ζωές µας και στις ζωές των άλλων, επίσης δεν είναι ο ίδιος πριν και µετά.  Υπάρχει και χειρότερο: Η ιδεολογία δεν ανήκει στον ίδιο χρόνο µε την πολιτική· η πρώτη ακολουθεί αργόσυρτη πορεία, αλλάζει δύσκολα και ως εκ τούτου αργά, ενώ η δεύτερη ακολουθεί τους ταχείς ρυθµούς της βραχυχρόνιας διάρκειας και της µεσοπρόθεσµης. Αυτό ίσχυσε και για τον νεοφιλελευθερισµό: ενώ είχε θριαµβεύσει πολιτικά µέσα σε µια δεκαετία περίπου (1979-1991), χρειάστηκε τουλάχιστον τριάντα χρόνια για να θριαµβεύσει ιδεολογικά.  Βρισκόµαστε λοιπόν, εµείς, όσοι θέλουµε να αλλάξει ο κόσµος, εξαρχής αντιµέτωποι µε την µακροχρόνια διάρκεια, που σηµαίνει πως όποια προσπάθεια και αν κάνουµε δεν πρέπει να εγγράφεται µόνο στον βραχυχρόνιο χρόνο της τρέχουσας, καθηµερινής, πολιτικής αλλά και στον µακρό χρόνο των αργόσυρτων αλλαγών· και η µοναδική µορφή πολιτικής οργάνωσης που µπορεί να ανταποκριθεί σε ένα τέτοιο καθήκον είναι το πολιτικό κόµµα των υποτελών κοινωνικών τάξεων. 

*Αναδηµοσίευση από το Commune

Πηγή: redtopia.gr

Η συνολική διακίνηση επιβατών στους Ελληνικούς λιμένες το δεύτερο΄ τρίμηνο 2022 σε σύγκριση με το β΄ τρίμηνο του 2021 παρουσίασε αύξηση κατά 64,9%, ενώ και κατά την αντίστοιχη σύγκριση του β΄ τριμήνου 2021 προς το β΄ τρίμηνο 2020 παρατηρήθηκε αύξηση κατά 70,8% . Συνολικά διακινήθηκαν 8.954.863 επιβάτες, από τους οποίους στις εσωτερικές γραμμές μεταφέρθηκαν 8.647.188 επιβάτες.Όσον αφορά στους επιβάτες της κρουαζιέρας διακινήθηκαν στα ελληνικά λιμάνια 307.675 επιβάτες. οι αποβιβασθέντες ήταν 173.330 επιβάτες και 134.345 οι επιβιβασθέντες.

Πηγή: mononews.gr

Έχουν βαθυκόκκινο χρώμα και ελαφρώς ξινή γεύση και ο χυμός τους είναι ιδιαίτερα δημοφιλής. Μια ακόμα όμως ιδιότητά τους τα καθιστά ιδιαίτερα σημαντικά για την υγεία μας σύμφωνα με το King's College του Λονδίνου

Η καθημερινή κατανάλωση κράνμπερι συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της καρδιάς σύμφωνα με νεότερα ερευνητικά στοιχεία. Η ποσότητα όμως μετράει εξίσου, καθώς οι άντρες της μικρής μελέτης που κατανάλωσαν 100 γραμμάρια τη μέρα, παρατήρησαν σημαντικές βελτιώσεις στην καρδιακή λειτουργία ένα μήνα μετά.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ιδιαίτερα σημαντική είναι η αντιοξειδωτική τους δράση, η οποία ωφέλησε τη διόγκωση των αρτηριών κατά 1,5 % μέσα σε μόλις δύο ώρες μετά την κατανάλωση.

Οι ερευνητές από το King’s College του Λονδίνου παρακολούθησαν 45 άντρες 18 έως 45 ετών για ένα μήνα για να διαπιστώσουν πώς η κατανάλωση των κράνμπερι επηρέασε την αρτηριακή τους πίεση, τον καρδιακό ρυθμό και τις αρτηρίες τους. Οι συμμετέχοντες κατανάλωσαν τα φρούτα σε μορφή σκόνης, που ήταν ισάξια με 100 γραμμάρια φρέσκων κράνμπερι.

Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα με την ομάδα ελέγχου που κατανάλωσε ένα εικονικό φάρμακο, διαπίστωσαν ότι σε όσους κατανάλωσαν τα κράνμπερι σε καθημερινή βάση, παρατηρήθηκε διεύρυνση των αρτηριών κατά 1,1% μετά από ένα μήνα, βελτιώνοντας έτσι την αρτηριακή πίεση.

Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν βελτιώσεις στον καρδιακό ρυθμό, στη χοληστερόλη και στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Ο καθηγητής Christian Heiss, ειδικός σε καρδιαγγειακά θέματα στο Πανεπιστήμιο του Surrey που συμμετείχε στη μελέτη, δήλωσε σχετικά με τα ευρήματα ότι «παρέχουν ισχυρές ενδείξεις πως τα κράνμπερι μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την καρδιαγγειακή υγεία ακόμη και σε άτομα που διατρέχουν χαμηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο». Ειδικότερα, εξηγεί λέγοντας ότι «αυτή η μελέτη αναδεικνύει περαιτέρω ότι συγκεκριμένοι μεταβολίτες που υπάρχουν στο αίμα μετά την κατανάλωση κράνμπερι σχετίζονται με αυτά τα ευεργετικά αποτελέσματα».

Επιπλέον, έπειτα από την ανάλυση δειγμάτων αίματος και ούρων, αποδείχτηκε ότι 13 είναι οι χημικές ουσίες που εμπεριέχονται στα κράνμπερι και ευνοούν τη διαστολή με τη μεσολάβηση της ροής (FMD). Η ερευνητική ομάδα υποθέτει ότι τα αντιοξειδωτικά – γνωστά ως πολυφαινόλες – που βρίσκονται στα κράνμπερι είναι υπεύθυνα για τη βελτίωση της υγείας των αρτηριών.

Σημειώνουν, ωστόσο, ότι χρειάζεται περαιτέρω μελέτη.

Στα υπόλοιπα οφέλη της κατανάλωσης κράνμπερι που έχουν αποδειχθεί ερευνητικά προστίθεται και η πρόληψη των ουρολοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος και η μείωση του κινδύνου ουλίτιδας, έλκους στομάχου και καρκίνου. Παρόλα αυτά, οι γιατροί συνιστούν να προτιμούμε την κατανάλωση κράνμπερι, ωμά ή αναμεμειγμένα με ξηρούς καρπούς, σε σύγκριση με το χυμό τους, ο οποίος συνήθως περιέχει πολλή ζάχαρη.

Πηγή: ygeiamou.gr

Οι υπουργικές... τζίφρες έπεσαν και η επιχείρηση εξαφάνισης ανέργων από τους επίσημους καταλόγους εν όψει εκλογών, ξεκίνησε.

Οι υπουργικές… τζίφρες έπεσαν και η επιχείρηση εξαφάνισης ανέργων από τους επίσημους καταλόγους εν όψει εκλογών, ξεκίνησε. Σε εφαρμογή του πρόσφατου νόμου για την αναδιοργάνωση του ΟΑΕΔ (πλέον ΔΥΠΑ), η κυβέρνηση προχωράει στη λήψη μέτρων τα οποία οδηγούν ανέργους στην έξοδο από τους καταλόγους της Δημόσιας Επιχείρησης Απασχόλησης, εξυπηρετώντας το αφήγημα της για μείωση της ανεργίας.

Η μείωση της ανεργίας και από το κρατικό ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Τα επιχειρήματα που προτάσσουν οι αρμόδιοι, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν λογικά από έναν πολίτη… αθεράπευτα αισιόδοξο. Έναν πολίτη, ο οποίος αγνοεί ότι στην περίπτωση της χώρας μας, ισχύει μέχρι κεραίας η ρήση «απαισιόδοξος είναι ένας καλά ενημερωμένος αισιόδοξος».

Ας τον ενημερώσουμε, λοιπόν.

Η κυβέρνηση, υποστηρίζει ότι εφαρμόζει τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές, με στόχο να απομακρύνει από τα μητρώα των ανέργων όσους ενώ δεν επιθυμούν πραγματικά να εργαστούν είναι αποδέκτες των παροχών της αρμόδιας υπηρεσίας.

Επίσης, ενώ μειώνεται η ανεργία, οι άνθρωποι αυτοί παραμένουν στους καταλόγους της ΔΥΠΑ, με συνέπεια να παρατηρείται αναντιστοιχία μεταξύ των στοιχείων που ανακοινώνουν η ΕΛΣΤΑΤ και η ΔΥΠΑ.

Τα κονδύλια που θα εξοικονομηθούν, θα κατευθυνθούν για την υλοποίηση δράσεων υπέρ των ανέργων.

Πάμε τώρα, στο τι ισχύει:

Η ευρωπαϊκή εμπειρία είναι κάτι σαν εγκυκλοπαίδεια. Με αρχή, μέση και τέλος. Η κυβέρνηση επιλέγει να χρησιμοποιήσει, αυθαίρετα, κάποια από αυτά που αναφέρονται σε έναν τόμο και αφορούν στις υποχρεώσεις των ανέργων, όπως η ίδια τις αντιλαμβάνεται. Και αυτό προσχηματικά, διότι δεν εφαρμόζει τίποτα από όσα αναφέρουν οι άλλοι τόμοι για την ουσιαστική προστασία και την στήριξη των ανέργων.

Η κυβέρνηση, περιγράφει ένα πλαίσιο χρήσης πόρων, οι οποίοι σήμερα κατευθύνονται σε ανθρώπους που δεν τους δικαιούνται, όταν η ίδια έχει ανακοινώσει μείωση κονδυλίων προς την ΔΥΠΑ κατά 74 εκατομμύρια ευρώ στο νέο προϋπολογισμό, έχει προχωρήσει στην περιστολή κονδυλίων για να επιτύχει περιορισμό των ασφαλιστικών εισφορών στηρίζοντας κυρίως τους εργοδότες και φέρεται να εξετάζει νέα περικοπή για να μην εκτιναχθούν από 1ης Ιανουαρίου 2023 οι εισφορές επαγγελματιών και αυτοαπασχολουμένων οι οποίες συνδέονται με την πορεία του πληθωρισμού.

Προκειμένου να αιτιολογήσει την επιχείρηση διαγραφής ανέργων από τα μητρώα της ΔΥΠΑ, το υπουργείο Εργασίας αναφέρει με στόμφο ότι 40.000 άτομα που είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο για περισσότερο από ένα χρόνο, έχουν ετήσιο εισόδημα πάνω από 20.000 ευρώ. Επίσης, περίπου 30.000 άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα για περισσότερα από πέντε χρόνια, έχουν εισόδημα πάνω από 30.000 ευρώ και «σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και 100.000 ευρώ».

Οι… άνεργοι κροίσοι δεν λαμβάνουν επίδομα ανεργίας και προφανώς το όνειρο κάποιου που εισπράττει 100.000 ευρώ τον χρόνο δεν είναι το μειωμένο εισιτήριο στα μέσα μεταφοράς που προσφέρει η ΔΥΠΑ. Άρα, κανείς δεν μπορεί να αναφέρεται με βεβαιότητα στο αξιοσημείωτο οικονομικό όφελος που με τη σειρά του θα συμβάλλει στην ενίσχυση των κονδυλίων για τους ανέργους που έχουν ανάγκη.

Παρά τη μείωση της ανεργίας, παρατηρείται αναντιστοιχία μεταξύ του αριθμού των ανέργων που αποτυπώνει η ΕΛΣΤΑΤ και των εγγεγραμμένων στα μητρώα της ΔΥΠΑ.

Στο σημείο αυτό βρίσκεται όλη η ουσία. Το αφήγημα της μείωσης της ανεργίας, πρέπει να στηριχθεί. Πάση θυσία. Αφαιρούμε , λοιπόν, από τα μητρώα όσους δικαίως δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνονται, διαγράφουμε όσους δεν δέχονται εργασία ή κατάρτιση, ασχέτως αν η άρνηση τους είναι αιτιολογημένη. Επίσης, παραδοσιακά, στους ανέργους δεν συμπεριλαμβάνονται όσοι εντάσσονται σε βραχύβια προγράμματα απασχόλησης.

Ήδη, κατά την προσφιλή (όσο και λανθασμένη) τακτική των κυβερνήσεων, στους ανέργους δεν συνυπολογίζονται οι υποαπασχολούμενοι, ούτε όσοι βρίσκονται επί σειρά ετών εγκλωβισμένοι στην «γκρίζα ζώνη» της επίσχεσης εργασίας, χωρίς εισόδημα, αλλά ούτε και αποζημίωση απόλυσης.

Ωστόσο, τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι ακόμα και όλα τα παραπάνω μαζί δεν αρκούν για να φτιασιδώσουν την τραγική εικόνα.

Η ΕΛΣΤΑΤ, δίνει ποσοστό ανεργίας γύρω στο 12% όταν η ΔΥΠΑ (η οποία δεν υπολογίζει στατιστικά αλλά καταγράφει ανέργους με ονοματεπώνυμα) αποτυπώνει ανεργία περίπου επτά ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερη, με τον συνολικό αριθμό των ανέργων να ανέρχεται στις 942.164!

Οι μακροχρονίως άνεργοι, αποτελούν την πλειονότητα (524.852 άτομα ή 55,7% του συνόλου). Δηλαδή, πληθυσμιακά σχεδόν όσο η Θεσσαλονίκη!

Καθίσταται σαφές, λοιπόν, πως ακόμη κι αν διαγραφούν 100.000 άνεργοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το κυβερνητικό αφήγημα δεν σώζεται.

Όπως δεν σώζεται ούτε η υπόθεση «ενίσχυση των ανέργων», όταν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΔΥΠΑ, επιδοτείται μόλις ένας στους δέκα ανέργους, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, με επίδομα αναντίστοιχο των πραγματικών αναγκών, καθώς περιορίζεται στο… ιλιγγιώδες ποσό των 438 ευρώ το μήνα. Παρόλα αυτά, όσοι επιθυμούν μπορούν να επιμείνουν στην προεκλογικού χαρακτήρα αισιοδοξία. Επί του παρόντος, τουλάχιστον, είναι δωρεάν.

Πηγή: kosmodromio.gr