Σήμερα: 26/07/2026
Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016 00:00

Αντιπολεμικό κίνημα για την ειρήνη στην περιοχή

Γράφτηκε από τον

.jpg

Ανακοίνωση του συλλόγου Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ

Η κατάσταση στη ευρύτερη περιοχή με επίκεντρο τη Συρία επιδεινώνεται διαρκώς. Η γειτονική Τουρκία κυλάει μέρα με τη μέρα στη δίνη του πολέμου. Τώρα πια είναι πολύ φανερό στο ευρύτερο κοινό ότι ο πόλεμος στη Συρία, στη Λιβύη, στην Ουκρανία και όλες αυτές οι πολεμικές συγκρούσεις αποτελούν απότοκο της κρίσης.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επιχειρούν να αναδιανείμουν τις σφαίρες επιρροής. Αυτή η ανάγκη τους γίνεται ιδιαίτερα πιεστική στις συνθήκες της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Άλλες, μικρότερης εμβέλειας περιφερειακές δυνάμεις κάνουν τους δικούς τους σχεδιασμούς για ανάλογα οφέλη. Οι συμμαχίες έρχονται και παρέρχονται πάντα σε βάρος των λαών. Το τίμημα είναι ο θάνατος και η καταστροφή.

Η Ελλάδα όντας μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αποτελεί μέρος του προβλήματος. Ας μην υπάρχει καμιά αυταπάτη για το αντίθετο. Η δράση των αμερικανονατοϊκών βάσεων στο έδαφός μας και το προσφυγικό ζήτημα είναι δυο μόνο όψεις του. Είναι, εξάλλου, ξεκάθαρο ότι το ΝΑΤΟ ήρθε στο Αιγαίο για το ελέγξει πλήρως και να φράξει, αν χρειαστεί, τη δίοδο αυτή για τη Ρωσία.

Όλα αυτά εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους για την ειρήνη και την ασφάλεια και του ελληνικού λαού. Καταπατούν την εθνική του κυριαρχία. Η χώρα και ο ελληνικός λαός είναι παράλληλα θύματα των μνημονιακών πολιτικών, της καταλήστευσης τους με βασικό μοχλό το χρέος από τις ίδιες ακριβώς μεγάλες δυνάμεις ου διεξάγουν και τροφοδοτούν τους πολέμους.

Σε πολιτικό επίπεδο απαιτείται η δημιουργία των προϋποθέσεων για την απαλλαγή από την πολυποίκιλη αυτή σκλαβιά. Χρειάζεται η συγκρότηση ενός λαϊκού μετώπου που θα αγωνίζεται ενάντια στην εγχώρια ολιγαρχία και τον ιμπεριαλισμό και που προοπτικά θα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας και θα την απαλλάξει από την εξουσία των δυνάμεων αυτών.

Μέχρι τότε όμως κάτι πρέπει να γίνει. Η κατάσταση γίνεται κάθε μέρα και πιο επικίνδυνη. Άμεσα πρέπει να ληφθούν πρωτοβουλίες που να συνενώσουν συνδικάτα, επιστημονικές ενώσεις, άλλους μαζικούς φορείς, ανθρώπους της επιστήμης, της τέχνης, του πολιτισμού, ανεξάρτητα από τις διαφορετικές και πολιτικές αντιλήψεις του καθενός, σε ένα ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα που θα διεκδικεί:

α. την απεμπλοκή της Ελλάδας από τους βάρβαρους ιμπεριαλιστικούς πολέμους

β. την απομάκρυνση των ξένων βάσεων από το έδαφός της

γ. την ανάκτηση της εθνικής της κυριαρχίας

έτσι ώστε να μετατραπεί η χώρα μας σε αληθινό παράγοντα σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή.

ΠΗΓΗ: kordatos.org

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016 00:00

Η Ελλάδα κοντά στο Σημείο Τήξης

Γράφτηκε από τον

_Ελλάδα_κοντά_στο_Σημείο_Τήξης_.jpg

Του Κ. Παπουλή

Δυστυχώς είχαμε δίκιο, όσοι από τον Μάη του 2010 υποστηρίζαμε την έξοδο από το ευρώ και την παύση πληρωμών, ως μοναδική λύση για την Ελλάδα, γιατί αλλιώς θα ακολουθούσε Αρμαγεδδών. 1.

Είναι αλήθεια ότι τότε, θα είχαμε ισχυρή αλλά και ζωογόνα υποτίμηση, της τάξης του 60%, λόγω του μεγάλου εξωτερικού ελλείμματος όπως άλλωστε είχε ανακοινωθεί δημόσια (και από την πλευρά μας) λίγο αργότερα, το 2011.2 Σε μια τέτοια περίπτωση, μετά το αρχικό σοκ, που θα κρατούσε 6-14 μήνες, δεν θα ακολουθούσε ύφεση και ανεργία, αλλά θα υπήρχε ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια έως σήμερα3. Αν μάλιστα η έξοδος από το ευρώ γινόταν αιτία και αφορμή, για σχεδιασμένη βιομηχανική πολιτική, τότε θα είχαμε σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης, βελτίωση της παραγωγικότητας, άρα σημαντική βελτίωση των μισθών. Ο πληθωρισμός τον πρώτο χρόνο θα ήταν γύρω στο 12% στην χειρότερη περίπτωση, και μόνο στο βαθμό που αναπληρωνόταν από ανάλογες αυξήσεις των μισθών. Ακόμη, και αν εκείνη την στιγμή, λόγω του μεγάλου δημόσιου ελλείμματος, δεν δινόταν για τον πρώτο χρόνο, όλη η αύξηση στο δημόσιο τομέα, θα υπήρχε μια εισοδηματική απώλεια και μόνο για τους δημόσιους υπαλλήλους, που θα αναπληρωνόταν αργότερα.

Για κάποια χρόνια θα ήταν πιο δύσκολο να αγοράσεις αυτοκίνητο, ηλεκτρικά είδη, εισαγόμενα προϊόντα κλπ, αλλά σίγουρα πιο εύκολο από ότι είναι σήμερα. Από την άλλη, μια σειρά εγχώρια αγαθά και υπηρεσίες, (υγεία, εστιατόρια, διασκέδαση, εγχώρια τρόφιμα και ποτά, εκπαίδευση, διακοπές στον τόπο μας κ.α) θα γίνονταν όλο και πιο προσιτά και φτηνότερα. Σταδιακά θα υπήρχε υποκατάσταση εισαγωγών από εγχώρια παραγωγή, που θα τόνωνε την ανάπτυξη και την απασχόληση, ενώ ο γεωργικός τομέας θα σημείωνε άλμα.

Το δημόσιο χρέος που ήταν σε εθνικό δίκαιο, θα αναδιαρθρώνονταν σχετικά εύκολα και θα δραχμοποιούνταν. Στο εσωτερικό, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία κλπ θα έμεναν ανέπαφα. Οι τράπεζες θα πέρναγαν σε δημόσιο έλεγχο, υγιείς, αντί να φάνε δεκάδες δις ευρώ, διογκώνοντας το δημόσιο χρέος. Δεν θα πέρναγαν σήμερα στα χέρια κερδοσκόπων, απειλώντας να κατασχέσουν τους έλληνες.

Η επάνοδος στην δραχμή παρά τον αρχικό κλυδωνισμό, λόγω της ανάκτησης των μέσων οικονομικής πολιτικής θα οδηγούσε στην επαναφορά της ευστάθειας της οικονομίας, τόσο όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα και την εξωτερική ισορροπία, που αποτέλεσαν την δομική αιτία της ελληνικής κρίσης, αλλά και όσον αφορά πολιτικές πλήρους απασχόλησης και δομικής μεταβολής.

Δεν θα είχε χαθεί πολύτιμο δυναμικό νέων και επιστημόνων, από την μετανάστευση, ούτε θα είχε καταστραφεί τόσος κεφαλαιουχικός εξοπλισμός. Η χώρα δεν θα βρισκόταν στην τραγική κατάσταση της αποεπένδυσης και της ελεύθερης πτώσης στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας.

Μια σχετικά διαχειρήσιμη κατάσταση, λοιπόν, μετατράπηκε μέσα σε έξι χρόνια σε εθνική καταστροφή. Η παραμονή στην ευρωζωνική-μνημονιακή πορεία, οδηγεί σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, σε υπερδεκαετή ύφεση. Τίποτε δεν προεξοφλεί την οποιαδήποτε ανάκαμψη ακόμη και μετά το 2018. Μάλιστα οι ιδιαίτερα «ευνοϊκές» εξωτερικές σημερινές συνθήκες, χαμηλά το ευρώ και κύρια οι τιμές του πετρελαίου, θα αναστραφούν.

Οι όποιες ωφέλειες από τις συναλλαγές με χώρες εκτός Ε.Ε., από την πτώση του ευρώ εξανεμίστηκαν από τους κεφαλαιακούς ελέγχους. Σε γενικές γραμμές, η υποχώρηση του ευρώ δεν είναι τέτοιας έκτασης όσο αυτή που «βλέπουμε» με το δολάριο. Με άλλα νομίσματα όπως το γουάν, η στερλίνα, το γιέν, η υποτίμηση του ευρώ τα τελευταία δύο χρόνια  δεν είναι ούτε καν η μισή.  Παράλληλα, υπήρξε μεγάλη ανατίμηση του ευρώ έναντι του ρουβλίου. Η Ρωσία πάντα αποτελεί σημαντικό εμπορικό εταίρο της χώρας και πηγή τουρισμού, ενώ η επιδείνωση των σχέσεών της με την Ε.Ε., έπαιξε εξ ίσου αρνητικό ρόλο. Συγχρόνως είχαμε υποτίμηση της λίρας Τουρκίας έναντι του ευρώ, που αποτελεί σημαντικό ανταγωνιστή της χώρας.

Η μείωση των μισθών κατά 30%, και των εισοδημάτων κατά 50%, η κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων και η επισφάλεια, μέσω της πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης, ελάχιστα διόρθωσε την πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία, πράγμα που συνεπάγεται, ότι αυτή η πολιτική απέτυχε και τυπικά. Ο εξωτερικός τομέας της οικονομίας και οι εξαγωγές παραμένουν στάσιμες, ενώ η μεταποίηση υποχωρεί συνεχώς. Η πολιτική που ακολουθήθηκε απλώς συρρίκνωσε και αποδυνάμωσε την οικονομία, χωρίς να την αλλάξει και να διορθώσει το μεγάλο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας που οφείλεται στην έλλειψη ισχυρής βιομηχανίας και στο πολύ σκληρό νόμισμα, που είναι το ευρώ.

Με δεδομένη την στάση του γερμανικού παράγοντα, ποιες είναι σήμερα οι επιλογές; Από πού θα βρεθούν 6-7 δις ευρώ ετησίως πρωτογενές πλεόνασμα το 2018 αλλά και τα επόμενα χρόνια, για να φτάσουμε στα πλεονάσματα που απαιτούντα;. Με τους φόρους και το ασφαλιστικό και διάφορα άλλα μέτρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ;

¨Η με χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο, μειώσεις μισθών και εκμηδενισμό των συντάξεων από μια κυβέρνηση Μητσοτάκη; Με συνδυασμό και των δύο πολιτικών από μια οικουμενική κυβέρνηση; Πιθανότατα θα επιχειρηθεί ο συνδυασμός, ο οποίος οδηγεί στην εξαφάνιση μικρομεσαίων, επιστημόνων, αγροτών, κλείσιμο επιχειρήσεων, στην δημιουργία εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανέργων, κατάργηση του όποιου κοινωνικού κράτους απέμεινε κλπ

Με το τρίτο μνημόνιο καταστρέφονται οι «μικρομεσαίοι» όλων των κλάδων, το κεφάλαιο συγκεντροποιείται, η χώρα κατάσχεται και παραδίδεται στα μεγάλα και ισχυρά εθνικά και διεθνή λόμπι.  

Ο κ Τόμσεν, τις τελευταίες μέρες σε άρθρο του έγραψε: «Η Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι εταίροι της θα πρέπει να πάρουν δύσκολες πολιτικές αποφάσεις στους επόμενους μήνες, ώστε να καταλήξουν σε ένα πρόγραμμα που είναι βιώσιμο, ένα πρόγραμμα με νούμερα που βγαίνουν». Ένα είναι σίγουρο, ότι το Δ.Ν.Τ., έχει δίκιο όταν λέει ότι απαιτούνται και άλλα μέτρα 9-10 δις ευρώ τουλάχιστον, για να πιαστούν οι στόχοι. Και μάλλον είναι λίγα, και η εκτίμηση συντηρητική. Διότι είναι βέβαιο ότι τα μέτρα   φέρνουν ύφεση, και δεν είναι δυνατόν να έχουμε ανάπτυξη 2%-3% τα επόμενα χρόνια, για να μην παρθούν άλλα. Αντίθετα λειτουργούν πολλαπλασιαστικά στην ύφεση. Δηλαδή το υφεσιακό αποτέλεσμα είναι μεγαλύτερο από τα μέτρα. Αφού το ΑΕΠ μειώνεται, μειώνονται και τα έσοδα, συνεπώς τα μέτρα που απαιτούνται είναι πολύ μεγαλύτερα από το τελικό αποτέλεσμα. Δηλαδή μπορεί να χρειάζονται 20 δις μέτρα για να εξοικονομήσεις στο τέλος 6δις-7δις, ενώ η ύφεση που θα προκαλέσουν τα συγκεκριμένα μέτρα θα είναι μεγαλύτερη από 20 δις, αφού ο πολλαπλασιαστής είναι πάντα μεγαλύτερος της μονάδας (μόνο στην τρελή σφαίρα της φαντασίας-επιτυχίας του πρώτου μνημονίου είχε εκτιμηθεί ως 0,5).

Αυτό άλλωστε έγινε και στο παρελθόν, για να ισοσκελιστεί ο προϋπολογισμός, για να μηδενιστεί ένα πρωτογενές έλλειμμα 7%-8% του ΑΕΠ του 2009, δημιουργήθηκε τριπλάσια ύφεση. Συνεπώς δεν μπορούμε να αποκλείσουμε νέα κάμψη της οικονομίας ακόμη και πέραν του 10% του ΑΕΠ έως το 2019. Το μόνο που φρενάρει κάπως την κατάσταση, είναι όπως είπαμε η τιμή του πετρελαίου.

Άλλωστε, όπως ανακοινώθηκε, το 2015 υπήρξε μείωση των φορολογικών εσόδων κατά 600 εκ ευρώ σε σύγκριση με το 2014, δηλαδή περίπου κατά το 1/2 της μείωσης του ΑΕΠ (που ήταν 0,7%).

Είμαστε λοιπόν μπροστά στο σημείο τήξης της χώρας. Το ερώτημα ευρώ ή δραχμή επανεμφανίζεται δριμύτερο. Όλο και περισσότερο το δίλημμα: «ή και άλλα και άλλα και άλλα, μέτρα, ή δραχμή» θα βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη.

Από την άλλη το κύμα των μεταναστών και η πιθανότητα να εγκλωβιστεί ένας απίθανος αριθμός στην χώρα, κάνουν τις συνθήκες πιο εκρηκτικές.

Τέλος είναι στο πολιτικό επίπεδο που δεν εμφανίζεται προς το παρόν εναλλακτική λύση, και δεν πρέπει να αποκλειστεί μια μακροχρόνια πολιτική αστάθεια, αν όχι πολιτικό χάος.  

Το μεγάλο ζήτημα είναι, αν υπάρχει η πολιτική μαγιά με την απαραίτητη ωριμότητα για να παίξει τον ρόλο του καταλύτη.

Όσον αφορά την αριστερά - πέραν της ανυποληψίας που της πρόσθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ- είναι σε μεγάλο βαθμό ισχυρές νέο-τροτσκιστικές, αντιλήψεις, που διαβάζουν ανάποδα ελληνική κρίση, υποβαθμίζοντας, αν όχι εξαφανίζοντας (ως δομική της αιτία) την συμμετοχή στο ευρώ και στην Ε.Ε.. Η απάντηση είναι μια και μοναδική, η κομμουνιστική, χωρίς καν μεταβατικά ή άλλα συγκεκριμένα προγράμματα. Ο λεγόμενος «κομμουνιστικός» χώρος παρά την αγωνιστική του προσπάθεια, δεν είναι ικανός να θέσει το ζήτημα, αλλά μάλλον το συσκοτίζει. Αντί μιας κατεύθυνσης κοινωνικών συμμαχιών που να οδηγεί σε μια νέα πολιτική πλειοψηφία, δηλαδή ένα μίνιμουμ κυβερνητικό πρόγραμμα κοινωνικής αναγέννησης και εξόδου από την κρίση, προβάλλει το «τι ευρώ, τι δραχμή, επανάσταση σοσιαλιστική», με αόριστο τρόπο μια κομμουνιστική έξοδο, είτε τώρα (Ανταρσυα) είτε στο φωτεινό αύριο (ΚΚΕ). 4

Ενώ η αριστερά δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη τύχη, δεν είναι αυτή την στιγμή υπαρκτός, ούτε ένας δημοκρατικός-πατριωτικός χώρος που θα βγάλει την χώρα από την κρίση.

Αναρωτιέται κανείς, αν η πολιτική ιδιομορφία της Ελλάδας στην Ευρώπη, να έχει εργολαβία η αριστερά την υπόθεση της εξόδου και της ρήξης, θα διορθωθεί μέσα από την δημιουργία ενός κόμματος στα δεξιά του πολιτικού χάρτη, ή θα δούμε μόνο μια δυνατή Χ.Α.. Σίγουρα τώρα είναι μια μεγάλη ευκαιρία για ένα άλλο εγχείρημα.

Υπάρχουν βέβαια δυνάμεις, που θέλουν να κινηθούν σε μια άλλη κατεύθυνση, όπως το Σχέδιο Β, η ΛΑΕ, το ΕΠΑΜ, ο «Κορδάτος», ανένταχτοι, ο «εργατικός αγώνας», κινήσεις της «Δραχμής», επιστημονικές συσπειρώσεις και σύλλογοι κλπ, αλλά και σημαντικό κομμάτι αγωνιστών από το ΚΚΕ και την Ανταρσυα. Μέχρι σήμερα για διάφορους λόγους,  δεν φαίνεται ότι μπορούν να σφραγίσουν την συγκυρία.

Η σκληρή πραγματικότητα είναι όμως εδώ: Θα εξατμιστεί η πατρίδα μας ή θα εγκαταλείψουμε επιτέλους το ευρώ; Σύντομα; ή το πλήγμα της παραμονής θα είναι μη ιάσιμο; Η έξοδος θα είναι τακτική και συγκροτημένη ή χαοτική και άτακτη; Τι επιπλέον πολιτικές χρειάζονται και πόσο πιο δύσκολες είναι αυτές σήμερα σε σχέση με το αν η έξοδος είχε επιτευχθεί το 2010;

1: . (π.χ., βλ: του ιδίου, Ωραία μου ΟΝΕ καιρός για διαζύγιο, εφημερίδα, δρόμος, Απρίλιος του 2010). http: //www.e-dromos.gr/%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%BD%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CF%8C%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B6%CF%8D%CE%B3%CE%B9%CE%BF/

2) Βλ: http://www.theo-mariolis.gr/site/index.php/2011-09-07-18-17-23/2011-09-07-12-04-52/60-2011-11-18-02-01-46, Η Οικονομική Πολιτική Εντός και Εκτός ευρώ, ομιλία του Θ. Μαριόλη σε εκδήλωση, του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης το 2011, που έγινε στην ΕΣΥΕΑ με τίτλο: “Παύση πληρωμών- η επόμενη μέρα” .

3) βλ: Θ. Μαριόλης, «Δυναμική της ανεργίας, χρηματοδότηση του εξωτερικού τομέα και αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας», ομιλία σε ημερίδα του Σχεδίου Β, το 2012, αλλά και στον συλλογικό τόμο «Ευρώ ή Δραχμή, Σχέδιο Β» σελ 139, εκδ. Κοροντζή

4) Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι ο αρθρογράφος δεν είναι υπέρ μιας αγωνιστικής αλλά και πολιτικής-εκλογικής συνεργασίας με αυτές τις δυνάμεις.

ΠΗΓΗ: sxedio-b.gr

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016 00:00

ΑΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΔΟΣΙΛΟΓΙΣΜΟΣ»

Γράφτηκε από τον

zahariadis_3.jpg

Του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Απόσπασμα από κείμενο (Σεπτέμβρης 1945) του Ν. Ζαχαριάδη με τίτλο: «Προς το 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ (ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)» (*)

Ο Νίκος Ζαχαριάδης υπήρξε αδιαμφισβήτητα μια από τις μεγαλύτερες ηγετικές φυσιογνωμίες του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας, ο οποίος, ανεξάρτητα από λάθη και κριτικές για τη δράση του, μπορεί να θεωρηθεί ως θεμελιωτής του ΚΚΕ, το οποίο σφράγισε μετέπειτα με την ηγετική παρουσία του και ο Χ. Φλωράκης.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μικρό απόσπασμα από βαρυσήμαντη επιστολή που ο Νίκος Ζαχαριάδης, ως Γραμματέας τότε της ΚΕ του ΚΚΕ, έστειλε στο Θανάση Χατζή, γραμματέα της Κομματικής Οργάνωσης Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ. Η ανοικτή αυτή επιστολή εστάλη σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για το κίνημα και την Ελλάδα, λίγο πριν το ιστορικό 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ και πριν από τις νόθες εκλογές του μεταπολεμικού ανώμαλου καθεστώτος, το οποίο επεβλήθη στη χώρα μας με τα αγγλικά όπλα και στη συνέχεια με την κατάπτυστη συμφωνία της Βάρκιζας.

Το απόσπασμα από την επιστολή του Ν. Ζαχαριάδη που ακολουθεί, το αναδημοσιεύουμε γιατί νομίζουμε ότι έχει έναν επίκαιρο χαρακτήρα και ανεξάρτητα από διαφωνίες ή συμφωνίες, θα δώσει αφορμή για επίκαιρους προβληματισμούς ή ακόμα και για συνειρμούς. Η ιστορία μπορεί να μην επαναλαμβάνεται πάντα, το βέβαιον, όμως, είναι ότι συνεχίζεται....

ΑΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΔΟΣΙΛΟΓΙΣΜΟΣ»**

(**ο τίτλος είναι της iskra)

Η ιστορία του νεοελληνικού κράτους είναι από μια ορισμένη πλευρά ιστορία άμεσου είτε έμμεσου ξεπουλήματος του πολιτικού κόσμου της χώρας στο ξένο εκμεταλλευτικό κεφάλαιο. Δεν υπήρξε ούτε υπάρχει αστικό πολιτικό κόμμα και αστός πολιτικός που να μην ήτανε είτε να μην είναι συνδεδεμένος με τον έναν είτε τον άλλο τρόπο με το ξένο κεφάλαιο, με ξένες πολιτικές επιρροές, και στην πρώτη γραμμή με το αγγλικό κεφάλαιο και την αγγλική πολιτική.

Η πολιτική του αστικοτσιφλικάδικου πολιτικού κόσμου από τότε που υπάρχει ανεξάρτητο ελληνικό κράτος μέχρι σήμερα δεν ήταν στην ουσία της ούτε εθνική ούτε ανεξάρτητη. Ήταν πολιτική υποδούλωσης, εξάρτησης από ξένο κεφάλαιο και την ξένη πολιτική. Και τ' αποτελέσματα είναι γνωστά: Να ΄ναι η Ελλάδα στα χάλια που βρίσκεται. Για τον αστικοτσιφλικάδικο πολιτικό κόσμο και τις πλουτοκρατικές τάξεις που εκπροσωπεί, η κατάσταση αυτή είναι φυσιολογική. Γιατί η σύνδεση και η υποταγή μας στο ξένο κεφάλαιο εξυπηρετεί απόλυτα τα οικονομικά τους συμφέροντα σε βάρος του Λαού και του τόπου. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε και γιατί στην Ελλάδα δεν είχαμε ούτε έχουμε απ' την πλευρά της αστικής τάξης συνεπές δημοκρατικό πολιτικό κίνημα. Γιατί η αστική τάξη στην Ελλάδα και ο πολιτικός της κόσμος πρόδωσαν την αστικοδημοκρατική αποστολή τους, που περιλαμβάνει και τη δημιουργία πραγματικά γερής, οικονομικά και πολιτικά ανεξάρτητης νεοελληνικής εθνικής πολιτείας. Και να γιατί ο εργαζόμενος Λαός, που αυτός πληρώνει τα σπασμένα της προδοσίας αυτής και της οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης της χώρας απ' το ξένο κεφάλαιο, ανάλαβε αυτός το καθήκον της δημιουργίας μιας πραγματικά λεύτερης και ανεξάρτητης δημοκρατικής Ελλάδας. Η φυσική του ύπαρξη και υπόσταση είναι δεμένη αδιάσπαστα με την πραγματοποίηση του καθήκοντος αυτού, που πολιτικά βρήκε τη συμπύκνωση και την έκφραση του στον Πολιτικό Συνασπισμό των Κομμάτων του ΕΑΜ, στο πανελλήνιο, παλλαϊκό εαμικό κίνημα.

Εδώ όμως σκοντάφτουμε σε μια σοβαρή δυσκολία, που για πολλούς φαίνεται και αξεπέραστη: στον εξωελληνικό παρεμβατισμό. Οι εξωελληνικοί αυτοί παράγοντες έχουν συνηθίσει απ' την πρώτη αρχή να βρίσκουν, να εξαγοράζουν και να διαφθείρουν στην Ελλάδα πρόσωπα και παρατάξεις, που τους υπηρετούσαν δουλικά και υπάκουα. Και σήμερα, ύστερα απ' την κοσμογονία του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, που ανύψωσε το ΕΑΜ σε αποφασιστικό πολιτικό παράγοντα στον τόπο μας, δεν μπορούν να συμβιβασθούν εύκολα με το γεγονός ότι το ΕΑΜ αυτό, που εκπροσωπεί τη λεύτερη, δημιουργική Ελλάδα, δεν μπορεί να σταθεί απέναντι τους σα δούλος, όπως είναι συνηθισμένοι με τους άλλους, γιατί τότε θα έπαυε να υπάρχει. Και ότι συνεννόηση και συνεργασία με τη Νέα Ελλάδα, την εαμική Ελλάδα, μπορεί να υπάρξει και να σταθεί μονάχα πάνω στη βάση της ισοτιμίας, της αμοιβαίας κατανόησης και του αλληλοσεβασμού. Την κύρια ευθύνη τη φέρνουν πάλι οι ντόπιοι πατριδοκάπηλοι, που προσφέρονται πάντα έτοιμοι να πουλήσουν τον τόπο τους, και έτσι πείθουν τους ξένους ότι μπορούν να συνεχίσουν να συμπεριφέρονται προς την Ελλάδα όπως πριν, δηλαδή σαν αφέντης προς σκλάβο. Αυτού βρίσκεται για μας ο κόμπος. Απ' το βάθρο της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας, των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, να υποχωρήσουμε δεν μπορούμε, γιατί εδώ κάθε υποχώρηση σημαίνει προδοσία. Παραμένοντας στέρεα πάνω σ' αυτό το βάθρο, πρέπει ν' απομονώσουμε και ν' απογυμνώσουμε από κάθε λαϊκή βάση την εθνική προδοσία που εκπροσωπείται από το Μ.Μ. και Σία. Να κερδίσουμε με τη λαϊκή δημοκρατική πολιτική μας τις ταλαντεύσεις του Κέντρου, τουλάχιστο για όσα αφορούν τη μαζική του βάση, προς τ' αριστερά. Και να πείσουμε τους ξένους ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνεννόηση και συνεργασία με την Ελλάδα όξω απ' τη βάση της ισοτιμίας και της εθνικής αξιοπρέπειας που βάζει ΕΑΜ. Και ότι κάθε εμμονή στις μέθοδες της μισοαποικιακής πολιτικής θα έβρισκε το Λαό μας άκαμπτο και θα τους έφερνε αντιμέτωπους μ' αυτόν.

Έτσι διαγράφεται το πρόβλημα μας στη σημερινή στιγμή. Και δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα μπορέσουμε να το μαστορέψουμε το πρόβλημα αυτό, γιατί παρ' όλα τα εμπόδια, τις δυσκολίες, τις προκλήσεις, διαβολές, συκοφαντίες, πλαστογραφίες, τρομοκρατία και βία που εξασκείται σε βάρος του κινήματος μας, εμείς κατέχουμε κάτι βασικό, αποφασιστικό, αναντικατάστατο και άφθαστο, που δεν τόχει ούτε μπορεί να τόχει κανένας απ' τους αντίπαλους μας. Είμαστε το μοναδικό κίνημα, το κίνημα της Λαϊκής Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού, που κρατά τη σημαία της εθνικής ανεξαρτησίας, της τιμής και της αξιοπρέπειας. Στον κόσμο που εκπροσωπεί το χοντρικό εθνικό ξεπούλημα, την έσχατη εθνική προδοσία και τη δουλική υποταγή στους ξένους, ορθώνεται το κίνημα μας λαϊκό, ρωμαλέο, εθνικό, πηγαίο, που εκπροσωπεί ό,τι τίμιο, αντρίκειο, λαϊκό, εθνικό, πραγματικά ελληνικό έχει να παρουσιάσει ο τόπος αυτός. Αυτού βρίσκεται και η δική μας περηφάνια και το αίσθημα της ανωτερότητας και της υπεροχής απέναντι στους αντιπάλους μας.

Όμως αυτό μας φορτώνει με υποχρεώσεις και βάρη που μονάχα ένας ηθικά ακέραιος και αδέκαστος χαραχτήρας μπορεί να τα βαστάζει. Και μονάχα ένα κόμμα και ένα κίνημα που συγκεντρώνει τέτοιους χαραχτήρες, χαραχτήρες που συγκεντρώνουν φωτεινό μυαλό, καρδιά λαϊκού αγωνιστή που δε δειλιάζει μπροστά σε τίποτα, με ακατάβλητη θέληση και αντοχή, και παράλληλα με ηθική ανωτερότητα, ακεραιότητα και υπεροχή, μονάχα ένα τέτοιο κόμμα και κίνημα μπορεί να τα βγάλει πέρα έτσι όπως θέλει ο Λαός, όπως συμφέρει στην Ελλάδα.

(*) Πρόκειται για ανοικτή επιστολή του Νίκου Ζαχαριάδη που δημοσιεύτηκε στην ΚΟΜΕΠ το Σεπτέμβριο του 1945, λίγο πριν το ιστορικό 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ, και η οποία απευθυνόταν στο Θανάση Χατζή, μέλος τότε της Κ.Ε. του ΚΚΕ και γραμματέα της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Θεσσαλονίκης. Ο Θανάσης Χατζής στα χρόνια της Κατοχής διετέλεσε και Γραμματέας της Κ.Ε. του ΕΑΜ.

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

nato.jpg

Μέσα στις επόμενες ώρες ξεκινά η επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, ενάντια στους πρόσφυγες.

Στην επιχείρηση το ελληνικό πολεμικό ναυτικό συμμετέχει με 11 πλοία: 4 κανονιοφόρους, 2 πυραυλάκατους και 5 παράκτια περιπολικά.

Μιλώντας στους στρατιωτικούς συντάκτες ο υπουργός εθνικής άμυνας της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, Πάνος Καμμένος, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «θα χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα για τη διακοπή των γραμμών που χρησιμοποιούν οι δουλέμποροι», προαναγγέλλοντας, εμμέσως πλην σαφώς, μαζικούς πνιγμούς προσφύγων.

Είναι γνωστό ότι οι δουλέμποροι δεν επιβιβάζονται πλέον στις βάρκες με προορισμό τα ελληνικά παράλια, αλλά αναθέτουν τη διακυβέρνηση των φουσκωτών σε πρόσφυγες.

Είναι λοιπόν σαφές ότι όταν ο Πάνος Καμμένος κάνει λόγο για διακοπή των γραμμών που χρησιμοποιούν οι δουλέμποροι «με όλα τα μέσα» επί της ουσίας προαναγγέλλει βύθιση των σκαφών προσφύγων, οι οποίοι θα αντιμετωπίζονται ως «εισβολείς» που η στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ «οφείλει» να αναχαιτίσει «με όλα τα μέσα».

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

metanastes-peiraias.jpg

Οι εξελίξεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη επιταχύνονται δραματικά και στο προσφυγικό, ακολουθώντας κατά πόδας την οικονομική παρακμή. Οι τελευταίες μέρες θυμίζουν έντονα την Ευρώπη της δεκαετίας του ’30.

Το σύ­νο­λο των χωρών της ΕΕ υψώ­νει ένα τε­ρά­στιο «απα­γο­ρευ­τι­κό» στους πρό­σφυ­γες που η ίδια η ΕΕ σε με­γά­λο βαθμό ξε­ρί­ζω­σε από τις πα­τρί­δες τους.  Κυ­βερ­νή­σεις, στρα­τός, αστυ­νο­μία, ΝΑΤΟ, FRONTEX, ρα­τσι­στές και νε­ο­να­ζί, όλος αυτός ο συ­να­σπι­σμέ­νος συρ­φε­τός επι­στρα­τεύ­ε­ται στην αθλιό­τη­τα: να εξο­ντώ­σει, να απο­τε­λειώ­σει τα θύ­μα­τα της φτώ­χειας και του πο­λέ­μου.

10 Χώρες των Βαλ­κα­νί­ων και της Κε­ντρι­κής Ευ­ρώ­πης συ­να­ντή­θη­καν χθες στη Βιέν­νη για να φρά­ξουν το δρόμο στους πρό­σφυ­γες στα σύ­νο­ρα Ελ­λά­δας-ΠΓΔΜ και ΠΓΔΜ-Σερ­βί­ας. Ενώ η «απο­τρο­πή» κα­τ’αρ­χήν αφο­ρού­σε τους Αφ­γα­νούς, η Αυ­στρία «πρό­λα­βε» και «επα­να­προ­ώ­θη­σε» και Σύ­ριους, με το αι­τιο­λο­γι­κό ότι «δεν προ­έρ­χο­νται από εμπό­λε­μες πε­ριο­χές της Συ­ρί­ας».

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, οι προ­σφυ­γι­κές ροές ξε­κί­νη­σαν ήδη να «πε­ριο­ρί­ζο­νται» προς τα βό­ρεια, με πε­ρισ­σό­τε­ρους από 5.000 πρό­σφυ­γες εγκλω­βι­σμέ­νους αυτή τη στιγ­μή  μόνο στην Ει­δο­μέ­νη.

Από εκεί η ελ­λη­νι­κή αστυ­νο­μία προ­σπα­θεί να με­τα­φέ­ρει τους πρό­σφυ­γες στα στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης δια­φό­ρων μορ­φών στην Ελ­λά­δα. Οι Για­τροί  Χωρίς Σύ­νο­ρα κα­τήγ­γει­λαν την αστυ­νο­μία στο Πο­λύ­κα­στρο για ξυ­λο­δαρ­μούς γυ­ναι­κο­παί­δων. Τα ίδια -και χει­ρό­τε­ρα- φαί­νε­ται να κά­νουν οι αντί­στοι­χοι μπά­τσοι και στις υπό­λοι­πες χώρες υπο­δο­χής.

Πολλά κόμ­μα­τα, πα­ρα­πλή­σια η ρα­τσι­στι­κή λο­γι­κή

«Η τα­κτι­κή ανο­χής στη διέ­λευ­ση των προ­σφύ­γων από τον πιο γρή­γο­ρο δρόμο προς την κε­ντρι­κή Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να τε­λειώ­σει», δή­λω­σε ο «κακός δε­ξιός» αυ­στρια­κός υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Σε­μπά­στιαν Κούρτς. «Θα ανα­γκα­στού­με να κά­νου­με την Ευ­ρώ­πη λι­γό­τε­ρο ελ­κυ­στι­κή» για τους πρό­σφυ­γες, δή­λω­νε λίγες μέρες πριν ο Ντό­ναλντ Τουσκ. «Θα απο­κό­ψου­με τις γραμ­μές πα­ρά­νο­μης με­τα­νά­στευ­σης στο Αι­γαίο», δή­λω­σε ο Γ. Στόλ­τεν­μπεργκ, εκ­προ­σω­πώ­ντας το ΝΑΤΟ .

Τι κά­νουν όμως οι «αρι­στε­ρές κυ­βερ­νή­σεις»; Ευ­θυ­γραμ­μί­ζο­νται πλή­ρως με αυτές τις σκο­τα­δι­στι­κές εξε­λί­ξεις. Πλή­ρως!

Λίγες μέρες πριν ο Π.Καμ­μέ­νος κορ­δω­νό­ταν ότι «πα­ρά­νο­μη με­τα­νά­στευ­ση τέλος», εν­θου­σια­σμέ­νος με το ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο να «συ­γκρα­τού­νται» στην Τουρ­κία, ώστε να μην προ­λα­βαί­νουν οι πρό­σφυ­γες καν να αι­τού­νται άσυλο. Στις 24/2 ο Αλέ­ξης Τσί­πρας, για να απα­ντή­σει στην ξε­νο­φο­βι­κή εκτρο­πή της Βιέν­νης,  ζή­τη­σε  υπε­ρή­φα­να να ...ξε­κι­νή­σει άμεσα η απο­στο­λή του ΝΑΤΟ για τη μεί­ω­ση των προ­σφυ­γι­κών ροών! Ζή­τη­σε επί­σης να υπάρ­ξει μια ενιαία εθνι­κή θέση για το ζή­τη­μα με τα κόμ­μα­τα που εξό­ντω­ναν με­τα­νά­στες τα προη­γού­με­να χρό­νια. Η πι­θα­νό­τη­τα εθνι­κής συμ­φω­νί­ας είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή του βαθ­μού –ρα­τσι­στι­κής- συ­να­ντί­λη­ψης κομ­μά­των από το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μέχρι τη ΝΔ, ενώ η οι­κου­με­νι­κή συ­νεν­νό­η­ση συ­νε­χί­ζει να χτί­ζε­ται από πολ­λές με­ριές.

Πα­ράλ­λη­λα, το προ­σφυ­γι­κό χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τους νε­ο­μνη­μο­νια­κούς ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ ως μια ευ­και­ρία για ‘πινκ-πον­κ’ με την Τουρ­κία που οδη­γεί στην καλ­λιέρ­γεια του εθνι­κι­σμού και της τουρ­κο­φα­γί­ας.  Θαυ­μά­στε τον «ει­δι­κό συ­νερ­γά­τη» του Τσί­πρα, τον Στέ­λιο Κού­λο­γλου: «Αδυ­να­τι­σμέ­νη από την μα­κρό­χρο­νη οι­κο­νο­μι­κή κρίση, η Ελ­λά­δα δεν μπο­ρεί να δια­χει­ρι­στεί μόνη της το πάρ­κινγκ (σ.σ. !!!) των προ­σφύ­γων. Αν η Τουρ­κία συ­νε­χί­ζει να αθε­τεί τις συμ­φω­νί­ες-παί­ζο­ντας και ύπο­πτα παι­χνί­δια όπως προ­χθές με το Κα­στε­λό­ρι­ζο- τότε τα 3 δις που προ­βλέ­πο­νται στις σχε­τι­κές συμ­φω­νί­ες πρέ­πει να έρ­θουν στην Αθήνα».  Ο ίδιος ανα­φέ­ρε­ται σε άλλο άρθρο του για τον «πιο δύ­σκο­λο Μάρ­τιο στην ιστο­ρία της Ελ­λά­δας» συν­δέ­ο­ντάς τον με το «προ­σφυ­γι­κό πρό­βλη­μα». Υπο­θέ­του­με ότι οι Μάρ­τη­δες της Χού­ντας ή της Κα­το­χής ήταν πιο εύ­κο­λοι. Ενώ ο Καμ­μέ­νος δή­λω­σε ότι η («κακιά») Τουρ­κία τορ­πιλ­λί­ζει τη  συμ­φω­νία με το («καλό») ΝΑΤΟ.

 Ο Τσί­πρας δή­λω­σε πως δεν θέλει την Ελ­λά­δα «απο­θή­κη ψυχών», αλλά και καμία άλλη χώρα δε θέλει να γίνει «απο­θή­κη». Στον πυ­ρή­να της σκέ­ψης όλων αυτών δε­ξιών ή «κε­ντρο­α­ρι­στε­ρών» ηγε­τών βρί­σκε­ται η κοινή αντί­λη­ψη για το προ­σφυ­γι­κό ως «πρό­βλη­μα» που χρή­ζει «πε­ριο­ρι­σμού» και «απο­τρο­πής» και τους αν­θρώ­πους όχι ως ζω­ντα­νές δυ­νά­μεις ικα­νές να προ­σφέ­ρουν αλλά πε­ρί­που ως ...απο­θη­κευ­τι­κά είδη, ως μπα­λά­κι του πινκ-πονκ ή ως ...αυ­το­κί­νη­τα. Και ξα­να­ρω­τά­με εμείς, τι έχει να προ­σθέ­σει στη λο­γι­κή αυτή ο Κα­σι­διά­ρης; 

«Χρειά­ζο­νται μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες , ηλί­θιε!» (Kαι στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση)

Ο Κουρτς είπε και μια αλή­θεια...πα­σπαρ­τού: « οι χώρες που συμ­με­τεί­χαν στη Διά­σκε­ψη θα προ­τι­μού­σαν κοινή ευ­ρω­παϊ­κή λύση, εξαι­τί­ας όμως της έλ­λει­ψης μιας τέ­τοιας, είναι ανα­γκα­σμέ­νες για λύ­σεις σε εθνι­κό επί­πε­δο». Ο μόνος που δεν το κα­τα­λα­βαί­νει είναι ο Τσί­πρας, που –του­λά­χι­στον μέχρι σή­με­ρα- θε­ω­ρού­σε ότι μπο­ρεί να εξα­να­γκά­σει όλες τις χώρες της ΕΕ σε κοινή και δί­καιη συμ­φω­νία για «κα­τα­με­ρι­σμό των βαρών στη με­τε­γκα­τά­στα­ση των προ­σφύ­γων».  Ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός είδε την τε­ρά­στια επι­τυ­χία της «δια­πραγ­μά­τευ­σης» και του «έντι­μου συμ­βι­βα­σμού» που οδή­γη­σε στο Μνη­μό­νιο, και λέει να την επα­να­λά­βει. Και, με μια δόση απο­ρί­ας,  κα­τη­γο­ρεί Αυ­στρία για ...μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες. 1) Γί­νο­νται και τέ­τοιες στην ΕΕ χωρίς να έρθει η κα­τα­στρο­φή της χώρας που τις επι­λέ­γει; 2) Είναι λάθος να του απα­ντή­σει η Αυ­στρία «μόνο με μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες επι­βάλ­λεις τις θέ­σεις σου, ηλί­θιε;»

Ακόμα και η χλωμή απει­λή του Τσί­πρα για βέτο, μετά απ’ όσα έγι­ναν τις τε­λευ­ταί­ες μέρες, δύ­σκο­λα πεί­θει. Για πολ­λούς λό­γους. Κυ­ρί­ως γιατί έχο­ντας επι­λέ­ξει τη στρα­τη­γι­κή  «Μέ­νου­με Ευ­ρώ­πη-Μέ­νου­με Μνη­μό­νιο» είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος είτε να την ακο­λου­θή­σει ως το τέλος, ή να έρθει σε ρήξη μαζί της ως το τέλος. Η δεύ­τε­ρη πι­θα­νό­τη­τα μάλ­λον δεν υφί­στα­ται. Θα είχε πά­ντως εν­δια­φέ­ρον μια δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή τα­κτι­κή από μια «αρι­στε­ρή» κυ­βέρ­νη­ση που κα­τά­πιε αμά­ση­το το τρίτο Μνη­μό­νιο και απει­λεί με «μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες» για να απα­ντή­σει στο «πρό­βλη­μα» των προ­σφύ­γων...

Η ακρο­δε­ξιά δη­μα­γω­γία συ­νε­χί­ζει να ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η Ελ­λά­δα του Τσί­πρα θα «πλημ­μυ­ρί­σει».  Ο Τσί­πρας απλά υπη­ρε­τεί το ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο: η Ελ­λά­δα θα «φι­λο­ξε­νή­σει» κά­ποιους (50-70.000 αν­θρώ­πους, κατά το Μου­ζά­λα) σε στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης, ενώ η Τουρ­κία με τον ίδιο τρόπο «φι­λο­ξε­νεί» 2,5 εκα­τομ­μύ­ρια πρό­σφυ­γες, αφή­νο­ντάς τους να πε­θά­νουν από την πείνα και τις κα­κου­χί­ες. Και οι δυο χώρες εναρ­μο­νί­ζο­νται με το σχέ­διο της ΕΕ να πνί­ξει πε­ρισ­σό­τε­ρους  πρό­σφυ­γες και προ­σφυ­γό­που­λα στο Αι­γαίο, με το ΝΑΤΟ , τη Frontex και τους άλ­λους κυ­νη­γούς κε­φα­λών. Το πρό­βλη­μά μας δεν είναι το πού θα πε­θά­νουν οι πρό­σφυ­γες ούτε αν θα πε­θαί­νουν λίγο πιο πέρα για να μην τους βλέ­που­με. Το πρό­βλη­μά μας είναι ότι κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­σει μόνος του την κρίση. Ότι δεν μπο­ρού­με να ανα­τρέ­ψου­με τον πό­λε­μο, τη φτώ­χεια, την ανερ­γία, τα μνη­μό­νια χωρίς τα­ξι­κή και διε­θνι­στι­κή αλ­λη­λεγ­γύη σε όλα τα επί­πε­δα.

Να μην επι­κρα­τή­σει ο φόβος και ο κα­νι­βα­λι­σμός των ητ­τη­μέ­νων

 Έχου­με να απα­ντή­σου­με ταυ­τό­χρο­να σε μια βαρ­βα­ρό­τη­τα που αγριεύ­ει και σε μια αν­θρώ­πι­νη τρα­γω­δία, τμήμα της οποί­ας γι­νό­μα­στε όλοι και όλες μας, όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο.

Και ενώ δια­φαί­νε­ται ότι οι απο­στά­σεις με­τα­ξύ  μνη­μο­νια­κής αρι­στε­ράς, ακραί­ου κέ­ντρου  και ακρο­δε­ξιάς μι­κραί­νουν ανα­πά­ντε­χα, απο­δει­κνύ­ε­ται ταυ­τό­χρο­να ότι οι πιο «απλοϊ­κές» και «ακραί­ες» απα­ντή­σεις οδη­γούν στη μόνη τα­ξι­κή και ταυ­τό­χρο­να τη μόνη αν­θρώ­πι­νη, απλώς, λύση.

Να πα­ρα­δε­χθού­με για αρχή τα αυ­το­νό­η­τα:

  1. Οι με­τα­νά­στες και οι πρό­σφυ­γες δεν είναι βάρος. Με τα χέρια τους μπο­ρούν να πα­ρά­γουν πλού­το που θα αβγα­τί­σει και τον πλού­το των «ντό­πιων» κάθε χώρας.Βάρος είναι τα μνη­μό­νια και τα κόμ­μα­τα που την υπη­ρε­τούν, οι εκ­πρό­σω­ποι του κε­φα­λαί­ου και οι κρα­τι­κοί μη­χα­νι­σμοί που λο­γο­δο­τούν σε αυ­τούς. Βάρος και πα­ρά­σι­τα είναι αυτοί που κα­τέ­χουν τον πλού­το και την εξου­σία αλλά πε­ριο­ρί­ζουν κι άλλο τους πό­ρους για τις ανά­γκες του 99% της κοι­νω­νί­ας κι αφή­νουν άνερ­γη την πλειο­ψη­φία των ικα­νών για ερ­γα­σία αν­θρώ­πων.
  2. Ο ρα­τσι­στι­κός δια­χω­ρι­σμός προ­σφύ­γων-(«λαθρο»)με­τα­να­στών γί­νε­ται πιο πα­ρά­λο­γος, πιο ελε­ει­νός και πιο απάν­θρω­πος από ποτέ.  Αλ­λη­λεγ­γύη και ίσα δι­καιώ­μα­τα για όλους!
  3. Δεν υπάρ­χουν ούτε «δια­κι­νη­τές» ούτε «τρο­μο­κρά­τες» σε φου­σκω­τές βάρ­κες. Αν θέλει κα­νείς να χτυ­πή­σει το «δου­λε­μπό­ριο» μένει να κάνει τη με­τα­κί­νη­ση των αν­θρώ­πων ελεύ­θε­ρη, αντί για εμπο­ρευ­μα­τι­κή συ­ναλ­λα­γή. Εμείς μι­λά­με για αν­θρώ­πι­νες ζωές.
  4. Το επι­χεί­ρη­μα «ναι αλλά μέσα στην κρίση έχου­με πρό­βλη­μα οι Έλ­λη­νες, ποιον να πρω­το­κοι­τά­ξου­με» , που επι­κα­λού­νται με πα­ραλ­λα­γές από τον Κού­λο­γλου μέχρι τη Χ.Α., είναι τόσο ηλί­θιο όσο το «μαζί τα φά­γα­με» του Πά­γκα­λου. Γιατί εδώ δεν πρό­κει­ται για μια πίτα που δε φτά­νει για όλους. Μι­λά­με για ένα σύ­στη­μα που συ­νε­χί­ζει να δίνει όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρες «πίτες» στους  λί­γους, ενώ πα­ρα­χω­ρεί όλο και μι­κρό­τε­ρα ψί­χου­λα στους πολ­λούς που πα­ρά­γουν τις πίτες. Το ζή­τη­μα είναι κυ­ρί­ως πο­λι­τι­κό: Όποιος αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι όλοι εμείς οι άν­θρω­ποι της δου­λειάς έχου­με κοινά συμ­φέ­ρο­ντα, και ότι μέσα στην κρίση έχου­με εν πολ­λοίς κοινό πε­πρω­μέ­νο, ότι αν δεν στα­θού­με αλ­λη­λέγ­γυοι στον «άλλο», σε λίγο θα εί­μα­στε στη θέση του, το ίδιο θα σκέ­φτε­ται ακόμα κι αν με­γα­λώ­σει η «πίτα».
  5. Τέ­τοια Ευ­ρώ­πη-Νε­κρο­τα­φείο, τέ­τοια ΕΕ όχι μόνο δεν τη θέ­λου­με, την ανα­τι­νά­ζου­με. Οι ζωές των αν­θρώ­πων είναι πάνω από τη Σέ­γκεν. Κά­νου­με όλες εκεί­νες τις ενέρ­γειες που ανα­λο­γούν στα «εθνι­κά μας σύ­νο­ρα». Δε χρειά­ζε­ται καμιά «εθνι­κή ενό­τη­τα» κύριε Τσί­πρα για να ανοί­ξεις τα σύ­νο­ρα, για να εξα­σφα­λί­σεις ασφα­λή μο­νο­πά­τια ει­σό­δου και εξό­δου στους πρό­σφυ­γες, κό­ντρα στις κα­τα­σταλ­τι­κές δυ­νά­μεις των γει­το­νι­κών χωρών.  Για να χο­ρη­γή­σεις όλα τα απα­ραί­τη­τα χαρ­τιά στους πρό­σφυ­γες για να συ­νε­χί­σουν το τα­ξί­δι τους, άσυλο, δια­βα­τή­ρια. Για να  εξα­σφα­λί­σεις αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες στέ­γα­σης, πε­ρί­θαλ­ψης και σί­τι­σης για να φι­λο­ξε­νή­σεις τον κόσμο και τα παι­διά του, για να δη­μιουρ­γή­σεις συν­θή­κες αλ­λη­λεγ­γύ­ης και αρ­μο­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης αντί για φυ­λα­κές, γκέτο και αστυ­νο­μο­κρα­τία. Για να απαλ­λο­τριώ­σεις τα κέρδη του Μπό­μπο­λα και του Με­λισ­σα­νί­δη για να αντι­με­τω­πι­στεί η φτώ­χεια τόσο των «ξένων» θυ­μά­των του πο­λέ­μου όσο και των «συ­μπα­τριω­τών» σου –θυ­μά­των της φτώ­χειας.Αντί­θε­τα, αυτά μπο­ρούν να γί­νουν μόνο ενά­ντια στην «εθνι­κή ενό­τη­τα».
  6. Ο πό­λε­μος στα­μα­τά από τη χώρα μας, στο βαθμό που μας ανα­λο­γεί, υπο­σκά­πτο­ντας τους πρω­τερ­γά­τες του: έξω οι βά­σεις από την Ελ­λά­δα, έξω η Ελ­λά­δα από το ΝΑΤΟ!

Για να ανα­τρέ­ψου­με τα μνη­μό­νια και την εξα­θλί­ω­ση, πρέ­πει να ανα­τρέ­ψου­με τα συ­στη­μι­κά σχέ­δια για μια κοι­νω­νία έρ­μαιο του φόβου και υπο­ταγ­μέ­νη.   

Για να πο­λε­μή­σου­με για τη λαϊκή κυ­ριαρ­χία ενά­ντια στον ιμπε­ρια­λι­σμό , πρέ­πει να νι­κή­σου­με όλους τους ντό­πιους εκ­προ­σώ­πους του.

Για να νι­κή­σου­με πρέ­πει να «χω­ρέσου­με» όλη την αλ­λη­λεγ­γύη μας για κάθε κομ­μά­τι της τάξης μας, ει­δι­κά για το πιο χτυ­πη­μέ­νο, τα ξε­ρι­ζω­μέ­να θύ­μα­τα του πο­λέ­μου.

Για να νι­κή­σου­με πρέ­πει να στε­ρή­σου­με το χώρο από τους φα­σί­στες της ΧΑ που ξα­να­βγαί­νουν από τις τρύ­πες τους (όπως το έκα­ναν οι δυ­νά­μεις του μα­ζι­κού κι­νή­μα­τος στο Κε­ρα­τσί­νι) και μά­λι­στα σε μια πε­ρί­ο­δο που όλα τα «τέ­ρα­τα» ξύ­πνη­σαν και φι­λο­δο­ξούν να φτιά­ξουν κυ­ρι­λέ φα­σι­στι­κά κόμ­μα­τα (Μπαλ­τά­κος, Στ. Χίος, Σώρ­ρας....).

Για να νι­κή­σου­με πρέ­πει να πο­λε­μή­σου­με κάθε φο­βι­κό αντα­να­κλα­στι­κό του τύπου «Άμα βγού­με απο το ευρώ..., άμα βγού­με από την ΕΕ...,  άμα βγού­με από τη Σέ­γκεν... θα ...» . Ανοη­σί­ες!  

Να πι­στέ­ψου­με στις δυ­νά­μεις μας, να ξε­ση­κω­θού­με απέ­να­ντι στην εξα­θλί­ω­ση και την αδι­κία. Αντι­μνη­μο­νια­κή πάλη και αλ­λη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες πάνε μαζί. Ναι, θα πα­λέ­ψου­με «μο­νο­με­ρώς» για τα δί­καια των απλών αν­θρώ­πων, χωρίς δια­κρί­σεις, σε αντί­ξο­ες συν­θή­κες. Αλλά μόνο έτσι, πραγ­μα­τι­κά αρι­στε­ρά και ρι­ζο­σπα­στι­κά, υπάρ­χει ελ­πί­δα να αλ­λά­ξου­με τον κόσμο προς το κα­λύ­τε­ρο.

ΠΗΓΗ: rproject.gr

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016 00:00

Κόβουν συντάξεις, εξετάζουν έκτακτη εισφορά

Γράφτηκε από τον

_συντάξεις_εξετάζουν_έκτακτη_εισφορά.jpg

Μειώσεις σε υψηλές, κύριες συντάξεις, εφάπαξ και επικουρικές: αυτά είναι τα νέα σενάρια που εξετάζονται για να κλείσει η διαπραγμάτευση με τους δανειστές, σχετικά με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρεί να ολοκληρώσει τις συζητήσεις με την τρόικα, θέτει στο τραπέζι προτάσεις, προκειμένου να αποφευχθεί το γενικευμένο «κούρεμα» συντάξεων«Δεν υπάρχει ακόμα συμφωνία, αλλά πιστεύω πως με ορισμένες παραμετρικές αλλαγές θα υπάρξει» δήλωσε ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος.

Η ίδια πηγή ανέφερε πως είναι ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρξουν περικοπές στις επικουρικές συντάξεις καθώς και μείωση του ανώτατου πλαφόν για την κύρια σύνταξη (από τα 2.773 ευρώ που είναι σήμερα), αλλά και για τις δεύτερες ή πολλαπλές συντάξεις (από τα 3.680 ευρώ που είναι σήμερα).

Στο πλαίσιο αυτό, μία εισήγηση που εξετάζεται είναι το ανώτατο όριο της κύριας σύνταξης να μειωθεί στα 2.304 ευρώ και για το «άθροισμα» των συντάξεων στα 3.072 ευρώ.

Πληροφορίες κάνουν λόγο και για θέσπιση κλιμακωτής έκτακτης εισφοράς για όσους συνταξιούχους λαμβάνουν περισσότερα από 1.300 ευρώ.

Όσον αφορά στις επικουρικές συντάξεις και στα εφάπαξ, εξετάζεται μείωση έως 25% και ο υπολογισμός τους θα γίνεται με τους ίδιους όρους που θα ισχύουν για τις κύριες συντάξεις.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την Ημερησία, προβλέπεται ενιαίο ποσοστό αναπλήρωσης για όλους (ανεξαρτήτως του χρόνου ασφάλισης) και με βάση τις εισφορές ολόκληρου του εργασιακού βίου. Στο 30% ή 35% υπολογίζεται ότι θα φτάσει η περικοπή στα μερίσματα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων.

Ταυτόχρονα, οι δανειστές αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης της ελληνικής πρότασης για την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 1,5%.

Μιλώντας στο Reuters, ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος ξεκαθάρισε, πάντως, πως το κυβερνητικό επιτελείο δεν προτίθεται να μειώσει εκ νέου τις συντάξεις, υπογραμμίζοντας ότι θα προστατευθεί το εισόδημα των αδυνάτων.

Σχετικά με την πρόβλεψη του ΔΝΤ, για μεγαλύτερο του αναμενόμενου δημοσιονομικό κενό, που εκτιμάται στο 5-7% του ΑΕΠ έως το 2018, γεγονός που μπορεί να εξαναγκάσει την κυβέρνηση να μειώσει τις συντάξεις, ο κ. Κατρούγκαλος χαρακτήρισε τις εκτιμήσεις αυτές «μη πραγματικές».

ΠΗΓΗ: zougla.gr

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016 00:00

ΠΕΝΤΕ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Γράφτηκε από τον

alavvva.jpg

ΕΙΝΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΙΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ ΚΑΙ ΟΙ "ΕΤΑΙΡΟΙ" ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΣΤΟ ERT-OPEN

Ο Α. Αλαβάνος, σε συνέντευξή του στην ert-open και απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις για το προσφυγικό, μεταξύ άλλων ανάφερε και τα εξής:  

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση και σε ένα ακόμα τομέα εκτός της οικονομίας αποδεικνύει, με πολύ πικρό τρόπο και έντονα αισθητό στην Ελλάδα, τον επικίνδυνο προσανατολισμό, την πλήρη ανικανότητά και την ανικανότητά της να συγκροτήσει μια υπεύθυνη, δίκαιη και δημοκρατική κοινή πολιτική: στο προσφυγικό. Όσες και όσοι έχουν την άποψη ότι «με την παρουσία μας στους θεσμούς της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μπορεί να υποφέρουμε από τις εξοντωτικές συνθήκες των μνημονιακών προγραμμάτων, τουλάχιστον όμως έχουμε εξασφαλισμένη την γεωστρατηγική μας ασφάλεια», ας το ξανασκεφτούν. Ας δουν ότι ακριβώς η ανερμάτιστη πολιτική των Βρυξελλών βαθμιαία ρίχνει και την Ελλάδα μέσα στη δίνη της γεωστρατηγικής κρίσης στη Συρία, το Ιράκ μέχρι και το απόμακρο Αφγανιστάν. Οι αρνητικές συνέπειες των διάφορων επικίνδυνων και αποδιοργανωμένων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη χώρα μας μάλιστα αρχίζουν να συμπλέκονται και να αλληλοτροφοδοτούντια, όπως δείχνουν η εμπλοκή της πορείας των προσφύγων με τα μπλόκα από τον δίκαιο αγώνα των αγροτών στις εθνικές οδούς ή οι πιθανές επιπτώσεις στον τουρισμό των νησιών λόγω των σκηνών που προβάλλουν όλα τα μέσα ενημέρωσης παγκοσμίως σε μια χώρα που η τουριστική προσέλευση προσφέρει μια ανάσα στην διαλυμένη από τα ευρωπαϊκά μνημόνια οικονομία της.  

Ασφαλώς η Ελλάδα ως χώρα δεν φέρει καμμία ευθύνη για αυτή την ασυγκράτητη κίνηση πληθυσμών από την Ανατολή προς τη Δύση. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕλΛ όμως φέρει ασυγχώρητες ευθύνες για την προχειρότητα και κυρίως την ασυγχώρητη καθυστέρηση αντιμετώπισης του προσφυγικού κύματος. Η εξέλιξη είχε διαφανεί ήδη ότι λαμβάνει διαστάσεις πλημμυρίδας από τις πρώτες μέρες του 2015. Είχε προειδοποιήσει για αυτό επισήμως η αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και πολλές άλλες διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις. Το δρομολόγιο ήταν σαφές, περνούσε μέσα από την Ελλάδα κι αυτό διαφαίνονταν εξαρχής γιατί οι μετακινήσεις μέσω Ιταλίας ήταν λιγότερες από το ένα δέκατο των μετακινήσεων μέσω Ελλάδας. Αντί να αντιδράσει εγκαιρα και συγκροτημένα η κυβέρνηση Τσίπρα εδώ κι ένα χρόνο, τον χειμώνα και την άνοιξη του 2015 το πέρασε ρίχνοντας την τράπουλα για να δει τι πολιτική θα ακολουθήσει για τα μνημόνια. Το καλοκαίρι το πέρασε με το δημοψήφισμα, που θα μπορούσε να έχει ιστορική σημασία, αλλά το αποτέλεσμά του το πέταξε την επόμενη μέρα στο καλάθι των αχρήστων και με τις εκλογές μόνο και μόνο για να έχει μνημονιακή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ κι όχι με τους κεντρώους ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Μόνο το χειμώνα του 2016 ξύπνησε αλλά αυτή η αφύπνιση έγινε πολύ αργά, ανοργάνωτα και χωρίς ακόμα και σήμερα συγκροτημένες προτάσεις.  

Κατά τη γνώμη μου η Ελλάδα θα πρέπει επειγόντως να κινηθεί στις παρακάτω κατευθύνσεις τόσο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και προς τη διεθνή κοινότητα:  

Πρώτο, να θέσει το αίτημα ώστε η συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός στη Συρία που αποφασίσθηκε να συνοδευθεί εξαρχής με συγκεκριμένα μέτρα που θα αποσκοπούν στην ανακοπή της μαζικής εξόδου, όπως δημιουργία ασφαλών ζωνών διαβίωσης και προσωρινών κατασκηνώσεων στο εσωτερικό της χώρας, η ομαλή εξασφάλιση τροφής και υγειονομικής περίθαλψης, η ενίσχυση του αισθήματος ασφαλείας, η αναζωπύρωση της στοιχειώδους οικονομικής δραστηριότητας ώστε να αρχίσουν να ανοίγουν θέσεις εργασίας. Η μείωση του αριθμού των προσφύγων με την εκτόνωση των αιτιών επιτόπου έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία από τη δίκαιη κατανομή ενός ανεξέλεγκτου και ασυγκράτητου αριθμού εισερχομένων.  

Δεύτερο, η προώθηση της ιδέας - που εκφράσθηκε κάποια στιγμή από την Μέρκελ, ναι από την Μέρκελ, κι όχι από την ελληνική κυβέρνηση - να οργανωθούν με ευρωπαϊκή οικονομική στήριξη στην Τουρκία και μάλιστα κοντά στις διόδους εισόδου στα νότια σύνορά της προσωρινά κέντρα εγκατάστασης, όπου θα γίνεται η καταγραφή των προσφύγων και μετά η οργανωμένη μετακίνησή τους κατευθείαν στους τόπους προορισμού, πχ αεροπορικά, που δεν απαιτεί την οδική μετακίνησή τους μέσω σειράς κρατών που τώρα διασχίζουν, από τα νότια Βαλκάνια μέχρι τις βαλτικές χώρες.  

Τρίτο, η νόμιμη με βάση το διεθνές δίκαιο απαίτηση της Ελλάδας να εφαρμόσουν όλες η χώρες της Ε.Ε. τη Διεθνή Σύμβαση της Γενεύης του 1951 που προβλέπει την ελεύθερη μετακίνηση των προσφύγων και το Τροποποιητικό Πρωτόκολλο του 1967 που επέκτεινε την ιδιότητα του πρόσφυγα σε όλο τον κόσμο. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν υπογράψει τα σχετικά κείμενα και η στάση των κρατών των Δυτικών Βαλκανίων τα παραβιάζει κατάφωρα. Είναι εξευτελιστικό για την Ελλάδα να εφαρμόζει πειθήνια τις καταστροφικές για την κοινωνία και την οικονομία της εντολές των Βρυξελλών και την ίδια στιγμή μια σειρά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παραβιάζουν σχεδόν αδιαμαρτύρητα σε βάρος μας τις βασικές αρχές ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου σε ένα ανθρωπιστικό μάλιστα θέμα.  

Τέταρτο, η απαίτηση για την εφαρμογή των ποσοστώσεων στην κατανομή των προσφύγων που θα κατανέμει το βάρος της μαζικής προσφυγικής παρουσίας σε όλα τα κράτη, ώστε να μη εμφανίζονται ακραία φαινόμενα χωρών - στρατοπέδων προσφύγων, όπως γίνεται με σήμερα με την Ελλάδα και έχει συμβεί σε ένα βαθμό σε προηγούμενες φάσεις με την Ιταλία ή την Μάλτα.  

Πέμπτο, η άρνηση από την Ελλάδα στην εμπλοκή του ΝΑΤΟ στα ελληνοτουρκικά θαλάσσια σύνορα. Δεδομένου ότι για την Τουρκία σημεία της ελληνικής επικράτειας θεωρούνται γκρίζες ζώνες, η παρέμβαση του ΝΑΤΟ σε αυτή την ευαίσθητη περιοχή μπορεί να περιπλέξει το εθνικό με το προσφυγικό, που ήδη επηρεάζει το οικονομικό. Αν θέλει το ΝΑΤΟ να προσφέρει, μπράβο του, ας συμβάλλει με τις τεράστιες υποδομές του και τις οικονομικές του δυνατότητες στην κατασκευή οργανωμένων σταθμών προσωρινής παραμονής προσφύγων που έχουν ήδη φτάσει μέχρι την δυτική ακτή της Τουρκίας.  

Τέλος, σε σχέση με τον ελληνικό λαό που δέχεται τις πιέσεις από την ανεξέλεγκτη ροή και συγκέντρωση των προσφύγων στην πατρίδα του, χρειάζεται να κρατήσουμε αυτές τις δύσκολες στιγμές νηφαλιότητα, ψυχραιμία, ανθρωπιστική διάθεση και προθυμία για αλληλεγγύη, που όντως έχει ήδη εκφράζεται από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας μας. Και μικρή υπομονή: το πρόβλημα στην Ελλάδα εξελίσσεται τόσο ακραία, που δεν είναι δυνατό να αργήσει να επιλυθεί.

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016 00:00

ΟΧΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΛΟΓΩ ΣΥΡΙΑΣ

Γράφτηκε από τον

delastik_giorgos.jpg

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  

Αποκλείεται ο ''εισαγόμενος'' εμφύλιος στη Συρία να μετεξελιχθεί σε πόλεμο παγκόσμιων διαστάσεων. Παρά την ανάμιξη της Ρωσίας στο πλευρό του Άσαντ, παρά την με διάφορα προσχήματα προώθηση ασήμαντων δυνάμεων του ΝΑΤΟ ανατολικότερα, δεν υπάρχει περίπτωση να προκύψει ένας μεγάλος πόλεμος με στρατιωτική αντιπαράθεση ΗΠΑ και Ρωσίας – πόσω μάλλον παγκόσμια σύρραξη, όπως ισχυρίζονται κάποιοι στη χώρα μας, προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό.  

Παρά τις υλακές της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας που ζητούν –''συμμαχική χερσαία επιχείρηση'' υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ – δηλαδή των ΗΠΑ! - προκειμένου να ανατραπεί ο Άσαντ, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Η πραγματική έγνοια της Άγκυρας συνίσταται στην αποτροπή ίδρυσης ενός ημιαυτόνομου, ίσως και ημιανεξάρτητου κουρδικού κράτους στη Συρία. Όσο για τη Σαουδική Αραβία, αυτή η αγωνία μην τυχόν και χάσει την πρωτοκαθεδρία ως στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ μετά την αποκατάσταση των σχέσεων της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη. Αυτό όμως θα συμβεί οπωσδήποτε ό,τι και να κάνουν οι Σαουδάραβες, δεδομένου ότι καμιά σύγκριση δεν μπορεί να γίνει ανάμεσα στις δύο χώρες. Το Ιράν υπερτερεί στα πάντα, τόσο από πλευράς πληθυσμιακής όσο και κυριότερο από πλευράς εθνικής συνοχής. Η Σαουδαραβία είναι ένα τεχνητό κράτος που ιδρύθηκε λιγότερο από ...εκατό (!) χρόνια πριν. Ένα κράτος φύλαρχων και φυλών που μόνο η εξαγορά από την οικογένεια Σάουντ το κρατάει τυπικά ως ενιαία κράτος, σε συνδυασμό με την απόλυτη μοναρχία και τη θρησκευτική τρομοκρατία. Για να καταλάβουμε καλύτερα τι εννοούμε, αρκεί να πούμε ότι μόλις το 1925, ο ιδρυτής του κράτους αυτού Ίμπιν Σαούντ απόσπασε τη Μέκκα και τη Μεδίνα, τους ιερούς τόπους του Ισλάμ!  

Η Σαουδαραβία είναι ίσως το μοναδικό κράτος στον κόσμο που ...''φουσκώνει'' τον πληθυσμό του για να εντυπωσιάσει τους γείτονες του! Δηλώνει πληθυσμό 32 εκατομμύρια. Σε πλήρη αντίθεση με τη Σαουδαραβία, το Ιράν είναι μια αυτοκρατορία που διαρκεί περισσότερα από ...τέσσερις χιλιάδες (!) χρόνια, με 80 εκατομμύρια πληθυσμό και φυσικά πραγματική εθνική συνοχή. Όσο για τον Ερντογάν δεν ξέρει τι λέει, καθώς σταδιακά συνειδητοποιεί πόσο μοιραίο λάθος εκ μέρους του ήταν κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους στη Συρία προ τριμήνου, η οποία συνεπέφερε πλήρη ρήξη στις ρωσοτουρκικές σχέσεις. Ο Πούτιν μίλησε για ''προδοσία'' και έχει δίκιο. Ενώ η Μόσχα στήριξε ποικιλοτρόπως τον Ερντογάν, όταν αυτός προσπαθούσε να χειραφετηθεί από την αμερικανική πολιτική επιρροή, εισέπραξε από την Τουρκία την κατάρριψη μέσα στην Συρία του πολεμικού αεροσκάφους Σουχόι.  

Απείλησε η Άγκυρα στην αρχή με μονομερή εισβολή. Κατάλαβε όμως ο Ερντογάν τι ηλιθιότητα κυριολεκτικά θα αποτελούσε κάτι τέτοιο, με τη ρωσική πολεμική αεροπορία να δρα στους συριακούς ουρανούς. Χιλιάδες νεκροί Τούρκοι στρατιώτες και δεκάδες πολεμικά τουρκικά αεροπλάνα από τους αντιαεροπορικούς πυραύλουςS-300 και τουςS-400 της Συρίας χειρίζονται Ρώσοι και όχι Σύριοι. Στη συνέχεια, ο Ερντογάν ζήτησε ''συμμαχική χερσαία εισβολή'', η οποία αποκλείεται να γίνει λόγω των συμφερόντων των ΗΠΑ προς τα οποία μια τέτοια εισβολή θα ήταν εντελώς αντίθετη. Σιγά μην κάνουν πόλεμο στη Συρία οι Αμερικανοί για να δουν να ανατρέπεται αμέσως ο φιλοαμερικανός πρόεδρος Ρουχανί του Ιράν και να ανακαταλαμβάνουν την εξουσία οι σκληροπυρηνικοί! Έτσι έγινε και το 2003 . Είχαν επικρατήσει στην προεδρία του Ιράν Ο Ραφσανζανί και ο Χαταμί, εντελώς φιλοαμερικανοί για την ιρανικά δεδομένα. Μάλιστα ο Χαταμί είχε επικρατήσει στις προεδρικές εκλογές του 2001 με 77%. Μόλις όμως έγινε η αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, τα πάντα άλλαξαν εκ βάθρων. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές του 2005 νίκησε ο Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ, επικρατώντας άνετα του πιο επιφανούς αμερικανόφιλου αντιπάλου του, του πρώην προέδρου Χασεμί Ραφσανζανί. Το 2009 ο Αχμαντινετζάντ σάρωσε και τον επίσης φιλοαμερικανό για τα ιρανικά δεδομένα Χουσεϊν Μουσαβί, τον οποίο υποστήριξε ο Χαφσανζανί και ο Χαταμί. Μέσα σε μια βδομάδα, ο Ερντογάν άλλαξε Τρίτη φορά θέση. Ζήτησε αυτή τη φορά τη δημιουργία ''ζώνης ασφαλείας'' μέσα στο Συριακό κράτος! Αυτή τη φορά μάλιστα είχε και την υποστήριξη της Μέρκελ, η οποία καίγεται για το προσφυγικό εν όψει εκλογών σε τρία γερμανικά κρατίδια.

Πέρυσι, τον Ιούνιο του 2015, η αμερικανική εφημερίδα Ουάσιγκτον Πόστ, είχε δημοσιεύσει πληροφορίες για τη δημιουργία μιας ντε φάκτο ''ζώνης ασφαλείας'' στη Βόρεια Συρία, κατόπιν συμφωνίας ΗΠΑ και Τουρκίας. Χαρακτηριστικά του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει η τουρκική πολιτική είναι το γεγονός ότι φέτος η άγκυρα ζητάει λιγότερο από τη μισή από τη ''ζώνη ασφαλείας'' που είχε συμφωνήσει πέρυσι ο Ερντογάν με τις ΗΠΑ.  

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016 00:00

“ΑΛΚΑΤΡΑΖ”

Γράφτηκε από τον

bogiopoulos.jpg

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Άνθρωποι κατατρεγμένοι, κυνηγημένοι, ταλαιπωρημένοι, απελπισμένοι.

Είναι αυτοί που σώθηκαν από τις βόμβες. Από τον πόλεμο. Από τον πνιγμό.

Που φτάνουν ικέτες στην «Ευρώπη του πολιτισμού».

---000_Alkatraz01

---000_Alkatraz02

Είναι αυτή, η «πολιτισμένη Ευρώπη», που αφού τους μετέτρεψε σε πρόσφυγες, σε μετανάστες,  σε ικέτες, τώρα φτιάχνει ένα απέραντο «Αλκατράζ» για τους στοιβάξει.

---000_Alkatraz03

Το «Αλκατράζ» δεν είναι άλλο από την Ελλάδα.

---000_Alkatraz04

Η χώρα μας, τα νησιά της, οι εθνικές οδοί της, τα λιμάνια της, οι πόλεις, τα χωριά της, μετατρέπονται σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, σε μια φυλακή όπου - προς δόξα της ευρυχωρίας του «ευρωπαϊκού πολιτισμού» - οι κρατούμενοι, οι πρόσφυγες, θα μπορούν να… προαυλίζονται από την Ειδομένη και τα Τέμπη μέχρι το Καστελόριζο.

---000_Alkatraz05

Βέβαια η ευρωενωσιακή κομψότητα δεν επιτρέπει να ακούγονται λέξεις όπως «φυλακή» ή «στρατόπεδα». Επιλέγει να χρησιμοποιεί ευφημισμούς. Ένας από αυτούς: «Κέντρα φιλοξενίας»…

---000_Alkatraz06

Οι Έλληνες (και βέβαια δεν μιλάμε για τους ναζί, για τους φασίστες) νιώθουν από προσφυγιά. Ξέρουν από μετανάστευση. Το δείχνει η ανθρωπιά τους. Γι’ αυτό και μπορούν να αναγνωρίσουν ότι οι εικόνες αυτές δεν είναι οι εικόνες της Ελλάδας του ελληνικού λαού.

---000_Alkatraz07

Δεν είναι εικόνες που ταιριάζουν στην πατρίδα ενός λαού που βίωσε τον μικρασιατικό ξεριζωμό, την ξενιτιά στα ανθρακωρυχεία του Βελγίου και στα λαντζέρικα της Αμερικής. Οι εικόνες αυτές την μόνη Ελλάδα που καθρεφτίζουν είναι η Ελλάδα της ΕΕ. Και του ΝΑΤΟ.

---000_Alkatraz08

Οι κυβερνώντες και όλο το πολιτικό τόξο του ευρωατλαντισμού, αφού δεν μπορούν να αποκρύψουν την αλήθεια και τα σημαινόμενα των εικόνων, επιστρέφουν στην γνώριμη τακτική της σποράς ψευδαισθήσεων και αυταπατών.

---000_Alkatraz09

Μιλούν για «εφαρμογή των αποφάσεων» της τελευταίας συνόδου της ΕΕ λες και όλα αυτά που βλέπουμε συνιστούν τάχα παραβίαση και όχι εφαρμογή αποφάσεων που στο όνομα της Σένγκεν και των συνοριακών ελέγχων παρέχουν το πράσινο φως για κλειστά σύνορα, για απελάσεις, για φράχτες, για πλαφόν προσφύγων μετά από ξεδιάλεγμα όσων πληρούν τις προϋποθέσεις του φτηνού εργατικού δυναμικού που ορέγονται τα γερμανικά μονοπώλια, για κατασχέσεις των υπαρχόντων των προσφύγων.

---000_Alkatraz10

Εμφανίζουν ως λύση του προβλήματος την ίδια την αιτία του προβλήματος. Για μια ακόμα φορά παρουσιάζουν σαν πεδίο αντιμετώπισης της κατάστασης την ΕΕ. Ποια; Την ΕΕ της Αυστρίας, της Ουγγαρίας, της Γαλλίας που βομβαρδίζει τη Συρία, της Ιταλίας που βομβαρδίζει τη Λιβύη!

---000_Alkatraz11

Αλλά πώς γίνεται να λύσεις ένα πρόβλημα όταν αναγορεύεις σε παράγοντα της λύσης τα ίδια τα αίτια, την ίδια τη μήτρα που το δημιουργεί;

---000_Alkatraz12

Ο ευρωενωσιακός ιμπεριαλισμός, ανεξαρτήτως των αντιπαραθέσεων στο εσωτερικό του, δρα απέναντι στην Ελλάδα - και στο προσφυγικό - μονομερώς.

---000_Alkatraz13

Η Ελλάδα ή θα απαντήσει εξίσου μονομερώς, θα αρνηθεί την συμμόρφωση στα ευρωενωσιακά και ΝΑΤΟικά δεσμά, θα απεμπλακεί από την συμμετοχή της στους πολέμους που διεξάγουν ΝΑΤΟ και ΕΕ, θα δώσει με όρους προάσπισης της εθνικής της κυριαρχίας τις δυνάμεις της για τη διάσωση των ξεριζωμένων και θα προχωρήσει – άμεσα - σε αναζήτηση μέτρων απευθείας μεταφοράς των προσφύγων στα κράτη τελικού προορισμού τους, ή θα μετατραπεί όντως στο «Αλκατράζ» που θέλουν να την καταδικάσουν «εταίροι» και «σύμμαχοι».

---000_Alkatraz14

Οι ευθύνες όλου του εγχώριου πολιτικού τόξου του ευρωατλαντισμού είναι ιστορικές. Γιατί το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα: Το συρματόπλεγμα του «Αλκατράζ» περικλείει τους πάντες, Έλληνες και πρόσφυγες. Όλους όσοι βρίσκονται στο έδαφός της Ελλάδας, ανεξαρτήτως εθνικότητας, φυλής, χρώματος και θρησκεύματος.

---000_Alkatraz15

*Δημοσιεύθηκε στο e-nikos.gr την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016 00:00

ΤΕΛΟΣ ΣΤΑ "ΜΠΛΟΚΑ" ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΑΠΟ Β. ΜΠΟΥΤΑ ΚΑΙ Κ.Κ.Ε.;

Γράφτηκε από τον

agrotika_trakter.jpg

ΠΕΛΩΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.

Iskra: ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Τίποτα το ουσιααστικό δεν έδωσε ο Αλ. Τσίπρας στους αγροτοσυνδικαλιστές από το μπλόκο της Νίκαιας με επικεφαλής τον Βαγγ. Μπούτα, με τους οποίους συναντήθηκε σήμερα στο Μαξίμου.  

Ο Αλ. Τσίπρας επανέλαβε στην πράξη τη στάση που τήρησε η κυβέρνηση στους εκπροσώπους του μπλόκου των Τεμπών.  

Η κυβέρνηση τηρεί απέναντι στον αγωνιζόμενο κόσμο της αγροτιάς πολιτική μνημονιακής αδιαλλαξίας, την οποία διανθίζει με δευτερεύουσες μικροπαραχωρήσεις, οι οποίες, όμως, δεν αλλάζουν το βασικό αντιαγροτικό της προσανατολισμό, παρά το γεγονός ότι και αυτές οι “μικροδιευθετήσεις” είναι πολύ αβέβαιο αν θα γίνουν δεκτές από τους “Θεσμούς”.

Η κυβέρνηση ποντάρει στην αποκλιμάκωση των αγροτικών αγώνων που μπορεί να προκύψει από τις ρωγμές οι οποίες μπορεί να προκύψουν ανάμεσά τους εξαιτίας των κυβερνητικών ελιγμών και παιχνιδιών αλλά και κυρίως από τις αγροτικές εργασίες που έχουν αρχίσει να λαμβάνουν επείγοντα χαρακτήρα.  

Όλα τούτα, βεβαίως, ήταν αναμενόμενα. Αυτό που, όμως, προκαλεί απορίες και ερωτηματικά είναι το γεγονός ότι κορυφές του αγροτοσυνδικαλιστικού κινήματος επιδεικνύουν, σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή του αγώνα, έντονες τάσεις αναδίπλωσης και οπισθοχώρησης.  

Ποικίλες απορίες ιδιαίτερα προκάλεσαν οι τοποθετήσεις του Βαγγ. Μπούτα, αγροτοσυνδικαλιστή του ΚΚΕ, μετά τη συνάντηση στο Μαξίμου.  

Ο Βαγγ. Μπούτας μίλησε, περίπου, ως οι αγώνες των αγροτών να έχουν ήδη λήξει, λέγοντας χαρακτηριστικά:  

Είμαστε κοντά 40 μέρες στον αγώνα, αυτός ο αγώνας αφήνει και παρακαταθήκη (!) και για τα αιτήματά μας και για το ίδιο το κίνημα (!)... Δεν είναι αγώνας μια και έξω... Είναι αγώνας που θα συνεχιστεί μαζί με τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα...”.  

Και όμως ο Βαγγ. Μπούτας θα όφειλε να γνωρίζει ότι ειδικά αυτός ο αγροτικός αγώνας είναι αγώνας “μια και έξω”, διότι η μια είναι η νίκη και χωρίς τη νίκη υπάρχει μόνο το έξω από το χωράφι.  

Ερωτηθείς ο Βαγγ. Μπούτας αν θα παραμείνουν τα μπλόκα μέχρι να δουν το νομοσχέδιο παρέπεμψε την απάντηση στα μπλόκα (!), ενώ όταν ρωτήθηκε τι θα εισηγηθεί ο ίδιος απέφυγε να δώσει μια αγωνιστική απάντηση, υπεκφεύγοντας άκομψα ότι “δεν λειτουργεί με βάση την προσωπική άποψη”, σε μια στιγμή που ο αγροτικός κόσμος χρειάζεται αγωνιστική ενθάρρυνση από τους ηγέτες του.  

Ακόμα πιο εντυπωσιακή ήταν η αναφορά του αγροτοσυνδικαλιστή κ. Γ. Τουρτούρα, ο οποίος, περίπου, έδωσε με έναν τρόπο εύσημα στην κυβέρνηση, λέγοντας:  

"Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε το αφορολόγητο, ενώ η συνδεδεμένη και εξισωτική δεν θα μπαίνουν σαν εισόδημα". Προσέθεσε μάλιστα ότι "η πρώτη κατοικία μας είναι διασφαλισμένη (!), αλλά για τα χωράφια μας το τι μέλλει γενέσθαι με τα επιχειρηματικά δάνεια είναι θέμα που πρέπει να συζητηθεί με τους Θεσμούς".

Το μείζον θέμα για τις επόμενες μέρες θα είναι το τι θα γίνει με τα “μπλόκα” και τη συνέχιση των αγροτικών αγώνων.  

Κύκλοι της Αριστεράς τόνιζαν ότι τώρα είναι η ώρα, που η κυβέρνηση έχει στριμωχτεί και στριμώχνεται όλο και περισσότερο, να αντέξουν οι αγρότες και να κλιμακώσουν τον αγώνα τους, αντί να τον ανακόψουν και να οπισθοχωρήσουν.  

Πολύ περισσότερο, μάλιστα, που, αν και τα κυβερνητικά αντιγροτικά μέτρα, έστω και τα απαραίτητα φτιασιδώματα, περάσουν, τότε δύσκολα θα υπάρξει για τους αγρότες δεύτερη αγωνιστική ευκαιρία, με τους σημερινούς αγώνες ως παρακαταθήκη.  

ΝΙΚΟΣ ΜΠΡΑΤΗΣ  

Στη συνέχεια η Iskra, προς σφαιρικότερη ενημέρωση των αναγνωστών της, παραθέτει, χωρίς κρίσεις και σχόλια, ρεπορτάζ από διάφορες ιστοσελίδες:  

ΜΠΟΥΤΑΣ: ΣΤΑ ΜΠΛΟΚΑ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ  

Περίπου 2,5 ώρες κράτησε η συνάντηση του πρωθυπουργού με τους εκπροσώπους των μπλόκων της Νίκαιας.  

Κατά την έξοδό του από το Μαξίμου, ο Β. Μπούτας δεν άνοιξε τα χαρτιά του για το κατά πόσο οι αγρότες έμειναν ικανοποιημένοι, λέγοντας ότι η συνέχιση ή μη του αγώνα θα αποφασιστεί στα μπλόκα.  

«Είμαστε κοντά 40 μέρες στον αγώνα, αυτός ο αγώνας αφήνει και παρακαταθήκη και για τα αιτήματα μας αλλά και για το ίδιο το κίνημα, γιατί δεν είναι αγώνας μια κι έξω, είναι αγώνας που θα συνεχιστεί μαζί με τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τα άλλα λαϊκά στρώματα και ήδη από αυτόν τον αγώνα μπορούμε να πούμε ότι για πρώτη φορά συζήτησαν αφορολόγητο, που μέχρι τώρα δεν το κουβεντιάζαν» σημείωσε.  

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι οι αγρότες αναμένουν να δουν το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή και παραμένουν σε ετοιμότητα.  

Χαρακτήρισε ως αποτέλεσμα του αγώνα το ότι το νομοσχέδιο του ασφαλιστικού πήγε πίσω, ενώ ήταν να κατατεθεί πριν από δύο μήνες.  

Στο ερώτημα αν θα παραμείνουν στα μπλόκα μέχρι να δουν το νομοσχέδιο, είπε ότι αυτό θα το αποφασίσουν οι επιτροπές αγώνα και της πανελλαδικής και το κάθε μπλόκο.  

Ερωτηθείς τι θα εισηγηθεί ο ίδιος είπε ότι «εμείς δεν λειτουργούμε με βάση την προσωπική άποψη που μπορεί να έχει ο καθένας, λειτουργούμε με βάση τη συζήτηση και συλλογικά, γιατί είμαστε το οργανωμένο αγροτικό κίνημα».  

Ανέφερε ότι απόψε και αύριο θα γίνουν συζητήσεις μεταξύ των αγροτών.  

Σε άλλο ερώτημα, επισήμανε ότι «η αγροτιά δεν είναι ενιαίο στρώμα, υπάρχουν μικροί, μεσαίοι και μεγάλοι, εμείς εκφράζουμε τα αιτήματα της μικρομεσαίας αγροτιάς, το τι θα προβλέπει το νομοσχέδιο δεν ήταν έτοιμο για να το δούμε».  

Είπε ακόμη ότι ζήτησαν να υπάρξει αφορολόγητο 12.000 συν 3.000 για κάθε παιδί, να καταργηθούν τα κριτήρια διαβίωσης των 12.000 που είναι είτε έχεις είτε δεν έχεις εισόδημα, είπε.  

«Ξεκαθάρισε» ότι «δεν αγωνιζόμαστε μόνο για τον εαυτό μας» και πως «αν φτάσαμε εδώ, φτάσαμε με τη στήριξη του 80% του λαού στα αιτήματα μας, αλλά και την συμμαχία και τον κοινό αγώνα που δώσαμε με τα άλλα λαϊκά στρώματα».  

Ως προς το ασφαλιστικό ζήτησαν να αποσυρθεί και έθεσαν τη δική τους πρόταση που είναι: «να παραμείνουν ως έχει τα χρήματα που πληρώνουμε, στα 60 για τους άντρες στα 55 για τις γυναίκες η σύνταξη, να καταργηθούν τα 67 χρόνια που πήγε πρίν από δυο χρόνια, να κατέβει στα 65, να υπάρξει δωρεάν ιατροφαραμακευτική περίθαλψη για όλους και να σφραγιστούν όλα τα βιβλιάρια που το 50% των αγροτών ειναι ανασφάλιστοι και με τον νόμο που ψηφίστηκε πρέπει να βγει ΚΥΑ για να γίνει αυτό.  

» Ζητήσαμε εκτός των 5 αιτήματων να σταματήσει κάθε δίωξη σε αγροτοδικία, και από παλιότερα χρόνια και με την χτεσινή απόφαση της ειααγγελίας του Αρείου Πάγου, να μη γίνουν αυτές οι χιλιάδες διώξεις, κι αυτό μπορεί να γίνει με μια τροπολογία στη Βουλή, όπως έγινε και στο παρελθόν».  

ΤΙ ΑΝΕΦΕΡΕ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Σε ανακοίνωσή του, το Μέγαρο Μαξίμου τόνισε ότι έγινε ειλικρινής και παραγωγική συζήτηση, κατά την οποία ο κ. Τσίπρας εξήγησε στους εκπροσώπους ότι η μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση, εξασφαλίζει ελάφρυνση του αθροίσματος φορολογίας και ασφαλιστικών εισφορών για τους μικρούς και μεσαίους αγρότες, που αποτελούν πάνω από το 90% του συνόλου.  

Ο πρωθυπουργός τούς διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση είναι αντίθετη με την ποινικοποίηση των κοινωνικών αντιδράσεων και παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην αντίληψη του κοινωνικού διαλόγου.  

Τέλος, ζήτησε από τους εκπροσώπους να συνεχιστεί ο ουσιαστικός διάλογος και να είναι διαρκής η επικοινωνία με την κυβέρνηση.  

ΑΓΡΟΤΕΣ ΠΡΟΜΑΧΩΝΑ: "ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΜΕΝΟΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΑ"  

"Δεν είμαστε ευχαριστημένοι, αν και υπάρχουν και δύο θετικά", επισήμανε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, το μέλος της συντονιστικής επιτροπής του μπλόκου στο τελωνείο του Προμαχώνα, Γιάννης Τουρτούρας, που συμμετείχε στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, η οποία διήρκησε δυόμιση ώρες.  

Εκφράζοντας την απογοήτευσή του από τα αποτελέσματα της σημερινής συνάντησης στο Μέγαρο Μαξίμου, ο κ. Τουρτούρας αναφέρθηκε και στα θετικά της συνάντησης. "Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε το αφορολόγητο, ενώ η συνδεδεμένη και εξισωτική δεν θα μπαίνουν σαν εισόδημα", είπε. Προσέθεσε ότι "του ζητήσαμε να αποσύρει το ασφαλιστικό, το οποίο δυστυχώς παραμένει φοροεισπρακτικό", ενώ σημείωσε πως "η πρώτη κατοικία μας είναι διασφαλισμένη, αλλά για τα χωράφια μας το τι μέλλει γενέσθαι με τα επιχειρηματικά δάνεια είναι θέμα που πρέπει να συζητηθεί με τους θεσμούς".  

Στο κενό έπεσαν κατά τον κ. Τουρτούρα και οι προτάσεις που έθεσαν οι εκπρόσωποι του πρωτογενούς τομέα για θέματα κόστους παραγωγής, αφού "ούτε αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο, αλλά ούτε και χαμηλό ρεύμα συζήτησε ο Έλληνας πρωθυπουργός".  

Για το τι μέλλει γενέσθαι, ο κ. Τουρτούρας μας τόνισε ότι οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν στη διάρκεια γενικής συνέλευσης των συμμετεχόντων στο μπλόκο του Προμαχώνα, αύριο νωρίς το μεσημέρι.  

Στο μεταξύ, λίγο μετά τις 15.30 το μεσημέρι το τελωνείο του Προμαχώνα, που παρέμεινε ανοιχτό σχεδόν 24 ώρες, έκλεισε εκ νέου. Στο τελωνείο του Προμαχώνα βρίσκονται αγρότες και από τη Χαλκιδική και την Κρήτη. 

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Σελίδα 1374 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή