Η ατμοσφαιρική ρύπανση σκοτώνει περισσότερους από 500.000 Ευρωπαίους κάθε χρόνο
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η ρύπανση της ατμόσφαιρας εξακολουθεί να προκαλεί περισσότερους από 500.000 πρόωρους θανάτους στην Ευρώπη παρά τη μικρή βελτίωση της ποιότητας του αέρα, όπως αναφέρει στην ετήσια έκθεσή της η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος.
"Είναι ενθαρρυντικό ότι παρατηρούμε πως πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και ιδίως πόλεις, δίνουν το παράδειγμα και προστατεύουν την υγεία των ανθρώπων βελτιώνοντας την ποιότητα του αέρα" ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο Χανς Μπρούινικ, ο διευθυντής της Υπηρεσίας που εδρεύει στην Κοπεγχάγη.
Η ατμοσφαιρική ρύπανση παραμένει η πρώτη περιβαλλοντική αιτία για τους πρόωρους θανάτους.
Σύμφωνα με την έκθεση, από τους 520.400 πρόωρους θανάτους που καταγράφηκαν σε 41 ευρωπαϊκές χώρες το 2014 (από 550.000 το 2013), οι τέσσερις τους πέντε (428.000) συνδέονταν άμεσα με τα μικροσωματίδια στην ατμόσφαιρα, τα οποία οφείλονται στην καύση των ορυκτών καυσίμων και θεωρούνται επιβλαβή για την υγεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Στις χώρες της ΕΕ, τα μικροσωματίδια ευθύνονται για τρεις στους τέσσερις θανάτους που σχετίζονται με την ατμοσφαιρική ρύπανση (399.000 σε σύνολο 487.600).
"Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό και να βοηθήσει τις χώρες-μέλη ώστε η ποιότητα του αέρα που αναπνέουν οι πολίτες τους να ανταποκρίνεται στα υψηλότερα πρότυπα" τόνισε ο Επίτροπος Περιβάλλοντος, Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας Καρμένου Βέλα, σε ανακοίνωση που εξέδωσε.
ΠΗΓΗ: enikos.gr
Προεργασίες για να «τρέξει» η αντιλαϊκή αξιολόγηση
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Στην ετήσια σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, που θα γίνει 13-15 Οκτώβρη στην Ουάσιγκτον, θα μεταφερθούν τα αντιλαϊκά παζάρια για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης και για τα μνημόνια της «επόμενης μέρας», λίγες μέρες πριν την έλευση των κλιμακίων των θεσμών στην Αθήνα.
Το Σάββατο ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλ. Τσακαλώτος και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκης, θα συναντηθούν με την επικεφαλής του Ταμείου, Κρ. Λαγκάρντ.
H επίσημη έναρξη των διαπραγματεύσεων -γιατί ανεπίσημα έχουν ήδη ξεκινήσει- θα γίνει στις 23 Οκτώβρη που θα έρθουν στην Αθήνα τα κλιμάκια των θεσμών. Η πρώτη επίσκεψη των επικεφαλής των κλιμακίων αναμένεται να διαρκέσει περίπου δέκα ημέρες και, αναλόγως της προόδου στην υλοποίηση των 95 προαπαιτούμενων, θα επανέλθουν εντός του Νοέμβρη. Κυβερνητικά στελέχη έχουν θέσει ως ορόσημο την ολοκλήρωση της αξιολόγησης έως το Eurogroup της 4ης Δεκέμβρη.
Όπως όλες οι προηγούμενες αξιολογήσεις, έτσι και αυτή θα σφραγιστεί από τις αξιώσεις του κεφαλαίου, τις οποίες η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σπεύδει να ικανοποιήσει. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά ζητήματα που περιλαμβάνει η αντιλαϊκή ατζέντα, είναι η αντιδραστική αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, ένα ζήτημα που εκκρεμεί από προηγούμενες αξιολογήσεις και το οποίο προτάσσει ο ΣΕΒ. Η τρίτη αξιολόγηση φέρνει επίσης δραστικές περικοπές στα κοινωνικά επιδόματα, ενώ πάντα ενέχει ο κίνδυνος πρόσθετων δημοσιονομικών μέτρων εάν εκτιμηθεί ότι το 2018 δεν θα επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%.
Η έκθεση του ΔΝΤ
Οι στόχοι για τα «ματωμένα» πρωτογενή πλεονάσματα θα σημαδέψουν το λαό και στη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αποδεικνύοντας πόσο κάλπικες είναι οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για το «τέλος της εποχής των μνημονίων».
Η ετήσια έκθεση του ΔΝΤ (World Economic Outlook) που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, προβλέπει ότι το ΑΕΠ της Ελλάδας το 2017 θα αυξηθεί κατά 1,8% και το 2018 κατά 2,6%. Το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης 1,8% για το 2017 και 2,4% για το 2018.
Η εκτίμηση του ΔΝΤ για το 2018 είναι λίγο πιο «αισιόδοξη» σε σχέση με την πρόβλεψη της κυβέρνησης που ενσωματώνεται στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού. Ωστόσο, το Ταμείο θεωρεί πως σταδιακά η δυναμική της ελληνικής οικονομίας θα εξασθενήσει και το 2022 θα καταγράψει ανάπτυξη μόλις 1%.
Αξίζει να σημειωθεί πως με βάση τα συμφωνηθέντα, η Ελλάδα θα πρέπει να πετυχαίνει μέχρι το 2022 πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ. Επομένως, όσο θα χαμηλώνει ο ρυθμός ανάπτυξης, τόσο θα αυξάνονται τα πρόσθετα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των πρωτογενών πλεονασμάτων. Βέβαια, και μετά το 2022 ο λαός θα συνεχίσει να ματώνει, αφού από το 2023 έως το 2060 θα πρέπει να επιτυγχάνεται πρωτογενές πλεόνασμα 2%.
Ακονίζουν τα «μαχαίρια»
Στο Eurogroup της Δευτέρας ξεκίνησε η συζήτηση για το μέλλον του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM).
O απερχόμενος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Β. Σόιμπλε, υποστήριξε ότι στη συνεδρίαση υπήρξε «ευρεία συμφωνία» σχετικά με την ανάγκη να αναπτυχθεί περαιτέρω ο ESM.
Ωστόσο, η συζήτηση για τη μετεξέλιξη του ESM σε ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο προκαλεί σοβαρούς ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της Ευρωζώνης. Το Βερολίνο επιδιώκει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας να ασκεί δημοσιονομική εποπτεία σε όλα τα κράτη - μέλη και όχι μόνο σε αυτά που είναι σε πρόγραμμα, αφαιρώντας από την Κομισιόν αυτή την αρμοδιότητα.
«Είναι σημαντικό να επεκτείνουμε το σύστημα ανίχνευσης του ESM και να ισχυροποιήσουμε το ρόλο του όσον αφορά την εποπτεία των κινδύνων των χωρών», αναφέρεται σε έγγραφο που ετοίμασε το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, ενόψει του Eurogroup της Δευτέρας, και το οποίο περιήλθε στη γνώση του «Reuters».
Καθόλου τυχαία, ο επίτροπος Οικονομικών, Π. Μοσκοβισί, δήλωσε μετά τη συνεδρίαση του Eurogroup πως πρέπει να διασφαλιστεί ο σεβασμός των αρμοδιοτήτων της Κομισιόν και να αποφευχθεί η όποια «σύγχυση».
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, «Reuters», AFP)
ΠΗΓΗ: 902.gr
του Δημήτρη Μηλάκα
Πηγή: topontiki.gr
Ληστεία!Κέρδη 7,86 δισ. ευρώ είχε η ΕΚΤ από τα ελληνικά ομόλογα την περίοδο 2012-2016
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) αποκόμισε κέρδη ύψους 7,8 δισ. ευρώ, από τα ελληνικά ομόλογα, που είχε αγοράσει στο πλαίσιο του προγράμματος SMP, το διάστημα 2012-2016.
Αυτά τα κέρδη- όπως και άλλα από κρατικά ομόλογα- διανεμήθηκαν στις κεντρικές τράπεζες των 19 χωρών της ευρωζώνης, αναφέρει ο Μάριο Ντράγκι σε απαντητική επιστολή του προς τον ευρωβουλευτή Νίκο Χουντή.
Το πρόγραμμα SMP υιοθετήθηκε στο ξέσπασμα της κρίσης στην ευρωζώνη, το 2010, και ενισχύθηκε το 2011 για να συμπεριληφθεί το ιταλικό και ισπανικό κρατικό χρέος. Σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ελαφρύνει την πίεση στις αγορές για το κόστος δανεισμού των μελών της ευρωζώνης και προηγήθηκε του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, το οποίο ξεκίνησε το 2015.
«Η είδηση για τα κέρδη δισ. ευρώ πιθανόν θα θυμώσουν τους σκληροπυρηνικούς της ελληνικής κυβέρνησης που για καιρό καλούν την ΕΚΤ να συμπεριλάβει την Ελλάδα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης», σχολιάζουν οι Financial Times. «Τα κέρδη από το SMP τα έχουν υποσχεθεί στην Ελλάδα διάφορες στιγμές στα επτά χρόνια της οικονομικής διάσωσης. Σε συζητήσεις για τα μέτρα ελάφρυνσης χρέους τον Μάιο του 2016, οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης πρότειναν την επιστροφή κερδών από τα ομόλογα του 2014 στην ελληνική κυβέρνηση, για να μειωθεί η πίεση στη χώρα», αναφέρει ακόμη το δημοσίευμα.
Στην επιστολή του, ο Ντράγκι δεν δίνει λεπτομέρειες για τα κέρδη που προήλθαν από τα ελληνικά ομόλογα υπό τη συμφωνία με τις κεντρικές τράπεζες, γνωστή ως ANFA. «Αυτό είναι θέμα εθνικής αρμοδιότητας και είναι εκτός δικαιοδοσίας της ΕΚΤ», αναφέρει συγκεκριμένα, ενώ συμπληρώνει ότι οι αποφάσεις για το τι θα γίνει με τα κέρδη θα ληφθούν από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης και όχι από την ΕΚΤ ή τις εθνικές κεντρικές τράπεζες.
ΠΗΓΗ: iskra.gr
Η πάλη για αυτοδιάθεση από εργατική σκοπιά
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
του Αντώνη Δραγανίγου
Η μάχη της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς είναι να δώσει ταξική και δημοκρατική κατεύθυνση στο κίνημα αυτό, να οικοδομήσει τις ανεξάρτητες μορφές δράσης της εργατικής τάξης, να αναπτύξει την ταξική πάλη εντός του κινήματος. Προτάσσοντας την ανάγκη για μια «ανεξάρτητη Καταλονία στα χέρια του λαού της», μπορεί να επικοινωνήσει βαθύτερα με το αίτημα για μια «Ισπανία στα χέρια των λαών της».
Οι συγκλονιστικές εξελίξεις στην Καταλονία έχουν ανοίξει ένα κύκλο μεγάλων ερωτημάτων γύρω από το σύγχρονο εθνικό ζήτημα και την στάση μας απέναντί του. Στις Θέσεις για το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ υπάρχει η εκτίμηση ότι «απαιτείται ταξική διεθνιστική οπτική για τα σύγχρονα εθνικά προβλήματα που αναφύονται από τον καπιταλισμό της εποχής μας ή για παλιότερα άλυτα που αποκτούν νέα διάσταση σήμερα (πχ κουρδικό, παλαιστινιακό, αλλά και περιοχών της Ευρώπης πχ Καταλονία, Xώρα των Βάσκων)». Γιατί, όμως «αναφύονται» σύγχρονα εθνικά προβλήματα;
Το έδαφος στο οποίο δημιουργείται και αναπτύσσεται το σύγχρονο εθνικό ζήτημα είναι αυτό της κρίσης του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Η σημερινή ιστορική δομική κρίση παροξύνει πρώτα από όλα την αντίθεση κεφάλαιο-εργασία με την εξάπλωση της τεράστιας φτώχιας και των χαοτικών ανισοτήτων. Οδηγεί σε όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στις αστικές τάξεις, τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, τα κράτη και τους συνασπισμούς τους, δυναμώνοντας τον πολεμικό κίνδυνο και οδηγώντας σε κρίση τις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις και τους θεσμούς τους (βλέπε ΕΕ). Τέλος οξύνει την απόσταση και τις αντιθέσεις στο εσωτερικό των χωρών, ανάμεσα στους «πόλους» καπιταλιστικής ανάπτυξης και τις περιοχές που «μένουν πίσω» και περνούν στο περιθώριο.
Στην περίοδο της κεϋνσιανής ρύθμισης, όταν το αστικό κράτος είχε έναν ισχυρό αναδιανεμητικό ρόλο, παράλληλα με το «κοινωνικό συμβόλαιο», προσπαθούσε να συγκροτήσει και ένα «εθνικό συμβόλαιο», να ομογενοποιήσει τον «εθνικό χώρο».
Ο θρίαμβος των δυνάμεων της αγοράς, η απόσυρση του κράτους από τον αναδιανεμητικό του ρόλο οξύνει αυτές τις ανισότητες στο έπακρο. Δεν είναι φυσικά τυχαία τα κινήματα για την ανεξαρτησία της Σκοτίας, η κατάσταση στο Βέλγιο, η μόνιμη κατάσταση οιονεί διάσπασης του ιταλικού κράτους σε Βορρά και Νότο και φυσικά τα συγκλονιστικά γεγονότα στην Καταλονία. Ακόμα και στην καρδιά του καπιταλισμού, στην ίδια τη Γερμανία, με το πιο σύγχρονο και ισχυρό κράτος στον πλανήτη, η ενίσχυση του Afd έγινε κυρίως στην Ανατολή, γιατί το γερμανικό κεφάλαιο διατήρησε το ρήγμα Ανατολής-Δύσης για να εξασφαλίσει φτηνό εργατικό δυναμικό στην καπιταλιστική του εποποιία.
Πάνω στο έδαφος της όξυνσης αυτών ακριβώς των αντιθέσεων θα ξεσπούν αναγκαστικά και αναπόφευκτα μεγάλα κινήματα. Κινήματα με φυσιογνωμία διαταξική, πολυποίκιλα αντιφατικά. Κινήματα στα οποία θα συνυπάρχουν η αστική τάξη μιας περιοχής ή ορισμένες αστικές μερίδες, με τα εργατικά και μικροαστικά στρώματα που πολλές φορές βρίσκουν μέσα από το «εθνικό ζήτημα» μια ρωγμή, να εκφράσουν τη βαθιά κοινωνική τους δυσαρέσκεια, ένα διάδρομο να βγει η «κοινωνική λάβα» προς την επιφάνεια της ιστορίας. Και όπως κάθε ηφαίστειο, όταν εκρήγνυται, η καθαρή λάβα συμπαρασύρει μαζί της στάχτη, πέτρες και ό,τι άλλο έχει συσσωρευτεί στα κατάβαθα της γης.
Η κατεύθυνση που παίρνουν τα κινήματα αυτά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Εξαρτάται πριν από όλα από τον ταξικό συσχετισμό στο εσωτερικό τους, αλλά και –ισχυρά– από την πολιτιστική και εθνική ταυτότητα, τις ιστορικές παραδόσεις ακόμα και τις διεθνείς σχέσεις. Δεν είναι μονοσήμαντη. Μπορεί να γίνουν λίπασμα για την αναβίωση ενός σύγχρονου ρατσισμού/εθνικισμού/φονταμενταλισμού, μπορεί όμως να γίνει και έδαφος μια ισχυρής ριζοσπαστικοποίησης των λαϊκών τάξεων, μαζικής διεκδίκησης του δικαιώματος στον αυτοκαθορισμό τους, βαθύτερης συνείδησης ότι δεν πρόκειται απλά για το χρώμα της σημαίας, αλλά πάνω από όλα για τα δικά τους δικαιώματα και ανάγκες.
Δεν μπορεί ποτέ κανείς να υποτιμήσει την τεράστια σημασία της διεκδίκησης του δικαιώματος του αυτοκαθορισμού, της ιστορίας, της συνείδησης σε κάθε τέτοιο κίνημα. Τα κινήματα δεν δημιουργούνται σε κενό χώρου και χρόνου. Δεν οικοδομούνται από τα «καθαρά ταξικά ζητήματα». Αντίθετα διαμεσολαβούνται και προσδιορίζονται σε σημαντικό βαθμό από όλα τα παραπάνω.
Στην περίπτωση της Καταλονίας έχουμε μια τέτοια περίπτωση. Η αντίθεση δεν είναι με τις άλλες φτωχότερες περιοχές της Ισπανίας, αλλά με την «Μαδρίτη» και ό,τι αυτή εκφράζει. Τη διαρκή και κανιβαλική αστική επίθεση, την αντιδραστική βασιλεία, τον αναχρονιστικό καθολικισμό, το πνεύμα του «φρανκισμού»!
Θέλει σοβαρή μελέτη για τη διάταξη των ταξικών δυνάμεων μέσα στο κίνημα αυτό. Καταρχάς ξέρουμε ποιοι είναι απέναντι! Η κυβέρνηση Ραχόι. Ο βασιλιάς και όλο το βαθύ κράτος και το πολιτικό σύστημα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία φρόντισε να υπερασπιστεί την «ενότητα της Ισπανίας», χωρίς φυσικά να καταδικάσει τη βία του ισπανικού κράτους στην κατάπνιξη της θέλησης του καταλανικού λαού. Και τέλος η αστική τάξη της Ισπανίας. Όλη η αστική τάξη; Ναι, όλη! Γιατί η μεγάλη καταλανική αστική τάξη (οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι), όπως όλα δείχνουν είναι άρρηκτα δεμένη με το ισπανικό κράτος, γιατί αποτελεί τη βάση εφόρμησής της στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια αρένα και δεν θέλει να αδυνατίσει αυτή τη βάση στο όνομα μιας αβέβαιης περιπέτειας προς την ανεξαρτησία. Κάποια επαναδιαπραγμάτευση ίσως. Απόσχιση όχι. Αυτό δεν αποκλείει το γεγονός ότι υπάρχουν άλλες αστικές μερίδες με ισχυρότερη τοπική διασύνδεση, ισχυρά μεσαία ή και μικροαστικά στρώματα (που όλα αυτά αποτελούν κομμάτια της αστικής πυραμίδας) τα οποία σπρώχνουν πιο μακριά την αστική κυβέρνηση της Καταλονίας.
Όμως το δημοψήφισμα πήρε αυτή την τροπή, έγινε πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο λόγω της εισόδου του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο! Την πήρε γιατί τις τελευταίας βδομάδες, σύμφωνα με τις ειδήσεις που έχουμε, χιλιάδες επιτροπές από εργαζόμενους και αγωνιστές των κινημάτων, από τον κόσμο που έκανε τους ισπανούς «αγανακτισμένους», έφτιαξε επιτροπές υπεράσπισης του δημοψηφίσματος, οργάνωσε τον κόσμο και όταν ήρθε η ώρα, ήταν αυτοί που στάθηκαν απέναντι στην ισπανική αστυνομία, παίρνοντας στα χέρια τους την υπόθεση της δημοκρατίας και του αυτοκαθορισμού.
Η είσοδος του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο δεν είναι αρκετή για να διεκδικήσει ένα ρεύμα αυτοτελή ρόλο, πόσο μάλλον την ηγεμονία σε ένα τέτοιο κίνημα. Δεν φτάνει να αποτελείς την πιο μαχητική πτέρυγα ενός εθνικού κινήματος. Η μάχη της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς είναι να δώσει ταξική και δημοκρατική κατεύθυνση στο κίνημα αυτό, να οικοδομήσει τις ανεξάρτητες μορφές δράσης της εργατικής τάξης, να αναπτύξει την ταξική πάλη εντός του κινήματος. Προτάσσοντας την ανάγκη για μια «ανεξάρτητη Καταλονία στα χέρια του λαού της» μπορεί κανείς να επικοινωνήσει βαθύτερα με το αίτημα για μια «Ισπανία στα χέρια των λαών της» όπου η απόσχιση και η ένωση θα είναι δικαίωμα και δεν θα επιβάλλεται από το μαύρο μέτωπο της «ενότητας του ισπανικού κράτους» των αστών, των φασιστών, του πάπα και του βασιλιά.
«Το δικαίωμα στην εθνική, δημοκρατική αυτοδιάθεση και στον αυτοκαθορισμό δένεται πιο άμεσα στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού με τον ταξικό διεθνιστικό αγώνα ενάντια στην αστική τάξη κάθε χώρας, στις ολοκληρώσεις και τους συνασπισμούς του κεφαλαίου», γράφουν οι Θέσεις της ΠΕ για το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση.
Πηγή: Εφημερίδα Πριν
Τέλος Οκτωβρίου τα αποτελέσματα των ελέγχων στον βυθό του Σαρωνικού
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Τα αποτελέσματα των ελέγχων στον βυθό του Σαρωνικού αναμένουν σύντομα οι ειδικοί του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) ώστε να έχουν μια πιο σαφή εικόνα για την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στο θαλάσσιο οικοσύστημα του Σαρωνικού Κόλπου.
Οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι, ωστόσο, δεν σταματούν εδώ, καθώς σύμφωνα με τον διευθυντή Ερευνών του ΕΛΚΕΘΕ, Γιάννη Χατζηανέστη, αυτοί θα συνεχίζονται έως ότου ολοκληρωθούν όλες οι εργασίες απορρύπανσης.
«Εκκρεμούν ακόμη οι αναλύσεις από τον θαλάσσιο βυθό, από τα ιζήματα, για να δούμε αν από εκεί υπάρχει επιβάρυνση, αλλά και οι αναλύσεις από τους θαλάσσιους οργανισμούς, τα αποτελέσματα των οποίων αναμένεται να βγουν μέχρι τέλος Οκτωβρίου» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Χατζηανέστης.
Η πρώτη σειρά ελέγχων που αφορά την παράκτια ζώνη, από τη Σαλαμίνα μέχρι τα Λεγρενά, έχει ήδη ολοκληρωθεί, με τα πρώτα αποτελέσματα να μιλούν για σαφή βελτίωση της περιοχής, ενώ επίσης έχουν ολοκληρωθεί και κάποιες αναλύσεις στο θαλασσινό νερό σε δείγματα που ελήφθησαν σε μεγαλύτερο βάθος.
Πρέπει να σημειωθεί ότι έπειτα από τις δειγματοληψίες που διενεργήθηκαν από το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών στην ανοικτή θάλασσα του Σαρωνικού Κόλπου, το διήμερο 21 και 22 Σεπτεμβρίου, διαπιστώθηκε ότι οι προσδιορισθείσες τιμές συγκεντρώσεων ολικών πετρελαϊκών υδρογονανθράκων κρίθηκαν φυσιολογικές.
Ωστόσο, όπως εξηγεί ο διευθυντής Ερευνών του ΕΛΚΕΘΕ, όρια επιτρεπτά και μη επιτρεπτά για τους πετρελαϊκούς υδρογονανθράκες δεν έχουν θεσμοθετηθεί, τόσο από την ελληνική όσο και από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Επομένως, οι τιμές συγκεντρώσεών τους που ελέγχονται, «εκτιμώνται μόνο σε σχέση πως ήταν πριν και συγκρίνοντάς τες με τη βιβλιογραφία», καταλήγει ο κ. Χατζηανέστης.
ΠΗΓΗ: enikos.gr
Στίγκλιτς: H επιτυχία Τραμπ και AfD οφείλεται στην εξέγερση των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Να δοθεί ξανά η (χαμένη) αξιοπρέπεια στους οικονομικά παραγκωνισμένους ζητεί ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Γιόζεφ Στίγκλιτς αποδίδοντας την επιτυχία του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ και του Κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (ΑfD) στην εξέγερση των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης.
«Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η παγκοσμιοποίηση λειτουργεί τέλεια για τις επιχειρήσεις και τους πλούσιους, αλλά όχι και για τους υπόλοιπους. Εάν συγκρίνουμε τους οικονομικά παραγκωνισμένους (στην Γερμανία) με τους ψηφοφόρους του Ντόναλντ Τραμπ, θα δούμε μεγάλες ομοιότητες», αναφέρει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung».
Ειδικά για την Γερμανία επισήμανε ότι «υπάρχει ένας οικονομικά δικαιολογημένος φόβος. Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι κερδίζουν ελάχιστα, των οποίων το εισόδημα εδώ και χρόνια παραμένει στάσιμο και είναι πολύ δυστυχισμένοι. Η οικονομική ανασφάλεια και οι φόβοι δημιουργούν με τη σειρά τους φόβο μπροστά στο ξένο: Γι΄ αυτό και η ξενοφοβία και το μίσος κατά των προσφύγων έχει λάβει τρομερές διαστάσεις. Οι κυβερνήσεις υποτίμησαν πόσο σημαντικός είναι ένας ευπρεπής μισθός για την αξιοπρέπεια των πολιτών».
«Γι’ αυτό είναι αναγκαία μια αλλαγή πολιτικής, ώστε να βοηθηθούν οι οικονομικά πραγκωνισμένοι. Η Γερμανία θα πρέπει να αυξήσει το εισόδημα των πολιτών οι οποίοι κερδίζουν λίγα ή μέτρια. Πρέπει, επομένως, να αυξηθούν οι βασικοί μισθοί, διότι είναι πολύ χαμηλότεροι από εκείνους της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ. Δεν αποτελεί, όμως, πειστική απάντηση στα προβλήματά μας η άνευ όρων αύξησή τους», πρόσθεσε ο Γιόζεφ Στίγκλιτς.
Ο Αμερικανός νομπελίστας τόνισε, επίσης, ότι «μία δυνατότητα για να συμμετάσχουν οι παραγκωνισμένοι στην αναπτυσσόμενη οικονομία είναι ένα επενδυτικό πρόγραμμα στις υποδομές, αφού λεφτά για επενδύσεις υπάρχουν στην Γερμανία, δεδομένου ότι έχει πλεονάσματα στον προϋπολογισμό της».
ΠΗΓΗ: iskra.gr
Πρωτοφανές! Η ΔΕΗ πουλάει τους πελάτες της, χωρίς να τους ρωτήσει!
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Μνημονιακή απαίτηση η διάλυση της ΔΕΗ.
Το γνωρίζατε ότι πολύ σύντομα θα είσαστε υποχρεωμένοι να αλλάξετε πάροχο ηλεκτρικού ρεύματος με το «έτσι θέλω»;
Πωλητήριο σε 500.000 πελάτες της βάζει η ΔΕΗ σε μια προσπάθειά της να επιταχύνει τη μείωση του μεριδίου της στην αγορά λιανικής.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Euro2day.gr, η διοίκηση έχει έτοιμο το χαρτοφυλάκιο των καταναλωτών που ηλεκτροδοτούνται και έχουν σύμβαση προμήθειας ρεύματος με την εταιρεία και αναμένει τις αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης, προκειμένου να προχωρήσει ο διαγωνισμός.
Οι ίδιες πηγές θέλουν οι κατηγορίες των καταναλωτών να προέρχονται από τη χαμηλή και μέση τάση και πρόκειται για συνεπείς πελάτες ως προς την πληρωμή των λογαριασμών τους. Δεν συμπεριλαμβάνονται δηλαδή «οφειλέτες».
Ωστόσο, άγνωστο παραμένει μέχρι στιγμής το αν η ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας θα προχωρήσει στις απαραίτητες θεσμικές παρεμβάσεις, προκειμένου να επιλυθούν σημαντικά νομικά ζητήματα και να γίνει διαγωνισμός.
Η μισή κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον! Πλήρης και άνευ όρων παράδοση της κυβέρνησης Τσίπρα στα τυχοδιωκτικά χέρια του Τραμπ και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Σε εποχές του Πιουριφόυ, ίσως και χειρότερες, επιστρέφει η Ελλάδα με τον σημερινό αμερικάνο πρέσβη Τζέφρι Πάϊατ.
Η Ελλάδα των Τσίπρα – Καμμένου και του μνημονιακού μπλοκ δεν είναι μόνο η Ελλάδα Γερμανικό ευρωπαϊκό οικονομικό προτεκτοράτο αλλά και αμερικάνικο στρατηγικό – στρατιωτικό οικόπεδο.
Ο Αλ. Τσίπρας με πολυμελή κυβερνητική αντιπροσωπεία, σχεδόν η μισή κυβέρνηση, επισκέπτεται τις ΗΠΑ, προσφέροντας γη και ύδωρ στον Ντ. Τραμπ με τον οποίο θα συναντηθεί στο οβάλ γραφείο στις 17 Οκτώβρη.
Ο Αλ. Τσίπρας πήρε το εισιτήριο ανόδου στην κυβέρνηση με το ταξίδι του ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Τέξας και επιδιώκει τώρα να κρατηθεί με νύχια και με δόντια στην εξουσία μετατρέποντας της χώρα σε στρατηγικό αμερικανικό οικόπεδο, αφού προηγουμένως την έχει καταστήσει πειθήνιο, πειθαρχικό και αφοσιωμένο οικονομικό προτεκτοράτο της Γερμανικής Ευρώπης.
Η Ελλάδα του Τσίπρα είναι η χώρα εκείνη που στο δίλημμα Γερμανία ή ΗΠΑ, Μέρκελ ή Τραμπ, απαντά ανερυθρίαστα: υπαλληλίκι και στους δύο και ισορροπία κατά περίπτωση στις τυχόν διαφορές και αντιθέσεις τους.
Η μεγάλη τέχνη του ραγιαδισμού ήταν πάντα το προσκύνημα και η αφωνία, τα οποία έχουν μάθει πολύ γρήγορα Τσίπρας και Καμμένος, αδιαφορώντας, περίπου, για τα εθνικά συμφέροντα και σίγουρα για την αξιοπρέπεια της χώρας.
Ο Αλ. Τσίπρας σύμφωνα με το ρεπορτάζ είναι έτοιμος να συμφωνήσει σε ότι του ζητηθεί για μια νέα πολύχρονη, μάλλον πενταετή, συμφωνία χρήσης της στρατηγικότατης βάσης της Σούδας από τις ΗΠΑ, έστω χωρίς ανταλλάγματα και μόνο με την προσδοκία τους, αρκεί όπως έχει πει να το δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για το σχετικό “μασάζ” με την βούλα της “άνομης” Βουλής.
Ο Αλ. Τσίπρας, επίσης, είναι αποφασισμένος να δηλώσει πλήρη και χωρίς συζήτηση υποταγή και παρακολούθηση σε όλους ανεξαιρέτως τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, τα Βαλκάνια, την Μ. Ανατολή και την Ευρώπη, σε πλήρη διάσταση με εθνικές προτεραιότητες αλλά και την ειρήνη και βεβαίως σε αντιδιαστολή με την στάση της Τουρκίας, η οποία με τον Ερντογάν προτάσει ανά περίπτωση το εθνικό της συμφέρον και όχι κατ’ ανάγκην τους προσανατολισμούς των ΗΠΑ, ανταμειβόμενη αδρά γι’ αυτό από την Ουάσιγκτον με όλες σχεδόν, τις απαιτήσεις της και με την ουδετερότητα των ΗΠΑ σε θέματα ακόμα που η Ελλάδα έχει εξόφθαλμα και αναντίρρητα το δίκιο με το μέρος της.
Ο Αλ. Τσίπρας είναι έτοιμος, επίσης, να ικανοποιήσει τις συγκεκριμένες οικονομικές και κυρίως ενεργειακές επιδιώξεις των ΗΠΑ.
Ειδικότερα, ο Αλ. Τσίπρας θα διαβεβαιώσει για τον ενταφιασμό του έργου με τον αγωγό ρώσικου φυσικού αερίου δια μέσου της Ελλάδας και γενικότερα θα δώσει εξετάσεις απόστασης εφ’ όλης της ύλης από την Ρωσία του Πούτιν, ενώ θα υποσχεθεί μια Ελλάδα ενεργειακή αποικία των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Δύσης.
Ο Τσίπρας ξέρει ότι στην πραγματικότητα δεν μπορεί να φέρει τίποτα από τις ΗΠΑ για το καλό της χώρας, πέραν από την αμέριστη στήριξη τους στο πρόσωπο του στην εξουσία. Αυτό, όμως, αρκεί στο σημερινό πρωθυπουργό, διότι ο βασικός του στόχος είναι να υπερφαλαγγίσει τα παραδοσιακά εξωτερικά στηρίγματα του Κυρ. Μητσοτάκη και να εμφανιστεί “βασιλικότερος του βασιλέως” στην πολιτική της απεριόριστης υποτέλειας και δουλοφροσύνης.
Ζήτω το ελληνικό οικόπεδο. Προσφέρεται δωρεάν δια πάσαν χρήσιν της δυτικής νεοαποικιοκρατίας, όσα και αν υποφέρει ο λαός μας σε ρόλο σύγχρονου ραγιά!
ΠΗΓΗ: iskra.gr
Όταν όλα γίνονται με τους (μνημονιακούς) νόμους, κανένα πρόβλημα (για το κεφάλαιο)
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Το ergasianet.gr έχει αναφερθεί στην τρομοκρατική επίθεση της εργοδοσίας των «Media Markt», που το καλοκαίρι άλλαξε επί τα χείρω τις συμβάσεις, ενώ τώρα συνεχίζει την αντεργατική της πρακτική με απολύσεις αλλά και με νέα τρομοκρατία, μοιράζοντας… αδρά επιπλήξεις τύπου «δεν κάνεις καλά τη δουλειά σου».
Προκλητική ήταν η στάση της εργοδοσίας, μέσω της νομικής της εκπροσώπου, στην τριμερή στο υπ. Εργασίας. «Πλέον το 70% των εργαζομένων δουλεύει 6ήμερο, μας έμεινε ένα 30%”. », είπε αφήνοντας να εννοηθεί τι εργασιακό μέλλον περιμένει τους υπολοίπους εργαζομένους και τι αυτούς που δουλεύουν με ωράριο – λάστιχο, υπό το φόβο της απόλυσης και της τιμωρίας – επίπληξης.
Προκλητικότερη, όμως, ήταν η στάση του υπουργείου Εργασίας, το οποίο μέσω το γενικού γραμματέα του Ανδρέα Νεφελούδη είπε το… αμίμητο: αν όλα γίνονται με διαβούλευση και σύμφωνα με τους νόμους, τότε κανένα πρόβλημα.
Με διαβούλευση; Σύμφωνα με τους νόμους; Προφανέστατα, εννοεί τους μνημονιακούς νόμους που ψήφισε και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, νόμοι που έχουν κάνει τα εργασιακά δικαιώματα και την προστασία των εργαζομένων… όνειρο θερινής νυχτός.
Αλλά είπαμε και θα το ξαναλέμε μέχρι την τελική νίκη: οι εργαζόμενοι ξύπνησαν και ξέρουν με ποιανού το μέρος έχει ταχθεί η σημερινή κυβέρνηση· με την εργοδοσία. Γιατί οι νόμοι που επικαλείται ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας μεταφράζονται σε κέρδη για το κεφάλαιο και δουλειά χωρίς δικαιώματα και με μισθούς πείνας για τους εργαζομένους.
ΠΗΓΗ: ergasianet.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή