Αυστηροποιούνται τα κριτήρια - Πολλοί εργαζόμενοι θα χάσουν το δικαίωμα για λήψη του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας

Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τις μεγάλες αλλαγές που προβλέπει το 3ο Μνημόνιο για το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας. Δύο μήνες μετά την ψήφιση του ν.4512/2018 και ενόψει της 4ης αξιολόγησης, τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών, Εργασίας, Εσωτερικών και Υγείας εξέδωσαν Κοινή Υπουργική Απόφαση που διορίζει 17μελή Επιτροπή που έως τις 30 Μαΐου θα πρέπει να έχει καταλήξει στις αλλαγές που θα προτείνει στην χορήγηση του επιδόματος.

Έργο της Επιτροπής, μεταξύ άλλων, είναι να υπολογίσει την «συχνότητα» έκθεσης των εργαζομένων σε κίνδυνο, νέα κατηγοριοποίηση των δικαιούχων, αλλά και τον τρόπο υπολογισμού του ποσού που θα χορηγείται.

Όπως αναφέρει ο νόμος (άρθρο 396, του ν.4512/2018), αλλά και η Κοινή Υπουργική Απόφαση των κ.κ. Αχτσιόγλου, Χουλιαράκη, Ξανθού και Γεροβασίλη:
1. Συστήνεται Επιτροπή αρμόδια για την επεξεργασία και υποβολή πρότασης μεταρρύθμισης του καθεστώτος χορήγησης επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, καθώς και για την εκπόνηση από κοινού με τους συναρμόδιους φορείς βραχυπρόθεσμου, μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου σχεδίου δράσης για την πρόληψη των παραγόντων κινδύνου στους χώρους εργασίας των φορέων στους οποίους παρατηρούνται επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας.

2. Αναφορικά με το καθεστώς χορήγησης επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, έργο της Επιτροπής είναι ιδίως:

α) ο προσδιορισμός συγκεκριμένων κριτηρίων που συνδέονται με την έκθεση των εργαζομένων σε σοβαρό κίνδυνο βλάβης της υγείας τους εξαιτίας των συνθηκών που επικρατούν στο χώρο εργασίας όπου απασχολούνται, των ουσιών με τις οποίες έρχονται σε επαφή ή της φύσης και του αντικειμένου της απασχόλησής τους,

β) ο προσδιορισμός της μεθοδολογίας, του τρόπου υπολογισμού του ύψους και των κατηγοριών του επιδόματος,

γ) η υπαγωγή των ειδικοτήτων/κλάδων και χώρων εργασίας στα ανωτέρω κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψη τα περιγράμματα θέσεων εργασίας, όπου αυτά υπάρχουν, και τον βαθμό και τη συχνότητα έκθεσης στους παράγοντες με τους οποίους συνδέονται τα ανωτέρω κριτήρια.

Με βάση τα παραπάνω, αλλά και σε συνδυασμό με μέτρα αύξησης της πρόληψης και της προστασίας από ατυχήματα, αναμένεται ότι πολλές κατηγορίες εργαζομένων θα πάψουν να θεωρούνται δικαιούχοι του επιδόματος.

Υπενθυμίζεται ότι με άλλο νόμο του 2015 (ν.4354/2015) είχε οριστεί ότι τα επιδόματα επικινδυνότητας θα ευθυγραμμιστούν με τα ισχύοντα στην ΕΕ, αλλά στο πλαίσιο της 3ης Αξιολόγησης η ρύθμιση άλλαξε, ενώ θα πρέπει να έχει οδηγήσει σε αποτελέσματα έως τον Ιούνιο που θα κλείνει η 4η αξιολόγηση.

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Για την ποινικοποίηση των αγώνων, την κατάργηση της απεργίας αλλά και για την τιμωρητική – απεργοσπαστική τροπολογία Γεροβασίλη για την απεργία – αποχή των δημόσιων υπαλλήλων από την «αξιολόγηση» ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μίλησε η Βάσω Αμπελογιάννη, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ & ΚΥ Άρτας και μέλος της διοίκησης του ΝΤ Άρτας της ΑΔΕΔΥ, στην εκπομπή «Στη δουλειά & στον αγώνα» που μεταδίδεται από το ραδιόφωνο της ΕΡΤopen 106,7.

Αφορμή, ο αποκλεισμός από τις διαδικασίες κρίσεων από τη σύγκλητο του ΤΕΙ Ηπείρου, με ομόφωνη απόφασή της, εργαζομένου που συμμετείχε και συμμετέχει στην απεργία – αποχή από την «αξιολόγηση». Η ΑΔΕΔΥ, αντιδρώντας άμεσα, κατέθεσε αίτηση ακύρωσης της απόφασης στο Διοικητικό Εφετείο Ιωαννίνων, η οποία συζητείται την Τρίτη 13 Μάρτη. Στο πλαίσιο αυτό, έχει προκηρύξει πανηπειρωτική στάση εργασίας, από τις 12μ. μέχρι το τέλος του ωραρίου, και συγκέντρωησ στα δικαστήρια στη μία το μεσημέρι.

ΣΗΜΕΙΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Η Β. Αμπελογιάννη, απαντώντας σε όσα έλεγε η κυβέρνηση, ότι δηλαδή δεν πρόκειται να εφαρμόσει αυτήν την απεργοσπαστική τροπολογία, σημειώνει πως «ήταν πρωτοφανής η διαδικασία πέρυσι τον Οκτώβριο στη Βουλή, το να ψηφίσουν δηλαδή το πώς θα σπάσει μια απεργία. Ήταν δεδομένο πως θα εφαρμοστεί, διότι ό,τι δε θες να το εφαρμόσεις, δε το νομοθετείς. Τα λόγια είναι του αέρα. Τα γραπτά μένουν κι αυτά εφαρμόζονται». Η απεργία-αποχή από την «αξιολόγηση» είναι «νόμιμη. Δεν έχει κριθεί παράνομη και καταχρηστική. Ασκούμε οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο το συνταγματικό μας δικαίωμα, κι έρχεται η κυβέρνηση, μαζί με την αντιπολίτευση, και νομοθετεί απέναντι σε ένα συνταγματικό δικαίωμα».

Αναφερόμενη στην πρώτη εφαρμογή της τιμωρητικής – απεργοσπαστικής τροπολογίας Γεροβασίλη από τη σύγκλητο του ΤΕΙ Ηπείρου, σημειώνει το «ομόφωνο» της απόφασης, και ερωτηθείσα εάν και ο εκπρόσωπος των εργαζομένων ψήφισε υπέρ του αποκλεισμού του συναδέλφου του, απαντά: «Όπως φαίνεται, ναι. Για να είναι ομόφωνη, ψήφισε».

«Την Τρίτη», επισημαίνει, «η μάχη που θα δοθεί είναι κρίσιμη και πρέπει να κερδηθεί. Και θα κερδηθεί. Κρίνεται το συνταγματικό δικαίωμα των εργαζομένων στο Δημόσιο, αλλά και συνολικά των εργαζομένων, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, στην απεργία. Ερχόμαστε, πλέον, για πρώτη φορά, σε μια κατάσταση που με δύο λόγια σημαίνει: “Απεργείς; Αφού απεργείς, θα τιμωρηθείς”. Αυτό είναι ανεπίτρεπτο και πρέπει να “σπάσει”. Και συνολικά οι εργαζόμενοι θα αγωνιστούμε σθεναρά για να “σπάσει”. Και για αυτό, εμείς ως Νομαρχιακά Τμήματα Ηπείρου της ΑΔΕΔΥ καλούμε όλους τους εργαζομένους, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, να δώσουν δυναμικό “παρών” στο Διοικητικό Εφετείο Ιωαννίνων, διότι το ζήτημα δεν έχει να κάνει με το συνάδελφο ή με δύο-τρεις άλλων συνάδελφων μας: έχει να κάνει με το δικαίωμά μας να απεργούμε, έχει να κάνει με το δικαίωμα και την υποχρέωση όλων μας να διαμαρτυρόμαστε και να μη σκύβουμε το κεφάλι και να υπερασπιζόμαστε τα ταξικά μας συμφέροντα και την εργασία μας, να είμαστε “όρθιοι” εργαζόμενοι και “όρθιοι” άνθρωποι».

Όσον αφορά στην «αξιολόγηση», υπογραμμίζει πως οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο μάχονται από το 2014 κατά της συγκεκριμένης διαδικασίας, που ξεκίνησε από κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και συνεχίζεται μέχρι σήμερα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κι αυτό διότι στοχεύουν στο ίδιο πράγμα: στο μικρό, ευέλικτο νεοφιλελεύθερο κράτος, με πολλές μισθολογικές «ταχύτητες» στο Δημόσιο, αλλά και με δημόσιες υπηρεσίες που θα εκχωρηθούν σε ιδιώτες, με αποτέλεσμα «το μάρμαρο» και την ιδιωτικοποίησή τους να την πληρώνουν αδρά οι πολίτες.

Η απεργία-αποχή από την «αξιολόγηση» συνεχίζεται, όπως άλλωστε το σημειώνει και σε πρόσφατη και νεότερη ανακοίνωσή της η εκτελεστική επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, κι εμείς, τονίζει η Β. Αμπελογιάννη, «μένουμε σε αυτήν την απόφαση και απαιτούμε να αποσυρθεί η τιμωρητική τροπολογία Γεροβασίλη, διότι έχει να κάνει και με συνταγματικά δικαιώματα των εργαζομένων και δεν έχει να κάνει με το πώς θα αξιολογηθεί η κυβέρνηση από τους δανειστές και πώς κάποιοι θα κρατήσουν τις θέσεις τους».

Όσον αφορά στο γεγονός της τιμωρίας του απεργού εργαζομένου, επισημαίνει πως αυτό αποτέλεσε ένα γεγονός για να ξεκινήσει εκ νέου η συζήτηση για την «αξιολόγηση» και τις αντιδράσεις – κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο Δημόσιο, και μάλιστα «τώρα είναι πιο καθαρά στους συναδέλφους τι ακριβώς θέλει να κάνει η κυβέρνηση με αυτήν την “αξιολόγηση”». Με βάση αυτό, «θεωρώ πως είναι η ευκαιρία να ξεκινήσει ένας αγώνας, ο οποίος θα είναι συνολικότερος, μαζικότερος και θα έχει αποτελέσματα».

Ακούστε αναλυτικά στο οπτικοποιημένο απόσπασμα της εκπομπής «Στη δουλειά & στον αγώνα» τι είπε η Βάσω Αμπελογιάννη, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ & ΚΥ Άρτας και μέλος της διοίκησης του ΝΤ Άρτας της ΑΔΕΔΥ. Η εκπομπή μεταδόθηκε στις 10-03-18.

Πηγή: ergasianet.gr

Η κατάρρευση μιας αψίδας πάγου από τον γιγαντιαίο παγετώνα της Αργεντινής Perito Moreno στην Παταγονία άρχισε το Σάββατο και αναμένεται να διαρκέσει δύο έως τρεις ημέρες μέχρι την κορύφωση του φαινομένου, το οποίο προσελκύει χιλιάδες τουρίστες.

Το νερό άρχισε να εισχωρεί στον παγετώνα χθες ανακοίνωσε ο Εθνικός Δρυμός Los Glaciares στην Παταγονία, που βρίσκεται 2.000 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπουένος Άιρες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, το φαινόμενο έγινε πιο εμφανές και μεγάλο σύμφωνα με την ίδια πηγή την οποία επικαλείται το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Το νερό διαβρώνει τον παγετώνα και η διαδικασία τελειώνει όταν οι όγκοι πάγου που σχηματίζουν αψίδα ή γέφυρα καταρρέουν.

Η στιγμή της κατάρρευσης της αψίδας «είναι πάντα εντυπωσιακή. Αυτό που συμβαίνει, είναι ότι αυτή τη φορά συσσωρεύτηκε περισσότερο νερό σε σχέση με τις τελευταίες τρείς ή τέσσερις φορές που σημειώθηκε το φαινόμενο», εξηγεί στο τηλεοπτικό δίκτυο TN ο Λουτσιάνο Μπερνάτσι, διευθυντής του μουσείου Glaciarium που βρίσκεται κοντά στον Εθνικό Δρυμό των Παγετώνων.

Σύμφωνα με τον ειδικό αυτό πρόκειται για φυσικό φαινόμενο που παρατηρείται σε αυτόν τον τύπο παγετώνα, που σημαίνει ότι ο παγετώνας διατηρεί κατά μέσο όρο τις διαστάσεις του, σε αντίθεση με άλλους που συρρικνώνονται.

Η κατάρρευση του παγετώνα Perito Moreno συμπεριλαμβάνεται στην παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO και προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, παρότι παρατηρείται τον Μάρτιο, δηλαδή στα τέλη του καλοκαιριού και στις αρχές του φθινοπώρου στο νότιο ημισφαίριο.

Το φαινόμενο αυτό, ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά θεάματα παγκοσμίως, συμβαίνει κάθε δύο ή τέσσερα χρόνια από το 2004, ενώ δεν είχε συμβεί τα προηγούμενα 16 χρόνια. Την τελευταία φορά, το 2016, σημειώθηκε μέρα μεσημέρι και χιλιάδες τουρίστες το παρακολούθησαν.

Πηγή: newsbeast.gr

του Γιάννη Μπασκάκη

Λέξη δεν είπε η Χρυσή Αυγή για τις συλλήψεις των μελών της ναζιστικής ομάδας που δρούσε με τα ονόματα Combat 18 Hellas και Ανένταχτοι Μαιάνδριοι Εθνικιστές (ΑΜΕ) από την Αντιτρομοκρατική. Και δεν είπε γιατί, όπως αποκαλύπτουμε σήμερα, ανάμεσα στους συλληφθέντες βρίσκεται ένας πολύ δικός της άνθρωπος. Ο λόγος για τον Σπύρο Μεταλληνό, γνωστό από τη δράση του ως βασικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής στο τάγμα εφόδου του Πειραιά.

Η σύλληψη λοιπόν του Μεταλληνού, ο οποίος φέρεται να έχει παραδεχτεί τη συμμετοχή του στις εγκληματικές ενέργειες των ΑΜΕ/C18, επιβεβαιώνει τη διασύνδεση της μητρικής οργάνωσης, δηλαδή της Χρυσής Αυγής, με τις μικρές περιθωριακές ναζιστικές ομάδες που δρουν αποκλειστικά στην παρανομία, αντιγράφοντας τη δική της δράση και συγκρότηση.

Σήμερα φέρνουμε στο φως πλήθος ντοκουμέντων που αποδεικνύουν τη σχέση του Μεταλληνού με τη Χρυσή Αυγή και με την Τοπική Οργάνωσή της στον Πειραιά.

Σημειώνουμε ότι η συγκεκριμένη Τοπική είναι σήμερα ο πιο ενεργός Πυρήνας της ναζιστικής οργάνωσης, έχοντας διαδεχτεί τον Πυρήνα της Νίκαιας που κατέρρευσε μετά την ποινική δίωξη που ακολούθησε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Ο Μεταλληνός εικονίζεται στις δράσεις του συγκεκριμένου τάγματος εφόδου, στο πλευρό του Σωτήρη Δεβελέκου, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής της Χρυσής Αυγής και ηγετικού στελέχους της στον Πειραιά (φωτ. 1).

Μάλιστα εικονίζεται να κάνει και ομιλίες στα τοπικά γραφεία, όπως στις 17 Ιανουαρίου του 2017 (φωτ. 2), ενώ μοιράζει έντυπο υλικό της Χρυσής Αυγής (φωτ. 3).

Φυσικά συμμετέχει και στις κοινές δράσεις των Πυρήνων της οργάνωσης στην περιφέρεια Πειραιά (Πειραιάς, Πέραμα, Σαλαμίνα, φωτ. 4) και βέβαια εικονίζεται και με τον περιφερειάρχη της Χρυσής Αυγής στον Πειραιά και υπεύθυνο για τη δράση των ταγμάτων εφόδου στην περιοχή, δηλαδή τον Ιωάννη Λαγό (φωτ. 5 και 6).

Εκτός από τον Λαγό, ποζάρει και δίπλα στον μέχρι πρότινος βουλευτή της οργάνωσης Δημήτρη Κουκούτση (φωτ. 7), ενώ βρίσκεται ανάμεσα στα μέλη και στελέχη που η Χρυσή Αυγή στέλνει στο Εφετείο να παρακολουθούν τη μεγάλη δίκη, παριστάνοντας το κοινό.

Αλλά έχει κι έναν άλλο ρόλο. Να κατασκοπεύει όσους η οργάνωση θεωρεί πολιτικούς της αντιπάλους. Να πηγαίνει δηλαδή στις εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις αντιφασιστικών οργανώσεων και να φωτογραφίζει τους συμμετέχοντες, να φωτογραφίζει ακόμα και δικηγόρους της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη, ακόμα και τη Μάγδα Φύσσα.

Τον ρόλο αυτόν τον έχει προδώσει ο ίδιος μέσω των αναρτήσεών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αλήθεια, μετά απ’ όλα αυτά τι θα πει ο Φίρερ Μιχαλολιάκος; Ο,τι είπε και για τον Ρουπακιά; Περαστικός κι αυτός από τα γραφεία τους;

Πηγή: efsyn.gr

Γράφει ο Ζήσιμος Βαφίδης.

Με τον αντιαπεργιακό νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που με συνοπτικές διαδικασίες, μέσα σε τρεις μέρες (Σάββατο 13, Κυριακή 14 & Δευτέρα 15/1/2018), ψηφίστηκε στη βουλή, άνοιξε η κερκόπορτα για την άλωση του δικαιώματος της απεργίας, του πιο σημαντικού δικαιώματος των εργαζομένων. Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφικές ηγεσίες στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ, στην ουσία έγιναν συνένοχες στο «έγκλημα», με την ουσιαστική απραξία τους και με τις αναντίστοιχες στάσεις εργασίας και ισχνές συγκεντρώσεις τους για ένα τέτοιο καθοριστικό, για τη διεκδικητική πάλη των εργαζομένων, ζήτημα.

Οι ευθύνες όμως και του ΠΑΜΕ είναι μεγάλες γιατί, ενώ από τον Σεπτέμβρη ήταν γνωστό ότι θα έρθει για ψήφιση στη βουλή αυτό το εκτρωματικό πολυνομοσχέδιο, τηρούσαν μια στάση αναμονής, προτείνοντας απλά στα συνδικάτα να παίρνουν αποφάσεις για απεργία την ημέρα που θα ερχόταν στη βουλή αυτό το νομοσχέδιο. Δηλαδή δεν προωθούσαν καθημερινές και πολύμορφες δραστηριότητες μέσω στους εργαζόμενους, στους χώρους δουλειάς, ώστε να γίνει πραγματική υπόθεση των εργαζομένων για να αποτραπεί ο ερχομός του αντιαπεργιακού νομοσχεδίου στη βουλή, αλλά απλά, καλούσαν να παρθεί απόφαση, να γίνει μια απεργία, μόνο τη μέρα ψήφισης του στη βουλή, στην ουσία κατόπιν εορτής, που βέβαια μια τέτοια απεργία ασφαλώς και είναι απλά απεργία διαμαρτυρίας και τίποτα περισσότερο, κάτι που δεν ενοχλεί ουδόλως την κυβέρνηση και τους πάτρωνές της. Πολύ περισσότερο που με μια τέτοια απόφαση, η πρωτοβουλία των κινήσεων και γι’ αυτήν την απεργία, εκχωρήθηκε στην κυβέρνηση, αφού το «απεργούμε…όταν έρθει στη βουλή το νομοσχέδιο» αυτό το «…όταν» το καθορίζει πάντα η κυβέρνηση που βέβαια και πάλι το καθόρισε, ξαφνικά για το προαναφερόμενο Σαββατοκύριακο.

Τώρα, ενόψει της μάχης των διαπραγματεύσεων για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και πάλι, ο παλιός και νέος κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός στη διοίκηση της ΓΣΕΕ, αρνείται να οργανώσει τους αναγκαίους αγώνες, καταφεύγοντας στις πιο αντιδραστικές θεωρίες, περί «αναποτελεσματικότητας των αγώνων», αφού, όπως είδαμε προηγουμένως, με την ενδοτική στάση του στο αντιαπεργιακό νομοσχέδιο καταδίκασε το όπλο της απεργίας, δηλ. το κορυφαίο όπλο από τα όπλα των συνδικαλιστικών αγώνων. Είναι χαρακτηριστικές οι εκφράσεις που ακούστηκαν ενάντια στην απεργία από τους εκπροσώπους του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού στη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ που έγινε στις 2/2/2018: Γ. Παναγόπουλος (ΠΑΣΚ), «έχει φάει τα ψωμιά του αυτός ο τύπος κινητοποιήσεων. Πρέπει να ψάξουμε να βρούμε κάτι διαφορετικό. (...) Χωρίς το άγχος για συγκεκριμένη ημερομηνία απεργιακής κινητοποίησης να οργανώσουμε καμπάνια για πανεθνική μέρα δράσης και διαμαρτυρίας μαζί με ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, Επιμελητήρια, μαζί με τις οργανώσεις της "κοινωνίας των πολιτών"». Και οΘ. Βασιλόπουλος (ΜΕΤΑ) δεν τοποθετήθηκε και πολύ διαφορετικά, «Όταν βγαίνεις συνέχεια με απεργίες και δεν έχεις αποτέλεσμα αυτές εκφυλίζονται...».Ν. Κιουτσούκης (ΔΑΚΕ), ο οποίος μίλησε για την «απαξίωση των συνδικάτων» και «την φθίνουσα πορεία τους».

Αυτή είναι μια εικόνα του συνδικαλιστικού κινήματος που, όχι μόνον δεν τιμά τους εργαζόμενους που εκπροσωπεί, αλλά και προσβάλλει βάναυσα του αγώνες που, διαχρονικά, πολλές φορές βάφτηκαν στο αίμα ή που, το τίμημα τους, από την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία, ήταν οι φυλακίσεις, οι εξορίες και οι κατατρεγμοί των πρωτοπόρων εργατών. Το όπλο των απεργιακών αγώνων είναι, παραφράζοντας τον εθνικό μας ποιητή, «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένο, των εργατών τα ιερά» και τα καμώματα των προαναφερόμενων συνδικαλιστικών ηγεσιών το προσβάλουν βάναυσα και σκυλεύουν πάνω του, όταν συναινούν στην κατάργηση του, όταν εκστομίζουν απαξιωτικές γιαυτό χαρακτηρισμούς, όταν το ενταφιάζουν με ηττοπαθείς αντιλήψεις και όταν το δένουν στο άρμα της κυβερνητικής και εργοδοτικής εξουσίας. Επίσης απαξιώνουν και διασύρουν συνολικά το συνδικαλιστικό κίνημα όλοι εκείνοι που το χρησιμοποιούν για κατανάλωση και για προσωπικές προβολές και αναρριχήσεις αλλά και εκείνοι που το εντάσσουν σε μικροπολιτικοκομματικές σκοπιμότητες. Ούτε βέβαια τιμούν, το συνδικαλιστικό κίνημα αλλά αντίθετα το εκφυλίζουν και όλοι εκείνοι που το μετατρέπουν, από φορέα ενότητας και συσπείρωσης όλων των εργαζομένων, σε φορέα ιδιοτελών στόχων ή σε υποκείμενο των πολιτικών και στρατηγικών στοχεύσεων τους. Επίσης υπονομεύεται θανάσιμα το συνδικαλιστικό κίνημα, όταν ευκαιριακά και καιροσκοπικά εξαγγέλλεται και γίνεται μια απεργία απλά και μόνο για να γίνει, χωρίς να ενδιαφέρει ο βαθμός συμμετοχής σ’ αυτήν και μάλιστα όταν, η αντίστοιχη απεργιακή συγκέντρωση, ελλείψει απεργών, υποκαθίσταται με μεταφερόμενους φοιτητές, συνταξιούχους και άλλους που δεν είναι εργαζόμενοι για να μπορούν να είναι απεργοί στις απεργιακές συγκεντρώσεις, που βέβαια, ως αλληλέγγυοι των απεργών είναι θετική και αναγκαία η συμμετοχή τους μόνο που δεν είναι δυνατόν να αποτελούν τον κύριο όγκο των συγκεντρωμένων, γιατί σε πλείστες περιπτώσεις και αυτό συμβαίνει. Όταν όμως αυτοί οι αλληλέγγυοι είναι η πλειοψηφία της απεργιακής συγκέντρωσης και όταν οι «αρχιτέκτονες» της, για τις ανάγκες της δικής τους προβολής, αυτήν την εικόνα την παρουσιάζουν, ως μαζική συμμετοχή απεργών, τότε, αυτοί οι «αρχιτέκτονες» δεν θέλουν πραγματική απεργία αλλά εικονική απεργία και έτσι εκφυλίζουν και το φορέα αυτού του στρουθοκαμηλισμού και το πραγματικό ιερό όπλο της απεργίας και συνολικά το συνδικαλιστικό κίνημα.

Έχοντας τώρα μπροστά μας τη μάχη για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ), παίρνοντας υπόψη και τις εμπειρίες από τις ανάλογες μάχες για το θέμα αυτό αλλά και γενικότερα, είναι ανάγκη να επιδιωχθεί και να επιτευχτεί στο μέγιστο βαθμό η ενότητα των εργαζομένων για μαζική ενεργή συμμετοχή, μια συμμετοχή τέτοια που θα επιφέρει και άμεσα αποτελέσματα και θα ανοίγει δρόμους για την αναγέννηση, με σύγχρονους όρους, του συνδικαλιστικού κινήματος. Ενός συνδικαλιστικού κινήματος που, με πειστικότητα θα παραμερίζει το λακέδικο εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό, που θα πατά στέρεα στην πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που θα την έχει συνδιαμορφώσει, ως πραγματική, ενωτική-μαζική δυναμική εικόνα, αλλά και θα παίρνει δύναμη από τη μαζική, ενεργή συμμετοχή όλων των εργαζομένων, μα και θα αντιστοιχεί: στη λειτουργία και δράση του, συνολικά στο ρόλο του, όπως τον διατύπωσαν οι κλασικοί του μαρξισμού-λενινισμού, ως φορέα για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα των εργαζομένων.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

Η «διερεύνηση» των σκανδάλων από τη βουλή και τη δικαιοσύνη βρίσκεται στο ζενίθ. Novartis, σκάνδαλα στην υγεία, σκάνδαλο με την πώληση βλημάτων στη Σαουδική Αραβία και φυσικά δεν πρόκειται να τελειώσουν εδώ, θα βγουν και άλλα από τα πολυάριθμα που συσσωρεύονται στην οικονομία, στην πολιτική και στον κοινωνικό βίο της χώρας. Θα είναι ένα από τα βασικά ζητήματα της πολιτικής ζωής που θα διαμορφώνουν τις αντιλήψεις και τη συμπεριφορά του λαού ως τις επόμενες εκλογές, ή τουλάχιστον αυτό επιδιώκουν οι κυρίαρχες δυνάμεις.

 Η διερεύνηση των σκανδάλων έφερε στην επιφάνεια την ηθική και το ηθικό πλεονέκτημα. Ποια από τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα έχουν ή δεν έχουν το ηθικό πλεονέκτημα.

Ο Κ. Μητσοτάκης ανέλαβε να κατακεραυνώσει την ηθική της Αριστεράς στο πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης του. Ουσιαστικά δεν ενδιαφέρεται μόνο για την ηθική του ΣΥΡΙΖΑ ούτε για να πλήξει τον ίδιο μόνο. Εκείνο που κυρίως τον ενδιαφέρει είναι να δεχθεί ισχυρά πλήγματα η ηθική υπόσταση της Αριστεράς συνολικά και κυρίως της ανατρεπτικής και επαναστατικής. Να πεισθεί ο λαός ότι είναι και η Αριστερά σαν όλες τις παρατάξεις και ενδεχομένως ακόμη χειρότερη, δεν διαθέτει κανένα ηθικό πλεονέκτημα, η παρουσία και η δράση της τόσες δεκαετίες παραπλανούσαν το λαό, δεν ήταν αυτό που φαινόταν.

Ο Αλ. Τσίπρας επιτίθεται και κατηγορεί τη ΝΔ και άλλες δυνάμεις για σκάνδαλα, διαφθορά και ανηθικότητα, πράγμα που δεν είναι καθόλου δύσκολο, καθώς η διακυβέρνηση των αστικών κομμάτων βρίθει σκανδάλων και οσμών.

Είναι όμως τραγικό και απαράδεκτο να κατηγορεί η ΝΔ για ανηθικότητα την Αριστερά παίρνοντας αφορμή από το ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπίζεται την ηθική της Αριστεράς. Να μπαίνει στη ζυγαριά της αντιπαράθεσης τους η ηθική τόσων και τόσων αγωνιστών που έδωσαν τη ζωή τους για το λαό και πέθαναν στην ψάθα, σάπισαν στα κελιά των φυλακών, ή δεν μπόρεσαν να οργανώσουν μια οικογενειακή ζωή, η ηθική χιλιάδων και χιλιάδων εργατών και εργαζομένων που θυσίασαν τη ζωή του στο πεζοδρόμιο ή με το όπλο στο χέρι για τον λαό και τα δικαιώματα του.

Ανηθικότητα δεν είναι μόνο τα σκάνδαλα και η διαφθορά, η αξιοποίηση των κρατικών ταμείων, η παράκαμψη γενικότερα του νόμου, ακόμη και η ανάληψη από τον κρατικό προϋπολογισμό σε εποχές κρίσης και μνημονίων 1000 € ανά μήνα για έξοδα διαμονής βουλευτών και υπουργών που δεν τα είχαν ανάγκη.

Ανηθικότητα πρωτίστως είναι τα μνημόνια που συντρίβουν την ελληνική κοινωνία, η αξιοποίηση των κρατικών ταμείων, ο ταξικός χαρακτήρας της πολιτικής που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις.

Η ηθική για κάθε κοινωνική τάξη έχει διαφορετικό νόημα και περιεχόμενο. Για τον εργάτη ηθικό είναι να διαμορφωθεί μια κοινωνία που θα μπορούν να εργάζονται όλοι, θα απολαμβάνουν τα αγαθά και κανείς δεν θα εκμεταλλεύεται τον άλλο. Για τον αστό όλα αυτά και ιδιαίτερα ο αγώνας για τη διεκδίκηση τους είναι ανήθικα, αντίθετα ηθική είναι η ιδιοκτησία πάνω στον πλούτο και στα μέσα παραγωγής του και το ξεζούμισμα αυτών που τα δουλεύουν, ηθικό είναι το κέρδος και η εκμετάλλευση των λίγων πάνω στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, ηθική είναι η δράση του κράτους που τα προστατεύει και τα επιβάλει.

Ηθικό εν τέλει σε κάθε κοινωνία και σε κάθε εποχή είναι ό,τι συμφέρει την κυρίαρχη τάξη. Τα συμφέροντα της αυτά αποτυπώνονται στο δίκαιο και στις αντίστοιχες εξουσίες που το επιβάλουν. Ακριβώς εκείνη βρίσκονται και τα όρια της κυρίαρχης ηθικής. Το ηθικό και το δίκαιο σε κάθε κοινωνικό, οικονομικό σύστημα είναι διαφορετικό και προσδιορίζεται από τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης.

Γι' αυτό ακριβώς είναι εντελώς ανήθικο ο Κ. Μητσοτάκης να κατά κεραυνώνει την ηθική της Αριστεράς την οποία αναλαμβάνει να «υπερασπίσει» ο Αλ. Τσίπρας, όταν εφαρμόζουν την ίδια πολιτική σε βάρος του λαού, εκφράζουν και εξυπηρετούν τα ίδια συμφέροντα και αγωνίζονται για την εύνοια των ίδιων προστατών.                            

   Ένας… ανήθικος

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Φέτος στην 90η τελετή των βραβείων Όσκαρ δεν τιμήθηκαν μόνο δημιουργοί του κινηματογράφου. 

Η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου έκανε μια επιλογή: Να καταθέσει τα διαπιστευτήρια της στον στρατό των ΗΠΑ και στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Οι ιθύνοντες της Ακαδημίας ανέθεσαν στον ηθοποιό Γουές Στάντι να βγει στη σκηνή και να δηλώσει με περηφάνια πως υπηρέτησε στο Βιετνάμ. Ως δευτεροκλασάτος ηθοποιός ο συγκεκριμένος η αλήθεια είναι ότι δεν επέδειξε οσκαρική ερμηνεία στο ρόλο του «απελευθερωτή» που του ανέθεσε η Αμερικανική Ακαδημία. 

Στη συνέχεια ακολούθησε ειδικό βίντεο – αφιέρωμα σε ταινίες του Χόλιγουντ που ενώ στην πλειοψηφία τους είναι αντιπολεμικές η Ακαδημία δια του κονφερασιέ της ισχυρίστηκε ότι είναι αφιερωμένες σε εκείνους που πολεμούν για την ελευθερία…

Το εν λόγω βίντεο τέλειωσε με το μήνυμα που βλέπετε στην κεντρική φωτογραφία του δημοσιεύματος μας: 

Τα Όσκαρ ευχαριστούν και τιμούν τους άνδρες και τις γυναίκες που υπηρετούν τον (αμερικανικό) στρατό σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Με αυτόν τον τρόπο η κατά τα άλλα προοδευτική – και πραγματικά για τα αμερικανικά δεδομένα σε ορισμένα ζητήματα είναι – Ακαδημία Κινηματογράφου βάρεσε προσοχή στο στρατιωτικό και οικονομικό κατεστημένο. 

Προφανώς, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε για ποια ελευθερία αγωνίζεται ο στρατός των ΗΠΑ, ούτε να υπενθυμίσουμε τον τεράστιο κατάλογο των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων των Αμερικανών και των συμμάχων τους, ούτε να μετρήσουμε τα θύματα και την καταστροφή που έφεραν και φέρνουν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στον κόσμο, από την εποχή της Χιροσίμα και του Βιετνάμ μέχρι την Γιουγκοσλαβία και το Αφγανιστάν. Τα γνωρίζουν καλύτερα από εμάς οι κύριοι της Ακαδημίας (κι αν υποθέσουμε ότι δεν τα γνωρίζουν ας δούνε μερικές ταινίες που έχουν βραβεύσει στο παρελθόν).

Το σίγουρο είναι πως καλές είναι οι ευαισθησίες του Χόλιγουντ και της αμερικανικής βιομηχανίας του θεάματος στα δικαιώματα των παρενοχλημένων γυναικών, καλά και τα αστειάκια για τον Τραμπ αλλά υπάρχουν και όρια.

Κι όταν πρόκειται για τον αμερικανικό στρατό και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, όταν πρόκειται για το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα τότε ο «θείος Όσκαρ» αποδεικνύεται ένα στρατιωτάκι που βαράει προσοχές.

 Δείτε το σχετικό βίντεο από την τελετή:

Πηγή: imerodromos.gr

Όπως είναι γνωστό, χθες, η κυβέρνηση ψήφισε στη Βουλή το νόμο του υπουργείου Παιδείας, «Κύρωση Σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ», μέσα στον οποίο εισήχθη τροπολογία για τους συμβασιούχους του Δημοσίου, με την οποία καταργούνται οι δύο περιορισμοί του ΠΔ Παυλόπουλου: α) αυτός βάσει του οποίου για την ανανέωση μιας σύμβασης πρέπει να μεσολαβεί τρίμηνο διάστημα, και β) εκείνος με βάση τον οποίο προσμετρείται μέχρι σήμερα ο χρόνος συμβάσεων έργου στις συμβάσεις ΙΔΟΧ (που δεν μπορούν να ξεπερνούν τους 24 μήνες).

Πρόκειται για μονιμοποίηση των συμβασιούχων, ή για νέο και ξεκάθαρο εμπαιγμό με «κρυφούς» σκοπούς. Σαφώς και το δεύτερο. Και γιατί αυτό;

Αντιγράφουμε από το σχόλιο του ygeionomikoi.gr:

Είναι γνωστό ότι σε μια σειρά υπηρεσίες έχουν προκύψει προβλήματα (ανανέωσης συμβάσεων, πληρωμή εργαζομένων κ.λπ.) από τους περιορισμούς που τίθενται τόσο από διατάξεις του Συντάγματος όσο και από τις προβλέψεις του ΠΔ Παυλόπουλου.

Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να αποδεχτεί την πρόταση του συνδικαλιστικού κινήματος για μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, αφού αυτοί καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, τη σύσταση οργανικών θέσεων και την κάλυψη των αναγκών με μόνιμο προσωπικό, επιχειρεί να «ξεφύγει» με νομοθετικά τεχνάσματα και να συντηρήσει την εργασιακή ομηρία των συμβασιούχων. Συγκεκριμένα, με την τροπολογία, η κυβέρνηση το μόνο που κάνει είναι να παρατείνει το χρονικό μέσα στο οποίο μπορεί να έχει υπό ομηρία εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας στο Δημόσιο.

Πρέπει εδώ να επισημάνουμε ότι ακόμα και αυτή η τροπολογία είναι στον «αέρα», αφού είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα «σκοντάψει» για μια ακόμα φορά στις υπηρεσίες δημοσιονομικού ελέγχου ως προς τη νομιμότητά της.

Προφανώς η κυβέρνηση στο πίσω μέρος του μυαλού της έχει να διατηρήσει την εργασιακή ομηρία και την ανασφάλεια των χιλιάδων συμβασιούχων προκειμένου να τη χρησιμοποιήσει για τις μικροπολιτικές και προεκλογικές της επιδιώξεις.

ΕΔΩ το νομοσχέδιο, μετά την ψήφισή του – Στο άρθρο δεύτερο, η τροπολογία.

Πηγή: ergasianet.gr