ΜΕΡΚΕΛ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 10 ΓΕΝΑΡΗ 6μμ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΚΑΙ  ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΒΟΥΛΗ – ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΕ

Την εκπρόσωπο του γερμανικού ιμπεριαλισμού, Άνγκελα Μέρκελ, ετοιμάζεται να υποδεχτεί η κυβέρνηση Τσίπρα. Για πρώτη φορά μετά το 2014, και αφού το  «Go Back» του Τσίπρα προς τη Μέρκελ το 2014 έχει μετατραπεί σε πλήρη υποταγή του στα συμφέροντα του ντόπιου και Ευρωπαϊκού Κεφαλαίου και των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, η Μέρκελ έρχεται στη χώρα μας, με σκοπό να προωθήσει τα ιδιαίτερα συμφέροντα της γερμανικής πολιτικής στα Βαλκάνια και την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου:

- Να πιέσει ακόμη μια φορά για την υπερψήφιση της συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ και την απρόσκοπτη ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

- Να δηλώσει το «παρών» στις σημαντικές και επικίνδυνες για τους λαούς εξελίξεις που  παίρνουν μια νέα τροπή μετά και την ανακοίνωση των ΗΠΑ για αποχώρησή τους από τη Συρία και εμπλέκουν άμεσα Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία.

- Να κλειδώσει τη “μετα”μνημονιακή πολιτική σταθερότητας στην Ελλάδα, μέσα από τη δικαίωση των πολιτικών ΕΕ – Γερμανίας, προβάλλοντας την ΕΕ σαν μοναδικό εγγυητή για τους λαούς απέναντι στην κρίση.

Γιαυτό καλούμε σε

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 10 ΓΕΝΑΡΗ 6μμ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ  ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΕ

Αριστερές Οργανώσεις και Συλλογικότητες ενάντια στην επίσκεψη Μέρκελ

   Στηρίζουν οι παρακάτω Οργανώσεις και Συλλογικότητες:

ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ- Ομάδα Κομμουνιστών/Κομμουνιστριών

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΈΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ

ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ

ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Γ.ΚΟΡΔΑΤΟΣ»

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Σε ασυνήθιστα υψηλούς τόνους αναφέρεται η FAZ στην πολύκροτη υπόθεση Folli Follie 

Ας πούμε τα πράματα με το όνομά τους αφήνοντας στην άκρη τα παπαδίστικα ταλμουδικά και τις θεολογικές παπαρδέλες. Η απόφαση του Φαναρίου και προσωπικά του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να παραδώσει τον Τόμο της Αυτοκεφαλίας στους έως προχθές μη αναγνωριζόμενους από τις άλλες ορθόδοξες Εκκλησίες μητροπολίτες, φίλους της νεοναζιστικής κυβέρνησης του Κιέβου αποτελεί μια ξεκάθαρη πολιτική πράξη, υπαγορευμένη από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ενταγμένη στο γενικότερο σχέδιο της απομόνωσης και περικύκλωσης (και στον εκκλησιαστικό τομέα) της Ρωσίας του Πούτιν, στο νέο ψυχροπολεμικό τοπίο που έχει ήδη διαμορφωθεί στον κόσμο.

«Γεγονός παγκόσμιας γεωπολιτικής σημασίας»

Και δεν το λέμε εμείς μόνο. Το είπε ο ίδιος ο ουκρανός ακροδεξιός πρόεδρος Ποροσένκο, που με ύφος θεούσας του κατηχητικού «επόπτευε» της τελετής παράδοσης του πατριαρχικού τόμου της Αυτοκεφαλίας στο ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι και στη συνέχεια κοινώνησε από τα χέρια του Πατριάρχη, γιατί έπρεπε, βλέπετε, να του  συχωρεθούν και οι αμαρτίες του που βύθισε τη χώρα του σε ένα αιματηρό εμφύλιο πόλεμο με χιλιάδες νεκρούς.

Ο ευσεβής Ποροσένκο με ευλάβεια κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων από τα χέρια του Πατριάρχη

«Γεγονός παγκόσμιας γεωπολιτικής σημασίας» χαρακτήρισε την Αυτοκεφαλία ο πιστός και ευσεβής Ποροσένκο, για να μην αφήσει καμία αμφιβολία για τους πραγματικούς στόχους της εκκλησιαστικής «επιχείρησης Ουκρανία» (Και μια λεπτομέρεια που έχει τη σημασία της: Λίγα εικοσιτετράωρα πριν οι βουλευτές του Ποροσένκο ψήφισαν νόμο με τον οποίο καθιερώνεται ως εθνική αργία η ημέρα γέννησης του Στεπάν Μπαντέρα, ουκρανού ναζιστή  συνεργάτη των γερμανών στην κατοχή).

«Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχασε την Ουκρανία»

Πιο ωμά τα είπαν οι αμερικάνοι, που ηγούνται μιας ακόμη σύγχρονης σταυροφορίας κατά της «Αυτοκρατορίας του κακού» (κάποτε ήταν η Σοβιετική Ένωση, τώρα είναι η Ρωσία του Πούτιν και η Κίνα που θέλουν  να  γίνουν κι αυτές βεζύρηδες στη θέση του αμερικανού βεζύρη). 

«Ο διαχωρισμός της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας από το Πατριαρχείο Μόσχας θα τονίσει το γεγονός ότι, σε πολιτική διάσταση, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχασε την Ουκρανία», είχε δηλώσει ο αρμόδιος για θέματα της Ουκρανίας του Στέητ Ντηπάρτεμντ  Κερτ Φόλκερ, μόλις έγινε  γνωστή η απόφαση της Ιεράς Συνόδου στο Φανάρι, για την απονομή του Αυτοκεφάλου στην ουκρανική Εκκλησία. Και για όσους δεν το κατάλαβαν με την πρώτη πρόσθεσε: «Οι Ρώσοι ηγέτες απομακρύνουν τον ουκρανικό λαό από τις ιστορικές σχέσεις του με τη Ρωσία. Η Ουκρανία σήμερα είναι πιο ενωμένη, περισσότερο εθνικιστική και πιο προσανατολισμένη προς την Ευρώπη, το ΝΑΤΟ και τη Δύση από ποτέ άλλοτε. Αυτό είναι άμεσο αποτέλεσμα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και της δολοφονίας Ουκρανών» ( ο λαός μας το λέει κάπως αλλιώς: « Θέλει η τσατσά να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει»).

Πυξίδα η αμερικανική πολιτική

Με δυο κουβέντες  και για να μη μασάμε τα λόγια μας: Ο Βαρθολομαίος και οι περί αυτόν μητροπολίτες λειτούργησαν καθαρά ως εκκλησιαστικοί ατζέντηδες του Τραμπ.

Και δεν  έκαναν  τίποτα παραπάνω από αυτά που έκαναν στο Πατριαρχείο από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’40. Από τότε, δηλαδή, που οι Ηνωμένες Πολιτείες για να αντιμετωπίσουν την προσπάθεια της δημιουργίας στον ορθόδοξο κόσμο ενός άλλου ισχυρού πόλου στη Μόσχα (της «τρίτης Ρώμης», όπως το λένε στα ταλμουδικά τους οι ρασοφόροι) επεδίωξαν να θέσουν υπό τον άμεσο έλεγχό τους το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας ασπάζεται τον αμερικανό πρόεδρο Τρούμαν, στον οποίο όφειλε ουσιαστικά την ανάρρησή του στον πατριαρχικό θρόνο

Και το πέτυχαν στα τέλη του 1948. Αφού προηγουμένως εξανάγκασαν σε παραίτηση τον κατηγορούμενο για «ρωσοφιλία» Πατριάρχη Μάξιμο επέβαλαν την εκλογή στη θέση του Οικουμενικού Πατριάρχη του αρχιεπισκόπου Αμερικής Αθηναγόρα, που έφθασε στην Κωνσταντινούπολη με το προσωπικό αεροπλάνο του πρόεδρου Τρούμαν, έχοντας πάρει και την «προεδρική ευχή», όταν τον αποχαιρετούσε στο Λευκό Οίκο. Από τότε και μέχρι σήμερα βασική πυξίδα στις ενέργειες του Πατριαρχείου αποτελεί η αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Το Πατριαρχείο της Μόσχας, μια κράτος εν κράτει Εκκλησία

Προχώρησε λοιπόν ο Βαρθολομαίος, χωρίς  να νοιάζεται για τις τεράστιες συνέπειες (κοσμογονικές θα μπορούσαμε να τις χαρακτηρίσουμε)  για τον ορθόδοξο κόσμο και την ενότητά του. Πολύ περισσότερο που ήξερε πως απέναντί του θα έχει το Πατριαρχείο της Μόσχας και τον Πούτιν.

-Ένα Πατριαρχείο, μια Εκκλησία με το μεγαλύτερο αριθμό ορθόδοξων πιστών στον κόσμο (πάνω από 130 εκατομμύρια), άκρως συντηρητική (και μόνο αν σκεφτεί κανείς ότι έχει αγιοποιήσει τον τελευταίο τσάρο της Ρωσίας Νικόλαο, αυτόν που έστειλε εκατομμύρια ανθρώπους στο σφαγείο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, καταλαβαίνει για τι «ανθρώπους του Θεού» μιλάμε), κράτος εν κράτει στη Ρωσία του Πούτιν που δεν θα μπορούσε να δεχτεί μείωση της επιρροής της χωρίς να αντιδράσει και μάλιστα σκληρά, με άμεσο αποτέλεσμα τη διάσπαση στον ορθόδοξο κόσμο.

-Και ένα ρώσο πρόεδρο που έχει αποδείξει πως δεν αφήνει καρφίτσα να πέσει κάτω και όταν χτυπήσει, το χτύπημα του είναι αποφασιστικό όπως δείχνουν  και τα παραδείγματα της Συρίας και της Κριμαίας.

Οι Πατριάρχες Μόσχας Κύριλλος και Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος στην τελευταία επίσκεψη του πρώτου στο Φανάρι, όταν πήγε για να αποτρέψει την παραχώρηση του Αυτοκέφαλου στην Ουκρανία.

Κι όμως ο Βαρθολομαίος προχώρησε. Γιατί οι αμερικανοί βιάζονται να κλείσουν τη λαβίδα γύρω από τη Ρωσία (καληώρα όπως γίνεται και με την περίπτωση του Σκοπιανού και την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ). Και ο Βαρθολομαίος έσπευσε να υπακούσει στα κελεύσματα όχι τα θεϊκά και εκ του ουρανού προερχόμενα αλλά αυτά από την άλλη άκρη του Ατλαντικού και τη Μητρόπολη του καπιταλισμού.

Και κατόπιν αυτού εγένετο το αναμενόμενο σχίσμα. Τα πρώτα ρωσικά αντίποινα ήταν σκληρά. Ενδεικτικά:

-Ο Πατριάρχης Κύριλλος και η ρωσική Εκκλησία διέκοψαν κάθε κοινωνία με το Φανάρι και απαγόρευσαν στους πιστούς τους να πηγαίνουν και να κοινωνούν σε εκκλησίες όπου λειτουργούν κληρικοί υπαγόμενοι στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.

-Αποφάσισαν την ίδρυση Εξαρχιών σε χώρες της Ευρώπης και της Ανατολικής Ασίας όπου μέχρι τώρα οι ρώσοι πιστοί  εξυπηρετούνταν εκκλησιαστικά από τις μητροπόλεις του Φαναρίου.

-Σε όλες τις ανακοινώσεις τους οι ρώσοι μητροπολίτες αναφέρουν πως με τις τελευταίες ενέργειές του το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης δεν δικαιούται πλέον να ονομάζεται Οικουμενικό και πως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν μπορεί να είναι μ’ αυτά που κάνει ο «πρώτος» στον ορθόδοξο κόσμο. 

Σκληρή ήταν και η αντίδραση του Πούτιν (άλλος «ευσεβής» και θεομπαίχτης κι αυτός, ο πρώην πράκτορας που είδε το φως το αληθινό στα προχωρημένα «-άντα» του και αποφάσισε να ρίξει το εκκλησιαστικό χαρτί στο παιχνίδι του μεγαλορώσικου εθνικισμού)  ο οποίος χαρακτήρισε το Φανάρι «τουρκική Εκκλησία» και δεν δίστασε να κατηγορήσει ευθέως τον Βαρθολομαίο ότι το κίνητρο του ήταν χρηματικό:

«Θεωρώ ότι το βασικό κίνητρο του Βαρθολομαίου είναι να υποτάξει την ουκρανική εκκλησία και στη συνέχεια να κερδίσει χρήματα από αυτήν. Θεωρώ ότι αυτό είναι το βασικό κίνητρο, καθώς επίσης και προκειμένου να λάβει βοήθεια από την Ουάσιγκτον. Το γεγονός ότι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ κάλεσε το Κίεβο για να συζητήσουν το ζήτημα είναι πραγματικά απίστευτο, ωστόσο συνέβη και μάλιστα πριν τις επερχόμενες εκλογές. Κάτι τέτοιο στοχεύει στη διεύρυνση του ρήγματος ανάμεσα στους Ρώσους και τους Ουκρανούς».

O Πατριάρχης Βαρθολομαίος απάντησε με ειρωνικό τρόπο στο ρώσο πρόεδρο:

«Αν και η ρωσική Εκκλησία με κατηγορεί ότι πήρα χρήματα για να κάνω αυτή την Aυτοκεφαλία, στην πραγματικότητα δεν πήρα χρήματα αλλά πολλές καραμέλες και σοκολάτες από το εργοστάσιο του Ποροσένκο» είπε  στα παιδιά που πήγαν να του πουν  τα κάλαντα.

Όπως και νάχει το πράμα, είτε έτσι είτε αλλιώς,  η ουσία είναι μία. Αυτή που αναφέραμε και πιο πάνω: Η απόφαση ήταν πολιτική και το Πατριαρχείο λειτούργησε ως ατζέντης των αμερικάνων.

Μαλλιά κουβάρια για το χατήρι των αμερικάνων

Και το κυριώτερο. Με τούτα και με κείνα ο ορθόδοξος κόσμος γίνεται μαλλιά κουβάρια. Από τη μια μεριά αυτοί που θα συμπαραταχθούν με το Φανάρι κι από την άλλη αυτοί που θα πάνε με τη Μόσχα. Και σ’ αυτό οι λόγοι θα είναι και πάλι πολιτικοί.

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας έχει ξεκαθαρίσει πως θεωρεί αντικανονικές τις ενέργειες των φαναριωτών. Φυσικό και αναμενόμενο. Η Εκκλησία της Συρίας (και του Λιβάνου) είναι φυσικό να ταυτιστεί με την θέση της κυβέρνησης του Άσαντ συμμάχου των ρώσων.

Αντικανονικές χαρακτήρισε τις θέσεις του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης και το Πατριαρχείο της Σερβίας. Οι σέρβοι έχουν μπροστά τους δύο μεγάλα αγκάθια.

Το ένα είναι η Εκκλησία του Μαυροβουνίου η οποία μέχρι τώρα υπάγεται στο Πατριαρχείο της Σερβίας, αλλά ο πρόεδρος Μίλο Τζουκάνοβιτς θέλει να την κηρύξει αυτοκέφαλη και προσδοκά στην βοήθεια του Φαναρίου.

Το δεύτερο έχει σχέση με την Εκκλησία στα Σκόπια που μέχρι τώρα υπάγεται στο σερβικό Πατριαρχείο αλλά υπάρχει και μια σχισματική Εκκλησία. Τον περασμένο Μάιο ο Ζάεφ έστειλε γράμμα στο Φανάρι ζητώντας να αναγνωρισθεί το Αυτοκέφαλο στην Εκκλησία αυτή με το όνομα «Αρχιεπισκοπή Αχριδών». Η πρώτη απάντηση ήταν πως το αίτημα θα εξετασθεί. Ακολούθησε μια ανακοίνωση πως  δεν υπάρχει θέμα παραχώρησης Αυτοκέφαλου σ’ αυτήν την Εκκλησία (προς το παρόν θα προσθέταμε εμείς γιατί δεν υπάρχει κατηγορηματική απόρριψη του αιτήματος, αν διαβαστεί προσεκτικά η ανακοίνωση). Όμως οι σέρβοι φοβούνται (και  μαζί μ’ αυτούς και αρκετοί έλληνες μητροπολίτες της Βόρειας Ελλάδας) πως μόλις επικυρωθεί η συμφωνία των Πρεσπών θα ανοίξει ο δρόμος  για να λυθεί κι αυτό το ζήτημα με το γνωστό αμερικάνικο τρόπο.

Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας είχε ταχθεί με το μέρος του μητροπολίτη Κιέβου Ονούφριου που ανήκει στη σύνοδο του Πατριαρχείου της Μόσχας. Όμως στις τελευταίες μέρες σιωπά. Όσο για το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, προς το παρόν σιωπά , αλλά στο τέλος θα πάει με το Φανάρι, όπως λένε αυτοί που το γνωρίζουν από μέσα.

Το Πατριαρχείο Ρουμανίας θα στηρίξει το Φανάρι. Άλλωστε έχουν και προβλήματα με τη Μόσχα για τα εκκλησιαστικά της Μολδαβίας. Ίδια θέση αναμένεται να λάβει και το Πατριαρχείο Βουλγαρίας αν και στους κόλπους της Ιεραρχίας του υπάρχει μια ομάδα ισχυρών μητροπολιτών που θεωρεί αντικανονικές τις πρωτοβουλίες του Βαρθολομαίου.

Και η Εκκλησία της Ελάδος; Παρά το ότι οι σχέσεις του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου με τον Βαρθολομαίο δεν βρίσκονται και στα καλύτερά τους τον τελευταίο καιρό, κυρίως λόγω της συμπεριφοράς των φαναριωτών που θεωρούν την Ελλάδα (ξέφραγο) αμπέλι τους, στο τέλος θα αναγνωρίσει το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας του Ποροσένκο.

Από τις υπόλοιπες Εκκλησίες η πολωνική και η τσέχικη (που καλύπτει και τη Σλοβακία) έχουν ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται ν’ αναγνωρίσουν τη νέα ουκρανική Εκκλησία, ενώ η μικρή σε μέγεθος πιστών αλλά πανίσχυρη οικονομικά Εκκλησία της Κύπρου προς το παρόν σιωπά.

Αυτή είναι η εικόνα μέχρι τούτη την ώρα και με τα δύσκολα τώρα να αρχίζουν  στην Ουκρανία όπου με νόμο της κυβέρνησης Ποροσένκο η μέχρι τώρα μητρόπολη Κιέβου  που υπάγεται στο Πατριαρχείο της Μόσχας θα υποχρεωθεί να προσθέσει στον τίτλο της το όνομα «ρωσική», με ότι αυτό θα σημαίνει για τους πιστούς της σε ένα φιλοναζιστικό καθεστώς με τις συμμορίες των εθνικιστών να αλωνίζουν ασύδοτα. Γι αυτό και σίγουρα θα αναγκαστούμε να επανέλθουμε σ’αυτό το θέμα που μας αφορά όλους γιατί ( μην το ξεχνάμε αυτό) είναι κατ΄εξοχήν πολιτικό, σε μια στιγμή μάλιστα που πολλά σύννεφα πολέμου μαζεύονται…  

Υ.Γ.1 Η παρουσία στην  παράδοση του Τόμου της Αυτοκεφαλίας στον πατριαρχικό ναό του υφυπουργού Εξωτερικών αρμόδιου για τα εκκλησιαστικά Μάρκου Μπόλαρη ως επίσημου εκπροσώπου της ελληνικής κυβέρνησης στην τελετή ( έτσι αναφέρεται στο επίσημο ανακοινωθέν του Φαναρίου) είναι ένα ακόμη δείγμα πως οι σημερινοί κυβερνώντες έχουν μετατραπεί στους πιο πιστούς ακολούθους της αμερικανικής πολιτικής και της εμπλοκής τους σε όλα τα επικίνδυνα παιχνίδια που παίζονται στην περιοχή. Και βεβαίως δεν προξενεί καμία εντύπωση αν σκεφτούμε πως η  κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου ψηφίζει χωρίς ούτε μια υποσημείωση (έστω και από αυτές τις κάλπικες που έβαζε ο μακαρίτης ο Ανδρέας Παπανδρέου στα νατοϊκά κείμενα στις αρχές της πρωθυπουργίας του) όλες τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας με αφορμή το ουκρανικό ζήτημα…

Υ.Γ. 2  Για όποιον ενδιαφέρεται θυμίζουμε και τα σχετικά σημειώματα στον Ημεροδρόμο «Αμερικανική βοήθεια στο Βαρθολομαίο στο πολιτικό εκκλησιαστικό ζήτημα της Ουκρανίας», 28.9.2018 εδώ και «Βαρθολομαίος και Κύριλλος κι από πίσω Τραμπ και Πούτιν», 17.9.2018, εδώ.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

To 2018 καταγράφεται ως το έτος με τον μεγαλύτερο αριθμό δεξαμενοπλοίων που έχει οδηγηθεί προς ανακύκλωση την τελευταία δεκαπενταετία.

Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τα στοιχεία του ναυλομεσιτικού οίκου Gibson Shipbrokers, που δημοσιεύονται στον διεθνή Τύπο, περισσότερα από 150 δεξαμενόπλοια άνω των 25.000 dwt έχουν σταλεί προς εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλοίων σε όλο τον κόσμο. Παράγοντες της αγοράς αποδίδουν τον υψηλό αριθμό των διαλύσεων στους χαμηλούς ναύλους αλλά και στις ελκυστικές τιμές που προσφέρονται για ανακύκλωση.

Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον πως αυτός ο υψηλός αριθμός δεξαμενοπλοίων που οδηγήθηκε προς ανακύκλωση το 2018, δεν πρόκειται να επαναληφθεί το 2019, όπως σημειώνει σε πρόσφατη έκθεση της BIMCO, ο Peter Sand, Chief Shipping Analyst της τελευταίας. Στην έκθεση αναφέρεται, επίσης, πως «κατά το νέο έτος αναμένεται βελτίωση των κερδών από τα χαμηλά επίπεδα του 2018 και ως εκ τούτου οι πλοιοκτήτες θα χάσουν το ενδιαφέρον τους για πώληση πλοίων προς scrap».

Μάλιστα, σημειώνει ο Peter Sand πως το 2019 θα καταγραφεί αύξηση του στόλου των tankers άνω του 2%, με την ώθηση να προέρχεται κυρίως από τα νέα διυλιστήρια της Κίνας που θα τεθούν σε λειτουργία και θα αυξήσουν την ζήτηση αλλά και από τις αυξημένες εξαγωγές αμερικανικού πετρελαίου. Ωστόσο, όπως σημειώνεται στην έκθεση της BIMCO, πρόκειται για πραγματικότητες που μπορεί και να ανατραπούν. Πιο θετικό είναι το outlook για τα oil-product tankers, που πιθανώς να επηρεαστούν θετικά από την διακίνηση καυσίμων συμβατών με τα οριζόμενα στο Sulphur Cap 2020.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Άλλη μία άνιση μεταχείριση υπαλλήλων δημιούργησε η νομοθετική ρύθμιση του άρθρου 223 του ν. 4555/2018, αν και στην αιτιολογική έκθεση στο σχετικό σημείο ανέφερε το εντελώς αντίθετο. Συγκεκριμένα ενώ αναφέρεται στην επέκταση της εφαρμογής των ρυθμίσεων του άρθρου 99 του ν. 4483/2017, προκειμένου να αρθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της διαθεσιμότητας και της υποχρεωτικής κινητικότητας και των μετατάξεων υπαλλήλων ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, θέτει περιορισμό στις ειδικότητες των υπαλλήλων, που καταλαμβάνει. Ενώ το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 99 του ν. 4483/2017 δεν έθετε περιορισμό στις ειδικότητες, που αφορούσε, η ρύθμιση του άρθρου 223 του ν. 4555/2018 που το αντικαθιστά περιορίζεται μόνο στους υπαλλήλους των κλάδων Μηχανικών και Διοικητικού – Οικονομικού!!!

«Γιατί μόνο αυτούς τους κλάδους;», ερωτά με σχετική του επιστολή προς τον υπουργό Εσωτερικών, Αλέξη Χαρίτση, ο Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής (ΣΥΠΑ), και συμπληρώνει: «Οι εργαζόμενοι των άλλων κλάδων, που μετατάχτηκαν με τους ίδιους νόμους γιατί πετιούνται έξω από τη ρύθμιση του άρθρου 223 του ν. 4555/2018; Γιατί στους εργαζόμενους των άλλων κλάδων πρέπει να περικοπεί η υπερβάλλουσα μείωση (προσωπική διαφορά); Είναι ανεπίτρεπτη κάθε λογική διαχωρισμού των υπαλλήλων».

Ο Σύλλογος ζητεί «να νομοθετηθεί άμεσα η ολοκληρωτική επέκταση της ρύθμισης – επέκτασης του άρθρου 223 του ν. 4555/2018, με σχετική τροποποίηση του, με την οποία θα αφαιρούνται οι λέξεις “κλάδων Μηχανικών και Διοικητικού – Οικονομικού”».

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Κακήν κακώς μπήκε η νέα χρονιά στο ΕΣΥ, καθώς το 2019 βρίσκει τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας αποψιλωμένα από προσωπικό πρώτης γραμμής. Έως το 2020 αναμένεται να σαρώσει τις δομές τόσο της Πρωτοβάθμιας όσο και της Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ένα γιγαντιαίο (δεδομένων των συνθηκών) κύμα συνταξιοδοτήσεων περίπου 2.000 γιατρών.

Το ανησυχητικό είναι ότι η μεγάλη αυτή έξοδος αφορά έμπειρο ιατρικό προσωπικό, που στήριξε το δημόσιο σύστημα από το 1980. Μοιραία, το κενό που αφήνουν πίσω τους είναι σε αρκετές περιπτώσεις ανεκπλήρωτο, δεδομένου ότι τα χρόνια της κρίσης οι προσλήψεις μόνιμων γιατρών σε θέσεις επιμελητών γίνονταν με το σταγονόμετρο, γεγονός που δεν επιτρέπει να μιλάμε για διάδοχη κατάσταση.

Το αφήγημα

Στην οδό Αριστοτέλους, εντούτοις, συνεχίζουν και φέτος να υφαίνουν το αφήγημα των προσλήψεων και των προσδοκιών. Ειδικότερα, οι εκπρόσωποι των γιατρών που στηρίζουν το δημόσιο σύστημα είχαν λάβει διαβεβαιώσεις για περίπου 2.760 προσλήψεις μόνιμου προσωπικού τη διετία 2017-2018.

Εξ αυτών, προκηρύχθηκαν οι περίπου 2.000, ωστόσο ούτε οι μισοί δεν έχουν τοποθετηθεί στα δημόσια νοσοκομεία. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι σε αυτές συμπεριλαμβάνονται και οι 415 θέσεις γιατρών για τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) – ένα ακόμη καθυστερημένο (στην καλύτερη) στοίχημα.

Ακόμη όμως και στην περίπτωση που γίνει πραγματικότητα το θετικό σενάριο – δηλαδή η ηγεσία του υπουργείου Υγείας να προκηρύξει άμεσα νέες θέσεις -, θα περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου να αιμοδοτηθεί το ΕΣΥ.

Άλλωστε στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι οι τοποθετήσεις νέων γιατρών λειτουργούν ως «τσιρότο» που συγκρατεί αλλά δεν επουλώνει την πληγή των δυσβάσταχτων πια κενών. Αρκεί κανείς να αναλογιστεί ότι οι συνταξιοδοτήσεις γιατρών ανέρχονται σε περίπου 300-400 ετησίως, ενώ οι συνταξιοδοτήσεις λοιπού προσωπικού των νοσηλευτικών ιδρυμάτων ανέρχονται σε 1.100-1.300 κάθε χρόνο.

Κάπως έτσι έγινε κανόνας αυτό που η κυβέρνηση στηλίτευε ως αντιπολίτευση, δηλαδή ο διορισμός επικουρικού προσωπικού – πρόκειται για γιατρούς που παρότι εξυπηρετούν πάγιες ανάγκες αποτελούν προσωρινή λύση.

Μοιραία, την τελευταία ημέρα του περασμένου έτους απολύθηκαν περίπου 500 επικουρικοί γιατροί – εκ των οποίων οι 331 ήταν σε νοσοκομεία και οι υπόλοιποι σε Κέντρα Υγείας – καθώς έληξε η θητεία τους αλλά και δεν υπήρχε η δυνατότητα εξασφάλισης της μισθοδοσίας τους. Το τέλος του 2018 ήταν ωστόσο πρόδρομος εκείνων που θα ακολουθήσουν το 2019, όταν θα απολυθούν σταδιακά άλλοι 600 που είχαν τοποθετηθεί στο δημόσιο σύστημα μέσω ΕΣΠΑ. Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ ακόμη δεν έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες ούτε για την αντικατάσταση των 360 μόνιμων γιατρών που συνταξιοδοτήθηκαν το 2018.

Αναδίπλωση

Την ύστατη στιγμή και έπειτα από κινητοποιήσεις και πιέσεις, η ηγεσία του υπουργείου Υγείας αναγκάστηκε εκ νέου σε αναδίπλωση. Ετσι, ενώ αρχικά σχεδίαζε νέες προκηρύξεις για επικουρικό ιατρικό προσωπικό, εφηύρε μια μέση λύση επιχειρώντας να ικανοποιήσει όλες τις πλευρές.

Ετσι, άνοιξε ένα «παραθυράκι» στους διευθυντές να συντάσσουν μια έκθεση (που παραπέμπει σε συστατική επιστολή) σχετικά με τους επικουρικούς που υπηρετούσαν στην κλινική τους, περιγράφοντας σε αυτή την κατάρτιση των νέων επιστημόνων αλλά και τις πάγιες ανάγκες που εξυπηρετούν. Με το έγγραφο αυτό, το απολυμένο επικουρικό προσωπικό έχει τη δυνατότητα να υποβάλλει νέα αίτηση πρόσληψης (και πάλι με ημερομηνία λήξης), ελπίζοντας σε επιπλέον μοριοδότηση από την αρμόδια Υγειονομική Περιφέρεια (ΥΠΕ).

Εν τω μεταξύ, απειλούμενη από το κύμα δυσαρέσκειας – εν μέσω, μάλιστα, προεκλογικής περιόδου – η ηγεσία του υπουργείου Υγείας έδωσε προσωρινή (δεκάμηνη, για την ακρίβεια) ανάσα ζωής και στους 597 γιατρούς του ΕΣΥ που θα έβλεπαν την πόρτα της εξόδου στα τέλη του μήνα. Το κονδύλι ΕΣΠΑ ύψους 20 εκατ. ευρώ αποτέλεσε σανίδα σωτηρίας.

Σε κάθε περίπτωση η κατάσταση αυτή προκαλεί σοβαρές αρρυθμίες στη λειτουργία κλινικών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφαλή νοσηλεία των ασθενών. Μόλις πριν από λίγα 24ωρα βγήκε στο φως της δημοσιότητας επείγον έγγραφο των τριών εναπομεινασών παθολόγων στο Νοσοκομείο Δράμας, με το οποίο προειδοποιούν ότι «με τις υπάρχουσες συνθήκες δεν μπορούμε να εγγυηθούμε την παροχή ασφαλών και ποιοτικών υπηρεσιών υγείας προς τους συμπολίτες μας, αλλά ούτε τη δική μας ασφάλεια και σωματική υγεία, εργαζόμενες σε μόνιμη εφημέρευση με αυξημένες απαιτήσεις και μη χρήση νόμιμων δικαιωμάτων».

Επιπρόσθετα, οι τρεις γιατροί, η διευθύντρια που ασκεί χρέη συντονίστριας και οι δύο επιμελήτριες Α’ και Β’, υπογραμμίζουν πως εφημερεύουν καθημερινά στην παθολογική κλινική των 52 κλινών, η οποία έχει πληρότητα τουλάχιστον 80%, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που ξεπερνά και το 100% λόγω της νοσηλείας σε αυτήν και περιστατικών πνευμονολογικών, διαβητολογικών, γαστρεντερολογικών κ.ά.

«Βουλιάζει»

Αλλά και η μεταρρύθμιση στην πολύπαθη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας «βουλιάζει» από το κύμα αποχωρήσεων γιατρών. Ηδη απορρίφθηκαν οι αιτήσεις 600 γιατρών του ΠΕΔΥ (πρώην ΙΚΑ) από τα δικαστήρια για έκδοση προσωρινής διαταγής ώστε να διατηρήσουν τις θέσεις τους στο Δημόσιο.

Οι συγκεκριμένοι είχαν κληθεί να βάλουν λουκέτο στα ιδιωτικά τους ιατρεία, ώστε να ενταχθούν αποκλειστικά στο ΕΣΥ, ενώ για τον ίδιο λόγο αναμένεται να αποχωρήσουν από τις δομές Πρωτοβάθμιας επιπλέον 200-300 γιατροί έως τα τέλη Μαρτίου.

Μελανή σελίδα αποτελεί και η αναγκαστική αποχώρηση 1.200 επικουρικών νοσηλευτών και λοιπού προσωπικού των δημόσιων νοσοκομείων, οι οποίοι αναμένεται να απολυθούν μέχρι τον Μάιο, έπειτα από τέσσερα χρόνια συνεισφοράς στο ΕΣΥ.

Υπό τα δεδομένα αυτά η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) περιγράφει ένα σύστημα που καρκινοβατεί, καθώς από την απόλυσή τους έως την ολοκλήρωση της πρόσληψης των νέων υπαλλήλων θα μεσολαβήσει τουλάχιστον ένας χρόνος. «Αναμένεται να κλείσουν κλινικές, κρεβάτια Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, τμήματα, ιατρεία και χειρουργικά τραπέζια» προειδοποιεί σε πρόσφατη ανακοίνωσή της.

Εν τω μεταξύ, η προσωρινή αναστολή που ανακοίνωσε το ΑΣΕΠ σχετικά με την προκήρυξη 1.116 θέσεων (νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό) δημιούργησε νέα αναστάτωση και αγωνία εντός του ΕΣΥ.

Συγκεκριμένα, η σχετική προκήρυξη εστάλη στο Εθνικό Τυπογραφείο στις 20 Δεκεμβρίου, αλλά στις 27 του ίδιου μήνα το ΑΣΕΠ ανακοίνωσε ότι αναστέλλεται προσωρινά, ύστερα από σχετικό αίτημα του υπουργείου Υγείας – χωρίς εντούτοις να έχουν δοθεί επίσημες εξηγήσεις σχετικά με την απόφαση αυτή.

Ενδεικτικές της εκρηκτικής κατάστασης είναι η στάση εργασίας και η συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Υγείας που είχαν προγραμματιστεί για χθες το πρωί, με τους εργαζομένους να δηλώνουν ότι βρίσκονται σε εγρήγορση μετά τις κυβερνητικές παλινωδίες στις διαδικασίες πρόσληψης επικουρικού προσωπικού και την απόσυρση της σχετικής προκήρυξης.

*Πηγή: in.gr, Μάρθα Καϊτανίδη.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Το ιλιγγιώδες ποσό των 106 δις ευρώ φτάνουν οι καταθέσεις των Ελλήνων που εξανεμίστηκαν στα χρόνια της μνημονιακής πολιτικής, από το 2010 μέχρι σήμερα.

Τον Δεκέμβριο του 2009, οι καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών ανέρχονταν σε 237,531 δις ευρώ, δηλαδή 106,146 δις ευρώ παραπάνω από σήμερα. Είτε η κρίση που τσάκισε τα νοικοκυριά, είτε ο φόβος μη χάσουν τα λεφτά τους, ειδικά σε περιόδους βαθιάς κρίσης και πανικού, οι Ελληνες έβγαλαν τα λεφτά τους από τους λογαριασμούς.

Τον Ιούνιο 2010, δηλαδή αμέσως μετά από την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου, οι καταθέσεις είχαν πέσει στα 216,8 δις ευρώ, ενώ τον Ιούνιο 2012, μετά από την κρίση που έφερε την κυβέρνηση Παπαδήμου και την υπογραφή του δεύτερου Μνημονίου, οι καταθέσεις είχαν φτάσει στα 150,6 δις ευρώ.

Στα 131,385 δις ευρώ ανέρχονταν οι καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών στο τέλος Νοεμβρίου, δηλαδή 79 εκατ. ευρώ λιγότερα από τον Οκτώβριο και όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, παρά την πλήρη άρση των capital controls στα όρια αναλήψεων, η επιστροφή των καταθέσεων παραμένει υποτονική.

Η σύγκριση με τις καταθέσεις προ κρίσης είναι απογοητευτική, καθώς το μπαράζ περικοπών συντάξεων και μισθών, οι αλλεπάλληλες φοροεπιδρομές και η έκρηξη της ανεργίας, άδειασαν τους τραπεζικούς λογαριασμούς είτε για να καταφέρουν οι πολίτες να επιβιώσουν “τρώγοντας από τα έτοιμα” είτε για να γλιτώσουν τις οικονομίες μιας ζωής από πιθανό “κούρεμα”.

Τον περασμένο Νοέμβριο οι επιχειρήσεις απέσυραν 240 εκατ. ευρώ, συνεχίζοντας το αρνητικό σερί του Οκτωβρίου (– 641 εκατ. ευρώ), καθώς η αγορά προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της και η εκπλήρωση των μεγάλων φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων απαιτεί μεγάλη ρευστότητα.

Αντιθέτως, τα νοικοκυριά αύξησαν τις καταθέσεις τους κατά 60 εκατ. ευρώ, μετά από την απόσυρση 78 εκατ. ευρώ τον Οκτώβριο, περιορίζοντας το αρνητικό αποτέλεσμα του διμήνου σε -18 εκατομμύρια.

ΠΗΓΗ: iskra.gr