Ο Πέντρο Σάντσεθ στη βουλή

Το πρώτο σαρανταοκτάωρο της απεργιακής κινητοποίησης των λιμενεργατών, ελέω της απόφασης συνδικαλιστικών φορέων, στην Αμβέρσα έχει ήδη δημιουργήσει σοβαρή αναστάτωση στις εμπορευματικές ροές.

Χθες ένας αριθμός πλοίων δεν εξυπηρετήθηκε από τις λιμενικές εγκαταστάσεις ενώ σύμφωνα με πληροφορίες πολλές εταιρίες εξέτρεψαν εγκαίρως τα πλοία τους προς γειτονικά λιμάνια για να αποφύγουν τις πολύωρες αναμονές.

ΠΗΓΗ: theseanation.gr

Οι επιστήμονες από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αϊόβα εντόπισαν μια ορμόνη που συνδέεται με τον κορεσμό και μειώνει τις πιθανότητες ανάπτυξης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από 287 άτομα, τα οποία συμμετείχαν στη μελέτη Alzheimer’s Disease Neuroimaging Initiative – ADNI, προκειμένου να διερευνήσουν την ορμόνη του κορεσμού χολεκυστοκινίνη (cholecystokinin – CCK).

Η συγκεκριμένη ορμόνη εντοπίζεται τόσο στο λεπτό έντερο, όπου επιτρέπει την απορρόφηση των λιπών και των πρωτεϊνών, όσο και στον ιππόκαμπο, την περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τον σχηματισμό της μνήμης, όπως εξήγησε ο δρ Οριελ Γουιλέτ, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Επιστήμης της Διατροφής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αϊόβα.

Τα άτομα που είχαν υψηλότερα επίπεδα της CCK αντιμετώπιζαν 65% μικρότερο κίνδυνο να παρουσιάζουν ήπια γνωστική διαταραχή η οποία αποτελεί προάγγελο της νόσου Αλτσχάιμερ. «Το νέο εύρημα ελπίζεται ότι θα ρίξει περισσότερο φως στο πώς οι ορμόνες του κορεσμού στο αίμα και στον εγκέφαλο επιδρούν στην εγκεφαλική λειτουργία» σημείωσε ο επικεφαλής της μελέτης.

Όπως εξήγησε η Αλεξάντρα Πλάγκμαν, κύρια συγγραφέας της μελέτης, η ομάδα επέλεξε να επικεντρωθεί στην ορμόνη CCK επειδή αυτή εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό σε ό,τι αφορά τον σχηματισμό της μνήμης.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές θέλησαν να ανακαλύψουν εάν υπήρχε κάποια σημαντική σύνδεση μεταξύ των επιπέδων της CCK και της μνήμης αλλά και της φαιάς ουσίας στον ιππόκαμπο και σε άλλες σημαντικές περιοχές του εγκεφάλου.

Οι επιστήμονες μελέτησαν επίσης την πρωτεΐνη ταυ, η συσσώρευση της οποίας στον εγκέφαλο θεωρείται τοξική και συνδέεται με το Αλτσχάιμερ, προκειμένου να δουν αν επιδρά στην ορμόνη CCK και στη μνήμη. Ανακάλυψαν ότι όσο αυξάνονται τα επίπεδα της ταυ, τα υψηλότερα επίπεδα της CCK σταματούν να σχετίζονται με τη φθορά της μνήμης.

Η Πλάγκμαν έχει ήδη ξεκινήσει να μελετά πώς η διατροφή επιδρά στα επίπεδα της ορμόνης CCK μέσω εξέτασης του σακχάρου νηστείας και των υποπροϊόντων του μεταβολισμού των λιπών.

«Μελετώντας την παράμετρο της θρεπτικής αξίας της διατροφής, θα μπορούμε μελλοντικά να πούμε αν ένας συγκεκριμένος τύπος διατροφής μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά ενάντια στο Αλτσχάιμερ ή να βάλει φρένο στην εξέλιξη της νόσου» είπε η ερευνήτρια.

Ο καθηγητής Γουιλέτ τόνισε ότι «η ρύθμιση του πότε, του πόσο και του τι τρώμε είναι πιθανό να σχετίζεται, τουλάχιστον ως ένα βαθμό, με το πόσο καλή είναι η μνήμη μας. Το τελικό και κεντρικό μήνυμα της μελέτης είναι λοιπόν πως το τι τρώμε καθώς και το τι κάνει το σώμα μας με αυτό που τρώμε επηρεάζουν τον εγκέφαλό μας».

Τα ευρήματα της μελέτης θα δημοσιευτούν στο επιστημονικό έντυπο Neurobiology of Aging.

ΠΗΓΗ: onmed.gr

Από τον Κώστα Νικολάου, συνταξιούχο, μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Σε σχέδιο εξαπάτησης των συνταξιούχων εξελίσσονται οι πολυδιαφημισμένες «αυξήσεις» σε 600.000 συνταξιούχους(!), ενώ ταυτόχρονα «τρέχει» και η συγκάλυψη των… κλοπών από τις παράνομες παρακρατήσεις που συνεχίζονται.

Οι ισχυρισμοί του υπουργείου Εργασίες ότι τάχα, δόθηκαν αυξήσεις (!) σε 600.000 συνταξιούχους λόγω επανυπολογισμού είναι ψευδείς και δεν αποδεικνύονται, ενώ ούτε και ο ΕΦΚΑ είναι σε θέση να τους επιβεβαιώσει, καθώς (τυχαία;) το σύστημα με τις αποδείξεις πληρωμών ξαφνικά… έκλεισε!

Κάθε λόγος, λοιπόν, περί αυξήσεων είναι εκ του πονηρού, αλλά και ανήθικος, γιατί οι συντάξεις (Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου) που υποτίθεται επανυπολογίστηκαν είναι «τυφλές», χωρίς παραστατικά και χωρίς τις αποδείξεις πληρωμών. Ούτε ο επανυπολογισμός ανακοινώθηκε, που σύμφωνα με το νόμο θα έπρεπε την 1/1/2018 να έχει αναρτηθεί και όπου θα φαίνονταν αναλυτικά: Ο μισθός και τα έτη ασφάλισης που λαμβάνονται υπόψη, καθώς και οι προσαυξήσεις λόγω επιπλέον εισφορών (13^ου-14^ου μισθού, βαρέων, ΔΕΚΟ-Τράπεζες, παράλληλη ασφάλιση) που καθορίζουν τα νέα ποσά τη σύνταξης.

Κρατικός προϋπολογισμός 2019

Ούτε και στον κρατικό προϋπολογισμό καταγράφονται οι αυξήσεις αυτές. Αντιθέτως, εκεί εμφανίζονται… μειώσεις 348 εκατ. ευρώ (!).

Όπως αναφέρεται στη σελίδα 90 (για τα ασφαλιστικά Ταμεία) του προϋπολογισμού, «το ισοζύγιο των ασφαλιστικών ταμείων για το 2019 προβλέπεται να παρουσιάσει πλεόνασμα ύψους 910 εκατ. ευρώ και οφείλεται: Στην αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 144 εκατ. ευρώ και στη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης και ειδικότερα για τις κύριες συντάξεις κατά 348 εκατ. ευρώ».

Διορθώσεις και όχι προσαυξήσεις

Τι όμως είναι τα ποσά αυτά που το υπουργείο Εργασίας ταυτίζει με τον επανυπολογισμό;

Πρόκειται για διορθώσεις του Ν.4093/2012 και της κατάργησης του πλαφόν, κάτι που δεν σχετίζεται με τον επανυπολογισμό. Αφορά κατά βάση όσους έχουν διπλές συντάξεις, κάτι που σημαίνει ότι οι διαφορές περιορίζονται στα ίδια άτομα και ως εκ τούτου, ο αριθμός των συνταξιούχων μειώνεται κατά το ήμισυ.

Πιο αναλυτικά:

Κατάργηση του πλαφόν – (μεγάλες συντάξεις)

Όπως είναι γνωστό, με τον νόμο 4387/2016 και με το πλαφόν για τις χορηγήσεις ανώτατων ποσών που θεσπίστηκε, παρακρατήθηκε κάθε υπερβάλλον ποσό άνω των 2.000 ευρώ για τις ατομικές συντάξεις και άνω των 3.000 ευρώ για τις πολλαπλές. Το πλαφόν αυτό είχε ισχύ από την 1/6/2016 έως 31/12/2018.

Καθώς, λοιπόν, το πλαφόν έληξε στις 31.12. 2018, οι παρακρατήσεις αυτές, από την 1.1.2019 επεστράφησαν και εφεξής καταβάλλονται κανονικά στις συντάξεις. Οι διορθώσεις αυτές αφορούν μεγάλες συντάξεις και περίπου 40.000 συνταξιούχους.

Διορθώσεις του Ν.4093/2012 – (μικρές συντάξεις)

Όπως είναι, επίσης, γνωστό, στις παρακρατήσεις που έγιναν στις κύριες συντάξεις, όλες αφορούν συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ.

Στις τελευταίες όμως, του Ν.4093/2012 που αφορούν συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ, η αναφορά γίνεται σε άτομα, καθώς στο ποσό των 1.000 ευρώ αθροίζονται και οι επικουρικές. Έτσι, ενώ οι μικρές συντάξεις από μόνες δεν εμπίπτουν στην παρακράτηση αυτή, όταν όμως ατομικά έχουν και επικουρική ή και χηρείας και το άθροισμα υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ, τότε εμπίπτει και όλες οι συντάξεις έχουν παρακράτηση 5%.

Ο νόμος, όμως, αυτός (4093/2012) έπαυσε να ισχύει, ενώ ούτε η εν λόγω παρακράτηση (5%) στις μικρές συντάξεις σχετίζεται με τον επανυπολογισμό, καθώς αυτή επιβλήθηκε εξαιτίας άλλων συντάξεων και ΟΧΙ για την ίδια. Πολύ, δε, περισσότερο, ούτε οι λόγοι της παρακράτησης υφίστανται, αφού με τις μειώσεις των επικουρικών (Ιούνιο 2016) μειώθηκε και το άθροισμα κύριας και επικουρικής. Ως εκ τούτου, οι διαφορές αυτές αμέσως μετά την ψήφιση του νέου νόμου 4387/2016 θα έπρεπε να επιστραφούν.

Αυτό ενισχύεται και από την απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη (Μάρτιος 2017) που καλεί το υπουργείο Εργασίας να διορθώσει τις παρακρατήσεις αυτές και να επιστρέψει τα ποσά στους συνταξιούχους.

Επιστροφές στο… σκοτάδι

Αυτά τα ποσά επιστέφονται και το υπουργείο Εργασίας (χωρίς παραστατικά και στο… σκοτάδι) προσπαθεί να τα ταυτίσει με τον επανυπολογισμό! Πρόκειται, δηλαδή, για ποσά που θα έπρεπε να επιστραφούν αναδρομικά από 1/6/2016 και αντ’ αυτού επιστρέφονται σε δόσεις(!) κατά το 1/5 και σε βάθος χρόνου.

Παράδειγμα 1: Έστω συνταξιούχος που έχει 4 συντάξεις. Ατομική με 600 ευρώ, χηρείας με 180 ευρώ και μαζί με τις δύο επικουρικές ξεπερνούσε τα 1.000 ευρώ. Η πρώτη είχε παρακράτηση (600Χ5%) 30 ευρώ, ενώ η δεύτερη (180Χ5%) 9%. Στον συνταξιούχο αυτό, επεστράφησαν: Από την πρώτη σύνταξη (6 ευρώ), ενώ από τη δεύτερη (1,8 ευρώ). Στην περίπτωση αυτή εμπίπτουν περίπου 200.000 συνταξιούχοι με (χαμηλές – διπλές) άρα 400.000 συντάξεις(!)

Παράδειγμα 2: Συνταξιούχος/οι με 2 συντάξεις (κύρια και επικουρική). Όμως η κύρια υπολείπεται (ελάχιστα) από τα 1.000 ευρώ. Ας πούμε ότι το ποσό της κύριας είναι 800 ευρώ και της επικουρικής 300 ευρώ, οπότε καθώς υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ έχει παρακράτηση (800Χ5%) 40 ευρώ. Ωστόσο, η επικουρική μειώθηκε… στα 100 ευρώ, όμως η παρακράτηση συνεχιζόταν. Στον συνταξιούχο αυτό επεστράφησαν 8 ευρώ. Στην περίπτωση αυτή εμπίπτουν περί τους 150.000 συνταξιούχους.

Ιδού οι αποδείξεις

Ενδεικτικά παραθέτουμε την απόδειξη πληρωμής συγκεκριμένης σύνταξης. Ο συγκεκριμένος συνταξιούχος στη σύνταξη του Ιανουαρίου έλαβε αντί για 730,13 ευρώ το ποσό των 738,83 ευρώ:

Καθώς, λοιπόν, το ποσό της κύριας είναι 871,64 ευρώ και με την επικουρική υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ, έχει παρακράτηση 43,58 ευρώ. Τώρα, του επεστράφη το 1/5 (738,83 – 730,13 ) 8,7 ευρώ.

«Φιάσκο» και στον «αέρα» ο επανυπολογισμός

Το υπουργείο Εργασίας και με τον τρόπο αυτό δείχνει… δόντια: Θέλουν να ξεμπερδέψουν με τις διορθώσεις των παράνομων παρακρατήσεων και με την επιστροφή των δώρων σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΣτΕ.

Επιπλέον, θέλουν να ξεμπερδέψουν και με τον επανυπολογισμό, αφού σύμφωνα με τον νέο νόμο οι επιπλέον εισφορές του 13^ου – 14^ου μισθού ενσωματώνονται στο ποσό της μηνιαίας σύνταξης και για το λόγο αυτό οφείλονται επιστροφές. Πρόκειται για ποσά στα οποία αν προστεθούν και οι προσαυξήσεις λόγω επιπλέον εισφορών (βαρέων, ΔΕΚΟ – Τράπεζες, παράλληλη ασφάλιση) φτάνουν τα 2,5 δισ. ευρώ.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

Γιάννης Μακρυγιάννης

Όσο κοιτάει κανείς τα δεδομένα της οικονομίας, την κοινωνική και πολιτική κατάσταση της χώρας, τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και κάνει τις συγκρίσεις με την τελευταία περίοδο πριν την είσοδο στα μνημόνια, θα καταλήξει σε ένα πικρό και απογοητευτικό συμπέρασμα: όπως μπήκαμε στα μνημόνια, έτσι «βγαίνουμε». 

Γιώτα Ιωαννίδου

Πέντε εκατομμύρια παιδιά κάτω των πέντε ετών πέθαναν στην Αφρική από ιάσιμες ασθένειες, πείνα ή τραύματα. Τέσσερα εκατομμύρια παιδιά πέφτουν θύματα εξαναγκαστικής εργασίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Το σύστημα περιγελά το δικαίωμα των παιδιών να είναι παιδιά.

Σε πολλές πρόσφατες φωτογραφίες και στιγμιότυπα εμφανίζονται παιδιά να ασφυκτιούν ή αποθανατίζονται νεκρά. Τα παιδιά δεν έχουν χώρο και χρόνο για να υπάρξουν. Πάνω από 12 εκατομμύρια τα έκαναν πρόσφυγες, μπορεί και πριν ακόμη γεννηθούν. 1.500 παιδιά ζουν(;) μαζί με άλλους 3.000 σε ένα hotspot χωρητικότητας 650 ατόμων στη Σάμο. Ντροπή του πολιτισμού χαρακτηρίστηκε η Μόρια στη Λέσβο. Τρεις φορές προσπάθησε να αυτοκτονήσει ο εγκλωβισμένος δεκαεξάχρονος Σύρος πρόσφυγας στο ΚΥΤ Φυλάκιο στον Έβρο…

Ο κραταιός καπιταλισμός εδραιώθηκε στις αρχές του αιώνα, στους ισχνούς ώμους χιλιάδων Ντέιβιντ Κόπερφιλντ και Όλιβερ Τουίστ, στις βαμβακουργίες της Αγγλίας, τις υφαντουργίες της Γαλλίας, τα εργοστάσια της Γερμανίας και τις βιομηχανίες της Αμερικής. Εκατοντάδες παιδιά από την Ινδία και την Αφρική θάφτηκαν στα ορυχεία. Πολλοί μικροί φτωχοδιάβολοι άφησαν την τελευταία τους πνοή καθαρίζοντας τα πεδία των μαχών από νάρκες, πριν οι στρατοί προελάσουν για να αλληλοεξοντωθούν με «ασφάλεια». Μετά τη φρίκη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι επαναστάσεις αντάλλασσαν υποσχέσεις με το μέλλον της ανθρωπότητας, μεγάλη συζήτηση άνοιξε για τα δικαιώματα του παιδιού. Αλλά μόλις το 1989 επικυρώθηκε μια Σύμβαση των δικαιωμάτων του παιδιού, που σήμερα υπογράφεται από 191 κράτη. Εκεί αναγνωρίζεται το δικαίωμα του παιδιού να προστατεύεται από την οικονομική εκμετάλλευση και από την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας που ενέχει κινδύνους ή που μπορεί να βλάψει την υγεία του ή τη σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική ή κοινωνική του ανάπτυξη.

Ο «σάπιος κόσμος τους» όμως δεν ξανατονώθηκε κατά πως θέλει ο ποιητής. Η καπιταλιστική πραγματικότητα περιγελά το δικαίωμα των παιδιών να είναι παιδιά. Το θεωρεί πολυτέλεια μπροστά στην εξασφάλιση των κερδών της.

Πέντε εκατομμύρια παιδιά ηλικίας μικρότερης των πέντε ετών πέθαναν στην Αφρική από ιάσιμες ασθένειες, πείνα ή τραύματα. Καθημερινά, παιδιά σκοτώνονται στους δρόμους του Ιράκ πηγαίνοντας στο σχολείο, στην Παλαιστίνη επειδή διεκδικούν το δικαίωμά τους να πάνε σχολείο και στη Συρία επειδή βομβαρδίζονται τα σχολεία.

Τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως πέφτουν θύματα εξαναγκαστικής δουλειάς και σεξουαλικής εκμετάλλευσης, ενώ η εμπορία ανθρώπων για εργασία καταγράφει άνοδο στην Ευρώπη ως κυρίαρχη μορφή της σύγχρονης δουλείας (Συμβούλιο της Ευρώπης).

Τα φτωχά παιδιά, απ’ όλους τους ομήρους του συστήματος πιο πολύ αυτά υποφέρουν. Σκλαβάκια του «άτυπου τομέα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, καταλαμβάνουν το χαμηλότερο σκαλοπάτι στην κλίμακα του ενεργού πληθυσμού που υπηρετεί την αγορά» (Γκαλεάνο). Μαζεύουν γυαλιά και χαρτιά στις χωματερές της Πόλης του Μεξικού. Ψάχνουν για διαμάντια στα ορυχεία του Κογκό. Δουλεύουν νυχθημερόν για να ντύσουν το δυτικό κόσμο στα εργοστάσια του Μπαγκλαντές. Ράβουν μπάλες ποδοσφαίρου στο Πακιστάν. Υφαίνουν τα χαλιά στην Ινδία και το Νεπάλ. Πουλάνε χαρτομάντηλα και καθαρίζουν τζάμια στην Αθήνα. Στρατολογούνται ως μισθοφόροι στο Σουδάν και πεθαίνουν στην Υεμένη για τα συμφέροντα των εμίρηδων του Κόλπου.

Τα πιο φτωχά παιδιά ζουν στις πιο πλούσιες χώρες… Ο καπιταλισμός μεταχειρίζεται τα παιδιά των φτωχών σα σκουπίδια και τα παιδιά των πλουσίων σαν χρήμα, μέχρι να τα μετατρέψει σε τέτοια. Στις πολιτισμένες ΗΠΑ, τα όπλα σκοτώνουν περισσότερα παιδιά από τον καρκίνο. Σχεδόν 8.500 παιδιά τραυματίζονται από όπλα κάθε χρόνο και πεθαίνουν από αυτά πάνω από 3.000, όταν από καρκίνο καταλήγουν στο θάνατο 1.850.

Το σύστημα συγχρονίζει τα παιδιά της μεσαίας τάξης με τον υπολογιστή, το κινητό και την τηλεόραση, μέχρι να αποδεχτούν ως αναπότρεπτη μια ζωή φυλακισμένη, όπου αξία έχουν τα πράγματα κι όχι οι άνθρωποι. Ένα στα πέντε παιδιά στον κόσμο υποφέρει από ψυχολογικά προβλήματα ή προβλήματα συμπεριφοράς και δεύτερη αιτία για αυτό μέχρι το 2020 θα είναι η κατάθλιψη. Τι μέλλον μπορεί να έχει ένα σύστημα που σκοτώνει έτσι κάθε ημέρα τα παιδιά με χίλιους τρόπους; Και πόσο «ρεαλιστικά» σκεπτόμενη είναι αυτή η κοινωνία, που έχει δέσει το μέλλον της με αυτό το σύστημα;

Την προκαλεί φωνάζοντας πάλι στα μούτρα της ένας δάσκαλος στη Σάμο, για να πάρει τα παιδιά από το χέρι και να κρατήσει μια ανάσα για την ελπίδα χειραφέτησης της ανθρωπότητας. Τότε που τα παιδιά θα εξακολουθούν να παραμένουν παιδιά με πολύ μαγεία και ομορφιά στη ζωή τους, μέχρι να μάθουν και να κατακτήσουν τον κόσμο.

Γιατί αν ζήσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα…

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Οι καταθέσεις του Θ. Τσουκάτου και του άλλοτε ταμία του ΠΑΣΟΚ, Σπ. Αυγερινού που είπε: «Τα χρήματα που πήρε ο Τσουκάτος από την Siemens το 1999 κατέληξαν πράγματι στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ».

***

«Τα χρήματα που πήρε ο Τσουκάτος από την Siemens το 1999 κατέληξαν πράγματι στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ» κατέθεσε στη δίκη για τη σύμβαση «8002» μεταξύ της γερμανικής εταιρείας και του ΟΤΕ ο άλλοτε υπεύθυνος οικονομικών του κόμματος, Σπύρος Αυγερινός.

Χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια από την αποκάλυψη της υπόθεσης με τις «μίζες» του ενός εκατομμυρίου μάρκων που πήρε ο κατηγορούμενος Θεόδωρος Τσουκάτος και τις κατέβαλε στο «πράσινο» ταμείο για να τo παραδεχτεί ένα από τα τότε κομματικά στελέχη. 

O τότε ταμίας του ΠΑΣΟΚ επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς του ίδιου του κατηγορούμενου, που μέχρι πρότινος δεν δεχόταν η «Χαριλάου Τρικούπη», ισχυριζόμενη ότι το ποσό δεν εισήλθε στα ταμεία της.

Το ποσό όμως τελικά έφτασε. Μάλιστα σύμφωνα με τον Τσουκάτο τα χρήματα μετρήθηκαν (προφανώς γιατί οι καλές δουλειές κάνουν τους καλούς φίλους). Εξάλλου στην κατάθεση του στο δικαστήριο είπε ότι τα χρήματα δόθηκαν για «την καλλιέργεια καλών σχέσεων με το κυβερνών κόμμα. Δημόσιες σχέσεις»(!!!).

Όπως όμως μάθαμε όμως σήμερα το 1 εκατομμύριο μάρκα ήταν θα λέγαμε …«φιλοδώρημα», αφού στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ την ίδια περίοδο και ενόψει των εκλογών του 2000 δόθηκαν από διάφορες εταιρείες 16 δισ. δραχμές (!!!).

«Το 2000 οι χρηματοδοτήσεις του ΠΑΣΟΚ από εταιρείες έφθασαν τα 16 δισ. δραχμές. Δεν ήταν μόνο η Siemens, ήταν και άλλες εταιρείες. Αυτές οι εταιρείες συνεχίζουν να υπάρχουν και συνεχίζουν να χρηματοδοτούν κόμματα… Οι ιδιωτικές χρηματοδοτήσεις των κομμάτων ήταν ένα καθεστώς που κανείς δεν ήθελε να το ψάξει ,από κανένα κόμμα. Με έκαναν αποδιοπομπαίο τράγο… Με έστειλαν εδώ ως μαύρο πρόβατο και το ΠΑΣΟΚ σφύριζε κλέφτικα». Αυτά είπε ο Τσουκάτος στο δικαστήριο και για το μόνο που …θίχτηκε είναι ότι το ΠΑΣΟΚ αδιαφόρησε για το «μέλλον» του. Δεν έχει και άδικο. Ο άλλοτε «στρατηγός» και δεξί χέρι του Κ.Σημίτη, που μέχρι και σύνθημα υπήρχε για τα χάρη του από τα πράσινα μέλη και στελέχη («Κόμμα και κράτος, Θεόδωρος Τσουκάτος»), ένιωσε «μαύρο πρόβατο»…

Μάλιστα, σύμφωνα με τον Θ. Τσουκάτο πολλές από αυτές τις εταιρείες «λαδώνουν» – ενισχύουν και σήμερα το πολιτικό σύστημα. «Συνεχίζουν να υπάρχουν πολλές από αυτές και συνεχίζουν να χρηματοδοτούν και σήμερα πολιτικά κόμματα από κονδύλια για δημόσιες σχέσεις που έχουν»(!!!)

Δημόσιες σχέσεις λοιπόν βαφτίζεται η χρηματοδότηση των εταιρειών προς ορισμένα αστικά πολιτικά κόμματα. «Δημόσιες σχέσεις» με τα κόμματα που στηρίζουν συνολικά τα συμφέροντα του κεφαλαίου. «Δημόσιες σχέσεις» γιατί στελέχη αυτών των κομμάτων διαχρονικά υπογράφουν συμβάσεις, ψηφίζουν νόμους και εφαρμόζουν πολιτικές που φέρνουν πολλαπλασιαστικά πίσω στα ταμεία των εταιρειών τα «κονδύλια των δημοσίων σχέσεων». Αυτές οι σχέσεις όμως δεν είναι και τόσες …«δημόσιες». Δεν τις μαθαίνει ο λαός. Γίνονται στα «μουλωχτά» σε διάφορους τρόπους και μεθόδους. Θυμίζουν περισσότερο σχέσεις «αίματος» και συνθήκες «ομερτάς». Η δουλειά λοιπόν να γίνεται…

Ο Θ. Τσουκάτος αναφέρθηκε με έκδηλο θυμό και πικρία στο κόμμα του, η ηγεσία του οποίου, όπως είπε, όχι μόνο δεν τον στήριξε αλλά δεν είπε καν την αλήθεια όταν ο ίδιος ενημέρωσε για το θέμα που προέκυψε με το επίμαχο ποσό:

«Θεώρησα πως το κόμμα θέλει να με κάνει αποδιοπομπαίο τράγο. Δε με κάλεσαν καν να με ρωτήσουν. Δεν ρώτησαν τους ταμίες. Δεν κάλεσαν  έμπειρα στελέχη όπως ο κ. Λάμπρου να τους πει πως γινόταν η διαδικασία. Έκαναν  μια γενική δήλωση και ο τότε εκπρόσωπος κ. Παπακωνσταντίνου έλεγε κάθε μέρα πως τα χρήματα δεν πήγαν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ. Δεν ήθελαν να πάρουν πολιτικό κόστος καθώς πήγαιναν τότε σε εκλογές. Αν το παραδέχονταν θα έχαναν και την κρατική χρηματοδότηση γιατί υπήρχε παραβίαση της εκλογική νομοθεσίας. Ο κ.Παπακωνσταντίνου! Ο οποίος από αυτό το εδώλιο, για τη λίστα Λαγκάρντ, είπε “το κόμμα μου με έριξε στα σκυλιά”. Τον καλώ να αναλογιστεί τη έλεγε για μένα, χωρίς καν να με ρωτήσει».

Ο στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη χαρακτήρισε «τεράστιο λάθος» και «επιπολαιότητά του», την παραλαβή του επίμαχου ποσού και μάλιστα μέσω παρένθετων προσώπων και λογαριασμών του εξωτερικού ενώ τόνισε πως για τον ίδιο όλη αυτή η υπόθεση είχε τεράστιο κόστος.

Ενώπιον των δικαστών που εδώ και πολλούς μήνες εκδικάζουν την υπόθεση της σύμβασης “8002” μεταξύ ΟΤΕ και Siemens ο κ. Τσουκάτος παραδέχθηκε πως έκανε παρανομία με το συγκεκριμένο χρηματικό ποσό, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «δεν έπρεπε να πάρω τα χρήματα». Ωστόσο τόνισε πως «οι ιδιωτικές χρηματοδοτήσεις των κομμάτων ήταν πρακτική. Δεν το έκανα εγώ πρακτική, υπήρχε. Δυστυχώς δεν έκανα κάτι για να σταματήσει» είπε χαρακτηριστικά.

«Θέλω να ζητήσω συγνώμη από τον ελληνικό λαό, από τους ψηφοφόρους που μας στήριξαν , από την ελληνική δικαιοσύνη αλλά και τους 12 ανθρώπους που ενεπλάκησαν άθελα τους για να έρθουν τα χρήματα από τη Siemens στο κόμμα. Δεν ζητώ συγνώμη από τη ηγεσία του κόμματος μου, που με εγκατέλειψε και με έκανε αποδιοπομπαίο τράγο, σάκο του μποξ για τα άλλα κόμματα, και στόχο της τρομοκρατίας. Απαιτώ να μου ζητήσει συγνώμη γιατί δεν είπε την αλήθεια».

Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, το επίμαχο ποσό ήταν για πρώτη φορά προερχόμενο από το εξωτερικό, ενώ το σύνηθες ήταν οι ιδιωτικές χρηματοδοτήσεις από εταιρίες «να μας έρχονται με μετρητά στο ΠΑΣΟΚ».

Ο κ. Τσουκάτος τόνισε πως οι συγκατηγορούμενοι του πλέον, επιχειρηματίες και τα πρόσωπα που ενεπλάκησαν για τη μεταφορά μέσω εταιρικών λογαριασμών κλπ, ώστε να του παραδοθούν τα χρήματα της γερμανικής εταιρίας για να τα δώσει στο κόμμα, δεν έχουν απολύτως καμία ευθύνη και πως ήθελαν απλώς να εξυπηρετήσουν το ΠΑΣΟΚ.

Σε ερωτήσεις από Έδρας για τις ιδιωτικές χρηματοδοτήσεις των κομμάτων, ο κ. Τσουκάτος επεσήμανε πως ήταν ένα καθεστώς το οποίο

«κανείς δεν ήθελε να ερευνηθεί. Ούτε το κόμμα μου ,ούτε κανένα άλλο κόμμα.. Στρουθοκαμιλισμός και υποκρισία. Γι’ αυτό κανείς δεν ήθελε να το ψάξει. Δεν υπάρχει πρωθυπουργός που δεν τα γνωρίζει αυτά.. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα για την ιδιωτική χρηματοδότηση των κομμάτων έκανε τον βλάκα. Με έστειλαν εδώ ως μαύρο πρόβατο. Το ΠΑΣΟΚ σφύριζε κλέφτικα και όλοι ήταν μια χαρά εκτός από εμένα. Από την πολιτική καταστράφηκα οικονομικά… Για να πληρώσω την δικαστική εγγύηση πήρα δάνειο.. Πέρασα έναν Γολγοθά 10 χρόνια και θέλω να κλείσω αυτό το κεφάλαιο και να αποκτήσω την ελευθερία μου γιατί είμαι αιχμάλωτος».   

Απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου, ο κατηγορούμενος τόνισε πως για το επίμαχο χρηματικό ποσό ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης «ούτε το γνώριζε, ούτε του το είπα».

Πρόεδρος: Χαρακτηρίσατε τον κ. Σημίτη έντιμο πολιτικό. Μήπως περιστοιχιζόταν από ανέντιμους ανθρώπους;

Κατηγορούμενος: Μπορεί να υπήρχαν τέτοιοι..

Πρόεδρος: Σε ποιούς αναφέρεστε;

Κατηγορούμενος : Αναφέρομαι στον κ. Τσοχατζόπουλο ή στον κ. Μαντέλη. Η συντριπτική πλειονότητα ήταν άνθρωποι που προσέφεραν πολλά στην χώρα.

Πρόεδρος: Η δαιδαλώδης διαδρομή που ακολούθησαν τα χρήματα, να πάνε Ολλανδία , να «σπάσουν» για να περάσουν κάτω από το σύστημα όλα αυτά, δημιουργεί ακόμα περισσότερα ζητήματα από το ίδιο το γεγονός (σσ της καταβολής). Δεν αντιλαμβάνομαι την ευκολία που δεχθήκατε αυτήν τη διαδρομή, αυτόν τον τρόπο..

Κατηγορούμενος: Ήταν μία επιπολαιότητα δικιά μου, δεν έδωσα μεγάλη σημασία λόγω της πίεσης της δουλειάς και της ανάγκης να έρθουν χρήματα στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ.

Πρόεδρος: Είπαμε ένα νούμερο για το 2000. 16 δισεκατομμύρια δραχμές από ιδιωτική χρηματοδότηση εταιριών;

Κατηγορούμενος : Ναι, υπήρχαν εθνικές εκλογές τότε, αλλά εγώ δεν ήμουν στην επιτροπή.

Πρόεδρος: Ποιες είναι αυτές οι εταιρείες;

Κατηγορούμενος: Δεν μπορώ να αναφέρω ονόματα, μας έχει δεσμεύσει ο κώδικας εχεμύθειας γιατί αυτές οι εταιρείες δεν ήθελαν να βγαίνουν τα ονόματα τους.

Πρόεδρος :Έχουν περάσει είκοσι χρόνια..

Κατηγορούμενος: Συνεχίζουν να υπάρχουν πολλές από αυτές και συνεχίζουν να χρηματοδοτούν και σήμερα πολιτικά κόμματα από κονδύλια για δημόσιες σχέσεις που έχουν.

Ο κ. Τσουκάτος είπε πως η πρώτη επαφή του με τον συγκατηγορούμενο του στην υπόθεση Μιχάλη Χριστοφοράκο έγινε μέσω ενός διαφημιστή που αναλάμβανε καμπάνιες για το ΠΑΣΟΚ έγινε στις 2/4/97 και συνολικά τον συνάντησε 3 φορές το 1997, 4 το 1998 και 2 το 1999. Όπως είπε ο κ. Τσουκάτος, ο άλλοτε επικεφαλής της ελληνικής Siemens από την πρώτη γνωριμία τους, ζήτησε να συμμετάσχει οικονομικά σε καμπάνιες του ΠΑΣΟΚ. Τα χρήματα καταβλήθηκαν τελικά στις 15/12/98 και ήρθαν σε δόσεις «μέρα μεσημέρι στο γραφείο μου στο ΠΑΣΟΚ, με τους δημοσιογράφους απέξω και τα κατέβαζα στο ταμείο, όπου οι ταμίες- όπως κατέθεσαν εδώ στο δικαστήριο – τα μέτρησαν και τα πήραν».

Εισαγγελέας: Που αποσκοπούσε η Siemens με τη χρηματοδότηση;

Κατηγορούμενος : Στην καλλιέργεια καλών σχέσεων με το κυβερνών κόμμα. Δημόσιες σχέσεις

Εισαγγελέας: Υπάρχει έγγραφο που δείχνει πως τα χρήματα πήγαν στο ταμείο;

Κατηγορούμενος: Ο ισολογισμός του 1999 που στο συνολικό ποσό περιλαμβάνει και αυτά τα χρήματα και οι καταθέσεις των δυο ταμιών που λένε πως ο Τσουκάτος έφερε αυτά τα χρήματα , «τα μετρήσαμε και τα πήραμε. Έφερνε άλλωστε πολλά περισσότερα» σας είπαν.

***

«Τα χρήματα που πήρε ο Τσουκάτος από την Siemens το 1999 κατέληξαν πράγματι στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ» κατέθεσε στη δίκη για τη σύμβαση “8002” μεταξύ της γερμανικής εταιρίας και του ΟΤΕ ο άλλοτε υπεύθυνος οικονομικών του κινήματος Σπύρος Αυγερινός.

Ο μάρτυρας σχεδόν δέκα χρόνια μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης του ενός εκατομμυρίου μάρκων που πήρε ο κατηγορούμενος Θεόδωρος Τσουκάτος, επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς του ίδιου του κατηγορούμενου, που μέχρι πρότινος δεν επιβεβαίωνε το κόμμα, ότι δηλαδή το ποσό εισήλθε στο ΠΑΣΟΚ .

Ο μάρτυρας μάλιστα ανατρέποντας την αρχική του θέση ότι ουδέποτε παρελήφθησαν από το Κίνημα χρήματα της Siemens, τόνισε ότι τότε δεν γνώριζε ότι τα χρήματα προέρχονταν από τη γερμανική εταιρία. Επεσήμανε δε, μετά από πολλές ερωτήσεις από την Έδρα, ότι τώρα θεωρεί πως το ποσό αυτό ήταν χορηγία και δεν σχετίζεται με την υπόθεση της ανάθεσης στη Siemens του έργου της ψηφιακοποίησης των κέντρων του ΟΤΕ, δηλαδή με την περίφημη σύμβαση “8002”.

«Ο Θόδωρος Τσουκάτος είχε φέρει περίπου 150 εκατομμύρια δραχμές στο κόμμα τον Φεβρουάριο του 1999 αλλά τότε δεν ήξερα ότι ήταν από τη Siemens. Ήμουν μπροστά όταν είχε φέρει μέρος των χρημάτων και πήρε κουπόνια τα οποία καταστράφηκαν σε μεταγενέστερο χρόνο» κατέθεσε ο μάρτυρας περιγράφοντας παράλληλα πως οι δεσμίδες κουπονιών ήταν μία συνήθης πρακτική να φτάνουν στα ταμεία του κόμματος χρήματα με αυτό τον τρόπο.

«Είπατε ότι ήταν κοινό μυστικό πως έρχονταν χρήματα με αυτό τον τρόπο στο κόμμα» παρατήρησε ο πρόεδρος για να συμπληρώσει η εισαγγελέας απευθυνόμενη στον μάρτυρα: «Πόσο νόμιμη ήταν αυτή η διαδικασία;».

«Τα ποσά μπορεί να ήταν μικρότερα. Ήταν γνωστός αυτός που έπαιρνε τα κουπόνια αλλά δεν έλεγε από πού φέρνει τα χρήματα» είπε ο κ. Αυγερινός, ο οποίος δέχτηκε βροχή ερωτήσεων από την έδρα εξαιτίας της αναίρεσης των αρχικών του καταθέσεων.

«Στην πρώτη μου κατάθεση πίστευα πως απαντούσα για χρήματα που αφορούσαν μόνο τη Siemens?κατάλαβα λάθος την ερώτηση, τότε» δικαιολογήθηκε ο μάρτυρας.

Εισαγγελέας: Δεν είναι καν προς αξιολόγηση αυτά που λέτε. Το μυαλό σας δουλεύει καλύτερα απ’ όλους μας. Πραγματικά δεν εκπλήσσομαι αλλά λυπάμαι. Γιατί όλα αυτά δεν τα είπατε νωρίτερα γι’ αυτόν τον άνθρωπο και τον αφήσατε να έρθει κατηγορούμενος;

Μάρτυρας: Δεν το είπα στην πρώτη κατάθεση (?) Ήμουν μπροστά σε παραλαβές χρημάτων Τσουκάτου.

Εισαγγελέας: Τότε λέγατε πως δεν γνωρίζατε και δεν ήταν απαραίτητο να γνωρίζετε.

Μάρτυρας: Δεν είναι κάτι που είμαι περήφανος που είπα (?) Τότε δεν ήθελα να πιστέψω ότι ήταν πραγματικότητα αυτά που είχα ως υποψία.  

Εισαγγελέας: Τελικά, ήρθαν τα λεφτά στο κόμμα;

Μάρτυρας: Ναι.

Εισαγγελέας: Μάλιστα, κατηγορηματικά «ναι».

Εισαγγελέας: Τα χρήματα δηλαδή τα πήρε ο κ. Τσουκάτος από τον κ. Χριστοφοράκο γιατί ήθελε να ενισχύσει το κόμμα;

Μάρτυρας: Ναι.

Εισαγγελέας: Θεωρείτε λογικό τον τρόπο που ήρθαν τα χρήματα στην Ελλάδα: Να διασκορπιστούν σε δέκα λογαριασμούς ..Προσπάθησε να τα αποκρύψει;

Μάρτυρας: Δεν ξέρω τι του ζήτησε ο Χριστοφοράκος. Δεν νομίζω πως προσπάθησε να αποκρύψει. Θα το έλεγα “μία ασυνήθης διαδικασία” αλλά δεν ξέρω τα κίνητρα του.

Ο μάρτυρας δέχθηκε σειρά ερωτήσεων για πρόσωπα του στενού κύκλου του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη καθώς και ο ίδιος διετέλεσε στέλεχος στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και την ίδια περίοδο κατείχε και θέση στο ΔΣ του ΟΤΕ, ενόσω εξελισσόταν η διαδικασία για τη σύμβαση “8002”. Η εισαγγελέας επέμεινε ιδιαίτερα στο θέμα των προσώπων αυτών, ρωτώντας επίμονα το άλλοτε στέλεχος του ΠΑΣΟΚ αν τελικά τα χρήματα είχαν ή όχι σχέση με το επίδικο έργο που ανέλαβε η Siemens.

Εισαγγελέας: Κατόπιν όλων αυτών έχετε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα χρήματα αυτά δεν είχαν καμία σχέση με την εξελισσόμενη σύμβαση με τον ΟΤΕ.

Μάρτυρας: Ήταν χορήγηση της Siemens στο κόμμα.

Μάλιστα, όταν κλήθηκε να εξηγήσει για ποιο λόγο έδωσε χρήματα η εταιρεία στο κόμμα ο μάρτυρας είπε: «Οι εταιρείες θέλουν να διατηρούν καλές σχέσεις με όλο το πολιτικό φάσμα και να υπάρχει η αίσθηση της ηθικής υποχρέωσης. Δημιουργούν ευνοϊκό κλίμα με τα κόμματα για να μην βρεθούν από τη μεριά του χαμένου». 

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΛΑΠΕΤΣΑΣ

Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια από την περίφημη πτώση της Lehman Brothers, δέκα χρόνια οικονομικής ύφεσης, παγκόσμιας και ελληνικής. Δέκα χρόνια κολυμπάμε μισοπνιγμένοι κόντρα στα μανιασμένα κύματα ανέχειας. Πιαστήκαμε από τα μαλλιά μας και φτάσαμε εξουθενωμένοι σε μια βραχώδη ακτή ίσα να πάρουμε μια ανάσα. Και πριν καλά-καλά εκπνεύσουμε βρεθήκαμε ενώπιων μιας νέας θύελλας.

Είμαστε λοιπόν επίσημα στο Φλεβάρη του 2019 και στα πρόθυρα μιας νέας οικονομικής ύφεσης, μιας νέας κρίσης. Αυτά προβλέπουν μεταξύ άλλων το ΔΝΤ, ο οίκος Fitch, το Economist, ο καθηγητής Rogoff του Harvard και πολλοί άλλοι. Ευάλωτο τραπεζικό σύστημα, πετρελαϊκή κρίση, έλλειψη ρευστότητας, απρόθυμοι επενδυτές, πολιτικές ταραχές και άτακτο Brexit με ανυπολόγιστα ωστικά κύματα και φαινόμενα ντόμινο.

Πάμε στα εν οίκω τώρα να συναντήσουμε τέσσερις συστημικές τράπεζες που πιέζονται ασφυκτικά από τα κόκκινα δάνεια, την έλλειψη ρευστότητας, την ανεπαρκή κεφαλαιοποίηση, την απαξίωση της χρηματιστηριακής τους αξίας και τη δυσπιστία επενδυτών και καταθετών. Και όλα αυτά ενώ η ΕΚΤ ανακοίνωσε σήμερα τα πολυαναμενόμενα ανοιξιάτικα μεταμνημονιακά stress tests.

Όλα αυτά ενώ ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομίας και ανάπτυξης κος Δραγασάκης μας προειδοποιεί εμμέσως πλην σαφώς για πιθανή νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών την οποία σαφώς θα κληθεί να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος. Όλα αυτά ενώ η ΤτΕ περιμένει την έξωθεν έγκριση του σχεδίου της για τη μείωση των NPEs και την εξυγίανση των χαρτοφυλακίων των τεσσάρων συστημικών τραπεζικών ιδρυμάτων της χώρας, ενώ παράλληλα ο αρχιτραπεζίτης κύριος Στουρνάρας προσπαθεί με κάθε τρόπο να πείσει θεσμούς και επενδυτές, πιθανώς και τον ίδιο του τον εαυτό, πως τα χειρότερα τα έχουν αφήσει πίσω οι τράπεζές μας.

Όλα αυτά ενώ η τοξική κεφαλαιακή τους επάρκεια σε συνδυασμό με τα κόκκινα δάνεια δημιουργούν ένα πάσχων περιβάλλον ανασφάλειας στους επενδυτές και καθιστούν την έκδοση ομολόγων από ιδεατά ιδανική σε ρεαλιστικά απαγορευτική.

Όσον αφορά τα περί συγχωνεύσεων που ακούστηκαν πάλι τα τελευταία 24ωρα μετά τις δηλώσεις Δραγασάκη, είναι απλά άτοπες φλυαρίες και αυτό όχι γιατί κάποια ανώτερη μεταφυσική δύναμη που προβλέπει τα μελλούμενα το είδε στη γυάλινη σφαίρα της, ούτε γιατί ο πατριάρχης των τραπεζιτών κος Κωστόπουλος λάνθανε όταν υποστήριζε πως στην Ελλάδα χωράνε 2,5 τράπεζες. Όντως τόσες χωράνε και μάλιστα με το ζόρι όσο η Ελλάδα και η οικονομία της συρρικνώνονται συνεχώς. Όμως τη δεδομένη στιγμή, όποιος γνωρίζει απλή αριθμητική δημοτικού μπορεί να κατανοήσει το λόγο της ανοησίας. Οποιοσδήποτε από τους έξι πιθανούς συνδυασμούς δύο εκ των τεσσάρων τραπεζών (από τα μαθηματικά θα θυμάστε το κλάσμα των παραγοντικών 4 και 2 ήτοι 4!/2!=6) θα ήταν επί της ουσίας θανατική καταδίκη και αυτό διότι τα αθροίσματα των κεφαλαιακών διαθεσίμων τους υστερούν κατά πολύ των αθροισμάτων των κεφαλαιακών αναγκών τους.

Επί της ουσίας συγχωνεύουμε δύο ζημιογόνες επιχειρήσεις και παράγουμε μια κερδοφόρα; Πείτε μας το μαγικό ξόρκι να το εφαρμόσουμε και εμείς. Προφανώς τα τελευταία δημοσιεύματα περί ενδεχόμενου μεγάλου deal στον τραπεζικό χώρο με τις ευλογίες του ΤΧΣ, εξυπηρετούν εφήμερα κερδοσκοπικά τερτίπια που παίζουν με τον εξαθλιωμένο γενικό δείκτη της λεωφόρου Αθηνών.

Εν κατακλείδι, η μελάνη δεν έχει προλάβει να στεγνώσει ακόμη στους πομπώδεις τίτλους των πρωτοσέλιδων που πανηγύρισαν την έξοδο από τα μνημόνια, την επιστροφή της οικονομίας σε αναπτυξιακή πορεία, την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές και πριν αλέκτορα φωνήσαι μια νέα οικονομική κρίση φαίνεται να πλησιάζει την ελληνική και την παγκόσμια οικονομία.

Άλλωστε όπως ορθώς επισήμανε το ΔΝΤ η νομισματική πολιτική που ακολουθήσαν οι τεχνοκράτες από το 2008 είναι σαν μια ένεση αδρεναλίνης που μπορεί να δώσει την ώθηση που χρειάζεται μια σταματημένη καρδιά να ξεκινήσει να χτυπά ξανά. Σε καμία περίπτωση όμως δε θεραπεύει την ασθένεια. Η ασθένεια βρίσκεται βαθιά ριζωμένη στα σπλάχνα του καπιταλιστικού συστήματος και σίγουρα οι πολιτικές και τα μέτρα λιτότητας δεν είναι η θεραπεία της.

Ο Καρλ Μαρξ υποστήριζε πως είναι καλύτερο ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος. Η αθλιότητα που βιώνει ο ελληνικός λαός εδώ και δέκα χρόνια φαίνεται πως δεν έχει τέλος. Ούτε αίσιο όπως διαμηνύει το κυβερνητικό προεκλογικό αφήγημα, ούτε καν άθλιο όπως μας διαβεβαιώνει η πιο ειλικρινής και ορθολογική μάντισσα, η οικονομία. 

Αυτή η ψυχρή λογιστική επιστήμη με το αριθμητικό της οπλοστάσιο μας ενημερώνει πως το έτος 2019 είναι μια πολύ χειρότερη εκδοχή του έτους 2010, αφετηρία της χρεοκοπίας και των μνημονίων.

Μας προειδοποιεί ορθά-κοφτά πως το πολύ μέχρι το 2022 θα έχουμε ζητήσει ξανά την πολύτιμη και σωτήρια βοήθεια από τους μηχανισμούς στήριξης και θα ικετεύουμε για ένα νέο μνημόνιο.

Μας προεξοφλεί πως οι τράπεζες θα χρειαστούν άμεσα ανακεφαλαιοποίηση και δεδομένων των τεσσάρων που έχουν γίνει ως τώρα από το 2010, είναι σαφές πως αυτή η ανακεφαλαιοποίηση θα γίνει με κούρεμα καταθέσεων, καθώς δεν υπάρχει νοήμων επενδυτής που θα διαθέσει τα κεφάλαιά του.

Μας φωτίζει πτυχές του βραχυπρόθεσμου μέλλοντός μας, που απαιτεί την εφαρμογή του αμερικανικού μοντέλου ιδιωτικής ασφάλισης, καθώς το ασφαλιστικό δεν πρόκειται επ’ ουδενί να καταστεί βιώσιμο.

Μας ξεκαθαρίζει νέτα-σκέτα πως τα πανηγύρια του Μαξίμου για την έξοδο της χώρας στις αγορές δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα προεκλογικό αφήγημα που συνοψίζεται στο λαϊκό ρηθέν “της Κυριακής χαρά και της Δευτέρας λύπη”.

Εν τέλει η οικονομία και οι αμείλικτοι δείκτες της μας προσγειώνουν απότομα, καθώς τα δύσκολα δεν τα έχουμε αφήσει πίσω και αυτό διότι δεν τρέχουμε σε ευθεία. Τα δύσκολα τα έχουμε πάλι μπροστά μας γιατί ο στίβος είναι κυκλικός.

Όλα τα παραπάνω δεν είναι ούτε απαισιόδοξη ή καταθληπτική οπτική των πραγμάτων, που θέλει το ποτήρι μισοάδειο, ούτε σκόπιμη καταστροφολογία υποκεινούμενη από την ευρύτερη αντιπολίτευση.

Είναι καθαρός ρεαλισμός που προκύπτει από την απλή ανάγνωση των προσβάσιμων σε όλους οικονομικών δεικτών της χώρας. Για του λόγου το αληθές, η Ελλάδα πριν δέκα χρόνια είχε ΑΕΠ 222 δις ευρώ και χρέος 329 δις ευρώ. Σήμερα το ΑΕΠ είναι 180 δις ευρώ και το χρέος 356 δις ευρώ. Οι τράπεζες είχαν καταθέσεις 220 δις ευρώ και κόκκινα δάνεια 10 δις ευρώ. Σήμερα έχουν καταθέσεις 130 δις ευρώ και κόκκινα δάνεια 100 δις ευρώ. Το χρέος είναι μεγαλύτερο από την αρχή της κρίσης αλλά “ρυθμισμένο” μέχρι το 2022. Μετά όμως καμία πρόβλεψη ή ρύθμιση δεν καθορίζει την αποπληρωμή του, έτσι το μνημόνιο είναι μονόδρομος. Η έξοδος μας στις αγορές είναι ένα κακόγουστο αστείο ακόμη και για ένα παιδί του δημοτικού καθώς η χώρα δανείζεται με 3,5% ενώ αναπτύσσεται με ρυθμό 1,7%. Αυτό σημαίνει πως το χρέος μας πλέον αυξάνεται με διπλάσιο ρυθμό από αυτόν του ΑΕΠ μας, δρόμος που οδηγεί και πάλι σε χρεοκοπία. Το ασφαλιστικό μας σύστημα βασίζεται στο γεγονός πως οι μισθοί των 600 ευρώ είναι ικανοί να συντηρούν τις συντάξεις των 750 ευρώ με κρατήσεις της τάξης του 13% και ανεργία σε ποσοστό 18,6%. Το άτοπο είναι προφανές.

Εν κατακλείδει, τα μόνα αδιαμφισβήτητα και ασφαλή συμπεράσματα είναι τα εξής: η χώρα οδηγείτε ξανά σε χρεοκοπία, εντός τριετίας είναι απαραίτητο νέο μνημόνιο και εν τέλει κάναμε μια τρύπα στο νερό. Εξ΄ άλλου η πολιτική οικονομία μας θυμίζει πως ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που συνεχώς γεννά χρέη.

Οι κρίσεις χρέους βρίσκονται στο γoνιδίωμα των κυττάρων του. Και για να κλείσουμε όπως αρχίσαμε, ο Μαρξ υποστήριζε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα. Μένει να φανεί πόσο αστεία θα είναι αυτή η φάρσα που βρίσκεται καθ’ οδόν…

πηγη: imerodromos.gr

Από Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Με τη συνηθισμένη του ωμότητα, ο Ντόναλντ Τραμπ συμπύκνωσε τη φιλοσοφία του για τις προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής σε ένα tweet στις 18 Αυγούστου του 2018, ως εξής: «Όλοι αυτοί οι ηλίθιοι που εστιάζουν στη Ρωσία θα έκαναν καλύτερα να ανησυχούν για την Κίνα». Για τον Αμερικανό πρόεδρο, η Ρωσία, με μια οικονομία μικρότερη από εκείνη της Καλιφόρνια, αντιπροσωπεύει μια ενοχλητική μεν, πλην περιορισμένη περιφερειακή δύναμη.

Αντίθετα, η Κίνα, που ήδη πλησιάζει και σύντομα μπορεί να ξεπεράσει τις ΗΠΑ ως η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, πρέπει να θεωρείται η υπ’ αριθμόν ένα απειλή τον 21o αιώνα.

Ό,τι και να καταλογίσει κανείς στον Τραμπ, γεγονός είναι ότι εννοεί να κάνει τις ιδέες (και τις εμμονές) του πραγματικότητα. Στον πρώτο χρόνο της θητείας του, το νέο αμυντικό δόγμα του Πενταγώνου έβγαλε από την πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων την αναχαίτιση της τρομοκρατίας και έθεσε ως κεντρικό άξονα της αμερικανικής στρατηγικής ασφάλειας την ανάσχεση της Κίνας και της Ρωσίας (η συμπερίληψη της τελευταίας ήταν, προφανώς, ο συμβιβασμός του Τραμπ με το βαθύ κράτος). Τον περασμένο Ιούνιο επέβαλε προστατευτικούς δασμούς, της τάξης του 25%, σε κινεζικές εισαγωγές ύψους 50 δισ. δολαρίων, αναγκάζοντας το Πεκίνο να προχωρήσει σε αντίποινα. Τρεις μήνες αργότερα, ανακοίνωσε ότι θα επιβάλει πρόσθετους δασμούς, ύψους 10%, σε κινεζικές εισαγωγές αξίας 200 δισ., κάτι που έφερε τις δύο μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη στο χείλος ανοιχτού εμπορικού πολέμου.

Ο ηλεκτρισµός στην ατμόσφαιρα εκτονώθηκε προσωρινά κατά το δείπνο εργασίας του Τραμπ με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, το οποίο έλαβε χώρα στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του G20 στο Μπουένος Άιρες, την 1η Δεκεμβρίου. Επρόκειτο όμως για ανακωχή και όχι για ειρήνευση. Οι Κινέζοι υποσχέθηκαν αόριστα να αυξήσουν τις εισαγωγές αμερικανικών προϊόντων για να μειώσουν το αστρονομικό έλλειμμα των ΗΠΑ, ενώ ο Τραμπ ανέστειλε για τρεις μήνες την εφαρμογή των δασμών, διατηρώντας ωστόσο την απειλή του εμπορικού πολέμου πάνω από τους ώμους της κινεζικής ηγεσίας.

Ήταν αρκετές μόνο λίγες ώρες για να φανερώσουν πόσο εύθραυστη ήταν η ανακωχή. Την ίδια ημέρα, 1η Δεκεμβρίου, οι καναδικές αρχές συνέλαβαν στο αεροδρόμιο του Βανκούβερ, ύστερα από αίτημα των ΗΠΑ, τη Μενγκ Ουαντζού, οικονομική διευθύντρια του κινεζικού κολοσσού στον τομέα των τηλεπικοινωνιών Huawei. Οι Αμερικανοί επικαλούνται παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν από την κινεζική εταιρεία, αλλά όλος ο κόσμος, ακόμη και στενοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, κατάλαβαν ότι αυτό ήταν απλώς το πρόσχημα. Ο πραγματικός στόχος τους είναι να ανακόψουν τη δυναμική πορεία της Κίνας στις τεχνολογίες αιχμής, σύμφωνα με το όραμα του Σι, που θέλει να μετατρέψει τη χώρα του από ένα τεράστιο βιομηχανικό εργαστήρι στηριγμένο στο χαμηλό εργα- τικό κόστος σε «υπερδύναμη της καινοτομίας» και της υψηλής προστιθέμενης αξίας. Το συνακόλουθο κραχ στα διεθνή χρηματιστήρια αποτύπωσε τις εύλογες ανησυχίες των αγορών, που γνωρίζουν πως, όταν τσακώνονται τα βουβάλια, λιώνουν τα βατράχια.

Με την κεκτημένη ταχύτητα της (απολύτως δικαιολογημένης, από πολλές απόψεις) αντιπάθειας για τον Τραμπ, αρκετοί έσπευσαν να χρεώσουν μονόπλευρα τις επικίνδυνες αυτές εξελίξεις στον οικονομικό εθνικισμό και στην πολιτική δημαγωγία του Αμερικανού προέδρου. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Ο Λάρι Σάμερς, υπουργός Οικονομικών του Κλίντον, κορυφαίος οικονομικός σύμβουλος του Ομπάμα και πρώην πρόεδρος του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, δεν μπορεί να κατηγορηθεί για συμπάθειες προς τον Τραμπ. Ωστόσο, στις 3 Δεκεμβρίου έγραψε βαρυσήμαντο άρθρο στην Washington Post, όπου δικαιολογούσε εν πολλοίς τη γραμμή Τραμπ έναντι της Κίνας, την οποία, όπως τόνιζε, ενστερνίζεται το μεγαλύτερο μέρος του αμερικανικού κατεστημένου.

Πέραν των γνωστών κατηγοριών περί κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας, επιδότησης των κρατικών επιχειρήσεων και παρεμπόδισης των ξένων επενδύσεων από το Πεκίνο, ο Σάμερς έθεσε επί τάπητος τα πραγματικά και άκρως ενοχλητικά ερωτήματα: Είναι πρόθυμη η Αμερική να συμβιβαστεί με μια Κίνα που σε 30 χρόνια θα έχει διπλάσια οικονομία από τη δική της; Μπορεί να ανεχθεί μια Κίνα που μέσα σε δέκα χρόνια είναι πιθανό να την έχει υπερφαλαγγίσει στην πληροφορική, στην τεχνητή νοημοσύνη και στη βιοτεχνολογία; Και αν όχι, πώς θα μπορούσε να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη χωρίς μεγάλο πόλεμο;

Απαντήσεις σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα δεν διαθέτουν για την ώρα ούτε οι ΗΠΑ ούτε η ΕΕ, η οποία είναι απορροφημένη από τα δικά της, υπαρξιακά διλήμματα. Πάντως, η αντικινεζική ψύχωση φαίνεται να κερδίζει έδαφος και στις ανατολικές ακτές του Ατλαντικού. Τον επόμενο Φεβρουάριο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα κληθεί να ψηφίσει εισήγηση για αυστηρότερο έλεγχο των κινεζικών επενδύσεων στην Ευρώπη, ιδιαίτερα σε στρατηγικής σημασίας υποδομές και τεχνολογίες αιχμής. Αρκετές χώρες που διψούν για κινεζικές επενδύσεις, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, αντιδρούν σε αυτές τις προτάσεις, αλλά η δυναμική των εξελίξεων δεν επιτρέπει μεγάλη αισιοδοξία.

*Πηγή: Καθημερινή - iskra.gr

Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) στο πλαίσιο των προσπαθειών του να βελτιώσει την βιωσιμότητα του θαλάσσιου τομέα της Αφρικής, έχει συμμετάσχει σε δύο ασκήσεις για την προώθηση της θαλάσσιας ασφάλειας στο Τζιμπουτί και στο Μαπούτο της Μοζαμβίκης.

Η πρώτη άσκηση με ονομασία «Cutlass Express» πραγματοποιήθηκε από τις 25 Ιανουαρίου- 7 Φεβρουαρίου στην θαλάσσια περιοχή του Τζιμπουτί και των Σεϋχελλών. Στο πλαίσιο της άσκησης στόχος αποτέλεσε η ενθάρρυνση για συνεργασία των ναυτικών δυνάμεων, των τοπικών αρχών, καθώς και των διαφόρων χωρών, εφαρμόζοντας το Djibouti Code of Conduct, καθώς και την τροπολογία του «Jeddah Αmendment» για την καταστολή της πειρατείας και της ένοπλης ληστείας σε πλοία που βρίσκονται στον Κόλπο του Άντεν και στον δυτικό Ινδικό ωκεανό.

O IMO παίρνει επίσης μέρος στο Senior Leaders Seminar, το οποίο διοργανώνεται από το Africa Center for Strategic Studies στο Μαπούτο της Μοζαμβίκης και στο οποίο συμμετέχουν οι επικεφαλής των ναυτικών δυνάμεων της περιοχής.

Στο πλαίσιο του εν λόγω σεμιναρίου ο IMO επεσήμανε ότι είναι αναγκαία η προώθηση της θαλάσσιας ασφάλειας στην περιοχή από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη καθώς αυτό θα ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη και την σταθερότητα στην Ανατολική Αφρική.

πηγη: naftikachronika.gr