Του ΤΑΣΟΥ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ*

Η άγρια νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόστηκε την τελευταία πενταετία, προκάλεσε μεγάλη κινητικότητα και ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Η επίθεση σε βάρος του λαού, η φτώχεια , η εξαθλίωση, η διάλυση του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε, η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού, η περιθωριοποίηση και ο αποκλεισμός μεγάλων κομματιών της κοινωνίας και η ανασφάλεια στο σύνολό της, κατακερμάτισε τον παντοδύναμο δικομματισμό. Φανατικοί ψηφοφόροι της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, που μέχρι το 2009 τους ψήφιζαν γιατί επιβίωναν στοιχειωδώς και προσδοκούσαν σε βελτίωση της καθημερινότητας τους και μια μικρή βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου, τους γύρισαν την πλάτη. Το μεγαλύτερο κόστος το πλήρωσε το ΠΑΣΟΚ, που στο όνομα του σοσιαλισμού υπέκλεψε την ψήφο των λαϊκών στρωμάτων, για να γίνει ο δούρειος ίππος του νεοφιλελευθερισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον ξεκάθαρο ριζοσπαστικό του λόγο, στηρίζοντας τα κινήματα και τις αντιδράσεις του κόσμου, από το 4,6% , τον Ιούνη του 2012 έφτασε στο 27%. Το εκλογικό σώμα που τον επέλεξε τότε, οργισμένο από την εφαρμοζόμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική και με ενεργοποιημένα τα ταξικά αντανακλαστικά, αψήφησε την τρομοκρατία, τον πανικό, τα εκβιαστικά διλήμματα που του έβαζαν οι κυρίαρχες ελίτ. Ο αποφασισμένος λαός δεν υπέκυψε στα τρομοκρατικά διλήμματα που έβαζαν και αναπαρήγαγαν τα κυρίαρχα Μ.Μ.Ε.. Τα διαγγέλματα, Ομπάμα, Μέρκελ, Σόιμπλε, τα ρεπορτάζ της δραχμής και τα δεινά που θα ακολουθούσαν, είχαν μικρό αντίκρισμα.

Την περίοδο εκείνη η ΔΗΜΑΡ συνειδητά, ως «αριστερά της ευθύνης», συστρατεύθηκε με το πολιτικό μπλοκ των μνημονίων και επικοινωνιακά χρησιμοποιήθηκε από τα κυρίαρχα οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα σαν εξισορροπητική και αντίρροπη δύναμη στο ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά. Μετεκλογικά Ν.Δ., και ΠΑΣΟΚ, με μια μικρή και εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δεν θα μπορούσαν μόνοι τους να μακροημερεύσουν και δεν θα είχαν την ανοχή του λαού, στην εντεινόμενη σε βάρος του επίθεση, αν δεν ενισχύονταν από τη ΔΗΜΑΡ, που ως «αριστερά της ευθύνης» τους πρόσφερε ένα δίχτυ προστασίας. Την περίοδο που συμμετείχε στη συγκυβέρνηση στήριξε νομοσχέδια και μέτρα, που έπληξαν περαιτέρω τον ήδη χειμαζόμενο ελληνικό λαό, υποθηκεύοντας το μέλλον του (http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=17940:zafeirhs-dhmar&catid=82:kommata&Itemid=199). Ακόμα και στην κορύφωση της ρατσιστικής βίας, την ανεξέλεγκτη δράση των ταγμάτων εφόδου και τη λειτουργία της Χ.Α., σαν τον επιχειρησιακό βραχίονα μιας ακροδεξιάς πολιτικής, η ΔΗΜΑΡ συμμετείχε στην κυβέρνηση, παρακολουθώντας ανέκφραστη τον εκφασισμό και διχασμό της κοινωνίας. Με την αποχώρησή της από τη συγκυβέρνηση, όποτε χρειάστηκε, έπαιξε το ρόλο του στυλοβάτη της.

Η ΔΗΜΑΡ εισέπραξε το τίμημα των επιλογών της. Από το 6,27% του 2012 και στο σύντομο διάστημα των δύο ετών, κινείται δημοσκοπικά, με συνεχή πτωτική τάση, από 0,4% μέχρι 1,5%. Με την προκήρυξη εκλογών, το ποσοστό που θα της έχει απομείνει θα εξαφανιστεί. Πληρώνει την ανακολουθία λόγων και έργων, όπως την πληρώνει και το ΠΑΣΟΚ, με μεγαλύτερη αναλογικά πτώση από αυτό. Η ΔΗΜΑΡ προκαλεί την αποστροφή όσων την ψήφισαν, γιατί τους εξαπάτησε, χρησιμοποιώντας την ψήφο τους και το όνομα της αριστεράς, για να εξυπηρετήσει την πιο αντιλαϊκή πολιτική μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.

Ως συγκυβέρνηση αλλά και μετά, με κάθε ευκαιρία υπεραμυνόταν των επιλογών της και της συμμετοχής της στην κυβέρνηση, χωρίς την παραμικρή διάθεση αυτοκριτικής, παρά τα καταστροφικά αποτελέσματα που προκάλεσαν στην κοινωνία. Δεν έχανε την ευκαιρία να κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ για λαϊκισμό και τις θέσεις του για ανέφικτες και καταστροφικές.

Με μια ΔΗΜΑΡ που μέχρι σήμερα όχι μόνο δεν έχει κάνει αυτοκριτική αλλά παραμένει αμετακίνητη στις θέσεις της, πού βρίσκεται το σημείο επαφής που μπορεί κάποιος να συζητήσει για συμμαχίες και να φιλοξενήσει στελέχη της στα ψηφοδέλτια μιας ριζοσπαστικής αριστεράς; Ποια είναι τα εχέγγυα για τη στάση τους, αν χρειαστεί η ρήξη και η σύγκρουση; Μήπως σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η αποδεδειγμένη ευελιξία τους, βάλει σε ομηρία μια κυβέρνηση της αριστεράς και στραφεί εναντίον της; Ποια είναι τα σημεία που μπορείς να εμπιστευτείς οποιαδήποτε συμφωνία; Είναι δυνατόν να υπηρετήσουν κάτι που δεν πιστεύουν; Ποια είναι τα επιχειρήματα που μπορούν να αναγκάσουν το ΣΥΡΙΖΑ να ανοίξει τα ψηφοδέλτιά του, σε υποψηφιότητες που αντιστρατεύονται την πολιτική του και δεν έχουν κοινωνικό έρεισμα; Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ να λειτουργήσει ως σανίδα σωτηρίας για στελέχη που έχουν καταδικαστεί από το λαό για τις επιλογές τους; Δεν μας προβληματίζουν οι παλινωδίες των τελευταίων μηνών και η καθημερινή αλλαγή των πολιτικών τους θέσεων;

Ο κόσμος επιβραβεύει το ΣΥΡΙΖΑ, γιατί στο μυαλό του τον έχει έξω από το πολιτικό κάδρο, που όλους, τους εμφανίζει ίδιους. Επιλογές που προκαλούν την αντίθεση της πλειοψηφίας των μελών του, δεν έχουν συζητηθεί και αποφασιστεί στα όργανά του και είναι εκτός του εύρους των θέσεών του, δίνουν τη δυνατότητα στο κατεστημένο, να εμφανίζουν το ΣΥΡΙΖΑ σαν μία από τα ίδια , σπέρνοντας την αμφισβήτηση και την αμφιβολία στον κόσμο.

Φυσικά και πρέπει να ετοιμαζόμαστε για πολιτικές συμμαχίες, να συζητάμε για το είδος και το εύρος που θα έχουν και να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο. Άλλο όμως ο εσωκομματικός διάλογος και άλλο στην κρίσιμη πολιτική συγκυρία, που ο λαός συσπειρώνεται στο ΣΥΡΙΖΑ, η επικαιρότητα να υπερκαλύπτεται από διαρροές για συμμαχίες αμφιβόλου προέλευσης και ποιότητας . Μια τέτοια τακτική είναι λάθος και τους μόνους που εξυπηρετεί είναι αυτούς που σχεδίασαν και εφαρμόζουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και θέλουν το ΣΥΡΙΖΑ με πιο στρογγυλεμένες θέσεις και ένα διαχειριστικό προφίλ, που δεν θα εγκυμονεί κινδύνους για τους ίδιους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ για να εφαρμόσει το ριζοσπαστικό του πρόγραμμα, αυτό που χρειάζεται είναι κοινωνικές συμμαχίες, αποφασισμένες να τον στηρίξουν, να δείξουν υπομονή και επιμονή, αν χρειαστεί η ρήξη και η σύγκρουση για να εξυπηρετηθούν οι λαϊκές ανάγκες. Στην τελική ευθεία ανατροπής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, αυτό που μπορεί να ομογενοποιήσει, έστω και την τελευταία στιγμή, το λαό που θα στηρίξει το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και μια κυβέρνηση της αριστεράς την επόμενη μέρα, είναι ο ξεκάθαρος, αδιαπραγμάτευτος, ταξικός, ριζοσπαστικός λόγος και η αποφασιστικότητά μας να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση και αντίδραση του οικονομικού κατεστημένου.

Κάθε άνθρωπος εκπαιδεύεται καθημερινά από αυτό που βιώνει και οι θέσεις, οι απόψεις και οι επιλογές του αλλάζουν. Ιδιαίτερα σήμερα οι συνειδήσεις του κόσμου επαναπροσδιορίζονται και κτίζονται κοινωνικές συμμαχίες με ταξικό πρόσημο, με ανθρώπους που έχουν απορρίψει το παρελθόν και δεν θέλουν να το βρουν μπροστά τους, αλλά προσδοκούν σε μια αριστερή πολιτική απαλλαγμένη από πρόσωπα που έχουν ταυτιστεί με αντιλαϊκές πολιτικές. Αυτός είναι ο κόσμος, που έχει αηδιάσει από τις φθαρμένες πολιτικές του παρελθόντος, που μπορεί και ο ίδιος να ήταν ένα γρανάζι εκείνης της κατάστασης. Αυτός ο κόσμος θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, θα στηρίξει μια κυβέρνηση της αριστεράς, ανιδιοτελώς, αλλά με κριτική ματιά σε τακτικές και μεθόδους του παρελθόντος. Από αυτό τον κόσμο δεν περισσεύει κανείς, απ’ όπου και αν προέρχεται.

Τα στελέχη όμως της ΔΗΜΑΡ και των άλλων δυνάμεων που ο λαός έχει απορρίψει, αν μετάνιωσαν για τις επιλογές τους, μπορούν δημόσια να το πουν και να στηρίξουν το ΣΥΡΙΖΑ, όπως τα υπόλοιπα μέλη των Ο.Μ., στην προεκλογική περίοδο, αρνούμενοι τη συμμετοχή τους στα ψηφοδέλτια ως ένδειξη της ανιδιοτέλειάς τους.

Όσοι από θέσεις ευθύνης ασπάστηκαν και εφάρμοσαν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, ξεπούλησαν τη χώρα μας και παρέδωσαν το λαό για εκμετάλλευση στα κυρίαρχα οικονομικά συμφέροντα, δεν μπορούν και πάλι από θέσεις ευθύνης να παλέψουν μαζί του για την ανατροπή.

*Ο Τάσος Μαυρόπουλος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, συντονιστής του Τμήματος Σωμάτων Ασφαλείας

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Εκλογές, λοιπόν! Αυτό αποφάσισε η Βουλή. Αρνήθηκε να δώσει ουσιαστικά «ψήφο εμπιστοσύνης» 180 βουλευτών στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου για να της παρατείνει τον πολιτικό βίο επί ακόμη ενάμιση χρόνο. Παρόλο που αυτή η Βουλή βρίσκεται σε πλήρη δυσαρμονία με τη λαϊκή βούληση, συνειδητοποίησε φαίνεται ότι είναι καλύτερο για την ίδια να διαλυθεί και να δώσει τη θέση της σε μια νεοεκλεγμένη. Ποιος ξέρει, ίσως και να λειτούργησε το ένστικτο αυτοσυντήρησης του συστήματος, το οποίο σίγουρα δεν κινητοποιήθηκε για να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα υπέρ των Σαμαρά - Βενιζέλου. Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε φυσικά ότι η ΝΔ θα κερδίσει τις εκλογές, αλλά αυτήν τη στιγμή μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί ένας τέτοιος ισχυρισμός.

Στο διάστημα των τεσσάρων εβδομάδων που μεσολαβούν έως τις εκλογές, μπορεί φυσικά να αλλάξει το πολιτικό κλίμα, το οποίο σήμερα ευνοεί συντριπτικά τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για την ώρα φαίνεται αδύνατον να βγει η ΝΔ πρώτο κόμμα. Πέραν των δημοσκοπήσεων, φταίει και ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς. Αν όντως πιστεύει ότι η ΝΔ θα αναδειχθεί πρώτο κόμμα, τότε ήταν λάθος του που όλο το προηγούμενο διάστημα χαρακτήριζε τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές «εθνική καταστροφή» και «εθνική περιπέτεια». Γιατί θα ήταν «εθνική καταστροφή» οι εκλογές, αφού θα τις κερδίσει η ΝΔ; Αυτός ο χαρακτηρισμός είναι παράλογος! Αφού πρωθυπουργός είναι ο Αντώνης Σαμαράς, πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα διενεργήσει τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές θα είναι ο Αντώνης Σαμαράς και στη συνέχεια και πάλι πρωθυπουργός θα είναι ο Αντώνης Σαμαράς βάσει της βεβαιότητας ότι νικητής των εκλογών θα είναι η ΝΔ, πού ακριβώς βρίσκεται η... «εθνική καταστροφή» των εκλογών αυτών; Είναι εξόφθαλμο ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τον συλλογισμό του πρωθυπουργού! Να χαρακτηρίσει π.χ. «άσκοπη ενόχληση» τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές, το καταλαβαίνουμε.

Να χαρακτηρίζει, όμως, τις εκλογές «εθνική καταστροφή» όταν αυτός κυβερνούσε, αυτός κυβερνά και αυτός θα συνεχίσει να κυβερνά, όπως μας διαβεβαιώνει μέσω της ακράδαντης πίστης του στη νίκη της ΝΔ, σημαίνει ότι μας κοροϊδεύει αναφορικά με το τι θα γίνει στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου! Είναι προφανές ότι κανένας πολιτικός ηγέτης δεν ομολογεί την ήττα του κόμματός του πριν από μία εκλογική αναμέτρηση. Λογικό είναι να μην το κάνει φυσικά ούτε ο Αντώνης Σαμαράς και σε αυτό δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε. Από εκεί και πέρα, όμως, είναι εξαιρετικά πιθανή, στα όρια της βεβαιότητας, η εκλογική ήττα της ΝΔ και η κατάληψη της πρώτης θέσης από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και μόνο το γεγονός, άλλωστε, ότι η ΝΔ οδεύει προς τις βουλευτικές εκλογές, έχοντας υποστεί μια συντριπτική κοινοβουλευτική ήττα στις ψηφοφορίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, συνιστά ισχυρότατο μειονέκτημα που προδιαγράφει σχεδόν την ήττα της και στις βουλευτικές εκλογές! Ποιος εμπιστεύεται μια κυβέρνηση που μεταξύ δεύτερης και τρίτης και «φαρμακερής» ψηφοφορίας στη Βουλή για Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν κατορθώνει να συσπειρώσει, να προσελκύσει πολιτικά ή να δελεάσει με πολιτικά αξιώματα έστω και έναν, έναν μόνο, επιπλέον βουλευτή; Με πολιτικούς όρους το 168 από το 180 απέχει κυριολεκτικά έτη φωτός! Είναι η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας που μια κυβέρνηση αποτυγχάνει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας! Και για να μην πάμε στη δεκαετία του 1930, τα τελευταία σαράντα χρόνια, μετά την εκδίωξη της ξενόφερτης μοναρχίας με το δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974, όλες οι κυβερνήσεις κατόρθωσαν με το ζόρι ή με άνεση να επιβάλουν όποιον ήθελαν στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Πρώτη φορά κυβέρνηση αποτυγχάνει να τοποθετήσει τον εκλεκτό της ως Πρόεδρο και ως εκ τούτου οδηγείται η χώρα σε εκλογές! Επιπροσθέτως, αυτήν τη φορά δεν έχουμε τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ που επιβάλλουν τον άνθρωπό τους, αλλά έχουμε τη συγκυβέρνηση και ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, η οποία αποτυγχάνει πανηγυρικά να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας!

Πρόκειται για πολύ σοβαρότερο γεγονός, το οποίο προοιωνίζεται πολύ βαθύτερες πολιτικές αλλαγές από όσες φαντάζεται κανείς. Το γράφουμε και το ξαναγράφουμε, αλλά πιστεύουμε ότι το νόημα αυτών των εκλογών που θα γίνουν στις 25 Ιανουαρίου είναι ότι θα καταλύσουν οριστικά και αμετάκλητα τους κομματικούς συσχετισμούς δυνάμεων που έφερε η Μεταπολίτευση του 1974. Το Μνημόνιο διέλυσε εντελώς όχι απλώς το ΠΑΣΟΚ, αλλά απειλεί να στείλει στα Τάρταρα και τη ΝΔ, η οποία κατά τον Αντώνη Σαμαρά σίγουρα θα κερδίσει τις εκλογές!

ΠΗΓΗ: "ΕΘΝΟΣ"

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΟ ΑΠΕ

Για «βατερλό» της κυβέρνησης κάνει λόγο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, σχολιάζοντας με δηλώσεις του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων το αποτέλεσμα της τρίτης ψηφοφορίας στη Βουλή για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

«Το αποτέλεσμα ήταν βατερλό για την κυβέρνηση και προεξοφλεί μια μεγάλη ήττα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, του κυβερνητικού μπλοκ, στις επερχόμενες εκλογές», εκτιμά ο Παναγιώτης Λαφαζάνης. «Η επερχόμενη ήττα θα πάρει διαστάσεις συντριβής. Το σημερινό αποτέλεσμα θα είναι η εκκίνηση και η αφετηρία μιας λαϊκής χιονοστιβάδας υπέρ της προοδευτικής ανατροπής στη χώρα. Η χώρα δεν έχει καμία άλλη επιλογή για το μέλλον της από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές και μια κυβέρνηση, η οποία με σταθερότητα και συνέπεια θα εφαρμόσει ένα ξεκάθαρο ριζοσπαστικό -προοδευτικό πρόγραμμα», προσθέτει.

Σε ερώτηση αν είναι εφικτός στόχος η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ, ο Π. Λαφαζάνης σημειώνει: «Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι απαραίτητη για να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα προοδευτικό, διεξόδου από την κρίση και ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιτύχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ο ελληνικός λαός θα καταλάβει αυτή την ανάγκη για κοινοβουλευτική πλειοψηφία στον ΣΥΡΙΖΑ και θα τη δώσει με την ψήφο του και τους αγώνες του. Το αίτημα για κοινοβουλευτική πλειοψηφία στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αίτημα αλαζονείας ούτε κομματικού εγωισμού, είναι ανάγκη για να υπηρετήσουμε χωρίς εμπόδια ένα προοδευτικό πρόγραμμα ανόρθωσης, διεξόδου και αναγέννησης της χώρας».

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Κορώνα γράμματα οι ζωές των επιβατών στο βωμό του κέρδους

Συνέντευξη του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ στην Ευγενία Λουπάκη  στον Ραδιοφωνικό σταθμό "ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ"

 http://stokokkino.gr/podcast/ntalakogiorgos-30-12.MP3

Ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών μιλάει στο Κόκκινο και διατυπώνει τις αμφιβολίες του για το κατά πόσο λειτούργησαν ομαλά τα συστήματα ασφαλείας του πλοίου Norman Atlantic. Σύμφωνα μάλιστα και με τον τελευταίο έλεγχο του οχηματαγωγού πλοίου στο λιμάνι της Πάτρας, παρουσιάστηκαν κάποια προβλήματα που πρέπει να ερευνηθεί για το αν επιδιορθώθηκαν.