Την παράταση του ελληνικού προγράμματος έως και κατά έξι μήνες συζητούν οι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης, έτσι ώστε να δοθεί περισσότερος χρόνος για διαπραγματεύσεις με τη νέα κυβέρνηση μετά τις εκλογές σχετικά με το κλείσιμο του υφιστάμενου πακέτου διάσωσης, αλλά και για το τι θα επακολουθήσει στη συνέχεια, όπως μεταδίδει το Reuters σε αποκλειστικό του δημοσίευμα.
«Θα πρέπει να υπάρξει παράταση πέραν του Φεβρουαρίου. Είναι αναπόφευκτο», τόνισε αξιωματούχος της Ευρωζώνης. Σύμφωνα με τον ίδιο, η παράταση «θα μπορούσε να είναι κατά έξι μήνες».
Για να παραταθεί το πρόγραμμα, θα πρέπει να υποβληθεί σχετικό αίτημα από τη νέα ελληνική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.
Πηγές: Reuters, naftemporiki.gr
Την στιγμή που το μισό του παγκόσμιου πλούτου βρίσκεται στα χέρια του 1%, νέα έκθεση της Oxfam προειδοποιεί για την διεύρυνση των ανισοτήτων, λίγες ημέρες πριν από την Σύνοδο Κορυφής του οικονομικού φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας.
Πολιτικοί και δισεκατομμυριούχοι συγκεντρώνονται στην Ελβετία αυτή την βδομάδα στο πλαίσιο του οικονομικού φόρουμ. Την ίδια ώρα, η νέα έκθεση της Oxfam δείχνει ότι έως το 2016, με βάση τις σημερινές τάσεις, το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού θα κατέχει περισσότερο πλούτο απ' ότι το υπόλοιπο 99%.
Πριν από την ετήσια συνεδρίαση αυτής της εβδομάδας του παγκόσμιου φόρουμ, η φιλανθρωπική οργάνωση Oxfam θα ζητήσει από τους συμμετέχοντες στο Νταβός να κάνουν πράξη τις δεσμεύσεις τους για να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Σύμφωνα με μελέτη της βρετανικής οργάνωσης, το μερίδιο της περιουσίας που κατέχει το 1% παγκοσμίως διαμορφώθηκε στο 44% το 2009, στο 48% το 2014 και θα ξεπεράσει το 50% το 2016.
Η Oxfam ζητά από τα κράτη την υιοθέτηση ενός σχεδίου καταπολέμησης των ανισοτήτων, με αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, προώθηση των δωρεάν δημόσιων υπηρεσιών, μεγαλύτερη φορολόγηση του κεφαλαίου έναντι της εργασίας, θεσμοθέτηση κατώτερων μισθών και θέσπιση μέτρων κοινωνικής προστασίας για τους φτωχότερους.
Το 2014, τα μέλη της παγκόσμιας ελίτ κατείχαν κατά μέσο όρο 2,7 εκατομμύρια δολάρια ανά ενήλικα. Το υπόλοιπο του ενός πέμπτου (20%) των πλουσιοτέρων κατέχει το 46% της παγκόσμιας περιουσίας, τη στιγμή που το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν μοιράζεται παρά το 5,5% που απομένει σύμφωνα με την Oxfam.
Η διευθύντρια της οργάνωσης, Γουίνι Μπιανγίμα, ζητά την «οργάνωση εντός του έτους παγκόσμιας συνόδου κορυφής για τις χρηματοπιστωτικές-φορολογικές υποθέσεις, ώστε να ξαναγραφτούν οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί κανόνες».
Σε συνέντευξη της στην Guardian είπε ότι «οι διαστάσεις των ανισοτήτων σε παγκόσμια κλίμακα είναι κολοσσιαίες, το χάσμα ανάμεσα στις μεγάλες περιουσίες και τον υπόλοιπο πληθυσμό μεγαλώνει με ταχείς ρυθμού» και κάλεσε τους ηγέτες των χωρών του κόσμου να πλήξουν «τα ιδιωτικά συμφέροντα των μεγάλων που θέτουν εμπόδια στη διαμόρφωση ενός κόσμου μεγαλύτερης δικαιοσύνης και ευημερίας».
Πέρυσι η Oxfam είχε παρουσιάσει στο Νταβός έκθεση που έδειχνε ότι οι 85 πλουσιότεροι άνθρωποι στον πλανήτη κατέχουν τον ίδιο πλούτο με αυτόν που κατέχουν οι 3,5 δισεκατομμύρια των φτωχότερων ανθρώπων του παγκόσμιου πληθυσμού.
Ο πλούτος των 80 πλουσιότερων ανθρώπων διπλασιάστηκε το διάστημα 2009-2014. Πάνω από το 1/3 των 1.645 δισεκατομμυριούχων που περιλαμβάνονται στη λίστα του Forbes κληρονόμησαν ένα μέρος ή όλο τον πλούτο τους, ενώ το 20% έχουν συμφέροντα στον χρηματοοικονομικό τομέα. Οι πλουσιότεροι είναι αυτοί που υπόκεινται στο προνομιακό καθεστώς της υποφορολόγησης.
πηγη: tvxs.gr
Γράφει ο Κ. Αγραφιώτης
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα της 11ης Ιανουαρίου ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας έλεγε: «Θα έχετε ασφαλώς παρατηρήσει ότι το ΚΚΕ δεν θέτει τυχοδιωκτικά, γενικά και αφηρημένα, έξοδο μόνο από το νόμισμα, από το ευρώ. Αν η έξοδος από την ΕΕ και το ευρώ δεν συνδυαστεί με συγκεκριμένο σχέδιο - πρόγραμμα στην οικονομία, στην κοινωνία, με νέα κοινωνική οργάνωση σοσιαλιστική, με μονομερή διαγραφή του χρέους, με εργατική λαϊκή εξουσία, τότε θα είναι τυχοδιωκτισμός, πορεία στα τυφλά».
Είναι γεγονός ότι αυτή η τοποθέτηση προβλημάτισε πολλά μέλη και ψηφοφόρους του ΚΚΕ και ο λόγος είναι ότι το αίτημα για έξοδο από την ΕΕ χαρακτηρίζεται τυχοδιωκτισμός. Θα τεθεί το αίτημα αυτό, κατά το ΚΚΕ, μόνο με εργατική λαϊκή εξουσία. Δηλαδή, με απλά λόγια, όταν η εργατική τάξη και το ΚΚΕ θα έχουν την εξουσία. Δηλαδή, μετά την επανάσταση και τη νίκη. Ως τότε, κανένα τέτοιο ζήτημα δεν πρέπει να τίθεται. Γι' αυτό και από την δράση του το ΚΚΕ το έχει εξοβελίσει. Μέχρι πριν λίγο καιρό, δεν γινόταν καμιά αναφορά στην έξοδο από την ΕΕ ώσπου -κάτω από την κατακραυγή- η ηγεσία επανέφερε το σύνθημα. Δεν αρνείται την ανάγκη εξόδου από την ΕΕ, αλλά το ζήτημα αυτό το μεταθέτει μετά την επανάσταση. Μέχρι τότε, δεν πρέπει να τίθεται ως σύνθημα και μέτωπο δράσης που θα διαμορφώνει τη συνείδηση των εργαζομένων και θα δίνει ώθηση στο εργατικό και το λαϊκό κίνημα.
Σ’ αυτούς που θέτουν το ζήτημα της σύγκρουσης με την ΕΕ και το στόχο της αποδέσμευσης αποδίδει την κατηγορία ότι δρουν τυχοδιωκτικά τουλάχιστον, αν δεν είναι τυχοδιώκτες. Δύο ακόμη συνέπειες αυτής της θέσης είναι ότι ουσιαστικά το ΚΚΕ διαμηνύει στους ταξικούς αντιπάλους του και ιδιαίτερα στην ΕΕ και το μονοπωλιακό κεφάλαιο, ότι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν σχετικά με αυτή τη στρατηγική επιλογή τους. Ως την επανάσταση και τη νίκη της εργατικής τάξης δεν πρόκειται να αμφισβητήσει την ΕΕ. Η δεύτερη συνέπεια είναι ότι ουσιαστικά ταυτίζεται με την αστική τάξη και τα κόμματα της όσον αφορά την ανάγκη η χώρα να είναι εντός του ευρώ και της ΕΕ. Ακούσαμε ότι θα βρεθεί μπροστά σε κίνδυνο καταστροφής, ότι μόνο τους κεφαλαιούχους συμφέρει η εξέλιξη αυτή, αφού θα αγοράσουν τον πλούτο της χώρας μπιρ παρά. Ο φόβος μπροστά στην ανάληψη πρωτοβουλιών που οδηγούν σε σύγκρουση με τον αντίπαλο είναι ολοφάνερος. Μετάθεση όμως των μεγάλων αλλαγών κόντρα και ενάντια στην αστική τάξη για μετά την επανάσταση δυστυχώς οδηγεί στην αδράνεια, το λαό στην αποστράτευση και την υποταγή, σε τελική ανάλυση στο συμβιβασμό.
Να ξεκαθαρίσουμε ότι η επιλογή της αστικής τάξης να εντάξει τη χώρα στην ΕΕ είναι στρατηγική επιλογή. Θα λέγαμε πιο συγκεκριμένα ότι η ΕΕ είναι ο σημαντικότερος πυλώνας της αστικής στρατηγικής όχι μόνο για την ελληνική αστική τάξη, αλλά πανευρωπαϊκά. Σύγκρουση και πλήγματα στην ΕΕ και αγώνας για να διαμορφωθούν οι όροι για την αποδέσμευση σημαίνει πλήγματα στην βασικότερη επιλογή της αστικής τάξης, και τυχόν επιτυχία του, δηλαδή μεγάλη κρίση της ΕΕ, διάσπαση ή διάλυση της, θα σημάνει πολύ μεγάλη κρίση του ίδιου του καπιταλισμού. Μια μεγάλη δηλαδή ευκαιρία για το εργατικό κίνημα.
Κατά διαστήματα η ηγεσία του ΚΚΕ αμφισβητεί τη σημασία που έχει για την ελληνική αστική τάξη η ένταξη και η πορεία της χώρας στην ΕΕ. Αναφέρει ότι ισχυρά τμήματα του ελληνικού κεφαλαίου έχουν συμφέροντα στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Ρωσία και την Κίνα και η έξοδος της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ θα τα ωφελούσε σημαντικά και γι' αυτό την επιδιώκουν και την προωθούν. Τίποτα αναληθέστερο. Η ελληνική αστική τάξη καθώς και τα τμήματα των μεσαίων στρωμάτων που συμμαχούν μαζί της, ανεξαρτήτως επιμέρους συμφερόντων, ομόθυμα στηρίζουν την επιλογή της ένταξης στην ΕΕ και αυτό γιατί ακριβώς πρόκειται για στρατηγική επιλογή, για το πραγματικό και ουσιαστικό στήριγμα του ελληνικού κεφαλαίου. Δεν το βλέπει όποιος εθελοτυφλεί. Δεν αποκλείεται στην πορεία η ίδια, η αστική τάξη πανευρωπαϊκά να επιλέξει όχι αυτή τη μορφή της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, αλλά κάτι άλλο. Μπορεί οι ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις να οδηγήσουν σε διάσπαση της ΕΕ. Όλα αυτά είναι θεωρητικά. Μ’ αυτή την έννοια δεν αποκλείεται να συμβούν. Σήμερα όμως για την αστική τάξη είναι τεράστιας σημασίας η παρουσία της Ελλάδας στην ΕΕ και την υπεράσπιση αυτής επιλογής την έχει σε πρώτη προτεραιότητα.
Το ΚΚΕ, από την εποχή της σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ, ήταν κατηγορηματικά αντίθετο. Στη συνέχεια αντιτάχθηκε στην ένταξη, δούλεψε εναντίον των συνεπειών της για την εργατική τάξη και το λαό, θέτοντας μετ’ επιτάσεως το ζήτημα της αποδέσμευσης και αναπτύσσοντας μεγάλους αγώνες. Αντιτάχθηκε στη συνθήκη του Μάαστριχτ και στη μετατροπή της ΕΟΚ σε ΕΕ, εναντίον της ΟΝΕ και του ευρώ. Οι θέσεις αυτές και οι αγώνες αυτοί βοήθησαν το κόμμα να ξεχωρίσει στην εργατική τάξη και στο λαό, να αποκτήσει κύρος και επιρροή. Ως την… κοσμοσωτήρια ημέρα που η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ μετέθεσε τον αγώνα και τη λύση του προβλήματος της ΕΕ μετά την επανάσταση και ακύρωσε τον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, φαίνεται ότι το ΚΚΕ βάδιζε σε τυχοδιωκτικό δρόμο. Μετά την αμφισβήτηση ολόκληρης της ιστορικής διαδρομής του, την αμφισβήτηση της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του μαρξισμού λενινισμού ήρθε η ώρα να απευθυνθεί στο ΚΚΕ και η κατηγορία του τυχοδιωκτισμού.
Το ερώτημα που θέτουμε είναι: «Αν είναι τυχοδιωκτισμός ο αγώνας εναντίον της ΕΕ τότε τι είναι η υποστολή του αγώνα εναντίον της; Τι είναι η ταύτιση με τη ΝΔ και γενικότερα τον αστικό πολιτικό κόσμο στο τεράστιας σημασίας ζήτημα: να μείνει η Ελλάδα εντός ευρώ και ΕΕ ή -με τον αγώνα των εργαζομένων- να διεκδικήσει την αποδέσμευση της;».
πηγη: ergatikosagwnas.gr