Πρόταση Μέρκελ-Μακρόν Δημήτρης Τζιαντζής ▸ Με αντιλαϊκές δεσμεύσεις θα συνοδεύεται κάθε είδους χρηματοδότηση Ιστορικής σημασίας στροφή και βήμα «σύγκλισης και ενοποίησης» χαρακτηρίζει μερίδα του φιλοευρωπαϊκού τύπου τη φιλόδοξη πρόταση Μέρκελ-Μακρόν για σύσταση ενός κοινού «Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης» ύψους 500 δισ. ευρώ, με τα ερωτήματα και τις επιφυλάξεις ωστόσο να είναι μεγάλα. Πάντως και μόνο το γεγονός ότι οι ηγέτες της ΕΕ αναγκάζονται να συζητήσουν για μια μορφή αμοιβαιοποίησης χρέους –κάτι που το Βερολίνο απέρριψε μετά βδελυγμίας πριν 10 χρόνια– δείχνει πόσο βαθιά και επικίνδυνη είναι η κρίση. Σύμφωνα με την αρχική πρόταση, η διαχείριση του ταμείου θα περνά μέσα από τον προϋπολογισμό των «27», θα χρηματοδοτείται από χρέος που έχει εκδοθεί στο όνομα της ΕΕ, η αποπληρωμή του θα γίνει σε βάθος χρόνου και οι πόροι του θα διοχετεύονται στις χώρες και τις περιφέρειες εκείνες που έχουν πληγεί περισσότερο από τον κορονοϊό. Διόλου τυχαία, η πρωτοβουλία αυτή –που μένει να…

Από το πρόσφατο διάγγελμα του Κ. Μητσοτάκη Πηγή: Eurokinissi «Όπως κερδίσαμε τη μάχη της υγείας, θα νικήσουμε και στον πόλεμο της οικονομίας. Θα πρέπει, όμως, να επιδείξουμε την ίδια πειθαρχία, την ίδια προσαρμοστικότητα και την ίδια αλληλεγγύη», είπε προχτές ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του, καλώντας το λαό να «βάλει πλάτη» για να ξεπεράσει το κεφάλαιο με τις μικρότερες δυνατές απώλειες την οικονομική κρίση. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η κυβέρνηση ζητάει ξανά από το λαό «να βγάλει το φίδι από την τρύπα» για τη νέα κρίση και να το κάνει μάλιστα «πειθαρχημένα» και αδιαμαρτύρητα. Να μην πει δηλαδή κουβέντα όταν θα χάνει τη δουλειά του, όταν θα δει το μισθό του να μειώνεται και τη σύμβασή του να διαλύεται, όταν θα αναγκαστεί να κλείσει το μαγαζί του επειδή κατέρρευσε από τα χρέη. Και βεβαίως, όταν η κυβέρνηση και η ΕΕ θα του στείλουν τη «λυπητερή» για τα μέτρα που τώρα αποφασίζουν,…

Να επιβιώσουν με μισθούς και επιδόματα που θα κινούνται από τα 400 μέχρι τα 534 ευρώ ή στην καλύτερη περίπτωση με το κατώτατο μισθό των 650 ευρώ (μεικτά) ή 546 ευρώ (καθαρά) καλεί η κυβέρνηση εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και ανέργους για το επόμενο (ακαθόριστο) χρονικό διάστημα, έτσι όπως αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στα μέτρα που ανακοίνωσε σε διάγγελμα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και εξειδίκευσαν οι υπουργοί του. Την ίδια στιγμή που οι κυβερνώντες κάλεσαν το λαό να αποδεχθεί να πληρώσει και πάλι τις συνέπειες της κρίσης, επιβιώνοντας μέσα σε δραματικές συνθήκες και κάνοντας μόνιμο «σύντροφό» του τη φτώχεια, πρόσφεραν νέες γενναίες παροχές προς το μεγάλο κεφάλαιο. Η κυβέρνηση όχι μόνο εξήγγειλε νέα μείωση φόρων και «ζεστό» χρήμα προς τους επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά έφτασε και δια στόματος του υπουργού Ανάπτυξης να καλεί ταυτόχρονα τους εργαζομένους σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες «να σκέφτονται τους εργοδότες τους»! Το πρόγραμμα της κυβέρνησης με το βαρύγδουπο τίτλο…

Δυστυχώς η απάντηση που δίνουμε στο ερώτημα του τίτλου, θα στενοχωρήσει Νεοδημοκράτες και Συριζαίους, γιατί αυτή δεν μπορεί να είναι ούτε πως «είχε στηθεί παραδικαστικό κύκλωμα», όπως θέλουν οι πρώτοι, ούτε «καλύπτουν το σκάνδαλο Novartis», όπως θέλουν οι δεύτεροι. Από αυτά που είπε σήμερα στη Βουλή ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης, όπως και από όσα έχουν καταθέσει τόσους μήνες στην Προανακριτική Επιτροπή όσοι τον κατηγορούν, προκύπτει μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα της Δικαιοσύνης: Καθόλου κολακευτική για όσους «πίνουν νερό στο όνομα» του συγκεκριμένου θεσμού. Μάλιστα, η αναμενόμενη υπερψήφιση της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας για διεύρυνση του κατηγορητηρίου κατά του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, ώστε να διερευνηθεί το αν παρενέβαινε στην λειτουργία της δικαιοσύνης γενικώς, είναι βέβαιο ότι θα καταλήξει να γίνει «μια τρύπα στο νερό». Το ίδιο θα συμβεί φυσικά και με την διερεύνηση του σκανδάλου Novartis, που αντικειμενικά θα οδηγηθεί στο περιθώριο των αναζητήσεων του κοινοβουλίου. Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι: Τα…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ Είναι ξεκάθαρο ότι τις τελευταίες βδομάδες η Αγκυρα επιχειρεί μια ακόμη κίνηση στην παρτίδα που παίζεται εδώ και δεκαετίες στην σκακιέρα του Αιγαίου. Με την κίνηση αυτή η τουρκική ηγεσία διευκρινίζει ότι δεν είναι μόνο κάποιες μικρές νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο των οποίων το καθεστώς κυριαρχίας είναι αδιευκρίνιστο, αλλά υπάρχουν και μεγάλα νησιά – το σύνολο των νησιών στο ανατολικό Αιγαίο τα οποία η Ελλάδα κατέχει παράνομα. Η επιχειρηματολογία που αναπτύσσει και επίσημα διατυπώνει η τουρκική πλευρά είναι απλή: Τα νησιά στο ανατολικό Αιγαίο αποδόθηκαν στην Ελλάδα υπό τον όρο να είναι αποστρατιωτικοποιημένα . Από τη στιγμή, λοιπόν, που η Ελλάδα τα οχύρωσε παραβιάζει τις Συνθήκες με τις οποίες τα πήρε στην κατοχή της. Το τουρκικό αφήγημα οικοδομείται τον τελευταίο καιρό καταρχήν με θεωρητικές «επιστημονικές» προσεγγίσεις, οι οποίες διακινούνται μέσω δημοσιεύσεων και βιβλίων, στη συνέχεια αυτές οι απόψεις υιοθετούνται και διατυπώνονται δημόσια με δηλώσεις από κορυφαία στελέχη…

Παναγιώτης Μαυροειδής ▸ Το ποιος θα πληρώσει αυτήν την κρίση θα είναι το πεδίο μιας σκληρής κοινωνικο-ταξικής αντιπαράθεσης Αν είναι κάτι βέβαιο για την περίφημη «επόμενη μέρα», είναι ότι αυτή όχι μόνο δε θα είναι «κανονική» αλλά θα είναι βαριά συννεφιασμένη. Η ανησυχία δεν αφορά μόνο και κυρίως τον κορονοϊό, παρότι οι κίνδυνοι δεν έχουν παρέλθει. Στην ουσία, δεν υπήρξε αντιμετώπιση της πανδημίας αλλά «κρυφτούλι» με αυτήν. Το αποτέλεσμα ήταν θετικό από την άποψη του κέρδους πολύτιμου χρόνου, ο οποίος όμως κάθε άλλο παρά αξιοποιήθηκε από πλευράς κυβέρνησης με γενναία μέτρα ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος υγείας. Το στίγμα της «επόμενης μέρας» αφορά κυρίως τις τεράστιες επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Η κυβέρνηση ανησυχεί για τη «διάσωση» των επιχειρήσεων, των καπιταλιστών ιδιοκτητών τους, την εξυπηρέτηση του χρέους και την τήρηση των δημοσιονομικών υποχρεώσεων, έναντι των αφεντικών της στην ευρωζώνη. Από την άλλη, η αγωνία των εργατικών και λαϊκών οικογενειών αφορά την εκτίναξη…

Καλλιτέχνες και συγγραφείς από όλο τον κόσμο ζητούν την άρση του αποκλεισμού της Γάζας, αιτούμενοι παράλληλα και την επιβολή στρατιωτικού εμπάργκο εις βάρος του Ισραήλ, μέχρις ότου σεβαστεί τις υποχρεώσεις του βάσει του διεθνούς δικαίου. Ανάμεσα τους, περιλαμβάνονται ονόματα όπως του Μπράιαν Ίνο, των Massive Attack, του Κεν Λόουτς, του Πίτερ Γκάμπριελ, του Ρότζερ Γουότερς αλλά και γνωστών Ελλήνων δημιουργών όπως ο Γιάννης Αγγελάκας, ο Παντελής Βούλγαρης, η Δήμητρα Γαλάνη, η Κάτια Γέρου, ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Ιωάννα Καρυστιάνη, ο Κυριάκος Κατζουράκης και ο Δημήτρης Πιατάς. Στην ανοιχτή επιστολή τους αναφέρουν ότι “τα περίπου δύο εκατομμύρια κάτοικοι της Γάζας, κυρίως πρόσφυγες, αντιμετωπίζουν θανάσιμο κίνδυνο στην μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου.” Πολλές διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν απευθύνει έκκληση για την άρση του ισραηλινού αποκλεισμού, ώστε η Γάζα να μπορέσει να αντιμετωπίσει την πανδημία, που την βρίσκει με τρομακτικές ελλείψεις σε ιατρικό εξοπλισμό. Το BDS Greece συμμετέχει στην πανευρωπαϊκή συλλογή υπογραφών, η…

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει από χτες ότι η Κομισιόν έκανε δεκτές πολλές από τις προτάσεις της για την επανέναρξη της τουριστικής περιόδου, οι οποίες αποτελούν στην πλειοψηφία τους αιτήματα των μεγαλοξενοδόχων, των τουριστικών πρακτόρων και των ομίλων στις αερομεταφορές. Την ίδια ώρα που κουνάει προκλητικά το δάχτυλο στο λαό και τον «καθιστά υπεύθυνο» για ενδεχόμενη νέα έξαρση του κορονοϊού, η κυβέρνηση πραγματικά... εξαφανίζει την πανδημία όταν πρόκειται να διαπραγματευτεί για τα συμφέροντα των ομίλων του Τουρισμού και το «άνοιγμα» της οικονομίας! Αποκαλυπτικό είναι, για παράδειγμα, το γεγονός ότι η κυβέρνηση στήριξε ένθερμα το μέτρο που αποφάσισε τελικά η Κομισιόν, να έρχονται οι πτήσεις από το εξωτερικό γεμάτες, χωρίς κανένα κενό ανάμεσα στα καθίσματα, «καθώς αυτό θα καθιστούσε τις πτήσεις μη οικονομικές με αμφισβητήσιμα οφέλη για την υγεία»! Ο ένας πάνω στον άλλο δηλαδή, για να ανακάμψουν οι αεροπορικές εταιρείες από τη χασούρα της προηγούμενης περιόδου και να αντιμετωπίσουν με καλύτερες προϋποθέσεις…

Γεράσιμος Λιβιτσάνος ▸ Ενισχύεται η όσμωση και το παραμύθι περί προοδευτικών λύσεων Συνεχείς είναι οι διεργασίες και οι πολιτικές ζυμώσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Κινήματος Αλλαγής, αφού και οι δύο σχηματισμοί «νιώθουν» πιεσμένοι από τη δημοσκοπική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας. Μεταξύ τους παίζεται το παιχνίδι της «γάτας με το ποντίκι». Τα συνεχή «ανοίγματα» του ΣΥΡΙΖΑ συναντούν το «παζάρεμα» του ΚΙΝΑΛ που διεκδικεί, για την ώρα, μεγαλύτερο μερίδιο στον χώρο του κέντρου. Χωρίς, μάλιστα, να αποκλείει συμπράξεις προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Στο πολιτικό επίπεδο η εξέλιξη δεν σηματοδοτεί τίποτα περισσότερο από τη διάθεση του ΚΙΝΑΛ να ανακτήσει έναν σταθερό πολιτικό ρόλο και την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να επανατοποθετηθεί πιο «κεντρώα» στην παλέτα της αστικής διαχείρισης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί την τακτική των προσεγγίσεων προς το ΚΙΝΑΛ, εξαιτίας της δημοσκοπικής του στασιμότητας, και θεωρεί πως θα αποκτήσει δυναμική, όταν «αποκρυσταλλωθεί» η πρόταση περί «προοδευτικής διακυβέρνησης». Παράλληλα, καταγράφεται κοινή προσέγγιση σε σειρά πολιτικών ζητημάτων, όπως φάνηκε…

...λίγο, όπως στα τηλεοπτικά μεσημεριανάδικα, ας πούμε ως κοινωνικό ακολουθητισμό, όπου νεόπλουτοι, και ανελισσόμενοι νέοι και μεσήλικοι, αναμασούν αυτάρεσκα διάφορα τσιτάτα ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ* Κάποτε, εκεί στη περίοδο του ρομαντισμού (πρώτο ήμισυ 19ου αιώνα), όταν άλλαζε το κοινωνικό τοπίο (εκβιομηχάνιση, αστυφιλία, αστικές εξεγέρσεις κ.λπ.), η φυγή από την πραγματικότητα, η μελαγχολία, η αυτοπάθεια, συνιστούσαν, προνόμιο της τάξης των ευγενών αλλά και των αστών, καθώς τους έδινε τη δυνατότητα να μιλήσουν αυτάρεσκα για τον εαυτό τους, να βιώσουν τη μοναξιά, το μονόλογο. Κοντολογίς να γνωρίσουν τα όρια, να ελέγξουν το θυμικό τους, να αποκτήσουν βάθος (εσωτερικότητα), σταθεροποιώντας μηχανισμούς αυτοελέγχου (ψυχισμός). Η φθίση έγινε τρόπος εμφάνισης. Γοητευτικό ήταν επίσης να δείχνει κανείς φιλάσθενος ενώ ήταν χυδαίο να τρώει με όρεξη (βλ. Σούζαν Σόνταγκ, Η νόσος ως μεταφορά – το ΑIDS και οι μεταφορές, Ύψιλον 1993). Αυτό μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας κάποια σχόλια τις τελευταίες ημέρες για τη σημερινή πανδημία. Αυτή εμφανίζεται, λίγο…