Αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες στην έρμη πατρίδα μας είναι (μια ακόμα) κορύφωση ενός από τους πιο χυδαίους μηχανισμούς προπαγάνδας που βιώσαμε ποτέ. Θέμης Τζήμας Αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες στην έρμη πατρίδα μας είναι (μια ακόμα) κορύφωση ενός από τους πιο χυδαίους μηχανισμούς προπαγάνδας που βιώσαμε ποτέ. Με πρωταγωνίστρια τη ΝΔ και με κομπάρσους τα πολιτικά πτώματα που λέγονται ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, όποτε η επικαιρότητα υπάρχει περίπτωση να εκπλήξει ακόμα και το πλέον «εκ-μιθριδατισμένο» στη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού και στην οργανωμένη μαφιόζικη-παρακρατική λειτουργία κοινό, τα συστημικά μέσα ενημέρωσης έρχονται μαζί με την πρώην κυβέρνηση να εφεύρουν μια «επικαιρότητα». Μετά το σόου με τους φόρους (στο οποίο πρωταγωνίστησαν τα τραγελαφικά πρόσωπα, τα οποία στεγάζουν το ΚΙΝΑΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ στις τάξεις τους και μάλιστα ως στελέχη πρώτης γραμμής), η εσωτερική ειδησεογραφία κινήθηκε πάνω σε δύο πραγματικά ζητήματα: το ένα ήταν οι αποδείξεις κατάρρευσης του ΕΣΥ, μέσα από τα…

Η υπόθεση της διπλής δολοφονίας του επαγγελματία δολοφόνου και του γαμπρού του στον   Κορυδαλλό μπορεί να ξετυλίξει τη μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση της μεταπολίτευσης. Η εμπλοκή όμως κορυφαίων οικονομικών παραγόντων του τόπου καθώς και ανθρώπων των ΜΜΕ,  καθιστά την εξιχνίαση της υπόθεσης ως όνειρο θερινής νυκτός στην Ελλάδα που κάνει ακόμα και την Κολομβία να μοιάζει υπόδειγμα του «νόμος και τάξη». Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο Βασίλης Ρουμπέτης εμπλέκεται στα συμβόλαια δολοφονίας δύο δημοσιογράφων: Του Στέφανου Χίου και του Κώστα Βαξεβάνη. Τα παραπάνω έγραφε μόλις χτες ιστοσελίδα του ομίλου ΜΜΕ του Γ. Φιλιππάκη. Σήμερα αυτά που φέρνει στην δημοσιότητα ο ιστότοπος του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου μάλλον σε σκηνικό στην Μπογκοτά της Κολομβίας παραπέμπουν. όπως γράφει το συγκεκριμένο άρθρο. Αντιγράφουμε ένα απόσπασμα του Η υπόθεση του Βασίλη Ρουμπέτη θα μας απασχολεί για καιρό αφού σε αυτήν εμπλέκονται μία σειρά από εκπροσώπους της ελληνικής ελίτ η οποία ως φαίνεται τον είχε αναλάβει υπό την προστασία της. …. Την ώρα που χιλιάδες ελληνόπουλα με πτυχία και περγαμηνές ψάχνουν απεγνωσμένα για μία δουλειά,…

  Την προηγούμενη τετραετία στην ελληνική Βουλή, τα νομοσχέδια της ΝΔ είχαν τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστό 50% και του ΠΑΣΟΚ κατά 70%. Το ίδιο διάστημα όμως, στο Ευρωκοινοβούλιο, τα ίδια αυτά κόμματα, απαλλαγμένα από τους όποιους ...δισταγμούς για τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η απροκάλυπτη στρατηγική τους σύμπλευση, την επιβεβαίωσαν σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό. Τα στοιχεία που επεξεργάστηκε και αποκαλύπτει σήμερα ο «Ριζοσπάστης» μιλάνε από μόνα τους: Από την αρχή της τρέχουσας θητείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Ιούλης 2019) πραγματοποιήθηκαν λίγο περισσότερες από 1.300 τελικές ψηφοφορίες στην Ολομέλεια. Απ' αυτές, στις 1.188 συμμετείχαν και τα τρία κόμματα. Σε αυτό το πολύ μεγάλο δείγμα, το ποσοστό ταύτισης ανάμεσα στα τρία κόμματα, ανεξάρτητα από το αν έχουν ψηφίσει «υπέρ», «κατά» ή «λευκό», διαμορφώθηκε ως εξής: -ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ 81,9% -ΝΔ - ΠΑΣΟΚ 94,69% -ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ 79,79% -ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ 76,01%! Στο παραπάνω δείγμα των 1.188 ψηφοφοριών, «υπέρ»…

  «Τώρα μόνο ΚΚΕ – Αυτοδύναμη Αντιπολίτευση». Πρόκειται για ένα από τα βασικά συνθήματα που προτάσσει το ΚΚΕ για τις εκλογές στις 25 Ιούνη, μαζί με το «ΚΚΕ η μόνη αντιπολίτευση». Τελικά σε ποιον απευθύνεται και τι στοχεύει;   Απέναντι στην περίοδο αυξημένων δυσκολιών και απαιτήσεων, που διαμορφώνεται μετά και το αποτέλεσμα των εκλογών στις 21 Μάη, το ΚΚΕ δεν επιλέγει να επικεντρώσει στην αποκάλυψη του αντιλαϊκού προγράμματος αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων με αυστηρή τήρηση των απαιτήσεων της ΕΕ και του κεφαλαίου, που θα προωθήσει η επόμενη κυβέρνηση (της ΝΔ) και να αντιπαραθέσει ένα συνολικό πρόγραμμα σύγκρουσης με την αστική γραμμή προετοιμάζοντας την ανατροπή της, που φυσικά θα κριθεί στην αντιπολίτευση των αποφασιστικών αγώνων σύγκρουσης και όχι απλής διαμαρτυρίας. Δεν επεξεργάζεται και δεν προβάλλει ένα πρόγραμμα πολιτικών στόχων ανατροπής από τη σκοπιά των εργατικών λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων, που θα μπολιάσει και τους αγώνες του κινήματος. Απεναντίας, όπως είδαμε, αρνείται ή αναβάλλει…

  Πόσες πιθανότητες έχει ο ελληνικός στρατός να βομβαρδίσει το φράγμα του Μαραθώνα ή του Μόρνου; Οι πιθανότητες να έχει ανατινάξει ο ρωσικός στρατός το φράγμα της Νέας Κάχοβκα στον ποταμό Δνείπερο είναι ακόμη λιγότερες! Ο εκπρόσωπος Τύπου του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πιεσκόβ, κατηγόρησε την Ουκρανία ως υπαίτια της ανατίναξης, υποστηρίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο θέλει να καλύψει τις αποτυχίες της στην πολυαναμενόμενη εαρινή αντεπίθεση που μαίνεται εδώ και δύο ημέρες. Δεν ξέρουμε αν μπορεί να αξιολογηθεί μέχρι σήμερα η επιτυχία της ουκρανικής αντεπίθεσης δεδομένου ότι όπως συνέβη και το φθινόπωρο απαιτούνται πολλές ημέρες ως και εβδομάδες για να κριθεί με ασφάλεια η επιτυχία της. Ο πιο ασφαλής τρόπος να μάθουμε: Ποιος κερδίζει; Το σίγουρο είναι ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους η Ρωσία μόνο πλήγματα και ζημιές καταγράφει από την ανατίναξη του φράγματος στο Ντονμπάς κι άλλοι τόσοι λόγοι για τους οποίους η Ουκρανία μόνο οφέλη και πλεονεκτήματα…

  Μήπως θέλουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και την «Πλεύση Ελευθερίας»; Πως συγκεντρώνει τέτοια ποσοστά; Πολλοί ρωτούν και αναρωτιούνται. Από που ως που; Δυο περιστατικά ίσως είναι κατατοπιστικά και βοηθούν για να απαντηθεί το ερώτημα αλλά και να κατανοηθεί το πως παίζεται γενικότερα το παιχνίδι της πριμοδότησης. Την προηγούμενη βδομάδα στο Μέγαρο Μουσικής παρουσιάζονταν και βραβεύονταν οι χορωδίες από τα σχολεία της Αθήνας. Παρόντες εκατοντάδες άνθρωποι, γονείς, μαθητές, συγγενείς. Έδωσε κάποια βραβεία ο δήμαρχος Αθηναίων. Και ακολούθως καλείται η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Με ποια ιδιότητα ακριβώς; Κανείς δεν ξέρει. Φτάνει εκείνη της ευνοούμενης κάποιων παραγόντων; Ανεβαίνει στη σκηνή, βγάζει ένα μικρό λογίδριο, με θέμα τις εκλογές, κατεβαίνει. Μετά από λίγο καλείται ο Σπύρος Μπιμπίλας, υποψήφιος του κόμματος της Κωνσταντοπούλου, να απονείμει και αυτός. Το δικό του δεν ήταν λογίδριο. Ήταν ένας κανονικός προεκλογικός λόγος. Ποιος του κάλεσε; Με ποια ιδιότητα; Με ποιο δικαίωμα προεκλογικής εμφάνισης; Περιστατικό δεύτερο.…

Η φορολογία μερισμάτων είναι χαμηλή στην Ελλάδα και παρότι λέει ο Σκέρτσος και το άθροισμα φόρου μερίσματος και εταιρικού είναι από τα χαμηλότερα στην Ε.Ε..     Στα κανάλια έχουν αμολήσει λυτούς και δεμένους για να στηρίξουν φωνασκώντας και ασχημονώντας όχι απλά την ΝΔ, ως φορέα οικονομικών εξυπηρετήσεων στο κεφάλαιο, αλλά την ίδια την ιδέα της αναλογικής φορολόγησης ώστε να οδηγήσουν τη φορολόγηση σε έναν εξισωτικά ισοπεδωτικό δρόμο που θα περιλαμβάνει μόνο οριζόντιους φόρους στην εργασία και έμμεσους φόρους στην κατανάλωση, ενώ θα αφήνει στο απυρόβλητο τα επιχειρηματικά κέρδη. Πρόκειται για πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία τουλάχιστον στην Δυτική Ευρώπη, την ένταση της οποίας συναντάς μόνον εν μέρει σε χώρες τις Βαλτικής. Αν τα κανάλια λειτουργούν σαν ιεροψάλτες αυτής της τρομακτικής αντίληψης, ο Ευαγγελιστής της είναι ο πρώην Γενικός Διευθυντής του ΣΕΒ, νυν άνθρωπος του ΣΕΒ στην κυβέρνηση, Άκης Σκέρτσος. Ελάτε να πάρετε σχεδόν αφορολόγητα μερίσματα Ο φόρος επί των μερισμάτων για τον…

  Επί τόσους μήνες τώρα, όσο σχεδόν διαρκεί και εκτυλίσσεται η προεκλογική περίοδος, υπάρχει μια αιδήμων σιωπή για ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα της ζωής της χώρας. Το θέμα του πολέμου. Έχουμε συμπληρώσει χρόνο (και τέσσερις μήνες) απ’ όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία και δεν δείχνει πως θα λήξει σύντομα. Τον πυροδοτούν κάθε ημέρα ΗΠΑ και ΝΑΤΟ με προφανείς επιδιώξεις. Η Ελλάδα δεν είναι απλώς μέλος του ΝΑΤΟ και άρα συμμέτοχος στον σχεδιασμό αυτής της βαρβαρότητας, αλλά και άμεσο και ενεργό μέρος του πολέμου. Εξ άλλου ο πρωθυπουργός πριν μερικούς μήνες δήλωσε με σαφήνεια πως βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία. Μήπως παραγνώρισε τι σημαίνει αυτό; Προφανώς όχι. Είναι η πλήρης ευθυγράμμιση, ενός «προβλέψιμου» συμμάχου των ΗΠΑ. Ο «δικτάτορας» Ερντογάν, μέλος του ΝΑΤΟ είναι κι αυτός, κρατάει σοφές αποστάσεις. Δεν καταλαβαίνει τόσο καλά τη γεωστρατηγική όσο οι δικοί μας και υποκύπτει στη γοητεία του Πούτιν και στα ιδιοτελή του…

  Μια βδομάδα από τις εκλογές και περάσαμε, σ’ αυτόν τον λίγο χρόνο, από πολλά (αρνητικά) συναισθήματα. Κυρίως έκπληξη, οργή και φόβο. Εγκατεστημένο φόβο για το τι μας περιμένει. Συνήθως, μετά από κάθε εκλογή αποκαθίσταται μια τάξη. Στα αισθήματα κυρίως. Αυτή τη φορά όχι. Ο δεξιά κυριαρχία δεν προμηνύει τίποτα καλό για το λαό, ανεξάρτητα από τα όποια κέρδη, μικρά και αμφίβολα, απέσπασαν κάποιες δυνάμεις της Αριστεράς.   Οι τοίχοι με τις υποσχέσεις των αφισών που τους διακοσμούν (άλλες σέρνονται στα ρείθρα περιμένοντας τη βροχή) αποσύρονται σταδιακά από το πολιτικό προσκήνιο, εκπέμποντας ασφαλώς μια λύπη για τους ηττημένους και μια συγκατάβαση προς τους νικητές. Αυτή τη φορά όμως φαίνεται πως οι τοίχοι σα να διατηρούν την ετοιμότητά τους, αλλά χωρίς σοβαρές υποσχέσεις. Πρόσωπα και συνθήματα και στόχοι σα να εκπέμπουν μια ειρωνεία. Πίσω από την ειρωνεία και μέσω της ειρωνείας των τοίχων, ωστόσο, εκπέμπεται η  αμφιβολία που εγκαθίσταται. Τι ακριβώς πιστεύουμε;…

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσχώρησε στο κόμμα της σταθερότητας κι εκεί ηττήθηκε   Η εκλογική καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα από τα κεντρικά θέματα συζήτησης. Ο Αλέξης Τσίπρας την απέδωσε στην ήττα της «στρατηγικής της απλής αναλογικής», καθώς «οι προοδευτικές δυνάμεις στις οποίες τείναμε το χέρι της συνεργασίας καθ’ όλη τη προεκλογική περίοδο είχανε μέτωπο σχεδόν αποκλειστικά ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ» και μάλιστα «πανηγυρίζανε περισσότερο από τους νεοδημοκράτες για την πτώση των ποσοστών του». Η αλήθεια στην ερμηνεία του Α. Τσίπρα είναι η αμηχανία για την κυβερνητική του πρόταση και όχι η αποτυχία της απλής αναλογικής που ποτέ δεν καθιέρωσε. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνέδεσε την τύχη του, από το 2012 και μετά, με τις κυβερνητικές προτάσεις, πατεντάροντας τον όρο «κυβερνώσα Αριστερά». Έτσι απογειώθηκε σε μια περίοδο έντονης πολιτικής κρίσης, με τις αναγκαίες όμως επαγγελίες για ανατροπές του μνημονιακού οδοστρωτήρα, έστωκαι μέσα στην ΕΕ και την ευρωζώνη. Η κυβέρνησή του, μετά τον Σεπτέμβριο του 2015,…