Του Στάθη Το ερώτημα, σε ποιον πλανήτη ζει (τουλάχιστον τα τελευταία 3-4 χρόνια) ο κ. Σαμαράς, θα το απαντήσει κάποτε η επιστήμη. Ισως μάλιστα να μην αργήσει. Διότι το ερώτημα περί ζωής σε ορισμένους εξωπλανήτες δέχεται μάλλον καταφατική απάντηση, αφήνοντας μόνον το ερώτημα περί νοήμονος ζωής να χάσκει ακόμα αναπάντητο.   Πέραν όμως των επιστημονικών αυτών ερωτημάτων, το θέμα της νοήμονος ζωής στην Ελλάδα έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση. Δεν εξηγείται αλλιώς η απόφανση Σαμαρά ότι «βγαίνουμε απ’ το Μνημόνιο» και μάλιστα ότι «βγαίνουμε από την κρίση ισχυρότεροι»!!! Ισχυρότεροι σε τι; σε μισθούς; σε αγοραστική δύναμη; σε παραγωγική ανάπτυξη; σε διοικητική ευρυθμία; με δικαιότερο και πιο αποδοτικό φορολογικό σύστημα; Σε τι;   Γιατί όμως ο κ. Σαμαράς δηλώνει ότι «βγαίνουμε ισχυρότεροι απ’ την κρίση»; Γιατί αισθάνεται την ανάγκη να δουλέψει τον εαυτόν του; Και λέω τον εαυτόν του, διότι ουδέναν άλλον μπορεί να δουλέψει πια με τέτοιες φενάκες. Γιατί ένας πρωθυπουργός…

 Νίκος Μπογιόπουλος: Δεν έχουν αφήσει όρθιο τίποτα! Έχουν διαλύσει τα πάντα! Και τώρα ετοιμάζουν νέο «ριφιφί»! Ναι, αυτό που σχεδιάζουν στο Ασφαλιστικό δεν ισοδυναμεί με τίποτα λιγότερο από ένα άνευ προηγουμένου, το οριστικό, το τελειωτικό «ριφιφί» για τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Για τις συντάξεις. Για τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων.     Μπροστά στους «σωτήρες» μας ο Ηρόστρατος μοιάζει με ευγενικό πρόσκοπο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το καλοκαίρι η Ομοσπονδία Εργαζομένων στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (ΠΟΠΟΚΠ), οι απώλειες χρημάτων των Ασφαλιστικών Ταμείων στο διάστημα των Μνημονίων ανήλθε στα 33 δισ. ευρώ. Μόνο από το περίφημο PSI για το οποίο τόσο επαίρεται η συγκυβέρνηση, οι απώλειες των Ταμείων ξεπέρασαν τα 12,5 δισ. ευρώ.     Όμως η αγριότητά τους δεν έχει όρια. Ο «κανιβαλισμός» τους είναι ακόρεστος. Έφτασαν χτες δια του επικεφαλής του ΙΚΑ, του Ρ.Σπυρόπουλου, να θέτουν ζήτημα διαφοροποίησης της υγειονομικής περίθαλψης των Ασφαλισμένων ανάλογα με τα…

«Ο Διοικητής του ΙΚΑ λειτουργεί ως “πολιτικός λαγός” κυβέρνησης και τρόικας» αναφέρει ο υπεύθυνος ΕΕΚΕ Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Στρατούλης, σχολιάζοντας τη «διαφοροποίηση» του Υπ. Εργασίας με τις προτάσεις του Διοικητή του ΙΚΑ.  «Η σημερινή διαφοροποίηση του Υπουργού Εργασίας από την πρόταση του Διοικητή του ΙΚΑ για να παρέχεται κάλυψη υγείας στους ασφαλισμένους ανάλογη με τα ένσημά τους είναι προσχηματική και για “τα μάτια του κόσμου”» συνεχίζει ο κύριος Στρατούλης. «Ο Διοικητής του ΙΚΑ με την πρότασή του για επιβολή καθεστώτος κοινωνικού Δαρβινισμού στην ασφάλιση υγείας έπαιξε και παίζει το ρόλο του «πολιτικού λαγού» για την ψυχολογική προετοιμασία των ασφαλισμένων να αποδεχτούν τα νέα συμφωνημένα με την κυβέρνηση προαπαιτούμενα της τρόικας για νέα κατεδάφιση του ασφαλιστικού. Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου πρέπει να ανατραπεί με την ψήφο και τους αγώνες του λαού, το ταχύτερο δυνατόν, πριν καταστρέψει μαζί με την τρόικα ολοκληρωτικά την δημόσια κοινωνική ασφάλιση και υγεία στην χώρα μας» δηλώνει…

  Νίκος Μπογιόπουλος Δεν υπάρχει επιτελείο προπαγάνδας που να μην έχει υπηρετήσει εκείνη την υπέροχη ρήση: «Ποτέ μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία»…     Πόσο «ωραία» όμως είναι η ιστορία που μας διηγήθηκαν και φέτος οι νικητές του «ψυχρού πολέμου» – και μάλιστα την διηγήθηκαν με ιδιαίτερη ένταση - λόγω της συμπλήρωσης 25 χρόνων  από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου;     Λίγο να ξύσεις την λουστραρισμένη βιτρίνα εκείνο που αμέσως θα προκύψει είναι το ρυτιδιασμένο, το μουμιοποιημένο κουφάρι των προ 25ετίας επινικίων τους περί «ελευθερίας» και «ευημερίας» που δήθεν θα βασίλευαν στον κόσμο μετά την πτώση του «σιδηρού παραπετάσματος». Ένας όρος που ακόμα κι αυτόν τον δανείστηκαν από τον Γκέμπελς αφού εκείνος τον είχε χρησιμοποιήσει στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα στις 12/2/1945…     Ιδανικό σύμβολο της ιστορίας – μούμια που περιφέρουν δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Γκορμπατσόφ. Αυτή η θλιβερή περίπτωση, ο πρώην…

Το γεγονός ότι το Μνημόνιο επιδείνωσε όξυνε την ήδη υπάρχουσα βαθιά κρίση απονομιμοποίησης των αντιπροσωπευτικών θεσμών και των Μέσων Ενημέρωσης, καταδεικνεύει νέα έρευνα της της «Public Issue» για την Εφημερίδα των Συντακτών.   Τελευταίες στην εμπιστοσύνη των πολιτών έρχονται οι εφημερίδες με 80% των πολιτών που έλαβαν μέρος στην έρευνα να δηλώνουν ότι δεν τις εμπιστεύονται, την ίδια στιγμή που σε ποσοστό 76% δεν εμπιστεύονται ούτε την τηλεόραση Ακολουθούν τα πολιτικά κόμματα με το 79% να δηλώνει ότι «μάλλον δεν τα εμπιστεύονται» και μόλις 11% να δηλώνει ότι «μάλλον τα εμπιστεύεται». Την ίδια στιγμή 68% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται γενικά ως θεσμό τη Βουλή. Οι τράπεζες δε θα μπορούσαν να  λείψουν από τη λίστα, συγκεντρώνοντας το 72% της έλλειψης εμπιστοσύνης των πολιτών. Ταυτόχρονα, η κοινωνική πόλωση που έχει δημιουργηθεί, αποτυπώνεται ευδιάκριτα στην παράλληλη αύξηση της κοινωνικής υποστήριξης, τόσο για τους κατασταλτικούς μηχανισμούς (στρατός, αστυνομία), όσο όμως και για τους θεσμούς…

Γράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος Η επανάσταση στη Ρωσία, το 1917, δεν ήρθε από το πουθενά, ούτε ήταν αποτέλεσμα τυχαίων περιστατικών. Ξεπήδησε μέσα από τις ιδιαίτερες συνθήκες ανάπτυξης του ρωσικού καπιταλισμού, μέσα από τις αντιθέσεις της ίδιας της ρωσικής κοινωνίας που ο πρώτος παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός πόλεμος τις όξυνε στο έπακρο δημιουργώντας συνθήκες επαναστατικής κρίσης. Η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη χώρα και μάλιστα του μονοπωλιακού καπιταλισμού, συντελούνταν σε συνθήκες ύπαρξης ισχυρών φεουδαρχικών δομών τόσο στο επίπεδο της οικονομίας όσο στο επίπεδο της πολιτικής Έτσι, όπως παρατηρεί ο Ζαν Ελλενστέιν, το 1914 που ξέσπασε ο Παγκόσμιος πόλεμος «η παλαιά και αγία Ρωσία φαίνεται σα να ζει , όπως ζούσε αιώνες πριν. Συνεχίζεται ο μεσαίωνας με ένα απαρχαιωμένο και δεσποτικό σύστημα διακυβέρνησης, με μια τάξη ευγενών προσκολλημένη στα προνόμια της, ένα πλήθος αγρότες που ζουν μέσα στην αθλιότητα και τις προλήψεις, μια καταθλιπτική γραφειοκρατία, μια τεράστια πολιτισμική καθυστέρηση και κάτω από το ρωσικό αποικιακό…

Την καθιέρωση ενός προληπτικού μηχανισμού στήριξης για την Ελλάδα, με τη χρήση ενός μηχανισμού «επιτήρησης» της ελληνικής οικονομίας, υπό την επωνυμία ECCL, ανακοίνωσε μετά το πέρας της συνεδρίασης του Eurogroup στις Βρυξέλλες ο επικεφαλής του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, Γερούν Ντάισελμπλουμ.   Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που ακολούθησε της συνεδρίασης, ο επικεφαλής του Εurogroup τόνισε πως ο συγκεκριμένος μηχανισμός και οι όροι λειτουργίας του είναι ακόμη υπό διαμόρφωση. Ωστόσο επισήμανε πως η γραμμή ECCL προβλέπει συγκεκριμένους όρους για χρήση των διαθέσιμων χρημάτων στήριξης, που τυπικά θα επιτρέπουν στους εταίρους να «παγώσουν» τη γραμμή αν κριθεί απαραίτητο. Ο κ. Ντάισελμπλουμ απέφυγε, ωστόσο, να δεσμευθεί για το μέγεθος της γραμμής, σημειώνοντας μάλιστα πως θα πρέπει πρώτα να αποφασιστεί και ο ρόλος του ΔΝΤ. Νωρίτερα, πάντως, ο πρόεδρος του Eurogroup  διαβεβαίωσε, από την πλευρά του, πως υπάρχει η βούληση από πλευράς Ευρωζώνης να βοηθηθεί η Ελλάδα, «όταν ολοκληρώσει, με ικανοποιητικό τρόπο,…

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή κάποιες τη μη-συμμόρφωση των (ελλειμματικών) προϋπολογισμών της Γαλλίας και της Ιταλίας με τα κριτήρια των ευρωπαϊκών συνθηκών, κυκλοφορεί στην Ελλάδα μια φιλολογία σύμφωνα με την οποία οι («σοσιαλιστικές» ή «κεντροαριστερές») κυβερνήσεις αυτών των χωρών «αμφισβητούν», εν μέρει ίσως αλλά τουλάχιστον εν τη πράξει, τις πολιτικές λιτότητας και τον «μερκελισμό» που τις ενσαρκώνει. Ορισμένοι έφθασαν μάλιστα στο σημείο να βλέπουν τους Ολάντ και Ρέντσι ως συμμάχους μιας μελλοντικής ελληνικής αριστερής κυβέρνησης που θα ακύρωνε τα Μνημόνια και θα αμφισβητούσε τον ζυγό του χρέους. Ας επισημάνουμε κατ'αρχήν ότι αυτή η εκτίμηση ξεκινά από μια λανθασμένη παραδοχή. Οι πολιτικές λιτότητας που σαρώνουν σήμερα στην Ευρώπη δεν είναι θέμα «μερκελισμού» ή «γερμανικής επιβολής» αλλά η ίδια η ουσία του νεοφιλελευθερισμού ως ταξικής πολιτικής γύρω από την οποία υπάρχει στρατηγική σύγκλιση των αρχουσών τάξεων σε όλη την ΕΕ. Η ίδια η ΕΕ δεν είναι παρά το εργαλείο…

Του ΑΚΗ ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ Η πρόσφατη παρουσίαση από το ΤΕΕ της μελέτης για την αξία του Ελληνικού απέδειξε τεκμηριωμένα το επιχειρούμενο ξεπούλημα του χώρου. Η μελέτη ανεβάζει την αξία του Ελληνικού στα 3 δισ ενώ η Lamda αγοράζει το χώρο με λιγότερα από το 30% αυτού του ποσού πληρωτέα σε βάθος αρκετών χρόνων. Το ξεπούλημα λοιπόν τεκμηριώνεται. Είναι όμως απολύτως υπαρκτός ο κίνδυνος να θεωρηθεί ένα τίμημα 3 δισ ως «σωστό» για την πώληση. Τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Θυμίζουμε κατ’ αρχήν ότι στις αρχικές εξαγγελίες, των υπουργών της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ το 2010 – 2011, για την εκποίηση, προβάλλονταν ο ισχυρισμός ότι θα εισέρεαν 5 δισ στα ταμεία της χώρας. Η μελέτη που παρουσίασε το ΤΕΕ έγινε με το σενάριο του ΤΑΙΠΕΔ και είχε ξεκινήσει προκειμένου να διαμορφωθεί μια τιμή εκκίνησης για το διαγωνισμό που θα ακολουθούσε. Στο ΤΕΕ χρωστάμε την ολοκλήρωση της μελέτης αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, όπως…

Του Γ. Γ. Αρκετά σχόλια –τα περισσότερα επικριτικά, για την συνεργαζόμενη με το ΚΚΕ βουλευτίνα- υπήρξαν στο διαδίκτυο για την συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα  Realnews η Λιάνα Κανέλλη. Εγώ θέλω να της κάνω δημόσια μια ερώτηση –αφού δεν έχω άλλο τρόπο. Όχι για το παρελθόν, αλλά για το σήμερα. Προσπερνάω μονοκονδυλιά στην ένταξη της σε εθνικιστικές κινήσεις, ότι είχε επιλέξει σαν διευθυντή της στο αποτυχημένο περιοδικό  «Νέμεσις»  που είχε εκδώσει  έναν δεδηλωμένη αντικομουνιστή – τον Γιώργο Μπαχά- και στο οποίο αρθρογραφούσε για χρόνια ο πρώην βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ Κώστας Αϊβαλιώτης με το ψευδώνυμο «Κώστας Κυδωνιάτης» ζυμώνοντας πολιτικοϊδεολογικά τους αναγνώστες του στον εθνικισμό και στην πατριδοκαπηλία. Ούτε θεωρώ επιλήψιμο το ότι εργάζεται στον ρ/σ του Χατζηνικολάου. (Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ότι εργαζόταν σε ραδιοσταθμό της Γιάννας Αγγελοπούλου «γιατί δεν της φτάνει η βουλευτική αποζημίωση» όπως είχε πει. Σημειωτέον ότι είναι η μοναδική απ’ την κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ που λαμβάνει…