Μια από τις μεγαλύτερες και ισχυρότερες επιχειρηματικές οικογένειες της Ελλάδας, η οικογένεια Λασκαρίδη, που ανάμεσα σε άλλα είναι και ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρεταννία, φαίνεται ότι συνδέεται επιχειρηματικά με τον κρυφό χορηγό της εταιρείας της Μαρέβας Μητσοτάκη Zeus+Dione αλλά και με τον (επίσης κρυφό) χρηματοδότη των μετόχων του «Πρώτου Θέματος». Οπως έχει αποκαλύψει το Documento, η παναμέζικη offshore Velvet Success συμμετείχε στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας Zeus+Dione δίνοντας 800.000 ευρώ, ενώ φαίνεται να έχει καταθέσει ακόμη 1,8 εκατ. ευρώ σε λογαριασμό του Τάσου Καραμήτσου, μετόχου της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα». Στη συνέχεια το ποσό αυτό μεταφέρθηκε από τον Καραμήτσο σε ελληνική τράπεζα για να μετάσχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της εφημερίδας η οποία βρίσκεται σε άσχημη οικονομική κατάσταση. Μετά τις αποκαλύψεις η κυβέρνηση ζήτησε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να γνωστοποιήσει ποιος είναι ο κρυφός χρηματοδότης της συζύγου του, αλλά ούτε αυτός ούτε η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» έδωσαν εξηγήσεις. Από τα…

Raoul Dufy, Le Concert Rouge (1946) του Θανάση Σκαμνάκη Οι σχηματισμοί της Αριστεράς φθίνουν. Η στράτευση είναι περιορισμένη και ο ενθουσιασμός ελλιπής. Τα όσα συμβαίνουν λίγο πολύ τα έχουμε πει και θα τα ξαναπούμε με άλλη ευκαιρία, όχι τώρα. Γιατί τώρα αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσουμε για ό,τι κινείται, είτε πέφτει στην αντίληψή μας είτε όχι. Εικόνα ακίνητου τοπίου, οι άνεμοι έχουν κοπάσει, οι φλόγες που ευεργετούσαν έχουν υποκύψει, οι άνθρωποι που εξεγείρονταν έχουν αποκάμει, ηρεμία επικρατεί, μια συνεχής μονότονη και πληκτική διαδοχή ημερών που σχεδόν μπορείς να προβλέψεις τι θα φέρουν. Τα βουνά παραμένουν αμετακίνητα και οι κοινωνίες επίσης! Ένα αίσθημα αμηχανίας και απογοήτευσης κυριαρχεί στους ανήσυχους ανθρώπους, το οποίο μάλιστα χαρακτηρίζεται ως ρεαλισμός. Στις συναντήσεις των αριστερών, επίσημες, ανεπίσημες ή καθημερινές, αυτή η επίδειξη “ρεαλισμού” ξεχυλίζει. Απέναντι στις επίμονα επαναλαμβανόμενες και χωρίς περιεχόμενο αφηγήσεις αισιοδοξίας στις οποίες κάποιοι επιμένουν ακόμα, προκύπτει ο “ρεαλισμός” της απογοήτευσης, ως βασικό επιχείρημα…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Στις 15 Φλεβάρη 1999, πριν ακριβώς από 20 χρόνια, ο Οτσαλάν έπεφτε στα χέρια των Τούρκων, με εμπλοκή της τότε ελληνικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον κ.Σημίτη. Την επόμενη μέρα, κι ενώ ο ελληνικός λαός είχε σαστίσει μαθαίνοντας τι είχε συμβεί την προηγούμενη νύχτα στην ελληνική πρεσβεία στην Κένυα, τέθηκε στον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο μια ερώτηση που ουδέποτε είχε τεθεί μέχρι τότε σε εκπρόσωπο κυβέρνησης: «Ποιος είναι ο ορισμός που δίνει η κυβέρνησή σας στις έννοιες “φιλότιμο” και “αξιοπρέπεια”;»,ήταν η ερώτηση… Η απάντηση του κ. Ρέππα, όπως και τότε έτσι και σήμερα, δεν είχε και δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι εκείνες τις μέρες η Ελλάδα είχε οδηγηθεί με την υπόθεση Οτσαλάν σε τέτοιον κατήφορο, που τίποτα δεν θεωρείτο δεδομένο. Ούτε ακόμα και το τι σημαίνουν λέξεις όπως «φιλότιμο» και «αξιοπρέπεια»… Ο Οτσαλάν από τα χέρια της Ελλάδας είχε βρεθεί στα χέρια της τουρκικής ΜΙΤ. Και…

Οι καταθέσεις του Θ. Τσουκάτου και του άλλοτε ταμία του ΠΑΣΟΚ, Σπ. Αυγερινού που είπε: «Τα χρήματα που πήρε ο Τσουκάτος από την Siemens το 1999 κατέληξαν πράγματι στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ». *** «Τα χρήματα που πήρε ο Τσουκάτος από την Siemens το 1999 κατέληξαν πράγματι στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ» κατέθεσε στη δίκη για τη σύμβαση «8002» μεταξύ της γερμανικής εταιρείας και του ΟΤΕ ο άλλοτε υπεύθυνος οικονομικών του κόμματος, Σπύρος Αυγερινός. Χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια από την αποκάλυψη της υπόθεσης με τις «μίζες» του ενός εκατομμυρίου μάρκων που πήρε ο κατηγορούμενος Θεόδωρος Τσουκάτος και τις κατέβαλε στο «πράσινο» ταμείο για να τo παραδεχτεί ένα από τα τότε κομματικά στελέχη. O τότε ταμίας του ΠΑΣΟΚ επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς του ίδιου του κατηγορούμενου, που μέχρι πρότινος δεν δεχόταν η «Χαριλάου Τρικούπη», ισχυριζόμενη ότι το ποσό δεν εισήλθε στα ταμεία της. Το ποσό όμως τελικά έφτασε. Μάλιστα σύμφωνα με τον Τσουκάτο…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ένα χρόνο μετά από την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας, με την συμπλήρωση ενός χρόνου από από τον αφοπλισμό του ΕΑΜ, στις 12/2/1946, δημοσιεύεται και κατατίθεται στον ΟΗΕ ο απολογισμός της κρατικής καταστολής, της βρετανικής κατοχής και της δράσης των 206 μοναρχοφασιστικών συμμοριών που λεηλατούν τη χώρα. Νεκροί: 1.289. Τραυματίες: 6.671. Βασανισθέντες: 31.632. Συλληφθέντες: 84.931. Βιασμένες γυναίκες: 165. Ληστείες: 6.567. Επιδρομές σε τυπογραφεία: 572. Καταδιωκόμενοι δημοκρατικοί πολίτες: Πάνω από 100.000. Από το συγκλονιστικό ντοκουμέντο αφοπλισμού του ΕΛΑΣ: Το τι θα ακολουθούσε για το λαό και το κίνημά του από τις διαπραγματεύσεις στη Βάρκιζα κι από εκείνον τον απαράδεκτο συμβιβασμό, το είχε προβλέψει ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο Άρης Βελουχιώτης. Ο Άρης, αρνούμενος να εφαρμόσει την συμφωνία της Βάρκιζας, στην επιστολή του προς την ΚΕ του ΚΚΕ, στις 24 Μάρτη 1945, έγραφε: «Όπως πιστεύω, θα έχετε πειστεί και εσείς τώρα πως οι Έλληνες αντιδραστικοί και οι Άγγλοι κατακτητές …

του Θανάση Σκαμνάκη Όταν τα αμερικάνικα και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης χορεύουν στους ρυθμούς του Τραμπ εναντίον της Βενεζουέλας και του Νικολάς Μαδούρο, όταν κυβερνήσεις συντάσσονται στο πλευρό του, όταν πολιτικοί ηγέτες πλειοδοτούν παρά την προφανή επιδίωξη πραξικοπήματος και πρόκλησης εμφυλίου πολέμου, ακόμα και στρατιωτικής επέμβασης, δεν πρέπει να σκεφτούμε το αυτονόητο; Πως πρόκειται για μια τεραστίων διαστάσεων συνωμοσία εκπονημένη στο στρατηγείο τη CIA και στο Λευκό Οίκο; Τα χημικά όπλα του Σαντάμ Χουσεϊν που αποδείχθηκε φιάσκο ως επιχείρημα αλλά είχαν υλική συνέπεια τη διάλυση της χώρας, ξεχάστηκαν; Η Λιβύη, η Συρία, η Ουκρανία; Οι επιχειρήσεις στη Χιλή, τον Παναμά, τη Γουατεμάλα, τη Δομινικανή Δημοκρατία, τη Γρενάδα, το Ιράν, το Βιετνάμ, την Ινδονησία, το Κογκό, την Αγκόλα κ.λπ. κ.λπ., δηλαδή σχεδόν σε κάθε χώρα του χάρτη, εκκινούν από το ίδιο σημείο και έχουν κοινά χαρακτηριστικά. Θεωρίες συνωμοσίας; Την απάντηση ας την αναζητήσουμε στις πηγές. Πέρσι οι εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφόρησαν το…

Γιώργος Κρεασίδης Άλλο να κλείσουν όλα τα hotspot και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης παντού, άλλο να κλείσουν μόνο στη Σάμο ή στη Λέσβο και να γίνουν αλλού! Σε μια προσπάθεια να απαντήσει την κριτική του Πριν για τις απεργίες για το προσφυγικό σε Λέσβο και Σάμο με πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ, τo 902.gr βιάστηκε να «διαπιστώσει» αντι-ΚΚΕ προπαγάνδα στο πλευρό… του ΣΥΡΙΖΑ. Η κριτική όμως που κάνει το Πριν με το άρθρο του Νίκου Μανάβη την Κυριακή 3/2 , αλλά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι συνδικαλιστές των Παρεμβάσεων στο δημόσιο, η ΛΑ-ΑΑΣ, είναι κριτική ουσίας και εντοπίζουν πραγματικούς κινδύνους. Σε πρώτο επίπεδο θα έλεγε κανείς ότι δεν είναι λάθος για το ΚΚΕ να προσπαθήσει να περιγράψει λύσεις για να ξεπεραστούν τα εκρηκτικά προβλήματα και η ανθρωπιστική κρίση στα νησιά. Όχι μόνο από αλληλεγγύη στους πρόσφυγες, αλλά και για να μην αφήσει έδαφος στη ρατσιστική δημαγωγία της ακροδεξιάς, αλλά και των παραγόντων της ΝΔ…

του Ανδρέα Ζαφείρη Πριν από τις 22 Ιανουαρίου, ελάχιστοι πολίτες της Βενεζουέλας είχαν ακούσει το όνομα Juan Guaidó. Η ιστορία του άγνωστου «πολιτικού» ξεκίνησε δεκατέσσερα χρόνια πριν, όταν μια ομάδα από δεξιούς φοιτητές της αντιπολίτευσης επιλέχθηκαν για «εκπαίδευση», από ένα «πρόγραμμα» αποκατάστασης της «Δημοκρατίας» στη Βενεζουέλα. Στις 5 Οκτωβρίου 2005, με τη δημοτικότητα του Τσάβες στο αποκορύφωμά της, οι πέντε φοιτητές έφτασαν στο Βελιγράδι, στη Σερβία, για να ξεκινήσουν την εκπαίδευση τους. Οι φοιτητές εκπαιδεύτηκαν από το Κέντρο Εφαρμοσμένων Μη Βίαιων Δράσεων και Στρατηγικών, (CANVAS). Η ομάδα αυτή χρηματοδοτείται κατά κύριο λόγο από το Εθνικό Ταμείο για τη Δημοκρατία, παράρτημα της CIA, σε συνεργασία με το Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο και το Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο για τις Διεθνείς Υποθέσεις. Το CANVAS, το οποίο έχει στενή σχέση και με την «αντιεξουσιαστική» Otpor, (που χρηματοδοτούνταν από Εθνικό Ταμείο για τη Δημοκρατία, το USAID και το Ινστιτούτο Albert Einstein, με σκοπό την ανατροπή Μιλόσεβιτς),…

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ Μέσα στην απόλυτη γελοιότητα και τη σουργελοποίηση της πολιτικής ζωής της χώρας το τελευταίο διάστημα έχουμε και διάφορους… καινούργιους χαρακτηρισμούς, αλλά και τον καθένα να περιγράφει – κυριολεκτικά – ό, τι του έρχεται στο κεφάλι. Ανάμεσα στα πολλά που παρακολουθούμε υπάρχει και το ανέκδοτο (μόνο ως ανέκδοτο – μειωμένου χιούμορ – μπορεί να εκληφθεί) των «νεοκομμουνιστών του ΣΥΡΙΖΑ». Ούτε οι ίδιοι οι κυβερνητικοί παράγοντες δεν πιστεύουν κάτι τέτοιο για τον εαυτό τους, αλλά τους βολεύει στην παρουσίαση ενός διπόλου με αυτούς στο ρόλο των «αριστερών», μπροστά στις επερχόμενες εκλογές. Όταν, δε, τους ονομάζουν και «νεοκομμουνιστές» τότε μια χαρά τους συμφέρει για να φαίνονται ως «ριζοσπαστικός» πόλος στον πολιτικό χάρτη. Ποιος το πιστεύει ότι υπάρχουν «νεοκομμουνιστές» στον ΣΥΡΙΖΑ – εκτός από ορισμένους που θα αναφέρουμε παρακάτω – είναι άλλο ζήτημα. Πάντως, για να σοβαρευτούμε λίγο με τους χαρακτηρισμούς, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει τόση σχέση με την κομμουνιστική ιδεολογία…

Την ώρα που οι ΗΠΑ και χώρες της ΕΕ κλιμακώνουν την πίεση στη Βενεζουέλα, στο φόντο ευρύτερων συγκρούσεων και ανταγωνισμών, η ελληνική κυβέρνηση ευθυγραμμίζεται με τη «δυτική» γραμμή. Ήδη από τον 19ο αιώνα, με το διαβόητο «Δόγμα Μονρόε» οι ΗΠΑ είχαν κάνει σαφές ότι αντιμετωπίζουν την Λατινική Αμερική ως την «πίσω αυλή» τους. Αυτό εξηγεί και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν οποιαδήποτε χώρα διεκδικούσε μια πιο ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, αλλά και το γεγονός ότι δεν δίστασαν να στηρίξουν μια σειρά από πραξικοπήματα αλλά και αυταρχικά καθεστώτα. Στη δεκαετία του 2000 φάνηκε να αλλάζει ο συσχετισμός στη Λατινική Αμερική. Στη Βενεζουέλα, στη Βολιβία, στον Ισημερινό, στη Βραζιλία, στην Αργεντινή εμφανίστηκαν κυβερνήσεις αριστερές ή αριστερόστροφες οι οποίες αμφισβήτησαν πλευρές της αμερικανικής πολιτικής. Οι ΗΠΑ επιστρέφουν στην «πίσω αυλή τους» Με τις ΗΠΑ να εμπλέκονται πρώτη στον πόλεμο στο Αφγανιστάν και αμέσως μετά στον πόλεμο στο Ιράκ, δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για…