Η ΓΣΕΕ ήταν εξ’ αρχής γνωστό ότι δεν θα καλέσει σε απεργία στις 03 Ιουνίου. Τελικά συνεδρίασε μόλις τρεις μέρες πριν, στις 31/05, για να ανακοινώσει απεργία στις 10 Ιουνίου και μάλιστα όχι συνολικά ενάντια στο ν/σ Χατζηδάκη, αλλά σε ορισμένες επίμαχες διατάξεις του νομοσχεδίου. Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ (με συμφωνία των παρατάξεων που πρόσκεινται σε ΠΑΜΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ), γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της την απόφαση για απεργία στις 03/06, σύρθηκε πίσω από την, ξεπουλημένη στο ΣΕΒ, ΓΣΕΕ για αναβολή της απεργίας στις 10 του μήνα. Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας το ίδιο.

Την επόμενη φορά που θα αναρωτιόμαστε γιατί ο συνδικαλισμός αφορά όλο και λιγότερους εργαζόμενους, ας μην ψάξουμε πολύ μακριά. Η κύρια ευθύνη βρίσκεται στο «εσωτερικό» και αφορά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Ας κάνουμε τον κόπο να σκεφτούμε έναν εργαζόμενο που ανακοίνωσε στον εργοδότη του ότι θα απεργήσει, και σήμερα θα έπρεπε να του ανακοινώσει το αντίθετο. Ας σκεφτούμε έναν εργαζόμενο που συζήτησε με έναν συνάδελφο να απεργήσουν μαζί την ερχόμενη Πέμπτη και σήμερα θα έπρεπε να του πει ότι η απεργία αυτή αναβάλλεται για την επόμενη εβδομάδα. Είναι σίγουρο ότι οι «επαγγελματίες συνδικαλιστές» της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά από αυτές τις καταστάσεις.

Η ΓΣΕΕ είναι γνωστό ότι υπηρετεί τις ορέξεις του ΣΕΒ και της εκάστοτε κυβέρνησης. Πιέστηκε από την ύπαρξη απεργίας στις 03 Ιουνίου και ήθελε να μην χάσει την πρωτοκαθεδρία της απεργίας.  Ήθελε ουσιαστικά να «σπάσει» την απεργία της τρίτης του Ιουνίου. Και τα κατάφερε.

Όσο, όμως και να επιμένουν αρκετοί ότι είναι πολύ σημαντικό ότι ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ «ενώνουν τις δυνάμεις τους για μια γενική απεργία ιδιωτικού και δημοσίου τομέα», αυτό δεν αναιρεί την πραγματικότητα. Η ΑΔΕΔΥ, το ΕΚΑ και το ΠΑΜΕ θα μπορούσαν να επιμείνουν στην απεργία στις 03/06, η οποία έχει ήδη δουλευτεί μέσα στους χώρους δουλειάς και αν υπήρχε μια ορισμένη συμμετοχή και αγωνιστικό κλίμα, να καλεστεί νέα απεργία στις 10/06 μαζί με τη ΓΣΕΕ. Το ν/σ αφορά την κατάργηση του 8ώρου και την ευθεία επίθεση στον συνδικαλισμό όπως τον γνωρίζουμε. Το ν/σ ορίζει τον πήχη και όχι οι γνωστοί συσχετισμοί και τα παιχνίδια των συνδικαλιστικών ηγεσιών. Το θέμα λοιπόν δεν απλά είναι το πόσες απεργίες θα γίνουν και σε ποια μέρα.

Όσο και να λένε διάφοροι ότι είναι θέμα δυνατότητας το να γίνει μια απεργία χωρίς την ΓΣΕΕ, να θυμίσουμε ότι έχουν γίνει άλλες δύο απεργίες φέτος μία στις 26 Νοεμβρίου και μία για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς στις 6 Μαίου. Άρα, όχι, δεν είναι θέμα δυνατότητας. Είναι θέμα επιλογής. Η ΑΔΕΔΥ και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας σύρθηκαν πίσω από την απόφαση της ΓΣΕΕ.

Το ΠΑΜΕ γιατί;

Τελικά το ΠΑΜΕ που διαχωρίζεται με τη ΓΣΕΕ; Μόνο στα λόγια και στις διαφορετικές συγκεντρώσεις και στην ουσία όχι; Σήμερα που κρίνεται, όχι ένα «απλό» νομοσχέδιο που αφορά τον τάδε κλάδο, αλλά ένα νομοσχέδιο που αφορά όλους τους εργαζόμενους και όλη την κοινωνία, τελικά πού είναι ο πήχης; Είναι στις κομματικές συγκεντρώσεις του ΚΚΕ στις κεντρικές πλατείες κάθε πόλης; Τελικά, για άλλη μια φορά το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ μετρήθηκαν και βρίσκονται λίγοι. Αυτό να το θυμόμαστε την επόμενη φορά που θα δούμε συνδικαλιστές και κομματικά στελέχη του ΚΚΕ να βαράνε υπουργικά τραπέζια με πυγμή, ή τις σημαίες να ανεμίζουν στην πλατεία Συντάγματος κάνοντας επίδειξη δύναμης και οργάνωσης. Γιατί η δύναμη, η οργάνωση και η πειθαρχία δεν είναι αυτοσκοπός αλλά εργαλεία χρήσιμα για το κίνημα. Το κόμμα της εργατικής τάξης δεν είναι αυτοσκοπός αλλά εργαλείο των εργαζομένων για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης.

Ο σοφός λαός λέει «σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει». Το ΚΚΕ έχει αποδείξει πολλάκις ότι θα γαυγίσει πολύ όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες αλλά δεν θα κάνει το αποφασιστικό βήμα όταν αυτό είναι ανάγκη.

Οι κινητοποιήσεις ενάντια στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. Η μαζική συμμετοχή κόσμου μπορεί να συμβάλλει στο να δημιουργηθεί ένας αγωνιστικός πόλος των εργαζόμενων. Απέναντί μας δεν έχουμε μόνο την κυβέρνηση αλλά και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Ο δρόμος είναι μακρύς αλλά ο μόνος τρόπος να βγούμε από τον βούρκο είναι να δημιουργηθεί ένα αγωνιστικό ρεύμα αντίστασης και διεκδίκησης των εργαζομένων. Και σε αυτό κανείς δεν περισσεύει.

Ο Λάμπης Παπαθανασίου αρθρογραφεί για το antapocris

πηγη: antapocrisis.gr

Η απεργιακή απειθαρχία της ΠΕΝΕΝ εκδηλώθηκε σήμερα στο λιμάνι του Πειραιά, κόντρα σε θεούς και δαίμονες, κόντρα στην αστική δικαιοσύνη, στις απειλές των εφοπλιστών και της κυβέρνησης, καθώς και στην οπισθοχώρηση των άλλων ναυτεργατικών σωματείων και την πειθάρχηση με το σχεδιασμό ήττας της ΓΣΕΕ.

Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες επίτηδες δεν ενημέρωναν το επιβατικό κοινό για την απεργία με αποτέλεσμα να συνωστίζεται και να ταλαιπωρείται ο κόσμος. Έτσι ενώ από τα χαράματα ναυτεργάτες και αλληλέγγυοι περιφρουρούσαν την απεργία στους καταπέλτες των πλοίων, με το πρώτο φως άρχισαν να σχηματίζονται ουρές επιβατών που είχαν φτάσει στο μεγάλο λιμάνι βέβαιοι ότι θα ταξιδέψουν.

Το prin.gr περιγράφει καρέ καρέ πως μεθοδεύτηκε η λύση της απεργίας, με τον εγκλωβισμό των επιβατών, τις ασφυκτικές πιέσεις, τις δυνάμεις καταστολής και την «βόμβα» στον ΗΣΑΠ (δείτε εδώ).

Το ΠΑΜΕ αντί μια κουβέντα στήριξης στην απεργία, ή έστω καταγγελίας του απεργοσπαστικού μηχανισμού ή τουλάχιστον, αντί να σιωπήσει, προχώρησε σε δημόσιο διαχωρισμό από την απεργία. Σε ανακοίνωση με τίτλο: «Για τον άθλιο, προβοκατόρικο μηχανισμό fake news της κυβέρνησης με αφορμή τα σημερινά γεγονότα στο λιμάνι» (εδώ) αναφέρει χαρακτηριστικά: «Είναι γνωστό σε όλους πως η σημερινή απεργία στο λιμάνι που στη συνέχεια ανεστάλη, προκηρύχτηκε από την ΠΕΝΕΝ, συνδικαλιστική οργάνωση που δε συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ.» (!!)

Απέναντι σε όλο αυτό το σκηνικό,το ΠΑΜΕ δεν βρήκε βέβαια να πει μια κουβέντα για τον προβοκατόρικο μηχανισμό των εφοπλιστών, της αστυνομίας και της κυβέρνησης ούτε για τα fake news των ακτοπλοϊκών εταιρειών ότι τάχα τα δρομολόγια θα πραγματοποιηθούν κανονικά. Η μόνη τους αγωνία, ήταν μήπως ταυτιστούν με μια απεργία που δεν καλύπτει η ΓΣΕΕ και η ΠΝΟ και μήπως κατηγορηθούν ότι ταλαιπωρούν τους τουρίστες.

Σε ακόμα χειρότερη ρότα, γνωστά μέσα επιρροής του ΚΚΕ με επιχειρηματολογία από το «πρώτο θέμα» (Ποιος χαίρεται και ποιος φταίει για μια απεργία χωρίς απεργούς;) ενισχύουν την ηττοπάθεια και την λογική ότι απεργία δεν γίνεται χωρίς την ΓΣΕΕ. Με την επιχειρηματολογία τους δίνουν άλλοθι στη γραμμή της καταστολής μέσω του “κοινωνικού αυτοματισμού” ενώ επιδίδονται σε κατασυκοφάντηση και λοιδορισμό της απεργίας όπως κάνουν όλα τα συστημικά ΜΜΕ.

Το συμπέρασμα είναι πως η απεργία ενόχλησε πολύ και πολλούς !

ΠΗΓΗ:  pandiera.gr

Στη συνέχεια παραθέτουμε μια σημαντική συνέντευξη του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ στο Πρώτο Πρόγραμμα του ραδιοφώνου της ΕΡΤ. Αφορά την σημερινή απεργία. Το περιεχόμενό της έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον και πολλούς αποδέκτες…

Η σημερινή μαχητική απεργία της ΠΕΝΕΝ έφερε στο προσκήνιο την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - κεφαλαίου, ανέδειξε την σημασία της πάλης ενάντια στο νομοσχέδιο οδοστρωτήρα των εργατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, έδωσε το στίγμα η εργατική τάξη και το αγωνιστικό της κίνημα να πορευθούν στον δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, να μην φθάσει στην Βουλή το αντεργατικό κυβερνητικό έκτρωμα.

Η απεργία ξεκίνησε κόντρα και ενάντια στην ενορχηστρωμένη επίθεση που οργάνωσαν από κοινού κυβέρνηση - ΥΕΝ - εφοπλιστές διαμορφώνοντας ένα πολεμικό σκηνικό συνοδευόμενο από την προβοκατόρικη επιχείρηση κοινωνικού αυτοματισμού.

Στην κατεύθυνση αυτή, ενώ γνώριζαν πριν 9 μέρες την εξαγγελθείσα απεργία για τις 3/6, συνέχιζαν να βγάζουν χιλιάδες εισιτήρια, ενημέρωναν τους επιβάτες να κατέλθουν στο λιμάνι μαζί και αυτούς με Ι.Χ και φορτηγά αυτοκίνητα και με αυτό τον τρόπο διαμόρφωναν κλίμα οξείας αντιπαράθεσης επιβατών - απεργών και των κλιμακίων της περιφρούρησης της απεργίας.

Ταυτόχρονα όπως είναι γνωστό από νωρίς χθες το βράδυ βγήκε δικαστική απόφαση η οποία κήρυξε παράνομη την απεργία της ΠΕΝΕΝ!

Επίσης κινητοποιήθηκαν διμοιρίες των ειδικών δυνάμεων του Λιμενικού Σώματος και μάλιστα ορισμένοι από αυτούς στάλθηκαν με ειδική αποστολή την καταστολή της απεργίας από άλλες λιμενικές αρχές του λεκανοπεδίου της Αττικής!

Στην κυβερνητική πολιτική έβαλαν πλάτη και τα βρώμικα συστημικά ΜΜΕ που από τα ξημερώματα (κυρίως τα τηλεοπτικά κανάλια με ζωντανές μεταδόσεις) καλλιεργούσαν κλίμα πολεμικής αναμέτρησης απεργών - επιβατών!!! Για τον σκοπό αυτό έξω από κάθε πλοίο είχαν στηθεί, καλλιεργώντας την σύγκρουση, ομάδες προβοκατόρων σε διατεταγμένη αποστολή!

Είναι σαφές ότι η στοχοποίηση της πρωτοπόρας δράσης της ΠΕΝΕΝ και της ίδιας της απεργίας από κυβέρνηση - εφοπλιστές διευκολύνθηκε σε μέγιστο βαθμό και από την απόφαση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ για την κήρυξη της απεργίας στις 10/6/2021 καθώς και από την υποχώρηση όλων εκείνων των δυνάμεων που ανέκρουσαν πρύμνα αναστέλλοντας την απεργία στις 3/6.

Στις συνθήκες αυτές και προκειμένου να μην εξυπηρετήσουμε και διευκολύνουμε τους άθλιους κυβερνητικούς σχεδιασμούς και θεωρώντας ότι τα βασικά μηνύματα της απεργίας πέρασαν σε ευρύτερες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, αποφασίσαμε οργανωμένα - πειθαρχημένα να μετατρέψουμε την 24ωρη απεργία σε στάση εργασίας με ώρα λήξης στις 9 π.μ.

Δώσαμε με επιτυχία και χωρίς κανένα ρήγμα μια κρίσιμη αποφασιστική μάχη κόντρα σε κυβέρνηση - εφοπλιστές και από τον αγώνα αυτό η ΠΕΝΕΝ, το ταξικό κίνημα, ο κλάδος και συνολικά οι Ναυτεργάτες βγαίνουν περισσότερο από ποτέ πιο δυναμωμένοι.

Αντλούμε διδάγματα και από αυτή την αναμέτρηση με κυβέρνηση - εφοπλιστές, προετοιμάζουμε - οργανώνουμε τις δυνάμεις μας για τις επόμενες μάχες που έχουμε μπροστά μας!

Θέλουμε δημόσια να ευχαριστήσουμε τα μέλη μας για την αποφασιστικότητα και την ανταπόκρισή τους σε αυτόν τον αγώνα.

Να ευχαριστήσουμε επίσης εργατικά σωματεία, συλλογικότητες, σχήματα και πολλούς δεκάδες αγωνιστές του κινήματος που έμπρακτα με την συμμετοχή τους εξέφρασαν την αγωνιστική τους αλληλεγγύη στον αγώνα της ΠΕΝΕΝ.

Ανανεώνουμε το αγωνιστικό - απεργιακό μας ραντεβού και δίνουμε την μάχη για την οργάνωση και προετοιμασία της Πανελλαδικής - Πανεργατικής απεργίας στις 10 Ιούνη 2021.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Χαιρετίζουμε την γενναία αγωνιστική στάση των Ναυτεργατών στην γραμμή Κέρκυρας - Ηγουμενίτσας που συνεχίζουν τον αγώνα στο ίδιο μετερίζι με τις ίδιες διεκδικήσεις.