Από τα λιντσαρίσματα της Κου Κλουξ Κλαν μέχρι την εκτέλεση των κομμουνιστών Τζούλιους και Έθελ Ρόζενμπεργκ και από την Αμερικανική Επανάσταση μέχρι το αστέρι Swarovski στο κέντρο Ροκφέλερ, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα έχουν συνοδεύσει ορισμένες από τις πιο σκοτεινές στιγμές στην ιστορία του αμερικανικού κράτους. Απόλυτα αναμενόμενο, αφού για πρώτη φορά τα έφεραν στην Αμερική κάποιοι Γερμανοί μισθοφόροι.

Στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ υπάρχει μια μικρή παράγραφος στην οποία οι επαναστάτες καταδικάζουν τη βρετανική αυτοκρατορία γιατί «μετέφερε στρατιές μισθοφόρων για να ολοκληρώσουν την αποστολή του θανάτου, της καταστροφής και της τυραννίας». Το σχόλιο αφορά τους διαβόητους Γερμανούς στρατιώτες, που προέρχονταν κυρίως από τα κρατίδια της Έσσης και σε ορισμένες μάχες έφτασαν να αποτελούν ακόμη και το ένα τρίτο των αποικιακών στρατευμάτων της Αγγλίας. Αυτό που δεν θα μπορούσε να αναφέρει η Διακήρυξη είναι ότι μαζί με τον θάνατο, οι ξένοι στρατιώτες πιστεύεται ότι έφεραν μαζί τους και το έθιμο του στολισμού χριστουγεννιάτικων δέντρων.

Το μίσος, βέβαια, των Αμερικανών για τους μισθοφόρους της Έσσης δεν τους εμπόδισε να υιοθετήσουν με ενθουσιασμό τα χριστουγεννιάτικα δέντρα. Η νεαρή αστική τάξη τους, μάλιστα, κατάφερε σχεδόν έναν αιώνα αργότερα να τα μετατρέψει και πάλι σε σύμβολο της τυραννίας. Κάθε Χριστούγεννα οι πλουσιότεροι πολίτες αφιέρωναν μία ημέρα στους σκλάβους τους, τους οποίους καλούσαν γύρω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ο Φρέντερικ Ντάγκλας, η θρυλική μορφή του αγώνα για την κατάργηση της δουλείας, αποκαλούσε αυτές τις εκδηλώσεις «μια βαλβίδα ασφαλείας που εκτονώνει το επαναστατικό πνεύμα της υπόδουλης ανθρωπότητας» – αν και ορισμένοι άθεοι θα διεύρυναν τη φράση για να συμπεριλάβει το σύνολο των εορτών των Χριστουγέννων και όχι μόνο τα δέντρα. Όπως εξηγούσε πάντως η συγγραφέας Άλισον Κίνεϊ, οι γαιοκτήμονες είχαν ιδιαίτερους λόγους να καλοπιάνουν τους σκλάβους τους καθώς την περίοδο των Χριστουγέννων φούντωναν πάντα οι φήμες για επερχόμενη εξέγερση.

Θεωρητικά, η συνέχεια της ιστορίας θα έπρεπε να είναι ενωτική καθώς, όπως υποστήριζε παλαιότερα και η Washington Post, τα πρώτα χριστουγεννιάτικα δέντρα που στήνονταν σε δημόσιους χώρους είχαν στόχο να προωθήσουν την εικόνα των Χριστουγέννων ως μιας ανοιχτής γιορτής χωρίς φυλετικούς ή θρησκευτικούς διαχωρισμούς. Η εφημερίδα μάλιστα υποστήριζε ότι τα πρώτα δέντρα σε δημόσιους χώρους εντάσσονταν στην προσπάθεια ενσωμάτωσης των μεταναστών, οι οποίοι μετέφεραν διαφορετικές πολιτισμικές αποσκευές. Ακόμη κι αν ισχύει όμως αυτή η παρατήρηση, φαίνεται ότι ξεχνά την ταξική διάσταση των χριστουγεννιάτικων δέντρων. Και φυσικά κανένα δέντρο δεν εκφράζει σε τέτοιο βαθμό τις γιγαντιαίες ανισότητες της αμερικανικής κοινωνίας όσο το περίφημο δέντρο έξω από το κέντρο Ροκφέλερ στην καρδιά του Μανχάταν.

Η εικόνα των εκατοντάδων εργατών που δουλεύουν για ημέρες ώστε να τοποθετήσουν τα 50.000 λαμπάκια και κυρίως το κρυστάλλινο αστέρι Swarovski, αξίας 3 εκατομμυρίων δολαρίων, ξεχειλίζει από συμβολισμούς. Η πραγματική, ταξική ιστορία του συγκεκριμένου χριστουγεννιάτικου δέντρου, όμως, λέει ότι ο Ροκφέλερ –ο πρώτος Αμερικανός δισεκατομμυριούχος– έκλεψε την ιδέα από Ιταλούς μετανάστες/εργάτες που το 1931 δούλευαν με μισθούς πείνας για την κατασκευή του κτιρίου. Εν μέσω της Μεγάλης Ύφεσης οι εργάτες έστησαν μέσα στο γιαπί ένα μεγάλο δέντρο το οποίο διακόσμησαν με χάρτινα αγγελάκια και κονσέρβες που τους έφερναν οι οικογένειές τους.

Αν και οι περισσότεροι θυμούνται τους εργάτες του Ροκφέλερ από τις θρυλικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, που τους δείχνουν να ισορροπούν σε σκαλωσιές εκατοντάδες μέτρα πάνω από το έδαφος (γεγονός που τώρα έγινε τουριστική ατραξιόν στην ταράτσα του κτιρίου), η μοναδική φωτογραφία με το χριστουγεννιάτικο δέντρο που έχει διασωθεί ίσως να περιγράφει καλύτερα την κατάστασή τους.

Στις ΗΠΑ, βέβαια, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα εκτός από αμιγώς ρατσιστικές και ταξικές ιστορίες κουβαλούν στα κλαδιά τους και την πολιτική παρακαταθήκη της χώρας. Όπως διαβάζουμε στους New York Times του 1953, το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο που τοποθετήθηκε στη Union Square ήταν μια προσφορά ομάδας επιχειρηματιών της περιοχής, οι οποίοι το αφιέρωσαν στο «Πρόγραμμα για τον τερματισμό της εξύμνησης του ριζοσπαστισμού».

Ουσιαστικά, δηλαδή, ήταν ακόμη ένα προπαγανδιστικό εργαλείο στο κυνήγι μαγισσών που είχε εξαπολύσει ο γερουσιαστής Μακάρθι εναντίον του κομμουνισμού. Οι πραγματικοί κομμουνιστές, βέβαια, απάντησαν με το δικό τους χριστουγεννιάτικο δέντρο. Όταν, την ίδια χρονιά, το αμερικανικό κράτος εκτέλεσε τον Τζούλιους και την Έθελ Ρόζενμπεργκ με την κατηγορία της κατασκοπίας για την ΕΣΣΔ, δύο οικογενειακοί φίλοι αγόρασαν και στόλισαν ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο για τα δύο ορφανά παιδιά του ζευγαριού. Ήταν η Shirley και ο W.E.B. Du Bois, δύο κομμουνιστές μαχητές για τα δικαιώματα των μαύρων, οι οποίοι αργότερα θα αποκήρυσσαν την αμερικανική ιθαγένειά τους. Αυτό, θα γράψει η Άλισον Κίνεϊ, «ήταν το πιο αμερικανικό χριστουγεννιάτικο δέντρο της ιστορίας, αφιερωμένο στην αντίσταση αλλά και στη θλίψη του θανάτου».
του Άρη Χατζηστεφάνου
Πηγή: efsyn.gr

Με χωρίς καμία ουσιαστική διαπραγμάτευση και με τους Ναυτεργάτες θεατές έκλεισε με διαδικασίες εξπρές η ΣΣΕ για τα πληρώματα των Πορθμείων για το διάστημα από τον Φλεβάρη του 2025 έως και τον Γενάρη του 2027.

Η γνωστή πλειοψηφία της ΠΝΟ με επικεφαλής τον Γ.Γ Εμμανουήλ Τσικαλάκη, και αυτή τη φορά προχώρησε πραξικοπηματικά και αυθαίρετα στην υπογραφή της ΣΣΕ αγνοώντας και περιφρονώντας την βούληση των Ναυτεργατών, μία ΣΣΕ η οποία είναι καρμπόν - αντιγραφή αυτών της Ακτοπλοΐας και Μεσογειακών επιβατηγών και Τουριστικών πλοίων.

Στην συμφωνία άφησαν έξω για άλλα δύο χρόνια την Ναυτιλιακή εταιρεία LEVANTE FERRIES, η οποία έχει εγκαινιάσει και εφαρμόζει για τα πορθμειακά της πλοία ένα δικό της αντεργατικό καθεστώς, κατά παράβαση της νομοθεσίας και πρακτικής που ισχύει σε όλες τις πορθμειακές γραμμές της χώρας.

Μαζί με τα παραπάνω υπονόμευσαν ένα δίκαιο αίτημα που έχει αναδείξει η ΠΕΝΕΝ (και όχι μόνο) που αφορά την αμοιβή για την φορτοεκφόρτωση των οχημάτων, αυτή να γίνεται ανάλογα με τον τύπο των οχημάτων ή στην πιο έσχατη περίπτωση το σημερινό απαξιωμένο επίδομα να διπλασιαστεί.

Αντί αυτού συμφώνησαν και υπέγραψαν ως επιπλέον της προβλεπόμενης αύξησης για την διετία, το ποσόν των 8,5 ευρώ τον μήνα (!!!), το οποίο συνιστά υποτίμηση και προσβολή για όλους όσους συμμετέχουν σε αυτή την έξτρα εργασία.

Όπως και στις κατηγορίες των πλοίων Ακτοπλοΐας, Μεσογειακών επιβατηγών και Τουριστικών, η ΠΕΝΕΝ όχι μόνο δεν θα υπογράψει την επαίσχυντη αυτή ΣΣΕ αλλά στα πλαίσια του κλάδου μας θα δρομολογήσει αμέσως μετά τις γιορτές αγωνιστικές κινητοποιήσεις, έχοντας στο επίκεντρο τα πραγματικά αιτήματα που αφορούν συσσωρευμένα και οξυμένα προβλήματα οικονομικά, θεσμικά και κλαδικά.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Διαβάστε αύριο στα social media της ΠΕΝΕΝ την θέση μας για την υπογραφή της νέας διετούς ΣΣΕ (2025-2026) που συμφωνήθηκε μεταξύ της Ένωσης Πορθμείων και της πλειοψηφίες της ΠΝΟ.

Σε μια εποχή που η τεχνολογία, η συνδεσιμότητα, η διαδραστικότητα και η διαδικτυακή επικοινωνία αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς, καθίσταται επιτακτική ανάγκη η παροχή και στα πλοία σύγχρονων και αξιόπιστων υπηρεσιών.

Με αφορμή την πρωτοβουλία της ATTICA GROUP για αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών συνδεσιμότητας και τηλεπικοινωνίας, οφείλουμε να αναδείξουμε το πρόβλημα αυτό σε όλο το εύρος της επιβατηγού ναυτιλίας αλλά και της δωρεάν πρόσβασης σε όλα τα ελληνικά πλοία.

Ειδικότερα στα επιβατηγά πλοία με τα οποία ταξιδεύουν εκατομμύρια επιβάτες κάθε χρόνο, μαζί και τα πληρώματά τους, πρέπει να παρέχονται από τις ναυτιλιακές εταιρείες δωρεάν υψηλού επιπέδου ψηφιακές υπηρεσίες, ώστε να ξεφύγουμε από την σημερινή κατάσταση η οποία περιγράφεται βαθιά προβληματική και η ταλαιπωρία βασανιστική!

Ειδικότερα για τα πληρώματα, η χρήση αυτών των υπηρεσιών δεν γίνεται μόνο ή κυρίως για προσωπικούς λόγους αλλά και για επαγγελματικούς και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ναυτιλιακές εταιρίες και το ΥΕΝ.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ