Μελέτη δείχνει ότι μπορεί τελικά οι επιστήμονες να ανακάλυψαν το μυστικό της μακροζωίας και αυτό κρύβεται στο αίμα μας. Σουηδοί ερευνητές μελέτησαν δείγματα αίματος από 44.000 ανθρώπους άνω των 60 ετών, ενώ εκατοντάδες είχαν συμπληρώσει το 100ο έτος της ηλικίας τους.

Η ανάλυση έδειξε επίσης ότι είχαν πιο υγιή νεφρική και ηπατική λειτουργία, όπως μετρήθηκε από τα επίπεδα δύο ξεχωριστών δεικτών στο αίμα τους. Ωστόσο, όσοι έζησαν περισσότερο είχαν επίσης υψηλότερα επίπεδα ολικής χοληστερόλης.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι παράγοντες στον τρόπο ζωής των ηλικιωμένων, όπως η διατροφή και η κατανάλωση αλκοόλ βρισκόταν πίσω από αυτές τις διαφορές.

Συνέκριναν 12 βιοδείκτες μεταξύ των συμμετεχόντων που έζησαν έως τα 100 με αυτούς που πέθαναν πριν συμπληρώσουν το 100ο έτος. Όλοι αυτοί οι βιοδείκτες έχουν συνδεθεί με τη θνησιμότητα σε προηγούμενες μελέτες.

Αυτά περιελάμβαναν ολική χοληστερόλη και σάκχαρο στο αίμα, δείκτες μεταβολισμού από το ουρικό οξύ, την κρεατινίνη ως δείκτη για την φλεγμονή, κρεατινίνη, σίδηρο για την λειτουργία των νεφρών, αλβουμίνη, μια πρωτεΐνη που μπορεί να σηματοδοτήσει εάν υπάρχει ηπατική ή νεφρική νόσος.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι αυτή ήταν η μεγαλύτερη μελέτη του είδους της μέχρι σήμερα που συγκρίνει τα επίπεδα διαφορετικών μορίων στο αίμα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα υψηλότερα επίπεδα σιδήρου και τα επίπεδα ολικής χοληστερόλης συσχετίστηκαν με μεγαλύτερες πιθανότητες να φτάσει κανείς μέχρι τα 100.

Τα χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης, κρεατινίνης, ουρικού οξέος και ηπατικών ενζύμων σηματοδοτούσαν υψηλότερη πιθανότητα να ζήσει κάποιος μετά τα 100 έτη, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχε σχέση μεταξύ της αλβουμίνης και της πιθανότητας να φτάσει σε μεγάλη ηλικία. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με μια προηγούμενη μελέτη που έδειξε ότι τα υψηλότερα επίπεδα λευκωματίνης συσχετίστηκαν με υψηλότερες πιθανότητες επιβίωσης σε μεγαλύτερη ηλικία.

Οι ερευνητές αναγνώρισαν ότι τα ευρήματά τους δεν εξέτασαν τον τρόπο ζωής ή τους γενετικούς παράγοντες που ευθύνονται για τις τιμές των βιοδεικτών.

«Ενώ η πιθανότητα παίζει ρόλο στην ηλικία των 100 ετών, οι διαφορές στις τιμές των βιοδεικτών περισσότερο από μια δεκαετία πριν από τον θάνατο, υποδηλώνουν ότι γενετικοί παράγοντες ή/και τρόποι ζωής, που αντικατοπτρίζονται σε αυτά τα επίπεδα βιοδεικτών μπορεί επίσης να παίζουν ρόλο για εξαιρετική μακροζωία», ανέφεραν οι επιστήμονες.

Και συνέχισαν: «Ωστόσο, είναι λογικό να πιστεύουμε ότι παράγοντες όπως η διατροφή και η πρόσληψη αλκοόλ παίζουν ρόλο. Το να παρακολουθείτε τις τιμές των νεφρών και του ήπατος, καθώς και τη γλυκόζη και το ουρικό οξύ καθώς μεγαλώνετε, μάλλον δεν είναι κακή ιδέα».

Πηγή: FOXreport.gr

Πηγή: enikos.gr

Μ. Αγρογιάννη: Οι νοσοκομειακοί γιατροί δεσμευόμαστε ότι δεν θα το επιτρέψουμε!

Η θλιβερή πραγματικότητα του κόστους ζωής φαίνεται ακόμα πιο έντονα, ειδικά ενόψει των διακοπών. Αυτή την εβδομάδα, μια μητέρα δύο παιδιών ξέσπασε σε κλάματα καθώς όπως εξομολογήθηκε η τετραμελής οικογένειά της τα βγάζει δύσκολα πέρα παρά το γεγονός ότι εκείνη και ο σύζυγός της έχουν εργασία και μάλιστα με αξιοπρεπή μισθό. Λέει ότι δεν συνειδητοποιούσε ότι το να είναι νοσοκόμα δεν θα ήταν αρκετό για να πληρώσει τους λογαριασμούς και θα έπρεπε ακόμα να ανησυχεί για τον άδειο τραπεζικό λογαριασμό.

Στο βίντεο, η εργαζόμενη στον τομέα της υγείας κλαίει καθώς εξηγεί ότι αυτή και ο σύζυγός της, ο Στιβ, βγάζουν αξιοπρεπείς μισθούς και δεν «ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους με υπερβολικά έξοδα», αλλά δεν έχουν αρκετά χρήματα για να τα βγάλουν πέρα.

«Νιώθω ότι ο άντρας μου και εγώ τα κάνουμε όλα σωστά», λέει στην κάμερα καθώς αρχίζει να δακρύζει. «Και οι δύο έχουμε καλές δουλειές. Είμαι νοσηλεύτρια, εργάζομαι με πλήρη απασχόληση και εκείνος αυτός εργάζεται πλήρους απασχόλησης.

«Μόλις πληρωθήκαμε την περασμένη Παρασκευή και πληρώσαμε το στεγαστικό δάνειο, αγοράσαμε μερικά είδη παντοπωλείου, βάλαμε βενζίνη στο αυτοκίνητο και παιδιά, είναι Τρίτη και έχουμε περίπου 200-300 δολάρια για να αντέξουμε μέχρι την επόμενη Παρασκευή».

«Δύο θέσεις πλήρους απασχόλησης δεν είναι αρκετές σήμερα»

Η μητέρα εξηγεί ότι αυτή και ο Steve, μαζί με τους δύο γιους τους, μένουν σε ένα ράντσο τριών υπνοδωματίων με ένα μπάνιο στην Πενσυλβάνια.

«Δεν μένουμε σε μεγάλο σπίτι», συνεχίζει. «Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι για να το αλλάξει αυτό γιατί βγάζω καλά λεφτά, αυτός βγάζει καλά χρήματα, δεν ζούμε πάνω από τις δυνατότητές μας, αλλά ζούμε μισθό με μισθό», συνεχίζει καθώς κλαίει.

«Δύο θέσεις πλήρους απασχόλησης δεν είναι αρκετές σήμερα – συνεχίζουμε να ζούμε από μισθό σε μισθό. Εργάζομαι με πλήρες ωράριο, και αυτός εργάζεται περισσότερο από πλήρη απασχόληση, εργάζεται υπερωρίες κάθε εβδομάδα. Δεν ξέρω τι να κάνω. Είμαι τόσο αγχωμένη που δεν πρέπει να είναι έτσι».

Είναι μια ερώτηση που κάνουν πολλά ζευγάρια και οικογένειες καθώς κάνουν τουλάχιστον δύο δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Πώς όμως μπορούν να προχωρήσουν όταν το κόστος ζωής συνεχίζει να αυξάνεται;

«Συχνά έβλεπα ανθρώπους να μιλούν για το πόσο εκτός ελέγχου είναι οι τιμές στο διαδίκτυο, αλλά ένιωθα ότι δεν είχαν καμία επιρροή ή δύναμη να αλλάξουν τα πράγματα», λέει.

Ενθαρρύνει τους ακόλουθούς της να μοιράζονται το βίντεό της και να συνεχίσουν να δημοσιεύουν σχετικά με αυτό στο διαδίκτυο με την ελπίδα ότι αν αρκετοί άνθρωποι μιλήσουν, θα μπορούσε να προκαλέσει κάποια αλλαγή.

«Ίσως κάποιος που μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό θα δει ένα από τα βίντεό μας.

«Ήθελα απλώς να μοιραστώ τον αγώνα μας και ίσως κάποιος άλλος μπορούσε να συσχετιστεί. Απλά πρέπει να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον μέχρι να αλλάξουν τα πράγματα. Ευχαριστώ που παρακολουθήσατε», κατέληξε.

Πηγή: enikos.gr

Δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη λύση όσο συνεχίζεται το αιματοκύλισμα τονίζει ο Μοχάμεντ Ελ Μπάτα, Παλαιστίνιος, με καταγωγή από τη Γάζα, ο οποίος ζει στην Ελλάδα. Περιγράφει στο Πριν την απελπιστική κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Παλαιστίνη όπου όπως σημειώνει σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι ενώ η «διεθνής κοινότητα» κρατάει τα μάτια κλειστά. Θεωρεί σημαντικό να ηττηθεί και να υποχωρήσει το Ισραήλ καθώς πιστεύει ότι η Γάζα είναι το τελευταίο κομμάτι στον κόσμο που αντιστέκεται. Όπως μας λέει, «θέλουμε να είμαστε όλοι ελεύθεροι είτε σε ένα ενιαίο κράτος είτε σε δύο κράτη».

Ποια είναι η κατάσταση σήμερα στην Παλαιστίνη;

Την κατάσταση σήμερα δεν την γνωρίζουν ούτε οι ντόπιοι κάτοικοι. Για δύο μέρες, που ήταν κλειστά τα πάντα, βομβάρδιζαν ανελέητα, ισοπεδώνοντας ολόκληρες συνοικίες. Αλλά δεν τολμάει κανείς να πάει να δει, γιατί βομβαρδίζουν τα ίδια σημεία επανειλημμένα, θεωρώντας πως υπάρχουν τούνελ από κάτω. Στο τέλος δεν υπάρχουν πια ούτε πτώματα. Οι αγνοούμενοι είναι δεκάδες χιλιάδες. Η Πολιτική Προστασία και οι υπηρεσίες υγείας δεν υφίστανται πια. Έχουν βομβαρδίσει γύρω στα 30 ασθενοφόρα και πολλά νοσοκομεία. Μεταφέρουν τους τραυματίες στα νοσοκομεία με ό,τι βρουν. Θάβουν τα πτώματα γιατί δεν ξέρουν αν υπάρχουν ζώντες συγγενείς. Δυστυχώς, αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται και η ανθρωπότητα κρατάει τα μάτια κλειστά. Προέχει η άμυνα του Ισραήλ όσα θύματα κι σν πέσουν από την άλλη πλευρά.

Πώς σχολιάζετε την προπαγάνδα ότι ο πόλεμος γίνεται ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς, ανάμεσα στον πολιτισμό και τη βαρβαρότητα;

Αρχικά η Χαμάς ιδρύθηκε και λειτουργούσε με άδεια της ισραηλινής κατοχής στα κατεχόμενα. Ήταν η σφήνα που θα έσπαγε την παλαιστινιακή ενότητα, γιατί όλες οι οργανώσεις, πολλές αριστερές (Λαϊκό Μέτωπο, Δημοκρατικό Μέτωπο) έβρισκαν λύση στις διαφορές τους κάτω από την ομπρέλα της PLO. Αν και είχε την εύνοια του Ισραήλ, αυτή τη στιγμή δεν έχω καμιά αμφιβολία για τον πατριωτισμό της Χαμάς, αλλά και κανενός ανθρώπου ή οργάνωσης της Παλαιστίνης.

Τώρα, το να σκοτώνουν 8.000 αθώους ανθρώπους είναι αθωότητα; Τα διαμελισμένα πτώματα 4.000 παιδιών είναι πολιτισμός; Οι δεκάδες χιλιάδες τραυματίες και αγνοούμενοι κάτω από τα ερείπια τι είναι; Για μένα η ανώτατη μορφή βαρβαρότητας είναι η κατοχή. Βάρβαρος είναι αυτός που επιβάλλεται και καταπιέζει όλα τα δικαιώματα και στερεί όλες τις ελευθερίες ενός άλλου ανθρώπου, λαού. Αυτό είναι βαρβαρότητα κι όχι η αντίσταση.

Σήμερα η Γάζα είναι το μόνο κομμάτι στον κόσμο που αντιστέκεται. Κατοχές υπάρχουν παντού (οικονομικές, μνημόνια κ.λπ.). Η Γάζα ξέρει ότι εκεί θέλουν το έδαφος, το real estate, για να χτίσουν μία καθαρή χώρα μόνο για Εβραίους. Αλλού υπάρχουν άλλα συμφέροντα. Και δεν δίνεται καμία μάχη. Σε διώχνουν από το σπίτι σου με δικαστικές αποφάσεις και το αγοράζει ένα fund που το δίνει στα Αirbnb για να έρθουν οι τουρίστες.

Ποια πιστεύετε ότι είναι η επιδίωξη του Ισραήλ με τους βομβαρδισμούς;

Η εθνοκάθαρση. Κι αυτό για μας ήταν θέμα χρόνου. Οι Ισραηλινοί στις εθνικές τους γιορτές και παρελάσεις φωνάζουν εδώ και χρόνια: «Η δεύτερη Νάκμπα έρχεται!», «Τα σχολεία στη Γάζα δεν υπάρχουν γιατί εκτελέσαμε όλα τα παιδιά», κλπ. Ειδικά την ημέρα της Ιερουσαλήμ που μπαίνουν τα Ισραηλινά παιδιά από τα σχολεία στην Παλαιστινιακή Ιερουσαλήμ και απαγορεύεται στους Παλαιστίνιους να βγουν, τα παιδιά φωνάζουν «Θάνατος στους Άραβες» (όχι στους Παλαιστίνιους), βρίζουν θρησκευτικά σύμβολα… Οπότε, η δεύτερη Νάκμπα για μας είναι ορατή γιατί και οι πράξεις του κράτους του Ισραήλ οδηγούν προς τα εκεί.

Στη Δυτική Όχθη έχουν φυτέψει ένα εκατομμύριο έποικους. Υποτίθεται ότι οι Παλαιστίνιοι θα έπαιρναν πίσω το 20% της εσωτερικής Παλαιστίνης και θα δημιουργούνταν Παλαιστινιακό κράτος στα εδάφη της Δυτικής Όχθης και της Γάζας. Με βάση αυτή τη δέσμευση δέχθηκαν να μπουν στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Από τη στιγμή που δολοφόνησαν τον Ράμπιν και δηλητηρίασαν τον Αραφάτ πέθανε αυτό το σχέδιο, οπότε ολοταχώς μπήκε σε εφαρμογή το άλλο σχέδιο που είναι η μη δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους. Το δήλωσε ο Νετανιάχου πριν καν εκλεγεί πρωθυπουργός για πρώτη φορά, πως δηλαδή δεν θα επιτρέψει ποτέ την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους και προχώρησε στους εποικισμούς. Είναι κατανοητό, όταν οι έποικοι κτίσουν σπίτια, εγκατασταθούν, κάνουν παιδιά δεν είναι εύκολο να τους βγάλεις για να δημιουργήσεις κράτος για τους άλλους.

Οι εποικισμοί και οι δολοφονίες Παλαιστινίων συνέβαιναν επί χρόνια στη Δυτική Όχθη, αλλά κλιμακώνονταν διαρκώς σε βαθμό ανησυχητικό, με κορύφωση φέτος, το 2023, που σκότωσαν τόσα άσχετα παιδιά στη Δυτική Όχθη. Βομβάρδιζαν χωριά ανεξαιρέτως. Έμπαιναν οι έποικοι σε χωριά και κατέστρεφαν. Έχω αναφερθεί πολλές φορές σε ένα χωριό όπου έμεναν ηλικιωμένοι και ευκατάστατοι Παλαιστίνιοι μετανάστες οι οποίοι είχαν επιστρέψει από την Αμερική. Πρόκειται για Χριστιανικό χωριό, δεν υπήρχε εκεί ούτε ένας μουσουλμάνος. Πριν ένα μήνα μπήκαν οι έποικοι και το έκαψαν ολοσχερώς. Εμείς αυτά τα ξέρουμε αλλά δεν βγαίνουν εικόνες παραέξω. Είναι καθημερινό φαινόμενο να υπάρχουν θύματα από την πλευρά των Παλαιστινίων, χωρίς καμιά αντίδραση από πουθενά. Αν όμως συμβεί και σκοτωθεί ένας Ισραηλινός, όλοι ξεσηκώνονται με μαύρο δάκρυ.

Πώς βλέπετε την απαγόρευση παλαιστινιακών πολιτικών οργανώσεων, συμβόλων και φιλοπαλαιστινιακών συλλογικοτήτων σε χώρες της Ευρώπης;

Αυτό δείχνει τα όρια της δημοκρατίας και στην Ευρώπη. Πρέπει οι ευρωπαϊκοί λαοί να ξυπνήσουν, να δουν την εικόνα που γίνεται πιο ξεκάθαρη. Η δημοκρατία στην Ευρώπη κινδυνεύει αυτή τη στιγμή γιατί υπάρχουν καθεστώτα που επιβάλλονται. Στα κανάλια κανείς δεν τολμά να πει κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλουν. Εμάς γενικώς δεν μας δείχνουν. Από μια μαγνητοσκοπημένη συνέντευξή μου έδειξαν αποσπάσματα, αλλοιώνοντας εντελώς αυτά που είπα. Οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να ανησυχούν.

Ποια θα μπορούσε να είναι μια βιώσιμη λύση;

 Αυτή τη στιγμή σφάζονται άνθρωποι, δεν υπάρχει προοπτική. Αν δίνεις ελπίδα στον κόσμο είναι εύκολο να διαγράψει σφάλματα του παρελθόντος. Αν το Ισραήλ ηττηθεί με κάποιο τρόπο σ’ αυτή τη μάχη, και δεν εννοώ να καταστραφεί, αλλά να δει ο Νετανιάχου και να παραδεχτεί ότι δεν τα κατάφερε να καθαρίσει τη Γάζα από τη Χαμάς, τους μη Χαμάς κ.λπ, αν το πάρουν απόφαση οι Ισραηλινοί ότι οι Παλαιστίνιοι θα μείνουν, κάτι θα πρέπει να δώσουν πίσω. Αυτό είναι η λύση των δύο κρατών. Δεν πιστεύω ότι το Ισραήλ θα δεχτεί τη λύση ενός κράτους όπου θα ενταχθούν οι Παλαιστίνιοι ως Ισραηλινοί πολίτες. Γιατί το Ισραήλ είναι εβραϊκό κράτος, είναι δόγμα.

Οι απαγορεύσεις και η λογοκρισία σε οτιδήποτε φιλοπαλαιστινιακό δείχνει και τα όρια της ελευθερίας στην Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να ανησυχούν.

Όταν μιλάτε για ενιαίο κράτος Παλαιστινίων τι εννοείτε;

 Ενιαίο με δύο οντότητες. Γάζα και Δυτική Όχθη δεν ενώνονται γεωγραφικά. Όλα τα εδάφη το Ισραήλ τα πήρε το 1948, εκτός από τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα που τα πήρε το 1967. Αν δεν είχε βγει η απόφαση του ΟΗΕ που λέει ότι είναι κατεχόμενα, θα τα διεκδικούσαν και αυτά. Όλοι οι Παλαιστίνιοι της διασποράς προέρχονται από τα εδάφη του ’48. Για μας κι αυτά είναι κατεχόμενα. Το ότι όλος ο κόσμος αναγνωρίζει το Ισραήλ δεν διαγράφει το ιστορικό μας δικαίωμα στην πατρίδα μας, στη γη των προγόνων μας.

Το σύνθημα «από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα»;

Ισχύουν πολλές ερμηνείες. Αν υπάρξει λύση ενός κράτους με δύο λαούς με ίσα δικαιώματα, εμένα με ικανοποιεί. Αν υπάρξουν δύο κράτη με πλήρη δικαιώματα, με καλύπτει κι αυτό. Αυτό σημαίνει ελεύθερη γη από τον ποταμό μέχρι τη θάλασσα. Η εξήγηση που δίνουν αυτοί είναι εκείνη που ακούγεται εξτρεμιστική, ότι θέλουμε να τους διώξουμε και να είμαστε ελεύθεροι εμείς. Όχι. Θέλουμε να είμαστε όλοι ελεύθεροι, είτε σε ένα ενιαίο κράτος είτε σε δύο κράτη.

Πως απαντάτε στο επιχείρημα ότι «δεν υπήρχε Παλαιστίνη;»

Λένε ότι δεν υπήρχε Παλαιστίνη. Μα δεν υπήρχε και καμιά αραβική χώρα. Ήταν το αραβικό κράτος. Οι Άραβες σε όλα τα κράτη έχουν την ίδια γλώσσα, ίδια έθιμα, θρησκεία, ιστορία,…η έκταση του αραβικού κράτους είναι μεγάλη, αποτελείται από 4-5 γεωγραφικές περιοχές. Την Κοιλάδα Καμήλου, το Μαγκρέμπ, το Ιράκ (τη Μεσοποταμία, δηλαδή), τη Μεγάλη Συρία (Συρία, Παλαιστίνη, Λίβανος και Ιορδανία) και την Αραβική Χερσόνησο. Δεν υπήρχε Παλαιστίνη, δεν υπήρχε Συρία, δεν υπήρχε Λίβανος, Ιορδανία. Αυτά είναι κρατίδια που δημιουργήθηκαν από την Αγγλική και Γαλλική κατοχή. Όλοι οι Άραβες είμαστε αδέλφια, ένας λαός. Όταν επαναστάτησαν οι Άραβες και έδιωξαν τους Τούρκους μετά από 450 χρόνια κατοχής, ήρθαν οι Άγγλοι και οι Γάλλοι φίλοι μας για να βοηθήσουν στην ίδρυση του Αραβικού κράτους. Αντί όμως να βοηθήσουν έκαναν κατοχή και το μοίρασαν σε κρατίδια σαν σκακιέρα, ο ένας εδώ, ο άλλος εκεί. Ταυτόχρονα είχαν δώσει την υπόσχεση του Μπάλφορντ να ιδρύσουν εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη πριν καν έρθουν οι δυνάμεις τους, οι οποίες μπήκαν χωρίς πόλεμο, αφού ήρθαν ως σύμμαχοι κι όχι ως κατακτητές.

Έκαναν 30 χρόνια κατοχή, έκαναν τη ζημιά που έκαναν, δημιούργησαν όλη την υποδομή του εβραϊκού κράτους. Από τη στιγμή που οι Παλαιστίνιοι άρχισαν να αντιστέκονται στην αγγλική κατοχή οι σφαγές δεν σταμάτησαν ποτέ. Οι νόμοι βάσει των οποίων δικάζει και σκοτώνει το Ισραήλ σήμερα είναι αγγλικοί νόμοι. Το επιβεβαιώνει και ο ιστορικός Ίλαν Πάπε. Και δυστυχώς κανείς δεν βλέπει τις αλλεπάλληλες σφαγές που έχουν υποστεί οι Παλαιστίνιοι και γίνεται θέμα μόνο αν σκοτωθεί ένας Ισραηλινός. Οι παλιοί Εβραίοι πια δεν ζουν στην Παλαιστίνη. Τους είχαν κι αυτούς στο στόχαστρο οι Ισραηλινοί, οι σημερινοί σιωνιστές. Οι περισσότεροι παλιοί έχουν μεταναστεύσει στην Αμερική. Και αν δείτε τις διαδηλώσεις θα δείτε τους παραδοσιακούς Εβραίους που φοράνε την παλαιστινιακή κοφίγια και αυτοπροσδιορίζονται ως Παλαιστίνιοι Εβραίοι. Αυτοί έχουν να αφηγηθούν ιστορίες. Πώς ζούσαν μαζί με τους Παλαιστίνιους, χωρίς πόλεμο. Μαρτυρίες τέτοιες υπάρχουν και από τις δύο πλευρές, αλλά δεν τις καταγράφει κανείς και κανείς δεν θέλει να τις μάθει. Υπάρχει ένα μεγάλο σχέδιο κι αυτό προχωράει, υπάρχουν οι απόλυτα καλοί και οι απόλυτα κακοί. Οι Ισραηλινοί είναι οι απόλυτα καλοί και πρέπει να επικρατήσουν, μη χαλάσει ο κόσμος μ’ εμάς τους κακούς, τα «ανθρωπόμορφα ζώα».

Πώς εξελίσσεται η χερσαία εισβολή των ισραηλινών στρατευμάτων;

Είναι γεγονός πως η πέμπτη μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου δεν τολμά να μπει στη Γάζα με έκταση 5×30 χιλιόμετρα. Τις προηγούμενες μέρες μπήκαν 2.000 Αμερικανοί κομάντος, σκοτώθηκαν. και οι Αμερικανοί αποσύρθηκαν. Οι Ισραηλινοί μπαινοβγαίνουν από συγκεκριμένες περιοχές που είναι ασφαλείς, από τη θάλασσα, όπου δεν υπάρχουν τούνελ για να τους βομβαρδίσουν ή από περιοχές που είναι μόνο χωράφια.

Μακάρι να μην μπουν και να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί που κοστίζουν στους Παλαιστίνιους. Για το Ισραήλ η χερσαία εισβολή είναι καθαρά θέμα γοήτρου. Ο πόλεμος κρατάει ΄πολύ για να βγει δήθεν νικητής με κάποιες ζημιές. Παίζει και το Ισραήλ το παιχνίδι των ομήρων, έχοντας πάρει άλλoyς 4.000 Παλαιστίνιους από τη Δυτική Όχθη.

Στην Τζενίν οι άνθρωποι αντιστέκονται με απλά όπλα, όχι τις ρουκέτες της Χαμάς, και ο στρατός δεν τολμάει να μπει. Ο τρόμος και ο φόβος που έχουν οι Ισραηλινοί στρατιώτες μέσα τους είναι πολύ αισιόδοξο μήνυμα για μας.

Πηγή: prin.gr