Ο θερμότερος μήνας για όλον τον πλανήτη ήταν ο φετινός Οκτώβριος σύμφωνα με ανακοίνωση της Αμερικανικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ).

Όπως αναφέρει η ΝΟΑΑ τόσο ο Οκτώβριος, όπως και όλοι οι δέκα πρώτοι μήνες του 2014 ήταν οι πιο θερμοί μήνες που έχουν καταγραφεί από τότε που έχει ξεκινήσει να καταγράφεται η θερμοκρασία, το 1880.

Πρόκειται επίσης για τον 38ο συνεχόμενο Οκτώβριο όπου η παγκόσμια θερμοκρασία ήταν πάνω από τον μέσο όρο αυτής του 20ού αιώνα, φτάνοντας τους 14,74 βαθμούς Κελσίου, διευκρίνισε η NOAA.

Για την περίοδο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2014, η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια των ωκεανών και της ξηράς ήταν 10,3 βαθμοί Κελσίου, ξεπερνώντας κατά 1,05 βαθμό τη μέση θερμοκρασία του προηγούμενου αιώνα.

Ο Οκτώβριος ήταν επίσης ο τρίτος συνεχόμενος μήνας και ο πέμπτος των τελευταίων έξι μηνών που σημειώθηκε θερμοκρασία-ρεκόρ σε όλο τον πλανήτη. Ο Ιούλιος του 2014 ήταν ο τέταρτος θερμότερος που έχει καταγραφεί ποτέ.

Η θερμοκρασία στην επιφάνεια των ωκεανών ήταν τον Οκτώβριο η πιο αυξημένη που έχει καταγραφεί ποτέ για τον μήνα αυτό, ξεπερνώντας κατά 0,62 βαθμό τη μέση θερμοκρασία του 20ού αιώνα.

ΠΗΓΗ: left.gr

Η στάθμη της Μεσογείου έχει αυξηθεί τις δύο τελευταίες δεκαετίες, σύμφωνα με νέα βάση δεδομένων που ανέπτυξε το Πανεπιστήμιο της Καντάμπρια στην Ισπανια, η οποία παρέχει στοιχεία μεταβολής του επιπέδου της θάλασσας σε σχέση με τις ατμοσφαιρικές αλλαγές στην Ευρώπη από το 1948 έως το 2009.

«Η λεγόμενη μετεωρολογική στάθμη της θάλασσας ή και μετεωρολογική «παλίρροια» είναι η μεταβολή στο επίπεδο της θάλασσας ως αποτέλεσμα των αλλαγών της ατμοσφαιρικής πίεσης και των ανέμων στο επίπεδο αυτό», εξήγησε η Άλμπα Θιδ, επικεφαλής της έρευνας, η οποία εξέτασε επίσης την περιοχή των Κανάριων Νήσων στον Ατλαντικό Ωκεανό.

Η επιστημονική ομάδα χρησιμοποίησε ένα εργαλείο προσομοίωσης που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο Rutgers των Ηνωμένων Πολιτειών, και επαλήθευσε τις προσομοιώσεις συγκρίνοντας τα δεδομένα με πραγματικές τοπικές και δορυφορικές μετρήσεις σε 58 τοποθεσίες στις ακτές της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και των Κανάριων Νήσων.

Στις προσομοιώσεις των ερευνητών, οι τάσεις από το 1948 έως το 1989 ήταν μικρές και αρνητικές σε όλη τη ζητούμενη περιοχή, γεγονός που σημαίνει ότι η στάθμη μειώθηκε για αυτή την περίοδο. Συγκεκριμένα στην Αδριατική, στη βορειοανατολική Μεσόγειο και στις αφρικανικές ακτές του Ατλαντικού η στάθμη της θάλασσας μειώθηκε κατά 0,35 χιλιοστά ετησίως κατά τη διάρκεια αυτών των ετών.

Ωστόσο, τις τελευταίες δύο δεκαετίες που κάλυψε η έρευνα, από το 1989 έως το 2009, οι τάσεις ήταν θετικές, δηλαδή η στάθμη της θάλασσας αυξήθηκε, και μάλιστα με γρηγορότερο ρυθμό. Στην πλευρά του Ατλαντικού η αύξηση ήταν μισό χιλιοστό το χρόνο ενώ σε αρκετές περιοχές της Μεσογείου ήταν μεγαλύτερη από ένα χιλιοστό.

Η βάση δεδομένων που χρησιμοποίησαν οι επιστήμονες διαφοροποιεί επίσης τις τάσεις κατά τους θερινούς και τους χειμερινούς μήνες, με τις προαναφερθείσες αυξήσεις πολλές φορές να αντισταθμίζονται κατά τη διάρκεια του χειμώνα, κυρίως στην κεντρική Μεσόγειο και την Αδριατική. Ωστόσο συνολικά η στάθμη του νερού σημειώνει άνοδο.

ΠΗΓΗ: left.gr

Δήλωση της βουλευτή Β’ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ Χ. Καφαντάρη εν όψει της έναρξης της COP20 στην Λίμα του Περού.

Η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας Χαρά Καφαντάρη δήλωσε τα εξής:

Αρχίζει σήμερα στη Λίμα, πρωτεύουσα του Περού, η COP20, η Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή. Η Συνδιάσκεψη γίνεται σε ένα κλίμα συνειδητής υποβάθμισης του αγώνα ενάντια στις συνέπειες της ανθρωπογενούς Κλιματικής Αλλαγής από όλα τα μέρη, και αναμένεται, ακόμα μια φορά, να τελειώσει με ευχολόγια και πενιχρά αποτελέσματα.

Η συνειδητή υποβάθμιση της σημασίας των συνδιασκέψεων για την Κλιματική Αλλαγή προσφέρει στις άβουλες κυβερνήσεις περισσότερο χρόνο υποταγής στα lobby των ορυκτών καυσίμων, τα οποία με τη σειρά τους συνεχίζουν απρόσκοπτα τις συνηθισμένες περιβαλλοντοκτόνες πρακτικές τους. Κράτη που υπήρξαν πάλαι ποτέ πρόμαχοι του αγώνα ενάντια στην Κλιματική Αλλαγή και τη μείωση των συνεπειών της, βρίσκονται σήμερα διαιρεμένα, ακολουθώντας το καθένα το δικό του οικονομίστικο μοντέλο, ονειρευόμενα εμπορικές κυριαρχίες και ενεργειακή αυτάρκεια βασισμένη στο σχιστολιθικό αέριο ή την αύξηση της χρήσης άνθρακα και ακόμα περισσότερων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Οι πολιτικές ηγεσίες, τυφλωμένες από τις αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές τους καταδικάζουν μεγάλα τμήματα του παγκόσμιου πληθυσμού να ζουν στη φτώχεια, την εξαθλίωση, την πείνα, τους λοιμούς, την ατμοσφαιρική ρύπανση, την ενεργειακή ένδεια και να βρίσκονται έρμαια της μανίας των στοιχείων της φύσης.

Η Συνδιάσκεψη των Μερών, η Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή της Λίμα, γίνεται σε ένα κομβικό χρονικό σημείο και πρέπει να πετύχει. Θα είναι το πρώτο βήμα στην προετοιμασία μιας νέας μεγάλης οικουμενικής συμφωνίας, νομικά δεσμευτικής και φιλόδοξης να συμπεριλάβει όλους τους ρυπαντές του πλανήτη, που αναμένεται να συζητηθεί του χρόνου, στη Συνδιάσκεψη του Παρισιού. Ενεργοί πολίτες, κοινωνικά και οικολογικά κινήματα, επιστήμονες, έχουν κινητοποιηθεί, όπως αποδείχθηκε και στη μεγαλειώδη πορεία που έγινε τον Σεπτέμβριο στην Νέα Υόρκη. Οι λαοί μίλησαν, οι κυβερνήσεις θα τους ακούσουν;

Είναι ανάγκη λοιπόν να ανθίσει μια νέα πολιτική. Μια πολιτική με κύριους άξονες την ανάπτυξη της διεθνούς συνεργασίας, ώστε, έγκαιρα, να επιτευχθεί μια δίκαιη, νομικά δεσμευτική και φιλόδοξη συμφωνία για την αναστροφή της Κλιματικής Αλλαγής και την αποτροπή των συνεπειών της.

ΠΗΓΗ: left.gr