Οι ερευνητές γνωρίζουν πλέον με βεβαιότητα ότι τα πολύ επεξεργασμένα τρόφιμα χωρίς θρεπτική αξία, δεν αυξάνουν μόνο την περίμετρο της μέσης, αλλά και το κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

Υπάρχει ξεκάθαρη σύνδεση μεταξύ πλεονάζοντος σωματικού βάρους και τουλάχιστον έξι μορφών καρκίνου, αλλά και πιθανή σύνδεση με τουλάχιστον άλλες επτά.

Το 2015, το υπερβολικό σωματικό βάρος σχετιζόταν με το 5,2% όλων των νέων περιστατικών καρκίνου, όσα δηλαδή συνδέονταν με το αλκοόλ, σύμφωνα με τη νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Tufts.

Η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία έχει χαρακτηρίσει την παχυσαρκία ως σημαντικό παράγοντα κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου, του οισοφάγου, του νεφρού και του παγκρέατος.

Την κατατάσσει επίσης στους πιθανούς παράγοντες κινδύνου για καρκίνους της χοληδόχου κύστης, του ήπατος, του τραχήλου της μήτρας και των ωοθηκών, καθώς και του μη-Hodgkin λεμφώματος.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Tufts συνέκριναν ποσοστά και διαγνώσεις συγκεκριμένων μορφών καρκίνου που συνδέονται με την παχυσαρκία και δίαιτες.

Διαπίστωσαν ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου (που είναι πιθανότερο συγκριτικά με άλλους καρκίνους να οφείλεται σε κακή διατροφή) συνδέεται με την υπερβολική κατανάλωση επεξεργασμένου και κόκκινου κρέατος και τη μη πρόσληψη δημητριακών ολικής αλέσεως ή γαλακτοκομικών προϊόντων.

Οι καρκίνοι του στόματος, του φάρυγγα και του λάρυγγα συνδέονταν περισσότερο με διατροφές χωρίς λαχανικά και φρούτα.

Οι διατροφές με πολύ επεξεργασμένα κρέατα συνδέονταν επίσης στενά με τον καρκίνο του στομάχου.

Τα αναψυκτικά, τα ενεργειακά ποτά και γενικά τα ροφήματα με ζάχαρη, αυξάνουν τόσο τον κίνδυνο παχυσαρκίας, όσο και τον κίνδυνο καρκίνου.

Σχεδόν το 40% ή 52.225 διαγνώσεις καρκίνου που σχετίζονταν με τη διατροφή το 2015, αφορούσαν τον καρκίνο του παχέος εντέρου, ο ρυθμός του οποίου αυξάνεται σταθερά, ειδικά μεταξύ των νέων.

Παρόλο που τα περισσότερα στοιχεία της δυτικής διατροφής συνδέονται με τον κίνδυνο καρκίνου, η ανεπαρκής πρόσληψη δημητριακών ολικής αλέσεως συνδέονταν ακόμη περισσότερο με την ανάπτυξη καρκίνου, ανεξαρτήτως διατροφής.

Ο δεύτερος πιθανότερος ένοχος, ήταν η μειωμένη κατανάλωση γαλακτοκομικών, και ακολουθούσε η υπερβολική κατανάλωση πολύ επεξεργασμένου κρέατος και οι δίαιτες με λίγα ή καθόλου φρούτα και λαχανικά.

Δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο γιατί μια διατροφή πλούσια σε επεξεργασμένα κόκκινα κρέατα (burger), άδειους υδατάνθρακες (αναψυκτικά) και κορεσμένα λιπαρά (τηγανητά), και φτωχή σε δημητριακά ολικής αλέσεως, ψάρια και φρέσκα φρούτα και λαχανικά αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου.

Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι αυτές οι τροφές προκαλούν συσσώρευση λίπους, το οποίο προκαλεί φλεγμονή, που με τη σειρά της μεταλλάσσει τα υγιή κύτταρα σε καρκινικά.

Τα πολύ επεξεργασμένα τρόφιμα χαρακτηρίστηκαν πρόσφατα ως αιτία –όχι μόνο παράγοντας κινδύνου- υπερφαγίας και υπερβολικής πρόσληψης βάρους από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ.

Όλοι αυτοί οι διατροφικοί παράγοντες μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη 7-8% των καρκίνων που θεωρούνται αποτέλεσμα του πλεονάζοντος σωματικού βάρους, ανεξαρτήτως διατροφής.

Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ευκαιρία να μειωθούν τα ποσοστά καρκίνου μέσω της βελτίωσης της διατροφής, δήλωσε ο βασικός συγγραφέας της μελέτης, Δρ Fang Fang Zhang, ερευνητής καρκίνου και διατροφής στο Πανεπιστήμιο Tufts.

Πηγή: Mail Online - onmed.gr

Άλλο ένα περιστατικό βίας εκτυλίχθηκε την Τρίτη το βράδυ στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, όταν οργανωμένη ομάδα ατόμων (κατά πάσα πιθανότητα χούλιγκαν), εισέβαλε στα επείγοντα όπου βρίσκονταν οπαδός της ομάδας τους και βιαιοπράγησε ενάντια σε εφημερεύοντα ειδικευόμενο γιατρό χειρουργικής.

Με αφορμή το περιστατικό, χθες, Πέμπτη 23 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε μαζική γενική συνέλευση των γιατρών του Νοσοκομείου, ενώ είχε προηγηθεί συμβολική κατάληψη στο γραφείο του διοικητή. Στη διάρκεια της γενικής συνέλευσης αποφάσισαν να προχωρήσουν σήμερα, Παρασκευή, σε στάση εργασίας (12 μ.μ. – 3 μ.μ.) και συγκέντρωση στο προαύλιο.

Οι γιατροί του Νοσοκομείου απαιτούν μεταξύ άλλων να ληφθούν μέτρα προστασίας και ασφάλειας του προσωπικού του Νοσοκομείου, μαζικές προσλήψεις μόνιμου ιατρικού, παραϊατρικού, νοσηλευτικού προσωπικού και προσωπικού ασφαλείας, βελτίωση της κτιριακής υποδομής, αύξηση της χρηματοδότησης του Νοσοκομείου από τον κρατικού προϋπολογισμό.

Η ΕΙΝΑΠ απαιτεί από το υπουργείο Υγείας να πάρει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να μην κινδυνεύει η ζωή και η σωματική ακεραιότητα των νοσοκομειακών γιατρών και του υπόλοιπου προσωπικού και δηλώνει ότι στηρίζει και καλύπτει κάθε αγωνιστική μορφή δράσης.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Δύο διαδηλώσεις θα γίνουν σήμερα στην Ελλάδα, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη

Χιλιάδες νέοι απ’ όλον τον κόσμο καλούνται αύριο να κατέβουν στους δρόμους των πόλεών τους, σε μια «παγκόσμια απεργία για το κλίμα», εν μέσω των ευρωεκλογών.

Η οικολογία «θα έπρεπε να είναι το βασικό θέμα αυτών των εκλογών», τόνισε ο Κριστόφ Αλμασί, εκπρόσωπος της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Νεολαία για το κλίμα» (Youth for climate) σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Παρίσι. Η συλλογικότητα καλεί σε κινητοποιήσεις έξω από τα κτίρια των ευρωπαϊκών θεσμών, όπως για παράδειγμα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη Φραγκφούρτη ή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες.

«Η κινητοποίηση εντείνεται, ιδίως στη Γερμανία και την Ιταλία», ενώ η συμμετοχή παρουσιάζεται επίσης αυξημένη στην Αφρική και την Ασία, τις δύο ηπείρους όπου μέχρι σήμερα δεν είχε καταγραφεί σημαντική συμμετοχή. Και μεγάλες χώρες όπως η Ινδία αρχίζουν σταδιακά να κινητοποιούνται επίσης, διαβεβαίωσε η «Νεολαία για το κλίμα».

Σήμερα το απόγευμα, στον ιστότοπο youthforclimate.fr, όπου οι συμμετέχοντες αναφέρουν πού και πώς σκοπεύουν να κινητοποιηθούν, είχαν καταγραφεί διαδηλώσεις σε περισσότερες από 2.260 πόλεις σε 90 χώρες του κόσμου.

Διαδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί για σήμερα σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις της Γαλλίας (Παρίσι, Μπορντό, Λιόν, Μασσαλία, Τουλούζη κ.ά.), της Γερμανίας (Βερολίνο, Αμβούργο), της Ιταλίας, της Ισπανίας, σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, στη Βοστόνη, στο Όστιν του Τέξας, στο Μόντρεαλ και στην Οτάβα του Καναδά, σε πολλές πόλεις του Μεξικού και της Λατινικής Αμερικής, στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη, στην Ινδία, την Ινδονησία και την Αυστραλία. Δύο διαδηλώσεις θα γίνουν σήμερα στην Ελλάδα, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Την υποστήριξή τους στους νέους μαθητές και φοιτητές εξέφρασαν η Greenpeace, η Alternatiba και η ANV COP21. Για εκείνους τους νέους που δεν μπορούν να απουσιάσουν αύριο από το σχολείο ή τη δουλειά τους στη Γαλλία, η συλλογικότητα «Πολίτες για το κλίμα» πρότεινε να πάνε φορώντας ένα περιβραχιόνιο με το οποίο θα εκφράσουν τη στήριξή τους στους απεργούς ή να ζητήσουν από τον εργοδότη τους την άποψή του για την κλιματική αλλαγή.

Εξάλλου, περισσότεροι από 130 επιστήμονες με κοινή ανακοίνωσή τους τονίζουν ότι τάσσονται στο πλευρό των νέων. «Εμείς, επιστήμονες στον τομέα του κλίματος και του περιβάλλοντος, είμαστε αλληλέγγυοι με τους μαθητές και τους φοιτητές που κινητοποιούνται. Πώς να μην ανησυχούμε για τον κόσμο που έρχεται;» αναφέρουν χαρακτηριστικά οι κλιματολόγοι Βαλερί Μασόν-Ντελμότ, Ρομπέρ Βοτάρ, Ζαν Ζουζέλ, Ζιλ Ραμστάιν, η παλαιοκλιματολόγος Έλσα Κορτιζό και άλλοι ερευνητές του Ινστιτούτου Πιερ Σιμόν Λαπλάς (ISPL).

«Στη χώρα μας, όπου υπογράφηκε η Συμφωνία του Παρισιού, γεγονός υψηλού συμβολισμού, οι δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν δεν τηρούνται. Στηρίζουμε την κινητοποίηση της νέας γενιάς, που αύριο θα αντιμετωπίσει έναν κόσμο πιο δύσκολο λόγω της σημερινής απραξίας», προσθέτουν, δηλώνοντας διατεθειμένοι να προσφέρουν στους νέους την εμπειρία και τις γνώσεις τους στο θέμα αυτό.

Το Σάββατο αναμένεται να γίνουν και άλλες πορείες, πεζή ή με ποδήλατα, σε περίπου 80 πόλεις, κυρίως στη Γαλλία.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

Απ’ τη συνάντηση των “mainstream” ακροδεξιών στο Μιλάνο το περασμένο Σάββατο στον Σαλβίνι, τα ιστορικά μονοπάτια του ιταλικού φασισμού , τις σχέσεις μελών του κόμματός του με τη μαφία και το μεγάλο κεφάλαιο, τον ρόλο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και την επόμενη μέρα της Ευρώπης. Πώς συνδέονται όλα αυτά; Ακολουθούν οι απαντήσεις. 

“Είναι καιρός να πάρουμε πίσω την εξουσία, ήρθε η ώρα να νιώσουμε και πάλι στο σπίτι μας”, δήλωνε ο Bardella σε πρόσφατη ομιλία του κι ενώ όλες οι προβλέψεις μιλούσαν για υπερδιπλασιασμό του αριθμού των ευρωβουλευτών της άκρας Δεξιάς, με τους πιο τολμηρούς να προβλέπουν τον έλεγχο εκ μέρους της του 18% των εδρών του Ευρωκοινοβουλίου [NBC, 17/5/2019, « Far-right has a message before European Parliament elections: ‘We’re coming’»].

Πρότυπο τού πολλά υποσχόμενου ακροδεξιού υποψηφίου είναι, ποιος άλλος(;), ο Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών της Ιταλίας και, σύμφωνα με τις κακές γλώσσες πέριξ του Παλάτσο Μοντετσιτόριο , μελλοντικός ένοικος του ιταλικού πρωθυπουργικού μεγάρου, ο κ. Σαλβίνι. Με πρωτοβουλία του οποίου, το περασμένο Σάββατο, σε μια προσπάθεια να αναδειχθεί η δυναμική του νεοφασιστικού- ακροδεξιού ρεύματος σε Ιταλία και Ευρώπη, διοργανώθηκε στην Piazza Duomo του Μιλάνου κοινή εκδήλωση με τη Λεπέν, τον Γκέερτ Βίλντερς, καθώς και τον επικεφαλής της Εναλλακτικής για τη Γερμανία. Μεγάλος απόντας, βέβαια, ήταν ο  Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος όμως έχει δηλώσει τη στήριξή του στον Σαλβίνι και την πρόθεση να συνεργαστεί μαζί του μετεκλογικά.

Προηγουμένως, ο Ιταλός είχε προειδοποιήσει, διαπνεόμενος, ενδεχομένως, από τις φιλελεύθερες αρχές του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες να μην πατήσουν στη χώρα του, γιατί «ούτε στα παιδιά τους θα επιτραπεί να πάνε σχολείο, ούτε θα νομιμοποιηθεί η παραμονή τους, ούτε θα τους παροχετευθεί δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη», ενώ, θα τιμωρείται με πρόστιμο όποιος βοηθά στην περισυλλογή τους από τη θάλασσα.

Ο κ. Σαλβίνι δηλώνει πατριώτης.

Έχουμε τονίσει και σε παλαιότερο σημείωμά μας (βλ. https://www.imerodromos.gr/o-thyrsos-toy-fasismoy-kai-i-makronisos/ ) ότι η Ιταλία είναι μία από τις ελάχιστες χώρες (στις οποίες συμπεριλαμβάνεται, αλίμονο, κι η Ελλάδα) με αισθητά χαμηλό ποσοστό τιμωρίας των αξιωματούχων, των μελών και των συνεργατών του φασιστικού καθεστώτος. Όπως, άλλωστε, είχε παραδεχθεί ήδη από τις πρώτες μεταπολεμικές στιγμές ο Παλμίρο Τολιάτι, υπουργός Δικαιοσύνης και Γ.Γ. του άλλοτε κραταιού ΚΚΙ, ήταν «πρακτικά αδύνατο να διωχθούν όλοι όσοι είχαν λάβει ταυτότητα του Φασιστικού Κόμματος».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του αρχιδικαστή Gaetano Azzariti, o οποίος είχε εφαρμόσει τους αντισημιτικούς νόμους του καθεστώτος στη δεκαετία του ’30 και μεταπολεμικά αναρριχήθηκε στην κορυφή του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας, με την προτομή του να κοσμεί μέχρι και σήμερα τις δικαστικές αίθουσες της Ρώμης [ Ηistory Today, 24/7/2018, «Forgetting Fascism-Never fully exorcised, the memory of Italy’s fascist past is fading»]…

Ωστόσο, αποτελεί αυτό το γεγονός αναγκαία και ικανή συνθήκη, επεξηγηματική του φασιστικού αποθέματος ιδεών, το οποίο κατάφερε να παραμείνει παρόν στην πορεία της Ιστορίας;

Όπως καταλαβαίνετε, έχουμε διαφορετική άποψη. Πρώτον, διότι ο φασισμός εκπροσωπήθηκε μεταπολεμικά στην κεντρική ιταλική πολιτική σκηνή από το μοναδικό κόμμα της Δεξιάς, το Movimento Sociale Italiano (MSI). Δεύτερον, γιατί δεν θα υπήρχε η κοινωνική νομιμοποίηση της φασιστικής ρητορικής και ενίσχυσης των φασιστικών πρακτικών από τον Σαλβίνι, αν προηγουμένως δεν είχε προλειάνει το έδαφος ο ντροπαλός ακροδεξιός με το καρφιτσωμένο χαμόγελο, Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Εξηγούμαστε.

Το 1994, η Ιταλία πέρασε από την Πρώτη στη Δεύτερη Δημοκρατία. Θεσπίστηκε ένα νέο πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, το οποίο είχε σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπεται η δημοκρατική εναλλαγή στην εξουσία των δύο μεγάλων κομμάτων. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο τα λεγόμενα κεντροδεξιά κόμματα έπρεπε να επανανοηματοδοτήσουν την πολιτική τους ύπαρξη. Μια από τις λύσεις; Η επαναφορά στον δημόσιο λόγο της νοσταλγίας και του θαυμασμού του φασιστικού καθεστώτος και του Μουσολίνι προσωπικά.

Κόμματα όπως το Alleanza Nazionale του Φίνι, έκλεισαν μια για πάντα την πόρτα του φιλελευθερισμού, ενώ άλλα, όπως το Lega Nord και το Forza Italia του Μπερλουσκόνι αποτέλεσαν τον κομματικό πόλο που φέρει τον εύγλωττο χαρακτηρισμό του «φασισμού της νέας χιλιετίας».

«Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι», εξηγούσε πριν μερικά χρόνια ο ακαδημαϊκός Roberto Chiarini,    «ήταν αυτός που έκανε το πρώτο επίσημο βήμα για να βγει η άκρα Δεξιά από τη γωνία της κοινωνικής απαξίωσης, λίγο προτού λάβει την απόφαση το ’93 να κατέλθει στον πολιτικό στίβο»[ E. Galli della Loggiaa, “Una destra diversa’’, Φεβρουάριος 2012 ]. Κι αφού κατάφερε να ασκήσει την κατάλληλη επιρροή ( διάβαζε έλεγχο των ΜΜΕ) ώστε οι φασιστικές ιδέες του να γίνουν αποδεκτές και πολιτικοί όπως η Αllesandra Mussolini, πρώην σημαίνον στέλεχος του MSI, να εμφανιστούν στο πεδίο της κυρίαρχης εξουσιαστικής διελκυστίνδας, κατέκτησε την πλειοψηφία, καθιστώντας σαφές ότι, όχι μόνο είχε μεγάλο αριθμό οπαδών, αλλά και την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης…

                                      (Bενετία, 2003)

Έτσι, φτάσαμε στο σημείο δηλώσεις του Καβαλιέρε όπως αυτή: «ο Μουσολίνι έστελνε ανθρώπους για διακοπές σε ένα γραφικό νησί της Μεσογείου» και αυτή: «με εξαίρεση το μέγιστο σφάλμα του, τους φυλετικούς νόμους, ο Μουσολίνι έπραξε ορθά» (πάντα υπό το πρίσμα ότι ο φασισμός ήταν δικτατορία, αλλά όχι τόσο βάναυση όσο ο ναζισμός) να θεωρούνται αποδεκτές- ενδεικτικές της πολιτικής παράδοσης της χώρας.

Πάνω σε αυτό τον δρόμο, της λήθης, του μίσους, της συστηματικής προπαγάνδας και του ευτελισμού του πρώτου άρθρου του μεταπολεμικού Συντάγματος της Ιταλίας, που αναφέρεται στη φύση του πολιτεύματος, βάδισε ο Σαλβίνι. Ιδανική πορεία για έναν αμφιλεγόμενο –στην καλύτερη- πολιτικό που αναπήδησε μέσα από τις χωματερές της Ιστορίας.

Και δεν αναφερόμαστε μόνο στις μισαλλόδοξες απόψεις του…

Ο Σαλβίνι ανέλαβε τα ηνία τoυ Lega, έπειτα από την ανάμειξη τού μέχρι τότε ηγέτη του κόμματος Umberto Possi, στο σκάνδαλο απάτης και υπεξαίρεσης από το ιταλικό κράτος τού διόλου ευκαταφρόνητου ποσού των 49 εκατ. δολαρίων.

Κοιτώντας τις σημειώσεις μας αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό το όνομα κάπου το έχουμε ξαναδεί… Μα, ναι!  Ήταν η υπογραφή του Possi, η οποία, από κοινού με εκείνη του Φίνι, στις αρχές της δεκαετίας μας ποινικοποίησαν τη μετανάστευση και την παράνομη είσοδο στη χώρα. Ήταν, ακόμη, τα ίδια πρόσωπα που έθεσαν σε εφαρμογή τη ναζιστικής έμπνευσης λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων από τα παιδιά των τσιγγάνων, νομιμοποιώντας παράλληλα τις πολιτοφυλακές εθελοντών, οι οποίες εντόπιζαν και παρέδιδαν στις Αρχές παράτυπους μετανάστες. Ένας από τους επικεφαλής αυτών των κεκαλυμμένων ταγμάτων μελανοχιτώνων ήταν ο Mario Borghezio, ευρωβουλευτής του Lega σήμερα, στενά συνδεδεμένος με νεοφασιστικές κινήσεις, τις πλάτες των οποίων βαραίνουν ήδη τρία καταγεγραμμένα εγκλήματα μίσους [https://rowman.com/ISBN/9781498510707/Eurasianism-and-the-European-Far-Right-Reshaping-the-Europe%E2%80%93Russia-Relationship].

Φίλοι των εργατών… μόνο στα λόγια

Το κόμμα του Σαλβίνι κατήλθε στις εκλογές του 2018 θέτοντας στο επίκεντρο του προγράμματός του, εκτός της λήψης δρακόντειων μέτρων για τη μετανάστευση, την υπόσχεση για βελτίωση των μισθών, της απασχόλησης και των συνθηκών εργασίας των Ιταλών εργαζομένων, εξαγγέλλοντας μάλιστα φορολογικές μεταρρυθμίσεις που θα εξομάλυναν σε έναν βαθμό τον δείκτη ανισότητας στη χώρα.

Όταν, βέβαια, ο Σαλβίνι και οι συν αυτώ κλήθηκαν να απεκδυθούν την εύχρηστη, φιλεργατική λεοντή καμουφλαρίσματος και να κλείσουν τις εισόδους των φορολογικών σπηλιών του Αλή Μπαμπά των μεγάλων πολυεθνικών, τότε, χωρίς κανέναν απολύτως δισταγμό, απέρριψαν την πρόταση για τη δημιουργία μιας Αρχής που θα έλεγχε ή καλύτερα θα κρατούσε τα προσχήματα στο όργιο φοροδιαφυγής των εταιρικών γιγάντων.

Την ίδια θέση κράτησαν οι κομπογιαννίτες του υπερπατριωτισμού αλά ιταλικά, οι οποίοι συνιστούν τον ρατσισμό δια πάσαν πολιτική νόσον και πάσαν μαλακίαν , απορρίπτοντας την επιβολή ενός ελάχιστου φορολογικού συντελεστή της τάξης του 25% επί των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων, την ίδια στιγμή που 1 στους 4 Ιταλούς κινδύνευε να βρεθεί κάτω από το όριο της φτώχειας.

Και, τότε, πώς θα έρθουν οι επενδύσεις αν δεν δημιουργηθεί το κατάλληλο επιχειρηματικό περιβάλλον, ρε «σταλίνες», ωρύονται διαβάζοντας τούτες τις γραμμές τα διάφορα «τζημεροειδή» και οι κλακαδόροι τού απροκάλυπτα νεοφιλελεύθερου αρχηγού της εν Ελλάδι αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Χαλαρώστε, θα τους απαντήσουμε, άλλη μια φορά. Γνωρίζουμε ποιων οικονομικών συμφερόντων υπηρέτες είστε. Απλώς, ορισμένες φορές, ένεκα της ρημάδας της νομιμοποίησης της αντιλαϊκής και κομπραδόρικης αστικής πολιτικής, διαμέσου της κάλπης, αναγκάζεστε να συγκρατείτε τον, κατά τα άλλα, αχαλίνωτο ταξικό εαυτό σας.

Τακτική την οποία δεν είχε κανέναν λόγο να ακολουθήσει, όπως κι έγινε, ο Vincenzo Boccia, πρόεδρος της Confidustria, του ιταλικού ΣΕΒ, δηλώνοντας την αμέριστη συμπαράστασή του στις προσπάθειες –προς όφελος ποιων, άραγε- που καταβάλλει το Lega για τη χώρα. Για να υπερθεματίσει εξαίροντας την «ιστορική σχέση πολλών από τους επιχειρηματίες της Confidustria, με τους κυβερνήτες- μέλη του Lega, περιφερειών όπως το Veneto, το Lombardy και το Friuli Venezia Giulia» [IlFattoQuotidiano.it, 29/9/2018, «Boccia: “Crediamo nella Lega”. Calenda: “Vergogna, Confindustria mai così”. La replica: “Lui non sa organizzare le cene”»].

Στο σημείο αυτό να θυμίσουμε ότι η Confidustria είναι μέλος του Business Europe, του μεγαλύτερου επιχειρηματικού λόμπι στην ΕΕ, με διαύλους επικοινωνίας σε όλα τα ραφινάτα σαλόνια των Βρυξελλών.

Γιατί τ’ αναφέρουμε; Ίσως γιατί αποδεικνύει τον θεατρινισμό και την πολιτικό τυχοδιωκτισμό του φασισμού, ενταγμένα αμφότερα στην τερατώδη προσπάθεια υπεράσπισης της κεφαλαιοκρατίας.

Εν ολίγοις, τη στιγμή που το Lega και η ακροδεξιά γκρούπα στην οποία ανήκει στο ευρωκοινοβούλιο (ENF), δια στόματος της Mara Bizzoto- αναπληρωματικής στη θέση του Σαλβίνι- επέκρινε την ΕΕ χαρακτηρίζοντάς την «δούλο των τραπεζών και υπηρέτη μιας οικονομικής πολιτικής που σφαγιάζει τους Ιταλούς πολίτες», ταυτόχρονα ο ευρωβουλευτής του κόμματος Angelo Ciocca υπερήφανα δημοσίευε στην ιστοσελίδα του τα όσα ειπώθηκαν στις επτά συναντήσεις του με την Confidustria και τα παρακλάδια της, Assolombarda και FarmIndustria, τον Σεπτέμβριο του 2017.

Κι αν στην αγαστή συνεργασία μεταξύ πολιτικών και επιχειρηματιών δεν υπάρχει κάτι το μεμπτό (περί ταξικής μεροληψίας μιλάμε), δεν είμαστε σίγουροι αν θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε το ίδιο για τις σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα και τη μαφία.

Αναφερόμαστε εκ νέου, στον Angelo Ciocca και τις δικαστικές του περιπέτειες για τον ρόλο που έπαιξε ως περιφερειακός σύμβουλος σε υποθέσεις στις οποίες είχε απλώσει τα πλοκάμια της η πανίσχυρη μαφιόζικη οργάνωση ‘Ndràngheta (υπεύθυνη για τον θάνατο 4 χιλ. ανθρώπων τα τελευταία 30 χρόνια), αλλά και στην πρόσφατη υπόθεση διαφθοράς στο υπουργείο Ενέργειας. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Financial Times, o τέως πλέον υφυπουργός Ενέργειας φέρεται να έλαβε μίζα για την προώθηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από έναν επενδυτή, ο οποίος συνδέεται στενά με τη σικελική μαφία [Financial Times, 3/5/2019, «Italy’s PM intervenes as corruption case threatens coalition»].

Δεν κομίζουμε γλαύκας εις Αθήνας, το γνωρίζουμε. 

Παρόλα αυτά, ερχόμαστε ταπεινά, αφενός να υπενθυμίσουμε τα πεπραγμένα εκείνων που λερώνουν τον πολιτικό και κοινωνικό μας βίο, υποσχόμενοι, τάχα μου, να φέρουν την κάθαρση, αφετέρου να φωτίσουμε τον διττό ιστορικό τους ρόλο. Εκείνον που τους θέλει να αποτελούν το φρικώδες αντίπαλο δέος των κομμάτων της αστικής διαχείρισης που κατασκεύασαν τους κοινωνικούς πυλώνες τροφοδότησής τους κι εκείνον που τους εργαλειοποιεί ως βολικό ανάχωμα εγκλωβισμού της κοινωνικής δυσαρέσκειας έναντι των εφαρμοζόμενων οικονομικών πολιτικών.

Θα καταφέρει να παγιώσει τη θέση της σε πανευρωπαϊκή κλίμακα η άκρα Δεξιά; Δεν μπορούμε να απαντήσουμε με βεβαιότητα.

Ωστόσο, η ανυπαρξία ή η ημιθανής κατάσταση ενός γνήσιου εργατικού, λαϊκού κινήματος με ριζοσπαστικό πρόγραμμα στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών (η Ελλάδα, μεταξύ άλλων, με τις ιδιαιτερότητές της, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα) δεν μας επιτρέπει να είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι η κάλπη της Κυριακής αποτελεί τον οδικό χάρτη της ΕΕ και της Ευρώπης γενικότερα για την έξοδο ή τον περαιτέρω εγκλωβισμό  μας στον πολιτικό λαβύρινθο της επόμενης πενταετίας.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr