Σε ένα βουνό από απίστευτα χρέη κάθεται ο πλανήτης, με την παγκόσμια οικονομία στο χείλος της αβύσσου! Αν δεν υπάρξει ρύθμιση και διαγραφή των χρεών ο κόσμος βαδίζει σε πελώριο αδιέξοδο. Στις κορυφές του χρέους βρίσκεται η Ελλάδα, χωρίς φως για το μέλλον της, αν δεν υπάρξει διαγραφή του ή γενναίο “κούρεμα” του μεγαλύτερου μέρους του!

Kατά 3 τρισ. δολάρια στα 246,5 τρισ. δολάρια – ή στο 320% του ΑΕΠ, αυξήθηκε το παγκόσμιο χρέος, σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου (IIF).

Το παγκόσμιο χρέος απέχει μόλις 2 τρισ. δολάρια από το ιστορικό ρεκόρ που είχε σημειωθεί στο πρώτο τρίμηνο του περασμένου έτους.

H μείωση των επιτοκίων τροφοδότησε μία νέα έξαρση του δανεισμού στο πρώτο τρίμηνο του 2019, με το χρέος των αναδυόμενων αγορών να εκτινάσσεται σε ύψη ρεκόρ και το επίπεδο του παγκόσμιου χρέους να αυξάνεται κατά 3 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με την έκθεση του IIF.

Το χρέος κρατών, επιχειρήσεων, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και νοικοκυριών στο σύνολο των αναδυόμενων οικονομιών εκτινάχθηκε στα 69,1 τρισ. δολάρια ή το 216% του ΑΕΠ από 68,9 τρισ. δολάρια πριν από ένα χρόνο.

Ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ αυξήθηκε με τους ταχύτερους ρυθμούς πέρυσι στη Χιλή, την Κορέα, τη Βραζιλία, τη Νότια Αφρική, το Πακιστάν και την Κίνα, σημείωσε το IIF. «Η διαρκής αύξηση στις αναδυόμενες αγορές συνεχίζει να οδηγεί σε υψηλότερες δυνητικές υποχρεώσεις για πολλές χώρες», ανέφερε ο αναπληρωτής διευθυντής του IIF Emre Tiftik.

«Η αυξανόμενη εξάρτηση από βραχυπρόθεσμο χρέος αφήνει πολλές αναδυόμενες αγορές εκτεθειμένες σε απότομες αλλαγές στην παγκόσμια διάθεση για ανάληψη ρίσκου», δήλωσε, προσθέτοντας ότι ομόλογα και κοινοπρακτικά δάνεια των αναδυόμενων αγορών, ύψους περίπου 3 τρισ. δολαρίων, λήγουν έως το τέλος του 2020, το ένα τρίτο από τα οποία έχουν το δολάρια ως νόμισμα αναφοράς.

Μεγάλες κεντρικές τράπεζες, όπως η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), αναμένεται να προσφέρουν νέα στήριξη σε μία προσπάθεια να ενισχύσουν την οικονομική δυναμική, η οποία επισκιάζεται από ένα νέφος παρατεταμένων εμπορικών πολέμων.

«Η επιβράδυνση δημιουργίας χρέους το 2018 φαίνεται περισσότερο προσωρινή παρά τάση: βοηθούμενοι από τη σημαντική χαλάρωση των χρηματοδοτικών συνθηκών, οι δανειζόμενοι ανέλαβαν στο πρώτο τρίμηνο του 2019 χρέος με τον ταχύτερο ρυθμό ενός και πλέον έτους», ανέφερε .

«Κοιτάζοντας στο μέλλον, η γενικότερη χαλάρωση της πολιτικής των κεντρικών τραπεζών θα μπορούσε κάλλιστα να προκαλέσει μεγαλύτερη συσσώρευση χρέους παντού, υπονομεύοντας τις προσπάθειες απομόχλευσης και προκαλώντας ξανά ανησυχία σχετικά με μακροπρόθεσμους μετωπικούς ανέμους για την παγκόσμια ανάπτυξη».

Στις αναπτυγμένες οικονομίες, η αύξηση του χρέους στο πρώτο τρίμηνο καθοδηγήθηκε κυρίως από τη δημιουργία κρατικού χρέους, το οποίο αυξήθηκε κατά 1 τρισ. δολάρια.

Η Φινλανδία, ο Καναδάς και η Ιαπωνία σημείωσαν τη μεγαλύτερη αύξηση του λόγου χρέους προς το ΑΕΠ το τελευταίο έτος, ενώ ορισμένες οικονομίες της Ευρωζώνης – κυρίως η Ολλανδία, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία – συνέχισαν την απομόχλευση.

Το συνολικό χρέος των ΗΠΑ εκτινάχθηκε κατά 2,9 τρισ. δολάρια από το πρώτο τρίμηνο του 2018, οδηγώντας τον όγκο χρέους της χώρας στο ιστορικά υψηλό επίπεδο των 69 τρισ. δολαρίων στο πρώτο τρίμηνο.

Αν και ο βασικός μοχλός πίσω από αυτή την αύξηση ήταν το χρέος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, υπάρχει κίνδυνος για τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ.
«Με το χρέος των αμερικανικών επιχειρήσεων να αυξάνεται πάνω από την τάση, η αύξηση του τραπεζικού δανεισμού συνέβαλε στην ώθηση του χρέους των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων στο νέο υψηλό επίπεδο του 75% του ΑΕΠ, ενισχύοντας τις ανησυχίες για τις αδυναμίες στον εταιρικό τομέα», ανέφερε ο Tiftik.

πηγη: iskra.gr

Σε ένα πραγματικό πολιτικό αδιέξοδο βρίσκεται η Ισπανία, έπειτα από τη χθεσινή αποτυχημένη συνάντηση ανάμεσα στο σοσιαλιστή πρωθυπουργό, Πέδρο Σάντσεθ, και τον ηγέτη του αριστερού κόμματος Podemos, Πάμπλο Ιγκλέσιας, για την πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας.

Με δεδομένο ότι και η παρουσία του ακροδεξιού Vox προκαλεί διχασμούς στην ισπανική Δεξιά, καθιστώντας προβληματική τη συμμαχία τους σε περιφερειακές κυβερνήσεις, η Ιβηρική μοιάζει να πορεύεται σε ένα κενό εξουσίας.

Μετά τη συνάντηση του Σάντσεθ με τον Ιγκλέσιας, τα δύο κόμματα αλληλοκατηγορούνται για ανειλικρίνεια όσον αφορά την πραγματική τους διάθεση να βρουν τη χρυσή τομή για μία κυβερνητική συνεργασία.

Το σοσιαλιστικό PSOE επιμένει στην πρότασή του για στήριξη από τους Podemos, οι οποίοι θα αναλάβουν καίριες, αλλά όχι κυβερνητικές θέσεις στη διοίκηση του κράτους (οργανισμοί κ.λπ.), ενώ η αριστερή παράταξη εμμένει στην είσοδό της στο νέο κυβερνητικό σχήμα, αναλαμβάνοντας υπουργεία.

Επιπλέον, ο Ιγκλέσιας κατηγορεί τον Σάντσεθ ότι ουσιαστικά επιθυμεί και επιδιώκει να ξαναβάλει τη χώρα σε εκλογική διαδικασία, καθώς οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν πως σε τέτοια περίπτωση οι Σοσιαλιστές θα αποσπούσαν άλλες περίπου 20 έδρες στο Κοινοβούλιο.

Οι πρώτοι που ύψωσαν τους τόνους ήταν οι κύκλοι του PSOE, που διά στόματος της εκπροσώπου του, Αδριάνας Λάστρα, κατηγόρησαν τον Ιγκλέσιας πως δεν αναζητεί μια ρεαλιστική λύση και «μόνο νοιάζεται για τις καρέκλες στο υπουργικό συμβούλιο».

Μάλιστα, διέρρευσε πως ο Ιγκλέσιας απαίτησε να γίνει αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, κάτι που διέψευσε κατηγορηματικά η παράταξη των Podemos.

Επιπλέον, οι Σοσιαλιστές υπαινίχθηκαν πως σε περίπτωση που ο Ιγκλέσιας υποσκάψει το σχηματισμό κυβέρνησης της Αριστεράς, όπως είχε συμβεί το 2016 —υπό άλλες συνθήκες όμως τότε, όταν οι Podemos ήταν ανερχόμενη δύναμη—, τότε υπάρχει ενδεχόμενο να εκμεταλλευτεί το νομικό κενό και να επιστρέψει στην εξουσία ως κυβέρνηση μειοψηφίας η Δεξιά. «Την τελευταία φορά αυτό μας κόστισε τα δύο χρόνια του Ραχόι» τονίζουν οι ίδιοι κύκλοι του PSOE.

Από την πλευρά τους, οι Podemos δηλώνουν έκπληκτοι από τη στάση του Σάντσεθ σχετικά με τους όρους συμφωνίας. Όπως υπογραμμίζουν από το κόμμα, οι δύο ηγέτες είχαν συμφωνήσει μετά τις εκλογές σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, όμως ο Σάντσεθ άλλαξε στάση μετά τις τριπλές εκλογές (ευρωεκλογές, βουλευτικές, περιφερειακές) της 26ης Μαΐου και τη θριαμβευτική επίδοση των Σοσιαλιστών.

Εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για τις διαρροές σχετικά με τις μυστικές επαφές που είχαν τα δύο κόμματα, πέραν των επίσημων διαβουλεύσεων για την κυβέρνηση και για τους υπαινιγμούς ότι ο Ιγκλέσιας απείλησε τον Σάντσεθ πως, εάν δεν αναλάβει υπουργεία, δε θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης.

Επίσης, τονίζουν πως το PSOE είχε προτείνει την προεδρία του Κοινοβουλίου στους Podemos σε αντάλλαγμα να μην τους παραχωρήσει κάποιο υπουργείο. Μολαταύτα, το κόμμα του Ιγκλέσιας εξακολουθεί να τείνει χείρα συνεργασίας και πιστεύει ότι ο Σάντσεθ δεν έχει πρόθεση να προκηρύξει εκλογές και εξ αυτού ευελπιστεί σε μια υποχώρησή του την ύστατη στιγμή.

Την ίδια στιγμή, σήμερα η Περιφέρεια της Μαδρίτης αναμένεται να βιώσει μια πρωτόγνωρη κατάσταση: συγκαλείται η συνέλευση της τοπικής Βουλής για να αναδείξει τον πρόεδρο της περιφερειακής κυβέρνησης, χωρίς όμως να υπάρχει υποψήφιος.

Στην ιλαροτραγωδία τούτη οδηγήθηκε η Περιφέρεια (όπως συνέβη τις προηγούμενες ημέρες και με αυτήν της Μούρθια, ενώ επίκειται και σε άλλες) λόγω της αδυναμίας των τριών παρατάξεων της Δεξιάς PP, Ciudadanos και Vox να συμφωνήσουν προγραμματικά, ώστε να επιτρέψουν στην υποψήφια των συντηρητικών του Λαϊκού Κόμματος, Ισάβωελ Ντίαθ Αγιούσο, να αναδειχθεί πρόεδρος.

Ούτε και κατά τη χθεσινή συνάντησή τους, έπειτα από την απόφαση των κεντροδεξιών Ciudadanos να παρακαθίσουν στο ίδιο τραπέζι με τους ακροδεξιούς, έγινε κατορθωτό να βρεθεί λύση. Δεδομένης της απουσίας κάποιου υποψηφίου για την προεδρία της Περιφέρειας, η μόνη χρησιμότητα της σημερινής πρώτης συνεδρίασης της τοπικής Βουλής είναι να δοθεί μία δίμηνη παράταση για να υπάρξει κάποιο σταθερό κυβερνητικό σχήμα, που θα αποτρέψει τη νέα προσφυγή στις κάλπες για την Περιφέρεια.

Η επιμονή του ηγέτη του ΡΡ, Πάμπλο Κασάδο, να προέρχονται από το κόμμα του οι πρόεδροι των Περιφερειών, σε κυβερνητικά σχήματα συνεργασίας με τους Ciudadanos και τη στήριξη του Vox, προκαλεί διχασμό στο κόμμα του Άλβερτ Ριβέρα —καθώς πολλά στελέχη του ανθίστανται στη συνεργασία με την Ακροδεξιά, έστω κι αν το Vox παραμείνει εκτός των τοπικών κυβερνήσεων— και φυσικά την οργή του κόμματος του Σαντιάγο Αμπασκάλ.

«Το Vox δεν είναι η βακτηρία κανενός. Εάν δε συνομιλούν μαζί μας, εάν δε μας αναγνωρίζουν, εμείς δεν πρόκειται να τους στηρίξουμε» διαμηνύουν κύκλοι του Vox αναφορικά με το αδιέξοδο στη Μαδρίτη και τη Μούρθια.

Εάν συνεχιστεί η άρνηση των Ciudadanos να συνυπάρξουν με το Vox, παραμένει το αδιέξοδο και ενισχύεται η προοπτική νέων τοπικών εκλογών.

Στη Μούρθια, οι Ciudadanos δέχτηκαν να υπάρξει σήμερα μια νέα τριμερής συνάντηση με τα άλλα δύο κόμματα, προκειμένου να βρεθεί λύση, έπειτα από την αποτυχία να ψηφιστεί από την τοπική Βουλή ο εκλεκτός του ΡΡ, Φερνάνδο Λόπεθ Μίρας.

Μέσα σε αυτό το αδιέξοδο, τα κόμματα πιέζονται να βρουν —ακόμη και με προσωπικό κόστος— λεπτές ισορροπίες.

Οι Σάντσεθ και Ιγκλέσιας γνωρίζουν πολύ καλά πως είναι το επίκεντρο των εξελίξεων και θα είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για όποια αποτυχία και για την προσφυγή σε νέες κάλπες.

Βέβαια, ο Σάντσεθ έχει κατά νουν και την εκπεφρασμένη επιθυμία των οικονομικών κύκλων της χώρας, αλλά και των Βρυξελλών, για μια κυβέρνηση συνεργασίας με τους κεντροδεξιούς CiudadΕnos, που θα του εξασφάλιζαν μια κυβέρνηση άνετης πλειοψηφίας. Ή ακόμη και μια συνεργασία με το ΡΡ, όπως το ζήτησε ο Σάντσεθ χθες και από τον Κασάδο, ακόμη μια φορά χωρίς επιτυχία.

Δεν πρόκειται όμως να το πράξει τόσο άμεσα με τον Ριβέρα, ο οποίος εκ των προτέρων έχει αποκλείσει παν τέτοιο ενδεχόμενο, ακριβώς όπως έχει αποκλείσει συνεργασία με το Vox, που ενδεχομένως θα οδηγούσε στην άρση του αδιεξόδου στη Μαδρίτη και τη Μούρθια.

Με όλες αυτές τις «μάχες θέσεων» ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα, ο ορίζοντας για την κυβέρνηση και τις Περιφέρειες φαίνεται να στενεύει, ενώ αντίθετα ανοίγονται διάπλατα οι προοπτικές για μια αναμέτρηση στις 10 Νοεμβρίου για μια νέα Βουλή και ένα θερμό πολιτικό φθινόπωρο.

πηγη: iskra.gr

Η Σιγκαπούρη αναδείχθηκε για έκτη χρονιά ως το κορυφαίο ναυτιλιακό κέντρο σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με το 2019 Xinhua-Baltic International Shipping Centre Development (ISCD) Index report του κινεζικού πρακτορείου Xinhua σε συνεργασία με το Baltic Exchange.

Στο πλαίσιο της παραπάνω έκθεσης, μέσω ενός δείκτη μετράται η επίδοση των μεγαλύτερων στον κόσμο πόλεων αναφορικά με την παροχή των λιμενικών και ναυτιλιακών τους υπηρεσιών.

Ο δείκτης βασίζεται σε ένα πλήθος παραγόντων όπως η διακίνηση φορτίων μέσω λιμένων, η ποιότητα των λιμενικών εγκαταστάσεων, το εύρος παροχής ναυτιλιακών υπηρεσιών και το γενικό επιχειρηματικό περιβάλλον που επικρατεί σε κάθε μεγαλούπολη.

Κατά την διάρκεια των έξι ετών που δημοσιεύεται η έκθεση του Baltic Exchange και της Xinhua έχει καταγραφεί αύξηση των επιδόσεων σε πόλεις της Ασίας και της Μ. Ανατολης, ενώ μειώνονται οι ευρωπαϊκές πόλεις που αποτελούν το top 5 των κορυφαίων ναυτιλιακών κέντρων. Φέτος, σύμφωνα με την έκθεση, τα πέντε κορυφαία ναυτιλιακά κέντρα είναι η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ, το Λονδίνο, η Σαγκάη και το Ντουμπάι.

Σύμφωνα με τον κ. Lu Su Ling, Head of Baltic Exchange Asia, η Σιγκαπούρη κατέχει στρατηγική θέση ως ναυτιλιακός κόμβος τόσο σε περιφερειακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, προσθέτοντας ότι η ναυτιλία θα συνεχίσει να αποτελεί έναν βασικό τροφοδότη της σιγκαπουριανής οικονομίας, οποτε κρίνεται αναγκαίο να πραγματοποιούνται επενδύσεις στον ναυτιλιακό τομέα της χώρας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Xinhua-Baltic International Shipping Centre Development (ISCD) Index, η Σιγκαπούρη παρουσιάζει θετικές επιδόσεις σε ό,τι αφορά το ship management και τις ναυλομεσιτικές υπηρεσίες, ενώ το Χονγκ Κονγκ που βρίσκεται στην δεύτερη θέση φαίνεται να έχει επωφεληθεί από την κινεζική πρωτοβουλία OBOR. Το Λονδίνο, όπως προκύπτει από την έκθεση παρέχει πρώτης τάξεως υπηρεσίες στο shipbroking, στην παροχή νομικών συμβουλών καθώς και στον τομέα της ναυτιλιακής χρηματοδότησης, ενώ η Σαγκάη και το Ντουμπάι παρουσιάζουν σημάδια σημαντικής ανάπτυξης στον τομέα της ναυτιλίας.

Από τον παραπάνω πίνακα προκύπτει ότι η Αθήνα βρίσκεται φέτος στην δέκατη θέση της λίστας με τα μεγαλύτερα ναυτιλιακά κέντρα του κόσμου.

πηγη: naftikachronika.gr

Σε κατάσταση πείνας βρέθηκαν 821,6 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως το 2018, έναντι 811 τον περασμένο χρόνο, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση που δημοσιοποιήθηκε σήμερα από οργανισμούς του ΟΗΕ, οι οποίοι διαπιστώνουν με λύπη ότι πρόκειται για την τρίτη συναπτή χρονιά αύξησης.

Έπειτα από δεκαετίες πτώσης, ο υποσιτισμός έχει ενισχυθεί από το 2015. Μεταξύ των στόχων της αειφόρου ανάπτυξης που έχουν οριστεί για το 2030, η προοπτική ενός κόσμου χωρίς κανέναν άνθρωπο σε κατάσταση υποσιτισμού αποτελεί μια «τεράστια πρόκληση», σημειώνεται στην έκθεση.

Με τίτλο «Η κατάσταση της επισιτιστικής ασφάλειας και της διατροφής στον κόσμο», το έγγραφο συνετάχθη από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO), το Ταμείο του ΟΗΕ για τα Παιδιά (UNICEF), το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (PAM) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

«Για να προστατεύσουμε την επισιτιστική ασφάλεια και τη διατροφή, είναι απαραίτητο να εφαρμόσουμε οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές με τις οποίες θα εμποδίσουμε πάση θυσία τους δυσμενείς οικονομικούς κύκλους, αποφεύγοντας να ελαττώσουμε τις απαραίτητες υπηρεσίες όπως τις φροντίδες υγείας και την εκπαίδευση» τονίζεται στην έκθεση, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Απευθύνοντας έκκληση για έναν «δομικό μετασχηματισμό» που θα περιλαμβάνει τους άπορους, οι συντάκτες της έκθεσης ζητούν «την ενσωμάτωση των προβληματισμών για την επισιτιστική ασφάλεια και διατροφή στις προσπάθειες μείωσης της φτώχειας», συνεχίζοντας τη μάχη, ταυτόχρονα, εναντίον των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων και τον αποκλεισμό κοινωνικών ομάδων.

Ο υποσιτισμός πλήττει πολλές ηπείρους: την Αφρική (αφορά σχεδόν το 20% του πληθυσμού, όπου ένας στους πέντε ανθρώπους βρίσκεται αντιμέτωπος με την πείνα), τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική (λιγότερο από 7%) και την Ασία (άνω του 12%).

Προσθέτοντας τον αριθμό των ανθρώπων που υποφέρουν από την πείνα με τον αριθμό των ανθρώπων που πλήττονται από επισιτιστική ανασφάλεια, υπολογίζεται πως περισσότεροι από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, εκ των οποίων το 8% ζει στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, δεν έχουν τακτική πρόσβαση σε υγιή, θρεπτικά και επαρκή τρόφιμα.

Σε κάθε ήπειρο, οι γυναίκες είναι πιθανότερο να βρίσκονται σε κατάσταση πείνας σε σύγκριση με τους άνδρες, αν και η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφεται στη Λατινική Αμερική.

Εξάλλου, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) κρίνει ότι η πρόοδος που έχει επιτευχθεί είναι ανεπαρκής για την υλοποίηση του στόχο του 2030 προκειμένου να μειωθεί στο μισό ο αριθμός των παιδιών που διαγιγνώσκονται με καθυστέρηση στην ανάπτυξη. Σήμερα, 149 εκατομμύρια παιδιά βρίσκονται αντιμέτωπα με αυτό το φαινόμενο.

Παραδόξως, η έκθεση τονίζει ότι ο αριθμός των υπέρβαρων και παχύσαρκων ανθρώπων συνεχίζει να αυξάνεται σε όλες τις περιοχές, ιδίως στα παιδιά σχολικής ηλικίας και τους ενήλικες.

Το 2018, περίπου 40 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών ήταν υπέρβαρα. Το 2016, 131 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5-9 ετών, 207 εκατομμύρια έφηβοι και 2 δισεκατομμύρια ενήλικες ήταν υπέρβαροι, σύμφωνα με την έκθεση.

πηγη: newsbeast.gr