Η κύρια πλευ­ρά της ει­δι­κής κα­τά­στα­σης βρί­σκε­ται στο ότι η νέα δέσμη κοι­νω­νιο­κτό­νων μέ­τρων και το βά­θε­μα της ιμπε­ρια­λι­στι­κής επι­τρο­πεί­ας στα ελ­λη­νι­κά πράγ­μα­τα , επι­βάλ­λο­νται από κυ­βέρ­νη­ση με κύρια τη συμ­με­το­χή της Αρι­στε­ράς , από κυ­βέρ­νη­ση που συ­γκρο­τή­θη­κε στο όνομα των ερ­γα­ζο­μέ­νων στην Ελ­λά­δα και στην Ευ­ρώ­πη. Ο με­τε­ω­ρι­σμός της κυ­βέρ­νη­σης ανά­με­σα στις πιέ­σεις του κό­σμου της ερ­γα­σί­ας και αυτές του κε­φα­λαί­ου ( αν υπήρ­ξε πραγ­μα­τι­κά ποτέ ) έληξε με θρί­αμ­βο υπερ του δεύ­τε­ρου. Ολοι όσοι δρα­στη­ριο­ποι­η­θή­κα­με τα τε­λευ­ταία χρό­νια στις γραμ­μές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α εί­μα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι σε απο­λο­γι­σμό στρα­τη­γι­κό και πο­λι­τι­κό , του­λά­χι­στον όσοι δεν εί­χα­με ως διπλή αν­τζέ­ντα την ανα­σύν­θε­ση και νε­κρα­νά­στα­ση της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς , αλλά νοη­μα­το­δο­τού­σα­με την αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση ως ερ­γα­λείο χει­ρα­φέ­τη­σης της ερ­γα­σί­ας και ση­μείο ανα­τρο­πής του αρ­νη­τι­κού συ­σχε­τι­σμού που οι­κο­δο­μεί­ται συ­στη­μα­τι­κά από το 89 και μετά σε βάρος των ερ­γα­ζο­μέ­νων , της μι­κρής ιδιο­κτη­σί­ας και των λαών , από το κε­φά­λαιο και τα ιμπε­ρια­λι­στι­κά διευ­θυ­ντή­ρια. Οι απο­λο­γι­σμοί θα γί­νουν και από τις τά­σεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και από τα λοιπά πο­λι­τι­κά κέ­ντρα , θα τρα­βή­ξουν σε χρόνο και θα ανα­δια­τά­ξουν το χάρτη της αρι­στε­ράς. Θα ση­μά­νουν ανα­τρο­πές στην ιε­ραρ­χεία , στην πο­λι­τι­κή και τη στρα­τη­γι­κή τους.

Η Αρι­στε­ρά στην εποχή της κρί­σης , ή παπάς παπάς ή ζευ­γάς- ζευ­γάς

    Η δια­λυ­τι­κή κρίση για την αρι­στε­ρά , η μα­ζι­κή απο­στρα­τεία και υπο­χώ­ρη­ση είναι πραγ­μα­τι­κός κίν­δυ­νος. Εξί­σου δυ­να­μι­κό εν­δε­χό­με­νο είναι η ανα­σύ­ντα­ξη , να βιω­θεί η εμπει­ρία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως στρα­τη­γι­κή , πο­λι­τι­κή και ορ­γα­νω­τι­κή πρόβα για μια επό­με­νη ανα­μέ­τρη­ση με τα Μνη­μό­νια , την άγρια λι­τό­τη­τα , την κρίση του κα­πι­τα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος.  Γιατί αυτη η πα­ρά­με­τρος κα­θι­στά τη σύ­γκρου­ση τόσο άγρια , η κα­πι­τα­λι­στι­κή κρίση διέ­λυ­σε τις κοι­νω­νι­κές συμ­μα­χί­ες όπου στη­ρί­ζο­νταν τα αστι­κά κόμ­μα­τα , αυτη κα­θι­στά την πίεση για με­τάλ­λα­ξη της αρι­στε­ράς τόσο ισχυ­ρή. Ο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός , η έξωση δηλ­λα­δή του Δη­μό­σιου αγα­θού από την ημε­ρή­σια διά­τα­ξη , η συρ­ρί­κνω­ση του λαι­κού ει­σο­δή­μα­τος , η απο­κα­θή­λω­ση των πο­λι­τι­κών δι­καιω­μά­των , ο κρα­τι­κός και ερ­γο­δο­τι­κός αυ­ταρ­χι­σμός , δεν είναι πο­λι­τι­κή σχολή , είναι ο τρό­πος που λει­τουρ­γεί σή­με­ρα το σύ­στη­μα , είναι ο κα­πι­τα­λι­σμός της επο­χής μας. Δεν απο­τε­λεί πα­ρέ­κλι­ση από την κα­νο­νι­κό­τη­τα , είναι ο κα­νό­νας. Δεν υπήρ­χαν Μερ­κε­λι­στές και κά­ποιοι άλλοι , είναι όλοι μερ­κε­λι­στές.

    Αυτη η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα άλ­λω­στε οδή­γη­σε την αυ­θε­ντι­κή σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία στην ιστο­ρι­κή της κρίση και νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη με­τάλ­λα­ξη , αυτη απο­τέ­λε­σε τον αδια­πέ­ρα­στο φραγ­μό για το με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό ρεύμα που συ­γκρό­τη­σε η νίκη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στις 25 Γε­νά­ρη. Υπο αυτό το πρί­σμα το 3ο Μνη­μό­νιο ση­μα­το­δο­τεί διά­ψευ­ση κα­ρα­μπι­νά­τη της στρα­τη­γι­κής του « έντι­μου συμ­βι­βα­σμού» που επέ­βαλ­λε η ηγε­σία του κόμ­μα­τος με επι­κοι­νω­νια­κό και πλά­γιο τρόπο λίγο πρίν ανέ­βει στην εξου­σία και κατα τη δια­πραγ­μά­τευ­ση με τους δα­νει­στές. Θα μπο­ρού­σε κα­νείς να συ­νο­ψί­σει την ήττα της στο αν εύ­χε­σαι πολύ ένα αρι­στε­ρό μνη­μο­νιο , όλες οι δε­ξιές δυ­νά­μεις συ­νο­μω­τούν ώστε να το απο­κτή­σεις. Δεν κα­τέ­στη εφι­κτό ούτε το φύλλο συκής . Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα η συμ­φω­νία πα­γιώ­νει όλες τις μι­σθο­λο­γι­κές απώ­λειες των 5 Μνη­μο­νια­κών ετών , για κά­ποιες ομά­δες ση­μα­το­δο­τεί πε­ρε­ταί­ρω μειώ­σεις , ενώ το βέτο των δα­νει­στών επί­σης πα­γιώ­νε­ται στο νο­μο­θε­τι­κό έργο. Υπά­γο­νται επι­πλέ­ον σε αυτό επι­δο­τή­σεις και ΕΣΠΑ. Ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις κτλ απλά αλ­λά­ζουν όνομα. Νέες απο­λύ­σεις και απώ­λεια ολο­λη­ρω­τι­κή το­μέ­ων της οι­κο­νο­μί­ας. Το κύριο επι­χεί­ρη­μα των λι­γό­τε­ρο χυ­δαί­ων απο­λο­γη­τών της συν­θη­κο­λό­γη­σης είναι οτι τα δο­κι­μά­σα­με όλα !! κά­να­με στάση πλη­ρω­μών στο Δ.Ν.Τ και Δη­μο­ψή­φι­σμα !! και δεν έκα­ναν πίσω !!

« Κά­να­με τα πάντα» !!!

    Προ­φα­νέ­στα­τα δεν ισχύ­ει. Στάση πλη­ρω­μών έγινε αφού δια­γου­μί­στη­καν τα δια­θέ­σι­μα πλή­ρως στο βωμό του χρέ­ους , στέλ­νο­ντας η κυ­βέρ­νη­ση το μή­νυ­μα οτι είναι όμοι­ρος μιας νο­μι­μο­φρο­σύ­νης σε θε­σμούς χωρίς καμιά δη­μο­κρα­τι­κή νο­μι­μο­ποί­η­ση . Γιαυ­τό άλ­λω­στε πέ­ρα­σε και ντού­κου από το ΔΝΤ. Η πε­ρί­φη­μη στάση πλη­ρω­μών της κυ­βέρ­νη­σης ήταν η λευκή πε­τσέ­τα που έπεσε , η ομο­λο­γία της πα­ρά­δο­σης. Απλά δεν ει­χα­με καμία εφε­δρεια οι­κο­νο­μι­κή , γιατί πλη­ρώ­σα­με τους το­κο­γλύ­φους , η συμ­φω­νία πάσει θυσία ηταν μο­νό­δρο­μος. Το δη­μο­ψή­φι­σμα , το με­γα­λο αί­νιγ­μα. Γιατί το έκανε η κυ­βέρ­νη­ση και το στή­ρι­ξε ο Τσί­πρας με δη­λώ­σεις του , παρά την ανταρ­σία του κε­ντρο­α­ρι­στε­ρού κέ­ντρου στην ευ­ρω­ο­μά­δα και στην κυ­βέρ­νη­ση που ο ίδιος βέ­βαια έστη­σε ?

    Το  δη­μο­ψή­φι­σμα θα ήταν μια πραγ­μα­τι­κή έξο­δος από το αδιέ­ξο­δο εφό­σον συ­νο­δεύ­ο­νταν από ανα­στρο­φή γραμ­μής. Τέ­τοια ανα­στρο­φή οχι μόνον δεν υπήρ­ξε , αλλά την επο­μέ­νη κιό­λας ο πρό­ε­δρος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έσυρε ένα πε­ρή­φα­νο απο­τέ­λε­σμα λαι­κής ανά­τα­σης υπο πο­λε­μι­κές συν­θή­κες εκ μέ­ρους της ΕΚΤ , της τρα­πε­ζο­κρα­τί­ας και του προ­σω­πι­κού της , στο βούρ­κο του συμ­βου­λί­ου των πο­λι­τι­κων αρ­χη­γών. Εν μία νυκτί οι χτε­σι­νοί αντί­πα­λοι και πραγ­μα­τι­κοί ένο­χοι , έγι­ναν πο­λι­τι­κοί εταί­ροι στη δια­πραγ­μά­τευ­ση , στο πότε θα γί­νουν εκλο­γές κτλ . Η μόνη λο­γι­κή εξή­γη­ση για την επι­λο­γή του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος είναι η προ­σπά­θεια μιας πο­λι­τι­κά φα­λη­ρι­σμέ­νης ηγε­σί­ας να κρα­τη­σει τα ηνία του κόμ­μα­τος , να απο­τρέ­ψει την κλι­μα­κού­με­νη αμι­σβή­τη­ση και την εκ των πραγ­μά­των απα­ραί­τη­τη ανα­τρο­πή της. Πρό­κει­ται για την πιό κυ­νι­κή και τυ­χο­διω­κτι­κή προ­σπά­θεια γαν­τζώ­μα­τος στην εξου­σία εδώ και χρό­νια , γιατί είχε το πλέον δεξιό απο­τέ­λε­σμα. Να βγεί το συ­μπέ­ρα­σμα στη λαική συ­νεί­δη­ση οτι ακόμα και αυτη η κο­ρυ­φαία δη­μο­κρα­τι­κή δια­δι­κα­σία , είναι αδύ­να­τον να αλ­λά­ξει οτι­δή­πο­τε. Ο Τσί­πρας νυ­χο­πα­τώ­ντας στα όρια του πρα­ξι­κο­πή­μα­τος φαλ­κί­δευ­σε το απο­τέ­λε­σμα του όχι στην πρό­τα­ση Γιούν­κερ , σε ναι σε κάτι πολύ χει­ρό­τε­ρο , , .γνω­ρί­ζο­ντας εκ των προ­τέ­ρων τί θα υπο­γρά­ψει εν τέλει. Οπως συχνά συμ­βαί­νει στην Ιστο­ρία με την αλα­ζο­νεία της εξου­σί­ας , αυτό το απο­τέ­λε­σμα του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος , το ηθικό που επέ­δει­ξε ο ερ­γα­ζό­με­νος λαός και η νε­ο­λαία , είναι και η κα­λύ­τε­ρη επέν­δυ­ση που θα μπο­ρού­σα­με να έχου­με κάνει στην ανα­τρoπή του 3ου Μνη­μο­νί­ου.  Η κοι­νω­νι­κή αντί­στα­ση και η πο­λι­τι­κή της εκ­προ­σώ­πη­ση , θα έχει ση­μείο ανα­φο­ράς το ΟΧΙ του λαού με κλει­στές τρά­πε­ζες , τη­λε­πτι­κό αρ­μα­γε­δώ­να . Απο­δεί­χτη­κε στην πράξη κάτι που η αντιευ­ρω­ε­νω­σια­κή αρι­στε­ρά δεν θα μπο­ρού­σε να απο­δεί­ξει με χί­λιες μπρο­σού­ρες. Το υλικό της ρήξης με την Ε.Ε είναι υπαρ­κτό , το λαικό ανά­στη­μα που χρειά­ζε­ται για μια κα­θο­ρι­στι­κή ήττα του κε­φα­λαί­ου είναι εδώ και χρειά­ζε­ται την πο­λι­τι­κή του μαμή.

Ο «έντι­μος συμ­βι­βα­σμός» ή αλ­λιώς το σχέ­διο της ήττας

    Σου­μά­ρω­ντας την διά­ψευ­ση του έντι­μου συμ­βι­βα­σμού πρέ­πει να πούμε οτι δεν θα μά­θου­με ποιά ηταν τα πραγ­μα­τι­κά όρια αντο­χής της Ε.Ε γιατί η κυ­βέρ­νη­ση δεν τα δο­κί­μα­σε ποτέ. Από την πρώτη στιγ­μή και πριν καν μπει σε δια­πραγ­μά­τευ­ση πά­γω­σε το νο­μο­θε­τι­κό έργο. Το πε­ρί­φη­μο πρό­γραμ­μα της Θεσ­σα­λο­νί­κης δεν εφαρ­μό­στη­κε πα­ρό­τι υπο­τί­θε­ται ηταν αυτό που θα κά­να­με ούτως ή αλλως. Δεν έστη­σε η κυ­βέρ­νη­ση το πε­ρι­βάλ­λον μιας επι­θε­τι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης που σή­μαι­νε μο­νο­με­ρή εφαρ­μο­γή του υπε­σχη­μέ­νου νο­μο­θε­τι­κού έργου και αξιο­ποί­η­ση των Επι­τρο­πών Αλή­θειας του για το χρέος , εξε­τα­στι­κών για την υπα­γω­γή της χώρας στο Μνη­μό­νιο , για τις λί­στες , τα υπο­βρύ­χια κτλ. Πέρα από την άρ­νη­ση κλι­μά­κω­σης της αντι­πα­ρά­θε­σης με την Ε.Ε ( που κα­νείς δεν γνω­ρί­ζει υπεύ­θυ­να οτι θα οδη­γού­σε μα­θη­μα­τι­κά σε έξοδο ) , η στάση της ηγε­σί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απο­τε­λεί την πιό βα­θειά υπό­κλι­ση στον πλού­το στο εσω­τε­ρι­κό της χώρας. Όσοι πι­στεύ­ουν οτι αυτη η κυ­βέρ­νη­ση ειναι σε θέση να συ­γκρου­στεί με τα δια­πλε­κό­με­να στο εσω­τε­ρι­κό είναι το λι­γό­τε­ρο αφε­λής. Το κε­φά­λαιο είναι ενιαίο μέσα και έξω και βέ­βαια μια πο­λι­τι­κή φτώ­χειας χρειά­ζε­ται όλους τους μη­χα­νι­σμούς χει­ρα­γω­γη­σης της κοι­νής γνώ­μης για να επι­βλη­θεί. Όπως άλ­λω­στε χρειά­ζε­ται και τους μη­χα­νι­σμούς κα­τα­στο­λής και τον ρα­τσι­στι­κό δια­χω­ρι­σμό των υπο­τε­λών τά­ξε­ων. Το σύ­νο­λο των δι­καιω­μα­τι­κών και δη­μο­κρα­τι­κών πα­ρα­δό­σε­ων και κα­τα­κτή­σε­ων της Αρι­στε­ράς υπο­νο­μεύ­ε­ται , αν δεν ακυ­ρώ­νε­ται πλή­ρως , από την πλήρη συν­θη­κο­λό­γη­ση της ηγε­σί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με το διε­θνές και ελ­λη­νι­κο κε­φά­λαιο.

    Η γραμ­μή του έντι­μου συμ­βι­βα­σμού ήταν μια γραμ­μή χωρίς κα­νέ­ναν πο­λι­τι­κό και κοι­νω­νι­κό ρι­ζο­σπα­στι­σμό , χωρίς καμία ενερ­γη­τι­κή συμ­με­το­χή των μαζών , χωρίς καμία ρήξη με το σύ­στη­μα γιαυ­τό και ητ­τή­θη­κε , γαυτό σέρ­νει την Αρι­στε­ρά στην πιό δια­λυ­τι­κή κρίση που θα γνω­ρί­σει μετά το 89. Χωρίς σύ­γκρου­ση , χωρίς τη λαική ενερ­γο­ποί­η­ση στη μόνη βάση που μπο­ρεί να ενερ­γο­ποι­ή­σει τον λαό , τη βάση των τα­ξι­κών του συμ­φε­ρό­ντων , δεν υπάρ­χει καμία προ­ο­πτι­κή νίκης για την Αρι­στε­ρά. Από εδώ και πέρα Αρι­στε­ρά που δεν είναι ΤΑ­ΞΙ­ΚΗ και ΑΝΤΙ­Ι­ΜΠΕ­ΡΙΑ­ΛΙ­ΣΤΙ­ΚΉ δεν έχει κα­νέ­ναν μέλ­λον. Αυτό είναι ένα βα­σι­κό συ­μπέ­ρα­σμα που πρέ­πει να εξα­χθεί από τη ΣΥ­ΡΙ­Ζι­κή εμπει­ρία  μέχρι σή­με­ρα.

Δεν έχει ευ­θύ­νες η αρι­στε­ρή πλατ­φόρ­μα;

    Είναι μια συ­ζή­τη­ση που έχει ανοί­ξει και στο εσω­τε­ρι­κό και έξω από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Επει­δή οι αρι­στε­ροί δεν είναι πα­πά­δες , η έν­νοια της ευ­θύ­νης έχει πο­λι­τι­κή διά­στα­ση και αξία. Κα­ταρ­χήν οι όποιες ευ­θύ­νες της αρι­στε­ρής πλατ­φόρ­μας που συ­γκρο­τή­θη­κε στο Συ­νέ­δριο των αντι­προ­σώ­πων του ΣΥ.ΡΙΖ.Α , είναι άλλης τάξης από την ει­σα­γω­γή και υπερ­ψή­φι­ση μέ­τρων κατά της λαι­κής πλειο­ψη­φί­ας , άλλης τάξης από την άμεση συ­νερ­γα­σία και κοινό σχε­δια­σμό της ηγε­σί­ας με το διευ­θυ­ντή­ριο , με μή πο­λι­τι­κούς θε­σμούς που δεν εκ­προ­σω­πούν τη βού­λη­ση των ευ­ρω­παι­κών λαών , αλλά τα συμ­φέ­ρο­ντα του διε­θνούς κε­φα­λαί­ου. Κά­ποιοι κα­τα­ψη­φί­ζουν ενώ κά­ποιοι πα­λεύ­ουν για την επι­βο­λή τους. Όπως δεν είναι της ίδιας τάξης η κα­τα­ψή­φι­ση από με­ριάς Λα­φα­ζά­νη στο εσω­τε­ρι­κό του κόμ­μα­τος του άξονα Ελ­λά­δα – Κύ­προς –Ισ­ρα­ήλ , με τις κοι­νές στρα­τιω­τι­κές ασκή­σεις με το κρά­τος-δο­λο­φό­νο και τους χα­ριε­ντι­σμούς Δρα­γα­σά­κη με τους ολε­τή­ρες των λαών της Μέσης Ανα­το­λής. Εν ολί­γοις εμείς θα λο­γο­δο­τή­σου­με στους ερ­γα­ζό­με­νους και τη διε­θνή Αρι­στε­ρά. Η ηγε­σία και η Κυ­βέρ­νη­ση θα λο­γο­δο­τή­σει στην Ιστο­ρία και θα κα­τα­λο­γι­στούν βα­ρύ­τα­τες ευ­θύ­νες. Οι πο­λι­τι­κές αβελ­τη­ρί­ες και ευ­θύ­νες της αρι­στε­ρής πλατ­φόρ­μας πρέ­πει να απο­λο­γι­στούν στο εσω­τε­ρι­κό του κι­νή­μα­τος και της αρι­στε­ράς , με κα­λο­προ­αί­ρε­το και πα­ρα­γω­γι­κό τρόπο. Εδώ θα επι­ση­μά­νω δύο ση­μα­ντι­κά χα­μέ­να ρα­ντε­βού της αρι­στε­ρής πλατ­φόρ­μας με την ιστο­ρία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δύο χα­μέ­νες ευ­και­ρί­ες για άμεση και κα­θο­ρι­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση στο πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον της ίδιας της δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Η Απερ­γία των εκ­παι­δευ­τι­κών

    Πρώτη και κο­ρυ­φαία , γιατί ενέ­πλε­κε τον λαικό πα­ρά­γο­ντα στο πο­λι­τι­κό προ­σκή­νιο , ήταν η απερ­γία των κα­θη­γη­τών τον Αύ­γου­στο του 2014. Ενας χώρος όπου το ΣΥ­ΡΙ­Ζι­κό ρεύμα πέ­τυ­χε να κερ­δί­σει την ηγε­σία , ένας κλά­δος με ση­μα­ντι­κή συ­σπεί­ρω­ση και της υπό­λοι­πης αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής αρι­στε­ράς , βγήκε μπρο­στά με απο­φά­σεις των ορ­γά­νων βάσης για απερ­γία διαρ­κεί­ας εν μέσω εξε­τά­σε­ων. Απο­τύ­χα­με να δώ­σου­με ρι­ζο­σπα­στι­κή ηγε­σία. Ανα­δεί­χτη­καν όλα τα προ­βλή­μα­τα πο­λι­τι­κής και ορ­γά­νω­σης. Κυ­ριάρ­χη­σε η γραμ­μή της ανά­θε­σης και τα πλέον συ­ντη­ρη­τι­κά αντα­να­κλα­στι­κά , να μην χα­λά­σου­με τη δη­μο­σκο­πι­κή σούπα που προ­αιώ­νι­ζε εκλο­γι­κή επι­τυ­χία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα κα­νέ­νας πόλος της Αρι­στε­ράς δεν πέ­τυ­χε να διεκ­δι­κή­σει την μα­χη­τι­κή ηγε­σία του κλά­δου. Το ΚΚΕ φυ­γο­μά­χη­σε με τα πλέον δεξιά επι­χει­ρη­μα­τα , το ψυ­χο­λο­γι­κό κό­στος στους μα­θη­τές , (το οποίο προ­φα­νώς δεν ισχύ­ει άμα αφι­σο­κολ­λούν για την ΚΝΕ ). Η αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή Αρι­στε­ρά κα­τέ­φυ­γε σε συν­δι­κα­λι­στι­κά κόλπα , να σπά­σουν την επι­στρά­τευ­ση οι 300 του Λε­ω­νί­δα. Η απερ­γία των εκ­παι­δευ­τι­κών ήταν για τη ΣΥ­ΡΙ­Ζι­κή Αρι­στε­ρά ότι η Χα­λυ­βουρ­γία για το ΚΚΕ. Το ση­μείο κα­μπής , όπου η βάση και η πο­λι­τι­κή της εκ­προ­σώ­πη­ση , συ­γκρού­στη­κε με τον συμ­βι­βα­σμό και απέ­τυ­χε να δια­μορ­φώ­σει γραμ­μή μα­χη­τι­κής ενό­τη­τας του κι­νή­μα­τος , πο­λι­τι­κή εν τέλει γραμ­μή νίκης των από κάτω. Το ση­μείο κα­μπής , υπε­ρί­σχυ­σης τε­λι­κά των συ­ντη­ρη­τι­κών – γρα­φειο­κρα­τι­κών αντα­να­κλα­στι­κών και κοι­νο­βου­λευ­τι­κών αυ­τα­πα­τών.

Το Βα­τερ­λώ της εκλο­γής ΠτΔ

    Το δεύ­τε­ρο ιστο­ρι­κό επει­σό­διο όπου οι δυ­νά­μεις της αρι­στε­ρής πλατ­φόρ­μας απο­δεί­χτη­καν ανί­κα­νες να πα­ρέμ­βουν στις εξε­λί­ξεις , να υπο­νο­μεύ­σουν απο­φα­σι­στι­κά τον σχε­δια­σμό της ηγε­σί­ας για συν­θη­κο­λό­γη­ση σε όλο το μέ­τω­πο , ήταν η εκλο­γή Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας. Μιά απο­λύ­τως δεξιά επι­λο­γή που έστρε­φε τον άξονα των συμ­μα­χιών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προς την Κα­ρα­μαν­λι­κή Δεξιά , μια επι­λο­γή που προ­αιώ­νι­ζε με σα­φή­νεια τον από­λυ­το συμ­βι­βα­σμό με τον πλού­το , έγινε δεκτή από τη ΣΥ­ΡΙ­Ζι­κή Αρι­στε­ρά με τι­μη­τι­κή εξαί­ρε­ση τη βου­λευ­τή Θεσ­σα­λο­νί­κης Ιω­άν­να Γαι­τά­νη , με ηλί­θιες δη­λώ­σεις κομ­μα­τι­κής πει­θαρ­χί­ας. Ακόμα και ο σ. Λα­πα­βί­τσας που δεν με­τεί­χε τα προη­γού­με­να χρό­νια στον κομ­μα­τι­κό ΣΥΝ , θυ­μή­θη­κε τον Δη­μο­κρα­τι­κό συ­γκε­ντρω­τι­σμό για να στη­ρί­ξει την επι­λο­γή – επι­το­μή της συν­θη­κο­λό­γη­σης που δια­γρά­φο­νταν στον ορί­ζο­ντα. Μιά μα­ζι­κή κα­τα­ψή­φι­ση θα είχε υπο­νο­μεύ­σει έγκαι­ρα τη συν­θη­κο­λό­γη­ση , θα είχε συ­γκρο­τή­σει έγκαι­ρα τις δυ­νά­μεις της αρι­στε­ράς , θα κα­θι­στού­σε ρε­α­λι­στι­κή την ανα­τρο­πή της ηγε­σί­ας.

Δυό πλευ­ρές της κρί­σης της αρι­στε­ρής αντι­πο­λί­τευ­σης

Υπάρ­χουν δύο εξη­γή­σεις για αυτη την κα­τά­ντια.

 1.   Η πρώτη αφορά στην κρίση των δε­σμών του αρι­στε­ρού ρεύ­μα­τος στον ΣΥΝ με το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα , στα χρό­νια της κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης και της ανα­διάρ­θω­σης της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας στα πλαί­σια της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα έχουν δια­λυ­θεί από την κρίση και την ανερ­γία δύο ση­μα­ντι­κοί κλά­δοι στους οποί­ους υπήρ­χαν τα­ξι­κές δυ­νά­μεις από το πα­ρελ­θόν του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος της Με­τα­πο­λί­τευ­σης. Ο ιμα­τι­σμός με τα δε­κά­δες ερ­γο­στά­σια γυ­ναι­κεί­ου προ­λε­τα­ριά­του , έχει σχε­δόν πλή­ρως συ­ντρι­βεί. Η Ζώνη του Πε­ρά­μα­τος και τα Ναυ­πη­γεία όπου το αρι­στε­ρό ρεύμα δια­τη­ρού­σε τους τε­λευ­ταί­ους θύ­λα­κες ερ­γο­στα­σι­κής ερ­γα­τι­κής τάξης , πνέ­ουν τα λί­σθια. Το σύ­νο­λο της πα­ρα­δο­σια­κής γεί­ω­σης της Αρι­στε­ράς περ­νά­ει με­γά­λη κρίση . Αυτό έχει σαν απο­τέ­λε­σμα να κυ­ριαρ­χούν τα με­σο­στρώ­μα­τα ή στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση γη­ρα­σμέ­νη ηλι­κια­κά υπαλ­λη­λία στον κομ­μα­τι­κό μη­χα­νι­σμό και να κυ­ριαρ­χούν με ευ­κο­λία τα φαι­νό­με­να πα­ρα­γο­ντι­σμού , καρ­ριε­ρι­σμού και προ­σω­πι­κής αν­τζέ­ντας. Μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­στεί η αρ­νη­τι­κή αυτη κα­τά­στα­ση με έναν νέο σχε­δια­σμό πο­λι­τι­κό που θα προ­βλέ­πει την ανά­πτυ­ξη της δικής μας αρι­στε­ράς στα δυ­να­μι­κά τμή­μα­τα της ερ­γα­τι­κής τάξης και βέ­βαια στους με­τα­νά­στες ερ­γά­τες που απο­τε­λούν πλέον το 30 % και πάνω της ζω­ντα­νής ερ­γα­σί­ας στην Ελ­λά­δα. Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά σή­με­ρα , χωρίς ισχυ­ρό και μα­ζι­κό αντι­ρα­τσι­στι­κό μέ­τω­πο δεν υφί­στα­ται. Οι ανα­φο­ρές μας , οι ήρωές μας , ο συ­νο­λι­κός μας λόγος για να είναι πο­λι­τι­κά απο­τε­λε­σμα­τι­κός , πρέ­πει να πε­ρι­λαμ­βά­νει τους με­τα­νά­στες , ει­δάλ­λως κο­ροι­δεύ­ου­με τον εαυτό μας και το λαό. Ο ρα­τσι­στι­κός δια­χω­ρι­σμός ή η έμ­με­ση απο­σιώ­πη­σή του  , απο­τε­λούν πρά­κτο­ρα της αστι­κής τάξης και των ιμπε­ρια­λι­στών στις γραμ­μές του λαι­κού κι­νή­μα­τος και σαν τέ­τοιος πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται.

        Αντί τα επι­τε­λεία της πλατ­φόρ­μας να εντο­πί­ζουν και στην τε­λευ­ταία λε­πτο­μέ­ρεια ενός σχε­δί­ου εξό­δου από την Ευ­ρω­ζώ­νη ( χωρίς να λέω οτι δεν έχει καμία αξία , μια τέ­τοια ερ­γα­σία ) , καλό θα ήταν να συ­γκε­ντρω­θούν στην ανά­λυ­ση της πραγ­μα­τι­κής κα­τά­στα­σης της ερ­γα­τι­κής τάξης στην Ελ­λά­δα και στην εκ­πό­νη­ση του πο­λι­τι­κού σχε­δί­ου ανά­πτυ­ξης ενός κι­νή­μα­τος αντί­στα­σης και ανα­τρο­πής.

2.   Υπάρ­χει και η ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κή ερ­μη­νεία της ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας. Η συ­νο­λι­κή λει­τουρ­γία της αρι­στε­ρής αντι­πο­λί­τευ­σης ως ρεύ­μα­τος ιδεών και οχι ως ορ­γα­νω­μέ­νης δύ­να­μης , δη­μο­κρα­τι­κής , αλλά συ­νε­κτι­κής , έχει πλέον τε­λειώ­σει. Ο ρόλος του να ει­σά­γου­με στοι­χεία αρι­στε­ρής πο­λι­τι­κής , σε μια κατα τα άλλα δεξιά στρα­τη­γι­κή , έχει ολο­κλη­ρω­τι­κά χρε­ο­κο­πή­σει με την υπο­γρα­φή του 3ου Μνη­μο­νί­ου. Χρειά­ζε­ται συ­νο­λι­κή στρο­φή στην πα­ρεμ­βα­τι­κή πο­λι­τι­κή , με ιδε­ο­λο­γι­κούς όρους στρο­φή στον Λε­νιν­σμό και στον επα­να­στα­τι­κό Μαρ­ξι­σμό. Και σαν δέσμη επα­να­στα­τι­κών ιδεών , αλλά και σαν συ­νε­κτι­κό  ορ­γα­νω­τι­κό σχέ­διο. Επει­δή και ο τί­τλος της ιστο­σε­λί­δας του αρι­στε­ρού ρεύ­μα­τος πα­ρα­πέ­μπει στον Μπολ­σε­βι­κι­σμό      ( iscra = σπίθα ) , ας το θέ­σου­με έτσι. Αν τα προη­γού­με­να χρό­νια συ­γκρο­τού­νταν μια σύγ­χρο­νη Ομάδα για την Απε­λευ­θέ­ρω­ση της Ερ­γα­σί­ας που ανέ­λυε τα­ξι­κά την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και έστη­νε στοι­χειώ­δεις σχέ­σεις με τις μάζες , σή­με­ρα πρέ­πει να πε­ρά­σου­με στο Συ­νέ­δριο του 1902-3 , στην ει­σα­γω­γή στο ελ­λη­νι­κό ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα του κόμ­μα­τος Νέου Τύπου , του επα­να­στα­τι­κού κόμ­μα­τος της ερ­γα­τι­κής τάξης.  Προ­φα­νώς στα­δια­κά , προ­φα­νώς μέσα και από συ­γκρού­σεις και από συ­γκλί­σεις , αλλά προς το κόμμα , οχι προς τη σούπα ή τον συ­νε­ται­ρι­σμό μη­χα­νι­σμών που αυ­το­προσ­διο­ρί­ζο­νται με ιστο­ρι­κούς όρους. Οχι οι τρο­τσκι­στές ή τα παι­διά του Χα­ρί­λα­ου που κά­πο­τε έφυ­γαν μαζί από το ΚΚΕ και θα πε­θά­νουν μαζί έξω από αυτό. Αλλά το κόμμα της αδιάλ­λα­κτης υπε­ρά­σπι­σης των λαι­κών συμ­φε­ρό­ντων , το κόμμα της ρήξης με την Ε.Ε , με τα συμ­φέ­ρο­ντα του κε­φα­λαί­ου , το κόμμα ερ­γα­λείο για τη σο­σια­λι­στι­κή χει­ρα­φέ­τη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων και των συμ­μά­χων τους.

 Το κόμμα της δραχ­μής;

    Κλεί­νο­ντας έναν πρώ­τον απο­λο­γι­σμό της αρι­στε­ρής πλατ­φόρ­μας , πρέ­πει να ει­πω­θούν δύο πράγ­μα­τα για τη νο­μι­σμα­το­λο­γία των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών εις βάρος της ΣΥ­ΡΙ­Ζι­κής Αρι­στε­ράς. Δεν υπάρ­χει στην αρι­στε­ρά κόμμα της δραχ­μής , αντί­θε­τα απο­δεί­χτη­κε οτι ένα άλλο τμήμα ανέ­συ­ρε το ευρώ ως τα­ξι­κό όριο για τις λαι­κές διεκ­δι­κή­σεις και ανά­γκες. Το σύ­νο­λο της αντιευ­ρω­ε­νω­σια­κής αρι­στε­ράς είναι ερ­γα­το­λαι­κό ρεύμα , χτί­στη­κε μέσα από τις ιστο­ρι­κές μάχες της ελ­λη­νι­κής Αρι­στε­ράς για μια κα­λύ­τε­ρη ζωή και στους πρό­σφα­τους αγώ­νες ενά­ντια στα Μνη­μό­νια και τη λι­τό­τη­τα. Ακόμα και το τμήμα του αρι­στε­ρού πα­τριω­τι­σμού , αντα­να­κλά πραγ­μα­τι­κές εμπει­ρί­ες αι­μα­τη­ρής πα­ρέμ­βα­σης του ιμπε­ρια­λι­σμού στα ελ­λη­νι­κά πράγ­μα­τα , το μα­κε­λειό του μο­νο­με­ρούς εμ­φυ­λί­ου πο­λέ­μου υπο τη αι­γί­δα των Αγ­γλο­α­με­ρι­κά­νων , την επι­βο­λή της Χού­ντας στην Ελ­λά­δα , το Κυ­πρια­κό δράμα. Η δραχ­μή απο­τε­λεί ανα­γκαίο , αλλά οχι ικανό από μόνο του ερ­γα­λείο εφαρ­μο­γής ενός φι­λο­λαι­κού προ­γράμ­μα­τος , ενός προ­γράμ­μα­τος στοι­χεία του οποί­ου συ­γκρό­τη­σαν την αρι­στε­ρή πλατ­φόρ­μα , δια­γρα­φή χρέ­ους , εθνι­κο­ποι­ή­σεις , απο­φα­σι­στι­κή φο­ρο­λό­γη­ση του πλού­του. Αντί­θε­τα η νέα μνη­μο­νια­κή πλειο­ψη­φία που συ­γκρο­τεί­ται στο Κοι­νο­βού­λιο είναι όντως το κομμα του ευρώ , το κόμμα που θα στα­θεί απέ­να­ντι στις λαι­κές διεκ­δι­κή­σεις εφό­σον αυτές αμ­φι­σβη­τή­σουν την επο­νεί­δι­στη συμ­φω­νία. Ο Δρα­γα­σά­κης ήταν εξαι­ρε­τι­κά σαφής στο θέμα. Οποια­δή­πο­τε μο­νο­με­ρής ενέρ­γεια θεσει σε αμ­φι­σβή­τι­ση τη συμ­φω­νία , μας βάζει σε πε­ρι­πέ­τειες , θα αμ­φι­σβη­τή­σει τη θέση της χώρας στο ευρώ. Οι υγειο­νο­μι­κοί , οι εκ­παι­δευ­τι­κοί , οι αγρό­τες , πρέ­πει να πέ­σουν σε κι­νη­μα­τι­κό κώμα , στο όνομα μιας αξίας που μόνον το κε­φά­λαιο και τα συμ­φέ­ρο­ντά του εκ­προ­σω­πεί.

    Όσοι αρ­νού­νται την επι­στρο­φή στο εθνι­κό νό­μι­σμα ως τμήμα ενός ευ­ρύ­τε­ρου σχε­δί­ου φι­λο­λαι­κών με­ταρ­ρυ­μί­σε­ων , αρ­νού­νται στο ερ­γα­τι­κό και λαικό κί­νη­μα προ­ο­πτι­κή νίκης.Το μόνο που μας επι­φυ­λάσ­σουν ως κα­θή­κον είναι η ορ­γά­νω­ση συσ­σι­τί­ων. Η κλι­μά­κω­ση της πάλης οδη­γεί ανα­πό­φευ­κτα στη νο­μι­σμα­τι­κή αλ­λά­γή , αλλά δεν συ­γκρο­τεί­ται κί­νη­μα με κέ­ντρο αυτη την αλ­λα­γή. Τα κι­νή­μα­τα και η διε­θνι­στι­κή αλ­λη­λεγ­γύη σε αυτά , οι­κο­δο­μού­νται γύρω από το πο­λι­τι­κό και κοι­νω­νι­κό πρό­γραμ­μα των ερ­γα­ζο­μέ­νων και των λαι­κών στρω­μά­των. Γύρω από τους αγώ­νες ενά­ντια στο κε­φά­λαιο , γύρω από τους αγώ­νες ενά­ντια στον ιπε­ρια­λι­σμό. Το κόμμα του ευρώ και η δεξιά με­τα­κί­νη­ση της κυ­βέρ­νη­σης δεν έχει κα­νέ­να μέλ­λον  Δεν έχουν καμία ανα­δια­νε­μη­τι­κή πλευ­ρά στο πρό­γραμ­μά τους υπερ των πολ­λών , δεν στη­ρι­ζο­νται σε καμιά κοι­νω­νι­κή συμ­μα­χία. Εκ­φρά­ζουν απο­κλει­στι­κά τα συμ­φέ­ρο­ντα του κε­φα­λαί­ου και το ανα­με­τά­ξυ τους 3ο Μνη­μό­νιο , μπο­ρεί να πε­τύ­χει μόνο πάνω στις στά­χτες του κι­νή­μα­τος , πάνω στα κοι­νω­νι­κά ερεί­πια. Αντί­θε­τα το Μέ­τω­πο του ΟΧΙ μπο­ρεί και πρέ­πει να εκ­φρά­σει πο­λι­τι­κά τους πό­θους του λαού μας γα ευ­η­με­ρεία , κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη , ανε­ξαρ­τη­σία από την ιμπε­ρια­λι­στι­κή κη­δε­μο­νία που συ­ντρί­βει κάθε δη­μο­κρα­τικ­κό δι­καί­ω­μα. Η πάλη θα είναι ΤΑ­ΞΙ­ΚΗ , ΑΝΤΙ­Ι­ΜΠΕ­ΡΙΑ­ΛΙ­ΣΤΙ­ΚΗ , ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΗ και μπο­ρεί να νι­κή­σει με όλα τα πα­ρα­δο­σια­κά ερ­γα­λεία του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος. Την απερ­γία , τη δια­δή­λω­ση , την κα­τά­λη­ψη , την πο­λι­τι­κη ορ­γά­νω­ση.

πηγη: rproject.gr