Στους λαούς της Ευρώπης και γενικότερα   επικρατεί βαθιά δυσαρέσκεια που εκδηλώνεται όλο και πιο συχνά  τελευταία. Κυβερνήσεις ανατρέπονται,  κυβερνητικά κόμματα συρρικνώνονται ή διαλύονται, τα πολιτικά συστήματα μοιάζει να απειλούνται σοβαρά.

Μεγάλες χώρες με  αστικά κοινοβουλευτικά συστήματα που φαίνονταν ισχυρά εμφανίζουν εικόνα κινούμενης άμμου. Ο Βρετανός πρωθυπουργός εξαναγκάστηκε σε παραίτηση και η αιτία δεν είναι η εμπλοκή του σε πάρτι την περίοδο του κορωνοϊού, αυτή ήταν η αφορμή. Ο Γάλλος πρόεδρος κέρδισε την προεδρία της δημοκρατίας αξιοποιώντας το φόβο που καλλιεργήθηκε σε ευρύτερα τμήματα πολιτών ότι υπάρχει σημαντική πιθανότητα νίκης της ακροδεξιάς, απώλεσε όμως την πλειοψηφία στην εθνοσυνέλευση και μαζί οι κάλπικες  ελπίδες μεταρρύθμισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αυτές καλλιεργούνταν από συγκεκριμένα αστικά κέντρα, μετατέθηκαν στο απροσδιόριστο μέλλον. Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Ντράγκι στις εκλογές του 2023 θα ηττηθεί και τα ακροδεξιά “Αδέλφια της Ιταλίας” θα καταγράψουν εντυπωσιακή νίκη. Στην Ισπανία η κυβέρνηση σοσιαλιστών-Ποδέμος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Οι κυβερνήσεις της Βουλγαρίας και της Εσθονίας κατέρρευσαν και στη Σλοβακία δυναμώνει η κρίση. Στη Σρι Λάνκα ο οργισμένος από την ακρίβεια και τη χρόνια πολιτική εξαπάτηση λαός εισέβαλε στο προεδρικό μέγαρο ανατρέποντας τον πρόεδρο της χώρας.

Την ίδια στιγμή η βαθειά λαϊκή δυσαρέσκεια ξεσπά και σε αρκετές περιπτώσεις σε μεγάλους μαχητικούς αγώνες για την επιβίωση. Αρκετές μεγάλες απεργίες και κινητοποιήσεις σημειώθηκαν στην  Ευρώπη  με κορυφαία αυτή των ολλανδών αγροτών.  Δεκάδες χιλιάδες γεωργοί και κτηνοτρόφοι διαμαρτύρονταν για σχέδιο εξόντωσης τους από την κυβέρνηση με πρόσχημα την “πράσινη παραγωγή”, τονίζοντας ότι είναι ριζικά  διαφορετικός ο τρόπος του αντιμετωπίζονται οι ίδιοι από τις αρχές σε σχέση με τις μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου. Οι διαμαρτυρόμενοι αγρότες απέκλεισαν τους δρόμους, τα σύνορα με τη Γερμανία, τις αποθήκες τροφοδοσίας των μεγάλων αλυσίδων, ενώ εκδηλώθηκε μεγάλο κύμα συμπαράστασης από άλλους κλάδους εργαζομένων και γερμανούς αγρότες. 

Η ανοχή απέναντι στην κυβέρνηση Μακρόν τελείωσε. Μετά τις κινητοποιήσεις στο αεροδρόμιο Σαρλ ντε Γκωλ ως αντίδραση στις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού,  την εντατικοποίηση της δουλειάς και την άρνηση αυξήσεων στους μισθούς η εργατική συνομοσπονδία CGT κήρυξε πανεθνική απεργία το Σεπτέμβρη αντιδρώντας στα σχέδια του Γάλλου προέδρου μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού - συνταξιοδοτικού συστήματος, κάτι που ανέβαλε την προηγούμενη θητεία του, αλλά τώρα δηλώνει αποφασισμένος. 

Η εύκολη απάντηση στο ερώτημα τι προκαλεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια και τις μεγάλες κινητοποιήσεις είναι η επέμβαση των Ρώσων στην Ουκρανία που δημιουργεί την ενεργειακή κρίση και τον καλπάζοντα πληθωρισμό και ρίχνει στη φτώχεια εκατομμύρια ανθρώπους. Ήδη ο ΟΗΕ ανακοίνωσε ότι το τρίμηνο Μάρτης, Απρίλης, Μάης του 2022 71 εκατομμύρια πολιτών στην Ευρώπη και τον αναπτυσσόμενο κόσμο βυθίστηκαν στη φτώχεια. 

Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική, αφού η ενεργειακή κρίση προϋπήρχε του πολέμου  μήνες ολόκληρους όπως και όλα τα σημάδια της οικονομικής στασιμότητας.   Παραπλανητικές ανοησίες της Λαγκάρντ ότι ο πληθωρισμός θα τιθασευτεί το πολύ ως το Μάη που μας πέρασε ή του Γεωργιάδη ότι η ακρίβεια  θα έχει λήξει μέχρι τα περασμένα Χριστούγεννα δεν είχαν καμία βάση, απλώς προτιμήθηκε η κουτοπονηριά σαν να τιθασεύεται ο πληθωρισμός με σοφιστείες.

Η φτώχεια και οι οικονομικές δυσκολίες είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, αλλά δεν είναι ο μόνος.  Η άνοδος του τιμαρίθμου και η ακρίβεια που τροφοδοτεί έρχεται να προστεθεί στα τεράστια προβλήματα των εργαζομένων, στους χαμηλούς μισθούς, την ανεργία και τα συσσίτια των φιλανθρωπικών οργανώσεων, στην καταστρατήγηση του ωραρίου εργασίας και των εργασιακών δικαιωμάτων γενικότερα, στην απογοήτευση των λαών από τις κυβερνήσεις, τον εμπαιγμό και τη συνεχή εξαπάτηση τους, ένα αίσθημα ότι δεν υπάρχει προοπτική με τις σημερινές κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις, ότι δεν αλλάζει κάτι με την απλή εναλλαγή κυβερνήσεων. Το σκηνικό παρακμής των καπιταλιστικών κοινωνιών το συνειδητοποιούν όλο και περισσότεροι άνθρωποι, αλλά δεν βλέπουν πουθενά εναλλακτική, δεν βλέπουν φως.

Την άνοδο των αγωνιστικών διαθέσεων  των εργαζομένων ακολουθεί η ένταση της καταστολής. Εναντίον των Ολλανδών αγροτών και προκειμένου να τους ελέγξει η αστυνομία χρησιμοποίησε πραγματικά πυρά και μάλιστα σε ευθεία βολή. Να θυμηθούμε ακόμη την άγρια αστυνομική βία που ασκήθηκε σε βάρος των κίτρινων γιλέκων, ενώ τα τρομοκρατικά χτυπήματα ιδίως τώρα τελευταία πλήθυναν. Ίσως δεν μπορεί να συνδεθούν όλα με την άνοδο των αγώνων, ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις δεν φαίνονται άσχετες.

Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι καυτός η ακρίβεια θα μεγαλώσει και μαζί το σύνολο των προβλημάτων των λαϊκών οικογενειών και αυτό θα πυροδοτήσει μεγάλους αγώνες. Η διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου βλέπει την ενεργειακή κρίση να συνεχίζεται ολόκληρο το 2023 και πιθανόν πολύ περισσότερο και τις οικονομίες να βυθίζονται σε μεγάλη ύφεση.

Παρά τους μεγάλους κινδύνους για τις δυτικές χώρες από την έλλειψη  ενέργειας και κυρίως στην Ευρώπη οι αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους, η Μεγάλη Βρετανία, η Πολωνία,  οι χώρες της Βαλτικής ζητούν συνέχιση του πολέμου ωσότου να ηττηθεί, να γονατίσει η Ρωσία και να αλλάξει το καθεστώς της χώρας αυτής, να έρθουν οι φίλοι τους. Από τη μία αναγνωρίζουν τις επιπτώσεις του πολέμου στις οικονομίες και τις κοινωνίες και τα χρεώνουν όλα σε αυτόν και από την άλλη ζητούν την παράταση του πολέμου επ’ αόριστον.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ τόνισε : “Όσο ο Πούτιν και εκείνοι που πιστεύουν στο ρωσικό επεκτατισμό όσο και αυτός συνεχίσουν να ελέγχουν τους μηχανισμούς εξουσίας στη Ρωσία, πιθανότατα να εξακολουθήσουμε να παρακολουθούμε αυτή τη σύγκρουση. Ο τρόπος αντιμετώπισης ώστε να επιτευχθεί αυτό που θέλουμε όλοι είναι η επίδειξη επαρκούς ισχύος. Μόνο αυτό μπορεί δυνητικά να κατανοήσει ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Αν δεν το κάνουμε αν συνεχίσουμε να είμαστε αργοί και να καθυστερούμε το πιθανότερο είναι να δούμε την κλιμάκωση” και στη συνέχεια τόνισε: ”Φοβάμαι ότι θα αντιμετωπίσουμε δομικά προβλήματα στις αγορές ενέργειας, ως απόρροια πολιτικών επιλογών τα οποία δεν θα περιοριστούν στον ερχόμενο χειμώνα, θα έχουμε μία μακροπρόθεσμη δομική κρίση έλλειψης ενεργειακών πόρων η οποία θα πλήξει κάθε οικογένεια είτε στην Ελλάδα είτε στο Οχάιο. Με  μελανά χρώματα περιγράφει  την κατάσταση των εργαζομένων στις ΗΠΑ, λέγοντας ότι υπάρχουν ελλείψεις σε βρεφικό γάλα τα καύσιμα για τα αυτοκίνητα των Αμερικανών είναι πανάκριβα το καλοκαίρι θα προσπαθούν να δροσίσουν τα σπίτια τους με ηλεκτρική  ενέργεια στο Φοίνιξ και τη Φλόριντα και το χειμώνα  να τα θερμάνουν στο Ουισκόνσιν και το Μέιν και θα διαπιστώνουν ότι δεν τα καταφέρνουν και ότι οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί έχουν καταρρεύσει.

Με δυο λόγια η κατάσταση για τους λαούς θα είναι μακροχρόνια δύσκολη, θα πληγούν τα νοικοκυριά, αλλά η προτεραιότητά των ΗΠΑ είναι να συνεχιστεί ο πόλεμος ώσπου να γονατίσει η Ρωσία και να καταστραφεί η Ρωσική πολιτική ελίτ. Όλα θυσία στη διαφύλαξη της παγκόσμιας αμερικανικής ηγεμονίας.

Έτσι σκέφτονται και δρουν οι κυρίαρχες δυτικές ελίτ μακριά από τον συμφέρον  χωρών και λαών και μαζί ο Κ Μητσοτάκης που προσχώρησε ολοσχερώς στους πιο ακραίους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς κόντρα στα συμφέροντα της χώρας και του ελληνικού λαού.

Έχει σημασία να τονιστεί η απειλητική εμφάνιση των εθνικισμών και των αλυτρωτισμών που απειλούν με κατάργηση των συνόρων και διάσπαση κρατών και κυρίως εντάσεις και εμφύλιους μεταξύ λαών όχι για τα πραγματικά προβλήματα επιβίωσης και βελτίωσης της ζωής τους, για το πραγματικό κοινωνικό ζήτημα σήμερα, αλλά για δημιουργημένα σε πολλές περιπτώσεις από τον ιμπεριαλισμό προβλήματα με κλασικό παράδειγμα τη  Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ο ιμπεριαλισμός, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 η Γερμανία και οι ΗΠΑ στη συνέχεια, διέλυσε  τη Γιουγκοσλαβία και μεταξύ των άλλων κρατιδίων δημιούργησαν τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη που οδεύει προς διάλυση.

Το ζητούμενο για το εργατικό κίνημα και τους κομμουνιστές είναι η προοπτική των εργατικών και λαϊκών αγώνων που έρχονται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Η διαχείριση τους, η τακτική που θα ακολουθεί, η κλιμάκωση τους και τα αιτήματα πού θα τεθούν, πώς η ανάγκη για κίνημα ταξικό ενωτικό και μαζικό θα γίνει πραγματικότητα και ανάλογα με τις εξελίξεις πώς θα συνδεθούν οι αγώνες αυτοί για την επιβίωση με το σταμάτημα του πολέμου και των πολέμων, την ήττα αμερικανονατοϊκών, πως θα επιτευχθούν βαθύτερες αλλαγές στον ταξικό και πολιτικό συσχετισμό και θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για την ήττα της πολιτικής του κεφαλαίου συνολικά

πηγη: ergatikosagwnas.gr