του Νίκου Μπογιόπουλου

   Οι χτεσινές τους αποφάσεις (που συνιστούν και το «καλό» σενάριο αφού η τρόικα δεν έχει πει ακόμα την τελευταία λέξη της) είναι η ταφόπλακα των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων ενός ολόκληρου λαού.

• Προχωρούν σε «εξοικονόμηση (σσ: έτσι αποκαλούν την εξαΰλωση) της τάξης του ¼ του ΑΕΠ»! Ούτε λίγο ούτε πολύ, μιλάμε στην ουσία για νέα αρπαγή ύψους άνω των 40 δισ. ευρώ!
• Δεσμεύονται να εφαρμόσουν πλήρως της αντιασφαλιστική λαίλαπα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ αφού όπως λένε τώρα «οι συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις του 2010 και του 2012 εάν εφαρμοστούν πλήρως θα βελτιώσουν σημαντικά»το σύστημα! Ότι δηλαδή ως αντιπολίτευση το είχαν καταγγείλει ως απαράδεκτο σήμερα το εμφανίζουν σαν «σωτήριο»!  
• Δεσμεύονται να αριστεύσουν στο ρόλο του νεοφιλελεύθερου Προκρούστη«καταργώντας σταδιακά τα κεκτημένα δικαιώματα της συνταξιοδότησηςπριν από την νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης», επιβάλλοντας το ψευδεπίγραφο καθεστώς των «εγγυημένων συντάξεων» με βάση και «εισοδηματικά κριτήρια»και «εφαρμόζοντας ορθά το πάγωμα των μηνιαίων εγγυημένων παροχών»! 

Αθήνα

του Jerome Roos

Η ανακάλυψη ενός Συριακού διαβατηρίου στον τόπο μιας από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι προκάλεσε αναταραχή στον ευρωπαϊκό Τύπο και τους δεξιούς πολιτικούς της ηπείρου.
Το έγγραφο, που βρέθηκε κοντά στο σώμα ενός από τους βομβιστές αυτοκτονίας και είχε εκδοθεί από τις ελληνικές αρχές της Λέρου στις 3 Οκτωβρίου 2015, εγείρει υποψίες ότι κάποιοι από τους δράστες μπορεί να ήταν τζιχαντιστές που ταξίδεψαν από τα πεδία μάχης της Συρίας στην Ευρώπη παριστάνοντας τους πρόσφυγες.

Αν και η ταυτότητα του πραγματικού κατόχου του διαβατηρίου παραμένει ακόμη άγνωστη (το έγγραφο θα μπορούσε να έχει κλαπεί), η ξενοφοβική δεξιά προσπαθεί ήδη να αξιοποιήσει την είδηση ​​για να αποκομίσει πολιτικό κέρδος.
Το Σάββατο, η νέα δεξιά κυβέρνηση της Πολωνίας απέρριψε τους σχεδιασμούς της ΕΕ να ανακουφίσει τη συνεχιζόμενη προσφυγική κρίση με την ανακατανομή των αιτούντων άσυλο στα κράτη-μέλη. Ο υπουργός της χώρας αρμόδιος για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις δήλωσε ότι «η Πολωνία πρέπει να διατηρήσει τον πλήρη έλεγχο των συνόρων, του ασύλου και της μετανάστευσης».
Ο Χορστ Ζεεχόφερ, ο συντηρητικός πρωθυπουργός της Βαυαρίας και βασικός σύμμαχος της Άνγκελα Μέρκελ, δήλωσε ότι «πρέπει να γνωρίζουμε ποιος ταξιδεύει μέσα στη χώρα μας. Εκτός από περισσότερα μέτρα ασφαλείας, χρειαζόμαστε και αυστηρότερο έλεγχο των ευρωπαϊκών αλλά και των εθνικών συνόρων».
Φυσικά, όλοι κρατάμε την αναπνοή μας καθώς οι ακροδεξιοί είναι βέβαιο ότι θα εντείνουν τη λεκτική και σωματική βία κατά των μουσουλμάνων και των προσφύγων στο επόμενο διάστημα.
Αν η Ευρώπη ακολουθήσει τώρα τα βήματα αυτών των ξεδιάντροπων εμπόρων του φόβου και της εθνικιστικής μισαλλοδοξίας, αυτό θα είναι το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσε να κάνει. Θα δώσει τους εξτρεμιστές ακριβώς αυτό που ψάχνουν: την όξυνση των εσωτερικών εντάσεων, την οριοθέτηση των επιθέσεων ως μέρος μιας θρησκευτικής σύγκρουσης, καθώς και το κλείσιμο των συνόρων της Ευρώπης στις εκατοντάδες χιλιάδες των ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο στη Συρία και το Ιράκ.
Η αλήθεια είναι ότι η ρητορική και οι στόχοι της ξενοφοβικής δεξιάς της Ευρώπης και οι θρησκευτικοί εξτρεμιστές του ISIS αλληλοτροφοδοτούνται σε έναν φαύλο κύκλο.
Κάθε φορά πουπραγματοποιείται μια τρομοκρατική επίθεση, αυξάνει η υποστήριξη προς τη δεξιά που μάχεται τους μετανάστες. Και σε οποιοδήποτε μέρος της Ευρώπης οι ξενόφοβοι βρουν το θάρρος να επιτεθούν ή να χλευάσουν τους μουσουλμάνους, οι τζιχαντιστές το παρουσιάζουν ως ένα ακόμη επιχείρημα για την αιτιολόγηση και τη στρατολόγηση σε ιερό πόλεμο εναντίον των απίστων και των σταυροφόρων.

Το μόνο που μπορεί να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο είναι να τον ξεπεράσουμε: με το να αρνηθούμε να παραδοθούμε στο φόβο, τις αιτιάσεις και των δυο πλευρών, τις εκκλήσεις για κλείσιμο των συνόρων, την περαιτέρω κατάργηση των πολιτικών ελευθεριών και τη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας.
Η αλληλεγγύη παραμένει το μοναδικό και το μεγαλύτερο όπλο μας ενάντια στην τρομοκρατία. Όπως σημειώνει ο ακτιβιστής της Αραβικής Άνοιξης Λαγιάντ Αλ Μπαγκντάντι -που φλυαρεί διαρκώς μέσα σε εκατοντάδες λογαριασμούς τζιχαντιστών και ισλαμιστών στο Twitter- «Τίποτα δεν νευριάζει τους ισλαμιστές εξτρεμιστές» περισσότερο από το «να βλέπουν [την Ευρώπη] πολύ ανθρώπινη, να απαντά ηθικά στην προσφυγική κρίση».
Αυτή η παρατήρηση έχει νόημα. Πολλοί από τους πρόσφυγες από τη Συρία που βρήκαν άσυλο στην Ευρώπη εκδιώχθηκαν άμεσα από την τρομοκρατία του ISIS. Άλλοι, βέβαια, απέδρασαν από την κρατική τρομοκρατία του καθεστώτος Άσαντ, ενώ μια χούφτα είναι, αναμφίβολα, ξένοι τζιχαντιστές που επιστρέφουν στην Ευρώπη. Και όμως, μεγάλα τμήματα της ευρωπαϊκής κοινωνίας (όχι τα κράτη της) καλωσόρισαν τους πρόσφυγες με ανοιχτές αγκάλες, υπονομεύοντας ουσιαστικά την προπαγάνδα περί «τάξης των πολιτισμών» από την οποία εξαρτούν την επιβίωσή και την επιτυχία τους τόσο η Ευρωπαϊκή ακροδεξιά όσο και οι τζιχαντιστές.

Με αυτή την έννοια, οι κινητοποιήσεις #RefugeesWelcome του περασμένου καλοκαιριού ήταν ένα αγκάθι στα πλευρά των εξτρεμιστών και των δύο πλευρών του υποτιθέμενου πολιτισμικού χάσματος - ακριβώς επειδή διέλυσε στην πράξη την ψεύτικη προπαγάνδα που και οι δυο συντηρούν.
Σε αντίθεση με τον τελευταίο γύρο των επιθέσεων, τον Ιανουάριο, αυτή τη φορά οι τζιχαντιστές δεν χτύπησαν τα σύμβολα του γαλλικού κράτους (όπως την αστυνομία, το στρατό ή τα εθνικά μνημεία), ούτε την εβραϊκή κοινότητα ή τους διανοούμενους που δημόσια ασκούν κριτική στο Ισλάμ (όπως τους συντάκτες του περιοδικού «Charlie Hebdo» ή το σούπερ μάρκετ Κοσέρ).
Αντίθετα, όπως σημειώνει ο [συγγραφέας] Manu Saadia, οι επιθέσεις στοχεύουν άμεσα τα σύμβολα του κοσμοπολίτικου Παρισιού: την έντονη νυχτερινή ζωή στο πολυπολιτισμικό «rive droite» («η γη των σοσιαλιστών hipster[1]»), τους νέους που παρακολουθούσαν τη συναυλία ενός ροκ’ν’ρολ συγκροτήματος από την Καλιφόρνια και το Εθνικό Στάδιο - την επιτομή του τρίπτυχου «black, blanc, beur»[2] για την «επιτυχημένη» ένταξη των μειονοτικών μεταναστών.
Με άλλα λόγια, αυτές οι άνανδρες επιθέσεις μάλλον απέφυγαν εσκεμμένα τους πράκτορες του ιμπεριαλισμού και της ισλαμοφοβίας. Φαίνεται πως στόχευαν άμεσα τα προοδευτικά στοιχεία της γαλλικής κοινωνίας, όχι μόνο επειδή αποτελούν ένα «εύκολο στόχο» επίθεσης, αλλά ακριβώς επειδή αντιπροσωπεύουν τη στοιχειώδη απειλή για τις διάφορες ιδεολογίες του μίσους.
Όσο για το συριακό διαβατήριο, ακόμα δεν γνωρίζουμε σε ποιον πραγματικά ανήκει το έγγραφο, αλλά ένα πράγμα είναι σαφές: όποιοι το κουβαλούσαν πάνω τους ήθελαν να βρεθεί. Αλλιώς, γιατί να έχουν μαζί τους διαβατήριο σε μια αποστολή αυτοκτονίας; Αυτό είχε σαφώς στόχο να στείλει ένα πολιτικό μήνυμα στους Γάλλους: «Μας βομβαρδίσατε, κι ακόμα υποδεχτήκατε τους εχθρούς μας με ανοιχτές αγκάλες. Τώρα έχουμε διεισδύσει στα σύνορά σας και θα διεισδύσουμε στην κοινωνία σας. Δεν είσαστε ασφαλείς».
Αν αυτό ακούγεται παράξενα όμοιο με το είδος των δηλώσεων που κάνουν οι ακροδεξιοί πολιτικοί, όπως η Μαρίν Λε Πεν, τα τελευταία χρόνια, αυτό οφείλεται στο ότι αντανακλά ουσιαστικά την ίδια φιλοπόλεμη κοσμοθεωρία – κι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που πρέπει να την απορρίψουμε.
Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων που φθάνουν στις ακτές της Ευρώπης τους τελευταίους μήνες είναι οι άνθρωποι που προσπαθούν να ξεφύγουν ακριβώς από αυτό το είδος της δολοφονικής βίας που τώρα χτύπησε την καρδιά της Ευρώπης. Αντί να μας χωρίσουν με τη δημιουργία όλο και πιο ψηλών τειχών και φραχτών, οι επιθέσεις αυτές θα πρέπει να μας φέρουν πιο κοντά στα θύματα της σύγκρουσης απ’ όλες τις πλευρές.
Ως άνθρωποι, έχουμε την ηθική υποχρέωση να συνεχίσουμε να καλωσορίζουμε όσους ξεφεύγουν από την κρατική τρομοκρατία, τη θρησκευτική τρομοκρατία και την ιμπεριαλιστική τρομοκρατία, απ’ όπου και αν προέρχονται. Ως Ευρωπαίοι πολίτες, έχουμε ισχυρή πολιτική υποχρέωση να συνεχίσουμε τον αγώνα κατά του φασισμού σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις του.

Ο Jerome Roos είναι Διδάκτωρ Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο, και από τα ιδρυτικά μέλη του ROAR Magazine

Πηγή: telesurtv.net

Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Ζαβουδάκης

[1] Ως hipster περιγράφεται μια μεταμοντέρνα υποκουλτούρα νέων παιδιών -κυρίως της αστικής τάξης- οι οποίοι δηλώνουν «ψαγμένοι». Τους αρέσει η εναλλακτική μουσική, ο κινηματογράφος και γενικότερα η τέχνη. Το hipster είναι μείξη στυλ, μόδας, γούστων και συμπεριφορών. Είναι μια προσπάθεια φετιχοποίησης παλαιότερων στοιχείων και χαρακτηριστικών μιας άλλης υποκουλτούρας, τα οποία παίρνονται, μετουσιώνονται σε κάτι μοντέρνο και οικείο κι έπειτα αφομοιώνονται απ' τους hipsters. Η έννοια hipster συναντάται από τις αρχές του 1940, με εντονότερα χαρακτηριστικά το 1950. Το πρώτο παγκόσμιο hipster idol ήταν ο ηθοποίος James Dean.

[2] Black Blanc Beur: Επί λέξει σημαίνει «Μαύροι, Άσπροι, Άραβες». Έτσι χαρακτηρίστηκε η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γαλλίας που κατάκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1998. Ειπώθηκε πως αυτή η ομάδα ήταν η καλύτερη απόδειξη της πολυπολιτισμικής Γαλλίας καθώς την αποτελούσαν παίκτες λευκοί, μαύροι αλλά και παίκτες αραβικής (αλγερινής-μαροκινής) καταγωγής. Το «Black Blanc Beur» θεωρήθηκε σύμβολο της νέας πολυπολιτισμικής γαλλικής κοινωνίας.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

του Κώστα Λαπαβίτσα

Μια ακόμη τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση βρίσκεται επί θύραις, τη φορά αυτή ως μέρος του τρίτου Μνημονίου και υπό την πολιτική αιγίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Πολύς λόγος γίνεται για την "τελική" πράξη του τραπεζικού δράματος που θα ανοίξει επιτέλους το δρόμο της ανάπτυξης. Τα πράγματα είναι δυστυχώς πολύ διαφορετικά.

 Η νέα ανακεφαλαιοποίηση θα παγιοποιήσει την προβληματική κατάσταση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο παραμένει ο μέγας ασθενής της ελληνικής οικονομίας. Τα δύο πρώτα Μνημόνια άλλαξαν τα τραπεζικά πράγματα επί τα χείρω και φυσικά με σημαντικό δανειακό κόστος για τον ελληνικό λαό. Το τρίτο θα αποτελειώσει την καταστροφή.

Η ανακεφαλαιοποίηση βασίζεται σε μελέτη που μόλις δημοσιοποίησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία έτυχε μεγάλης προβολής από τα ελληνικά ΜΜΕ. Για τις τέσσερις ελληνικές "συστημικές" τράπεζες (Πειραιώς, Εθνική, Alpha και Eurobank), οι οποίες καλύπτουν το 90% του συστήματος, η μελέτη δείχνει ότι:

1. Τον Ιούνιο του 2015 η ποιότητα των δανείων των "συστημικών" τραπεζών ήταν σημαντικά χειρότερη από το 2014. Κύριος λόγος της επιδείνωσης ήταν η εκ νέου αντιστροφή της πορείας της οικονομίας, η οποία ήταν ήδη σε τραγική κατάσταση. Η αύξηση των προβληματικών δανείων απαιτεί άμεσα 9,2 δις για την κάλυψή τους.
2. Στη βάση αυτής της επιδείνωσης, εκτιμήθηκαν δύο σενάρια για την πιθανή πορεία των τραπεζών το 2015-17, το "βασικό" και το "κακό". Και τα δύο θεωρούν ότι θα υπάρξει ύφεση και πτώση των τιμών των ακινήτων (κατοικίες) το 2015-17. Η διαφορά τους είναι ότι το "κακό" υποθέτει πολύ χειρότερα μεγέθη από το "βασικό".
3. Με το "βασικό" σενάριο οι τράπεζες θα χρειαστούν 4,4 δις για να αναπληρώσουν τις ζημίες και με το "κακό" 14,4 δις. Συγκεκριμένα, με το "βασικό" (και στρογγυλεύοντας) η Πειραιώς θα χρειαστεί κεφάλαιο 2,2 δις, η Εθνική 1,6 δις, η Alpha 0,3 δις και η Eurobank 0,3 δις. Με το "κακό" η Πειραιώς θα χρειαστεί κεφάλαιο 4,9 δις, η Εθνική 4,6 δις, η Alpha 2,7 δις και η Eurobank 2,1 δις.

Το πώς θα αναπληρωθεί το κεφάλαιο είναι επιλογή της ελληνικής πλευράς. Η στρατηγική που φαίνεται να προκρίνεται από τις τράπεζες και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι να εξασφαλιστεί τουλάχιστον το ποσό για το "βασικό" σενάριο από ιδιώτες επενδυτές. Οι ανακοινώσεις των τραπεζών είναι ότι οι ανάγκες του "βασικού" σεναρίου θα καλυφθούν κυρίως με ανταλλαγή ομολογιακών τίτλων και έκδοση νέων μετοχών. Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα καλύψει οποιοδήποτε κενό προκύψει μέχρι τα 14,4 δις, δηλαδή ίσως και 10 δις, με νέο δημόσιο δανεισμό, αγοράζοντας ειδικές μετατρέψιμες ομολογίες και κοινές μετοχές από τις τράπεζες σε αναλογία 75%-25%. Ο διακηρυγμένος – μνημονιακός και κυβερνητικός – στόχος είναι να αποχωρήσει το Δημόσιο και να ενισχυθεί ο ιδιωτικός χαρακτήρας των τραπεζών.

Το μήνυμα που εκπέμπεται από την κυβέρνηση, τις τράπεζες, τον ΣΕΒ, τα ΜΜΕ και άλλους θεσμικούς παράγοντες είναι ξεκάθαρο: τα πράγματα στο τραπεζικό σύστημα είναι υπό έλεγχο, ας κάνουμε μια τελική προσπάθεια όλοι μαζί, έστω και με νέο δημόσιο δανεισμό. Μετά θα περάσουμε επιτέλους στη στήριξη της ανάπτυξης από ισχυρές και – κυρίως – ιδιωτικές τράπεζες.

Την ωραία ατμόσφαιρα χαλάει η Πειραιώς, η οποία έχει και τις μεγαλύτερες κεφαλαιακές ανάγκες, δεδομένου ότι δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο πως θα πετύχει την ανακεφαλαιοποίηση. Από κοντά και η Εθνική, η οποία ανακοίνωσε ότι θα καλύψει μέρος των αναγκών της πουλώντας τη Finansbank, τη θυγατρική της στην Τουρκία, δηλαδή το πιο κερδοφόρο κομμάτι της στην πιο δυναμική περιφερειακή αγορά. Για όσους έχουν επίγνωση του καταστροφικού ρόλου τραπεζών τα τελευταία χρόνια, αυτά και μόνο αρκούν για μια ψυχραιμότερη εκτίμηση του τι πραγματικά συμβαίνει.

Η έκθεση της ΕΚΤ είναι εξαιρετικά κατατοπιστική όσον αφορά τη δράση της καθεμιάς από τις "συστημικές" τράπεζες. Για κάποιον περίεργο λόγο, τα όσα αποκαλύπτει δεν έτυχαν προβολής στη ελληνική "δημόσια συζήτηση". Πιο συγκεκριμένα, τα 9,2 δις της "τρύπας" που η έκθεση αποκάλυψε στους ισολογισμούς των τραπεζών τον Ιούνιο του 2015 κατανέμονται ως εξής:

Πειραιώς 3,2 δις

Εθνική 2,3 δις

Eurobank 1,9 δις

Alpha 1,7 δις

Ο κύριος όγκος του ποσού αυτού στην περίπτωση της Πειραιώς είναι δάνεια σε μεγάλες επιχειρήσεις (2,3 δις), όπως και στην περίπτωση της Εθνικής (1,4 δις). Το υπόλοιπο για τις δύο αυτές τράπεζες είναι κυρίως στεγαστικά δάνεια. Στην περίπτωση της Eurobank και της Alpha τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα (αρκετά μικρότερα) ποσά και των δύο είναι χωρισμένα σχεδόν ακριβώς στη μέση ανάμεσα σε δάνεια σε μεγάλες επιχειρήσεις και στεγαστικά.

Το συμπέρασμα είναι απλό και καθαρό: η Πειραιώς και η Εθνική – ιδίως η πρώτη – είναι τράπεζες που έχουν αποτύχει παταγωδώς στη βασική τραπεζική λειτουργία, δηλαδή στον έλεγχο της ποιότητας των δανείων. Το τελευταίο διάστημα δάνεισαν αφειδώς σε μεγάλες επιχειρήσεις, χωρίς αποτελεσματικά οικονομικά κριτήρια, δημιουργώντας ζημίες σχεδόν 4 δις. Τα ποσά είναι τεράστια και απειλούν την ίδια την ύπαρξη τους.

Σε οποιαδήποτε στοιχειωδώς ανοιχτή καπιταλιστική οικονομία και κοινωνία θα είχε τεθεί ευθέως θέμα διαχείρισης και ολικής αναδιάρθρωσης των αποτυχημένων αυτών τραπεζών. Στην Ελλάδα δεν ακούγεται κουβέντα. Ακόμη κι αν η Εθνική έχει νέα Πρόεδρο και νέο Διευθύνοντα Σύμβουλο από το Μάρτιο του 2015, αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να ανοίξει η δημόσια συζήτηση για το τι πραγματικά απαιτείται και οι τράπεζες να πάψουν να προσβλέπουν στην γενναιοδωρία του "κακού" Δημοσίου για να καλύψουν τα κεφαλαιακά τους κενά. Οι φιλότιμες προσπάθειες των ΜΜΕ, όπου παρεπιδημούν οι υπερασπιστές του Ιδιωτικού τομέα και οι φίλοι των τραπεζών, για να μας πείσουν ότι η ανάπτυξη περνάει μέσα από την εμπέδωση του ιδιωτικού χαρακτήρα του συστήματος φέρνουν ιλαρότητα. 

Για να μη μακρηγορώ. Μετά από πέντε χρόνια Μνημονίων το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι ίσως το πιο συγκεντρωτικό της Ευρώπης – τέσσερις τράπεζες το ελέγχουν πλήρως. Η μεγαλύτερη, η Πειραιώς, έχει τα πλέον ακανθώδη προβλήματα διαχείρισης και τις μεγαλύτερες κεφαλαιακές ανάγκες. Πως ακριβώς τα κατάφερε αυτή η τράπεζα να βρεθεί στην κορυφή του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, όταν δάνειζε καταφανώς χωρίς επαρκή κριτήρια σε μεγάλες επιχειρήσεις και εκμεταλλεύτηκε την κυπριακή κρίση; Η πλέον ιστορική, η Εθνική, έχει επίσης προβλήματα διαχείρισης και κεφαλαίων, ενώ προχωρεί σε άμεση συρρίκνωση της διεθνούς της παρουσίας πουλώντας την τουρκική θυγατρική της. Η διεθνοποίηση του ελληνικού τραπεζικού κεφαλαίου τελειώνει άδοξα.

Οι αποτυχημένες τράπεζες ζητούν για μια ακόμη φορά τη βοήθεια του ελληνικού λαού, αφού όμως πρώτα αιτηθούν τα χρήματα ιδιωτών επενδυτών. Και ποιοι θα είναι αυτοί; Όχι φυσικά Έλληνες διότι οι κεφαλαιακοί έλεγχοι που επιβλήθηκαν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι ουσιαστικά το απαγορεύουν. Ποιοι ξένοι όμως θα επενδύσουν στις ελληνικές τράπεζες σήμερα; Μα ο κ. Πρεμ Γουάτσα της Φαίρφαξ και άλλοι από επενδυτικά ταμεία της ιδίας ολκής, που ήδη μπήκαν στην ουρά. Ο κερδοσκοπικός αυτός εσμός περιφέρεται από χώρα σε χώρα σε αναζήτηση γρήγορου κέρδους. Στην Ελλάδα πιθανότατα θα αναζητήσει γρήγορα κέρδη από τη διαχείριση του τεράστιου χαρτοφυλακίου των προβληματικών δανείων, με ότι αυτό σημαίνει για τους δανειολήπτες.

Το τραπεζικό σύστημα που πλέον θεμελιώνεται στη χώρα μας με το τρίτο Μνημόνιο είναι απολύτως ολιγοπωλιακό και χωρίς λογική ανάπτυξης. Οι πολιτικές του προσβάσεις είναι γιγαντιαίες, οι άνθρωποι και οι μηχανισμοί που το ελέγχουν παραμένουν ακλόνητοι. Δεν υπάρχει τίποτε αριστερό στην τραπεζική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση και καμία σχέση με το πάλαι ποτέ πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Το χειρότερο όμως είναι ότι οι τράπεζες δεν πρόκειται να στηρίξουν την ανάπτυξη, ενώ το ίδιο τους το μέλλον διαγράφεται εξαιρετικά αβέβαιο, καθώς και πάλι μαζεύονται σύννεφα κρίσης στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το τρίτο Μνημόνιο θα ολοκληρώσει το έργο των μνημονιακών μαθητευόμενων μάγων, εγχωρίων και ξένων.

Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.gr