▸ Το πανεκπαιδευτικό κίνημα πέτυχε την απομόνωση της ΝΔ, ανοίγοντας τον δρόμο για μεγαλύτερες κατακτήσεις

«Με ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία πέρασε σήμερα, 29 Γενάρη, το νομοσχέδιο που επιτρέπει την ίδρυση των μη κρατικών Πανεπιστημίων». Σε έναν τέτοιον τίτλο ειδήσεων ήλπιζε η κυβέρνηση και οι «έμποροι» της Παιδείας. Τα πράγματα, όμως, δεν εξελίχθηκαν τόσο ομαλά ενώ είναι στο χέρι του κινήματος να πάρουν (ακόμα) πιο ξέφρενη πορεία.

Με μια επιφανειακή ανάλυση, η «μάχη» της ψήφισης ή μη του νομοσχεδίου μοιάζει να χάθηκε… Ένα από τα βασικά αιτήματα του κινήματος δεν δικαιώθηκε. Όμως ο «πόλεμος» δεν έχει κριθεί, ενώ και η «νίκη» της κυβέρνησης μόνο πύρρειος μπορεί να χαρακτηριστεί. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε (σχεδόν) αποκλειστικά από τους βουλευτές της ΝΔ και, μάλιστα, υπό ένα πλαίσιο πολιτικών αναδιπλώσεων. Η αρχική επιθετική ρητορεία του αστικού μπλοκ «στρογγυλεύτηκε» με επιχειρήματα περί «ενίσχυσης της δημόσιας παιδείας», «το 70% του ν/σ αφορά τα δημόσια ιδρύματα» κ.λπ. Το πανεκπαιδευτικό κίνημα, λοιπόν, πέτυχε αρχικά την απομόνωση της Νέας Δημοκρατίας και ρωγμές στο αστικό πολιτικό στρατόπεδο, πλήττοντας και την κυβερνητική επιχειρηματολογία. Παρότι, από πλευράς αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, δεν υπήρξε καμία ψευδαίσθηση πως τα παραπάνω θα αρκούσαν ώστε να αλλάξουν οι αρνητικοί συσχετισμοί, η πολιτική πίεση που άσκησε το κίνημα και οι τριγμοί που δημιούργησε στο αστικό μπλοκ εξουσίας είναι ποιοτικά στοιχεία που δεν πρέπει να υποτιμηθούν. Ειδικά όταν το «ρήγμα» στο χώρο της εκπαίδευσης παραμένει ανοιχτό.

Το νομοσχέδιο μπορεί να πέρασε στη Βουλή, αλλά, δεν φαίνεται να «πέρασε» στην κοινωνία. Το δημόσιο «πλήγμα» που προξένησε ο αγώνας φοιτητών και εργαζομένων στην εκπαίδευση, αποδυναμώνει –έστω και μερικώς– τη χρόνια προσπάθεια υπονόμευσης της δημόσιας παιδείας και ταυτόχρονης ενίσχυσης της ιδιωτικής. Το πανεκπαιδευτικό κίνημα ιεράρχησε επιθετικά το ζήτημα στη δημόσια ατζέντα. Μπορεί η ενεργή στράτευση και συμμετοχή κοινωνικών ομάδων εκτός πανεπιστημίου να μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη (εάν είχε τεθεί και ανάλογος στόχος από όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς), παρ’ όλα αυτά, έχει δημιουργηθεί ένα μεγάλο μπλοκ κοινωνικών δυνάμεων –αν και όχι συγκροτημένο–
που τάσσεται κατά της ιδιωτικοποίησης της παιδείας και των κοινωνικών αγαθών. Στην αμέσως επόμενη φάση του αγώνα, το μπλοκ αυτό δύναται να συμβάλλει καθοριστικά.

Τα παραπάνω δεν έχουν σκοπό να βαπτίσουν «νίκη» την «ήττα». Η πιθανή απογοήτευση που μπορεί να νιώσουν αγωνιστές/τριες –πολλοί από τους οποίους συμμετείχαν στον πρώτο τους μεγάλο γύρο κινητοποιήσεων– από την ψήφιση του νομοσχεδίου είναι φυσική και επακόλουθη. Όμως, εάν ένα κοινωνικό κίνημα «κερδίζει» ή όχι δεν κρίνεται στην πρώτη «ζαριά» ούτε καθορίζεται αποκλειστικά από τα πεπραγμένα εντός Βουλής, ειδικά όταν πραγματώνεται σε τόσο αντίξοες πολιτικά συνθήκες. Πάντα οι αγώνες αφήνουν παρακαταθήκες που, συνειδητά ή ασυνείδητα, εντυπώνονται στη συλλογική συνείδηση. Η ψήφιση του νόμου μπορεί πρόσκαιρα να απογοητεύσει ένα δυναμικό που ρίχτηκε στον αγώνα, όμως το ίδιο δυναμικό μπορεί να ξαναριχτεί στη μάχη. Άλλωστε κανένας αγώνας και κανένα κίνημα δεν χαρακτηρίστηκε από αποκλειστικά ανοδική τροχιά, ούτε πέτυχε αποκλειστικά και μόνο νίκες. Το κίνημα ενάντια στον νόμο Διαμαντοπούλου, για παράδειγμα, δεν κατάφερε την απόσυρση του νόμου, όμως –εν καιρώ– κατάφερε να μπλοκάρει κρίσιμες πτυχές του εντός πανεπιστημίου και εν τέλει να τον μπλοκάρει στην πράξη. Ομοίως, τα μεγαλειώδη αντιμνημονιακά κινήματα δεν «έσβηναν» όταν ψηφίζονταν τα μέτρα της τρόικας, αντίθετα πάλευαν ώστε να μην υλοποιηθούν ή να αποσυρθούν υπό την πίεση του αγώνα διαρκείας. Με την ίδια λογική, οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις της Πέμπτης και της Παρασκευής δεν αποτελούν μία «απέλπιδα προσπάθεια» ανατροπής του νόμου χωρίς βάθος και συνέχεια αλλά την «αρχή» ενός ακόμα πιο συνολικού αγώνα υπεράσπισης της δημόσιας παιδείας και εναντίωσης σε κάθε απόπειρα ιδιωτικοποίησης/
επιχειρηματικοποίησής της, σε ρήξη με την πολιτική κυβέρνησης, κεφαλαίου και ΕΕ.

"Ο μεγάλος φοιτητικός αγώνας απαρχή μιας συνολικής πάλης κατά της κυρίαρχης πολιτικής"

Η πολιτική πρόταση για να πραγματοποιηθεί αυτό υπάρχει. Διατυπώθηκε –φυσικά με αντιφάσεις– εντός του κινήματος και έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην αναβαθμισμένη κινηματική εμφάνιση του πρόσφατου διημέρου. Είναι εκείνη η πολιτική πρόταση που διέγνωσε το «ταβάνι» ενός παραδοσιακού φοιτητικού κινήματος και μίλησε από την αρχή για την ανάγκη ο αγώνας φοιτητών και εργαζομένων στην εκπαίδευση να κλιμακωθεί, να βαθύνει και να ενώσει. Αυτή την πολιτική πρόταση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο φοιτητικό κίνημα κι ευρύτερα ακολούθησε σθεναρά μια «μαγιά» αγωνιστών/στριών και μπήκε στην πάλη με λογική ανατρεπτικού αγώνα διαρκείας, μαζικών συνελεύσεων και αναζωογόνησης της ενεργούς συμμετοχής στο κίνημα. Έτσι ώστε να μπλοκαριστούν οι τηλεξεταστικές, να μετατραπεί η πρυτανεία του ΕΚΠΑ σε κέντρο αγώνα τις ημέρες ψήφισης του νόμου, να υπάρχει ένα και κοινό Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων, να υπάρξουν κοινές πορείες φοιτητών-εργαζομένων (όπως οι δύο απογευματινές πορείες). Μπορεί οι παραπάνω ενέργειες να μην αγκαλιάστηκαν από κάποιες πολιτικές δυνάμεις του κινήματος: Η πρόσφατη πανεργατική απεργία δεν καλέστηκε σε μια λογική κοινής κλιμάκωσης του αγώνα εργαζομένων, φοιτητών, αγροτών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις στις διαδικασίες του συντονιστικού κυριάρχησαν λογικές «κομματικού τσιφλικιού» και «μικροηγεμονισμού». Όμως, το κίνημα είναι ένας «ζωντανός» οργανισμός που απορρίπτει και αποδέχεται διαφορετικές γραμμές ανά φάση και περίοδο. Ενόψει του νέου και πιο σύνθετου κύκλου που ανοίγεται στον χώρο της παιδείας, η «μάχη» της ηγεμονίας θα καθοριστεί από το πραγματικό κινηματικό έργο που παράγει η κάθε πολιτική αντίληψη και όχι από επικοινωνιακές ατάκες που ειπώνονται μόνο και μόνο να παίξουν στο luben…

Πηγή: prin.gr

Το πλοίο «ΣΑΟΝΗΣΟΣ»  που εδώ και δυο μήνες εκτελεί δρομολόγια στις Κυκλάδες επισκέφθηκε κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ με επικεφαλής τον ΓΓ, Φώτη Κισκήρα.

Το πλοίο αν και προσεγγίζει 10- 11 διαφορετικά λιμάνια  το πλήρωμα απασχολείται υπερωριακά  5-6 ώρες κατά μέσο όρο καθημερινά.

Μετά από έλεγχο προέκυψε ότι δεν του καταβάλλονται οι δεδουλευμένες υπερωρίες, αλλά μόνο ένα πολύ μικρό τμήμα αυτών, συγκεκριμένα  στους Ναύτες καταβάλλονται μόνο 12 ώρες μηνιαίως  απλής υπερωρίας και καμία  ώρα  για  υπερωριακή  εργασία που γίνεται Σάββατα, Κυριακές και αργίες.

Από τον ίδιο έλεγχο διαπιστώθηκε ότι ενώ δεν παρέχεται ιματισμός,  δεν καταβάλλεται στο πλήρωμα ούτε το επίδομα ιματισμού! Πρόβλημα επίσης υπάρχει και με τον υπολογισμό των express  δρομολογίων  που και  εδώ όπως και σε άλλες Ναυτιλιακές εταιρίες  δεν υπολογίζονται πρόωρες αναχωρήσεις  πριν τις 6 ώρες παρά μόνο όταν αυτές γίνονται στο λιμάνι αφετηρίας.

Σοβαρά προβλήματα διαπιστώσαμε και στους χώρους ενδιαίτησης  του πληρώματος όπου εντοπίσαμε αυτοσχέδιες τοποθετήσεις υλικών στεγανοποίησης κυρίως σε καμπίνες που συνορεύουν με τα μπάνια προφανώς για να προφυλαχτούν από την υγρασία.

Το σοβαρότερο πρόβλημα  εντοπίστηκε στις τουαλέτες του πληρώματος όπου τις  λεκάνες στην σύνδεση τους με το σιφόνι το πλήρωμα προσπαθεί να τις στεγανοποιήσει  με τσιμέντο  και πυρίμαχη σιλικόνη, υλικό που χρησιμοποιούν  για στεγανοποίηση  στα μηχανοστάσια τρόπος που αν και δεν έχει επιτυχία  εγκυμονεί και κινδύνους διότι αυτό το υλικό πολυμερίζεται  και κατά την επίσκεψη μας το νερό που περιείχε  η λεκάνη είχε ροζ χρώμα.

Από τον έλεγχο των ατομικών συμβάσεων  προκύπτει ότι περιέχουν όρους καταχρηστικούς όπως η αναφορά  σε πάγιο μηνιαίο κλειστό μισθό και η διάρκεια  της εν λόγω σύμβασης είναι ορισμένου χρόνου  και όχι  αορίστου κάτι που αντίκειται στους όρους της ισχύουσας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και τέλος επισημαίνουμε ότι το πλοίο δεν έχει ελεγχτεί από τις αρμόδιες λιμενικές αρχές και τις υπηρεσίες του ΥΕΝ καθ’ όλη την διάρκεια της δρομολόγησης του.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει την ποινική δίωξη την οποία ενορχήστρωσε η Cosco για την αγωνιστική απεργιακή δράση της ΕΝΕΔΕΠ που αφορούσε εργασιακά προβλήματα και την ασφάλεια των εργαζόμενων στις προβλήτες 2 και 3.

Οι απεργιακές αυτές κινητοποιήσεις είχαν αποφασιστεί και εξαγγελθεί από το ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και είχαν την απόλυτη στήριξη όλων των συνδικάτων της πόλης μας.

Η παραπομπή του Προέδρου της ΕΝΕΔΕΠ σε δίκη στις 11 Μάρτη αποτελεί μια νέα πρόκληση απέναντι σε όλους τους εργαζόμενους και το συνδικαλιστικό τους κίνημα.

Η δίωξη αυτή αποτελεί συνέχεια ανάλογων διώξεων κατά συνδικαλιστικών στελεχών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων για τα εργασιακά δικαιώματα και συμφέροντα.

Οι διώξεις αυτές κλιμακώθηκαν μετά την ψήφιση του αντιδραστικού νόμου Χατζηδάκη  (4808/2021) με τον οποίο η κυβέρνηση επιχειρεί να πλήξει τις πολιτικές – συνδικαλιστικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των συνδικάτων και των πρωτοπόρων εργατών.

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη στην ΕΝΕΔΕΠ και τον Πρόεδρο της και δηλώνουμε παρόν στην κινητοποίηση αλληλεγγύης την Δευτέρα το πρωί, στο Πρωτοδικείο Πειραιά.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Η κυβέρνηση της ΝΔ και η αρμόδια Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Δόμνα Μιχαηλίδου, έχουν ενορχηστρώσει μια νέα επίθεση στο επίκεντρο της οποίας είναι η αρπαγή των 65 εκατομμυρίων ευρώ που αποτελούν το αποθεματικό του ΕΛΟΕΝ.

Επισημαίνουμε ότι τα χρήματα αυτά είναι αποκλειστικά ο μόχθος των Ναυτεργατών με τις εισφορές που τους παρακρατούνται  για όλο το διάστημα εργασίας στα πλοία ακόμη και το ποσοστό συμμετοχής των εφοπλιστών είναι αναπόσπαστο μέρος των δεδουλευμένων μισθών των πληρωμάτων.

Το κράτος δεν είχε και δεν έχει την παραμικρή συμμετοχή στα έσοδα του ΕΛΟΕΝ.

Σύμφωνα με τις καταστατικές αρχές των σκοπών της σύστασης και λειτουργίας του ΕΛΟΕΝ τα χρήματα αυτά πρέπει να πηγαίνουν στους δικαιούχους των οικογενειακών επιδομάτων.

Επίσης τα αποθεματικά του πρέπει σε τακτά χρονικά διαστήματα να αναδιανέμονται στους δικαιούχους Ναυτεργάτες.

Το μακρύ χέρι των κυβερνήσεων τα προηγούμενα χρόνια εμπόδισαν αυτές οι θεσπισμένες αρχές να υλοποιηθούν. Ο λόγος γίνεται για τα χρόνια της μνημονιακής επιδρομής και όχι μόνο αυτό, αλλά η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου (2013) αυθαίρετα άρπαξε πραξικοπηματικά και αυθαίρετα 35 εκατομμύρια ευρώ στα πλαίσια του επαίσχυντου PSI τα οποία έκαναν φτερά από το ταμείου του ΕΛΟΕΝ.

Ξεκαθαρίζουμε προς την κυβέρνηση να μην τολμήσει να βάλει χέρι στα αποθεματικά του ΕΛΟΕΝ στο όνομα της απορρόφησης του ΕΛΟΕΝ από το ΝΑΤ.

Ταυτόχρονα οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι με την ενοποίηση ΕΛΟΕΝ – Εστία Ναυτικών που επιχειρεί η ΠΝΟ και είχε συγκατατεθεί μαζί της και ο γνωστός πρώην Υπουργός, Άδωνις Γεωργιάδης.

Η σύσταση των δυο οργανισμών και οι σκοποί τους μαζί και οι εισφορές έως τώρα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που έχουν παρακρατηθεί επιβάλλουν την ξεχωριστή αυτοτέλεια τους και την ουσιαστική αναβάθμιση των υπηρεσιών τους προς το Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας.

Η προσπάθεια αυτή μεθοδεύεται χωρίς προηγούμενα να γνωρίζει κανείς το σχέδιο της ενοποίησης και τους σκοπούς της και μάλιστα με το απαράδεκτο επιχείρημα πρώτα να συγκατατεθούμε στην ενοποίηση και μετά θα δούμε τους σκοπούς της…

Στην χθεσινή συνεδρίαση της ΠΝΟ η ΠΕΝΕΝ έθεσε τις παραπάνω θέσεις της και επιπρόσθετα επεσήμανε ότι στην αποστολή των εξωδίκων θα πρέπει να τεθούν στο διεκδικητικό πλαίσιο τα βασικότερα εργασιακά προβλήματα που απασχολούν τους Ναυτεργάτες, ιδιαίτερα στις κατηγορίες της επιβατηγού Ναυτιλίας.

Η αποσπασματική προβολή αιτημάτων διεκδικήσεων σήμερα για τον ΕΛΟΕΝ, αύριο για τη Ναυτική εκπαίδευση, μεθαύριο για τα εργασιακά προβλήματα είναι βούτυρο στο ψωμί κυβέρνησης – εφοπλιστών, αθωώνει τις ευθύνες της από την συνολική αντιναυτεργατική της πολιτική.

Είναι απίστευτο και άξιο απορίας πως ένα τέτοιο πλαίσιο έγινε αποδεκτό από τους Προέδρους των 3 Σωματείων του ΠΑΜΕ( ΠΕΜΕΝ- ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ – ΠΕΕΜΑΓΕΝ)…

Είναι προφανές από όλα τα παραπάνω ότι η ΠΕΝΕΝ κατά της περίπτωση κινητοποιήσεων θα έχει το δικό της ξεχωριστό πλαίσιο και δεν πρόκειται να εγκλωβιστεί σε μια γραμμή που απαλλάσσει των ευθυνών κυβέρνηση και εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Καλούμε τον κλάδο και όλους τους Ναυτεργάτες να υιοθετήσουν τις θέσεις της ΠΕΝΕΝ και να τις κάνουν δική τους υπόθεση.

Αυτή είναι η μοναδική αγωνιστική απάντηση στα σχέδια κυβέρνησης- εφοπλιστών!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ