ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2022
ΜΕΓΑΛΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΕΔΗΝ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 11.00 – 15.00
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12.00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ και ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ: ΤΟΠΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ

Χάθηκαν 26.700 άνθρωποι από την πανδημία και «μυαλό δεν βάζουν στην κυβέρνηση. 6.500 χάθηκαν το πρώτο χρόνο και πάνω από 20.000 τον δεύτερο χρόνο με καλύτερη γνώση της πανδημίας, καλύτερες θεραπείες και τους εμβολιασμούς. Από τις εντατικές βγήκαν ζωντανοί λιγότεροι των 4.500 ασθενών και στις κλινικές εκτός ΜΕΘ πέθαναν πάνω από 17.000 ασθενείς λόγω έλλειψης κλινών ΜΕΘ. Οι ασθενείς άλλων παθήσεων αποκλεισμένοι από υγειονομικές υπηρεσίες, χειρουργεία. Οι υγειονομικοί έδωσαν και τη ζωή τους στις δημόσιες μονάδες υγείας να σώζουν ζωές ασθενών παρά τις παθογένειες, την εξάντληση μέχρι λιποθυμίας λόγω των τραγικών ελλείψεων (10.000 λιγότεροι εργαζόμενοι σε σχέση με πέρυσι).

Ο ιδιωτικός τομέας τελεί υπό την υψηλή προστασία της κυβέρνησης, αμόλυντος από κορονοϊό λειτουργεί δύο χρόνια τώρα με λογικές μαυραγοριτισμού, αυξάνοντας τα κέρδη τους. Αντί λοιπόν να αντιληφθούν τη σημασία ενίσχυσης του Δημόσιου Τομέα Υγείας στη πρωτοβάθμια, τη νοσοκομειακή περίθαλψη, την εντατική θεραπεία με τις εξαγγελίες τους βάζουν ταφόπλακα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας αφού καταργούν θεμελιώδεις αρχές, όπως η δωρεάν περίθαλψη και η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση των εργαζομένων στο ΕΣΥ.

Βάζουν μπροστά τα σχέδια ιδιωτικοποίησης αντί να αυξήσουν τις Δημόσιες Δαπάνες Υγείας από το τριτοκοσμικό 5% του ΑΕΠ που βρίσκεται σήμερα σταδιακά στο 7,5% που είναι ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιωτικοποιούν περαιτέρω ένα σύστημα που σχεδόν οι μισές από τις καταβαλλόμενες δαπάνες υγείας ετησίως είναι από τις τσέπες των πολιτών!!! Ο κόσμος πληρώνει μια ζωή φόρους, εισφορές για υγειονομική περίθαλψη και όταν χρειαστεί το σύστημα υγείας πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στη τσέπη, τώρα που η ακρίβεια τσακίζει και έχει εξανεμισθεί το διαθέσιμο εισόδημα.

Με υπερηφάνεια ο Υπουργός Υγείας τώρα που τα βλέμματα είναι στραμμένα στον πόλεμο, εξήγγειλε την ιδιωτικοποίηση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και τα απογευματινά χειρουργεία επί πληρωμή. Είναι πραγματικά ντροπή ασθενείς που περιμένουν σε λίστα αναμονής τρία χρόνια να χειρουργηθούν, με τα νέα σχέδια της κυβέρνησης να πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, πληρώνοντας το 30% των εξόδων της επέμβασης και την αμοιβή του γιατρού!!! Χειρότερα και από τον ιδιωτικό τομέα. Κύριε Πρωθυπουργέ, εμείς θέλουμε αύξηση των μισθών και όχι τα χρήματα των ασθενών.

Μην βάζετε ως «δόλωμα» την αύξηση των μισθών των υγειονομικών για να υλοποιήσετε τα σχέδια ιδιωτικοποίησης και τις ορέξεις του ιατρικού Πανεπιστημιακού κατεστημένου εντός των νοσοκομείων. Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να απολύσει ή να ανανεώσει τις άδικες, σκληρές, χωρίς κανένα υγειονομικό όφελος αναστολές εργασίας 4.000 συναδέλφων την ώρα που ακόμη 3.000 συνάδελφοι εργάζονται με πιστοποιητικά νόσησης και εντός τριμήνου θα βρεθούν στην ίδια «μοίρα». Ένα μέτρο πια που έχει καταρριφθεί το επιχείρημα του υγειονομικού οφέλους με δεδομένο ότι όλοι πια παραδέχονται ότι το εμβόλιο σε προστατεύει από την σοβαρή νόσηση, δεν σε προστατεύει όμως από τη νόσηση και τη μετάδοση του ιού.

Αυτό το μαρτυρούν τα εργαστηριακά αποτελέσματα των 3.000 συναδέλφων που κάθε φορά νοσούν και μπορούν να μεταδώσουν τον ιό λόγω των επικίνδυνων οδηγιών του ΕΟΔΥ.

Ετοιμάζονται να απολύσουν 8.000 συναδέλφους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου που εργάζονται στις υπηρεσίες στήριξης (καθαριότητα, φύλαξη, εστίαση) 31 Μαρτίου ή μετά από τρίμηνη παράταση και να επιστρέψουμε στον εργασιακό μεσαίωνα των εργολάβων. Ήδη νοσοκομεία ολοκληρώνουν τους διαγωνισμούς και οι εργολάβοι βρίσκονται προ των πυλών. Δυνατότητα για τη σύναψη νέων ΣΟΧ δεν υπάρχει στα Νοσοκομεία.

Αυτό είναι ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ. Οι εργολάβοι κοστίζουν 30% με 50% περισσότερο στο Δημόσιο από τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και προσφέρουν τα μισά χρήματα από αυτό που δικαιούνται οι εργαζόμενοι που απασχολούνται. Επανέρχεται ο σκοταδισμός και ο εργασιακός μεσαίωνας στα Νοσοκομεία. Διεκδικούμε τη νομοθετική ρύθμισης δυνατότητας σύναψης νέων ΣΟΧ.

Οι 16.000 συμβασιούχοι, Επικουρικοί, ΟΑΕΔ βρίσκονται σε διαρκή ομηρία με ολιγόμηνες παρατάσεις των συμβάσεων. Οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης για μονιμοποιήση εξαντλούνται στη συμμετοχή σε μια προκήρυξη 4.000 θέσεις με ισχνή μοριοδότηση και προβάδισμα των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Για πρώτη φορά δίνεται πριμοδότηση σε μόρια στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα που ήταν θεατές της πανδημίας!!!!

Οι συμβασιούχοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και δικαιούνται τη μονιμοποίηση. Το επίδομα Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας τίθεται σε αμφισβήτηση καθότι με την πρόταση της επιτροπής αποχαρακτηρίζονται ή πέφτουν κατηγορία αρκετοί υγειονομικοί. Αιτία πολέμου είναι η περικοπή έστω ενός ευρώ από τους υγειονομικός.

Η ένταξή μας στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα βρίσκεται ένα χρόνο τώρα στα συρτάρια του Υπουργείου Εργασίας ως πόρισμα της επιτροπής «Μπεχράκη». Όχι μόνο δεν έχουν χαρακτηρίσει εργατικό ατύχημα, επαγγελματική νόσο τον κορωνοϊό, αλλά τώρα θέτουν προσχήματα σε συγγενείς πρώτου βαθμού συναδέλφων που χάθηκαν από κορωνοϊό για την πρόσληψη ενός μέλους της οικογένειας στο δημόσιο που δικαιούνται με τις γενικές διατάξεις, ισχυριζόμενοι ότι κόλλησαν τον ιό εκτός υπηρεσίας.

Καταδικάζουμε την εισβολή των ρωσικών ένοπλων δυνάμεων στην Ουκρανία. Χάνονται πολλές ζωές ανθρώπων, δημιουργούνται εκατομμύρια πρόσφυγες, ένα σύγχρονο δράμα που πρέπει άμεσα να μπει τέλος.

Ευθύνες για τον πόλεμο υπάρχουν παντού και στη Ρωσία, στην Αμερική, στο ΝΑΤΟ που στα πλαίσια της εξυπηρέτησης των γεωστρατηγικών συμφερόντων τους δεν διστάζουν. Καταδικάζουμε τη συμμετοχή της χώρας μας στο πόλεμο με την αποστολή στρατιωτικού υλικού. Η χώρα μας θα έπρεπε να αναλαμβάνει ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και να στέλνει μόνο ανθρωπιστική βοήθεια (πχ φάρμακα).

Το κύμα ακρίβειας που ήρθε πολύ πριν το πόλεμο και συνεχίζεται με πιο βάναυσο τρόπο μετά την έναρξη του πολέμου είναι ευθύνη του κράτους να το τιθασεύσει με παρεμβάσεις στην αγορά, βελτίωση των εισοδημάτων, μέτρα κοινωνικής συνοχής.

ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ – ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΗΣΗ

ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2022 στάση εργασίας 11.00 – 15.00

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ – ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΥΠΕ

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ

πηγη: ergasianet.gr/

Λίγα χρόνια πριν, τα ελληνικά ΜΜΕ ήταν τρομοκρατημένα με τη δράση των Ουκρανών νεοναζί, που μάλιστα συμμετείχαν στην κυβέρνηση

Λίγα χρόνια πριν, τα ελληνικά ΜΜΕ ήταν τρομοκρατημένα με τη δράση των Ουκρανών νεοναζί, που μάλιστα συμμετείχαν στην κυβέρνηση, ενώ σήμερα είναι επισήμως μέρος των Ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.

«Οι ακροδεξιοί νεοναζί Ουκρανοί τις τελευταίες εβδομάδες κατέχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα αιματηρά επεισόδια και μάλιστα κατάφεραν να συμμετέχουν στη μεταβατική κυβέρνηση της χώρας. Οι νεοναζί της Ουκρανίας δεν παραλείπουν να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους στους Έλληνες συναγωνιστές τους της χρυσής Αυγής», έλεγε το Μάρτιο του 2014, ρεπορτάζ του Δελτίου Ειδήσεων του Alpha.

Σε άλλο Δελτίο του Alpha, την ίδια περίοδο, ο Αντώνης Σρόιτερ τόνιζε πως οι νεοναζί «ουσιαστικά έχουν αναλάβει τα ηνία της χώρας», ενώ στο ρεπορτάζ αναφέρεται πως «έντονη ειναι η ανησυχία για την Ουκρανία όπου οι νεοναζί όχι μόνο συμμετέχουν στην κυβέρνηση αλλά εξακολουθούν να κυκλοφορούν βαριά οπλισμένοι και να τρομοκρατούν».

Ήταν η περίοδος μετά τα γεγονότα στην Πλατεία Μαϊντάν, μετά τα οποία οδηγήθηκε σε παραίτηση ο τότε πρόεδρος Γιανουκόβιτς και οι νεοναζί του “Δεξιού Τομέα” και του “Τάγματος Αζόφ” συμμετείχαν στην μεταβατική ακροδεξιά κυβέρνηση.

Η περίοδος που ακόμα και ο ΟΗΕ δημοσίευσε εκθέσεις για την τρομοκρατική δράση του “Τάγματος Αζόφ”.

Λίγο αργότερα, Αμερικανοί και Βρετανοί στρατιώτες αναλαμβάνουν να εκπαιδεύσουν τις στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις της Ουκρανίας, για τις μάχες εναντίον ρωσόφωνων αυτονομιστών στην Ανατολική Ουκρανία.

ΠΗΓΗ: 2020mag.gr - imerodromos.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Όταν στεκόμαστε και παρατηρούμε το τοπίο και τον κόσμο, βλέπουμε ό,τι τα μάτι και οι καιρικές συνθήκες μας επιτρέπουν. Αλήθεια είναι μόνο ό,τι βλέπεις. Οι άνθρωποι έκαναν πολλές παροιμίες γι’ αυτό. Κι ας έχει διαψευστεί πάλι και πάλι, η συνείδηση είναι τόσο βαθειά ώστε ακόμη κι εκείνοι που ξέρουν πως τίποτα δεν μένει ανάλλαχτο δεν μπορούν να ξεφύγουν από το άγχος του ασάλευτου, της μονιμότητας. Μερικές φορές και την επιθυμία, προκειμένου να μην αλλάξει τίποτα, να μην ταράξει τίποτα τη ζωή τους.

Μόνο στο βάθος του χρόνου αισθάνεσαι πως κάτι γίνεται, ας πούμε ο θάνατος, ανυποχώρητος και αναπότρεπτος. Ό,τι όμως συντελείται αδιόρατα, αλλαγές και εκπλήξεις, δεν τα υπολογίζουμε. Ο κόσμος είναι ίδιος, δεν αλλάζει ποτέ. 

Τώρα, πως μπορείς να πεις σε έναν άνθρωπο τόσο πεπεισμένο πως η πραγματικότητα είναι αυτό που βλέπει, ότι συντελούνται ανακατατάξεις, κυοφορούνται αλλαγές, ό,τι βλέπει σήμερα δεν είναι ίδιο με εκείνο που θα βλέπει αύριο, κι ας φαίνεται το ίδιο, και πως εκείνα τα αραιά σύννεφα στο βάθος δεν είναι περαστικές κυρίες με κρινολίνα αλλά καταιγίδες που ωριμάζουν – που μπορεί και να εκτονωθούν πριν μας αγγίξουν, αλλά μπορεί και όχι;  

Θέλω να πω, εν τέλει, πως εκείνο που θεωρείται αιώνιο σαρώνεται σε μια στιγμή, εκείνο που θεωρείται αμετακίνητο καταρρέει. Και στο ερώτημα, τι μπορούμε να κάνουμε, απάντηση δεν είναι το ανασήκωμα των ώμων, αλλά το σήκωμα των μανικιών. 

Έτσι λοιπόν εκείνο το ακίνητο τοπίο ξαφνικά καταρρέει. Μια κρίση, ένας πόλεμος, μια ταραχή, δείχνει πως ο βασιλιά δεν είναι μόνο γυμνός αλλά και ανασφαλής. Πολεμικές θωρακίσεις, πλήθος αυλικών, πιστοί υπήκοοι, μοσχαναθρεμένοι γόνοι, ηχηρές προπαγανδίσεις, δεν αρκούν.  

Ο κόσμος μας δεν είναι ακίνητος. Ό,τι τώρα φαίνεται αιώνιο και ακατάβλητο είναι μοιραίο να καταρρεύσει. Κάτι σαν γραφτό; Μπορεί όχι ακριβώς. Δεν είναι των θεών η βούληση και το σχέδιο. «Όσα η Μοίρα έκλωσε στη γέννα του, την ώρα που τον έφερε η μάνα του στον κόσμο» που λέει κι η Ήρα για τον Αχιλλέα, στο Υ της Ιλιάδας. 

Είναι η ίδια η φύση. Των πραγμάτων και των γεγονότων. Και του καπιταλισμού βεβαίως!..

Εκείνοι που προφητεύουν επερχόμενες ημέρες υποφέρουν από την περιφρόνηση των γύρω, εκείνων που κοιτάζουν και βλέπουν ασάλευτο τον ορίζοντα. Όσοι μιλούν για τις αναταράξεις που ακούγονται από το εξασκημένο αυτί, αποδοκιμάζονται γιατί δεν ακούνε φυσιολογικά. Εκείνοι που εξεγείρονται στην καθημερινή βία και αναισθησία, χλευάζονται γιατί είναι υπερβολικά ευαίσθητοι και, γι’ αυτό, απροσάρμοστοι. Κι όσοι επιμένουν να λένε πως οι αντιθέσεις δεν επιδέχονται τακτοποίησης, αλλά προετοιμάζουν ανατροπές, κερδίζουν μεν συμπάθειες, αλλά όχι υποστήριξη, γιατί «δεν γίνεται τίποτα».

Το ενδιαφέρον σε όλα αυτά δεν είναι μόνο πως μερικές φορές  έρχονται τα προφητευόμενα γεγονότα, αλλά και πως όταν έρχονται οι παρατηρητές και επαναπαυμένοι, ακόμη και τότε, δεν απευθύνουν το δίκιο σε εκείνους που το έχουν, αλλά εξακολουθούν να δικαιώνονται, πως κι αν αλλάζει εκείνοι δεν έχουν τίποτα να πουν και κυρίως να κάνουν.        

Που πάει να πει πως οι καιροί της αφασίας και της αποχής «γεννάνε δίκαιο» που λένε οι νομικοί, κάνουν τους ανθρώπους όχι απλώς μόνους, αλλά και άμαθους, άβουλους, μοιραίους. Κι όμως χωρίς αυτούς δεν έγινε τίποτα ποτέ στην ιστορία. Κι αυτή η ίδια ιστορία συνεχίζεται. Σαν φαύλος κύκλος που ψάχνει το σημείο της διάρρηξης του.

Το στέρεο οικοδόμημα είναι σαθρό, ό,τι φαντάζει αιώνιο είναι πρόσκαιρο, οι ισχυροί καταρρέουν.

Δείτε πως «ξαφνικά» ο κόσμος έγινε άνω κάτω. Τα σταθερά σημεία γίνονται ασταθή, οι μόνιμες αναφορές γίνονται προσωρινές, το τι θα ακολουθήσει άδηλο. Κι εκείνοι που τώρα ποζάρουν ως νικητές, της μιας ή της άλλης πλευράς, εκείνοι που κατακτούν δυο μέτρα έδαφος κι εκείνοι που κατακλύζουν τα μυαλά μας σε απευθείας μεταδόσεις, που μολύνουν τα νερά και τη ψυχή μας, δεν έχουν καμία βεβαιότητα για τη νίκη τους. Είναι τόσο εύθραυστοι. Αρκεί ένας επόμενος άνεμος.

Και κυρίως η πεποίθηση πως αυτά πρέπει και μπορούν ν’ αλλάξουν. Όχι μόνο γιατί το θέλουμε αλλά· και γι’ αυτό.  

Κι όμως, ο κόσμος αλλάζει,  Κεμάλ. 

πηγη: kommon.gr

Γιώργος Κρεασίδης

▸ «Θετική ατζέντα» βαπτίζουν το κυνήγι «τρομοκρατών» και μεταναστών

Αιφνιδίασε η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη την προηγούμενη Κυριακή, η οποία χωρίς να έχει άμεσα και χειροπιαστά αποτελέσματα, ανέδειξε μερικές πλευρές της πραγματικότητας που υποτιμούνται συχνά. Η κίνηση αυτή εντάσσεται καταρχήν στη βούληση των ΗΠΑ να χαμηλώσει η ένταση στη Νοτιοανατολική Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, αλλά και να μπουν επί τάπητος οι ενεργειακοί δρόμοι που θα βάλουν στη γωνία τη Ρωσία.

Σημαντικό ρόλο στις επιλογές του Ερντογάν έχει η προσπάθεια να κλείσει τα ανοιχτά μέτωπα με τις γειτονικές χώρες, εμφανίζοντας παράλληλα την Τουρκία σαν φορέα γεωπολιτικής ισορροπίας, παράλληλα με την εσωτερική σταθερότητα που επιχειρείται να επιβληθεί με το καθεστώς αυταρχισμού. Τη Δεύτερα συναντήθηκε με τον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς, ενώ είχε προηγηθεί στις 9 Μαρτίου η επίσκεψη του ισραηλινού προέδρου Ιτσχάγκη Χέρτσογκ. Είχαν προηγηθεί 12 χρόνια διακοπής των διπλωματικών σχέσεων, ύστερα από την αιματηρή επίθεση του Ισραήλ το 2010 σε διεθνή ύδατα στο τουρκικό πλοίο «Μαβί Μαρμαρά», που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη Γάζα. Την επομένη πραγματοποιήθηκε η συμβολική αν και άκαρπη συνάντηση των υπουργών εξωτερικών Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ και Ουκρανίας Ντιμίτρι Κουλέμπα στην Αττάλεια.
Η ελληνική κυβέρνηση εξασφαλίζει μια ύφεση στα ελληνοτουρκικά, σε μια περίοδο που η κοινωνική κρίση οξύνεται από το κύμα ακρίβειας, η διαχείριση της πανδημίας έχει αποτύχει και οι συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία δεν έχουν φανεί σε όλη τους τη διάσταση. Φυσικά το χαμήλωμα των τόνων δε σημαίνει κανενός είδους υποχώρηση ή αναπροσαρμογή στο κολοσσιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα, ούτε θα σταματήσει η αγορά των Ραφάλ. Εξάλλου όπως ακριβώς και στις φάσεις της έντασης του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού, έτσι και η λογική της συνεκμετάλλευσης από τις αστικές τάξεις ταυτίζεται με την αντιλαϊκή πολιτική, την καθοριστική παρουσία του ιμπεριαλισμού και τα υπερκέρδη για τις πολυεθνικές, ειδικά της ενέργειας.

Συνεργασία για τη ΝΑΤΟϊκή συνοχή, συνέχεια της πολεμικής προετοιμασίας με άλλα μέσα

Ασφαλώς στο τραπέζι μπαίνουν και οι βλέψεις της Τουρκίας να γίνει ακόμα μεγαλύτερο σταυροδρόμι των αγωγών φυσικού αερίου. Όμως στην ΕΕ, όσο και αν πονάει το θέμα της πρόσβασης σε φτηνή ενέργεια, η ιδέα του αποκλειστικού προμηθευτή δεν ακούγεται καθόλου ελκυστική, ειδικά με το κόστος της ρήξης με τη Ρωσία. Σε αυτό το κλίμα, αναβαθμίζεται η προοπτική ανάδειξης σε ρόλο εναλλακτικού ενεργειακού κόμβου της Αιγύπτου, με τις αναπτυγμένες υποδομές για την υγροποίηση του φυσικού αερίου που μπορεί να μεταφερθεί με πλοία, προοπτική που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους Έλληνες εφοπλιστές. Δεν αποκλείεται και η λύση της μεταφοράς από την Αίγυπτο ηλεκτρικού ρεύματος από φυσικό αέριο ή φωτοβολταϊκά, αλλά παραμένει για τις κυβερνήσεις το αγκάθι χάραξης των ΑΟΖ. Στο πλαίσιο αυτό, ο αγωγός Eastmed, με το τεράστιο οικονομικό κόστος, έχει εγκαταλειφθεί σαν ιδέα.

Οι εξελίξεις δεν δείχνουν μόνο ότι η όξυνση του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού δεν είναι μονόδρομος για το κεφάλαιο στις δυο πλευρές του Αιγαίου αλλά, όταν τα ίδια συμφέροντα το κρίνουν σκόπιμο, μπορεί να εναλλάσσεται με τη ρητορική της συνεργασίας. Δείχνουν, επίσης, ότι η αδιέξοδη στρατηγική της απόλυτης πρόσδεσης στο άρμα του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και των συμμάχων δεν θα κάνει την ελληνική άρχουσα τάξη πανίσχυρη με νατοϊκές πλάτες και θα απομονώσει την τουρκική. Για τις ΗΠΑ, παρά τις αντιπαραθέσεις, η Τουρκία παραμένει αναντικατάστατος νατοϊκός εταίρος, ενώ η ουκρανική κρίση επιτάχυνε την επαναπροσέγγιση.

πηγη: prin.gr