Οι προκλήσεις σε ΕΕ και Ελλάδα και οι διαφορετικές ταχύτητες Βορρά-Νότου. Πώς μπορούν να καλυφθούν οι επιπτώσεις με στρατηγική μακράς πνοής, αντί πολιτικών λιτότητας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στο τέλος του 2022 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα υπερβεί το επίπεδο των 8 δισ. ατόμων από 1 δισ. που ήταν το 1.800, με αποτέλεσμα να έχει οκταπλασιαστεί κατά τους τελευταίους δύο αιώνες. Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, το 2050 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα προσεγγίσει τα 10 δισ. άτομα, σημειώνοντας σταδιακά μία επιβραδυνόμενη αύξηση του μεγέθους του.

Έτσι, από ένα ετήσιο ρυθμό αύξησης 2% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία εξήντα χρόνια, σήμερα ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του είναι 1%, αναμένοντας σταδιακά την μείωση του λόγω της μείωσης της γονιμότητας (από πέντε παιδιά ανά γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία το 1950, σε 2,3 παιδιά το 2022, 2,1 παιδιά το 2050 και σε 1,8 παιδιά το 2100), (G.Pison, Alternatives Economiques, 26/9/2022).

Στο παγκόσμιο αυτό πληθυσμιακό πλαίσιο στην Ε.Ε.-27 (Eurostat) το 2021 διέμεναν 510,3 εκατομμύρια άτομα. Πιο συγκεκριμένα από το 1960 μέχρι το 2021 ο πληθυσμός στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκε κατά 107,7 εκατομμύρια άτομα (ετήσιο ποσοστό αύξησης 0,5%). Παράλληλα το συνολικό ποσοστό γονιμότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση από 1,46 παιδιά ανά γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία το 2001, αυξήθηκε σε 1,58 το 2014 και μειώθηκε σε 1,5 παιδιά το 2021 (2,1 παιδιά ανά γυναίκα θεωρείται ο φυσικός ρυθμός αντικατάστασης στις ανεπτυγμένες χώρες).

Έτσι στο μέλλον η μείωση του πληθυσμού (Ε.Ε.27, 424,3 εκατομ. άτομα το 2070, Europop 2019), η συρρίκνωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας, η γήρανση του πληθυσμού και η αύξηση του προσδόκιμου ζωής στην Ε.Ε.-27 και στα κράτη-μέλη, επηρεάζουν, μεταξύ άλλων, είτε άμεσα, είτε έμμεσα την διάρθρωση του εργατικού δυναμικού, τις συνθήκες προσφοράς και αποτελεσματικότητας της αγοράς εργασίας και την μακροχρόνια βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Οι εξελίξεις αυτές συντελούνται εξαιτίας της υπογεννητικότητας, το επίπεδο της οποίας αδυνατεί να συμβάλλει στην σταθεροποίηση του ενεργού πληθυσμού για τις επόμενες γενεές. Στην προοπτική αυτή, «η διεθνής μετανάστευση (4% του παγκόσμιου πληθυσμού) θα συνεχιστεί αλλά δεν θα οδηγήσει σε μία θεμελιώδη ανακατανομή του παγκόσμιου πληθυσμού», καθώς «η κλιματική αλλαγή θεωρείται απίθανο να οδηγήσει σε μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών από την μία ήπειρο στην άλλη», (G.Pison, Alternatives Economiques, 26/9/2022).

Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ κατά την περίοδο 2010-2015 κατά μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), οι γυναίκες στα 65 τους αναμενόταν να ζήσουν επιπλέον κατά 20,8 χρόνια και οι άνδρες κατά 17,4 χρόνια, μέχρι το 2060-2065 εκτιμάται ότι οι γυναίκες θα ζουν πέντε χρόνια περισσότερο (25,8 χρόνια) και οι άνδρες 4,5 χρόνια (21,9 χρόνια), (ΟΟΣΑ, 2013).

Στις συνθήκες αυτές παρατηρείται ότι η γήρανση του πληθυσμού στα νότια κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξελίσσεται ταχύτερα απ’ αυτή των βόρειο-κεντρικών κρατών-μελών της Ένωσης, με αποτέλεσμα, κατά την Eurostat, να αναμένεται «ο περιορισμός της ικανότητας των νότιων κρατών-μελών να εισπράττουν φορολογικά έσοδα, να ισοσκελίζουν τα οικονομικά τους, να χορηγούν επαρκείς συντάξεις και να δημιουργούν επαρκές επίπεδο υποδομών και παρεχόμενων υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης».

Η αποτροπή μίας δυσμενούς προοπτικής διαβίωσης των μελλοντικών συνταξιούχων, ιδιαίτερα, στις νότιες χώρες της Ε.Ε.-27, επιβάλλει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση μίας μακράς πνοής στρατηγικής ανάπτυξης από την πλευρά της προσφοράς (επενδύσεις, τεχνολογία, παραγωγικότητα) και της ζήτησης (απασχόληση, εισόδημα, κοινωνικό κράτος), αντί των περιοριστικών πολιτικών λιτότητας, και δημοσιονομικής πειθαρχίας των τελευταίων δεκαετιών.

Οι προκλήσεις σε ΕΕ και Ελλάδα...

Ακριβώς, αυτή η στρατηγική αποτελεί μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις της Ε.Ε.-27 κατά τον 21ο αιώνα. Από την άποψη αυτή αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, μία από τις νότιες χώρες της Ε.Ε.-27, ο δείκτης γήρανσης του πληθυσμού (old dependency ratio) θα αυξηθεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (AWG 2021), από 35,1% το 2020 σε 68,1% το 2070.

Επιπλέον, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (AWG 2021) για την Ελλάδα ο πληθυσμός από 10,4 εκατ. κατοίκους το 2021 θα μειωθεί σε 8,6 εκατ. κατοίκους το 2070 και το εργατικό δυναμικό από 4,650 εκατ. άτομα το 2021 θα μειωθεί σε 3,573 εκατ. άτομα το 2070.

Όμως, οι επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στην ελληνική οικονομία και κοινωνία μπορούν, μεταξύ άλλων, να καλυφτούν από την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, την αύξηση της απασχόλησης και την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό (participation rate) και ειδικά των γυναικών.

Το 2021 η παραγωγικότητα της εργασίας ήταν 0,3% και η απασχόληση ήταν μόλις στο 57% και η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό από το 73% (82% οι άνδρες και 65% οι γυναίκες). Έτσι, εάν η παραγωγικότητα αυξηθεί 1,5%, όπως θεωρεί η μελέτη του AWG 2021 και το ποσοστό απασχόλησης αυξηθεί στο 75% και η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό στο 83% (86% άνδρες και 78%), τότε οι επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού καλύπτονται χωρίς να χρειαστεί να γίνει καμία παρέμβαση, όπως αυτή της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής ασφάλισης, η οποία θα κοστίσει στον Κρατικό Προϋπολογισμό και θα προσθέσει στο χρέος της χώρας μας τουλάχιστον 78 δισ. ευρώ.

Η παρατήρηση αυτή σημαίνει ότι στην Ελλάδα και στα άλλα κράτη-μέλη του ευρωπαϊκού νότου, επιβάλλεται να ενισχύσουν τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα του συνταξιοδοτικού συστήματος, να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά το χαμηλό επίπεδο των μισθών, το υψηλό επίπεδο ανεργίας, τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης και το χαμηλό επίπεδο των συντάξεων, προκειμένου ο συνταξιοδοτικός πληθυσμός να απομακρυνθεί από την περαιτέρω φτωχοποίηση του.

Πιο συγκεκριμένα αυτό το οποίο απαιτείται να γίνει κατανοητό στην Ελλάδα είναι ότι μπορεί ο δείκτης γήρανσης του πληθυσμού να αυξάνεται κατά 72%, αλλά αυτό συντελείται σε βάθος 50ετίας, γεγονός που αναδεικνύει την αναγκαιότητα σχεδιασμού και υλοποίησης της προαναφερόμενης αναπτυξιακής στρατηγικής.

Σ΄ αυτή τη συγκεκριμένη αναπτυξιακή στρατηγική θα βασιστούν οι συνθήκες αύξησης των γεννήσεων, αντιμετώπισης της υπογεννητικότητας, αύξησης του εργατικού δυναμικού και του πληθυσμού. Διαφορετικά, η συνέχιση των ασκούμενων περιοριστικών πολιτικών, οι οποίες, κατά βάση, εξαντλούνται στην διαχείριση των παρενεργειών της γήρανσης του πληθυσμού με τη μείωση των κοινωνικών και των συνταξιοδοτικών δαπανών θα επιφέρουν, μεταξύ άλλων, την δημιουργία δυσμενών συνθηκών διαβίωσης των μελλοντικών συνταξιούχων.

Πηγή: kommon.gr

Pegasus, Predator και μια σειρά από άλλα κατασκοπευτικά λογισμικά είναι δημιουργήματα ισραηλινών εταιρειών κυβερνοασφάλειας, οι οποίες κυριαρχούν στη διεθνή αγορά. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των εταιρειών είναι η προέλευση των στελεχών και των ιδρυτών τους: Όλοι είναι «απόφοιτοι» της Μονάδας 81 (Unit 81), μιας επίλεκτης μονάδας στου ισραηλινού στρατού, που ειδικεύεται στις κυβερνοεπιθέσεις και στην υψηλή τεχνολογία.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Intellexa, που εμπορεύεται το Predator, Ταλ Ντίλιαν, υπήρξε διοικητής της συγκεκριμένης μονάδας, όπως και ο πρώην υπάλληλος της εταιρείας, Ερέζ Οφίρ, υπήρξε λοχαγός της Unit 81.

Σύμφωνα με έρευνα του ισραηλινού ιστότοπου CTech, νεαρά στελέχη του ισραηλινού στρατού εκπαιδεύονται στις τεχνικές της κυβερνοεπίθεσης και αφότου ολοκληρώσουν στη Μονάδα 81 τα μαθήματα μετατίθενται στις ειδικές μονάδες πληροφοριών και τεχνολογίας. Αφότου ολοκληρώσουν τη στρατιωτική θητεία τους, βγαίνουν στην αγορά δημιουργώντας εταιρείες κυβερνοασφάλειας και υψηλής τεχνολογίας, οι οποίες ξεπερνούν σε δυναμική και τεχνογνωσία ακόμη και το ΜΙΤ.

Πολλά από τα στελέχη της Μονάδας 81 λαμβάνουν τόσο εξειδικευμένη εκπαίδευση που δεν νιώθουν την ανάγκη να πάνε στο πανεπιστήμιο και πάρουν πτυχίο. Αφότου αποστρατευτούν, είναι έτοιμοι να φτιάξουν τις εταιρείες τους, προσλαμβάνοντας ως υπαλλήλους πρώην συναδέλφους τους από τη μονάδα.

Βασικό χαρακτηριστικό του τρόπου λειτουργίας των εταιρειών αυτών είναι η «κουλτούρα» στην οποία έχουν γαλουχηθεί μέσα στον ισραηλινό στρατό, από τη δεκαετία του '90 και μετά. Η δικτύωση της μονάδας δεν τελειώνει με την ίδρυση κοινών εταιρειών και την καθοδήγηση των νεοαποστρατευμένων. Οι βετεράνοι του ισραηλινού στρατού δεν στρατολογούν μόνο ταλέντα μέσα από τη μονάδα, αλλά και κεφάλαια από τους προκατόχους τους, δημιουργώντας ένα «εσωτερικό κύκλωμα» ανταλλαγών και υπηρεσιών.

Βέβαια, για να φτάσουν σε αυτό το σημείο έχει προηγηθεί η μύηση σε μια ξεχωριστή κουλτούρα, που έχει καλλιεργηθεί από τον ισραηλινό στρατό «ήδη από τη δεκαετία του ‘90». Το υψηλής ποιότητας προσωπικό της μονάδας εκπαιδευόταν βάσει ειδικού προγράμματος, το οποίο εφηύρε την «κυβερνοεκπαίδευση», προσλαμβάνοντας άτομα που είχαν ικανότητες στον προγραμματισμό και στην επιστήμη των υπολογιστών. Όπως αναφέρει πρώην μέλος της συγκεκριμένης μονάδας, όταν εντάχθηκε στη μονάδα ήταν το έβδομο άτομο και όταν έφυγε το 2006, διοικούσε περισσότερους από 50 στρατιώτες.

Η Unit 81 είναι η μονάδα που έχει κερδίσει τις περισσότερες φορές το Βραβείο Άμυνας του Ισραήλ.

Πώς έγινε και μια ολόκληρη υποβιομηχανία του ισραηλινού τεχνολογικού τομέα αναπτύχθηκε γύρω από τους βετεράνους της Μονάδας 81; 

Σύμφωνα με πρώην μέλος της μονάδας, ο ισραηλινός στρατός είχε διαπιστώσει την ανάγκη για ανάπτυξη του τομέα ήδη από τη δεκαετία του 1990.

«Η μονάδα ουσιαστικά εφηύρε την εκπαίδευση στον κυβερνοχώρο και στρατολόγησε ανθρώπους που ήταν πολύ έμπειροι στον προγραμματισμό και την επιστήμη των υπολογιστών, μερικοί από αυτούς πήραν μια γεύση για τον κυβερνοχώρο στο γυμνάσιο ως ερασιτέχνες χάκερ. Ξαφνικά υπήρχε ένα “σπίτι” για αυτούς τους νέους και ο στρατός ανακάλυψε αυτούς τους εξαιρετικούς ανθρώπους που χρειάζονταν μόνο μερικά μαθήματα μεθοδολογίας και τεχνικής».

Πηγή: efsyn.gr

Για περισσότερα από 100 χρόνια ο Βρετανικός (HMHS Britannic) βρίσκεται στο βυθό στο στενό μεταξύ Μακρονήσου και Κέας μετά από πρόσκρουσή σε νάρκη, που είχε ποντίσει το γερμανικό υποβρύχιο U-73 ενώ έπλεε στο στενό Κέας – Μακρονήσου, τρία μίλια μακριά από τη ακτή.

Ο Βρετανικός, κατασκευάστηκε και καθελκύστηκε στις 26 Φεβρουαρίου του 1914 από το ναυπηγείο Harland and Wolff στο Μπέλφαστ, τη μεγαλύτερη πόλη της Βορείου Ιρλανδίας. Ο Βρετανικός ήταν αδελφικό πλοίο του Τιτανικού, όταν μάλιστα βυθίστηκε, ο Βρετανικός βρισκόταν στο ναυπηγείο. Η βύθιση του Τιτανικού ήταν η αφορμή να αλλάξουν τα σχέδια την τελευταία στιγμή και να γίνουν ακρετές βελτιώσεις ώστε να γίνει ακόμα πιο ασφαλές πλοίο.

Καθελκύστηκε στις 26 Φεβρουαρίου του 1914, και μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επιτάχθηκε από το Βρετανικό Ναυαρχείο σαν πλωτό νοσοκομείο, όπου βοήθησε να σωθούν από τα μέτωπα της Τουρκίας, των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής 15.000 τραυματίες.

Στις 21 Νοεμβρίου του 1916, ταξίδευε προς τον Νοσοκομειακό σταθμό της Λήμνου όταν ακούστηκε η έκρηξη από την πρόσκρουση με την νάρκη. Μετά από 55 λεπτά, το μήκους 269 μέτρα κουφάρι του ακούμπησε στο βυθό, σε βάθος 120 μέτρων. Με επιβαίνοντες 1.300 άτομα, ο απολογισμός των νεκρών δεν ήταν τόσο μεγάλος. 21 μέλη του πληρώματος και 9 άνδρες του Βασιλικού Υγειονομικού Σώματος, σύνολο 30 άτομα θα χάσουν τη ζωή τους.

Σύμφωνα με μαρτυρίες ο καπετάνιος προσπάθησε με τις μηχανές στο φουλ να φτάσει τις ακτές και να προσαράξει, τελικά όμως το μόνο που θα καταφέρει είναι να διαλύσει τις σωστικές βάρκες που δεν μπόρεσαν να απομακρυνθούν έγκαιρα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες η απόφαση του πλοίαρχου Τσαρλς Μπάρτλετ (Charles Bartlett) να προσαράξει το πλοίο στην ακτή, παράσυρε 2 – 3 λέμβους από την δίνη των προπελών και το πλήρωμά τους κομματιάστηκε από αυτές, λίγοι κατάφεραν να γλυτώσουν και οι περισσότεροι με σοβαρούς ακροτηριασμούς.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ανάμεσα σε αυτούς που γλύτωσαν ήταν η 80χρονη νοσοκόμα Βιολέτα Τζέσοπ (Violet Jessop), που είχε επιζήσει και απ’ το ναυάγιο του Τιτανικού ενώ επέβαινε και στον Ολυμπιακό, την ημέρα της σύγκρουσης του με το πολεμικό πλοίο HMS Hawke. Η οποία μετά από χρόνια θα καταδυθεί με βαθυσκάφος και θα αναγνωρίσει την καμπίνα όπου διέμενε το 1916 ως νεαρή νοσοκόμα.

Οι νεκροί αφέθηκαν στην θάλασσα, ενώ οι τραυματίες μεταφέρθηκαν προσωρινά στο λιμάνι της Κέας για λάβουν τις πρώτες βοήθειες. Στους διασωθέντες προσφέρθηκε βοήθεια από τους κατοίκους και τους ψαράδες της Κέας, που έσπευσαν και έσωσαν εκατοντάδες ναυαγούς. Οι νοσοκόμες και οι γιατροί του πλοίου κατάφεραν με τα ελάχιστα μέσα που είχαν στην διάθεση τους (κουβέρτες, σωσίβια, στολές) να κατασκευάσουν αυτοσχέδιους επιδέσμους, περιμένοντας την άφιξη των πλοίων διάσωσης στο χώρο του ναυαγίου.

Τη διάσωση ανέλαβαν δύο αγγλικά αντιτορπιλικά, το HMS Scourge και το HMS Heroic, τα οποία μετέφεραν τους διασωθέντες στον Πειραιά και στο Φάληρο το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Συνολικά, πέντε από τους τραυματίες υπέκυψαν στα τραύματα τους μετά τη διάσωση. Οι τέσσερις είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο της Δραπετσώνας, στο χώρο που φιλοξενεί τα μνήματα της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Ο πέμπτος είχε ταφεί αρχικά στο λιμάνι της Κέας, αλλά πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι ο τάφος του μεταφέρθηκε στο Βρετανικό πολεμικό κοιμητήριο της Σύρου το 1921.

Το 1975 ο Ζακ Κουστώ, ανακάλυψε το κουφάρι του Βρετανικού σε βάθος 120 μέτρων. Ο ίδιος και η ομάδα του ήταν οι πρώτοι που το εξερεύνησαν ένα χρόνο αργότερα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Βρετανός ερασιτέχνης ιστορικός Σάιμον Μιλς (Simon Mills) αγόρασε το ναυάγιο. Η συνεισφορά του Μιλς στην έρευνα της ιστορίας του πλοίου ήταν μεγάλη, καθώς έγραψε δύο βιβλία, συμμετείχε στην παραγωγή αρκετών τηλεοπτικών προγραμμάτων και είχε βασικό ρόλο στην οργάνωση όλων των καταδυτικών αποστολών που έλαβαν χώρα από το 1995 μέχρι το 2006.

Το 2007 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του “Ιδρύματος Βρετανικός” (Britannic Foundation) και της θυγατρικής του εταιρείας “Βρετανικός Α.Ε.”, που έχει σκοπό την προστασία/διατήρηση του ναυαγίου, την προώθηση της ιστορίας του στο ευρύ κοινό και την οργάνωση των καταδύσεων σε αυτό. Βεβαίως, η αδειοδότηση και η εποπτεία κάθε καταδυτικής δραστηριότητας στο ναυάγιο ανήκουν στην Εφορία Ενάλιων Αρχαιοτήτων (Υπ. Πολιτισμού) καθώς αυτό βρίσκεται μέσα στα Ελληνικά χωρικά ύδατα.

Το 2014, με την βοήθεια της τεχνολογίας η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων μέσω της καταδυόμενης αρχιτέκτονα – μηχανικού Αικατερίνης Ταγωνίδου, παρακολούθησε στενά τις υποβρύχιες κινηματογραφήσεις που έγιναν από την «U GROUP MALTA LMD» στη θαλάσσια περιοχή ΒΔ της νήσου Κέας.

Οι καταδύσεις στο ιστορικό ναυάγιο του Βρετανικού διήρκεσαν 10 μέρες (5/9 -15/9/2014) και έγιναν με τη χρήση υπερσύγχρονου βαθυσκάφους και ROV (Remotely Operated Underwater Vehicle), που μετέφερε το πλοίο «U-BOAT NAVIGATOR» από τη Μάλτα.

Για τη βρετανική διοίκηση είναι πολεμικό νεκροταφείο και για την εφορία εναλίων αρχαιοτήτων, αρχαιολογικός χώρος. Όσο για το γερμανικό υποβρύχιο, που πόντισε τη νάρκη, αργότερα βυθίστηκε και αυτό στον Σαρωνικό.

Πηγή: e-nautilia.gr

Μια πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cardiovascular Research, διαπίστωσε ότι «μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι αύξησε τα επίπεδα μιας ορμόνης του στρες κατά 75 τοις εκατό».

Το αλάτι είναι βασική ανάγκη κατά το μαγείρεμα. Προσθέτει γεύση δίνοντας στο πιάτο τη νοστιμιά που του αξίζει. Ωστόσο, αν χρησιμοποιηθεί σε υπερβολικές ποσότητες, αυτή η αλμυρή απόλαυση μπορεί από σύμμαχος να γίνει εχθρός και να καταστρέψει εντελώς το πιάτο. Και φυσικά δεν είναι μόνο αυτό. Η υπερβολική πρόσληψη αλατιού μπορεί να κάνει μεγάλο κακό στην υγεία.

Για αυτούς που δεν γνωρίζουν, η συνιστώμενη πρόσληψη αλατιού για τους ενήλικες είναι λιγότερο από έξι γραμμάρια την ημέρα, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε τακτικά περίπου εννέα. Αρκετές μελέτες από όλο τον κόσμο έχουν αποδείξει ότι η υπερβολική πρόσληψη αλατιού οδηγεί σε υψηλή αρτηριακή πίεση, αυξημένους κινδύνους για την καρδιά και πολλά άλλα. Αυτά είναι γνωστά. Ήξερες όμως ότι μπορεί να είναι και ο λόγος για το άγχος σου; Ναι, καλά διάβασες.

Μια πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cardiovascular Research, διαπίστωσε ότι «μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι αύξησε τα επίπεδα μιας ορμόνης του στρες κατά 75 τοις εκατό». Αυτή η έρευνα διεξήχθη από ειδικούς του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.

Για τη μελέτη, τάισαν ένα σύνολο ποντικών (που γενικά καταναλώνουν τροφή με λίγο ή χωρίς καθόλου αλάτι) με τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε αλάτι. Από τα αποτελέσματα διαπιστώθηκε ότι «όχι μόνο αυξήθηκαν τα επίπεδα της ορμόνης του στρες, αλλά η ορμονική απόκριση των ποντικών στο περιβαλλοντικό στρες ήταν διπλάσια από αυτή των ποντικών που είχαν κανονική διατροφή», έγραφε μια έκθεση στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.

Διαπιστώθηκε επίσης ότι η υπερβολική πρόσληψη αλατιού αύξησε τη δραστηριότητα των γονιδίων που παράγουν τις πρωτεΐνες στον εγκέφαλο «οι οποίες ελέγχουν πώς το σώμα ανταποκρίνεται στο στρες».

Οι ειδικοί λένε ότι «βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη περαιτέρω μελέτες για να καταλάβουμε εάν η υψηλή πρόσληψη αλατιού οδηγεί σε άλλες αλλαγές συμπεριφοράς όπως επιθετικότητα».

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω ευρήματα, σού προτείνουμε να συνεχίσεις να διατηρείς μια ισορροπημένη πρόσληψη αλατιού παρά το νεαρό της ηλικίας σου ή του γεγονότος πως μπορεί να είσαι σε άριστη σωματική κατάσταση.

Πηγή: onmed.gr

Πηγή: queen.gr