ΟΜΙΛΙΑ ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΝΕΝ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ

Με εξαιρετική επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα του Πειραϊκού Συνδέσμου στο κέντρο του Πειραιά και με πρωτοβουλία της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), πολιτική εκδήλωση ενάντια στην ιδιωτικοποίηση (ξεπούλημα) του λιμανιού του Πειραιά στην CosCo.

Στην εκδήλωση μίλησε εισηγητικά ο Αντ. Νταλακογιώργος, Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ και ακολούθησαν κατά σειρά παρεμβάσεις από τον Παναγ. Λαφαζάνη, επικεφαλής της ΛΑ.Ε, τον Αντ. Δραγανίγο από την ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον Αλ. Αλαβάνο, επικεφαλής του Σχεδίου Β.

Στη συνέχεια παραθέτουμε ολόκληρη την ομιλία του Αλ. Αλαβάνου:

«Πρώτο, θα ήθελα να πω μια κουβέντα ενθάρρυνσης και εμψύχωσης προς τους ναυτεργάτες που οργανώνουν τη σημερινή συγκέντρωση για το λιμάνι του Πειραιά. Ο τομέας των λιμανιών είναι εκείνος που η παθιασμένη, δυναμική και συντονισμένη εργατική και ευρύτερη κοινωνική αντίσταση έχει μέχρι τώρα ακυρώσει την επιθετική υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κύριοι του λιμανιού είναι το δημόσιο και η αυτοδιοίκηση στο 90% των λιμανιών της Βόρειας Ευρώπης (4% ιδιωτικά), στο 83% των λιμανιών των μεσογειακών χωρών (11% ιδιωτικά), στο 47% της Μεγάλης Βρετανίας (9% ιδιωτικά). Δύο φορές οδηγήθηκε σε ναυάγιο το εγχείρημα της Επιτροπής να φέρει κανονιστικές διατάξεις που προωθούν την παράδοση των λιμανιών σε μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, μια το 2001 και μια το 2004. Τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη η τρίτη απόπειρα, με την νέα Πρόταση Κανονισμού για την Διείσδυση της Αγοράς στις Λιμενικές Υπηρεσίες και την Οικονομική Διαφάνεια στα Λιμάνια, από όπου προέρχονται και τα στοιχεία που σας ανάφερα. Με αυτή την έννοια ναι, έχετε απόλυτο δίκιο που δεν παραιτείστε από τη μάχη, ο πόλεμος μπορεί να κερδηθεί. Και κάτι άλλο. Την ιδιωτικοποίηση του Πειραιά τη θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση, νομικά όμως σήμερα δεν μπορεί να την επιβάλλει με κανένα τρόπο, απλούστατα γιατί δεν διαθέτει τα νομικά μέσα, της τα έχει στερήσει προς το παρόν τουλάχιστον το εργατικό κίνημα των ευρωπαϊκών λιμανιών. Η ευθύνη, η αποκλειστική ευθύνη, η ευθύνη 100% ανήκει στον Τσίπρα και την παρέα του.

Δεύτερο, το πολιτικό και επικοινωνιακό κατεστημένο επιχειρεί να εμφανίσει τον αγώνα σας ως ιδιοτελή, υπερβολικό, προκατειλημμένο, παλαιολιθικό, αντιδραστικό στην πρόοδο, ακραίο, ανυπόληπτο. Την ίδια λάσπη, καχυποψία και ανυποληψία καλλιεργεί κι απέναντι σε κάθε συνηγορία της αριστεράς στην υπόθεσή σας, όπως τώρα η δική μου. Ωραία λοιπόν, ούτε θα αναμασήσω όσα είπε ο φίλος πρόεδρός σας στην εισαγωγή του, ούτε θα πω τη δική μου εκτίμηση. Ας ακούσουμε, σε εισαγωγικά τις εκτιμήσεις του γερμανικού Spiegel, σε άρθρο του για τον Πειραιά: «Η Cosco δεν υποχρεούται να πληρώσει τους μισθούς των συλλογικών συμβάσεων, δεν υπάρχει πια επιχειρησιακή εκπαίδευση και το προσωπικό για τους γερανούς έχει μειωθεί… Τις θέσεις εργασίας τις προμηθεύει ένα ιδιωτικό πρακτορείο πια κι όχι το συνδικάτο. Ένας λιμενεργάτης παίρνει το ένα τρίτο από αυτά που κέρδιζε… Υπάρχουν απολύσεις, άλυτες εργατικές διαφορές, καταγγελίες των εργαζομένων ότι η εταιρία δεν τους αφήνει χρόνο για την τουαλέτα… Όσο περισσότερο επενδύει η Κίνα, τόσο πιο ενδεχόμενο είναι ότι οι κοινωνικές κατακτήσεις της Ελλάδας θα καταρρέουν». Αυτά σε ένα άρθρο πριν ένα μήνα περίπου, τις μέρες του ξεπουλήματος του ΟΛΠ.

Λέγεται επίσης ότι η επίθεση ενάντια στην Cosco, μια επιχείρηση που συνεχώς γιγαντώνεται, είναι η συνηθισμένη επίθεση της αριστεράς ενάντια σε κάθε τι σύγχρονο και τεχνολογικά ανεπτυγμένο, υποστήριξη κάθε παλιού και διεφθαρμένου. Ωραία, ας μη μιλήσουμε εμείς, ας μιλήσουν τα ίδια τα πεπραγμένα της εταιρίας που ιδρύθηκε το 1961, τα χρόνια του Μεγάλου Άλματος προς τα Εμπρός του Μάο για την υποχρεωτική κολεκτιβοποίηση, την σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση, και την εξόντωση των αντεπαναστατών κι έχει εξελιχθεί με τον στόλο της σε κεντρική δύναμη της επιχειρηματικής επέκτασης του οικονομικού καπιταλισμού παγκοσμίως. Τα μέτρα αμοιβών, απασχόλησης, ασφάλειας της εργασίας, σεβασμού του περιβάλλοντος είναι τα κινέζικα μέτρα, εντελώς απαράδεκτα. Αναφέρω χαρακτηριστικά δύο μόνο εγγραφές από το ποινικό μητρώο της Cosco. Στις 31 Ιουλίου 2009 το πλοίο της Full City έχει ένα πρόβλημα στη μηχανή και αδειάζει 200 τόνους βαρύ μαζούτ στην περιοχή Langesund της Νορβηγιάς, προστατευμένο βιότοπο για τα θαλασσοπούλια και περιοχή προστασίας της άγριας φύσης. Ο καπετάνιος του τιμωρείται με 6 μήνες φυλάκιση. Στις 9 Απριλίου 2010 το πλοίο MV Shen Neng 1 παραβιάζει για συντόμευση και οικονομία το νόμιμο δομολόγιο, μπαίνει στην απαγορευμένη θαλάσσια ζώνη του Great Keppel Island στην Αυστραλία και διαρρέει 975 τόννους βαρειού μαζουτ στην προστατευόμένη, μεγαλύτερη περιοχή κοραλλιογενών υφάλων στον κόσμο. Οι ποινές που προβλέπονται: 1.000.000 δολλάρια για την ιδιοκτησία, 220.000 για τον καπετάνιο.

Και κάτι ακόμα με την ευκαιρία. Οι κινεζικές επενδύσεις, εκτός από τον αποδομητικό ρόλο που έχουν για τα εργασιακά δικαιώματα στον τόπο μας, έχουν και οργανικό στοιχείο της στρατηγικής τους την παρουσία της Ελλάδας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί ο Πειραιάς είναι η πύλη στα κινέζικα προϊόντα για την μεγάλη αγορά της. Αυτό, για να σημειώσω ότι το θέμα μιας ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής είναι πιο περίπλοκο από το να λέμε εύκολα «εμείς θα έχουμε στήριγμα την Κίνα, τη Ρωσία, το Ιράν».

Όσα είπα πριν δεν αποτελούν συχωροχάρτι για τα συνδικάτα και την αριστερά, δεν σημαίνουν ότι όλα πηγαίνουν ρολόι από την πλευρά μας. Υπάρχουν και ελλείψεις και λάθη και ουσιαστικές διορθώσεις που πρέπει να γίνουν: πλήρης δημοκρατία στη βάση, άνοιγμα στην κοινωνία, αποκομματικοποίηση, φροντίδα για τη λειτουργία της επιχείρησης όταν μάλιστα είναι δημόσια, συγκροτημένο σχέδιο για μια σύγχρονη και τεχνολογικά ανανεωμένη λειτουργίουτου δημόσιου λιμανιού.

Τρίτο, η παρουσία της China Ocean Shipping Company ενδεχομένως να αυξήσει τον όγκο των εμπορευμάτων και τον τζίρο στο λιμάνι του Πειραιά. Μπορεί, ας πούμε ότι είναι σίγουρο, αφού μεγάλο μέρος των κινέζικων εξαγωγών προς την Ευρώπη θα διακινούνται μέσω αυτής της θαλάσσιας πύλης. Θα είναι μεγάλο λάθος όμως αν τις εισπράξεις της εταιρίας τις θεωρήσουμε ελληνικές εισπράξεις, δεδομένου ότι το οικονομικό όφελος της Ελλάδας από το ιδωτικοποιημένο λιμάνι με τη μορφή μισθώματος παραχώρησης θα είναι υποπολλαπλάσιο των εσόδων που θα είχε αν είχε μείνει σε ελληνικά χέρι, έστω και με πολύ πιο μειωμένη κίνηση. Και θα είναι ακόμα μεγαλύτερο λάθος αν τον εισπρακτικό παράγοντα τον θεωρήσουμε αποκλειστικό κριτήριο για την απόδοση ενός λιμανιού. Το λιμάνι είναι πολυπαραγοντικό, έχει πολλαπλές σημαντικότατες πλευρές. Συνδέεται με τη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία που στην Ελλάδα καταρρέει. Το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας είναι το κέντρο της θαλάσσιας δικτύωσης όλης της χώρας, που στην περίπτωσή μας, με τα τόσα νησιά και τις εκτεταμένες παραλίες αποτελεί το νευρικό και κυκλοφορικό της σύστημα. Βιώνει τον σφυγμό όλης της χώρας, τις αποτυχίες ή τις δυσχέρειές της, τις λύσεις ή τα άλυτα προβλήματα, όπως το βλέπουμε παραστατικά με το προσφυγικό πρόβλημα, που εγκαθίσταται με οξύτητα και δραματικότητα στις προκυμαίες του. Το λιμάνι είναι πηγή απασχόλησης για χιλιάδες ανθρώπους, πηγή εισοδημάτων για μια ολόκληρη στεφάνη συμπληρωματικών δραστηριοτήτων, από τον επισιτισμό μέχρι τα ναυτικά πρακτορεία. Το λιμάνι είναι σημείο συγκέντρωσης και διάχυσης στον περιβάλλοντα χώρο των νέων τεχνολογιών. Το λιμάνι συνδέεται άμεσα με την εθνική άμυνα, αλλά και με την προστασία από το λαθρεμπόριο, την εισαγωγή όπλων ή ναρκωτικών. Το λιμάνι έχει μια ισχυρή πτυχή τουριστικών δραστηριοτήτων, ειδικά σε μια τέτοια περίπτωση που η ιστορία του τραβάει χιλιετίες πίσω και μπορούσε να αποτελεί ένα μοναδικό χώρο αναψυχής και περιπάτου, όπως το λιμάνι της Κπεγχάγης, αν είχε αναδειχθεί η αρχιτεκτονική του κληρονομιά και δεν καταντούσε το έκτρωμα που είναι τώρα. Σε όλα αυτά είναι σαφές ότι η εκποίησή του λειτουργεί απολύτως αρνητικά.

Τέταρτο, η πώληση του Πειραιά, αλλά και σε συνέχεια του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, της Ραφήνας, της Πάτρας, της Καβάλας, της Αλεξανδρούπολής, του Βόλου, της Ελευσίνας, της Ηγουμενίτσας, του Ηρακλείου, της Κέρκυρας, του Λαυρίου, όλων δηλαδή των σημαντικών πυλών της Ελλάδας προς την Ανατολή, τη Δύση και το Νότο δεν είναι μια εξαίρεση. Είναι εφαρμογή από την κυβέρνηση Συριζα – Ανελ μιας συνολικής πολιτικής άρνησης του συλλογικού χώρου, εκποίησης της λαϊκής ιδιοκτησίας, ανισόρροπης ανάπτυξης, παραβίασης της φύσης και του περιβάλλοντος. Αυτά εκφράζονται παντού, στα Ρυθμιστικά σχέδια, στα χωροταξικά για τον τουρισμό, στα αεροδρόμια, παντού. Από τη Γερμανία κι άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, από την Αμερική, τη Ρωσία, την Κίνα «μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πέσανε πάνω στην εργατιά» και στις σάρκες της Ελλάδας. Πόσο αξιολύπητη και προδομένη νιώθει κανείς την πατυρίδα του διαβάζοντας χτες ότι το ΤΑΙΠΕΔ διαφημίζει στον Economist ότι βγαίνει στο σφυρί μεγάλη έκταση του δημοσίου με εκτεταμένη παραλία στο σφυρί. Αποκορύφωμα όλων η ίδρυση με τον αισχρό νόμο που ψηφίσθηκε χτες της Ελληνικής (τάχα) Εταιρίας Συμμετοχών και Περιουσίας. Η Εταιρία δεν ανήκει στον δημόσιο τομέα, κινείται με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας. Στόχος η αποπληρωμή του διεθνούς χρέους, 50% των εσόδων της κατευθύνονται εκεί. Η διάρκεια της είναι ένας αιώνας μείον ένα έτος, το ΤΑΙΠΕΔ που ενσωματώνεται είχε διάρκεια 6 ετών. Όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους μεταβιβάζονται σε αυτήν. Η Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών που αποτελεί θυγατρική γίνεται ιδιοκτήτρια και εκποιεί τις όλες δημόσιες συμμετοχές σε επιχειρήσεις. Το Επόπτικό Συμβούλιο, το ανώτερο όργανο που διορίζει και το Διοικητικό Συνμβούλιο έχει 3 μέλη προτεινόμενα από την κυβέρνηση εφόσον όμως υπάρχει σύμφωνη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, ενώ τα άλλα δύο, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου ορίζονται απευθείας από αυτούς. Οι εργασιακές σχέσεις για το προσωπικό της, οι χειρότερες: δανεισμός από εταιρίες, συμβάσεις έργου, ορισμένου και αόριστου χρόνου, σχέσεις εντολής. Ιερός σκοπός ένας: η εκποίηση της περιουσίας του λαού.

Πέμπτο, όλα αυτά, από το λιμάνι του Πειραιά μέχρι την Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας δεν συνιστούν δεξιά, αντιδραστική πολιτική. Συνιστούν εθνική προδοσία από την κυβέρνηση Συριζα – Ανελ. Συνιστούν έγκλημα κατά του λαού. Και οι εγκληματίες θα καθίσουν στο στο σκαμνί.

Ο Τσίπρας, ο Καμμένος, ο Δρίτσας, ο Δραγασάκης, ο Σταθάκης δεν έχουν να δώσουν πολιτικό λόγο μόνο για τις άθλιες πράξεις τους, αλλά είναι υπόλογοι στη δικαιοσύνη για ιδιοτελή παραβίαση του ίδιου του Συντάγματος. Το άρθρο 106 του Συντάγματος που αναφέρεται στα της δημόσιας περιουσίας στην παράγραφο 1 αναφέρει ως στόχους της οικονομικής δραστηριότητας του Κράτους την «εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος» - του «γενικού» κι όχι του «ιδιωτικού» ώστε έτσι, άρθρο 2, το Kράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη χώρα». Οι παράγραφοι 3, 4 και 5 αναφέρονται στην εξαγορά από το κράτος ιδιωτικών επιχειρήσεων. Το αντίθετό της, η αγορά κρατικής περιουσίας από ιδιώτες, στην έκταση μάλιστα που γίνεται, δεν έχει καμία μνεία στο Σύνταγμα. Απολύτως καμία. Ελπίζω ότι οι Δικηγορικοί Σύλλογοι της χώρας θα κινηθούν άμεσα δικαστικά σε βάρος του πρωθυπουργού και των αρμοδίων υπουργών.

Υπάρχει βέβαια και το «Λιμάνι της Αγωνίας», δημοτική παράταξη του Πειραιά με επικεφαλής τον Δρίτσα και την μέλος άλλη βουλευτή του Συριζα εδώ, τη Σταματάκη. Ονομάσθηκε έτσι η παράταξη για να εκφράσει την αγωνία της και την απόλυτη αντίθεσή της στην ιδιωτικοποίηση του Πειραιά. Ο τίτλος της είναι παρμένος από την ομώνυμη ταινία του Καζάν που αναφέρεται στη συμμορία των μαφιόζων και δολοφόνων, εργατοπατέρων προδοτών των συμφερόντων των λιμενεργατών. Αν επιμένουν λοιπόν να την κρατήσουν, αν δεν έχουν την αξιοπρέπεια να πάνε σπίτι τους, ας την ονομάσουν «Λιμάνι της Προδοσίας» ή «Λιμάνι της Μαφίας» που ξεπούλησε τον Πειραιά.

Και τέλος: Οι φυλές και λαοί που κατοίκησαν αυτόν τον τόπο είναι «λαοί της θάλασσας». Ζούσαν και ζουν στα παράλια, στα νησιά, σε λοφώδεις και ορεινούς τόπους, οι περισσότεροι όχι απρόσιτα μακρινοί από τη θάλασσα. Μέσα, δίπλα, κοντά στη θάλασσα είναι οι περισσότερες σκέψεις, δραστηριότητες, πόνοι και χαρές τους. Τα πλοία, οι βάρκες, τα αγκυροβόλια, οι θαλασσινοί διατρέχουν τη σκέψη και την τέχνη τους εδώ και χιλιετίες. Η πρώτη φορά που συναντάται σε κείμενο η λέξη «λιμήν» είναι στην Ιλιάδα, ραψωδία Α, στίχος 432: «ότε δη πολυβανθέος λιμένος ίκοντο…». Όταν ο Οδυσσέας και οι ναύτες του «έφτασαν στο βαθύ λιμάνι» της Θήβης στην Τρώαδα Στη συνέχεια ο Όμηρος περιγράφει αναλυτικά τις διαδικασίες ελλιμενισμού της εποχής: κατεβάζουν τα πανιά, χαλαρώνουν τα ξάρτια, επιστρέφουν το κατάρτι στη θέση του, με τα κουπιά φέρουν το πλοίο στο αραξοβόλι, ρίχνουν στη θάλασσα τις αγκυρόπετρες,, δένουν τις πρυμάτσες, βγαίνουν στην ακρογιαλιά. Η Οδύσσεια πάλι τραγουδάει τα δεκαετή πάθη του Οδυσσέα από το λιμάνι της εκστρατείας τον νόστο στο λιμάνι της πατρίδας. Τα λιμάνια, η θάλασσα, τα πλοία, οι αέρηδες σαλπάραν στην ελληνική ποίηση και μουσική από τον Όμηρο ταξιδεύουν μέχρι σήμερα. Στην πρώτη συλλογή του, στο πρώτο ποιήμα της, στην πρώτη στροφή της ο Οδυσσέας Ελύτης γράφει για σας, τους ναυτεργάτες: «Ο έρωτας/ Το Αρχιπέλαγος/ Κι η πρώρα των αφρών του/ Κι οι γλάροι των ονείρων του/ Στο πιο ψηλό κατάρτι ο ναύτης ανεμίζει/ Ένα τραγούδι».

Ο καθένας μας όταν σκέφτεται μόνος του την έννοια «πατρίδα» ξεκινάει από κάποια παιδική εικόνα που έκφραζε το χώρο έξω από το σπίτι και τους ανθρώπους έξω από την οικογένεια. Θυμάμαι, στη βεράντα του σπιτιού μας στην Τήνο, καταμεσής του λιμανιού, με τα πόδι σηκωμένα στα δάχτυλα για να έχω ορίζοντα μπροστά μου, να βλέπω τους αχθοφόρους κατά δεκάδες να αδειάζουν τα καίκια με τα τσιμέντα, τα καρπούζια, τα σιδερικά και να τα βάζουν σε τεράστια μακρόστενα καρότσσια χωρλίς μηχανή, του λεμβούχους να αδειάζουν τους προσκυνητές από το «Αιγαίον» του Τυπάλδου και το «’Ερση» του Τόγια, τους ναυτεργάτες να κατεβάζουν με γάντζους αγελάδες στην προκυμαία. Και κάποια απογεύματα να πηγαίνω στο τεβερνάκι των αχθοφόρων δίπλα στη Μαλαματένια, στους οποίους ανήκαν και οι θείοι μου Γιώργης και Κωσταντής, να ακούω «ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το΄χει ζήσει» για «τρικυμίσμένες θάλασσες, νησιά του αρχιπελάγους», όπως λέει ο Νίκος Καββαδίας.

Τα λέω αυτά, όχι από ρομαντισμό για μια χαμένη εποχή, αλλά για να τονίσω ότι η εκποίηση των λιμανιών είναι κάτι περισσότερο από ένα πολιτικό και οικονομικό έγκλημα. Είναι ένα σοκ πολιτισμού. Μας αποκόπτει από στοιχεία που αποτελούν σταθερές στην παράδοσή και την καθολική μας ταυτότητα. Μας κάνει ξένους με τα λιμάνια, τα ενσωματώνει σε μια εχθρική «ετερότητα», μη φιλική και μη επισκέψιμη.

Στα μέσα του 5^ου π.Χ. αιώνα, με πρόταση του Περικλή και με σχέδια του ναυάρχου Θεμιστοκλή ολοκληρώνεται το κτίσιμο των Μακρών Τειχών Αθήνας Πειραιά, ακριβώς για να εξασφαλίσουν συνεχώς ρέουσα την ζωτική αρτηρία ενός τόπου με το λιμάνι της. Σήμερα, δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά έρχεται το Μέγα Σινικό Τείχος για να αποκόψει και να κόψει κάθε επαφή ανάμεσα στην πόλη και το λιμάνι.

Ο δημοσιογράφος του Spiegel τελειώνει το άρθρο του γράφοντας ότι εδώ, στην Πειραϊκή και τη Σαλαμίνα, έγινε η ναυμαχία ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ασιάτες εισβολείς που έληξε με μεγάλη νίκη των Ελλήνων, ιστορικής σημασίας για όλη την Ευρώπη. Τότε η Ελλάδα, και η Ευρώπη λέει, συνέτριψαν τον επιτιθέμενο. Σήμερα έχουν ηττηθεί.

Εδώ κάνει μεγάλο λάθος. Όχι δεν έχουμε ηττηθεί. Θα νικήσουμε».

Φωτογραφίες από την εκδήλωση:

πηγη: iskra.gr

Στο υπερταμείο η κυριότητα των 71.500 ακινήτων της ΕΤΑΔ

Η πλήρης κυριότητα και όχι μόνον η διαχείριση των ακινήτων του Δημοσίου περνά στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε. (ΕΤΑΔ) και μέσω αυτής στο νέο υπερταμείο, δηλαδή την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΠ). Πρόκειται κατ’ ουσίαν για το μεγαλύτερο μέρος της ακίνητης περιουσίας που κατέχει, μέχρι τώρα, το ελληνικό Δημόσιο, η κυριότητα του οποίου ήταν εν πολλοίς στο υπουργείο Οικονομικών. 

Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 196 του πολυνομοσχεδίου και τις προβλέψεις του για το νέο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, αυτό απορροφά ως 100% θυγατρική του την ΕΤΑΔ και μαζί της περί τα 71.500 μεγάλα και μικρότερα ακίνητά της μεταξύ των οποίων και 597 νησιά. 

Υπό μια έννοια υποθηκεύονται όλα αυτά ως εγγύηση των δανειστών για τα δάνεια που έχουν χορηγήσει στην Ελλάδα, με δεδομένο ότι το de facto ανώτατο όργανο του νέου ταμείου, το Εποπτικό Συμβούλιο, τελεί υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της Κομισιόν και τoυ ESM.
Τα 71.500 ακίνητα προκύπτουν από το μητρώο της ΕΤΑΔ και αυτά που μεταβιβάζονται τώρα σε αυτήν από το ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο θα κρατήσει κατά κυριότητα μόνον 91 αλλά επιλεγμένα ακίνητα προς αποκρατικοποίηση.
Ποια είναι όμως αυτά τα ακίνητα που περνούν στον έλεγχο του υπερταμείου; Πρόκειται για χαρτοφυλάκιο που περιλαμβάνει μεγάλα τουριστικά ακίνητα όπως ξενοδοχεία, μαρίνες, κάμπινγκ, γκολφ, χιονοδρομικά, ιαματικές πηγές, Ολυμπιακά Ακίνητα, δεκάδες χιλιάδες τίτλους ακινήτων της ιδιωτικής περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου αλλά και πολλές ακόμα εκμεταλλεύσεις και φιλέτα όπως αυτά στη λεγόμενη Αττική Ριβιέρα.
Η ΕΤΑΔ ιδρύθηκε το 1998, (Ν. 2636/1998) και το 2011 απορρόφησε την Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε. ενώ τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους απορρόφησε και την Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου Α.Ε. Το 2015 απορρόφησε και την Παράκτιο Αττικό Μέτωπο Α.Ε. Μέχρι τώρα είχε όπως προαναφέρθηκε μόνον τη διαχείριση, ανάπτυξη, εκμετάλλευση και αξιοποίηση όλων των παραπάνω περιουσιακών στοιχείων. 

Τώρα, στο πολυνομοσχέδιο οι ειδικές διατάξεις σχετικά με την ΕΤΑΔ αναφέρουν ότι «η κυριότητα και νομή όλων των κινητών και ακίνητων περιουσιακών στοιχείων τα οποία ανήκουν στο ελληνικό Δημόσιο και τα διαχειρίζεται η ΕΤΑΔ σύμφωνα με το ν. 2636/1998, μεταβιβάζονται αυτομάτως στην ΕΤΑΔ χωρίς αντάλλαγμα». Ως εξαιρέσεις προσδιορίζονται αιγιαλοί, παραλίες και παρόχθιες εκτάσεις, υδρότοποι, περιοχές Ramsar και Natura, αρχαιολογικοί χώροι, αμιγώς δασικές εκτάσεις και λοιπά πράγματα εκτός συναλλαγής».

Αξίζει να σημειωθεί πως προβλέπεται πως εάν μέρος ακινήτου εμπίπτει σε μία από τις εξαιρέσεις, η κυριότητα του μέρους του που δεν εμπίπτει μεταβιβάζεται ούτως ή άλλως στην ΕΤΑΔ. Επιπλέον, η ΕΤΑΔ θα μπορεί να κάνει αναγκαστικές απαλλοτριώσεις υπέρ της ίδιας ή θυγατρικής της και το κόστος αυτό θα καλύπτεται από τα ποσά του υπερταμείου που προορίζονται για επενδύσεις δυνάμει του σχετικού άρθρου 17 του νόμου. Ως σκοπός της ΕΤΑΔ προσδιορίζεται η αξιοποίηση των ακινήτων με κάθε πρόσφορο μέσο.

Τι παραμένει υπό τον έλεγχο του ΤΑΙΠΕΔ

Το ΤΑΙΠΕΔ δεν παύει να κατέχει ακίνητα ούτε αναστέλλεται το πρόγραμμα αξιοποίησής τους. Εκχωρεί πολλά από αυτά που βρίσκονταν μέχρι τώρα στο χαρτοφυλάκιό του, αλλά κρατά 91 που προσδιορίζονται ένα προς ένα στο σχετικό παράρτημα του νομοσχεδίου.

Μεταξύ αυτών είναι, βέβαια, όλα τα μεγάλα ακίνητα που τελούν ήδη υπό αποκρατικοποίηση όπως η έκταση του Ελληνικού, ο Αστέρας Βουλιαγμένης, το Ποσείδι Χαλκιδικής, η Κασσιόπη στην Κέρκυρα, η Αφάντου στη Ρόδο, το πρώην Ολυμπιακό Ιππικό Κέντρο Μαρκοπούλου, το Λητώ στη Μύκονο και η έκταση στη Βερβερόντα στο Πόρτο Χέλι.

Επιπλέον, κρατά πλήθος εκτάσεων κάμπινγκ, ιαματικών πηγών, παραδοσιακών αρχοντικών, αγροκτημάτων, πρώην ειρηνοδικείων, ξενοδοχείων, τη ΒΙΠΕ Βόλου, τρία ακίνητα εξωτερικού, το ολυμπιακό κωπηλατοδρόμιο στον Σχινιά, το στρατιωτικό αεροδρόμιο ΣΕΔΕΣ στη Θέρη Θεσσαλονίκης, την έκταση στις Γούρνες Ηρακλείου της Κρήτης, την Πουνταζέζα στο Λαύριο και πολλά ακόμα.

πηγη: attikanea.blogspot.gr

Α' Μέρος

Το Newsbomb.gr παρουσιάζει τις σκοτεινές διαδρομές του μαύρου χρήματος - Πώς και ποιοι ξεπλένουν το βρώμικο χρήμα από εγκληματικές δραστηριότητες, μέσω εφοπλιστικών εταιρειών και άλλων μεθόδων που δήθεν δεν γνωρίζουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και οι αρμόδιοι του υπουργείου Οικονομικών - Σπάει η ομερτά των κυκλωμάτων που «καθαρίζουν» δισεκατομμύρια από εμπόριο όπλων, καυσίμων, ναρκωτικών, λευκής σαρκός, λαθρεμπόριο καπνού και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων - Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα για την ελληνική κυβέρνηση που δήθεν δεν μπορεί να ακολουθήσει τις διαδρομές του μαύρου χρήματος. 

Επειδή η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει το ψέμα... επιστήμη και επειδή οι δεσμεύσεις της περί πάταξης της φοροδιαφυγής και της διαπλοκής δεν ήταν τίποτε άλλο παρά «λόγια του αέρα», η δημοσιογραφική έρευνα του Newsbomb.gr έρχεται να ξεσκεπάσει τις βρώμικες διαδρομές του μαύρου χρήματος σε μια έρευνα που θα συζητηθεί. 

Στην πορεία της έρευνας διαπιστώσαμε ότι αυτοί που μιλούν για όλα αυτά τα θέματα δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτα, ενώ αντίθετα όσοι γνωρίζουν πώς λειτουργεί αυτή η «βιομηχανία» κρατούν τα στόματά τους ερμητικά κλειστά. 

Παρόλα αυτά καταφέραμε και διεισδύσαμε στο «κύκλωμα» και μιλήσαμε με τους «ανθρώπους - κλειδιά» που κάνουν ως μεσάζοντες αυτές ακριβώς τις δουλειές και αυτά τα deals για λογαριασμό τρίτων. 

Μετά από αυτό το ρεπορτάζ το Α' Μέρος του οποίου δημοσιεύουμε σήμερα, αποκαλύπτεται τόσο η «γύμνια» του κυβερνητικού συνασπισμού των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. , όσο και η ανεπάρκεια της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών.

Παράλληλα, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιον ότι κάποιοι θα χάσουν τον ύπνο τους, αφού για πρώτη φορά ελληνικό μέσο ενημέρωσης βάζει τόσο κοντά το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων. 

Βλέπετε στην Ελλάδα κανείς δεν τολμούσε ποτέ να αποκαλύψει ούτε καν μέρος της αλήθειας για τέτοιες διαδρομές, αφού ακόμα και τα ΜΜΕ, σε ένα μεγάλο μέρος τους αποτελούσαν κομμάτι αυτής της «σάπιας» αλυσίδας. 

Δείτε λοιπόν με αναλυτικά παραδείγματα και με γραφικά μέσω ποιων εταιρειών καταφέρνουν οι μεγαλοπαράγοντες της διαπλοκής να εμφανίζουν νόμιμα εκατομμύρια που επί της ουσίας προέρχονται από παράνομες δραστηριότητες. 

Ας διαβάσουν προσεκτικά στα υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου και της Καραγιώργη Σερβίας (υπουργείο Οικονομικών) πώς γίνεται το «μεγάλο κόλπο» και ας πράξουν επιτέλους τα δέοντα.

Δείτε προσεκτικά πώς οι αποκαλούμενοι «πετυχημένοι» επιχειρηματίες ή εφοπλιστές ή κατασκευαστές ή μεγαλοεργολάβοι (αρκετοί εκ των οποίων είναι συνομιλητές της σημερινής κυβέρνησης) καταφέρνουν να διάγουν υπερπολυτελή βίο και ταυτόχρονα να μην πληρώνουν... δεκάρα τσακιστή στο ελληνικό δημόσιο. 

Οι αποκαλύψεις που φέρνει σήμερα το Newsbomb.gr στη δημοσιότητα αποδεικνύουν πώς καταφέρνουν όλοι αυτοί οι μεγαλόσχημοι να διατηρούν δεκάδες βίλες, να κυκλοφορούν με υπερπολυτελή αυτοκίνητα, να μετακινούνται καθημερινώς με κότερα και ελικόπτερα και οι φορολογικές τους δηλώσεις να είναι λιγότερες και από αυτές των μισθωτών. 

Επιτέλους η ομερτά σπάει.

Το Newsbomb.gr απευθύνθηκε στους μεσάζοντες που τακτοποιούν αυτές ακριβώς τις «δουλειές» και σας αποκαλύπτει τον οδικό χάρτη των «πλυντηρίων».

Η απάτη και η διαφθορά στον χρηματοοικονομικό τομέα εξελίσσεται διαρκώς βρίσκοντας νέα «κανάλια - πλυντήρια» για την νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. 

Έτσι για παράδειγμα, οι ενδιαφερόμενοι που θέλουν να εμφανίσουν τα χρήματά τους «καθαρά» εφευρίσκουν διαφόρους τρόπους μεταξύ των οποίων τις αγορές ακινήτων και σκαφών από «πρόθυμες» ναυτιλιακές εταιρείες που εξασφαλίζουν βεβαίως τη μίζα τους... 

Offshore εταιρείες, δικηγορικά γραφεία, μεσάζοντες χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι, εικονικά τιμολόγια, fake αγορές σκαφών, συμμετοχή στα διοικητικά συμβούλια εφοπλιστικών ή ακόμα και ποδοσφαιρικών εταιρειών είναι μερικές μόνο από τις πρακτικές που χρησιμοποιεί το «σύστημα» για να ικανοποιήσει τους αγαπημένους πελάτες με τα μεγάλα «πακέτα». 

Εδώ που φτάσαμε όμως, άλλη δικαιολογία δεν υπάρχει. Ή θα κάνουν τη δουλειά τους αυτοί που πρέπει ή θα τους διαπομπεύσουμε δημοσίως!!!

Η αδικία της οριζόντιας φορολογίας και της αφαίμαξης σε μισθωτούς και συνταξιούχους δεν μπορεί να συνεχιστεί όταν άπαντες γνωρίζουν ότι στην αγορά κυκλοφορούν δεκάδες δισεκατομμύρια μαύρου χρήματος!!!

Δείτε λοιπόν ένα προς ένα όλα τα βήματα του... χρηματοοικονομικού υποκόσμου που λειτουργεί με μεθόδους που θα ζήλευε η Σικελική μαφία, «ζαλίζοντας» το χρήμα μέσω συνεχών συναλλαγών και μετακινήσεων:

1. Αγορά ακινήτου

Ο Α κατέχει ακίνητο ύψους 1.000.000 ευρώ.

Ο Β ενδιάμεσος. Ο Γ έχει 2.500.000 ευρώ μαύρο χρήμα στο εξωτερικό σε εξωχώρια εταιρεία.

Ο Γ δανείζει εικονικά τον Β 1.000.000 ευρώ με το οποίο αγοράζει το ακίνητο

Ο Β πουλάει εικονικά το ακίνητο στον Γ για 1.500.000 ευρώ εκτός τράπεζας, χωρίς στην πραγματικότητα ο Γ να δώσει χρήματα.

Ο Β επιστρέφει το δάνειο στον Γ (1.000.000 ευρώ) εικονικά εκτός τράπεζας.

Ο Γ πουλά το ακίνητο στην εξωχώρια εταιρεία για 2.500.000 ευρώ. Τα χρήματα μεταφέρονται μέσω τράπεζας και πλέον είναι νόμιμα.

Αποτέλεσμα: Ο Γ διαθέτει μέσω της εξωχώριας εταιρείας ένα ακίνητο ύψους 1.000.000 ευρώ και στο λογαριασμό του βρίσκονται επιπλέον και 1.500.000 ευρώ νόμιμα χρήματα που προέρχονται από την αγοραπωλησία του ακινήτου.

Στην περίπτωση αυτή εκμεταλλεύονται:

α) την δυνατότητα άτοκου δανεισμού μεταξύ δυο προσώπων (έλλειψη παρακολούθησης του εξωτραπεζικού δανείου. Η επιστροφή δεν γίνεται ουσιαστικά ποτέ)

β) Την δυνατότητα σύναψης συμβολαίου αγοραπωλησίας ακινήτου με την επισήμανση «το τίμημα πώλησης κατεβλήθη πριν από την υπογραφή του συμβολαίου χωρίς την παρουσία του συμβολαιογράφου».

2. Σκάφος αναψυχής

Ο Α διαθέτει σε λογαριασμό του εξωτερικού μαύρο χρήμα.

Συστήνει εξωχώρια εταιρεία με σκοπό την παροχή υπηρεσιών τουρισμού και αναψυχής.

Ο Α ενοικιάζει σε φορολογικό παράδεισο σκάφος αναψυχής με σκοπό την εκμετάλλευση. Τα χρήματα δίνονται από την off-shore.

Το σκάφος το επινοικιάζει σε εταιρεία με πραγματικό σκοπό την παροχή υπηρεσιών, έτσι ώστε να μην έχει απώλειες. Το σκάφος βρίσκεται σε κάποιο εξωτικό νησί μακριά από τον έλεγχο των ελληνικών φορολογικών αρχών.

Ο Α εκτός από τα χρήματα που λαμβάνει από την επινοικίαση, κόβει εικονικά τιμολόγια παροχής υπηρεσιών προς την offshore που ελέγχει.

Έτσι ο Α φαίνεται μέσω μια νόμιμης επιχειρηματικής δραστηριότητας και με την χρήση να νομιμοποιεί έσοδα από παράνομες δραστηριότητες.

Σημεία εκμετάλλευσης:

α) Το γεγονός ότι όντας πραγματικός δικαιούχος της offshore μπορεί να πληρώσει την μίσθωση του σκάφους από την offshore.

β) Οι υπηρεσίες παρέχονται έξω από την δικαιοδοσία των ελληνικών φορολογικών αρχών με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατός ο έλεγχος των εικονικών τιμολογίων.

3. Πώληση χρυσού

Ο Α κατέχει μαύρο χρήμα. Προσεγγίζει διάφορα ενεχυροδανειστήρια από τα οποία λαμβάνει, με την καταβολή ποσοστού, εικονικές αποδείξεις πώλησης τιμαλφών.

Δεδομένου ότι ο Α δεν είχε υποχρέωση δήλωσης τιμαλφών τα οποία όπως μπορεί να ισχυριστεί είχε κληρονομήσει και ότι οι ενεχυροδανειστές μπορούν πολύ εύκολα να δικαιολογήσουν την αγορά των κοσμημάτων ισχυριζόμενοι ότι τα έλιωσαν και πλέον είναι απλά χρυσός.

4. Χρηματιστήριο (fund)

Ο Α κατέχει μαύρο χρήμα. Ο Β είναι ο μεσάζων.

Ο Β δανείζει στον Α 1.000.000 ευρώ. Ο Α επενδύει τα χρήματα στο χρηματιστήριο για λίγες ημέρες.

Στη συνέχεια ρευστοποιεί τις μετοχές λαμβάνοντας σχετική απόδειξη από την χρηματιστηριακή εταιρεία.

Στην συνέχεια επιστρέφει το ποσό του δανείου μαζί με το ποσοστό του μεσάζοντας. Τώρα με την απόδειξη ρευστοποίησης των μετοχών μπορεί να δικαιολογήσει μαύρο χρήμα ύψους 1.000.000 ευρώ.

 5. Ασφαλιστήριο συμβόλαιο

Ο Α κατέχει μαύρο χρήμα σε χώρα του εξωτερικού. Συστήνει offshore εταιρεία με κεφάλαιο τα μαύρα.

Υπογράφει επενδυτικό – συνταξιοδοτικό συμβόλαιο με μια ασφαλιστική εταιρεία του εξωτερικού, για να μην υπάρχουν και πολλές ερωτήσεις.

Δικαιούχος του συμβολαίου είναι ο Α.

Δεδομένου ότι είναι και επενδυτικό πρόγραμμα απαιτεί την αρχική εφάπαξ καταβολή του ποσού προς επένδυση.

Έτσι, καταβάλει 1.000.000 ευρώ στην ασφαλιστική και σε μηνιαία βάση δίνει τις δόσεις που του αναλογούν.

Σε μικρό χρονικό διάστημα (μήνες), το συμβόλαιο ρευστοποιείται με μικρές απώλειες και εισπράττεται από τον Α στην Ελλάδα.

Ο Α διαθέτει πλέον δικαιολογητικά παραστατικά για την ύπαρξη του 1.000.000 ευρώ τα οποία έχει πλέον νομιμοποιήσει.

Από το πρώτο μέρος της έρευνας του Newsbomb.gr γίνεται απολύτως σαφές ποιοι και πώς έχουν στήσει όλη αυτή τη βιομηχανία πλυντηρίων που «ζει και βασιλεύει» στη χώρα μας ακόμα και σε αυτή την πολύ δύσκολη και κρίσιμη περίοδο. 

Ναι έχουν δίκιο ορισμένοι οικονομικοί αναλυτές που υποστηρίζουν ότι υπάρχει ακόμα «λίπος» στην αγορά. Μόνο που το «λίπος» αυτό δεν βρίσκεται ούτε κάτω από στρώματα, ούτε κάτω από προσκεφάλια μικρομεσαίων μισθωτών και συνταξιούχων. 

Το μαύρο χρήμα κυκλοφορεί μέσω των διαδρομών που παρουσιάζει η μεγάλη έρευνα του Newsbomb.gr.

Δεν θα σταματήσουμε εδώ.

Στο δεύτερο μέρος της έρευνας θα σας αποδείξουμε πώς ξεπλένουν το χρήμα μέσω «πειρατειών» και μέσω ποδοσφαιρικών ομάδων. 

Είπαμε όλα στη φόρα και ο Θεός να βάλει το χέρι του.

 Β' Μέρος

Το Newsbomb.gr σπάει την ομερτά των κυκλωμάτων που «καθαρίζουν» δισεκατομμύρια από εμπόριο όπλων, καυσίμων, ναρκωτικών, λευκής σαρκός, λαθρεμπόριο καπνού και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων - Στο Δεύτερο Μέρος της έρευνας, σας αποκαλύπτουμε όλους τους υπόλοιπους τρόπους και τις μαφιόζικες πρακτικές των χαρτογιακάδων που καταφέρνουν να νομιμοποιούν χρήματα από εγκληματικές δραστηριότητες και ταυτόχρονα να χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης στην κοινωνική διαστρωμάτωση της ελληνικής κοινωνίας. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αποκλειστικό Newsbomb.gr: Έτσι ξεπλένουν το... μαύρο χρήμα μέσω ναυτιλιακών εταιρειών! (Α' Μέρος)

Τα υψηλότερα επίπεδα να καταγράφονται στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Νοτιοανατολική Ασία

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποίησε σήμερα ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση των πόλεων παγκοσμίως έχει αυξηθεί σε ανησυχητικό βαθμό, με τα υψηλότερα επίπεδα να καταγράφονται στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Νοτιοανατολική Ασία.

Σχεδόν το 80% των κατοίκων των αστικών περιοχών εκτίθεται σε επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης που δεν τηρούν τα όρια που έχει θέσει ο ΠΟΥ, σύμφωνα με έκθεση που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα ο διεθνής οργανισμός. Η ατμοσφαιρική ρύπανση δεν είναι ίδια για όλο τον κόσμο.

"Αν και πλήττονται όλες οι περιοχές του κόσμου, οι κάτοικοι των πόλεων χαμηλού εισοδήματος είναι αυτοί που υφίστανται τις περισσότερες συνέπειες", προειδοποιεί.
Σύμφωνα με την μελέτη, το 98% των πόλεων που έχουν περισσότερους από 100.000 κατοίκους στις χώρες χαμηλού ή μεσαίου εισοδήματος δεν τηρούν τις κατευθυντήριες γραμμές του ΠΟΥ σε σχέση με την ποιότητα του αέρα. Στις χώρες υψηλού εισοδήματος, το ποσοστό αυτό μειώνεται στο 56%.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση, η οποία οφείλεται σε υψηλές συγκεντρώσεις μικρών σωματιδίων (ΜΡ10) και λεπτών σωματιδίων (ΜΡ2,5) που περιλαμβάνουν ρύπους όπως τα οξείδια του θείου, τα νιτρικά και η αιθάλη, συνιστούν τον κύριο περιβαλλοντικό παράγοντα για την υγεία.
Η ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιοπάθειας, καρκίνου του πνεύμονα και οξέων αναπνευστικών νοσημάτων, κυρίως άσθματος, ενώ προκαλεί περισσότερα από τρία εκατομμύρια πρόωρους θανάτους ετησίως.

"Όταν ο μολυσμένος αέρας τυλίγει τις πόλεις μας, οι πιο ευάλωτοι αστικοί πληθυσμοί --οι πιο νέοι, οι πιο ηλικιωμένοι και οι πιο φτωχοί-- είναι οι πλέον πληγέντες", αποκαλύπτει η δρ Φλάβια Μπουστρέο, γενική υποδιευθύντρια του ΠΟΥ αρμόδια για την οικογενειακή υγεία.

Αύξηση 8% μέσα σε διάστημα 6 χρόνων

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι οποίοι συνέκριναν τα επίπεδα των λεπτομορίων σε 795 πόλεις 67 χωρών, τα παγκόσμια επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε αστικό περιβάλλον αυξήθηκαν κατά 8% μεταξύ 2008 και 2013.

Τα υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης παρατηρήθηκαν στις χώρες χαμηλού ή μεσαίου εισοδήματος της ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοανατολικής Ασίας, όπου τα μέσα ετήσια επίπεδα είναι συχνά πενταπλάσια έως και δεκαπλάσια των ανώτατων ορίων του ΠΟΥ. Οι χώρες χαμηλού εισοδήματος της περιοχής του δυτικού Ειρηνικού τις ακολουθούν από κοντά.
Σύμφωνα με τον πίνακα που έχει καταρτίσει ο ΠΟΥ, το Ριάντ, το Νέο Δελχί, το Κάιρο και το Πεκίνο συγκαταλέγονται στις πόλεις όπου η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι η πλέον επιβαρυμένη σε μόρια ΜΡ10.
 
Στη Ευρώπη, Παρίσι και Ρώμη πιο μολυσμένα σε σχέση με το Λονδίνο και τη Γενεύη
Στην Ευρώπη, τα επίπεδα συγκέντρωσης μικρών σωματιδίων και λεπτών σωματιδίων είναι ουσιαστικά τα ίδια στο Λονδίνο και τη Γενεύη, ενώ είναι ελαφρώς υψηλότερα στο Παρίσι και την Ρώμη.

Οι περισσότερες πηγές ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε αστικό περιβάλλον δεν προέρχονται από ιδιώτες, σύμφωνα με την υπηρεσία του ΟΗΕ, η οποία συνιστά τον περιορισμό των εκπομπών των βιομηχανικών ρύπων, την αύξηση της χρήσης πηγών ανανεώσιμης ενέργειας και την προτίμηση στα γρήγορα μέσα μεταφοράς και τα δίκτυα ποδηλατοδρόμων.

πηγη: protothema.gr