Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*  

Με τη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ στις 24 Μαΐου ολοκληρώθηκε η παράδοση του πάλαι ποτέ ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ στην Κομισιόν και το ΔΝΤ. Η συμφωνία οδηγεί την Ελλάδα ακόμη πιο κοντά στην κατάπτωση.  

Εν συντομία, το Γιούρογκρουπ αποφάσισε να αποδεσμεύσει 10,3 δις προς την Ελλάδα σε δύο δόσεις, μία τον Ιούνιο, έως και 7,5 δις και μία μετά το καλοκαίρι, μέχρι 2,8 δις. Το ελληνικό κράτος θα έχει επαρκή κονδύλια για να καλύψει τις υποχρεώσεις του εξωτερικού χρέους του για το 2016 και θα είναι σε θέση να διευθετήσει μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του. Το Γιούρογκρουπ αποφάσισε επίσης να προσφέρει στην Ελλάδα μια ήσσονος σημασίας "βραχυπρόθεσμη" ελάφρυνση του χρέους, όπως την εξομάλυνση των άμεσων αποπληρωμών χρέους προς τον EFSF, ενώ ανέβαλε τη συζήτηση για πιο ουσιαστική "μεσοπρόθεσμη" ελάφρυνση για το 2018, δηλαδή μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία.  

Για να απολαύσει τη γαλαντομία της ΕΕ, ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του υποχρεώθηκαν να νομοθετήσουν τα εξής:

i) Δημοσιονομική συρρίκνωση ύψους 5,4 δις, που ανέρχεται στο 3% του ΑΕΠ, για την περίοδο 2016-18. Περιλαμβάνει μειώσεις στις συντάξεις, καθώς και αυξήσεις στους άμεσους και εμμέσους φόρους.

ii) Πώληση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και γενικότερα των προβληματικών περιουσιακών στοιχείων από τις τράπεζες σε ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια.

iii) Μαζικές ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, οι οποίες θα γίνουν υπό την αιγίδα των δανειστών. Τα έσοδα θα διατεθούν ουσιαστικά προς την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους.

iv) Έναν μηχανισμό "αυτόματης δημοσιονομικής προσαρμογής», ο οποίος θα περικόπτει τις δημόσιες δαπάνες, εάν η Ελλάδα κινδυνεύει να μην πιάσει τους καθορισμένους στόχους για το πρωτογενές πλεόνασμα.    

Η συμφωνία αυτή εδράζεται στα οικονομικά της ανοησίας. Η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι σε ύφεση που ξεκίνησε το τελευταίο τρίμηνο του 2015. Η αρχική εκτίμηση της ΕΛΣΤΑΤ για το ΑΕΠ του πρώτου τριμήνου του 2016 εμφανίζει συρρίκνωση 1,3% από το τελευταίο τρίμηνο του 2015. Όλοι οι επιμέρους δείκτες για το 2016 απεικονίζουν αυξανόμενες υφεσιακές πιέσεις:

Τον Μάρτιο η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε κατά 4% σε ετήσια βάση, από μία πολύ χαμηλή αρχική βάση, αποτέλεσμα της συρρίκνωσης κατά 35% της βιομηχανικής παραγωγής μετά το 2008.

Το πρώτο τρίμηνο του 2016 το χονδρικό εμπόριο μειώθηκε κατά 8% από το τελευταίο τρίμηνο του 2015.

Τον Φεβρουάριο οι λιανικές πωλήσεις μειώθηκαν περαιτέρω κατά 7,3% σε ετήσια βάση.

Τον Φεβρουάριο η ανεργία διαμορφώθηκε στο 24,2%, αντιστρέφοντας την ελαφρά πτωτική τάση της το 2015.

Τον Μάρτιο οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 11,4% (περιλαμβανομένων των πετρελαιοειδών) ή κατά 0,3% (εξαιρουμένων των πετρελαιοειδών).

Και ούτω καθεξής.  

Οι υφεσιακές πιέσεις αντανακλούν την εξαιρετικά αδύναμη ζήτηση και την κατάρρευση της πίστωσης, εν μέρει λόγω της αβεβαιότητας που προκλήθηκε από τις άσκοπες πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, οι οποίες τελικά οδήγησαν στην άνευ όρων συνθηκολόγηση. Με τη συμφωνία του Γιούρογκρουπ η κυβέρνηση θα εφαρμόσει περαιτέρω υφεσιακά μέτρα σε αυτή την ήδη ετοιμόρροπη οικονομία. Η Ελλάδα σχεδόν σίγουρα θα έχει σημαντική ύφεση το 2016. Η χώρα θα μπορούσε ενδεχομένως να επιστρέψει στην ανάπτυξη το 2017, αλλά οι μακροπρόθεσμες προοπτικές της είναι εξαιρετικά φτωχές.  

Οι πολιτικές «διάσωσης» που εφαρμόζονται από το 2010 είχαν ως κύριο στόχο τη σταθεροποίηση του πρωτογενούς ισοζυγίου, καθώς και του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Ακολουθώντας την κλασική μέθοδο του ΔΝΤ, οι ελληνικές κυβερνήσεις και η «τρόικα/κουαρτέτο/θεσμοί» επέβαλαν γιγαντιαία συρρίκνωση των δημοσίων δαπανών, τεράστιες αυξήσεις στη φορολογία και απότομη πτώση των μισθών. Δυστυχώς για την Ελλάδα, δεν μπορούσε να γίνει υποτίμηση του νομίσματος, καθώς η ηγεσία της χώρας την κράτησε πεισματικά στην Ευρωζώνη. Οποιαδήποτε ανάπτυξη θα έπρεπε να προκύψει από τις περίφημες «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή τα μέτρα απελευθέρωσης των αγορών και τις ιδιωτικοποιήσεις.  

Η κλασική αυτή η «θεραπεία» έχει όντως επιφέρει ένα βαθμό σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας μέσω της βαθύτατης ύφεσης, της καταστροφής του παραγωγικού ιστού και της αυξανόμενης φτώχειας του ελληνικού λαού. Όπως ήταν αναμενόμενο από όσους έχουν μελετήσει τις «επιτυχίες» του ΔΝΤ στον υπόλοιπο κόσμο, αυτού του είδους η σταθεροποίηση έχει αφήσει τη χώρα με άθλιες προοπτικές ανάπτυξης:

Ο ελληνικός πληθυσμός μειώνεται και η άρτια καταρτισμένη νεολαία εγκαταλείπει τη χώρα για να εργαστεί στο εξωτερικό.

Οι επενδύσεις έχουν καταρρεύσει τελείως, πέφτοντας μόλις στο 12% του ΑΕΠ. Υπάρχει συρρίκνωση των επενδύσεων κατά περίπου 30 δις ετησίως από το υψηλό σημείο του 2007-8.

Οι δαπάνες για την έρευνα και την τεχνολογία είναι αμελητέες.

Η αποτελεσματικότητα και οι δεξιότητες του δημόσιου τομέα, οι οποίες ποτέ δεν ήταν υψηλές, βαίνουν μειούμενες.

Τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό, οι ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες έχουν αποτύχει πλήρως να στηρίξουν τη ζήτηση και συνεχίζουν να λειτουργούν ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη.  

Ακόμη και σύμφωνα με το ΔΝΤ, η μακροπρόθεσμη δυναμική ανάπτυξης της Ελλάδας είναι μόλις πάνω από 1%. Επομένως είναι απίθανο να πέσει η ανεργία κάτω από το 20% για τα επόμενα 4-5 χρόνια. Είναι επίσης προφανές ότι ακόμη και αυτή η μερική σταθεροποίηση του πρωτογενούς ισοζυγίου και του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών είναι εξαιρετικά αβέβαιη και θα μπορούσε να αναιρεθεί εύκολα.  

Η Ελλάδα βρίσκεται στο δρόμο της ιστορικής ασημαντότητας. Η οικονομική παρακμή έχει μειώσει αναπόφευκτα την εθνική της κυριαρχία, ενώ περιορίζει τη δημοκρατία στο εσωτερικό. Δεν χρειάζεται να πάει κανείς μακριά για να βρει αποδεικτικά στοιχεία: η συμφωνία που έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τους δανειστές αποτελεί κατάφωρο παράδειγμα εξάρτησης, μια μορφή νεοαποικιοκρατίας.  

Η χώρα χρειάζεται συνολική αλλαγή κατεύθυνσης. Καταρχάς έχει ανάγκη από βαθιά αναδιάρθρωση του χρέους, δεδομένου ότι ακόμη και το ΔΝΤ μιλάει πια για ριζοσπαστικά μέτρα ώστε να έρθει το χρέος σε διαχειρίσιμα επίπεδα. Πρέπει επίσης να εγκαταλείψει τις πολιτικές λιτότητας και να αρχίσει να χρησιμοποιεί τη δημοσιονομική πολιτική για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Ο στόχος των πρωτογενών πλεονασμάτων επ’ αόριστον είναι τελείως παράλογος για μια χώρα στην κατάσταση της Ελλάδας. Χρειάζεται ακόμη να αναδημιουργήσει ένα δημόσιο τραπεζικό σύστημα για να υποστηρίξει τις επενδύσεις. Πρέπει, τέλος, να διαμορφώσει μια μεσοπρόθεσμη βιομηχανική στρατηγική που θα αξιοποιεί πιστώσεις και φορολογικά κίνητρα.  

Καμία από αυτές τις αλλαγές δεν είναι εφικτή εντός της Ευρωζώνης. Όλοι οι καλόπιστοι παρατηρητές συμφωνούν ότι είναι προς το μεσοπρόθεσμο και το μακροπρόθεσμο συμφέρον της Ελλάδας να αποχωρήσει από την ΟΝΕ και να ανακτήσει τη νομισματική της κυριαρχία. Η έξοδος από την ασφυκτική θηλιά του ευρώ είναι η μόνη ευκαιρία της χώρας για ταχεία μεταβολή των μακροπρόθεσμων συντελεστών ανάπτυξης, δίνοντας με αυτό τον τρόπο στον εαυτό της τη δυνατότητα να αποφύγει την περαιτέρω διολίσθηση στη φτώχεια και την ασημαντότητα.  

Η τραγωδία είναι ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αποδειχθεί εντελώς ανίκανο να οδηγήσει τη χώρα στο δρόμο της λογικής. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρυχιόταν σαν λιοντάρι όταν ήταν στην αντιπολίτευση, αλλά νιαούριζε σαν γάτα όταν έγινε κυβέρνηση. Δεν έχει υπάρξει χειρότερη πολιτική διπροσωπία στην ευρωπαϊκή πολιτική εδώ και δεκαετίες. Η χώρα χρειάζεται εσπευσμένα ένα δημοκρατικό ξεσηκωμό, ένα σοκ από τα κάτω, αν θέλει να αποφύγει την ιστορική παρακμή.    

*Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.gr

Συναγερμός από ομάδα επιστημόνων του πανεπιστημίου της Βικτώρια στον Καναδά

Συναγερμό για την τύχη του πλανήτη σε περίπτωση που συνεχιστεί η κατανάλωση των ορυκτών καυσίμων σημαίνουν με έκθεσή τους επιστήμονες του πανεπιστημίου της Βικτώρια στον Καναδά.

Όπως λένε σε περίπτωση που καταναλωθούν όλα τα ορυκτά καύσιμα που έχουν εντοπιστεί στη Γη, η θερμοκρασία του πλανήτη θα αυξηθεί κατά 10 βαθμούς Κελσίου μετατρέποντας σε κρανίου τόπου ορισμένες περιοχές και προκαλώντας τεράστιες καταστροφές στην παγκόσμια οικονομία και τον τομέα των τροφίμων.

Σύμφωνα με την έρευνα η επίπτωση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη στην Αρκτική όπου εκτιμάται ότι μέχρι το 2300 η θερμοκρασία θα έχει ανέβει κατά 20 βαθμούς Κελσίου.

Ήδη οι εκπομπές αερίων από τις καύσεις ορυκτών καυσίμων έχουν οδηγήσει σε συνεχόμενες χρονιές ρεκόρ όσον αφορά τις μέσες θερμοκρασίες με το 2016 να είναι θερμότερο από το 2015 που με τη σειρά του ήταν θερμότερο από το 2014.

Η πρόβλεψη των επιστημόνων με τα επιστημονικά μοντέλα που ανέπτυξαν εκτιμά ότι η αύξηση στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα θα οδηγήσει σε αύξηση της επιφάνεια της Γης κατά 8 βαθμούς Κελσίου μέχρι το 2300, θερμοκρασία που θα αυξηθεί περαιτέρω κατά 2 βαθμούς αν προστεθούν οι επιπτώσεις από το φαινόμενο του Θερμοκηπίου.

Η αύξηση της θερμοκρασίας εκτιμάται ότι θα έχει επιπτώσεις και στο ύψος των βροχοπτώσεων καθώς οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι θα μειωθεί κατά 2/3 σε σχέση με σήμερα στην κεντρική Αμερική και τη βόρεια Αφρική και κατά το ήμισυ στην Αυστραλία, τη Μεσόγειο, τη νότια Αφρική και την περιοχή του Αμαζονίου.

ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΞΙΑ

Κατασχέσεις και πλειστηριασμοί- εξπρές σε ακίνητα, ακόμη και σε σπίτια που χρησιμοποιούνται ως πρώτη κατοικία,  ξεκινούν από τον Ιούνιο σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων οφειλετών «κόκκινων» δανείων αλλά και πολιτών που χρωστούν ληξιπρόθεσμες οφειλές στο Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.  

Η κυβέρνηση ενεργοποιεί από τον επόμενο μήνα τα άρθρα 993 και 995 του νέου τροποποιημένου από το καλοκαίρι του 2015 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας τα οποία προβλέπουν ότι κατά τους πλειστηριασμούς ακινήτων μη συνεπών δανειοληπτών και λοιπών χρεοφειλετών θα λαμβάνονται πλέον υπόψη ως τιμές εκκίνησης οι πραγματικές τιμές της κτηματαγοράς που έχουν υποχωρήσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα και όχι οι πολύ πιο υψηλές αντικειμενικές αξίες, όπως προέβλεπε ο Κ.Π.Δ πριν αλλάξει το καλοκαίρι του 2015. Ουσιαστικά με την ενεργοποίηση των διατάξεων αυτών ανάβει το «πράσινο φως» για πλειστηριασμούς ακινήτων χιλιάδων οικονομικά αδύναμων δανειοληπτών και λοιπών οφειλετών σε εξευτελιστικές τιμές, καθώς οι αξίες στις οποίες θα εκκινούν οι πλειστηριασμοί θα είναι οι πάρα πολύ χαμηλές εμπορικές τιμές.  

Η ενεργοποίηση των επαχθών αυτών ρυθμίσεων, η οποία αναμένεται να πυροδοτήσει «τσουνάμι» πλειστηριασμών, τώρα που καταργήθηκαν οι περισσότεροι περιορισμοί, οι οποίοι προστάτευαν κυρίως τους δανειολήπτες, γίνεται μέσω του Προεδρικού Διατάγματος υπ’ αριθμόν 59, το οποίο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο θα προσδιορίζεται η εμπορική αξία κάθε ακινήτου που κατάσχεται από χρεοφειλέτη, προκειμένου, σε κάθε περίπτωση, να ξεκινά το συντομότερο δυνατό και ο πλειστηριασμός!  

Το Π.Δ. προβλέπει ότι η εμπορική αξία ακινήτου που κατάσχεται, προσδιορίζεται με ευθύνη του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή από πιστοποιημένο στο υπουργείο Οικονομικών εκτιμητή, που μπορεί να είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο.  

Το επαχθές αυτό Π.Δ. εκδόθηκε με βάση τις διατάξεις του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 2 του άρθρου 993, καθώς και του τετάρτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 995 του Π.δ/τος 503/1985 «Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας» (Α΄ 182), όπως ισχύουν μετά το ν. 4335/2015 (Α΄ 87) και των παραγράφων 12 και 13 του ένατου άρθρου του άρθρου 1 «Μεταβατικές και άλλες διατάξεις» του ν. 4335/2015, κατόπιν γνωμοδότησης του Συμβουλίου της Επικρατείας και μετά από πρόταση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.  

Αναλυτικά, το Π.Δ. προβλέπει τα εξής:  

ΑΡΘΡΟ 1

Αρμόδιο όργανο προσδιορισμού της εμπορικής αξίας ακινήτου: Αρμόδιο όργανο προσδιορισμού της εμπορικής αξίας ακινήτου που κατάσχεται είναι ο δικαστικός επιμελητής, ο οποίος, για το σκοπό αυτό, υποχρεούται να προσλάβει, κατά την κρίση του, πιστοποιημένο εκτιμητή, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο περιλαμβάνεται στο Μητρώο Πιστοποιημένων Εκτιμητών που τηρείται στη Διεύθυνση Οικονομικού Συντονισμού και Μακροοικονομικών Προβλέψεων της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικής Πολιτικής του Υπουργείου Οικονομικών και είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα του ιδίου Υπουργείου.  

ΑΡΘΡΟ 2

Τρόπος υπολογισμού εμπορικής αξίας του ακινήτου:  Ο πιστοποιημένος εκτιμητής οφείλει, εντός της προθεσμίας που του τίθεται, να συντάξει εγγράφως και να παραδώσει την εκτίμησή του στον δικαστικό επιμελητή, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά ή διεθνή αναγνωρισμένα εκτιμητικά πρότυπα, δεσμευόμενος παράλληλα για την πιστή τήρηση του Κώδικα Δεοντολογίας, ο οποίος θεσπίστηκε με τη με αριθ.  19928/292/10-5-2013 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (Β΄1147).  

ΑΡΘΡΟ 3

Καθορισμός αμοιβής εκτιμήσεως: Η αμοιβή για την διενέργεια της εκτιμήσεως καθορίζεται εκ των προτέρων ελεύθερα μετά από έγγραφη συμφωνία για την ανάθεση του έργου. Υπόχρεος για την καταβολή της αμοιβής είναι ο επισπεύδων την αναγκαστική εκτέλεση. Το ποσό αυτό βαρύνει, τελικώς, εκείνον κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση. Άρθρο 4 Έναρξη ισχύος Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αρχίζει από την 1η Ιουνίου 2016.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Πάνος Κοσμάς

To KKE είχε μια εξαιρετικά επιθετική τακτική απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ όσο αυτός ήταν στην αντιπολίτευση, αλλά και στην περίοδο της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μέχρι και τη μνημονιακή στροφή του Ιουλίου του 2015. Όχι μόνο απέναντι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στο κόμμα ΣΥΡΙΖΑ, και στις συνδικαλιστικές του δυνάμεις, ακόμη και σε συγκυρίες κρίσιμων μαχών ενάντια στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Παραδόξως, οι σχέσεις με την ηγεσία της κυβέρνησης «αποκαταστάθηκαν» στο διάστημα των τελευταίων μηνών.

Στις 15 Ια­νουα­ρί­ου, μία ημέρα μετά τη με­γά­λη κι­νη­το­ποί­η­ση των επι­στη­μο­νι­κών κλά­δων ενά­ντια στα μέτρα του τρί­του μνη­μο­νί­ου, στο ξε­κί­νη­μα του κύ­κλου των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων με κέ­ντρο τους αγρό­τες αλλά και τους δι­κη­γό­ρους, μη­χα­νι­σμούς κ.λπ., ο γ.γ. του ΚΚΕ Δη­μή­τρης Κου­τσού­μπας συ­να­ντή­θη­κε στο Μα­ξί­μου με τον Αλέξη Τσί­πρα. Το αί­τη­μα για τη συ­νά­ντη­ση ήταν του τε­λευ­ταί­ου, αλλά ο Δ. Κου­τσού­μπας έχασε μια καλή ευ­και­ρία να αρ­νη­θεί μια τέ­τοια συ­νά­ντη­ση στη δε­δο­μέ­νη χρο­νι­κή στιγ­μή. Κατά τα άλλα, τα ρε­πορ­τάζ έκα­ναν λόγο για «συ­νά­ντη­ση σε πολύ φι­λι­κό κλίμα», υπο­γραμ­μί­ζο­ντας την ασυ­νή­θι­στη διάρ­κειά της (2 ώρες) και σχο­λιά­ζο­ντας ότι δεν ήταν εθι­μο­τυ­πι­κή αλλά ου­σια­στι­κή.

Λί­γους μήνες αρ­γό­τε­ρα, κατά τη συ­ζή­τη­ση στη Βουλή για την ψή­φι­ση του δεύ­τε­ρου «πα­κέ­του» των μνη­μο­νια­κών μέ­τρων, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας κέρ­δι­σε με το σπαθί του το δι­καί­ω­μα σε μια ασυ­νή­θι­στη οι­κειό­τη­τα με τον γ.γ. του ΚΚΕ, απο­κα­λώ­ντας τον «Δη­μή­τρη μου» χωρίς ο τε­λευ­ταί­ος να αντι­δρά­σει. Όλα αυτά θα ήταν ανού­σια και θα μπο­ρού­σαν να μη ση­μαί­νουν τί­πο­τε, αν η τα­κτι­κή του ΚΚΕ στο ζή­τη­μα της μάχης ενά­ντια στο τρίτο μνη­μό­νιο δεν ήταν «ασυ­νή­θι­στα» προ­βλη­μα­τι­κή, στα όρια της πο­λι­τι­κής φυ­γο­μα­χί­ας.

Βε­βαί­ως, στις ανα­κοι­νώ­σεις των κομ­μα­τι­κών ορ­γά­νων και τις δη­λώ­σεις του γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ η «γραμ­μή» ενά­ντια στο τρίτο μνη­μό­νιο και την κυ­βέρ­νη­ση είναι «σκλη­ρή». Δεν μπο­ρού­με να πούμε το ίδιο ωστό­σο για την πο­λι­τι­κή και συν­δι­κα­λι­στι­κή του πρα­κτι­κή.

Συν­δι­κά­τα

Στο αγρο­τι­κό κί­νη­μα μπήκε στο διά­λο­γο με την κυ­βέρ­νη­ση και ευ­θύ­νε­ται από­λυ­τα για την αυ­τα­πά­τη ότι «στα­μα­τή­σα­με τις κι­νη­το­ποι­ή­σεις γιατί κερ­δί­σα­με». Στη συ­νέ­χεια, σε ου­σια­στι­κή συ­νερ­γα­σία με τον Πα­να­γό­που­λο, «κλεί­δω­σε» στα συν­δι­κά­τα τη γραμ­μή περί «48ω­ρης όταν ψη­φι­στούν τα μέτρα», που ευ­θύ­νε­ται για τη με­γά­λη ‒και με κα­τα­στρο­φι­κές συ­νέ­πειες‒ «κοι­λιά» ανά­με­σα στο πρώτο κύμα κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων του Γε­νά­ρη-Φλε­βά­ρη και την τε­λι­κή φάση των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων ενά­ντια στην ψή­φι­ση των δύο «πα­κέ­των» μέ­τρων. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν ότι οι δύο 48ω­ρες, που κη­ρύ­χτη­καν την τε­λευ­ταία στιγ­μή πριν από την ψή­φι­ση των δύο μνη­μο­νια­κών «πα­κέ­των» ήταν για την «τιμή των όπλων», και άρα με προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη απο­τυ­χία: χωρίς χρόνο προ­ε­τοι­μα­σί­ας, χωρίς προ­ε­τοι­μα­σία - ορ­γά­νω­ση - προ­πα­γάν­δι­ση, ύστε­ρα από με­γά­λο διά­στη­μα «κοι­λιάς» και απο­θάρ­ρυν­σης που δεν επέ­τρε­πε στον κόσμο να τις δει ως κο­ρύ­φω­ση μιας μάχης, και αφού είχε γε­νι­κευ­τεί η αί­σθη­ση ότι «δεν γί­νε­ται τί­πο­τε».

Ακόμη χει­ρό­τε­ρα, η γραμ­μή αυτή φαί­νε­ται ότι περ­νά­ει και στο εν­διά­με­σο και κα­τώ­τε­ρο συν­δι­κα­λι­στι­κό επί­πε­δο:

* Στην ΟΛΜΕ, στις ΓΣ των κα­θη­γη­τών το διά­στη­μα 16-20 Μαΐου ήταν ενά­ντια στην πρό­τα­ση για απερ­για­κή κι­νη­το­ποί­η­ση, ενώ στη συ­νέ­λευ­ση των προ­έ­δρων στις 21 Μαΐου μπήκε για πρώτη φορά στο προ­ε­δρείο, απέρ­ρι­ψε την πρό­τα­ση για 24ωρη και ‒τρι­σχει­ρό­τε­ρα‒ κα­τήγ­γει­λε και απο­χώ­ρη­σε στη συ­ζή­τη­ση για τη συμ­με­το­χή της ΟΛΜΕ στον «εθνι­κό διά­λο­γο για την παι­δεία», με απο­τέ­λε­σμα να δια­μορ­φω­θούν συ­σχε­τι­σμοί που δεν επέ­τρε­παν την απόρ­ρι­ψη της συμ­με­το­χής –εντυ­πω­σια­κό δείγ­μα τα­κτι­κής «φλας αρι­στε­ρά - στρο­φή δεξιά»!

* Στη συ­γκρό­τη­ση προ­ε­δρεί­ου του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ (νο­σο­κο­μεια­κοί για­τροί) η πα­ρά­τα­ξη του ΠΑΜΕ (ΔΗΠΑΚ) όχι μόνο στή­ρι­ξε την επα­νε­κλο­γή στη θέση της προ­έ­δρου στε­λέ­χους της ΝΔ (της κ. Πα­γώ­νη) αλλά και συμ­με­τεί­χε στο προ­ε­δρείο μαζί με τους λοι­πούς μνη­μο­νια­κούς πα­ρό­λο που το συν­δι­κα­λι­στι­κό μπλοκ των ΝΔ - ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ - ΠΑΣΟΚ είναι μειο­ψη­φία (7 έδρες στις 15), για πρώτη φορά ύστε­ρα από 6 χρό­νια!

Υπο­γρά­φο­ντας τα μνη­μό­νια ως «Αρι­στε­ρά», η κυ­βέρ­νη­ση ευ­τε­λί­ζει και δια­σύ­ρει την Αρι­στε­ρά. Στο βαθμό που αυ­το­πα­ρου­σιά­ζο­νται ως η «συ­νε­πής και μα­χη­τι­κή Αρι­στε­ρά» (πα­ρό­λο που απο­φεύ­γουν να χρη­σι­μο­ποιούν τον όρο Αρι­στε­ρά), το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ με αυτές τις πρα­κτι­κές δί­νουν στην κυ­βέρ­νη­ση όχι μόνο χείρα βοη­θεί­ας αλλά και μία ακόμη ευ­και­ρία να δια­σύ­ρει την Αρι­στε­ρά και να απο­θαρ­ρύ­νει το κί­νη­μα αντί­στα­σης. Έτσι, δεν είναι κα­θό­λου ανε­ξή­γη­τος ο σε­βα­σμός που δεί­χνει τόσο η κυ­βέρ­νη­ση όσο και το σύ­στη­μα εν γένει στο ΚΚΕ...

ΠΗΓΗ: rproject.gr