Την ώρα που η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία στον τομέα του Τουρισμού αλλά και του Επισιτισμού καλά κρατούν, και χιλιάδες εργαζόμενοι σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες δουλεύουν σε εξαντλητικά ωράρια, απλήρωτοι και με την ανεργία να είναι ορατή στο τέλος της τουριστικής περιόδου, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φροντίζει… για να έχουν απόθεμα εργαζομένων – σκλάβων οι μονοπολιακοί όμιλοι του Τουρισμού. Ειδικότερα, με το άρθρο 6 του νόμου πλέον του υπουργείου Οικονομίας για την κύρωση μνημονίου συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας στον Τουρισμό, το οποίο ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία στην Ολομέλεια της Βουλής την Τρίτη, ανοίγει και με τη βούλα του κράτους η μαύρη εκμετάλλευση των εργαζομένων στο συγκεκριμένο τομέα.

Χαρακτηριστικό του γεγονότος ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί συνέχεια της επίσης νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι πως το μνημόνιο συνεργασίας των δύο χωρών στον Τουρισμό δε φέρει την υπογραφή της νυν υπουργού Τουρισμού Έλενας Κουντουρά, αλλά της πρώην υπουργού Όλγας Κεφαλογιάννη, πράγμα που δείχνει πως οι νυν κυβερνώντες αποδέχονται εξ ολοκλήρου ό,τι αναγράφεται στο κείμενο, συμπεριλαμβανομένων και της εξάπλωσης των ελαστικών σχέσεων εργασίας και της ανασφάλιστης εργασίας στο συγκεκριμένο τομέα. Τόσο απλά!

Όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 της Διεθνούς Συμβάσεως «Κύρωση του Μνημονίου Κατανόησης για τη Συνεργασία στο τομέα του Τουρισμού μεταξύ του Υπουργείου Τουρισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Σαουδαραβικής Επιτροπής Τουρισμού και Αρχαιοτήτων του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας»: «Τα Μέρη θα εξετάσουν όλες τις δυνατές μορφές συνεργασίας στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης των σπουδαστών των τουριστικών σχολών και του προσωπικού που απασχολείται στον τουριστικό τομέα, συμπεριλαμβανομένης και της πρακτικής άσκησης και της ανταλλαγής εμπειρογνωμόνων, σπουδαστών και εκπαιδευτών». Αγγλικό κείμενο: «The Parties shall examine all possible forms of cooperation in the field of vocational training of students of tourism schools and personnel employed in the tourism sector, including on-the-job training and exchange of experts, students and instructors».

Βάσει της Αιτιολογικής Έκθεσης επί των άρθρων 2-7: «Με τις διατάξεις αυτές προβλέπονται:

• η διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ των τουριστικών γραφείων, καθώς επίσης και άλλων επιχειρήσεων και οργανισμών που δραστηριοποιούνται στο τομέα του τουρισμού των δύο χωρών, με σκοπό τη διοργάνωση κοινών τουριστικών πακέτων,

• η προώθηση της ιστορικής και της πολιτιστικής κληρονομιάς των δύο χωρών,

• η ανταλλαγή μεταξύ των συμβαλλόμενων Μερών πληροφοριών, τεχνογνωσίας, τεκμηρίωσης, στατιστικών δεδομένων, ερευνητικών αποτελεσμάτων και υλικού προβολής στον τομέα του τουρισμού,

• η ενθάρρυνση της ανταλλαγής επισκέψεων εμπειρογνωμόνων μεταξύ των δύο χωρών,

• η διοργάνωση ημερίδων, διαλέξεων και σεμιναρίων για ειδικές μορφές τουρισμού, συμπεριλαμβανομένου του αγροτουρισμού και της παραγωγής ειδών χειροτεχνίας για τουριστικούς σκοπούς.

Επιπλέον, προβλέπονται η εξέταση όλων των δυνατών μορφών συνεργασίας στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης των σπουδαστών των τουριστικών σχολών και του προσωπικού που απασχολείται στον τουριστικό τομέα των δύο χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της πρακτικής άσκησης και της ανταλλαγής εμπειρογνωμόνων, σπουδαστών και εκπαιδευτών, καθώς επίσης και η ενθάρρυνση και η διευκόλυνση των ιδιωτικών επενδύσεων και των επιχειρηματικών συμπράξεων μεταξύ των δύο Μερών στους αντίστοιχους τουριστικούς τομείς τους».

Το «η ενθάρρυνση και η διευκόλυνση των ιδιωτικών επενδύσεων και των επιχειρηματικών συμπράξεων μεταξύ των δύο Μερών στους αντίστοιχους τουριστικούς τομείς τους» δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα επιπλέον «δωράκι» στο κεφάλαιο και στους ολιγάρχες του Τουρισμού, καθώς ουσιαστικά «φωτογραφίζει» των σαουδαραβικών συμφερόντων Όμιλο OLAYAN και τον Όμιλο Κωνσταντακόπουλου, οι οποίοι -με τη συνδρομή τουρκικών κεφαλαίων- έχουν υποβάλει κοινή πρόταση για την εξαγορά του «Hilton» και του «Αστέρα» Βουλιαγμένης.

Μέτωπο Ταξικής Ανατροπής

Όπως έχει υπογραμμίζει το ΜΕΤΑ: Η καταπάτηση κάθε έννοιας εργατικού δικαίου – ακόμη και αυτού του ισχνού που έχει απομείνει από τα μνημόνια – σε πάρα πολλές τουριστικές επιχειρήσεις προχωράει, εξαιτίας και της διάλυσης των ελεγκτικών μηχανισμών, που έχει αποθρασύνει την εργοδοσία του κλάδου. Η κατάσταση αυτή συνδυάζεται με τις γενικότερες αλλαγές που έχουν επιφέρει οι μνημονιακές πολιτικές, με αποτέλεσμα η εκμετάλλευση των εργαζομένων να μεγαλώνει παρέα με τα έσοδα για τις τουριστικές επιχειρήσεις, και ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες.

H αυξημένη ανεργία οδηγεί περισσότερους – κυρίως νέους και νέες – να αναζητήσουν εποχιακή εργασία στον κλάδο, πράγμα που σε συνδυασμό με την εξομοίωση του καθεστώτος του εποχιακού εργαζόμενου με του ανειδίκευτου εργάτη και τα προγράμματα voucher και μαθητείας που προωθεί η κυβέρνηση, χρησιμοποιούνται από τα αφεντικά ώστε οι άνεργοι και οι εποχιακοί να λειτουργούν ως απειλή «εφεδρικού στρατού» απέναντι στα δικαιώματα των μονιμότερων εργαζομένων.

Επιπλέον, παλιότεροι εργαζόμενοι απολύονται, και στη συνέχεια προσλαμβάνονται νέοι χωρίς δικαιώματα, με την “ανακύκλωση” να αποτελεί πλέον γενικευμένη πρακτική, όπως και τα μειωμένα ωράρια, για τη χειροτέρευση των όρων εργασίας. Παράλληλα, ειδικά σε μεγάλες μονάδες, όπου δουλεύουν πιο μαζικά εργαζόμενοι προερχόμενοι από χώρες κυρίως της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, αμείβονται και με μισθούς των χωρών τους (200-300€), χωρίς δικαιώματα, ενώ η μαύρη εργασία και η υπερεργασία αποτελούν μερικούς μόνο από τους τρόπους που οι επιχειρηματίες, και δη οι μεγαλύτεροι, στον κλάδο του τουρισμού, αλλά και του επισιτισμού στις τουριστικές περιοχές, εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους. Μαζί με όλα αυτά, οι εργοδότες, πολλοί από τους οποίους στήριξαν ανοιχτά το “ΝΑΙ” στο περσινό δημοψήφισμα, επιχειρούν να μετακυλήσουν και το κόστος της αύξησης του ΦΠΑ στους εργαζομένους.

Το ΜΕΤΑ καλεί τους εργαζόμενους σε διαρκή αγώνα και ανειρήνευτη πάλη για τον τερματισμό των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και των μνημονίων, ώστε ο κόσμος της εργασίας σε συντονισμό με τα άλλα πληττόμενα από τα μνημόνια κοινωνικά στρώματα όχι μόνο να αντικρούσουν από κοινού τη νέα βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης, δανειστών και κεφαλαίου από το Φθινόπωρο, αλλά και να οικοδομήσουν ένα ευρύτερο κοινωνικό μέτωπο για την κατάργηση των μνημονίων και όλων αυτών που τα υποστηρίζουν και τα υλοποιούν και για τη σύγκρουση και τη ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως προϋπόθεση για την εφαρμογή ενός φιλολαϊκού προγράμματος για την έξοδο της χώρας μας από την κρίση και την οικονομική της ανάπτυξη σε όφελος του λαού και του τόπου.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ 

Οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής είναι περισσότερα πράγματα από τις πανηγυρικές τελετές τους, με φόντο το άγαλμα του Λεωνίδα.

Οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής, πέρα από την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, επιδιώκουν, μέρα με τη μέρα, να αυξάνουν τις δυνάμεις τους μέσα στην κοινωνία. Ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιούν είναι να εμφανίζονται σαν «πολιτικές παρθένες», παρά τις αμέτρητες αποδείξεις για την ιδεολογική ταύτιση με το ναζισμό (άρθρα τους που εξυμνούν τον Χίτλερ, φωτογραφίες με σβάστικες). Κάνουν πως δεν θυμούνται, πως δεν ξέρουν τίποτα και κλαψουρίζουν ότι τους αποκαλούν ναζιστές.

Καμία έκπληξη από τέτοιου είδους αντιδράσεις. Οι ναζιστές ήταν, είναι και θα είναι θρασύδειλοι. Ας προσέξουμε, όμως, κάτι: Οι ομιλίες δίπλα στο άγαλμα του Λεωνίδα, οι φωνές στη Βουλή και στις συγκεντρώσεις τους, δεν είναι κούφια λόγια. Ήταν, είναι και θα είναι  επικίνδυνοι, διότι είναι ναζιστές. 

Δεν θα σταθούμε στο γνωστό (σύμφωνα και με δικά τους κείμενα) θαυμασμό τους στο καθεστώς του φασίστα Μεταξά. Θα αναφερθούμε στην ταύτιση τους με το ναζισμό.

Όποτε κλήθηκαν να μιλήσουν για τη σχέση τους με το ναζισμό έμειναν στις «αποστάσεις», τόσο μεγάλες «αποστάσεις» που αδυνατούν να καταδικάσουν τον Χϊτλερ. Δεν μπορούν οι άνθρωποι (όσο άνθρωποι μπορεί να είναι οι ναζιστές…) να πούνε κακή κουβέντα για τον Αδόλφο τους.  

Τα δύο βίντεο που ακολουθούν δεν είναι καινούργια. Είναι, όμως, οι δύο «διαφορετικές» προσεγγίσεις τους για το ναζισμό και τον Χίτλερ. Η μια είναι για το δημόσιο λόγο τους , ώστε να αφήνουν κι ένα παράθυρο για να μιλήσουν ξανά ανοιχτά για τον Χίτλερ, και η δεύτερη για το εσωτερικό της ναζιστικής οργάνωσης. Καμιά φορά υπάρχει και μια τρίτη προσέγγιση, σύμφωνα με την οποία δεν έχουν καμία σχέση με το ναζισμό, αλλά είναι …αγνοί εθνικιστές.

Δεν είναι τυχαία η αναφορά μας στους ναζιστές της Χρυσής Αυγής. Δεν είναι «χωρίς αφορμή». Οι τύποι αυτοί  έχουν γίνει μέρος της πολιτικής πραγματικότητας της χώρας, εδώ και χρόνια, πια. Προσπαθούν να κρύψουν, ορισμένες φορές, την ιδεολογική τους ταυτότητα, τη σύνδεση τους με τις πιο κτηνώδεις στιγμές της ανθρώπινης Ιστορίας.

Παράλληλα, δεν έχουν εξαφανιστεί (και ούτε πρόκειται) εκείνες οι φωνές που αποζητούν μια «σοβαρότερη Χρυσή Αυγή» (όπως ο Μπάμπης Παπαδημητρίου του ΣΚΑΪ) σε μια «συντηρητική συμμαχία», όπως οι Μπαλτάκοι και διάφοροι άλλοι. Δεν λείπουν οι τοποθετήσεις που ξεπλένουν τη Χρυσή Αυγή, τοποθετήσεις που προκύπτουν από τη σύνδεση του ίδιου του συστήματος με το ναζισμό. Σε αυτό το ξέπλυμα εντάσσεται και η «περιβόητη» θεωρία των δύο άκρων. 

Η δίκη της Χρυσής Αυγής ξεκίνησε πάλι και (εκτός από την παρακολούθηση της, για την απόδειξη της εγκληματικής της δράσης) είναι απαραίτητη και η διαρκής αποκάλυψη πως αυτοί οι τύποι είναι ναζιστές, η υπενθύμιση, με ιστορικά στοιχεία και ντοκουμέντα, της πορείας και των πράξεων του ναζισμού.

Ακολουθεί το βίντεο που είχε δώσει η οικογένεια του Παύλου Φύσσα, τον περασμένο Μάρτιο. Ένα βίντεο με στοιχεία για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα (σε λίγες μέρες κλείνουν τρία χρόνια) και αποδείξεις πως πρόκειται για ΝΑΖΙΣΤΕΣ.

Στοιχεία για την καθημερινή παρακολούθηση της δίκης μπορείτε να βρίσκεται εδώ  κι εδώ κι  (Golden Dawn Watch – Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος –  Πρωτοβουλία για την παρακολούθηση της δίκης της Χρυσής Αυγής – fb).

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Η φετινή συγκέντρωση της ΔΕΘ γίνεται σε ένα σκηνικό που έχει άλλες προσεγγίσεις, αλλά την ίδια αναγκαιότητα με τις συγκεντρώσεις των προηγούμενων ετών.

Χρειά­ζε­ται να εκ­φρα­στεί η διά­θε­ση για μα­χη­τι­κή αντί­στα­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων στη λι­τό­τη­τα, στις μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές που ακο­λου­θεί η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, αντί­στοι­χα με τους προ­κα­τό­χους της.

Είναι σαφές ότι μετά το με­γά­λο ερ­γα­τι­κό ξέ­σπα­σμα του 2010-13, έχει δη­μιουρ­γη­θεί στους ερ­γα­ζό­με­νους ένα κλίμα ανά­θε­σης και ανα­μο­νής στην πο­λι­τι­κή λύση και δεν είναι εύ­κο­λο να μα­ζι­κο­ποι­η­θούν όλες οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις που από τότε κά­νουν τα συν­δι­κά­τα. Δεν είναι τυ­χαίο ότι η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα επεν­δύ­ει πολλά για τις εξαγ­γε­λί­ες που θα κάνει ο πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ στη δήθεν κό­ντρα της με τους κα­να­λάρ­χες και στη συ­νά­ντη­ση των κυ­βερ­νή­σε­ων των χωρών του ευ­ρω­παϊ­κού νότου.

Σε αμη­χα­νία από τη στρο­φή της ηγε­τι­κής ομά­δας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υπέρ των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών δεν βρέ­θη­καν μόνο οι ερ­γα­ζό­με­νοι αλλά και πολλά συν­δι­κά­τα. Υπάρ­χουν 4 κύ­ριοι λόγοι γι’ αυτή την κα­τά­στα­ση.

Η στάση της συν­δι­κα­λι­στι­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας (ΠΑ­ΣΚΕ-ΔΑ­ΚΕ), που μπο­ρεί με άνεση (π.χ. ηγε­σία ΠΟ­Ε­ΔΗΝ) να κάνει ακτι­βι­σμούς ενά­ντια στα μνη­μό­νια, αλλά δεν σπάει τις δια­χω­ρι­στι­κές γραμ­μές με τους μνη­μο­νια­κούς πο­λι­τι­κούς εκ­φρα­στές της (ΠΑΣΟΚ), με απο­τέ­λε­σμα να μην μπο­ρεί να κερ­δί­σει την εμπι­στο­σύ­νη των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Η στρο­φή συν­δι­κα­λι­στι­κών στε­λε­χών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στον κυ­βερ­νη­τι­κό συν­δι­κα­λι­σμό, πα­ρό­τι σε επί­πε­δο λόγου δια­τη­ρεί αι­τή­μα­τα ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα, συμ­βάλ­λει στη σύγ­χυ­ση πλα­τιών τμη­μά­των των ερ­γα­ζο­μέ­νων που πε­ρι­μέ­νουν λύ­σεις από την Αρι­στε­ρά.

Η σε­χτα­ρι­στι­κή πο­λι­τι­κή του ΠΑΜΕ. Το ΚΚΕ μπο­ρεί να βγά­ζει αγω­νι­στι­κές κο­ρώ­νες και να παίρ­νει κά­ποιες πρω­το­βου­λί­ες (π.χ. Συλ­λο­γι­κές Συμ­βά­σεις) αλλά επι­μέ­νει στη δήθεν κα­θα­ρό­τη­τα των τα­ξι­κών συν­δι­κά­των, την ώρα που όταν ο κό­σμος βγήκε στο δρόμο το Φλε­βά­ρη, τον ξα­να­έ­κλει­σε στα σπί­τια του με τη συμ­με­το­χή των αγρο­το­συν­δι­κα­λι­στών του στο διά­λο­γο με τον Τσί­πρα, και κυ­ρί­ως δεν προ­χώ­ρη­σε ποτέ σε από­φα­ση για κλι­μά­κω­ση των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων, με την πρό­τα­ση για τη 48ωρη απερ­γία-φά­ντα­σμα.

Στην δη­μιουρ­γία σύγ­χυ­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων συ­ντε­λεί δυ­στυ­χώς κι ένα τμήμα συν­δι­κα­λι­στών της ΛΑΕ που επι­μέ­νει να κρα­τά­ει κοι­νές πα­ρα­τά­ξεις με τους με­ταλ­λαγ­μέ­νους κυ­βερ­νη­τι­κούς συν­δι­κα­λι­στές (π.χ. ΕΚΑ). Ευ­τυ­χώς που υπήρ­ξε και η πρω­το­βου­λία για την ανα­συ­γκρό­τη­ση του ΜΕΤΑ και κρα­τά­ει ζω­ντα­νή την ελ­πί­δα να υπάρ­ξει ένας ενω­τι­κός ρι­ζο­σπα­στι­κός πόλος μέσα στα συν­δι­κά­τα, που σε συ­νερ­γα­σία με τους συν­δι­κα­λι­στές της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ και σε συ­νε­χές ανοι­χτό κά­λε­σμα προς τους συν­δι­κα­λι­στές του ΚΚΕ μπο­ρεί να συμ­βά­λει στο «ξύ­πνη­μα» του κοι­μώ­με­νου γί­γα­ντα, του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος, που είναι και από­λυ­τα κα­θο­ρι­στι­κός κρί­κος για την ανα­τρο­πή της λι­τό­τη­τας.

Υπό αυτό το πρί­σμα μπο­ρεί κά­ποιος να θε­ω­ρεί δε­δο­μέ­νο ότι στη δια­δή­λω­ση της Θεσ­σα­λο­νί­κης φέτος δεν θα έχου­με μα­ζι­κή συμ­με­το­χή των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Μπο­ρεί να γίνει και έτσι, όμως η κα­τά­στα­ση αυτή δεν έχει σβή­σει το θυμό των ερ­γα­ζο­μέ­νων για τη στρο­φή της ηγε­σί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και κυ­ρί­ως το θυμό τους για τη φο­ρο­ε­πι­δρο­μή που δέ­χε­ται κα­θη­με­ρι­νά το πορ­το­φό­λι τους.

Στη φε­τι­νή ΔΕΘ υπάρ­χουν χι­λιά­δες λόγοι να γε­μί­σου­με τα πούλ­μαν της ΑΔΕΔΥ και των Ομο­σπον­διών, να γε­μί­σου­με τους δρό­μους της Θεσ­σα­λο­νί­κης, να δια­δη­λώ­σου­με και να φω­νά­ξου­με ότι δεν συ­ναι­νού­με στη λι­τό­τη­τα και τα μνη­μό­νια. Η κα­τάρ­ρευ­ση των δη­μό­σιων νο­σο­κο­μεί­ων. Οι ελ­λεί­ψεις εκ­παι­δευ­τι­κών στην πρω­το­βάθ­μια και δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση. Η ανερ­γία και οι μα­ζι­κές απο­λύ­σεις στον ιδιω­τι­κό τομέα. Οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις. Οι πλει­στη­ρια­σμοί εκα­το­ντά­δων σπι­τιών, η φο­ρο­ε­πι­δρο­μή, οι μειω­μέ­νοι μι­σθοί και συ­ντά­ξεις πεί­νας. Η διά­λυ­ση της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης. Οι άθλιες συν­θή­κες δια­μο­νής των προ­σφύ­γων στα κέ­ντρα κρά­τη­σης.

Όλα αυτά για να τα ανα­τρέ­ψου­με ένας δρό­μος υπάρ­χει. Αυτός του ανυ­πο­χώ­ρη­του αγώνα στο «πε­ζο­δρό­μιο». Και ταυ­τό­χρο­να η ανά­δει­ξη πο­λι­τι­κής απά­ντη­σης που με κέ­ντρο τις ανά­γκες του κό­σμου της ερ­γα­σί­ας και προ­ο­πτι­κή το σο­σια­λι­σμό, θα συ­γκρου­στεί μέχρι τέ­λους με τον νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο μο­νό­δρο­μο που ακο­λου­θούν η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση, η ΕΕ και οι δα­νει­στές.

ΠΗΓΗ: rproject.gr

Γράφει ο Γεράσιμος   Αραβανής.

Ο διαγωνισμός για την απόκτηση των τεσσάρων τηλεοπτικών αδειών έληξε μετά από τρία εικοσιτετράωρα μεγάλης έντασης, μεγάλου σασπένς και κινηματογραφικής πλοκής.

Κατά την κυβέρνηση στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και η ίδια κατήγαγε περιφανή νίκη. 246 εκατομμύρια ευρώ θα μπουν στα κρατικά ταμεία και η κυβέρνηση απέκτησε πιστοποιητικά διαφάνειας, αξιοπιστίας, πραγματικού πολέμου της διαπλοκής.

Η αστική αντιπολίτευση που επιστράτευσε για ένα δίμηνο και παραπάνω όσα μέσα είχε στη διάθεσή της για να πλήξει την αξιοπιστία του διαγωνισμού και να τον βγάλει απόλυτα διαβλητό, τώρα το έριξε στην ανάδειξη των οξύτατων λαϊκών προβλημάτων. Ο Κ. Μητσοτάκης ανέσυρε εκ νέου την ασφάλεια των πολιτών που απειλείται, το νόμο και την τάξη που πλήττεται (πάγια αρχή και αξία της παράταξής του), την παιδεία και τους «αιώνιους» φοιτητές και ποιος ξέρει τι άλλο, αναμένοντας τα επόμενα γεγονότα που έρχονται και τα οποία θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί. Ο φιλικός προς τη ΝΔ τύπος κάνει λόγο «για τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες είναι δεσμευμένη η κυβέρνηση και θα είναι επώδυνες», τις ιδιωτικοποιήσεις που σκοντάφτουν στην περιστρεφόμενη πόρτα ΣΥΡΙΖΑ και κυβέρνησης ή Σκουρλέτη και Πιτσιόρλα, το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τον Οκτώβρη κ.λπ.

Σχετικά με το διαγωνισμό, η ΝΔ και τα μικρότερα αστικά κόμματα έμειναν στη διαδικασία του διαγωνισμού, με ποιους όρους και προϋποθέσεις έγινε αυτός. Σε όλα τα αλλά ήταν και είναι απολύτως σύμφωνοι με την κυβέρνηση, το πρόβλημα ήταν ποιά ακριβώς πρόσωπα θα έπαιρναν τις άδειες.

Το θέμα του διαγωνισμού έχει και συνέχεια στη ΝΔ με πιο ορατές όψεις την μεγάλη πολυγλωσσία που αναπτύχθηκε στις γραμμές της για το θέμα αυτό: τουλάχιστο δύο διαφορετικές αντικρουόμενες απόψεις, οι οποίες φαίνεται ότι αντανακλούν και τους βαθιούς διαχωρισμούς στα πλαίσια της. Δημόσια κορυφαίο στέλεχος της ο Μ. Βορίδης είπε ότι το διαγωνισμό έπρεπε να τον είχε κάνει η ΝΔ.

Η κυβέρνηση ετοιμάζει τα επόμενα βήματα της στο πεδίο της προπαγάνδας και των εντυπώσεων: όπως ότι τα 246 εκατομμύρια ευρώ θα πάνε στην ανακούφιση αυτών που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, τη μεγάλη πρωτοβουλία για τη διοργάνωση συνάντησης των ηγετών του ευρωπαϊκού νότου που δήθεν αποτελεί ελπίδα και άλλα.

Φυσικά, για να μην αδικήσουμε κανέναν, υπήρξαν και άλλα οφέλη, πραγματικά οφέλη, για την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση. Προφανώς, μέσω της διαδικασίας αυτής, η κυβέρνηση εξασφάλισε την πολιτική προβολή της από ορισμένα τουλάχιστον νέα κανάλια και αυτό οπωσδήποτε πολύ πριν από τον «αδιάβλητο» διαγωνισμό. Το ίδιο ισχύει, από ότι φαίνεται, και για τη ΝΔ. Δεν νομίζουμε ότι και οι καναλάρχες που έμειναν εκτός είναι δυσαρεστημένοι. Ο δρόμος για τις συμπράξεις τους με τους νέους δικαιούχους είναι ανοιχτός και όλοι θα ικανοποιηθούν.

Αβίαστα βγαίνει ένα ακόμα συμπέρασμα. Για ποιο λόγο 4 μεγαλοεπιχειρηματίες κατέθεσαν 250 σχεδόν εκατομμύρια ευρώ και σχεδόν άλλα τόσα ήταν διατεθειμένοι να καταθέσουν όσοι δεν πήραν άδεια, ένα τίμημα τεράστιο, για ένα προϊόν που όχι μόνο δεν αποδίδει οικονομικά αλλά πρέπει και από πάνω να επιδοτείται; Παρά την οικονομική κρίση, την κατακόρυφη μείωση της διαφημιστικής πίττας, τη λειτουργία των καναλιών με παθητικό σήμερα και ποιος ξέρει για πόσο ακόμη, γιατί τα κανάλια παραμένουν επίζηλη επένδυση;

Τα ποσά που διαθέτουν και μπορούν να ξοδεύουν ατσιγκούνευτα οι μεγαλοεπιχειρηματίες παρά την κρίση είναι ατέλειωτα. Κυριολεκτικά λεφτά υπάρχουν, όπως έλεγε και ο Γ. Παπανδρέου, μόνο που ο ίδιος και οι μετέπειτα μνημονιακοί πρωθυπουργοί τα αναζήτησαν στον εργαζόμενο λαό που πένεται και όχι στο μεγάλο κεφάλαιο.

Αφού η επένδυση αυτή δεν είναι οικονομικά αποδοτική πρέπει η πολιτική επιρροή που προσθέτει στους ιδιοκτήτες τους και η εξαργύρωσή της με άλλους τρόπους που προφανώς συντηρούν και αναπαράγουν τη διαφθορά και τη διαπλοκή, τουλάχιστον, είναι πολύ μεγάλη.

Ο λαός δεν έχει κανένα λόγο να είναι ευχαριστημένος από τα αποτελέσματα και τη διαδικασία διενέργειας του διαγωνισμού. Η ενημέρωση, η ψυχαγωγία και ο πολιτισμός, αν υπάρχει τέτοιος μέσω των καναλιών, συνεχίζει να είναι υπόθεση που ελέγχεται απολύτως από τους μεγαλοεπιχειρηματίες, την κυβέρνηση και την κυρίαρχη τάξη γενικότερα. Τα προβλήματα, οι αγωνίες, οι διεκδικήσεις και οι αγώνες του λαού είτε δεν προβάλλονται και θάβονται, είτε αναφέρονται για να δυσφημιστούν. Αντίθετα, η θέληση και οι επιδιώξεις της κυρίαρχης κοινωνικής τάξης και των εκπροσώπων της θα είναι στην πρώτη γραμμή της προβολής.

Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, ο αποπροσανατολισμός, η προβολή κάθε πολιτιστικού σκουπιδιού, η αντεστραμμένη πραγματικότητα με τελική επιδίωξη την απογοήτευση, την αδρανοποίηση και την ενσωμάτωση των εργαζομένων είναι η κυρίαρχη επιδίωξη τους.

Όσο για τη διαφορά και τη διαπλοκή, ούτε συζήτηση ότι καλά κρατούν, μεσουρανούσαν με τους προηγούμενους κυβερνήτες, μεσουρανούν με τους σημερινούς και ούτε πρόκειται να γίνει πραγματικός αγώνας εναντίον τους. Ο στόχος είναι η μοιρασιά της πίττας, να ικανοποιηθούν κατά το δυνατόν όλοι και όχι η πάταξη της διαφθοράς. Αυτή έχει παρόν και μέλλον στην υπάρχουσα κοινωνική και πολιτική κατάσταση.

Τι απομένει για να είναι ο εργαζόμενος ικανοποιημένος από την εξέλιξη στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο;

Μόνο η «απλοχεριά» της διανομής την απόλυτη φτώχεια των 246 εκατομμυρίων ευρώ, όταν την επομένη του διαγωνισμού ήρθε η νέα περικοπή των επικουρικών συντάξεων εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων από μια κυβέρνηση που ήρθε με την αντιμνημονιακή σημαία και επέβαλε το τρίτο και πιο επώδυνο μνημόνιο, που ήρθε ως κορυφαίος πολέμιος των κυρίαρχων συμφερόντων ντόπιων και ξένων και έγινε ο καλύτερος υπηρέτης τους.

Δεν αξίζει, νομίζουμε να δεχθεί κάποιος ψίχουλα και καθρεφτάκια. Αντίθετα, πρέπει με τον αγώνα του να κερδίσει τη ζωή, το μέλλον και την αξιοπρέπεια του.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr