Ολοκληρώθηκε και τυπικά στις 7/11/2016 η διαδικασία παραλαβής και παράδοσης της σκυτάλης του ΥΕΝ με την αποχώρηση του κ. Δρίτσα και την παραλαβή από την νέα πολιτική ηγεσία του κ. Π. Κουρουμπλή ως Υπουργού Ε.Ν και του κ. Νεκτάριου Σαντορινιού ως Υφυπουργού νησιωτικής πολιτικής.

Στα δύο περίπου χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και Υπουργό τον Θ. Δρίτσα, ο Ναυτεργατικός κόσμος της χώρας μας αλλά και ευρύτερα οι εργαζόμενοι στον κλάδο της Ναυτιλίας βίωσαν μια σκληρή, βίαιη και αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική που συρρίκνωσε παραπέρα τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής στηρίχθηκε και ενισχύθηκε το θεσμικό πλαίσιο το οποίο επί δεκαετίες αποτελεί το μοντέλο που υπηρετεί πιστά τα εφοπλιστικά συμφέροντα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών τους. Αυτό το σκανδαλώδες και προκλητικό σύστημα η συγκυβέρνηση και ο Δρίτσας το άφησαν ανέπαφο.

Διατήρησαν την φοροασυλία των εφοπλιστών, την εκτεταμένη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, τον εκδιωγμό των ελλήνων Ναυτεργατών, την απαράδεκτη χαμηλή δαπάνη των εφοπλιστών για την κοινωνική ασφάλιση των Ναυτικών, την άνιση μεταχείριση στην εργασία και αμοιβή ελλήνων και αλλοδαπών ναυτικών. Διατήρησαν το αντιδραστικό και αντιδημοκρατικό νομοθετικό πλαίσιο που αφορά το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, την αναχρονιστική ναυτική νομοθεσία (ΚΙΝΔ – ΚΔΝΔ, εσωτερικοί κανονισμοί εργασίας, πειθαρχικά συμβούλια), στήριξαν με τα έργα, τις πράξεις και την πολιτική τους τα πρόσφατα αντεργατικά μέτρα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ για τις επιχειρησιακές συμβάσεις, την απεργοσπαστική νομοθετική ρύθμιση για τα πλοία ασφαλείας, δεν έλαβαν την παραμικρή μέριμνα για την στήριξη της απασχόλησης, την αναδιοργάνωση του ΓΕΝΕ, την πάταξη των παράνομων δουλεμπορικών κυκλωμάτων στην ναυτική εργασία, πήραν μέτρα ανανέωσης των επικίνδυνα μειωμένων συνθέσεων στα Ε/Γ- Ο/Γ πλοία, διέλυσαν το ΝΑΤ και τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία των Ναυτικών, συρρίκνωσαν σε τραγικά επίπεδα τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές, ξεπούλησαν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας!!!

Στην ίδια κατεύθυνση η κυβέρνηση και ο απελθών ΥΕΝ πρωταγωνίστησαν από κοινού με τους εφοπλιστές της ποντοπόρου ναυτιλίας για την κατάργηση της ΣΣΕ!!! Ευτυχώς χωρίς θετικό για αυτούς αποτέλεσμα!!

Ακόμη και σε δευτερεύοντα προβλήματα που συνδέονται με στοιχειώδη ζητήματα εφαρμογής της υφιστάμενης νομοθεσίας σε εργασιακό επίπεδο, τήρησης των ΣΣΕ, όχι μόνο δεν επιλήφθηκαν αλλά στην ουσία οι αρχές και υπηρεσίες του ΥΕΝ τα συγκάλυπταν για να εξυπηρετήσουν εφοπλιστικά συμφέροντα.

Για αυτό και ο Ναυτεργατικός κόσμος της χώρας στην ολότητά του καταδίκασε και καταδικάζει αυτήν την πολιτική της πρόσδεσης και της υποταγής στα συμφέροντα και στους σκοπούς του εφοπλιστικού κεφαλαίου/

Μια πολιτική την οποία, όπως διαφάνηκε από τις θέσεις της νέας πολιτικής ηγεσίας, δηλώνουν σε όλους τους τόνους ότι θα την συνεχίσουν με συνέπεια και αποφασιστικότητα…..

Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης και οι αλλαγές σε πρόσωπα σε διάφορα Υπουργεία συνιστούν μια από τα ίδια και επιβεβαιώνουν την λαϊκή σοφία του «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».

Κανένας ανασχηματισμός και κανένα επικοινωνιακό τέχνασμα του κυβερνητικού επιτελείου δεν πρόκειται να την διασώσει από την βέβαιη φθορά, τον καταποντισμό και την συντριβή. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική και η υποταγή στις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, το τσάκισμα των λαϊκών και εργατικών δικαιωμάτων συνεχίζεται στα πλαίσια της μνημονιακής κυβερνητικής πολιτικής, η φτώχεια και η εξαθλίωση που παράγει αυτή η πολιτική οδηγεί πλατιά λαϊκά στρώματα στο κοινωνικό περιθώριο.

Λύση δεν αποτελεί για τον λαό και την εργατική τάξη η ανακύκλωση κομμάτων και πολιτικών σχημάτων που υπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο, τους τοκογλύφους δανειστές και τα συμφέροντά τους.

Η πραγματική ελπίδα βρίσκεται στον αγώνα του εργατικού και λαϊκού κινήματος, στη διατύπωση και εκφώνηση ενός εναλλακτικού σχεδίου που θα θίγει τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, θα ακυρώνει και θα καταργεί τις καταστροφικές παλιές και νέες μνημονιακές πολιτικές, που θα αντιπαλέψει και θα συγκρουστεί με το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο, που θα απαγκιστρώνει την χώρα μας από τους υπερεθνικούς οργανισμούς (Ε.Ε – Ευρωζώνη – ΝΑΤΟ) και θα δημιουργεί τους όρους για μια ανεξάρτητη πορεία της χώρας προς όφελος του λαού, των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους.

Στην κατεύθυνση αυτή οι μαζικοί οργανωμένοι και μαχητικοί αγώνες αποτελούν τον μόνο δρόμο για την υλοποίηση αυτών των στόχων.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                       Κροκίδης Νικόλαος

Ένας Αθηναίος του μεσοπολέμου μπορούσε να βλέπει κατά μέσο όρο μέχρι και 20 χιλιόμετρα πιο μακριά, σε σχέση με τον σημερινό Αθηναίο, καθώς η ορατότητα στην Αθήνα μειώνεται κατά περίπου 2,8 χιλιόμετρα ανά δεκαετία ή 280 μέτρα κάθε χρόνο. 

Αυτό αποκαλύπτει μια νέα έρευνα -η πρώτη του είδους της σε τόσο βάθος χρόνου (1931-2013)- από επιστήμονες του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Στις δεκαετίες του 1930 και του 1940 υπήρχε πολύ καλή ορατότητα στην Αθήνα (πάνω από 20 χιλιόμετρα) με συχνότητα 34%, δηλαδή μία μέρα στις τρεις περίπου. 

Τις μέρες αυτές, οι Αθηναίοι μπορούσαν να διακρίνουν ακόμα και τα σπίτια στην Αίγινα. 

Αυτή η καλή ορατότητα μειώθηκε σε συχνότητα μόλις στο 2% κατά την περίοδο 2004-2013.

Πολύ περιορισμένη ορατότητα (μικρότερη των δύο χιλιομέτρων) εμφανιζόταν σε ποσοστό μόνο 2% στις δεκαετίες 1930 και 1940, ενώ αυξήθηκε σε ποσοστό περίπου 25% μετά το 2004. 

Γενικά, μετά το 2004 παρατηρείται στην πρωτεύουσα ορατότητα μικρότερη των τεσσάρων χιλιομέτρων πάνω από τις μισές μέρες του έτους.

Η ορατότητα στην Αθήνα, σύμφωνα με τη μελέτη, σημείωσε εντυπωσιακή και σχεδόν συνεχή μείωση εδώ και πάνω από 80 χρόνια. 

Η μείωση έγινε «δραματική» στη δεκαετία του ΄50, όταν εντάθηκαν η διόγκωση του πληθυσμού, η αστικοποίηση, η κατασκευή κτιρίων και η αύξηση των οχημάτων στην πρωτεύουσα, με συνέπεια την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Την ίδια περίοδο, όμως, με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αυξάνονται δραματικά και οι εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων στην Ευρώπη, οι οποίες σχεδόν τριπλασιάστηκαν μεταξύ 1950 και 1980. 

Έχει αποδειχθεί, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι πολύ μεγάλο ποσοστό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην περιοχή μας συνδέεται με μακρινή μεταφορά ρύπων από πηγές στην Ευρώπη. 

Αυτό επιβεβαιώνεται και από την ταυτόχρονη μείωση της ορατότητας που παρατηρείται και σε μη αστικούς σταθμούς στην Ελλάδα από το 1960 και μετά.

Η λήψη αντιρρυπαντικών μέτρων στην Ευρώπη κατά τη δεκαετία του 1980 οδήγησε σε μείωση των εκπομπών και κατά συνέπεια σε σταθεροποίηση έως και οριακή βελτίωση της ορατότητας σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, αλλά και στην Ελλάδα μετά το 1990. 

Σε αυτό συντέλεσε και η οικονομική κρίση στην Ανατολική Ευρώπη την ίδια περίοδο.

Στην Αθήνα, η υποβάθμιση της ορατότητας συνεχίστηκε μέχρι και τις αρχές του 2000.

Μετά πάντως το 2004, παρατηρείται σταθεροποίηση ή ακόμη και οριακή βελτίωση, καθώς καταγράφεται και μείωση της συγκέντρωσης των αιωρούμενων στην ατμόσφαιρα σωματιδίων.

Αυτό οφείλεται στη βελτίωση των υποδομών μεταφοράς μετά τα Ολυμπιακά έργα (μετρό, τραμ, Αττική Οδός), ενώ, εν μέρει, μπορεί να οφείλεται και στο ότι, λόγω της οικονομικής ύφεσης, έχει μειωθεί περαιτέρω η εκπομπή ρύπων στο λεκανοπέδιο (με εξαίρεση την περιοδική καύση ξύλων στα τζάκια).

Η έρευνα, με επικεφαλής την ερευνήτρια δρα Δήμητρα Φουντά, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Atmospheric Chemistry and Physics" (Ατμοσφαιρική Χημεία και Φυσική) της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών, βασίζεται στη σειρά δεδομένων ορατότητας που διατηρεί το Αστεροσκοπείο από το 1931 συνεχώς (με μόνη διακοπή έξι μέρες κατά τα Δεκεμβριανά του 1944), δηλαδή για πάνω από οκτώ δεκαετίες. Πρόκειται για την πιο μακρόχρονη ίσως σειρά αδιάλειπτων παρατηρήσεων ορατότητας στη Ανατολική Μεσόγειο. 

Οι παρατηρήσεις όλα αυτά τα χρόνια πραγματοποιούνται από το ίδιο σημείο, στο Λόφο των Νυμφών στο Θησείο, τουλάχιστον τρεις φορές ημερησίως.

«Οι ιστορικές παρατηρήσεις ορατότητας του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών διάρκειας μεγαλύτερης των 80 ετών, 'αποκαλύπτουν' μοναδική πληροφορία για την ατμόσφαιρα της Αθήνας σε εποχές που δεν υπήρχαν μετρήσεις ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Πλήθος γεγονότων, όπως το τέλος πολέμων, η αστικοποίηση, οι οικονομικές κρίσεις, τα Ολυμπιακά έργα κ.ά, έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους στις ιστορικές χρονοσειρές ορατότητας του Αστεροσκοπείου Αθηνών», δήλωσε η δρ Δ. Φουντά στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Η μικρότερη ορατότητα τον Μάρτιο και με τους νοτιάδες

Μεταξύ άλλων, η μελέτη αποκαλύπτει ότι η ορατότητα στην Αθήνα εμφανίζει διαχρονικά ένα εποχικό κύκλο, καθώς είναι μεγαλύτερη κατά τους ζεστούς και ξηρούς μήνες του έτους, αν και τις τελευταίες δεκαετίες η εποχικότητα είναι λιγότερο εμφανής.
Ο μήνας με την μικρότερη ορατότητα είναι σταθερά ο Μάρτιος, σαν συνέπεια των σχετικά ακόμα υψηλών επιπέδων υγρασίας στην ατμόσφαιρα, σε συνδυασμό με αυξημένες συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων λόγω μεταφερόμενης σκόνης, γύρης κλπ. 

Γενικότερα, όταν αυξάνεται η υγρασία, η ορατότητα μειώνεται, ενώ αντίθετα αυξάνεται, όταν επικρατούν ισχυροί άνεμοι στην πόλη. Η χαμηλότερη ορατότητα παρατηρείται, όταν φυσάνε νοτιάδες, που μεταφέρουν υγρές αέριες μάζες από τη θάλασσα και συχνά σκόνη από την Αφρική. Οι ασθενείς άνεμοι ευνοούν τη συγκέντρωση ρύπων και φωτοχημικού νέφους πάνω από την πόλη.

Η μεγαλύτερη ορατότητα παρατηρείται, όταν επικρατούν βορειοδυτικοί άνεμοι -που είναι πιο ξηροί καθώς έχουν χάσει την υγρασία τους διασχίζοντας τα ψηλά ελληνικά όρη όπως η Πίνδος- και αυτό δεν έχει αλλάξει από την Αθήνα του μεσοπολέμου μέχρι σήμερα. 
Ταυτόχρονα, οι ψηλές οροσειρές της Δυτικής Ελλάδας 'μπλοκάρουν' και μέρος της μεταφερόμενης ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τη ΒΔ Ευρώπη. Οι πιο συχνοί άνεμοι στην Αθήνα είναι από βόρεια-βορειανατολική κατεύθυνση (38%) και ακολουθούν οι νότιοι-νοτιοδυτικοί (27%).

Σε όλο τον κόσμο οι επιστήμονες θεωρούν την ορατότητα ένα αξιόπιστο δείκτη για την ποιότητα του αέρα, κυρίως για την ποσότητα των αιωρούμενων σωματιδίων άνθρακα, θείου κ.α., σε συνδυασμό με την ύπαρξη υγρασίας (άρα ομίχλης) και ανέμων. Σε παγκόσμιο επίπεδο και κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες (Κίνα, Ινδία κλπ.) καταγράφεται μια μείωση της ορατότητας μετά το 1975. Στην Ευρώπη η ορατότητα εμφανίζει βελτίωση μετά τη δεκαετία του 1980, χάρη στα μέτρα που ελήφθησαν κατά της ρύπανσης του αέρα.

Στη μελέτη συμμετείχαν επίσης οι ερευνητές Στέλιος Καζατζής, Νικόλαος Μιχαλόπουλος (διευθυντής του Ινστιτούτου), Ευάγγελος Γερασόπουλος, Μαρία Λιάνου και Παναγιώτης Ράπτης.
(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

πηγη: iefimerida.gr

2015: Το 26,6% των νέων ζει σε νοικοκυριά χωρίς εισόδημα, ενώ το 44,5% των ανηλίκων υφίσταται σοβαρές υλικές στερήσεις

Μια νέα σκληρότερη πραγματικότητα διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια για τα παιδιά και τους νέους κάτω των 17 ετών. Ενώ στη χώρα καταγράφεται το ένα αρνητικό ρεκόρ γεννήσεων μετά το άλλο, όλοι οι δείκτες που καταγράφουν τις συνθήκες διαβίωσης της νέας γενιάς παρουσιάζουν σοβαρότατη επιδείνωση: το 26,6% των νέων έφτασε το 2015 να ζει σε νοικοκυριά χωρίς εισόδημα, ενώ το 44,5% των παιδιών και των νέων υφίσταται πλέον σοβαρές υλικές στερήσεις. Η επιδείνωση που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής απασχολεί πλέον τόσο την κυβέρνηση όσο και τους θεσμούς, οι οποίοι ήδη καταθέτουν προτάσεις για μεταβιβάσεις πόρων από τους παλαιότερους (τα άτομα ηλικίας άνω των 67 ετών) στους νεότερους.

Φτώχεια και ανισότητα

Το 2008 το κατώφλι κινδύνου φτώχειας είχε οριοθετηθεί στα 6.879 ευρώ ανά άτομο. Κάτω από αυτό κατατασσόταν το 20,1% του πληθυσμού: το 19,6% των ανδρών και το 20,7% των γυναικών. Τα δε υψηλότερα ποσοστά εμφανίζονταν στους νέους ηλικίας έως 17 ετών (23,7%). Το 2015 -και ενώ η χώρα διένυε ήδη το 3ο μνημόνιο- το κατώφλι της φτώχειας, λόγω της μείωσης του εισοδήματος και του ΑΕΠ, περιορίστηκε στα 4.512 ευρώ. Το ποσοστό του πληθυσμού, παρά τη μείωση του εισοδηματικού ορίου, αυξήθηκε από το 20,1% που ήταν το 2008 στο 21,4% το 2015.

Αυτή η μεταβολή, βέβαια, δεν αποτυπώνει όλη την αλήθεια: στους νέους ηλικίας έως 17 ετών το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας εκτοξεύτηκε από το 23% το 2008 στο 26,6% το 2015, ενώ αύξηση παρατηρήθηκε στα άτομα ηλικίας από 18 έως 64 ετών (από το 22,3% το 2008 στο 22,5% το 2015). Μεγάλη μείωση εμφανίστηκε στα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών. Το ποσοστό μειώθηκε από το 22,3% το 2008 στο 13,7% το 2015. Το φαινόμενο έχει την εξήγησή του: το εισόδημα των χαμηλοσυνταξιούχων μειώθηκε από το 2008 μέχρι το 2014 με πολύ μικρότερη ταχύτητα σε σχέση με το όριο του κινδύνου της φτώχειας. Αυτό συνέβη διότι στις χαμηλές συντάξεις δεν υπήρξαν περικοπές πέραν της 13ης και της 14ης σύνταξης από το 2012, αλλά και πρόσφατα από την επιβολή της εισφοράς υπέρ υγείας.

Ο πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, από τα τρία εκατομμύρια που ήταν το 2008 αυξήθηκε στα 3,828 εκατομμύρια το 2015, με το αντίστοιχο ποσοστό να εκτοξεύεται από το 28,1% στο 35,7%. Αντίστοιχα, ο πληθυσμός που διαβιοί σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας αυξήθηκε από 611 χιλιάδες άτομα το 2008 σε 1,111 εκατομμύριο άτομα το 2015.

Το 2008 το ποσοστό του πληθυσμού που υφίστατο υλικές στερήσεις ανερχόταν σε 21,8%. Το μικρότερο ποσοστό εντοπιζόταν στα άτομα ηλικίας 0 έως 17 ετών και το μεγαλύτερο ποσοστό στα άτομα ηλικίας άνω τω 65 ετών (29,7%). Το 2015 η εικόνα άλλαξε άρδην. Κατ’ αρχάς, σχεδόν διπλασιάστηκε το ποσοστό του πληθυσμού με υλικές στερήσεις: από το 21,8% φτάσαμε στο 39,9%. Για τους νέους κάτω των 17 ετών ο δείκτης εκτοξεύτηκε από το 18,7% στο 44,5%, ενώ για τα άτομα άνω των 65 ετών το ποσοστό διαμορφώθηκε από το 29,7% στο 34,9%.

Το δημογραφικό

Οι γεννήσεις εμφανίζονται να υποχωρούν για έβδομη διαδοχική χρονιά το 2015 με αποτέλεσμα να κινούνται στα χαμηλότερα επίπεδα όλων των ετών για τα οποία η Ελληνική Στατιστική Αρχή διαθέτει στοιχεία. Το 2008 γεννήθηκαν 118.302 παιδιά. Με τη συνεχή υποχώρηση φτάσαμε σταδιακά στις 91.847 γεννήσεις, ενώ τα στοιχεία από τα ληξιαρχεία δείχνουν ότι θα καταγραφεί περαιτέρω πτώση και το 2016.

Αντιστρόφως ανάλογη με τις γεννήσεις ήταν η πορεία των θανάτων, οι οποίοι επίσης κινούνται το 2015 σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Το 2008 καταγράφηκαν 107.979 θάνατοι, για να αυξηθούν σταδιακά σε 121.212 το 2015. Από το 2011 και μετά οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις με αποτέλεσμα τη μείωση του πληθυσμού. Το «άνοιγμα» από τα 4.671 άτομα το 2011 διευρύνθηκε σταδιακά στα 16.297 άτομα το 2012, στα 17.660 άτομα το 2013, στα 21.592 άτομα το 2014 και στα 29.365 άτομα το 2015.

Η έκρηξη της ανεργίας

Οι μακροχρόνια άνεργοι άρρενες το 2008 ήταν 60.209 και οι γυναίκες 122.447, συνολικά 182.656. Στο τέλος του 2015 η Ελληνική Στατιστική Αρχή κατέγραψε αύξηση των μακροχρόνια ανέργων ανδρών κατά 598%, με τον αριθμό να εκτινάσσεται στις 420.797 άτομα.

Όσο για τις γυναίκες, από 122.447 αυξήθηκαν σε 454.462 το 2015. Μπορεί από το 2014 και μετά να έχει αρχίσει η αργή αποκλιμάκωση της ανεργίας, ωστόσο μείζον πρόβλημα παραμένει το γεγονός ότι 875.259 άνθρωποι είναι εκτός αγοράς εργασίας για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους. Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία αφορούν το β’ τρίμηνο του 2016 και δείχνουν τον αριθμό των μακροχρόνια ανέργων στα 805.476 άτομα.

Το 2008 τα ανήλικα παιδιά (από νεογέννητα έως 17 ετών) που ζούσαν σε νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο ήταν μόλις 71.753. Το 2013 είχαν φτάσει στα 260.680 άτομα, για να υποχωρήσει ο αριθμός το 2014 στα 219.791 άτομα. Το 2015 τα ανήλικα σε οικογένειες χωρίς κανένα εισόδημα αυξήθηκαν και πάλι στα 222.152 άτομα. Στις ηλικίες 18 έως 60 ετών τα άτομα που διαμένουν σε νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο ανέρχονταν στο τέλος του 2015 σε 1.058.593 άτομα, όταν το 2008 δεν ξεπερνούσαν τα 463.807 άτομα.

Πηγή: naftemporiki.gr

του Δημήτρη Σταμούλη

Σε …γκουρού της διάσπασης του εργατικού αγώνα αναδεικνύονται ο Παναγόπουλος και οι «άξιοι» υποστηριχτές του στη ΓΣΕΕ, με την προκλητική απόφασή τους να κηρύξουν πανελλαδική απεργία λίγο πριν τα …Χριστούγεννα. Αποφάσισαν απεργία στις 8/12 γράφοντας στα παλιά τους υποδήματα την από καιρό ανακοινωμένη απεργία της ΑΔΕΔΥ για τις 24/11, αλλά και άλλων ομοσπονδιών (π.χ. ΠΝΟ) και πρωτοβάθμιων σωματείων του ιδιωτικού τομέα. Κι όλα αυτά, ενώ κυβέρνηση και τρόικα ήδη απεργάζονται την άλωση και των τελευταίων εργατικών δικαιωμάτων και την ανατροπή του συνδικαλιστικού νόμου ώστε να παταχτούν οι εργατικές αντιστάσεις.

Μάλιστα οι «πρόθυμοι» της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΜΕΤΑ και ΔΑΚΕ 2), με περισσό θράσος καλούν σε …«ενωτική συμμετοχή», «συνεννόηση και συντονισμό με άλλες κοινωνικές ομάδες» και άλλα παρόμοια, όταν προφανής στόχος τους είναι η ποδηγέτηση και ο έλεγχος κάθε εργατικής αντίδρασης από τους σχεδιασμούς ενσωμάτωσης του αστικού συνδικαλισμού.

Ωστόσο ερωτηματικά προκάλεσε και η στάση δυνάμεων στην ΑΔΕΔΥ. Την Πέμπτη, στην Εκτελεστική Επιτροπή, το ΠΑΜΕ, αφού έκανε κριτική στις άλλες δυνάμεις γιατί δεν στήριξαν την απεργία στις 24/11 στη ΓΣΕΕ, και εκτίμησε ότι υπάρχει σχέδιο διάσπασης του εργατικού κινήματος, αντί να το καταγγείλει έμπρακτα καλώντας με τις δυνάμεις του στον ιδιωτικό τομέα σε πανεργατική απεργιακή κλιμάκωση στις 24/11, έφτασε να …υιοθετήσει την γραμμή ΓΣΕΕ, προτείνοντας την αλλαγή της απεργίας για τις 8/12, στο όνομα της «ενιαίας πανεργατικής απεργίας», υπό τα λάβαρα της ΓΣΕΕ! Οι δυνάμεις των Παρεμβάσεων τόνισαν ότι δεν είναι δυνατό να αποδεχτούν νέα μετάθεση της απεργίας, που ήδη από τις 10/11 είχε μετατεθεί για τις 24/11, και πάλι με ευθύνη του ΠΑΜΕ. Είχαν άλλωστε έγκαιρα προειδοποιήσει για το σχέδιο των Παναγόπουλου-ΓΣΕΕ να σπάσουν την ενιαία απεργία και ότι οι ταξικές δυνάμεις όφειλαν να θέσουν και να υλοποιήσουν το δικό τους σχέδιο κόντρα στους υπαλλήλους κυβέρνησης και εργοδοτών. Άλλωστε τα 513 σωματεία που υπέγραψαν πρόσφατα πλαίσιο διεκδίκησης νέων συμβάσεων και που τα επικαλείται το ΠΑΜΕ, τώρα έχουν την ευκαιρία να βγουν στο προσκήνιο και το δρόμο του αγώνα, πέρα από τυπικές υπογραφές πλαισίων που μένουν σε υπουργικά συρτάρια.

Στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ που ακλούθησε την Παρασκευή, τελικά αποφασίστηκε οριστικά η πραγματοποίηση της 24ωρης απεργίας στις 24/11, με χαρακτηριστικά πανεργατικού αγώνα και κλιμάκωσης. Θα κληθούν σε σύσκεψη σωματεία και ομοσπονδίες του ιδιωτικού τομέα, που έχουν αποφασίσει απεργία για την ίδια ημερομηνία. Να σημειωθεί ότι ΔΗΣΥ (ΠΑΣΟΚ), ΔΑΚΕ (ΝΔ), ΑΡΚ (ΣΥΡΙΖΑ), ΜΕΤΑ (ΛΑΕ) προσπάθησαν να διαχωριστούν –με διαφορετικές προσεγγίσεις η καθεμιά– από τις αποφάσεις και την πολιτική των ίδιων παρατάξεων στη ΓΣΕΕ, που ψήφισαν απεργία στις 8/12. Το ΠΑΜΕ ακροβατώντας, πρότεινε πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία στις 24/11 και πανεργατική στις 8/12 στηρίζοντας (!) την απόφαση της ΓΣΕΕ, ακυρώνοντας τις αποφάσεις 8 μεγάλων ομοσπονδιών και πλήθους σωματείων του ιδιωτικού τομέα, που είχαν αποφασίσει για 24/11 και που το ίδιο είχε συμβάλλει. Την ανάγκη για άμεση απεργιακή απάντηση και σχεδιασμένη κλιμάκωση, από ένα εργατικό κέντρο συντονισμού που θα ελέγχεται από τους εργάτες κα τα σωματεία τους, πρόβαλε η συνέλευση που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων την περασμένη Δευτέρα, όπου αποφασίστηκε η αμέριστη στήριξη της απεργίας στις 24/11. «Δεν μπορούμε να πάμε με μια από τα ίδια», σημείωσαν τα περισσότερα σωματεία. Ο μόνος δρόμος για να εμποδιστεί και να ανατραπεί η ευρωμνημονιακή κόλαση, δεν είναι άλλος από αυτόν του πραγματικού ανυποχώρητου αγώνα των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, συνολικά του λαού και της νεολαίας. «Τώρα είναι η ώρα για την αποφασιστική ανάπτυξη των αγώνων», τόνισαν χαρακτηριστικά. Χαρακτήρισαν «κίνηση διασπαστική και προκλητική» την απόφαση της ΓΣΕΕ να ανακοινώνει απεργία στις 8/12. Στο πρόγραμμα δράσης που προτείνει η πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων, εντάσσονται μια σειρά κινητοποιήσεων. Διαδήλωση κατά του Ομπάμα την ημέρα της επίσκεψής του 15 Νοέμβρη, με συγκέντρωση 5 μ.μ. στο Πολυτεχνείο με τα μπλοκ των εργατικών σωματείων και πορεία στην πρεσβεία των ΗΠΑ. Συμμετοχή στον τριήμερο εορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και στην αντιιμπεριαλιστική πορεία στις 17 Νοέμβρη, με συγκέντρωση στις 4 μ.μ. στην πλατεία Κλαυθμώνος

Καλούνται τα σωματεία να συμμετέχουν μαζικά στο κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας με τη σταθερή ενίσχυση των κινητοποιήσεων των συλλογικοτήτων κάθε Τετάρτη (3.30 μ.μ. στα Ειρηνοδικεία). Ανάλογη στήριξη να παρέχουν τα σωματεία σε πρωτοβουλίες κατά των ιδιωτικοποιήσεων του νερού, δημόσιων εκτάσεων (π.χ. Ελληνικό) κ.α. Στο σχεδιασμό προβλέπεται νέα μαζική ανοιχτή σύσκεψη αγώνα στις αρχές Δεκέμβρη, που θα προετοιμαστεί με κάλεσμα ενότητας και αποφασιστικού αγώνα σε κάθε αγωνιστικό σωματείο, συνδικάτο και συλλογικότητα του μαζικού κινήματος, επιτροπές αγώνα και συνελεύσεις που δίνουν μάχες για πλειστηριασμούς, σε συντονισμούς κλάδων και μετώπων πάλης.

πηγη: prin.gr