Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Δηλαδή αυτή η Νέα Φιλαδέλφεια είναι στην επικράτεια κάποιου capo, ή στην επικράτεια της Ελληνικής Δημοκρατίας; Υπάρχουν εκεί νόμοι κι αστυνόμοι, ή κάποιο μεγάλο αφεντικό κάποιας φαμίλιας, με τα δικά του σώματα τραμπούκων και τα δικά του τάγματα βασιβουζούκων, επιβάλλει το δικό του νόμο της ζούγκλας; Ή αλλιώς, λύνει και δέρνει; Λύνει τα σκυλιά ενός τεχνητού διχασμού, και δέρνει δημοτικούς συμβούλους, δημοσιογράφους και πολίτες που δεν συμφωνούν με τα σχέδιά του για την πόλη;

Παράγινε αυτό το αίσχος, δεν νομίζετε; Και στο επίκεντρό του πια δεν είναι κανένα γήπεδο. Είναι το δημοκρατικό δικαίωμα των ανθρώπων που ζουν και δουλεύουν σ' αυτό το δήμο να έχουν άποψη για το αύριο των ίδιων και των παιδιών τους. Να θέλουν, ή να μη θέλουν να θυσιάσουν δέντρα και οξυγόνο για να κάνει το δικό του ο Αφέντης. Και πολύ περισσότερο να μπορούν να μιλούν ελεύθερα, να δρουν ελεύθερα, να προσφεύγουν στο συμβούλιο της επικρατείας ελεύθερα, χωρίς το φόβο των αντιποίνων από την τοπική μαφία.

Πολλά έχουν δει τα μάτια μας ως τώρα. Και ξύλο έχει φάει κόσμος, και κλίμα διχασμού καλλιεργείται, και η συκοφαντία πάει σύννεφο, και οι πολίτες που τόλμησαν να προσφύγουν στο ΣτΕ σχεδόν επικηρύχτηκαν, με αποτέλεσμα να απειλείται σήμερα η ίδια η ζωή τους. Για να φτάσουμε τελικώς στο αίσχος του αίσχους, να μπουκάρουν τα καλόπαιδα μέσα στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου, να δέρνουν δημοτικούς συμβούλους και να απειλούν το δήμαρχο της πόλης. Λες και είμαστε στο Σικάγο του μεσοπολέμου, ή στο Βερολίνο του Χίτλερ.

Εντάξει, και λεφτά έχουν ορισμένοι, και φιλίες με τον πρωθυπουργό, και διασυνδέσεις με το όλο σύστημα της ευγενούς επιχειρηματικής και πολιτικής άμιλλας. Και δικαιολογημένα ο αριστερός δήμαρχος τους κάθεται στο στομάχι, μιας και λέει όχι σε συμφέροντα που δεν έχουν μάθε να ακούνε, παρά μόνο ναι. Αλλά ως εδώ: Επειδή η Ελλάδα δεν είναι αμπελοχώραφό τους, θα είναι υπεύθυνοι αν γίνει κανένα μεγάλο κακό. Γιατί το ιδιότυπο παρακράτος που έστησαν εκεί, δεν είναι και δύσκολο να φτάσει από τους τραμπουκισμούς στα χειρότερα.

Ας τους μαζέψουν λοιπόν οι φίλοι τους του Μαξίμου. Γιατί αν, ο μη γένοιτο, το πράγμα ξεφύγει, κανένα στοίχημα δεν θα τους σώσει...

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Υπερψηφίστηκε στην Ολομέλεια της Βουλής η τροπολογία σκάνδαλο με την οποία επικυρώνεται το ιδιωτικό συμφωνητικό ανάμεσα στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς και την ΣΕΠ Α.Ε., (την ελληνική θυγατρική της κινεζικής εταιρείας Cosco), για τον δεύτερο και τρίτο προβλήτα του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων του Πειραιά.

Η τροπολογία υπερψηφίστηκε από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, καθώς και από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ενώ καταψηφίστηκε από τη Δημοκρατική Αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πριν αποχωρήσει, μαζί με το ΚΚΕ, από τη συνεδρίαση, είχε αντιταχθεί στην τροπολογία, τόσο επί της διαδικασίας (καθώς παρακάμφθηκε η συζήτησή της στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής), όσο και επί της ουσίας - ενώ με τα ίδια επιχειρήματα και η ΔΗΜΑΡ εκτίμησε πως ο διακανονισμός συνιστά «απίστευτα θετική διάκριση υπέρ της εταιρείας».

Ο ΣΥΡΙΖΑ (Ν.Συρμαλένιος, Θ.Δρίτσας) επεσήμανε πως η επέκταση της Cosco στο δεύτερο και τρίτο προβλήτα, συνιστά «απευθείας ανάθεση» αντί να επιλεγεί η διαδικασία του διεθνούς διαγωνισμού. Όπως τόνισαν μάλιστα, οι αγορητές της αντιπολίτευσης, το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε καταλήξει στην ίδια εκτίμηση, αλλά αγνοήθηκε.

Δεύτερο επιχείρημα κατά της σύμβασης, υπήρξε η πρόβλεψη, πως η καταβολή του ελάχιστου εγγυημένου ανταλλάγματος που οφείλει να καταβάλει η κινεζική πλευρά, προβλέπεται από τη συμφωνία να καταβληθεί, όταν το ΑΕΠ της Ελλάδας θα φτάσει τα επίπεδα του 2008 συν 2% - κάτι που συνιστά «αναβολή επ' αόριστον» κατά τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Συρμαλένιο.

«Παραδίδετε μια τεράστιας παραγωγικής ισχύος δραστηριότητα του ελληνικού Δημοσίου» κατηγόρησε τον υπουργό, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Θ. Δρίτσας. «Το λιμάνι του Πειραιά ήταν πάντα κερδοφόρο και φιλέτο - πύλη της ανατολής στην Ευρώπη. Και τώρα, το τεράστιο άλμα της δυναμικότητας του λιμανιού, οφείλεται και πάλι σε δημόσια επένδυση της σιδηροδρομικής γραμμής Ικονίου-Θριασίου Πεδίου, που φέρνει όφελος 8 ημερών έναντι της δια θαλάσσης μεταφοράς και μεταφράζεται σε δισεκατομμύρια ευρώ. Γι' αυτό έρχονται οι μεγάλες εταιρείες ως πελάτης της Cosco - και εσείς διαπραγματεύεστε ακόμα και την κατάργηση του ελάχιστου εγγυημένου τιμήματος. Δεν διαπραγματεύεστε καθόλου την εγγύηση των δικαιωμάτων των εργατών, που δουλεύουν σε συνθήκες Νταχάου...»

Εξάλλου, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, χαρακτήρισε με δηλώσεις του μέγα σκάνδαλο την τροπολογία, χαριστικό τον λεγόμενο φιλικό διακανονισμό του ΟΛΠ με την Cosco και εθνικό έγκλημα τη φωτογραφική παράδοση του ΟΛΠ σε κινεζικά συμφέροντα, ενώ τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναγνωρίζει ως τετελεσμένα τις παράνομες , αντισυνταγματικές και σκανδαλώδεις κυβερνητικές ρυθμίσεις και συμφωνίες.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Tου ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Σαμαράς, στην προσπάθεια να συγκρατήσει τους 160 ψήφους που πήρε στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας για ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ), έθεσε τρία σημεία, υιοθετώντας πρόταση ανεξάρτητων βουλευτών και ταυτόχρονα «κλείνοντας το μάτι» για διεύρυνση των θέσεων στο υπουργικό Συμβούλιο.

Τα τρία σημεία αφορούν, την ανάδειξη ΠτΔ από την παρούσα Βουλή, εκλογές ως το τέλος του 2015 και έναρξη διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος.!

Αναρωτιέται κανείς αν πιστεύει ότι με τέτοια «κολπάκια» είναι δυνατόν να ξεγελαστούν σοβαροί βουλευτές ή πρόκειται για πρόσχημα-φερετζέ να αποσπάσει (με το ….αζημίωτο) στήριξη στην πολιτική εξουθένωσης του ελληνικού λαού, επ’ ωφελεία των διαπλεκόμενων ολιγαρχικών συμφερόντων, σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο. Ωστόσο αυτά τα «κολπάκια» δεν πείθουν πλέον ούτε κυβερνητικούς βουλευτές μετά τη δημόσια διαφοροποίηση του κ. Γιακουμάτου, που ζητάει άμεσα εκλογές.

Από την άλλη τα γνωστά κέντρα παραπληροφόρησης και οι βαρόνοι των media, προσπαθούν με απίθανα τρυκ να δικαιολογήσουν την παραμονή της συγκυβέρνησης στην εξουσία, επικαλούμενοι δημοσκοπήσεις ότι τάχα ο ελληνικός λαός δεν θέλει εκλογές.!! Το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ποσοστά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στο εκλογικό σώμα λιγότερα από 30% δεν το βλέπουν; Ρώτησαν τον ελληνικό λαό αν θέλει νέο Μνημόνιο και είπε ναι; Ρώτησαν αν θέλει περικοπές συντάξεων και είπε ναι; Μπορεί μια κυβέρνηση μιας οικτρής μειοψηφίας να συνεχίζει να κυβερνά και μιλάει εξ’ ονόματος του ελληνικού λαού;  

ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ = ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Ωστόσο το πιο σημαντικό είναι ότι η πρόταση του κ. Σαμαρά επιχειρεί να προσπεράσει το ουσιαστικό ζήτημα που συνδέεται με την εκλογή ή μη ΠτΔ. Η ενδεχόμενη εκλογή συνεπάγεται νέο Μνημόνιο, πιο οδυνηρό από τα προηγούμενα. Τα μέτρα είναι γνωστά και βρίσκονται «προ των πυλών» μετά από συμφωνία με την τρόικα. Σε περίπτωση ανάδειξης ΠτΔ και παράτασης του βίου της σημερινής κυβέρνησης θα τεθούν σε εφαρμογή από τις αρχές 2015. Είναι σε 17 άξονες και μεταξύ άλλων προβλέπουν μεγάλες περικοπές στις συντάξεις (άνω του 20%), μειώσεις μισθών στο δημόσιο (από 7-12%), αύξηση ΦΠΑ σε φάρμακα, τρόφιμα, βιβλία κά, αύξηση ειδικών φόρων κατανάλωσης (ποτά-τσιγάρα), απελευθέρωση απολύσεων, κατάργηση φοροαπαλλαγών, συρρίκνωση ΕΚΑΣ, διατήρηση εισφοράς αλληλεγγύης, απαγόρευση ουσιαστικά δικαιώματος απεργίας, περικοπές κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών, κά.

Παράλληλα από τις αρχές του χρόνου μπαίνει σε κίνηση ο μηχανισμός πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας για «κόκκινα» χρέη στις τράπεζες, ενώ ο ΕΝΦΙΑ θα συνεχίσει το θεάρεστο έργο της «εξαέρωσης» μικρομεσαίας ιδιοκτησίας και συνέχισης των λουκέτων σε ΜΜ-επιχειρήσεις.  

Η ΜΗ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΠτΔ = ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ

Αντίθετα η μη ανάδειξη ΠτΔ από την παρούσα Βουλή, ανοίγει δρόμο προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία για την ανάδειξη αριστερής κυβέρνησης. Μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα αυτοδύναμης. Μιας λαϊκής κυβέρνησης που θα βάλει τέλος στη λιτότητα, θα απαιτήσει τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης. Θα βάλει υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο της τράπεζες και θα προχωρήσει σε παραγωγική ανασυγκρότηση, με πρωταρχικό στόχο τη δραστική μείωση της ανεργίας, αύξηση εισοδήματος και αναγέννηση της χώρας. Μιας κυβέρνησης που το πρώτο της βήμα θα είναι η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η επαναφορά θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων, η στήριξη του λαϊκού εισοδήματος και η θεσμική ανασυγκρότηση του κράτους. Τα πρώτα βήματα θα ενισχύσουν τους δεσμούς με τον κόσμο της εργασίας και του μόχθου και θα διευκολύνουν τη συσπείρωση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, για τα παραπέρα βήματα προόδου που χρειάζονται ο λαός και η χώρα με ορίζοντα μια ανώτερη κοινωνία.  

* Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ οικονομικών, μέλος της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ

ΠΗΓΗ: iskra.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Π.ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΗΝ "ΑΥΓΗ" (21/12) ΚΑΙ ΣΤΟ Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

*Δύο 24ωρα πριν τη δεύτερη ψηφοφορία για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εκτιμάτε ότι η συγκυβέρνηση, μα κυρίως οι σύμμαχοι της από το εξωτερικό, έχουν εξαντλήσει τις εφεδρείες τους, έχουν αποδεχθεί την προοπτική προσφυγής στις κάλπες, και άρα πιθανής νίκης της ριζοσπαστικής Αριστεράς;

Δεν μπορώ να ξέρω πως σκέφτονται, τι εκτιμούν και τι σχεδιάζουν οι ιθύνοντες της συγκυβέρνησης και οι ευρωενωσιακοί και υπερατλαντικοί «πάτρονες» και «κηδεμόνες» τους. Αυτό που θεωρώ βέβαιον είναι ότι αυτή η Βουλή, όποιες μεθοδεύσεις και μαγειρεία και αν γίνουν, είναι απίθανο να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η χώρα οδεύει ολοταχώς σε εκλογές.

*Από τη στάση παραγόντων της Ε.Ε. έναντι του ΣΥΡΙΖΑ τι εισπράττετε; Υπάρχει για την επόμενη κυβέρνηση περιθώριο συμβιβασμού με τους κυρίαρχους κύκλους των Βρυξελλών;

Δυστυχώς, οι κυρίαρχοι κύκλοι και η κατεστημένη γραφειοκρατία της ευρωζώνης και της ΕΕ ακολουθούν έναν ακραίο νεοφιλελεύθερο, αντεργατικό και αντικοινωνικό οδοστρωτήρα, τον οποίον θέλουν να επιβάλλουν ως επιλογή σε όλους τους λαούς. Ας μην ξεχνάμε ότι η μνημονιακή τερατογένεση στην Ελλάδα φέρνει τη σφραγίδα της ΕΕ και προωθείται στο όνομα της παραμονής της χώρας μας στο ευρώ. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει να είναι έτοιμη να αμφισβητήσει επί της ουσίας και σε βάθος το νεοφιλελεύθερο – μνημονιακό δρόμο που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι της ΕΕ και να είναι αποφασισμένη, κόντρα σε πιέσεις και εκβιασμούς, να εφαρμόσει πλήρως και μέχρι τέλους το ανορθωτικό προοδευτικό πρόγραμμά της. Και αυτή η νικηφόρα πορεία μπορεί να γίνει πράξη από μια κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα, πολύ περισσότερο που η ευρωζώνη και η ΕΕ διαπερνώνται σήμερα από ανερχόμενα λαϊκά και εργατικά κινήματα και ανερχόμενες πολιτικές δυνάμεις που διεκδικούν νέους ριζοσπαστικούς προσανατολισμούς.

*Είναι έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ για την εκλογική μάχη;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει εδώ και αρκετό διάστημα εκλογές και είναι έτοιμος να δώσει με επιτυχία τον εκλογικό αγώνα για μια μεγάλη νίκη. Φυσικά, αυτό δεν το λέω για να υπάρξει επανάπαυση και εφησυχασμός. Η ετοιμότητά μας χρειάζεταινα συνδυαστεί με πολύ τρέξιμο, καλό σχεδιασμό και φυσικά εγρήγορση για να αντιμετωπίσουμε τον λυσσώδη πόλεμο, με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, που θα υποστούμε. Μόνο περίπατος δεν θα είναι οι εκλογές που έρχονται.

*Σε κάποιες δημοσκοπήσεις εμφανίζεται μείωση της ψαλίδας μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Πώς πρέπει να κινηθεί το κόμμα σας, τι πρέπει να αποφύγει για να μη ρισκάρει την πρωτιά;

Η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες εκλογές δεν τίθεται υπό ερώτημα. Η πρωτιά αυτή είναι δεδομένη και δεν αμφισβητείται από κανένα. Χωρίς, όμως, καμία αλαζονική διάθεση πρέπει να πούμε ευθέως ότι μια απλή πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκεί στις παρούσες συνθήκες. Πρέπει να συνοδευθεί και με την κατάκτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, πράγμα που απαιτεί από μας να κρατήσουμε μέχρι τέλους μια όλο και πιο αταλάντευτη και ριζοσπαστική γραμμή. Επιδιώκουμε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία όχι για λόγους κομματικής αυτοϊκανοποίησης αλλά για να έχουμε την ευχέρεια να εφαρμόσουμε χωρίς εμπόδια, πλήρως και με τη μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα το πρόγραμμά μας. Είναι νομίζω προφανές ότι μια κυβέρνηση που θα στηρίζεται στη Βουλή σε ψήφους του ΠΑΣΟΚ ή του Ποταμιού είναι αδύνατο να εφαρμόσει ένα αντιμνημονιακό προοδευτικό πρόγραμμα. Γι’ αυτό, άλλωστε, δεν πρόκειται να συνεργαστούμε ούτε με το ΠΑΣΟΚ ούτε με το Ποτάμι. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που τονίζουμε ότι καθίσταται απόλυτη ανάγκη ο λαός να δώσει στον ΣΥΡΙΖΑ κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

ΟΧΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΕΦΕΡΑΝ, ΨΗΦΙΣΑΝ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ – ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

*Η ΔΗΜΑΡ  χωράει σε μια μεγάλη συμμαχία, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ;

Η ΔΗΜΑΡ στήριξε την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και συμμετείχε για αρκετό χρονικό διάστημα σε αυτήν την κυβέρνηση, που εφάρμοζε σκληρές νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές. Και σήμερα, επίσης, η ΔΗΜΑΡ, αν δεν κάνω λάθος, ισχυρίζεται ότι τα μνημόνια δεν καταργούνται από τη μια μέρα στην άλλη, παρ’ ότι ψηφίστηκαν σε μια νύκτα. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κάνει μόνο τέτοιες συμμαχίες που θα εγγυώνται ότι θα εφαρμοστεί με συνέπεια και σταθερότητα ένας αντιμνημονιακός προοδευτικός προσανατολισμός, τον οποίον τόσο ανάγκη έχει η χώρα.

*Βουλευτές που κάποτε ανήκαν σε μνημονιακά κόμματα, μπορούν να έχουν θέση στον ΣΥΡΙΖΑ;

Η θέση μου είναι σαφής. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να συνεργασθεί με πρόσωπα, δυνάμεις και συσπειρώσεις που έχουν ευθύνες στην ψήφιση και εφαρμογή νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών πολιτικών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σημαία ευκαιρίας και δεν θα γίνει ποτέ κόμμα διανομής λαφύρων και προνομίων. Οι συμμετοχές στον ΣΥΡΙΖΑ και οι συνεργασίες με τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βασίζονται σε αρχές, να διαθέτουν αξιοπιστία και να εκφράζουν γνήσιες και έμπρακτες ριζοσπαστικές μετατοπίσεις.

*Προοιωνίζεται και τη φορά αυτή, όπως και το 2012, μια μάχη ανάμεσα στο φόβο και την ελπίδα. Γιατί τη φορά αυτή, το αποτέλεσμα να είναι διαφορετικό;

Ξέρουμε πολύ καλά ότι η τρομοκρατία και η κινδυνολογία της αντίδρασης όχι μόνο θα οργιάσουν για άλλη μια φορά αλλά και θα γνωρίσουν μια νέα πρωτοφανή έκταση στις επερχόμενες εκλογές. Ο λαός, όμως, έχει κουραστεί από το εμπόριο του φόβου και έχει αηδιάσει. Γι’ αυτό και η εκστρατεία τύπου «σοκ και δέος» από τις δυνάμεις της εγχώριας και ευρωπαϊκής αντίδρασης θα έχει, πια, μικρή απήχηση. Πολύ περισσότερο που ο κόσμος της δουλειάς και οι πολίτες σε αυτή τη χώρα έχουν αντιληφθεί ότι ο πραγματικός κίνδυνος και η πραγματική, χωρίς τέλος, καταστροφή εκπορεύονται από τα κυβερνητικά και ευρωπαϊκά κατεστημένα.

*Σε πρόσφατη συνέντευξή σας δεν αποκλείετε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να στηριχτεί στην ψήφο ανοχής του ΚΚΕ. Πόσο μακρόβια μπορεί να αποδειχθεί μια τέτοια σχέση;

Δεν απέκλεισα πράγματι και δεν αποκλείω και τώρα, παρά τις έντονα αρνητικές τοποθετήσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ, να δώσει το τελευταίο, υπό συγκεκριμένους όρους, ψήφο ανοχής σε μια μετεκλογική κυβέρνηση της Αριστεράς. Πολύ περισσότερο, μάλιστα, αν η κυβέρνηση της Αριστεράς στείλει από την πρώτη στιγμή σαφές μήνυμα ότι θα προχωρήσει άμεσα στη συνεπή εφαρμογή του ριζοσπαστικού προγράμματος της και σε συγκεκριμένα μέτρα ανακούφισης των εργαζομένων και του λαού. Επιστρέψτε μου να πω ότι μια τέτοια αρχική στήριξη ενδεχομένως μπορεί όχι μόνο να προσλάβει διάρκεια αλλά και να βαθύνει σε σχέση συνεργασίας, εφόσον η κυβέρνηση της Αριστεράς δίνει απτόητη, όπως και θα το κάνει, επιτυχείς μάχες απέναντι στις δυνάμεις της ολιγαρχίας και στα ξένα ιμπεριαλιστικά κέντρα για την προοδευτική και δημοκρατική ανόρθωση της χώρας.

Δημοσιεύθηκε στην «Αυγή» της Κυριακής 21 Δεκεμβρίου 2014

Διαβάστε παρακάτω τη συνέντευξη του Π. Λαφαζάνη στο Rproject:

''ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΕΣ''

-Η κυβέρνηση Σαμαρά μοιάζει να καταρρέει. Ποιος κατά τη γνώμη σου ήταν ο παράγοντας που επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις;

-Η κυβέρνηση Σαμαρά πράγματι καταρρέει μέσα στο λαό, όπου γνωρίζει μεγάλη αποδοκιμασία και έναν συνεχή καταποντισμό. Ο κυριότερος παράγοντας αυτής της κυβερνητικής κατάρρευσης αφορά την καταστροφική και αδιέξοδη νεοφιλελεύθερη μνημονιακή πολιτική λιτότητας, λεηλασίας και απορρυθμίσεων που ακολουθεί χωρίς δισταγμό και έλεος αυτή η κυβέρνηση και η οποία συναντά μεγάλες λαϊκές αντιστάσεις, αν και όχι στο επίπεδο και τη μαζικότητα που απαιτούν οι περιστάσεις. Οι τελευταίες κυβερνητικές αποφάσεις για την επίσπευση των διαδικασιών εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ελήφθησαν κάτω από το βάρος αυτών των αδιέξοδων κυβερνητικών πολιτικών, της λαϊκής αντίδρασης και της πίεσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Όλα δείχνουν ότι η χώρα βαδίζει ταχέως σε εκλογές. Οφείλουμε να πούμε, όμως, ότι η κυβερνητική κατάρρευση, παρά τη λαϊκή αποδοκιμασία, δεν θα είναι αυτόματη. Η κυβέρνηση μαζί με τα εγχώρια και ξένα κέντρα του χρηματιστικού κεφαλαίου και της αντίδρασης έχουν επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση κινδυνολογίας, φόβου και τρομοκρατίας. Η Αριστερά σε αυτήν την επιχείρηση πρέπει να απαντήσει με μια μεγάλη κινηματική και ριζοσπαστική πολιτική και προγραμματική αντεπίθεση, τη μόνη που μπορεί να της κατοχυρώσει μια μεγάλη εκλογική νίκη.

-Ποιες είναι οι πολιτικές και προγραμματικές αιχμές που πρέπει να προβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ για να αντιμετωπίσει αυτήν τη συγκυρία;

-Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ανασυνταχθεί πολιτικά και προγραμματικά ενόψει των προκλήσεων της τελικής ευθείας. Το πρώτο που έχουμε ανάγκη είναι μια στροφή στις πληττόμενες κοινωνικές δυνάμεις και η πολύμορφη κινητοποίησή της. Το δεύτερο που χρειαζόμαστε είναι ένας ξεκάθαρος και ριζοσπαστικός πολιτικός και προγραμματικός λόγος. Το κυριότερο πάνω στο οποίο πρέπει να δεσμευόμαστε, και δεσμευόμαστε, είναι η άμεση απαλλαγή της χώρας από την τρόικα και η άμεση ακύρωση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων. Κι αυτό παράλληλα με τη μέχρι τέλους διεκδίκηση της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Ταυτόχρονα, θεμελιώδης είναι η απαίτηση για άμεσο πέρασμα των τραπεζών σε δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο, προκειμένου να ασκηθεί μια νέα χρηματοπιστωτική πολιτική με αποκλειστικά αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια. Στο πλαίσιο αυτό, χρειάζεται να σταματήσουν άμεσα οι ιδιωτικοποιήσεις και να περάσουν σε δημόσια ιδιοκτησία και εργατικό κοινωνικό έλεγχο όλοι οι στρατηγικοί τομείς της οικονομίας, προκειμένου η χώρα να κατευθυνθεί σε ένα διαφορετικό, προοδευτικό οικονομικό πρότυπο. Προτεραιότητα, επίσης, θα πρέπει να είναι, μαζί με την ακύρωση της λιτότητας, η πλήρης επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, εργατικών και συνδικαλιστικών κατακτήσεων και φυσικά η 13η σύνταξη και ο κατώτατος μισθός των 750 ευρώ στο πλαίσιο της σταδιακής αποκατάστασης μισθών και συντάξεων. Τέλος, αιχμές μας θα πρέπει να είναι η στήριξη και η ενίσχυση και διασφάλιση της δημόσιας παιδείας και υγείας, μαζί με τη γενναία αύξηση και αναδιάρθρωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

-Και στο ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών;

-Οι συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να έχουν στο επίκεντρο τις δυνάμεις της Αριστεράς. Αποτελεί ιστορικό λάθος ότι σε αυτήν τη μοναδικά κρίσιμη συγκυρία που διανύουμε οι δυνάμεις της Αριστεράς παρουσιάζονται διασπασμένες και έντονα αντιπαρατιθέμενες. Αυτήν την ώρα, ένα πλατύ αριστερό μέτωπο θα μπορούσε να συγκροτηθεί στη βάση ενός προγράμματος παρεμφερούς με όσα παραπάνω ανέφερα ως προγραμματικές αιχμές και με εκφρασμένη τη βούληση όλων των αριστερών δυνάμεων να εφαρμόσουν μέχρι τέλους και ανεξαρτήτως εκβιασμών αλλά και προεκτάσεων αυτό το πρόγραμμα. Σε κάθε περίπτωση, μια αξιόπιστη πρωτοβουλία συνεργασίας των αριστερών δυνάμεων πρέπει να προωθηθεί αμέσως μετά τις εκλογές στις νέες μετεκλογικές συνθήκες, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτη πολιτική δύναμη, ανεξάρτητα αν θα διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πράγμα που επιδιώκουμε. Από κει και πέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να είναι ανοικτός σε συνεργασίες με πρόσωπα και συσπειρώσεις που προέρχονται από άλλους, πέραν της Αριστεράς πολιτικούς χώρους, αρκεί να μην έχουν ευθύνες στην ψήφιση και εφαρμογή νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών πολιτικών, να διαθέτουν εντιμότητα, αξιοπιστία, και να ακολουθούν μια πορεία αριστερής μετατόπισης, ριζοσπαστικοποίησης και αγωνιστικής παρουσίας.

-Οι αντίπαλοί μας φαίνεται να υπολογίζουν και στο σενάριο της διαβόητης «αριστερής παρένθεσης». Πώς αντιμετωπίζεται αυτό; Τι ρόλο έχει ο λαϊκός κινηματικός παράγοντας;

-Πράγματι, τα σενάρια περί «αριστερής παρένθεσης» είναι αρκετά διαδεδομένα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, μπορεί και έχει όλες τις δυνατότητες να αχρηστεύσει αυτήν την ηττοπαθή σεναριολογία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται ποτέ να γίνει «παρένθεση», αν ο ίδιος είναι αποφασισμένος να προωθήσει, στηριγμένος πάντα στη βούληση και στους αγώνες του ελληνικού λαού, αποφασιστικά και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, το πρόγραμμά του. «Παρένθεση», αντίθετα, μπορούν να γίνουν οι επεμβάσεις και τα σχέδια σε βάρος των προοδευτικών εξελίξεων που απεργάζονται οι δυνάμεις της εγχώριας και ξένης αντίδρασης. Αυτά τα σχέδια μπορεί να τα συντρίψουν η λαϊκή θέληση, οι εργατικοί λαϊκοί αγώνες και μια συμπαραταγμένη Αριστερά που θα είναι αποφασισμένη και ικανή να διευθύνει ηγεμονικά και αποτελεσματικά μια νέα προοδευτική πορεία της χώρας, με σοσιαλιστικό ορίζοντα.

-Οι «αγορές» μέχρι σήμερα μοιάζουν ανίκητες διεθνώς. Τι μήνυμα στέλνουν στην Ευρώπη οι ελληνικές πολιτικές εξελίξεις; Πώς αυτό μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματικό;

-Οι «αγορές», δηλαδή το χρηματιστικό κεφάλαιο, διά των εγχώριων υπαλλήλων του και του ευρωενωσιακού ιμπεριαλισμού, επιχειρούν να επιβάλουν ανοικτή τρομοκρατική δικτατορία στην Ελλάδα. Στόχος τους είναι να ακυρώσουν την πορεία προς τις εκλογές, επιβάλλοντας μια γραμμή «εθνικής συνεννόησης» για την αντιμετώπιση των «έκτακτων καταστάσεων» που οι ίδιες οι αγορές θα προκαλέσουν. Στη χειρότερη γι’ αυτές περίπτωση θέλουν να «πιέσουν» και να «προσαρμόσουν» στα φρικτά διλήμματά τους τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι «αγορές», όμως, δεν είναι παντοδύναμες. Μπορούμε να τις κάνουμε να αποτύχουν. Και μπορούμε να το καταφέρουμε επιδεικνύοντας την πιο ισχυρή και αδάμαστη θέληση να αντιταχθούμε στα σχέδιά τους και να ορθώσουμε εδώ και τώρα απέναντί τους ένα μεγάλο, ενωτικό εργατικό και λαϊκό αγωνιστικό μέτωπο αντίστασης και πρότασης για μια νέα προοδευτική πορεία και ένα αυθεντικά εναλλακτικό ριζοσπαστικό πρόγραμμα. Αυτό είναι το μέγα καθήκον μας αυτήν την ώρα και πάνω σε αυτό θα δοκιμασθούν όλες οι αριστερές δυνάμεις.

ΠΗΓΗ:iskra.gr