Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Τελικά, είναι ωραία η ζωή, χαρούμενη, γεμάτη ευτυχία. Κι αν δεν είναι, βρίσκουμε πάντα τον τρόπο να την κάνουμε να είναι. Αν όχι χαρούμενη, γεμάτη ευτυχία να την κάνουμε να είναι τουλάχιστον συμβατική, ίδια με των υπολοίπων. Ασφαλής και χωρίς εκπλήξεις. Τι να κάνουμε; Παντού χρειάζεται ένας έντιμος συμβιβασμός.

Για τα παιδιά μας μόνο ανησυχώ. Τα μεγαλώνουμε σωστά άραγε; Τους δίνουμε όλα όσα έχουν ανάγκη; Από την άλλη σκέφτομαι πως δεν πρέπει να έχω τέτοιες ανασφάλειες. Εντάξει, δεν τα πήγαμε στο The Voice, για να δουν από κοντά τα ιερά τέρατα της μπουζουκόβιας μουσικής σκηνής, αλλά δεν πειράζει. Θα τα πάω του χρόνου.

Κάθε πρωί τους βάζουμε για το σχολείο ένα κρουασάν, ένα πατατάκι κι ένα χυμό ανάμεικτο. Αν δεν έχουμε, τους δίνουμε χρήματα να ψωνίσουν ό,τι θέλουν από το κυλικείο. Πάνω απ΄όλα πρέπει να τρέφονται υγιεινά.

Το μεσημέρι, σαν γυρίσουν από το σχολείο, αν δεν έχουμε προλάβει να μαγειρέψουμε, τους παίρνουμε από το φαστφουντάδικο δύο χάμπουργκερ με σως, πατάτες τηγανιτές και αναψυκτικό. Είναι στην ανάπτυξη και πρέπει να τρώνε καλά και να έχουν και θετική ενέργεια. Το λέει κι αυτός με τα πεσμένα βλέφαρα και το θολό βλέμμα σε διαφήμιση στην τηλεόραση. Τι δηλαδή; Να έχουν αρνητική ενέργεια τα δικά μας παιδιά;

Πρέπει να φάνε γρήγορα γιατί θα έρθει η κοπέλα που τα διαβάζει. Ευτυχώς, τώρα με την κρίση, με 3 ευρώ την ώρα βρίσκεις καμιά φοιτήτρια, καμιά αδιόριστη δασκάλα και κάνεις τη δουλειά σου.

Βέβαια, τα δικά μου διαμαρτύρονται. Λένε πως δεν χρειάζεται να κάνουν μάθημα και της κάνουν το βίο αβίωτο. Αλλά καλύτερα έτσι. Από το να ξεσπάνε σε μας. Δε γίνεται όμως να μην κάνουν μάθημα. Τα περισσότερα παιδιά στην τάξη τους έχουν δασκάλα που τα διαβάζει στο σπίτι. Τι δηλαδή; Τα δικά μας στο πηγάδι κατούρησαν;

Μετά αρχίζει το τρέξιμο. Ο μικρός να πάει στο ποδόσφαιρο και η μικρή για χορό. Μετά, ο μικρός να συνεχίσει στο μπάσκετ και η μικρή στη ζωγραφική.

Μόλις που προλαβαίνουμε λίγο στο ενδιάμεσο να δούμε τα «Δανεικά Όνειρα», την αγαπημένη μας σειρά στην Αγία TV. Βγαλμένη από την καθημερινότητα της ζωής. Εντάξει, όχι της δικής μας, αλλά δεν έχει σημασία. Έτσι, να βλέπουμε και τα ζόρια που περνάνε οι πλούσιοι για να μην τους ζηλεύουμε. Αν και δεν θα μας πείραζε να είχαμε τα πλούτη τους μαζί με τα ζόρια τους.

Δε βαριέσαι! Έτσι είναι η ζωή.

Μετά, να γυρίσουν τα καημένα στο σπίτι, να χαλαρώσουν λίγο κι αυτά στην Αγία TV, να δουν το κανάλι με τα παιδικά και τις διαφημίσεις. Τι ωραίες διαφημίσεις! Χαίρεσαι να τις βλέπεις και να τις ακούς. Δυνατές φωνές για να μένουν στο μυαλό των παιδιών μας.

Μετά θα έρθει η κοπέλα που τους κάνει Αγγλικά και Γαλλικά. Ευτυχώς που είναι δίδυμα και δεν διπλοπληρώνουμε.

Κάποια στιγμή έρχεται και η ώρα που τα παιδιά κοιμούνται.

Τότε, θα κάτσουμε κι εμείς, επιτέλους στον καναπέ να δούμε τις βραδινές ειδήσεις, εκτός κι αν έχει κανέναν αγώνα οπότε ο καθένας στην τηλεόρασή του. Εγώ στον καναπέ με την πίτσα που παράγγειλα και η γυναίκα μου στην κρεβατοκάμαρα με το γιαουρτάκι «Μοσχαρίτσα». Το τρώει και η παρουσιάστρια του διαγωνισμού ταλέντων γι’ αυτό είναι ξανθιά, όμορφη, λεπτή και γαλανομάτα.

Βέβαια η γυναίκα μου είναι πιο όμορφη αλλά δε με πιστεύει που της το λέω.

Αν πάλι δεν έχει αγώνα, βλέπουμε κάποια εκπομπή μαγειρικής. Τον Άκη, τον Άρη, το Λευτέρη, τη Λίτσα, τη Μαρία, τη Τζένη. Χορταίνει το μάτι μας κι έχουμε να συζητάμε και κάτι με τους άλλους γονείς το πρωί που πάμε τα παιδιά στο σχολείο και περιμένουμε απ΄έξω, προσευχόμενοι, μέχρι τα φυντάνια μας να μπουν στις τάξεις.

Άντε μετά να πάμε στις δουλειές μας. Εγώ να ανοίξω το μαγαζί, η γυναίκα μου να πάει στην εταιρεία της. Εγώ να παρακαλάω να μπει κανένας πελάτης, εκείνη να της δώσει το αφεντικό κανένα μηνιάτικο από τα 10 που της χρωστάει.

Αλλά, δε βαριέσαι! Τι να κάνουμε; Έτσι είναι η ζωή. Υπάρχουν και χειρότερα. Και δόξα τω Θεώ να λέμε. Εντάξει, υπάρχουν και καλύτερα, αλλά τα καλύτερα είναι για τους λίγους. Αυτοί, κρίση ξεκρίση θα είναι πάντα καλύτερα. Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι ίσοι.

Να μην ξεχάσω να πάρω και το περιοδικό «Αποχαζεύω», να το δούμε το βράδυ. Η Φαίη, λέει, φόρεσε καινούργιο μαγιό κι ο Βαρουφάκης, δεν ξέρω τι κάνει στις διαπραγματεύσεις πάντως στο ντύσιμο είναι πρότυπο.

Γιατί ο Τσίπρας που ξεπέρασε ακόμα και τον Ομπάμα σε γοητεία; Άσε που θέλω να πάω και το αμάξι για πλύσιμο και να του πω του κυρ Λευτέρη ότι ο Πακιστανός που μας το έπλυνε τις προάλλες, μισές δουλειές έκανε. Τσάμπα το ευρώ που του άφησα για μπουρμπουάρ. Αλλά τι περιμένεις; Είχαν και στη χώρα τους αυτοκίνητα;

[Γιατί ρε; Εσύ στο κατσικοχώρι που γεννήθηκες είχες;]

Ωχ! Ποιος μίλησε;

[Η συνείδησή σου ρε κόπανε. Ότι απέμεινε, δηλαδή, από δαύτη.]

Αυτό μας έλλειπε τώρα, να αρχίσω να ακούω και φωνές. Δεν πάω καλά, πρέπει να πάρω τηλέφωνο τον Χαλίλ. Μέγα μέντιουμ και εξαίρετος παραψυχολόγος. Τώρα κιόλας θα τον πάρω, αλλιώς θα τρελαθώ τελείως!

ΠΗΓΗ! pandiera.gr

Γράφει ο Στωικός

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές –βράδυ της Τρίτης 16/6– οι δίαυλοι επικοινωνίας της κυβέρνησης και των δανειστών είχαν διακοπεί .

Την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, όπου, και μετά την ενημέρωση της από τον πρωθυπουργό, επιβεβαιώθηκαν οι διαφορές που χωρίζουν τις δύο πλευρές για την επίτευξη συμφωνίας. Προηγουμένως, ο Α. Τσίπρας είχε ενημερώσει για τις εξελίξεις διαδοχικά τους Στ. Θεοδωράκη, Φ. Γεννηματά και Ντ. Μπακογιάννη. Τα αποκαλούμενα κόμματα του μνημονίου (ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ), όλο αυτό το διάστημα εντείνουν τις πιέσεις τους για την υπογραφή συμφωνίας με τους δανειστές, ενώ θέτουν μετ΄ επιτάσεως το θέμα της διασφάλισης της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι οργανώσεις και οι θεσμοί της αστικής τάξης (ΣΕΒ, ΣΕΤΕ, Ελληνοαμερικάνικο Επιμελητήριο), ενώ η ΕΣΕΕ, η οποία θίγεται άμεσα από τα μέτρα που προτείνουν οι δανειστές, κρατά μια επαμφοτερίζουσα στάση.

Από την πλευρά της ΕΕ και του ΔΝΤ, αλλά και άμεσα των αμερικάνων, εντείνονται οι πιέσεις προς την ελληνική πλευρά για την υπογραφή συμφωνίας. Οι δηλώσεις των ευρωπαίων αξιωματούχων, όταν αναφέρονται στη χώρα μας, κάθε άλλο παρά κομψές μπορούν να χαρακτηριστούν. Όμως, το πράγμα ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, όταν περνάμε στο χώρο των διαρροών που κάνουν οι ίδιοι οι πολιτικοί παράγοντες προς τον Τύπο, ο οποίος κυριολεκτικά λειτουργεί σαν ο Δούρειος Ίππος του ευρωπαϊκού και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Τις τελευταίες ημέρες βλέπουν το φως τρομολαγνικά σενάρια, για το τι θα συμβεί, αν τελικά η ελληνική πλευρά δεν συναινέσει και δεν υπογράψει τη συμφωνία που προτείνουν οι δανειστές.

Η γερμανική εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung» στην ηλεκτρονική της έκδοση την Τρίτη 16/6, επικαλούμενη ευρωπαϊκές πηγές, αποκαλύπτει σχέδιο το οποίο θα ενεργοποιηθεί, αν στη σύνοδο του Γιούρογκρουπ την Πέμπτη 18/6 δεν επιτευχθεί συμφωνία. Σύμφωνα με αυτό, θα πραγματοποιηθεί σύγκλιση της συνόδου κορυφής την επόμενη ακριβώς ημέρα, η οποία θα συζητήσει την ενεργοποίηση μέτρων που θα αποσκοπούν στον έλεγχο της κίνησης κεφαλαίων, το κλείσιμο των ελληνικών τραπεζών για ορισμένες ημέρες, τον περιορισμό των αναλήψεων κλπ. Αν όλα αυτά δεν αποδειχτούν αρκετά για να καμφθεί η αντίσταση της ελληνικής πλευράς, το επόμενο βήμα θα είναι η πλήρης διακοπή της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, γεγονός που θα οδηγήσει σε πιστωτική ασφυξία και κατάρρευση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Είναι προφανές, ότι τέτοιου είδους δημοσιεύματα, αποσκοπούν στην πρόκληση πανικού στον ελληνικό λαό μέσα από τη δημιουργία κλίματος γενικευμένης ανασφάλειας και αβεβαιότητας.

Προς το παρόν, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον ψυχολογικό πόλεμο που επιχειρεί να προκαλέσει μαζική υστερία στον πληθυσμό της χώρας, για το τι τραγικά θα του συμβούν, αν ενεργοποιηθεί το σενάριο του Grexit. Μπορούμε όμως να το θεωρούμε σίγουρο, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ, σεβόμενες τον ιμπεριαλιστικό τους χαρακτήρα, δεν θα περιοριστούν μόνο στις ασκήσεις ψυχολογικού πολέμου. Ο οικονομικός αποκλεισμός και η επιβολή κυρώσεων, αποτελούν προσφιλή μέσα για να συνετίσουν χώρες, που στον ένα ή τον άλλο βαθμό αμφισβητούν την ιμπεριαλιστική ηγεμονία.

Δεν θα διακινδυνεύσουμε να εικάσουμε τι θα συμβεί τις επόμενες ημέρες, αν και πιστεύουμε ότι οι όποιες ριζοσπαστικές διαθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν ορισμένα αξεπέραστα όρια. Η πιο προωθημένη πρόταση που εκφράζει το Αριστερό Ρεύμα, ζητά την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα με παράλληλη υλοποίηση ενός προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας μέσα από την εθνικοποίηση του πιστωτικού συστήματος και άλλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας. Το ερώτημα βέβαια είναι, αν οι πολιτικές αυτές μπορούν να υλοποιηθούν μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί αν πιστεύουν κάτι τέτοιο, τότε το Αριστερό Ρεύμα, διακατέχεται από τις ίδιες αυταπάτες που είχε και η ηγετική του ομάδα, η οποία διακήρυττε προεκλογικά ότι είναι δυνατό να μπει τέλος στο καθεστώς των μνημονίων και της λιτότητας και παράλληλα η Ελλάδα να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ.

Το βέβαιο είναι ότι η πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, είτε αυτή αφορά την κυρίαρχη ομάδα υπό τον Αλ. Τσίπρα, είτε αυτή που προβάλει το Αριστερό Ρεύμα, βρίσκεται μακριά από τα λαϊκά συμφέροντα, καθώς δεν αμφισβητούν τόσο το καθεστώς της πολιτικό – στρατιωτικό – οικονομικής εξάρτησης της χώρας από το δυτικό ιμπεριαλισμό, όσο και την κυρίαρχη θέση του μονοπωλιακού κεφαλαίου στην ελληνική οικονομία.

Χωρίς το σπάσιμο του καθεστώτος της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, και την προώθηση ριζοσπαστικών αλλαγών στην οικονομία και την κοινωνία που θα αμφισβητούν την εξουσία του μονοπωλιακού κεφαλαίου, δεν μπορούμε να συζητάμε στα σοβαρά για την εφαρμογή φιλολαϊκού προγράμματος. Είναι σαν να κοροϊδεύουμε το λαό, λέγοντας του, ότι μέσα στην καπιταλιστική κόλαση, μπορούμε να φτιάξουμε σοσιαλιστικούς παράδεισους.

Το νέο μοίρασμα των αγορών

Και κάτι τελευταίο.

Μετά τα δραματικά γεγονότα του 1990, και ενώ ο Τύπος σε όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, πανηγύριζε για τον θρίαμβο της “δημοκρατίας” κατά του “κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού” και χαιρέτιζε τη νέα εποχή ευημερίας που άνοιγε για την ανθρωπότητα, ΗΠΑ και Γερμανία, μοίραζαν μεταξύ τους τα εδάφη των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και τις νέες αγορές.

Αν και στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τη μοιρασιά αυτή ανάμεσα στις δύο ιμπεριαλιστικές χώρες, ως σήμερα δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η εμπειρία των γεγονότων είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Η Γερμανία έθεσε υπό τον έλεγχο της τις οικονομίες των νέων χωρών, ενώ οι ΗΠΑ κράτησαν για τον εαυτό τους τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο. Έτσι μπορεί να εξηγηθεί, γιατί χώρες, όπως η Πολωνία, η Τσεχία και η Ουγγαρία (οι οποίες βρίσκονται υπό τον άμεσο οικονομικό έλεγχο της Γερμανίας) τάχθηκαν ανεπιφύλακτα με τις θέσεις των ΗΠΑ στη κρίση που ξέσπασε το 2003 μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ με αφορμή την εισβολή των αμερικάνων στο Ιράκ,.

Η ίδια ακριβώς μοιρασιά έχει γίνει και στην περίπτωση της Ελλάδας. Η χώρα μας ελέγχεται οικονομικά από τη Γερμανία και πολιτικά στρατιωτικά από τις ΗΠΑ. Αυτός είναι και ο λόγος που στην κρίση στα Ίμια το 1996, η ΕΕ σιώπησε προκλητικά, ενώ η λύση δόθηκε μετά από αμερικάνικη παρέμβαση.

Το μοίρασμα των εδαφών και των αγορών των πρώην σοσιαλιστικών χωρών, βρίσκεται σε εξέλιξη ακόμα και σήμερα. Σχεδόν το σύνολο των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, αποδέχθηκε το νέο καθεστώς. Αφού πρώτα διέσπασαν τη Γιουγκοσλαβία, στη συνέχεια Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι από κοινού ισοπέδωσαν την Σερβία, στον πόλεμο της ντροπής το 1999.

Μεγάλη σύγκρουση βρίσκεται σε εξέλιξη στα εδάφη των πρώην σοσιαλιστικών χωρών της Ασίας, όπου ΗΠΑ και ΕΕ επιχειρούν να αρπάξουν από την επιρροή της Ρωσίας κράτη τα οποία βρίσκονται υπό τον έλεγχο της τελευταίας. Το ίδιο σκηνικό είδαμε να εξελίσσεται και στην Ουκρανία, με το υποκινούμενο από τις ΗΠΑ και την ΕΕ πραξικόπημα κατά του προέδρου Γιανουκόβιτς.

Το μοίρασμα και το ξαναμοίρασμα των αγορών και ο έλεγχος των εδαφών από μία χούφτα ιμπεριαλιστικές χώρες, γίνεται μπροστά στα μάτια μας με τη χρήση της πιο ωμής και απροκάλυπτης βίας, με τη δολοφονία εκατοντάδων χιλιάδων και εκατομμυρίων ανθρώπων και την καταστροφή ολόκληρων χωρών, όπως στην περίπτωση του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης και της Γιουγκοσλαβίας.

Αυτό ας το έχουν υπόψη τους στο ΣΥΡΙΖΑ, όσοι πιστεύουν(;) ότι αρκεί να παίξουν το χαρτί της «ισχυρής διαπραγμάτευσης» και να εξαναγκάσουν τους ιμπεριαλιστές σε ένα «έντιμο συμβιβασμό».
Και αυτό δεν το λέμε για να τους τρομάξουμε και να σπεύσουν άρον – άρον να υπογράψουν όποια συμφωνία τους σερβίρουν.

Το επισημαίνουμε για να γίνει ευρύτερα κατανοητό, ότι το σπάσιμο των δεσμών της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης που ταλανίζει τη χώρα από το 1828 ακόμα, όταν και τυπικά έγινε ανεξάρτητο κράτος, δεν περνάει μέσα από τα Brusells Grup και τις διαβουλεύσεις με τα τσακάλια του ιμπεριαλισμού. Ο δρόμος για την προκοπή του λαού μας, περνάει αναγκαστικά μέσα από την αμφισβήτηση της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, την αντιιμπεριαλιστική πάλη και την προώθηση ενός προγράμματος αντιμονοπωλιακών δημοκρατικών αλλαγών, των αναγκαίων δηλαδή βημάτων που θα μας οδηγήσουν στο σοσιαλισμό.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Σε κλίμα πολεμικής αντιπαράθεσης θα συνεδριάσει σήμερα η ευρωομάδα των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, καθώς έχουν ενταθεί στο έπακρο οι πιέσεις των Ευρωπαίων δανειστών προκειμένου να υποταχθεί ο Ελληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στους κοινωνικά ανελέητους γερμανικούς όρους. Ποτέ στη δεκατετράχρονη ιστορία της η ευρωομάδα, το Eurogroup, δεν είχε συνεδριάσει μέσα σε τόσο εχθρικό κλίμα εναντίον ενός κράτους-μέλους. «Θέλουν να ταπεινώσουν τους Ελληνες» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. «Φαίνεται ότι το πιθανότερο είναι πως θέλουν να δοθεί με σαφήνεια το μήνυμα τόσο στον ελληνικό λαό όσο όμως και στους άλλους λαούς της Ευρώπης ότι η λαϊκή επιλογή δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός και συνέχισε: «Και ότι νόμος και αξία κυρίαρχη στη σύγχρονη Ευρώπη δεν είναι η δημοκρατία, αλλά ένας σκληρός και κοινωνικά άδικος νεοφιλελεύθερος οικονομισμός. Εχουμε άραγε εδώ ενδείξεις ειλικρινούς διάθεσης εξεύρεσης λύσης;» αναρωτήθηκε ο πρωθυπουργός. Απάντησε ο ίδιος: «Το πιθανότερο είναι ότι μάλλον πρόκειται για μια επίδειξη πυγμής, που σκοπεύει να σκοτώσει εν τη γενέσει της οποιαδήποτε προσπάθεια για τερματισμό της λιτότητας». Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης της Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολύ πιο σκληρός στην κρίση του για τη στάση των δανειστών: «"Οι θεσμοί" ζητάνε από τη χώρα μας γη και ύδωρ, πλήρη υποταγή. Ζητάνε λεηλασία. Η κυβέρνηση έχει κάνει σαφές σε όλους τους τόνους ότι η Ελλάδα δεν είναι προτεκτοράτο, ούτε Μπανανία, ούτε είναι διαθέσιμη να προσυπογράψει την εξόντωση του ελληνικού λαού. Αυτό είναι πέρα για πέρα σαφές» διακήρυξε και τόνισε:

«Εμείς κινούμαστε στη βάση πλαισίου για μια συμφωνία η οποία θα είναι συμβατή, απολύτως συμβατή, με το πρόγραμμά μας». Σχεδόν το ίδιο σκληρός όμως ήταν και ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος αφού συναντήθηκε κατόπιν αιτήματός του με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, μετά το τέλος της συνάντησής τους, είπε μεταξύ άλλων και τα εξής, σε δήλωση που έκανε: «Οι πολίτες δεν μπορούν να βλέπουν ως απλοί θεατές τον διασυρμό της δημοκρατίας και την ταπείνωση της κοινωνίας από τους διεθνείς μηχανισμούς, που θέλουν την Ελλάδα κερδοσκοπικό εμπόρευμα... Οι αξιώσεις που προβάλλουν οι δανειστές παραβιάζουν τη διεθνή νομιμότητα και το ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο, που ρητά ορίζουν ότι τα υπέρμετρα επαχθή και εξοντωτικά μέτρα είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όταν εξαθλιώνουν την αξιοπρεπή διαβίωση κοινωνικών ομάδων και λαών». Εντυπωσιακή ήταν και η κατάληξη της δήλωσης του Νίκου Κωνσταντόπουλου.

«Η χρεοκρατία δεν είναι δημοκρατία. Η δεσποτεία των μηχανισμών της τεχνοκρατίας δεν είναι πάνω από τη συνταγματική λαϊκή κυριαρχία» υπογράμμισε, καταλήγοντας ως εξής: «Ο επικοινωνιακός συρφετός που σκηνοθετεί κινδυνολογίες και παραλυτικά αδιέξοδα θέλει να λειτουργεί ως εξωθεσμική εξουσία που περιφρονεί τη δημοκρατική κυβερνητική αυτονομία και κυριαρχία μιας χώρας - μέλους της ΕΕ». Εξω φρενών εναντίον της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν - Κλοντ Γιούνκερ, αφού απέτυχε να πείσει τον Ελληνα πρωθυπουργό με τις γαλιφιές και τις αγκαλίτσες. «Δεν με ενδιαφέρει η ελληνική κυβέρνηση, αλλά ο ελληνικός λαός» δήλωσε υποκριτικά προχθές το βράδυ, προσθέτοντας: «Δεν έχω καμία επαφή με την ελληνική κυβέρνηση από την Κυριακή. Αποφάσισα να σταματήσω τις διαπραγματεύσεις, γιατί οι ελληνικές θέσεις δεν οδηγούν πουθενά».

Εξαλλος εναντίον της κυβέρνησης και προσωπικά εναντίον του πρωθυπουργού ήταν και ο σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου Μ. Σουλτς, ο οποίος ονειρεύεται να γίνει καγκελάριος. «Είμαι εκνευρισμένος από τα παιχνιδάκια της κυβέρνησης Τσίπρα» δήλωσε πομπωδώς, λες και τον ρώτησε κανένας. «Αν ο Τσίπρας δεν συμφωνήσει σε αυτή τη δίκαιη προσφορά των δανειστών, αμαρτάνει έναντι του λαού του και θέτει σε κίνδυνο ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν ενεργεί έτσι ένας υπεύθυνος πολιτικός άνδρας» πρόσθεσε. Οποιος Ευρωπαίος ηγέτης δηλαδή δεν υποκύπτει στους όρους που επιβάλλει στη χώρα του το Δ' Ράιχ της Γερμανίας, αφενός κάνει «παιχνιδάκια» και αφετέρου «δεν είναι υπεύθυνος πολιτικός άνδρας»! Δεν αλλάζουν με τίποτα οι Γερμανοί. Δεν αλλάζει και αυτός ο πολιτικός σαλτιμπάγκος, ο Γιούνκερ, ο οποίος αφού επέδωσε στον πρωθυπουργό τη λίστα με τις απαιτήσεις των δανειστών, στη συνέχεια του είπε ότι ο ίδιος... δεν συμφωνεί με την αύξηση του ΦΠΑ στο ηλεκτρικό και στο νερό και στα φάρμακα!

*Πηγή: ethnos.gr