Ένα νέο … «μείγμα οικονομικής πολιτικής» ζητά το «ψήφισμα στήριξης στους Έλληνες εργαζόμενους» του συνεδρίου της γραφειοκρατικής και ευρωλάγνας Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, μετά προφανώς από παραίνεση της ΓΣΕΕ η οποία είναι μέλος της.

Όπως μας ενημέρωσε η ΓΣΕΕ, «η ΣΕΣ στο δισέλιδο ψήφισμά της απαιτεί από την Ελληνική κυβέρνηση και τους θεσμούς να εφαρμόσουν στην Ελλάδα ένα νέο μείγμα οικονομικής πολιτικής, που θα ανατρέπει τις οικονομικά και κοινωνικά καταστροφικές απαιτήσεις των μνημονίων, ενώ δεσμεύεται μαζί με τις οργανώσεις μέλη της, να ασκήσει τη μέγιστη δυνατή πίεση για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου».

Ως βασικός στόχος αυτής της δέσμευσης της ΣΕΣ είναι η «απαίτηση αποκατάστασης της δέουσας συνδικαλιστικής εκπροσώπησης στις δομές του κοινωνικού διαλόγου (Ευρωπαϊκή ΟΚΕ και άλλοι θεσμοί κοινωνικού διαλόγου)»!

Τόσο η ΣΕΣ όσο και η ΓΣΕΕ δεν αμφισβητούν ούτε κατ’ ελάχιστο την αντεργατική γραμμή των μνημονίων, ούτε φυσικά την ανάγκη αποπληρωμής του ληστρικού χρέους σε ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ. Το «διαφορετικό μείγμα πολιτικής» αφορά τη «στήριξη των επενδύσεων» και όχι την ανατροπή βέβαια του προγράμματος λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, της διάλυσης του ασφαλιστικού και την αμφισβήτηση της φυλακής του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο, κανένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής δεν μπορεί να υπάρξει εντός των σημερινών αστικών πλαισίων και αυτό αποδείχτηκε περίτρανα από την οδυνηρή ήττα της γραμμής ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρα που κατέληξε στο τρίτο και σκληρότερο μνημόνιο.

Για αυτό το μάχιμο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, δεν έχει ανάγκη από την «αλληλεγγύη» των γραφειοκρατών της ΣΕΣ, οι οποίοι αυτό που έχουν μάθει είναι οι διαλογισμοί με τους Γιουνκέρ και Σία σε χλιδάτους συνεδριακούς χώρους πολυτελών ξενοδοχείων της Ευρώπης κι όχι βέβαια ο ανυποχώρητος ταξικός αγώνας για τα εργατικά δικαιώματα στους χώρους δουλειάς.

ΔΣ

πηγη: pandiera.gr

ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΓΑΛΛΟΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΜΕΤΡΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ... ΟΛΙΓΑΡΧΩΝ!

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*

Ένα από τα ελάχιστα σημεία των προγραμματικών δηλώσεων του Αλέξη Τσίπρα που προκάλεσε χειροκροτήματα των κυβερνητικών βουλευτών ήταν η αναφορά του στις τράπεζες. Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε την επικείμενη ανακεφαλαιοποίηση- την οποία θα φορτωθεί και πάλι ο ελληνικός λαός, μέσω της αύξησης του χρέους- ως τελευταία ευκαιρία διάσωσης του τραπεζικού συστήματος. Για να προλάβει τη δικαιολογημένη δυσφορία των φορολογουμένων, υποσχέθηκε ότι αυτή τη φορά, όποιες τράπεζες χρειαστούν ανακεφαλαιοποίηση με χρήματα του δημοσίου, θα έχουν το αντίστοιχο management.

Οι κυβερνητικοί βουλευτές ενθουσιάστηκαν, πιστεύοντας, ενδεχομένως, ότι αυτό ισοδυναμεί με έλεγχο της κυβέρνησης, του δημοσίου, της κοινωνίας πάνω στις εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσες τράπεζες. Το μόνο που αποδεικνύει αυτή η ελαφρότητα, είναι ότι οι περισσότεροι εξ αυτών δεν έχουν καν διαβάσει το τρίτο Μνημόνιο, που με συνοπτικές διαδικασίες ψήφισαν. Γιατί αυτό που δρομολογεί, με άτεγκτη ακρίβεια, το Μνημόνιο είναι μια ανακεφαλαιοποίηση- «εξυγίανση» που θα παραδώσει τον έλεγχο των ελληνικών τραπεζών στο ευρωπαϊκό (κυρίως γαλλογερμανικό) χρηματιστικό κεφάλαιο. Δεδομένου δε ότι οι τράπεζες ελέγχουν τη ροή του χρήματος και των δανείων, ο έλεγχός τους από τους «εταίρους» σημαίνει ότι θα μπορέσουν να βάλουν στο χέρι σειρά στρατηγικής σημασίας ελληνικών επιχειρήσεων που εξαρτώνται άμεσα από τα τραπεζικά δάνεια για την επιβίωσή τους.

Υπερβολές; Κρίνετε μόνοι σας. Ιδού τι αναφέρει επί λέξει το τρίτο Μνημόνιο, στην ενότητα 3 περί «Διασφάλισης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας»:

-«Η ανεξαρτησία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) θα είναι πλήρως σεβαστή, ενώ θα ενισχυθεί η δομή της διακυβέρνησής του με σκοπό την πρόληψη προληπτικών παρεμβάσεων». Δηλαδή, η κυβέρνηση δεν θα έχει την παραμικρή δυνατότητα ελέγχου στο βασικό θεσμό που θα υλοποιήσει την ανακεφαλαιοποίηση. Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα:

-«Έως τα μέσα Οκτωβρίου 2015, ο νόμος περί ΤΧΣ θα τροποποιηθεί έτσι ώστε (μεταξύ άλλων)... να συσταθεί επιτροπή επιλογής (των μελών του Δ.Σ. του ΤΧΣ) αποτελούμενη από έξι ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, εκ των οποίων τρεις θα διοριστούν από θεσμικά όργανα της Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένου του προέδρου, η ψήφος του οποίου θα υπερισχύει σε περίπτωση ισοψηφίας». Δηλαδή, με απλά ελληνικά, οι Γαλλογερμανοί θα ελέγχουν απολύτως το «ελληνικό ΤΧΣ» και μέσω αυτού τις διοικήσεις και το management των τραπεζών.

-«Η κυβέρνηση δεν θα παρεμβαίνει στη διαχείριση, τη λήψη αποφάσεων και τις εμπορικές πράξεις των τραπεζών, που θα συνεχίσουν να λειτουργούν βάσει των αρχών της αγοράς». Ξεχάστε, δηλαδή, κάθε σκέψη για Σεισάχθεια υπέρ των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, παροχή ρευστότητας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και πάει λέγοντας. Νόμος είναι το κέρδος των ξένων «επενδυτών» και των Ελλήνων ολιγαρχών, που θα μετατραπούν σε ελάσσονες εταίρους τους.

-«Τα μέλη των Δ.Σ. και τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη των τραπεζών θα ορίζονται χωρίς κρατικές παρεμβάσεις... Έως τα τέλη Φεβρουαρίου του 2016, το ελληνικό (!) ΤΧΣ, με τη βοήθεια ανεξάρτητου διεθνούς συμβούλου, θα καθιερώσει πρόγραμμα επισκόπησης των Δ.Σ. των τραπεζών (ιδού η δέσμευση στους δανειστές, την οποία ο Αλέξης Τσίπρας εμφάνισε σαν δική του... σχεδόν αντικαπιταλιστική πρόταση!). 'Εως τα τέλη Ιουνίου του 2016, τα μέλη των Δ.Σ. μπορεί να αντικαθίστανται με τρόπο που να εξασφαλίζει ότι τα Δ.Σ. των τραπεζών περιλαμβάνουν τουλάχιστον τρεις διεθνείς εμπειρογνώμονες... Οι εμπειρογνώμονες αυτοί θα προεδρεύουν επίσης σε όλες τις επιτροπές των συμβουλίων». Με άλλα λόγια, πλήρης παράδοση της διοίκησης και του management σε εκπροσώπους του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Το συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα: Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, με ευθύνη των ολιγαρχών και των προηγούμενων κυβερνήσεων, βρίσκεται σε κατάσταση ζόμπι και δεν σώνεται, με τη σημερινή του μορφή, με την όποια ανακεφαλαιοποίηση. Δύο δρόμοι διαγράφονται μπροστά μας: είτε η πλήρης παράδοσή του στους δανειστές, με το κόστος της διάσωσης να φορτώνεται και πάλι στις πλάτες του λαού, είτε η εθνικοποίησή του, με κοινωνικό έλεγχο, ώστε να τεθεί στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών και της φιλολαϊκής, οικονομικής ανάπτυξης. Αυτός ο δεύτερος δρόμος προϋποθέτει, ωστόσο, τη ρήξη με την ευρωζώνη και την αποκατάσταση εθνικής, νομισματικής κυριαρχίας. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν αξιοθρήνητα φύλλα συκής και προφάσεις εν αμαρτίαις.

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2015

πηγη: iskra.gr

Νίκος Μπογιόπουλος

Πόσο αξίζουν οι προγραμματικές δηλώσεις της σημερινής αλλά  και κάθε κυβέρνησης από όσες έχουμε γνωρίσει σε αυτό τον τόπο;

    Αξίζουν όσο ακριβώς αξίζουν οι υποσχέσεις και οι προεκλογικές «δεσμεύσεις» των κυβερνώντων.

    Αξίζουν, δηλαδή, όσο θα άξιζε μια δεκάρα τσακιστή ή ένα τρύπιο ευρώ, αν προτιμάτε… 

       Βάζουμε δίπλα – δίπλα στον Τσίπρα του λεγόμενου «Προγράμματος της Θεσσαλονίκης», στον Τσίπρα των Προπυλαίων, στον Τσίπρα του «να είστε αισιόδοξοι και χαρούμενοι», τον σημερινό Τσίπρα. Τον Τσίπρα του τρίτου Μνημονίου.

    Ε, αυτή ακριβώς η κατ’ αντιπαράσταση… εξέταση του κ.Τσίπρα με τον κ.Τσίπρα, θα μας δώσει και την απάντηση για το πόσο αξίζουν όσα είπε χτες ο κ.Τσίπρας.

    Επιπλέον και εφόσον κάποιος είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός, αλλά και… μερακλής όσον αφορά την περιδίνησή του στο αρχιπέλαγος του «αριστερού» πολιτικού ψεύδους, μπορεί να κάνει κάτι ακόμα. 

    Να αντιπαραθέσει τα λόγια του  κ.Τσίπρα κατά την εκφώνηση των νέων προγραμματικών δηλώσεων της νέας του κυβέρνησης, με όσα είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας στην πρώτη του ομιλία ως πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης που είχε προκύψει από τις εκλογές του Γενάρη.

    Τότε, λοιπόν, τον είχαμε ακούσει να διαβεβαιώνει για την αμετάκλητη – όπως έλεγε – απόφασή του να τιμήσει στο σύνολό τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.

    «Ο λαός – είχε πει τότε ο κ.Τσίπρας - δεν αντέχει άλλη ματαίωση και απογοήτευση μετά από 5 χρόνια μνημονιακής διακυβέρνησης»…

    Το τι πραγματικά συνέβη στην συνέχεια είναι γνωστό.

    Στην ίδια εκείνη συνεδρίαση ο κ.Τσίπρας είχε πει κάτι ακόμα:      

«Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας και αυτό θα υπηρετήσουμε μέχρι τέλους», ήταν τα λόγια του πρωθυπουργού.

    Το τι συνέβη στη συνέχεια, με πρώτο και «καλύτερο» το (και αντισυνταγματικό) ξεπούλημα του δημοψηφίσματος, επίσης είναι γνωστό.

    Να, επομένως γιατί ο κύριος πρωθυπουργός,

αντί να φλυαρεί τόση ώρα όπως χτες, θα μπορούσε να περιγράψει τις προγραμματικές του κατευθύνσεις με τον πιο σύντομο - αλλά και τον πιο τίμιο - τρόπο που έγινε ποτέ. Σε μια μόνο φράση:

    «Είμαι κάθε λέξη από το Μνημόνιο αυτής της χώρας και αυτό θα υπηρετήσω μέχρι τέλους»… 

    Δεν το έκανε. Κι ούτε βέβαια αναμέναμε να το κάνει. Άλλωστε τέτοιες εκρήξεις πολιτικής εντιμότητας, από εκείνους που μιλούσαν περί «έντιμου συμβιβασμού» για να καταντήσουν να ψηφίζουν και να εφαρμόζουν Μνημόνια, θα συνιστούσαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

πηγη: enikos.gr

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΝΕΝ καταδικάζει την ποινικοποίηση του αντιρατσιστικού αγώνα συνδικαλιστών και φορέων της Σάμου, οι οποίοι σέρνονται σε δίκη, επειδή κινητοποιήθηκαν για να μην γίνει η φασιστικής και ρατσιστικής έμπνευσης αιμοδοσία «μόνο για Έλληνες» που είχε διοργανώσει τον Απρίλη του 2013 η ναζιστική και δολοφονική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, σε όλη την Ελλάδα.

Η ρατσιστική αυτή πράξη της Χ.Α. βρήκε απέναντί της δεκάδες συνδικαλιστές, συνδικαλιστικές οργανώσεις και φορείς του κινήματος της Σάμου, αλλά και σε όλη τη χώρα, σε μια προσπάθεια η αιμοδοσία να γίνει χωρίς όρους και το αίμα να είναι στην διάθεση όποιου το έχει ανάγκη.

Η αιμοδοσία είναι μια πανανθρώπινη πράξη ζωής σε όποιον και όποια την έχει ανάγκη ανεξάρτητα από έθνος, φυλή, θρησκεία, γλώσσα ή άλλες διακρίσεις. Οι υμνητές της άριας φυλής θέλησαν να την «χτυπήσουν» ώστε να μπολιάσουν με την δηλητηριασμένη σκέψη τους και τον ρατσισμό την πράξη αυτή.

Σχεδόν δύο χρόνια μετά, στις 15 Οκτώβρη του 2015 στη Σάμο δικάζονται, η τότε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Σάμου Ουρανία Μιτσάκη Αποστόλου, ο πρόεδρος του Συλλόγου εργαζομένων στο Γ.Νοσοκομείο Σάμου και πρόεδρος του Ν.Τ. Σάμου της ΑΔΕΔΥ Σταμάτης Φιλιππής και ο τότε αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ειδικευομένων γιατρών του Νοσοκομείου Σάμου Νίκος Μπαρμπατζάς

Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε την ποινικοποίηση αυτού του αγώνα. Η δίκη αυτή έχει καθαρά πολιτικά χαρακτηριστικά και αποτελεί απόπειρα ποινικοποίησης των αγώνων, νομιμοποίησης της ρατσιστικής αιμοδοσίας με εθνικά και φυλετικά κριτήρια. Παίρνει καθαρή θέση υπέρ της ναζιστικής και δολοφονικής οργάνωσης της Χ.Α. και υπέρ των πολιτικών-ιδεολογικών της πεποιθήσεων (παρ’ ότι για το σύνολο των ηγετικών της στελεχών εκκρεμούν δίκες που φτάνουν μέχρι την σύσταση δολοφονικής οργάνωσης, ενώ ταυτόχρονα πριν λίγες μέρες ο αρχηγός της ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα πριν δύο χρόνια). Και μάλιστα σε ένα χώρο, όπως ο χώρος της Υγείας, που έχει δεκάδες προβλήματα, ενώ φορείς και σωματεία δίνουν αγώνες για την ικανοποίηση των αναγκών για δημόσια και δωρεάν υγεία, πρόνοια και περίθαλψη για όλο το λαό.

Καταγγέλλουμε τη στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλων των αστικών κομμάτων που με τον τρόπο τους «χαϊδεύουν» την Χ.Α. και θρέφουν το «αυγό του φιδιού».

Η ποινικοποίηση αυτού του αγώνα ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους συνδικαλιστές. Καλούμε τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους και τα λαϊκά στρώματα σε όλη τη χώρα να απομονώσουν την φασιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.

Αλληλεγγύη στους διωκόμενους συνδικαλιστές. Να αθωωθούν.

Η αιμοδοσία είναι πράξη ζωής για όποιον την έχει ανάγκη

και πρέπει να γίνεται χωρίς όρους και προϋποθέσεις

                                                                                                  Για την ΠΕΝΕΝ

                           Ο Πρόεδρος                                                                             Ο Γεν. Γραμματέας

                           Νταλακογεώργος Αντώνης                                                  Κροκίδης Νικόλαος