Η κοσμοθεωρία του Έλληνα εδώ και 70 χρόνια, δηλαδή το χτίσιμο και η διατήρηση ενός σπιτιού έχει γίνει εφιάλτης τα μνημονιακά χρόνια, αφού το βάρος της ιδιοκατοίκησης είναι πλέον δυσβάσταχτο.

Η πολιτική της υπερφορολόγησης της ακίνητης περιουσίας των πολιτών, έχει καταστροφικές συνέπειες και για την αγοραστική δύναμη του Έλληνα, κάτι που αποτυπώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο στα στοιχεία που δημοσίευσε αυτή την εβδομάδα η Eurostat.

Σύμφωνα με την Καθημερινή, αριθμός των Ελλήνων που είναι υπερβολικά επιβαρυμένος με δαπάνες στέγασης είναι τετραπλάσιος του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Συγκεκριμένα, το 2016, στην Ελλάδα το ποσοστό των νοικοκυριών τα οποία δαπανούν περισσότερο από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για την κάλυψη αναγκών στέγασης, ανήλθε σε 40,5%, τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος δεν ξεπερνάει το 11,1%.

Η εικόνα είναι σχεδόν αμετάβλητη την τελευταία τριετία, καθώς το 2015 το αντίστοιχο ποσοστό είχε ανέλθει σε 40,9%, έναντι 11,3% του μέσου όρου της Ε.Ε. και το 2014 σε 40,7% (11,5% στην Ε.Ε.). Ως δαπάνες στέγασης λογίζονται ο φόρος ή το τέλος που συνδυάζεται με την κατοχή ακινήτου και όλα τα έξοδα για τη συντήρηση και τη διαμονή σε αυτό, όπως π.χ. θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα, ύδρευση, τηλέφωνο κτλ.

Ενδεικτικό του παραλογισμού της εφαρμοζόμενης πολιτικής γύρω από το ακίνητο, είναι ότι η αμέσως επόμενη χώρα στην Ε.Ε., με τη μεγαλύτερη δηλαδή οικονομική επιβάρυνση, είναι η Βουλγαρία, πλην όμως με ποσοστό 20,5%, δηλαδή το μισό σε σχέση με την Ελλάδα. Την τρίτη χειρότερη επίδοση σημείωσε η Γερμανία, όπου το αντίστοιχο ποσοστό του πληθυσμού ανέρχεται σε 16%, ενώ την καλύτερη εικόνα καταγράφουν η Μάλτα (μόλις 1%) και η Κύπρος με 3%.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2010, δηλαδή στην αρχή της οικονομικής κρίσης, το ποσοστό των Ελλήνων που ήταν υπέρμετρα επιβαρυμένο οικονομικά ως προς το ακίνητό του, διαμορφωνόταν σε 18,1% έναντι 10,8% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

πηγη: iskra.gr

Το συνδικαλιστικό δίδυμο της ΠΑΣΚΕ που έχει αναπτύξει μια εξόφθαλμη παράτυπη συνδικαλιστική δράση στην περιοχή της Πάτρας και του νομού Αχαΐας μέσα από την οποία με πλήθος παρανομιών αναδείχθηκαν στην ηγεσία του Ε.Κ. Πάτρας και ακολούθως εφαρμόζοντας πρακτικές οι οποίες θυμίζουν άλλες μαύρες εποχές στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα επιχείρησε με έναν άθλιο αντιπερισπασμό μέσω της δικαστικής οδού να στραφεί ενάντια στις τεκμηριωμένες καταγγελίες της ΠΕΝΕΝ η οποία αποκάλυψε με συγκλονιστικά στοιχεία την εκτεταμένη νοθεία της βούλησης και της θέλησης των εργαζομένων προκειμένου να διαμορφώσει επίπλαστους συσχετισμούς και με τον τρόπο αυτό να ελέγξει και να υποτάξει στην φιλοεργοδοτική και κυβερνητική πολιτική το ιστορικό Εργατικό Κέντρο Πάτρας.

Η μηνυτήρια αγωγή της απελθούσας Προέδρου του Ε.Κ. Πάτρας έγινε με αφορμή δεκάδες καταγγελίες της ΠΕΝΕΝ που αφορούσαν ένα πραγματικό όργιο νοθείας που είχε συντελεσθεί με ευθύνη της πρώην Προέδρου του Ε.Κ. Πάτρας και του στενού της συνεργάτη Καραγεωργόπουλου Δημήτρη (Υπεύθυνος Δημοσίων σχέσεων ΓΣΕΕ και Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων).

Η πρώην Πρόεδρος του Ε.Κ. Πάτρας με διαδοχικά εξώδικα ζητούσε επίμονα η Διοίκηση και το Προεδρείο της ΠΕΝΕΝ να ανακαλέσουν τις σχετικές καταγγελίες και για το σκοπό αυτό προσέφυγε στην δικαιοσύνη ζητώντας την δίωξη (αστική και ποινική) των στελεχών της ΠΕΝΕΝ πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα εκφοβίσουν και θα επιβάλουν τον νόμο της σιωπής για τις παράνομες και καταχρηστικές πρακτικές που ακολούθησαν προκειμένου να αναρριχηθούν στην ηγεσία του Ε.Κ. Πάτρας, αλλοιώνοντας κατάφωρα την βούληση των εργαζομένων.

Οι προσπάθειες τρομοκράτησης της ΠΕΝΕΝ μέσα από την προσφυγή σε δικαστικές διώξεις με αγωγή, όχι μόνο δεν πτόησαν την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ αλλά όπως περίτρανα αποδείχτηκε στην εκδίκαση της αγωγής στις 17/4/2018 στο μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά οι ισχυρισμοί και τα νομικά τερτίπια που επιστράτευσαν τόσο η ίδια όσο και ο βασικός μάρτυρας εναντίον της ΠΕΝΕΝ Δ. Καραγεωργόπουλος, έπεσαν στο κενό και το δικαστήριο του Πειραιά (τμήμα εργατικών διαφορών) με την υπ’ αριθμό 3136/2018 απόφασή του ανάμεσα στα άλλα απορρίπτει την αγωγή σε βάρος της ηγεσίας της ΠΕΝΕΝ σημειώνοντας τα εξής:

«Αίτια και ουσιαστικός πυρήνας του περιεχομένου των επίδικων ανακοινώσεων της πρώτης της εναγομένων απετέλεσαν πεδίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης και εφαλτήριο έκδοσης και ανάρτησης (σε έντυπη ή και σε διαδικτυακή μορφή) ανακοινώσεων μεγάλου μέρους του οικείου συνδικαλιστικού κλάδου των Ναυτεργατών…. Είχε ως αποκλειστικό όμως γνώμονα όλων την εν γένει προάσπιση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των μελών των αντίστοιχων σωματείων και όχι την απόδοση προσωπικής μομφής σε συγκεκριμένα συνδικαλιστικά στελέχη ή με πρόθεση τρώσης της τιμής και υπόληψής τους.

Τα ανωτέρω γεγονότα λοιπόν που οι εναγόμενοι ισχυρίστηκαν ως συντάκτες των ανακοινώσεων αυτών σε βάρος της ενάγουσας και των οποίων έλαβαν γνώση οι αναγνώστες των δημοσιευμάτων για τις ανωτέρω επιμέρους διαλαμβανόμενες αιτίες δεν ήταν πρόσφορα αυτά καθ’ αυτά και με τον τρόπο που διατυπώθηκαν κατά τα ανωτέρω επιμέρους διαλαμβανόμενα να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη της τελευταίας, δοθέντος πως δεν έπλητταν την ηθική της υπόσταση ως άτομο, αλλά μόνο την ιδιότητά της ως εν γένει πολιτικό και συνδικαλιστικό φορέα, ούτε οι εναγόμενοι είχαν πρόθεση να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη της ενάγουσας, αλλά να προασπίσουν τα συνδικαλιστικά συμφέροντα των συναπαρτιζόντων την πρώτη εναγομένη μελών της σωματείων.

Συνακόλουθα δεν αποδείχθηκε πως οι εναγόμενοι τέλεσαν σε βάρος της ενάγουσας την αξιόποινη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης ή ακόμη και της εξύβρισης, ούτε και ενυπάρχει εισέτι ενεργός προσβολή της ενάγουσας δυνάμενη για τον ίδιο λόγο να (όπως) υπάρχει βάσιμη δυνατότητα πιθανότητα επανάληψής της και στο μέλλον.

Με βάση τα ως άνω επί μέρους διαλαμβανόμενα, θα πρέπει και η υπό κρίση αγωγή να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία της και να καταδικαστεί η ενάγουσα στην καταβολή του συνόλου της δικαστικής δαπάνης των εναγομένων λόγω της ήττας της (άρθρα 176 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.»  

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Ο Δημήτρης Καραγεωργόπουλος (μάρτυρας στην δίκη κατά των στελεχών της ΠΕΝΕΝ) ο οποίος στην δίκη «αποκάλυψε» ότι πίσω από τον σχεδιασμό και τις εξελίξεις στο Ε.Κ.Πάτρας βρίσκεται ο υποχθόνιος ρόλος της ΠΕΝΕΝ….. ο εν λόγω συνδικαλιστής πρόσφατα καταγγέλθηκε από δεκάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις και συλλογικότητες ότι έχει εργοδοτική ιδιότητα, γεγονός για το οποίο ζητήθηκε η καθαίρεσή του από όλα τα συνδικαλιστικά αξιώματα που αυτός φέρει…    

Ο πολυπράγμων και λαλίστατος Πρόεδρος της ΕΕΕ κ. Θεόδωρος Βενιάμης ξαναχτύπησε. Αυτή την φορά ζήτησε «να κηρυχτεί επανάσταση ενάντια στους συνδικαλιστές της ΠΕΝΕΝ» (χωρίς ωστόσο να τους κατονομάσει….)!!

Σε σχετική δήλωση που δημοσιεύτηκε σε οικονομική εφημερίδα – φερέφωνο της ΕΕΕ και των εφοπλιστών ζήτησε να υπάρξει «μια επανάσταση κατά των συνδικαλιστών που εμποδίζουν την είσοδο νέων Ναυτεργατών στην «μεγάλη εμπορική ναυτιλία».

Παίρνοντας υπόψη ότι ο κ. Βενιάμης επανειλημμένα έχει εξαπολύσει ανάλογες επιθέσεις στο πρόσφατο παρελθόν στοχοποιώντας την ΠΕΝΕΝ και τον Πρόεδρό της, θεωρούμε ότι και αυτή η επίθεση είναι εναντίον αποκλειστικά της Ένωσής μας και του οφείλουμε έστω με καθυστέρηση…. μια απάντηση!

Ζήτημα πρώτο: Σε ποιους απευθύνεται και ζητάει να κηρύξουν επανάσταση εναντίον της ΠΕΝΕΝ ο Πρόεδρος της ΕΕΕ; Τον λαό, τους εργαζόμενους, τους Ναυτεργάτες, την νεολαία; Αυτοί γνωρίζουν άριστα τι εννοεί το εφοπλιστικό παρασιτικό λόμπυ περί απασχόλησης στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Γνωρίζουν άριστα ότι ο κ. Βενιάμης και οι μεγαλοσχήμονες εφοπλιστές το μοντέλο με το οποίο κάνουν το κάλεσμα για την είσοδο νέων στο επάγγελμα είναι το δόγμα της ανταγωνιστικότητας των «διεθνών κρατούντων» σε ότι αφορά τους μισθούς, τις αποδοχές, τους όρους και τις συνθήκες δουλειάς….

Ένα μοντέλο εργασιακής γαλέρας με 12 έως 14 ώρες δουλειάς καθημερινά, 7 μέρες την εβδομάδα, 30 μέρες τον μήνα, με την ΣΣΕ στο καλάθι των αχρήστων…. και με την βίαιη υποχώρηση των μισθών στα επίπεδα της σύμβασης της ITF που ισχύουν για τους αλλοδαπούς των τρίτων χωρών.

Ζήτημα δεύτερο: Ο κ. Βενιάμης και οι συν αυτώ αντιλαμβάνονται ότι οι συνθήκες εργασίας αυτές, οι μισθοί αυτοί, όχι μόνο δεν είναι ελκυστικοί, όχι μόνο δεν θα φέρουν νέους στο επάγγελμα, αλλά αποτελεί ένα επικοινωνιακό τέχνασμα των εφοπλιστών με το οποίο επιχειρούν να τσακίσουν τα θεσμοθετημένα δικαιώματα, να καταργήσουν την ΣΣΕ και από την άλλη η σχετική φιλολογία περί ανάπτυξης νέων θέσεων στην ποντοπόρο ναυτιλία πιστεύουν ότι τους προσφέρει ένα ισχυρό άλλοθι μέσα από το οποίο επιδιώκουν την κοινωνική αποδοχή….

Ζήτημα τρίτον: Ποιος είναι ο στόχος τους; Βασικά η ΠΕΝΕΝ στον χώρο της Ναυτιλίας και γενικότερα όμως το κομμάτι εκείνο του αγωνιστικού ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος που δεν υποκλίνεται, δεν συνδιαλέγεται και δεν συμβιβάζεται με τις επιλογές του μεγάλου κεφαλαίου και είναι σε διαρκή σύγκρουση με τον στραγγαλισμό των εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων που το κεφάλαιο επιδιώκει να επιβάλει και να εδραιώσει….

Ζήτημα τέταρτο: Προφανώς η στόχευση του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου δεν είναι μόνο το επικοινωνιακό χτύπημα της ΠΕΝΕΝ, η απομόνωσή της αλλά και η δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών και προϋποθέσεων ώστε αυτό εάν είναι δυνατόν να εκφραστεί με όρους κοινωνικού αυτοματισμού.

Η βάση στην οποία στηρίζεται αυτή η βρώμικη επιχείρηση σε βάρος της ΠΕΝΕΝ είναι η ύπαρξη ενός τεράστιου κοινωνικού προβλήματος, δηλαδή η ανεργία η οποία σήμερα στην χώρα μας ξεπερνάει στους νέους το 50%....

Παρά τον βομβαρδισμό, την καταιγίδα της επικοινωνιακής εφοπλιστικής προπαγάνδας, η ελληνική κοινωνία, η εργατική τάξη, η νεολαία της χώρας μας έχει επίγνωση από τις μεθόδους και τις ανέντιμες πρακτικές του εφοπλισμού, παρά τον ασφυκτικό έλεγχο που ασκούν αυτοί στα ΜΜΕ, έχουν και μπορούν να εξασφαλίσουν πρόσβαση στην πραγματική αντικειμενική ενημέρωση και η ΠΕΝΕΝ αποτελεί μια αγωνιστική έπαλξη που βάζει μπροστά και πάνω τα Ναυτεργατικά και εργατικά συμφέροντα, απαντάει πειστικά στην εφοπλιστική ψευδολογία και προπαγάνδα, στην αδίστακτη εκμετάλλευση για την ανεργία των νέων.

Η ΠΕΝΕΝ αγωνίζεται σταθερά και με συνέπεια για την ενίσχυση, την αύξηση και την πλήρη επάνδρωση όλων των ελληνικών και ελληνόκτητων πλοίων, με πλήρη δικαιώματα για όλους τους Ναυτεργάτες στην ΣΣΕ, στην κοινωνική ασφάλιση της χώρας μας, στα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα.

Κατά συνέπεια οι διακηρύξεις περί επανάστασης, τα απειλητικά μηνύματα του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου εναντίον της ΠΕΝΕΝ όχι μόνο δεν πρόκειται να θίξουν την ΠΕΝΕΝ αλλά αντίθετα θα γυρίσουν μπούμερανγκ για το εφοπλιστικό κεφάλαιο και την υπονομευτική έως προβοκατόρικη δράση τους που έχουν εγκαινιάσει εναντίον της ιστορικής ΠΕΝΕΝ και της ταξικής αγωνιστικής Διοίκησής της.

Αντίθετα υπογραμμίζουμε, οι εφοπλιστές να μην θεωρούν τα προνόμια και τον πλούτο που απέκτησαν και ο οποίος στηρίχθηκε στον ιδρώτα, την εκμετάλλευση και τις ανείπωτες θυσίες των Ναυτεργατών (ελλήνων και αλλοδαπών) ότι θα είναι στο διηνεκές εξασφαλισμένα.

Ο εφησυχασμός του εφοπλιστικού κεφαλαίου για την διατήρηση των προνομίων τους που είναι αποτέλεσμα των σχέσεων διαπλοκής με το σημερινό πολιτικό σύστημα αλλά και του δυσμενέστατου πολιτικού και συνδικαλιστικού συσχετισμού δυνάμεων, δημιουργεί στις τάξεις τους την πεποίθηση ότι αυτός θα διατηρηθεί και θα παραμείνει ανέπαφος και στο μέλλον….

Έχουν την ψευδαίσθηση ότι το εκμεταλλευτικό σύστημα που διαμορφώνει συνθήκες για το 80% της κοινωνίας να είναι κοντά ή και να υπερβαίνει τα όρια της φτώχειας, θα παραμείνει αιώνια αλώβητο και ακλόνητο….

Αγνοούν ή το πιθανότερο θεωρούν ξεπερασμένους, αναχρονιστικούς τους όρους της ταξικής πάλης που αναπτύσσεται σε μια ταξική ανταγωνιστική κοινωνία και η οποία έχει προφανώς σκαμπανεβάσματα (υποχώρηση – σταθεροποίηση – ανάπτυξη και κλιμάκωση). Αυτή η πάλη ήταν και παραμένει η κινητήρια δύναμη της κοινωνικής εξέλιξης και προόδου.

Όσο και αν θέλουν να την διαγράψουν αργά ή γρήγορα θα έλθουν αντιμέτωποι με την αδυσώπητη πραγματικότητα που παράγει το σημερινό εκμεταλλευτικό σύστημα στο οποίο οι ίδιοι φέρονται ως κυρίαρχοι…..

Όσοι ονειρεύονται στον ύπνο τους και στην φαντασία τους αντεργατικά, αντιδραστικά πραξικοπήματα και δράσεις εναντίον του πιο πρωτοπόρου τμήματος του Ναυτεργατικού κινήματος, όχι μόνο εθελοτυφλούν αλλά είναι παντελώς εκτός ελληνικής πραγματικότητας και προφανώς αγνοούν την ιστορία, την διαδρομή και κυρίως την δυναμική του εργατικού κινήματος…..    

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Το πρώτο πλοίο, που ταξιδεύει με καύσιμο το υδρογόνο, πραγματοποιεί ένα μεγάλο ταξίδι διάρκειας 6 ετών ανά τον κόσμο.
Η πρωτοποριακή, αυτή, αποστολή έχει ονομαστεί «Energy Observer» (μεταφ. «Ενεργειακός Παρατηρητής»), από το δεύτερο χρόνο υποστηρίζεται από την ιαπωνική Toyota και στο πλαίσιο του ταξιδιού του κατέπλευσε, την Παρασκευή 6/7, στη Βενετία.
Το σημαντικό πείραμα, που στοχεύει στην διάδοση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, υλοποιείται σε ένα παλιό ιστιοφόρο, τύπου καταμαράν, κατασκευής 1983, στον Καναδά.
Αρχικά είχε μήκος 24,38 μέτρα αλλά μετά από τέσσερις επιμηκύνσεις έχει μήκος 30,5 μέτρα, πλάτος 12,80 μέτρα και αναπτύσσει ταχύτητα 8-10 κόμβων.

Μετά από εκτεταμένες μετασκευές, που έγιναν στη Γκρενόμπλ της Γαλλίας, το σκάφος έχει γίνει το πρώτο στον κόσμο, που παράγει με αυτόνομα μέσα το καύσιμό του (υδρογόνο), με τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και χωρίς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου.
Συγκεκριμένα, για τη διαδικασία παραγωγής του υδρογόνου χρησιμοποιείται ένα μείγμα ηλιακής, αιολικής και κυματοειδούς ενέργειας. Με αυτή την ενέργεια, ένας ηλεκτρολύτης διαχωρίζει το νερό σε υδρογόνο και οξυγόνο. Ακολούθως, το υδρογόνο συμπιέζεται στα 350- 700 bar και αποθηκεύεται σε 8 δεξαμενές ενέργειας κατασκευασμένες από αλουμίνιο και ίνες άνθρακα, έτοιμο για χρήση σε στοίβες όταν χρειάζεται.
Το πρόγραμμα «Energy Observer» ξεκίνησε, το 2017, το ταξίδι του από τη Γαλλία σε μια προσπάθεια να επιδείξει μεγάλα δίκτυα πράσινης ενέργειας.
Φέτος, το ταξίδι του πλοίου επικεντρώνεται στη Μεσόγειο και το 2019 θα προχωρήσει στη βόρεια Ευρώπη με στόχο να φθάσει, εγκαίρως, στο Τόκυο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2020.

@ Μήπως η εξέλιξη και η ανάπτυξη τέτοιων τεχνολογιών είναι η λύση για να σωθεί ο πλανήτης;

πηγη: pireas2day.blogspot.com