Σήμερα: 19/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

boulitt.jpg

Του Γ. Γ.

Συνήθως κάποια δημοσιεύματα ή δημοσιογραφικές πληροφορίες που κυκλοφορούν και προαναγγέλλουν «συγκλονιστικές αποκαλύψεις», στην πορεία αποδεικνύονται φωτοβολίδες ή όπως λέει και η λαϊκή ρήση «πολύ λάδι και τηγανίτα τίποτα».

Σήμερα όμως και καθώς μπαίνουμε σε μια προεκλογική περίοδο, η κατάσταση είναι πολύ ιδιαίτερη.
Τα δυο μεγάλα αστικά κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ, έχουν ελάχιστα περιθώρια για να κάνουν αντιπαράθεση, αφού ουσιαστικά κινούνται στην ίδια πολιτική τροχιά.

Το κόμμα της Κουμουνδούρου βρίσκεται σε πιο δυσμενή θέση και στην προτίμηση του εκλογικού σώματος υστερεί σημαντικά, από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. (Πλεονασμός να αναλύσουμε τους λόγους).
Αν δεχθούμε αυτή την εκτίμηση μπορεί να θεωρήσουμε βάσιμη την πληροφορία που διαρρέεται από του Μαξίμου, ότι η στρατηγική του κυβερνητικού κόμματος καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο θα εστιαστεί σε δυο μέτωπα.

Αρχικά ο ΣΥΡΙΖΑ, απευθυνόμενος στο συντηρητικό εκλογικό ακροατήριο, θα παρουσιαστεί σαν το κόμμα του «νόμου και της τάξης» έχοντας βάλει στο στόχαστρο του αναρχικές συλλογικότητες, κύρια από τον χώρο των Εξαρχείων. (Σ’ αυτό θα επανέλθουμε δημοσιεύοντας κάποιες ενδιαφέρουσες, πιστεύουμε πληροφορίες).

Κατά δεύτερο θα φέρει στην επιφάνειαμέσω δημοσιογραφικών και δικαστικών μηχανισμών που διαθέτει, κάποια σκάνδαλα στα οποία είναι αναμειγμένα στελέχη της Ν.Δ., και «καμένα» πολιτικά χαρτιά του ΠΑΣΟΚ, θέλοντας να εμπεδώσει μαζικά την άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, διαθέτει λιγότερα διεφθαρμένα στελέχη απ’ ότι τα άλλα αστικά κόμματα.
(Αλήθεια γιατί έχει λιγότερη απαξία η πράξη ενός υπουργού, ο οποίος μπορεί να μην «λαδώνεται» ο ίδιος, αλλά συνεργεί για να ληστευτεί το εισόδημα εργαζομένων και συνταξιούχων;).

Το κλίμα, σ΄ αυτή την κατεύθυνση ανέλαβαν να φτιάξουν δυο φιλοκυβερνητικές εφημερίδες. Το «Documento» και η «Νέα Σελίδα» φέρνοντας στην δημοσιότητα αποσπασματικά στοιχεία για το σκάνδαλο της Novartis.
Πιθανολογούμε ότι στην κορύφωση της προεκλογικής μάχης οι εμπλεκόμενοι νεοδημοκράτες και πασόκοι θα αποκτήσουν όνομα. (Τουλάχιστον αυτό αφήνουν να διαρρεύσει από του Μαξίμου και σε κάποιο βαθμό το έχει πει ανοιχτά και ο Πολάκης).

Και δεν εννοούμε ότι θα αναφερθούν γενικά κι αόριστα ονόματα εμπλεκομένων σ’ αυτό το τεράστιο σκάνδαλο κάτι που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα.
Αλλωστε έχει γίνει ολόκληρη συζήτηση (ανούσια φυσικά), στην βουλή, όταν γράφτηκε ότι στο σκάνδαλο εμπλέκονται δυο πρώην πρωθυπουργοί –Σαμαράς, Πικραμένος– και οκτώ πρώην υπουργοί –Γιάννης Στουρνάρας, Δημήτρης Αβραμόπουλος, Άδωνης Γεωργιάδης, Ευάγγελος Βενιζέλος, Ανδρέας Λοβέρδος, Ανδρέας Λυκουρέντζος, Μάριος Σαλμάς και Γιώργος Κουτρουμάνης.

Μιλάμε όταν θα υπάρξουν χειροπιαστά στοιχεία σε βάρος πολιτικών. Ας πούμε όταν γίνει συγκεκριμένη η πληροφορία η οποία «διακινείται από εγκυρότατες πηγές» και αναφέρει ότι εντοπίστηκε «μυστικός λογαριασμός πρώην υπουργού», σε Ελβετική τράπεζα, στον οποίον «κατέληξαν χρήματα από τον τροφοδότη λογαριασμός της Novartis», όπως έγραψε η συντηρητική εφημερίδα «Εστία».

Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στο σκάνδαλο της Novartis. Η δικογραφία που εστάλη από την εισαγγελέα διαφθοράς Ελένη Τουλουμπάκη στη Βουλή απλώς εισάγει τον πολιτικό κόσμο αλλά και την κοινή γνώμη στην ουσία του σκανδάλου, ωστόσο όπως λένε αυτοί που γνωρίζουν η υπόθεσις αυτή «έχει πολλές στροφές και θα τραβήξει».
Δεν είναι τυχαία η κατά βάσιν προσεκτική δήλωσις που έκανε την δεύτερη μέρα της διαβιβάσεως του φακέλου ο Πρόεδρος της Ν.Δ Κυριάκος Μητσοτάκης. Λέγεται ότι είχε άριστη ενημέρωση από ανώτερο διπλωματικό παράγοντα με τον οποίο συναντήθηκε σε ανύποπτη στιγμή και με άλλη αφορμή.

Δεν είναι επίσης, τυχαία η πλήρης αφωνία της Προέδρου του Κινήματος Φώφης Γενηματά μετά το «ξέσπασμα» του σκανδάλου. Το κόμμα περιορίζεται μεν σε επίσημες ανακοινώσεις στηρίξεως των πρώην υπουργών των οποίων τα ονόματα αναφέρονται στην δικογραφία, αλλά η κ. Γεννηματά τηρεί σιγήν ισχύος.

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι εις εκ των οκτώ πρώην υπουργών των οποίων το όνομα αναφέρεται στις καταθέσεις των προστατευόμενων μαρτύρων ανεχώρησε εκτάκτως αυτές τις μέρες για το εξωτερικό, προς αναζήτησιν διεθνούς νομικής εκπροσωπήσεως.
Η έκτακτη ανακοίνωσις του πρώην υπουργού συνέπεσε (αλλά δεν συνδέεται απαραιτήτως) με τις πληροφορίες πουακούγονται εντόνως τις τελευταίες μέρες στην Αθήνα, ότι το όνομα του τροφοδότου λογαριασμού της Novartis στην Ελβετία είχε ως αποτέλεσμα να εντοπιστεί μυστικός λογαριασμός πρώην υπουργού στην Ελβετία, άγνωστο αν ανήκει στους «οκτώ» ή υπάρχει και άλλος εμπλεκόμενος υπουργός μή κατανομασθείς μέχρι στιγμής!

Επειδή μάλιστα οι πληροφορίες διακινούνται με το σταγονόμετρο, δεν έχει καταστεί δυνατόν να διασταυρωθεί εάν ο μυστικός λογαριασμός πρώην υπουργού που λέγεται ότι ανακαλύφθηκε σε ελβετική τράπεζα εντοπίσθηκε μετά από αίτημα δικαστικής συνδρομής της ελληνικής δικαιοσύνης ή μετά από έρευνα του FBI.

Εφ’ όσον ισχύει η πληροφορία η οποία στην Αθήνα διακινείται από εγκυρότατες πηγές τότε η έρευνα για την Novartis  πριν καλά -καλά συσταθεί η προανακριτική επιτροπή μπαίνει σε νέες ράγες.
Ο εντοπισμός του τροφοδότου λογαριασμού της Novartis ήταν για τις δικαστικές αρχές η εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεσις για να θεμελιωθεί το ποινικό αδίκημα της δωροληψίας.
Εάν ευρέθει και λογαριασμός πρώην υπουργού στον οποίον κατέληξαν χρήματα από τον τροφοδότη λογαριασμός της Novartis, τότε το σκηνικό «παίρνει» φωτιά.

Ηδη χτες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος ανακοίνωσε ότι ο Πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας θα προτείνει στην Κ.Ο του κόμματος του την σύσταση προανακριτικής επιτροπής για όλα τα πολιτικά πρόσωπα. Πρόταση που δέχεται η ΝΔ, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα συσταθεί προανακριτική επιτροπή και για την υπόθεση της Σαουδικής Αραβίας.

Οταν δηλαδή αποκτήσει όνομα ο γιατρός ο οποίος σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της «Νέας Σελίδας», έχει κομβικό ρόλο στο σκάνδαλο της Novartis. «Πρόκειται για έναν γιατρό, σύζυγο κορυφαίου θεσμικού παράγοντα της χώρας, που τα προηγούμενα χρόνια έπαιξε σημαντικό ρόλο από τη θέση που κατείχε», υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα.

Μένει λοιπόν να δούμε αν θα υπάρξουν οι καταστάσεις που προαναγγέλλει η εφημερίδα. (Δεν είναι η πρώτη φορά. Και πριν λίγο καιρό το ίδιο έντυπο μας έγραφε ότι«προμηνύονται εξελίξεις που όμοιές της δεν θα έχει ξαναζήσει η χώρα»). 

Σήμερα πάλι η «Νέα Σελίδα» αναφερόμενη στο σκάνδαλο της Novartis.κάνει αναφορά για τις ποινικές «διώξεις δύο πολιτικών προσώπων για παθητική δωροδοκία, καθώς βρέθηκαν χρήματα στο εξωτερικό. 
Για τους υπόλοιπους τέσσερις που συμπληρώνουν την εξάδα των πολιτικών, εκκρεμεί η δικαστική συνδρομή από την Ελβετία, τη Σιγκαπούρη και άλλους φορολογικούς παραδείσους στους οποίους έχουν σταλεί τα χρήματα.
Σε όλες τις περιπτώσεις οι πολιτικοί που ερευνώνται χρησιμοποιούσαν “μπροστινούς” για να κρυφτούν. Σε κάποιες περιπτώσεις πρόκειται για πρόσωπα του στενού τους κύκλου, ενώ σε άλλες για ανθρώπους που δραστηριοποιούνταν στον τομέα της της επικοινωνίας».

Ακόμα όμως και να αποκαλυφθούν τα ονόματα, επί της ουσίας θα οφείλεται σε μια επικοινωνιακή τακτική του ΣΥΡΙΖΑ για κομματικά οφέλη και πέρα απ’ αυτό «μηδέν στο πηλήκιο».

Και αυτό δεν το ισχυριζόμαστε μόνο εμείς. Το έχει δηλώσει ο καθηγητή συνταγματικού δικαίου Κώστας Χρυσόγονος -άλλο αριβιστικό τυχοδιωκτικό στοιχείο, κι αυτός, μόνο που στο επιστημονικό του αντικείμενο είναι ενημερωμένος: «Οι πιθανότητες να βρεθούν τελικά κάποιοι πολιτικοί κατηγορούμενοι στο ακροατήριο ποινικού δικαστηρίου και πολύ περισσότερο να καταδικαστούν, στο σκάνδαλο της Novartis, είναι από χλωμή έως τελείως αδύνατη».

Οπως σημειώναμε πάντως σε περασμένη ανάρτησή μας η πιο σημαντική λοιπόν, για μας, εξέλιξη που προκύπτει, απ’ τα όσα έρχονται στην δημοσιότητα με το σκάνδαλο της Novartis, είναι το πλήγμα που δέχεται ο κοινοβουλευτικός κρετινισμός.
Γίνεται δηλαδή ολοφάνερο ότι οι εκλογικοί συσχετισμοί δεν έχουν καμιά απολύτως σημασία από κοινωνική-ταξική άποψη.

 

 

Ασχετο

ΠΗΓΗ:  vathikokkino.gr

tolios-1.jpg

Με τις εξαγγελίες Α. Τσίπρα και Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, το οικονομικό πρόβλημα με τις κοινωνικές του προεκτάσεις (μισθοί, συντάξεις, φορολογία, κοινωνικές δαπάνες, ανεργία, κά), βγήκε και πάλι στο προσκήνιο. Κύρια επιδίωξη των δύο αρχηγών (ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ), ήταν δημιουργία εντυπώσεων και καλλιέργεια προσδοκιών ότι διαθέτουν την ….«καλύτερη» οικονομική στρατηγική στη μεταμνημονιακή περίοδο. Στόχος ο εγκλωβισμός των λαϊκών στρωμάτων στις επερχόμενες εκλογές, στο «δίλημμα» Τσίπρας ή Μητσοτάκης.

Δεν υπάρχει «διέξοδος» με Λιτότητα και Επιτροπεία

Ασφαλώς σε επίπεδο «διακηρύξεων», μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ υπάρχουν σημαντικές διαφορές, όπως και σε επί μέρους θέματα. Από μια άποψη αποτελούν προϋπόθεση για να εμφανίζεται πειστική η «αντιπαλότητα» τους.! Ωστόσο συγκλίνουν στη γενικότερη «στρατηγική» της οικονομικής πολιτικής, που έχει ως βάση το νεοφιλελεύθερο μοντέλο και αποτελεί την ψυχή του νέου άτυπου Μνημονίου που σηματοδοτεί συνέχιση της Λιτότητας και Επιτροπείας. Χαρακτηριστικό ότι και οι δύο αρχηγοί, παρά τις φραστικές «κόντρες» στα ψηφισμένα μέτρα, δεσμεύονται ότι δεν θα προβούν σε «μονομερείς ενέργειες», αλλά σαν ….καλοί μαθητές θα εφαρμόσουν τις υποδείξεις των υπερεθνικών αφεντικών. Όμως έξοδος από τα Μνημόνια, χωρίς κατάργηση Λιτότητας και Επιτροπείας δεν μπορεί να υπάρξει. Θα περιοριστούμε σε τρία ζητήματα για γίνει πιο εμφανής η διαπίστωση μας.

Οι μισθοί παραμένουν στην …«κατάψυξη»

Η δραστική μείωση του κατώτατου μισθού το 2012, από 751 € σε 586 € και του «υποκατώτατου» για νέους σε 511 €, καθώς και η κατάργηση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, ήταν βασικά μέτρα ενίσχυσης της κερδοφορίας του κεφαλαίου και συρρίκνωσης των μισθών (μείωση γύρω στο 30%). Αντίστοιχες μειώσεις είχαν οι συνταξιούχοι με περικοπές συντάξεων, καθώς κι άλλα εργαζόμενα στρώματα (αγρότες, ΕΒΕ, κά) κυρίως μέσω φορολογίας. Η ανάγκη άμεσης αναπροσαρμογής του κατώτατου μισθού στα 751 € και της όλης κλίμακας μισθών, δεν αποτελεί μόνο ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά βασική προϋπόθεση τόνωσης της λαϊκής κατανάλωσης, αύξησης της παραγωγής και απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας.

Τόσο ο Α. Τσίπρας, όσο και ο Κ. Μητσοτάκης, υποσχέθηκαν αύξηση του, χωρίς ωστόσο να καταργήσουν το μνημονιακό νόμο καθορισμού του από τον υπουργό. Ωστόσο, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι θα δοθεί μικρή αύξηση, πχ 5% το 2019 και το 2020, δεν αλλάζει την εισοδηματικά κατάσταση των εργαζόμενων με χαμηλά εισοδήματα, εφ’ όσον από 1.1.20, το αφορολόγητο μειώνεται 40% (από 8.638 σε 5.637 €) με αποτέλεσμα η όποια αύξηση να «εξαερώνεται». Όμως ούτε ο Α. Τσίπρας, ούτε ο Κ. Μητσοτάκης έκαναν νύξη για αποφυγή μείωσης του αφορολόγητου, το οποίο ας σημειωθεί το 2012, ήταν 12.000 €.!

Τα κέρδη σε «άνθιση» ….η φορολογία σε μείωση

Τα τελευταία χρόνια, η συντριβή μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων, ενίσχυσε την κερδοφορία κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων. Το 2016 που υπάρχουν συγκεντρωτικά στοιχεία, σύμφωνα με το ICAP, οι 10.696 ΑΕ & ΕΠΕ εκτός χρηματοπιστωτικού τομέα, είχαν κύκλο εργασιών 117 δις (αύξηση 3,2%) και «μικτά κέρδη» 25,5 δις (αύξηση 6,13%), ενώ τα «κέρδη προ φόρων» 3,8 δις (αύξηση 72,5%). Το 2017 τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλύτερα. Σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις 135 εταιριών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο, τα καθαρά κέρδη αυξήθηκαν 21,2%. Ήδη η αναλογία κερδοφόρων και ζημιογόνων επιχειρήσεων επανήλθε στα προ κρίσης επίπεδα.!

Ωστόσο οι Α. Τσίπρας και Κ. Μητσοτάκης, στη ΔΕΘ έκαναν «πλειοδοσία παροχών» στους μεγαλοεπιχειρηματίες, με μείωση φορολογίας εταιρικών κερδών και επιδότηση εργοδοτικών εισφορών. Ο πρώτος εξήγγειλε, μείωση συντελεστή φορολογίας κερδών από 29% σε 25% (από 1.1.19) και επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέους-προσλαμβανόμενους μισθωτούς από 1.1.20 χωρίς καμιά δέσμευση (πχ. αύξηση επενδύσεων με την αύξηση κερδών ή προσλήψεις με επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών χωρίς όμως απολύσεις ήδη εργαζόμενων). Από τη μεριά του ο Κ. Μητσοτάκης εξήγγειλε μείωση εταιρικού φόρου από 29% στο 20% (!) και στα «μερίσματα» μείωση από 15% στο 5%.! Τελικά και οι δύο εξήγγειλαν σκανδαλώδεις παροχές προς την οικονομική ολιγαρχία (μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες και πολυεθνικές, κά), σε συνθήκες μάλιστα ανθοφορίας κερδών.!

Ανάπτυξη και ….«αναπτυξιολογία»

Μόνιμη επωδός του A.Τσίπρα και των κυβερνητικών στελεχών, είναι η προώθηση της «δίκαιης ανάπτυξης», η οποία βρίσκεται …. «προ των πυλών». Ωστόσο αποφεύγει να απαντήσει, πόση ανάπτυξη, με τι πόρους, με ποιους φορείς και σε όφελος τίνος; Ειδικότερα οι δημόσιες επενδύσεις (ΠΔΕ) καρκινοβατούν (γύρω στα 6 δις από 10 δις το 2010), προκειμένου να επιτευχθούν υψηλά «πρωτογενή πλεονάσματα» (στο 7μηνο 2018, αντί για δαπάνες 1.233 εκατ., υπήρξε μείωση κατά 757 εκατ.). Επίσης οι ιδιωτικές επενδύσεις κινούνται σε «βαρομετρικό χαμηλό» (α’ τρίμηνο 2018 -1,3%) παρά την αύξηση των κερδών, ενώ οι «άμεσες ξένες επενδύσεις» (ΑΞΕ) όσο τις επικαλούνται, τόσο ….αργοπορούν και όταν εμφανιστούν είναι για αρπαγή κάποιας κερδοφόρας δημόσιας επιχείρησης (ΔΕΦΑ, ΔΕΗ, αεροδρόμια, λιμάνια, κ.ά.). Τέλος ο βασικός μοχλός ζήτησης, η λαϊκή κατανάλωση, λόγω των μνημονιακών μέτρων, παρουσιάζει διαχρονικά συρρίκνωση σε σταθερές τιμές.

Η μειωμένη ζήτηση, λόγω λιτότητας και ανισοκατανομής εισοδήματος, επιδρά αρνητικά στην παραγωγή και απασχόληση. Στο τέλος 2017 το ποσοστό ανεργίας ήταν στο 21,2%. Ο αριθμός των απασχολούμενων 3.736.333 άτομα και των ανέργων 1.006.844. Το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν μισθωτοί (65,8%) και αυτοαπασχολούμενοι χωρίς προσωπικό (22,7%). Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες ήταν 16,7% και στις γυναίκες 25,6%, ενώ στους νέους κάτω των 25 ετών, 43,5%. Το ποσοστό των ανέργων που δηλώνουν ότι δεν είναι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ, ανέρχεται στο 23,4%, ενώ το ποσοστό που δηλώνουν ότι λαμβάνουν επίδομα ή βοήθημα από τον ΟΑΕΔ, μόλις στο 12%.!!

 Υπάρχει εναλλακτική;

Η συνέχιση της Λιτότητας στο 2019-2022 (μείωση συντάξεων και αφορολόγητου, περικοπές κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών, κ.ά), με στόχο πλεονάσματα πάνω από 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022 για πληρωμή των τοκοχρεολυσίων, αποτελούν βασικό εμπόδιο στην ουσιαστική ανάκαμψη της παραγωγής και μείωσης της ανεργίας. Κατά συνέπεια η δραστική μείωση του δημόσιου χρέους, παραμένει κεντρικό ζήτημα για άνοιγμα του δρόμου της ουσιαστικής εξόδου από την κρίση. Η εφαρμογή των Μνημονίων όχι μόνο δεν μείωσε αλλά αύξησε το χρέος. Το 2018, το ύψος του ήταν 186% του ΑΕΠ (ή 344 δις) σε σχέση με 127% (ή 298 δις) πριν την είσοδο στα Μνημόνια.!! Από την άλλη η Ελλάδα στο διάστημα 2009-2017, πλήρωσε για τοκοχρεολύσια 336,2 δις €, σχεδόν όσο είναι σήμερα το δημόσιο χρέος. Η μονομερής αναδιάρθρωση του, αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας με βάση το διεθνές δίκαιο (απόφαση Γ.Σ. του ΟΗΕ το Σεπτέμβρη 2015) και αποτελεί ζωτικό βήμα στην οριστική επίλυση του.

Αυτό επιβάλλει ανάπτυξη ισχυρού κινήματος αντίστασης και δημιουργία εναλλακτικού πόλου, ενός Μετώπου των Αριστερών, Αντιφιλελεύθερων και Ριζοσπαστικών δυνάμεων, για ανατροπή της Λιτότητας και της Επιτροπείας, κατάργησης των μνημονιακών νόμων, επαναθεμελίωσης των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων, ενίσχυσης της αγοραστικής δύναμης μισθών και συντάξεων, εθνικοποίηση τραπεζικού συστήματος, παραγωγική ανόρθωση της οικονομίας, δραστική μείωση ανεργίας, ανάκτηση δημοκρατικής, οικονομικής και νομισματικής κυριαρχίας, με ανοικτό τον ορίζοντα σε ριζοσπαστικές κοινωνικές αλλαγές, σε όφελος του λαού και της νέας γενιάς.

Η απόρριψη των ψευτοδιλημμάτων, Τσίπρας ή Μητσοτάκης, ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ, καθώς η αποφυγή «εγκλωβισμού» της διαμαρτυρίας, σε πολιτικά σχήματα του ευρύτερου μνημονιακού τόξου, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αποτελεσματική αγωνιστική παρέμβαση στο σήμερα, εντός και εκτός της Βουλής και κρίσιμη παρακαταθήκη, στην προοπτική συγκρότησης μιας φιλολαϊκής-δημοκρατικής κυβέρνησης, πραγματικής ανασυγκρότησης και αναγέννησης της χώρας.

 Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ Οικονομικών και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑ.Ε.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

syntaxeis-1.jpg

Το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ) καταγγέλλει το Υπουργείο Εργασίας για σκοπιμότητες και ως προς την παράλληλη ασφάλιση, επισημαίνοντας ότι όλες οι καθυστερήσεις γίνονται προκειμένου να εμφανίζει υπερπλεονάσματα ο ΕΦΚΑ.

Όπως τονίζει το ΕΝΔΙΣΥ, πάγιο αίτημα των εργαζομένων και των συνταξιούχων ήταν το δικαίωμα στην υποχρεωτική παράλληλη ασφάλιση (πέραν του ενός φορέα κύριας ασφάλισης), ώστε να υπάρξει προσαύξηση στην πρώτη κύρια σύνταξη ή να λάβει τις συντάξεις που του αναλογούν.

Το ΕΝΔΙΣΥ μαζί με τον Σύλλογο Συνταξιούχων Δικαστικών Υπαλλήλων Διοικητικών Δικαστηρίων ζήτησαν να αρθεί η αδικία με έγγραφό τους στις 11/9/2014 στον τότε υπουργό Εργασίας Ιωάννη Βρούτση. Μετέπειτα ψηφίστηκε ο νόμος 4387/2016 και ρυθμίστηκε το θέμα για τους αιτούντες από 13/5/2016 (νόμος Κατρούγκαλου) και μετά. Για τους πριν από τις 12/5/2016 δεν δόθηκε καμία λύση, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια τεράστια ανισότητα και αδικία.

Κατά το ΕΝΔΙΣΥ, το κόστος της προσαύξησης είτε της χορήγησης δεύτερης κύριας σύνταξης, είτε της προσαύξησης της πρώτης κύριας σύνταξης ανέρχεται μεσοσταθμικά στα 49 εκατ. ευρώ. Το Δίκτυο υπενθυμίζει ότι σκοπίμως δεν καταβάλλονται οι συντάξεις, ώστε η κυβέρνηση να δημιουργεί υπερπλεόνασμα στον ΕΦΚΑ.

Συνολικά βρίσκονται σε εκκρεμότητα 180.000 συντάξεις και εφάπαξ ύψους 1.581.200.000 ευρώ, συν τα 49 εκατ. ευρώ που προκύπτουν από την παράλληλη ασφάλιση, με τον χρόνο αναμονής στις εκκρεμείς επικουρικές συντάξεις να φθάνει και τα 6 χρόνια. Μάλιστα με προσωρινή σύνταξη-φιλοδώρημα ύψους 400 ευρώ για πάνω από δύο χρόνια αναγκάζονται να ζήσουν χιλιάδες ασφαλισμένοι που υπέβαλαν αίτηση συνταξιοδότησης στον ΕΦΚΑ για να πάρουν τις ψαλιδισμένες κύριες συντάξεις τους.

Ιδιαίτερα απελπιστική είναι η κατάσταση με τις ψαλιδισμένες επικουρικές συντάξεις, όπου στο ΕΤΕΑΕΠ (Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών) βρίσκονται σε εκκρεμότητα 92.000 αιτήσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, για τη μεγάλη καθυστέρηση στην έκδοση συντάξεων, εκτός από τις μηνυτήριες αναφορές που έχουν κατατεθεί κατά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εργασίας, τη διοίκηση του ΕΦΚΑ και του ΕΤΕΑΕΠ, έχει ήδη ετοιμαστεί μαζική αγωγή από ενδιαφερομένους.

Ωστόσο, το Υπουργείο Εργασίας όχι μόνο δεν απαντά επί της ουσίας στις καταγγελίες αλλά αναιρεί τις πρόσφατες δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων και του ίδιου του υφυπουργού Εργασίας Τάσου Πετρόπουλου ότι δεν θα γίνει επανυπολογισμός των συντάξεων.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Τετάρτη, 03 Οκτωβρίου 2018 06:39

Προς μετωπική ρήξη για το Brexit

papakonstantinou-1-748x498.jpg

Στην πολύωρη και επεισοδιακή συνεδρίαση του υπουργικού της συμβουλίου, που έλαβε χώρα στην εξοχική πρωθυπουργική κατοικία του Τσέκερς, στις 6 Ιουλίου, η Τερέζα Μέι ανέλαβε ένα μεγάλο πολιτικό ρίσκο: υπέβαλε ένα μεσοβέζικο σχέδιο για το Brexit, βάσει του οποίου Βρετανία και Ε.Ε. θα συνέχιζαν να συνδέονται σε μια κοινή αγορά βιομηχανικών και αγροτικών αγαθών (όχι όμως και υπηρεσιών ή κεφαλαίων).

Πέτρος Παπακωνσταντίνου 

Η αδιάλλακτη πτέρυγα των Συντηρητικών επαναστάτησε, υποστηρίζοντας ότι η Βρετανία θα υποχρεώνεται να υπακούει στους κανόνες της κοινής αγοράς που θα αποφασίζονται ερήμην της και ότι θα εμποδίζεται να συνάπτει επωφελείς συμφωνίες με εμπορικούς γίγαντες – ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία κ.ά. Ο υπουργός Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον και ο υπουργός για θέματα Brexit Ντέιβιντ Ντέιβις αποχώρησαν από την κυβέρνηση και ξεκίνησαν πολιτικό «αντάρτικο», δίνοντας ραντεβού με τη Μέι στο συνέδριο των Συντηρητικών που αρχίζει σήμερα στο Μπέρμιγχαμ.

Αν η πρωθυπουργός της Βρετανίας περίμενε κάποια κατανόηση από τους Ευρωπαίους εταίρους της μέχρι να κοπάσει η εσωκομματική μπόρα, η άτυπη Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας τη διέψευσε οικτρά. Δεν ήταν μόνο που οι «27» απέρριψαν το «Σχέδιο του Τσέκερς» χωρίς να μπουν στον κόπο να επιχειρηματολογήσουν και χωρίς να διατυπώσουν αντιπροτάσεις. Το πιο εξοργιστικό για την κ. Μέι ήταν ο επιθετικός τόνος που εισέπραξε. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ άγγιξε τα όρια της αγένειας με μια σκωπτική του ανάρτηση στο Instagram που ταίριαζε περισσότερο σε δημοσιογράφο σκανδαλοθηρικού εντύπου παρά σε πολιτικό άνδρα. Ο Εμανουέλ Μακρόν κρατήθηκε στο επίπεδο της ευπρέπειας, αλλά ήταν όλος χολή όταν τόνιζε πως όποιοι πίστευαν σε ένα Brexit χωρίς κόστος θα αποδειχθούν «ψεύτες».

Εφιαλτικό πρωί

Το επόμενο πρωί ήταν εφιαλτικό για τη Μέι, καθώς οι περισσότερες βρετανικές εφημερίδες μιλούσαν για «ταπείνωση». Αίσθηση προκάλεσε η αποκάλυψη του πολιτικού αναλυτή του BBC, Νικ Βατ, ότι «η Αγκελα Μέρκελ ακούστηκε να λέει κατ’ ιδίαν πως το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να υποφέρει λιγάκι στις διαπραγματεύσεις για το Brexit». Και μπορεί μεν παρόμοιες δηλώσεις να μην προκαλούν πλέον έκπληξη στον μεσογειακό Νότο, αλλά το μεγάλο νησί δεν έχει συνηθίσει να του μιλούν σε τέτοια γλώσσα και δεν έχει μάθει να μην απαντάει, όταν αυτό συμβαίνει. Επί της ουσίας, η κλιμάκωση της έντασης στην τελική φάση των διαπραγματεύσεων –έξι μήνες απομένουν για το Brexit– θα έπρεπε να είναι εξαρχής αναμενόμενη. Βρυξέλλες και Βερολίνο ήθελαν «να πονέσει» η Βρετανία ώστε να αναγκαστεί είτε να ακυρώσει το Brexit με ένα δεύτερο δημοψήφισμα, είτε να περιοριστεί σε ένα μόνο κατ’ όνομα Brexit, με τη διατήρηση της χώρας στην τελωνειακή ένωση και την ενιαία αγορά. Εάν αυτό δεν γίνει δυνατό, τότε το ελάχιστο που θα επιθυμούσαν ήταν μια αγρίως τιμωρητική αντίδραση των αγορών εναντίον του City και συνολικά της Βρετανίας, ώστε να αποθαρρυνθούν άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμά της.

Δεν αποκλείεται, όμως, οι ισχυροί της Ε.Ε. να έχουν υπερεκτιμήσει τις δυνάμεις τους. Παρά τις καθημερινές προφητείες για οικονομικό Αρμαγεδδώνα, η βρετανική οικονομία δεν έχει υποστεί μέχρι στιγμής κλονισμούς, ενώ στο City τα μπαρ και τα ρεστοράν φυτρώνουν σα μανιτάρια. Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το 57% των Βρετανών αποδοκίμασε τη στάση της Ε.Ε. έναντι της κυβέρνησής τους – μόνο το 16% την επικρότησε. Οι ίδιες εφημερίδες που μιλούσαν για ταπείνωση μετά το Σάλτσμπουργκ, επιδοκίμασαν την πρωθυπουργό μετά το αυστηρό διάγγελμά της, όπου ζητούσε σεβασμό για τη χώρα της και προετοίμαζε τους πολίτες για το ενδεχόμενο διαζυγίου χωρίς συμφωνία. Το κυριότερο, Βερολίνο και Βρυξέλλες είναι πιθανό να υποτιμούν το ειδικό βάρος του Λονδίνου σε έναν δυτικό κόσμο που ήδη δοκιμάζεται από μεγάλες εσωτερικές αντιθέσεις. Μια αλαζονική στάση είναι πιθανό να ενισχύσει τα αισθήματα μεγάλου μέρους των Ευρωπαίων εναντίον των Βρυξελλών, αντί να τρομοκρατήσει τους ίδιους τους Βρετανούς. Για τους Αμερικανούς, είτε υποστηρίζουν είτε καταριούνται τον Τραμπ, δεν υπάρχει ευρωπαϊκή χώρα με τόσο ισχυρούς ιστορικούς, πολιτιστικούς και συναισθηματικούς δεσμούς όσο η Βρετανία. Τέλος, αν οι Ευρωπαίοι καταφέρουν να χαντακώσουν τη Μέι και βρεθούν αντιμέτωποι με τον Τζέρεμι Κόρμπιν, μάλλον δεν θα χαρούν καθόλου για το επίτευγμά τους. Ο αριστερός ηγέτης των Εργατικών δεν εννοεί να ανατρέψει το δημοψήφισμα του 2016, αλλά να διαπραγματευθεί ένα καλύτερο διαζύγιο, ενώ οι ριζοσπαστικές θέσεις του για την οικονομία και την εξωτερική πολιτική προμηνύουν νέους, σοβαρότερους τρανταγμούς στην ευρωατλαντική συμμαχία. Ετσι, δεν πρέπει να αποκλείεται ένας συμβιβασμός της τελευταίας στιγμής με βάση το «καναδικό σενάριο»: μια χαλαρή ζώνη ελευθέρου εμπορίου, χωρίς τους περιορισμούς και τα οφέλη της τελωνειακής ένωσης ή της ενιαίας αγοράς. Στην πρόταση αυτή παραδόξως συγκλίνουν οι Βρυξέλλες και οι σκληροί οπαδοί του Brexit, αν και το μέγα πρόβλημα του ιρλανδικού συνόρου παραμένει αναπάντητο. Πάντως, μέχρι τώρα η Μέι προτιμά τη μη λύση από το καναδικό σενάριο και τα χρονικά περιθώρια εξαντλούνται.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Σελίδα 3237 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή