Ανακοίνωση της Κίνησης Κομμουνιστών – Εργατικός Αγώνας.

Ο «Γαλλικός χειμώνας της οργής», οι μαζικές δηλαδή κινητοποιήσεις των λαϊκών στρωμάτων στη Γαλλία -γνωστές με την σύντομη ονομασία «κίτρινα γιλέκα»- ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης του Μακρόν φέρνουν στο προσκήνιο δύο ζητήματα. Το πρώτο αφορά στην κρίση της λεγόμενης Ενωμένης Ευρώπης ως σημαντικό πεδίο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Το δεύτερο σχετίζεται με την απουσία οργανωμένου εργατικού κινήματος με ουσιαστική πολιτική εκπροσώπηση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση τρίζει συθέμελα και οι εξεγέρσεις στη Γαλλία είναι απλώς μια τρανταχτή επιβεβαίωση. Το Brexit, η ιταλική κρίση, η ενισχυμένη ακροδεξιά σε όλες τις χώρες, η κυβερνητική κρίση στη Γερμανία και η αποχώρηση της Μέρκελ από την ηγεσία του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, η επανεμφάνιση ανοικτών φασιστικών οργανώσεων, οι ακροδεξιές κυβερνήσεις σε Ουγγαρία και Πολωνία, η απειλητική επανεμφάνιση των απογόνων του Φράνκο στην Ισπανία και πλήθος άλλων μικρών και μεγάλων γεγονότων φανερώνουν ότι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, όπως το γνωρίζαμε τις τελευταίες δεκαετίες, δεν μπορεί να συνεχίσει κι ούτε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της οικονομικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος του οποίου είναι βασικός πυλώνας.

• Με δεδομένο ότι ολόκληρος ο καπιταλιστικός κόσμος βρίσκεται εδώ και μία δεκαετία σε έναν εσωτερικό παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο για το ποια ιμπεριαλιστική δύναμη θα υποχρεωθεί να φορτωθεί τα προβλήματα της κρίσης της άλλης.
• Με δεδομένο ότι αυτός ο πόλεμος θα πάρει πολλές μορφές μία εκ των οποίων είναι και αυτή του εμπορικού πολέμου που βρίσκεται σε εξέλιξη.
• Με δεδομένο ότι οι πολιτικές εκφράσεις αυτού του πολέμου θα συνεχίσουν να αποτυπώνονται στις μορφές διακυβέρνησης κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα με την ανάδειξη του Τραμπ στην ηγεσία των ΗΠΑ.

Είναι ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε οι κομμουνιστές, η αντιιμπεριαλιστική-αντιμονοπωλιακή-δημοκρατική Αριστερά να προετοιμαστούν για τις εξελίξεις που έρχονται και να προετοιμάσουν τις δικές τους απαντήσεις.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα στην Ευρώπη -και στην Ελλάδα- έχει δεχτεί ισχυρότατο πλήγμα. Τα αυθόρμητα ξεσπάσματά του -απολύτως λογικά και αναμενόμενα κάτω από το βάρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι λαϊκές μάζες- δεν αρκούν. Κι όπου συνοδεύονται από ήττα, το επόμενο βήμα είναι η στροφή των μαζών προς τη συντήρηση και την ακροδεξιά.

Η λύση δεν βρίσκεται ούτε σε μεμονωμένες ακτιβίστικες ενέργειες, ούτε στην επαναστατική λογοκοπία, ούτε στους μιμητισμούς. Η λύση βρίσκεται στην επαφή με τις μάζες και στην ενασχόληση με τα πραγματικά τους προβλήματα. Στη διαμόρφωση πολιτικών προτάσεων και στο μπόλιασμά τους στην κοινωνία ώστε να μετατρέπονται σε υλική δύναμη. Αν διδάσκει κάτι η Γαλλία, αυτό έγκειται στο γεγονός ότι οι μάζες κινητοποιούνται πάνω σε πραγματικά ζήτημα -ακόμη κι αν φαντάζουν μικρά- κι όχι πάνω σε γενικόλογα οράματα όσο ιδανικά κι αν φαίνονται.

Συμπαραστεκόμαστε στους αγώνες του Γαλλικού λαού, διδασκόμαστε απ’ αυτούς, προετοιμάζουμε τις δικές μας μάχες, δρούμε από κοινού.

Κίνηση Κομμουνιστών - Εργατικός Αγώνας

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Οι ρωγμές που πολλαπλασιάζονται μπορούν να γεννήσουν ένα νέο κύμα αγώνων και ελπίδων!

Όταν ο Μάρξ έγραφε ότι η Γαλλία είναι χώρα της Ευρώπης που οι αντιθέσεις φτάνουν πιο γρήγορα από οποιαδήποτε άλλη στο απόγειό τους, ίσως δεν φανταζόταν την επιμονή της γαλλικής κοινωνίας να τον δικαιώνει..

Το Παρίσι και όλη η Γαλλία φλέγεται. Φλέγεται κυριολεκτικά από τις μάχες που μαίνονται στα οδοφράγματα, στις μαθητικές και φοιτητικές καταλήψεις που εξαπλώνονται και μεταφορικά από μια πρωτοφανή πολιτική κρίση, που βγήκε «ξαφνικά» στο φως της ημέρα και μέσα σε τρεις βδομάδες έφερε τα πάνω κάτω.

Στην Γαλλία υποτίθεται πως η αστική τάξη είχε φτιάξει το ιδανικό πολιτικό σκηνικό.

Από την μια ο τραπεζίτης Μακρόν, ο ηγέτης της ΕΕ, με την άθλια νεοφιλελεύθερη πολιτική του να εμφανίζεται σαν ο εκπρόσωπος της «δημοκρατίας» και του «αντιφασισμού».

Από την άλλη η Λεπέν να θυμίζει διαρκώς ότι ο κεφάλαιο είναι έτοιμο για τις πιο μαύρες ¨λύσεις» μέσα στην κρίση του.

Η σοσιαλδημοκρατία, η ρεφορμιστική αριστερά και τα συνδικάτα που ελέγχουν αδύναμα ή και απρόθυμα να οργανώσουν πραγματική πάλη ενάντια στην πολιτική Μακρόν, με επιμονή και αποφασιστικότητα για την ανατροπή της..

Και ξαφνικά η είσοδος των «κίτρινων γιλέκων» φέρνει τα πάνω κάτω. Ένας αστάθμητος λαϊκός παράγοντας εισβάλλει με μαχητικότητα στο προσκήνιο. Πολλοί είπαν ότι το κίνημα είναι αντιφατικό και πράγματι είναι! Μέσα σ’ αυτό συμμετέχουν μεσαία και μικροαστικά στρώματα, τεράστιες πληβειακές μάζες, συντηρητικοί και με ακροδεξιές απόψεις και πρακτικές, η νεολαία, αλλά και μετανάστες, εργάτες, η φτωχολογιά του χωριού και της πόλης!

Μέσα στο κίνημα, όπως και σε κάθε πραγματικό κίνημα, διεξάγεται μάχη για την κατεύθυνση και την ηγεμονία και οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην Γαλλία που δρουν μέσα σε αυτό την δίνουν με όλες τους τς δυνάμεις… Η ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος, η τροπή του προς εργατικά αιτήματα, η τάση να «μην σταματήσει» στον συμβιβασμό που πρόσφερε ο Μακρόν, ξεμπρόστιασε την Λεπέν που εμφανίστηκε σαν αυτό που είναι! Η δύναμη του «νόμου και της τάξης», το μακρύ χέρι των τραπεζιτών και της ΕΕ, που κάλεσε σε σταμάτημα των αγώνων!!

Μόνο με με την συμμετοχή και την μάχη αποκαλύπτεται ο ρόλος των πολιτικών δυνάμεων και όχι με την αποχή περιμένοντας τα «καθαρά» κινήματα, που δεν υπάρχουν ποτέ, όπως, για μια ακόμα φορά, φαντασιώνεται το ΚΚΕ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τον σκληρό αγώνα της γαλλικής εργατικής τάξης, της νεολαίας και όλων των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση, τον Μακρόν, την Λεπέν και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα! Όλα μέχρι τώρα δείχνουν πως η πάλη θα κλιμακωθεί, θα μπει στους χώρους δουλειάς, στις σχολές και στα σχολεία. Θα γίνει απεργία και διαδήλωση και όχι μόνο στην Γαλλία, καθώς ήδη υπάρχουν σημάδια εξάπλωσης σε Βέλγιο και Ολλανδία.

Χαιρετίζουμε την αντικαπιταλιστική αριστερά που δίνει σκληρή μάχη και παλεύει να πάρει το κίνημα ανατρεπτικά, αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά.

Το οικοδόμημα τρίζει από παντού… η οικονομική και πολιτική κρίση βαθαίνει… είμαστε αισιόδοξοι ότι οι ρωγμές που πολλαπλασιάζονται μπορούν να γεννήσουν ένα νέο κύμα αγώνων και ελπίδων!

ΠΗΓΗ:  pandiera.gr

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης έδωσε συνέντευξη στην σημερινή Εφημερίδα Τα Νέα (4/12) και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Μανιάτη.

Ολόκληρη η συνέντευξη έχει ως εξής:

ΔΜ: Είναι σε εξέλιξη ο μεγάλος ξεσηκωμός σε Γαλλία. Τι διδάγματα βγάζετε, τι αντιστοιχίες υπάρχουν με την Ελλάδα;

ΠΛ: Η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» προσφέρεται για πολλά συμπεράσματα.

Κατά πρώτο λόγο αυτή η εξέγερση δείχνει την χρεωκοπία της νεοφιλελεύθερης κυβέρνηση Μακρόν, που εξυπηρετεί τον μεγάλο πλούτο, αυξάνοντας την φτώχεια στην γαλλική κοινωνία.

Πέραν αυτού, νομίζω, ότι η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» αντιπροσωπεύει ταυτόχρονα και κάτι περισσότερο: Την χρεοκοπία της ευρωζώνης και της ΕΕ.

Eυρωζώνη και ΕΕ έχουν εξελιχθεί σε ένα σιδερένιο ασφυκτικό πλαίσιο, που στο όνομα των αγορών, του χρηματιστικού κεφαλαίου, των δημοσιονομικών δεικτών και της λιτότητας πνίγουν οικονομίες και κοινωνίες.

Τα «κίτρινα γιλέκα»  δείχνουν, επίσης, ότι μεγάλα κινήματα μπορεί να προκύψουν «αιφνιδίως», χωρίς να τα «καθοδηγεί» ή να τα έχει «προβλέψει» κανένας.

Το συμπέρασμα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα.

Η φαινομενικά ναρκωμένη, ελληνική κοινωνία μπορεί από στιγμή σε στιγμή να εκραγεί κινηματικά και, ίσως, «δια ασήμαντον αφορμήν».

Και τίποτα δεν είναι πιο αναγκαίο αυτές τις ώρες από μια προοδευτική εξέγερση σε αυτόν τον τόπο, στα χνάρια των μεγάλων εθνικών και κοινωνικών ανατάσεων του ελληνικού λαού.

ΔΜ: Σε μια ακόμη εστία έντασης- εν ελλαδι βέβαια- μιλώ για τις καταλήψεις σε σχολεία για το Μακεδονικό. Τις κάνουν ακροδεξιές δυνάμεις;

ΠΛ: Aκροδεξιές δυνάμεις επιχειρούν, με όχημα το «Μακεδονικό», να αποκτήσουν ερείσματα στα σχολεία και να προωθήσουν ένα ακροδεξιό κίνημα.

Αυτό, όμως, καθόλου δεν σημαίνει ότι όλοι οι μαθητές που μετέχουν σε μια κατάληψη υπό το σύνθημα «Η Μακεδονία είναι ελληνική» είναι εθνικιστές ή και πολύ περισσότερο, αλίμονο, φασίστες.

Πολλοί μαθητές κινούνται προς τις καταλήψεις αυθόρμητα από αγνά πατριωτικά αισθήματα και συχνά από μια πρόθεση να αντιδράσουν σε ένα σύστημα που έχει καταδικάσει την χώρα μας στην υποτέλεια, τις οικογένειες τους στην φτώχεια, ενώ στους ίδιους έχει στερήσει το μέλλον.

Αυτές τις ώρες, η Αριστερά χρειάζεται μια νέα παρέμβαση στην νεολαία, η οποία θα συνδυάζει ένα γνήσιο δημοκρατικό αντιιμπεριαλιστικό πατριωτισμό, με το κοινωνικοταξικό ζήτημα και βεβαίως με τα οξύτατα προβλήματα της εκπαίδευσης.

Το Πολυτεχνείο στην εποχή μου δονείτο με το σύνθημα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία».

Η σημερινή νεολαία πιστεύω πως θα βρει το δικό της δημοκρατικό όραμα και το δικό της ευρηματικό σύνθημα για μια Ελλάδα βαθιά δημοκρατική, ανασυγκροτημένη, δίκαιη και ανεξάρτητη.

ΔΜ: Σημειώθηκε ένα ρεύμα αλληλεγγύης για το κίνημα κατά των πλειστηριασμών, όπου και πρωταγωνιστείτε, με υπογραφές μάλιστα προσώπων όπως ο Τσόμσκι και ο Ταρίκ Αλί. Τι σχολιάζετε για τις διώξεις σας;

ΠΛ: Νιώθω περήφανος για το γεγονός ότι δεκάδες διανοούμενοι διεθνούς κύρους και μεγάλου προοδευτικού αναστήματος επιδεικνύουν αλληλεγγύη στο πρόσωπο μου και σε όσους συναγωνιστές μου στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών διώκονται για καθαρά πολιτικούς λόγους από την κυβέρνηση.

Αποτελεί κόλαφο για την κυβέρνηση όταν διανοούμενοι, αγωνιστές και πολιτικές προσωπικότητες, όπως Jean–Luc Melenchon, ο Noam Chomsky, ο Alain Badiou, ο Tariq Ali και τόσοι άλλοι, συνυπογράφουν κείμενο με το οποίο καταγγέλλουν τον κυβερνητικό αυταρχισμό.

Είναι θλιβερό, όμως, το γεγονός ότι αυτή η βαρυσήμαντη καταγγελία, ιδιαίτερα εξευτελιστική για την κυβέρνηση και το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο, εξαφανίστηκε από τα θορυβώδη μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Δεν ξέρω τι χρώμα γιλέκα πρέπει να φορέσουμε αλλά πρέπει να σηκωθούμε από τους καναπέδες μας και να ξεχυθούμε στους δρόμους.

ΔΜ: Τελικά μήπως είχε δίκιο ο Τσίπρας στην αποδοχή του μνημονιακού δρόμου και όχι του grexit όπως προσφάτως είπε με αφορμή το ….brexit;

ΠΛ: Ο Αλ. Τσίπρας δεν διαθέτει όρια στην παραπλάνηση.

Το Grexit το πρότεινα εγώ και η τότε αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ ως ρεαλιστική επιλογή – επίκαιρη και σήμερα – για την αποφυγή μιας νέας μνημονιακής νύκτας.

Αυτή η πρόταση μου για Grexit είναι καθισμένη από τότε στο στομάχι του Τσίπρα.

Συνιστά τον συνεχή εφιάλτη του, από τον οποίο ποτέ δεν θα μπορέσει να απαλλαγεί.

Πολύ περισσότερο σήμερα που ο ίδιος ο Ντάισελμπλουμ αναγνώρισε ότι η εγκατάλειψη του ευρώ από την Ελλάδα θα προκαλούσε χάος στην Ευρωζώνη.

Ο Αλ. Τσίπρας προτίμησε το αντίθετο: Να οδηγήσει στο χάος την Ελλάδα για να σώσει την ευρωζώνη.

Κατά τα άλλα, η κινδυνολογία του για το Brexit, ως αντιπερισπασμός για την συνθηκολόγησή του, είναι ανόητη.

ΔΜ: Κύριε Λαφαζάνη, είμαστε σε φάση κοινωνικής ειρήνης και εξόδου στις αγορές; ως χώρα;

ΠΛ: Η έξοδος στις αγορές είναι όνειρο θερινής νυκτός αλλά ακόμα και αν κάποτε γίνει, θα συνιστά κορσέ ανάλογο της μνημονιακής κηδεμονίας.

Όσον αφορά την διάρκεια της κοινωνικής ειρήνης ρωτήστε τους Γάλλους πόσοι προέβλεπαν το αιφνίδιο ξέσπασμα των «κίτρινων γιλέκων».

ΔΜ: Πως βλέπετε την Προοδευτική Διεθνή που συγκροτεί ο Σάντερς και ο Βαρουφάκης; Θα συμμετέχατε ή έχετε άλλη κινηματική κ πολιτική ιεράρχηση;

ΠΛ: Ο Γιάνης Βαρουφάκης αφού έσωσε, ως Υπουργός Οικονομικών, την Ελλάδα, πήρε φόρα να σώσει τις ΗΠΑ και τον κόσμο.

Του εύχομαι καλή επιτυχία!

ΠΗΓΗ: iskra.gr