Από τον Ανέστη Ταρπάγκο Μπαίνουμε ήδη στην τέταρτη χρονιά, από το 2014 μέχρι σήμερα, όπου οι ισολογισμοί των 22.500 ιδιωτικών επιχειρήσεων του εταιρικού τομέα της ελληνικής οικονομίας που είναι καταχωρημένοι στη βάση δεδομένων της ICAP, εμφανίζουν ανοδική πλέον τάση των κερδοφόρων αποτελεσμάτων τους. Κι’ αυτό αφήνοντας πίσω πλέον την πρώτη εξαετία της κρίσης υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου στην ελληνική οικονομία και διεθνώς, όπου η αποδοτικότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας είχε φτάσει στο ναδίρ, σωρεύοντας υπερμεγέθεις ζημίες, εξ αιτίας ακριβώς της εγγενούς φύσης της κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού. Η επεξεργασία και δημοσιοποίηση των πλέον πρόσφατων αποτελεσμάτων [ICAP «Εξέλιξη οικονομικών μεγεθών 10.696 ελληνικών επιχειρήσεων με δημοσιευμένους ισολογισμούς χρήσης 2016 / 2015»], είναι καταλυτική από κάθε άποψη, καταγράφοντας πλέον την οριστική μετάβαση του ελληνικού κεφαλαίου στον ορίζοντα μιας πολυσήμαντης ανάκαμψης της κερδοφορίας, παρόλη την σχετική στασιμότητα των υπολοίπων επιχειρηματικών μεγεθών, στο σύνολο των μεγάλων κλάδων της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας. Υπερμεγέθης κερδοφορία με παρατεταμένη στασιμότητα Έτσι…

του Θανάση Σκαμνάκη Μ’ αυτή την παρέλαση των σκιών της Ιστορίας, σκιών που οι σκιές τους παρέμειναν στο χώρο και στον ορίζοντα, τόσο υπαρκτές και τόσο αναγκαίες, γράφτηκε (και γράφεται) η μικρή και η μεγάλη ιστορίας μας. (Για να συνεχίσω εκεί που το άφησα την προηγούμενη Κυριακή). Απόγευμα, λίγα χρόνια μετά την κατάρρευση της χούντας, στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου εν αναμονή της πτήσης για Αθήνα, ο κομμουνιστής, χρόνια ναυτεργάτης, χρόνια παράνομος και χρόνια φυλακισμένος, παρά λίγο εκτελεσμένος, ύστερα από μια κομματική συνεδρίαση και πριν από μιαν άλλη, όπου παρατέθηκαν και θα παρατεθούν δεδομένα, έγιναν και θα γίνουν πολιτικές αναλύσεις και σχεδιασμοί, μικροί υπολογισμοί για μεγάλα σχέδια, σ’ ένα περιβάλλον καπνισμένο και θολό, όχι μόνο από τον καπνό του, μετά από μια συνεδρίαση και πριν από μια άλλη λοιπόν, καθώς οι μέρες της παρανομίας και του καθημερινού κινδύνου, με τον συνεπαγόμενο ηρωισμό τους, έχουν παρέλθει, η περίφημη νομιμότητα, για την οποία…

Με τρομακτικούς ρυθμούς συνεχίζεται η λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος μέσω των δεσμεύσεων τραπεζικών καταθέσεων. Πλέον ο αριθμός των φορολογουμένων που τελεί υπό αναγκαστικά μέτρα αυξήθηκε τον Ιανουάριο στους 1.067.857 ανθρώπους ή στο 60,76% των φορολογουμένων για τους οποίους υπάρχει η σχετική δυνατότητα, έναντι 1,05 εκατομμυρίων τον Δεκέμβριο! Βάσει των νέων στοιχείων που έδωσε στη δημοσιότητα η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), έξι στους δέκα οφειλέτες ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς το δημόσιο έχουν υποστεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, με τις κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών να αποκτούν μορφή «χιονοστιβάδας» τους πρώτους μήνες του 2018. Επιπλέον από τον Μάιο εντάσσονται στο αντιλαϊκό «οπλοστάσιο» της ΑΑΔΕ και οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί ακινήτων στην εμπορική αξία τους, μια ρύθμιση που αναμένεται να βγάλει στο σφυρί χιλιάδες ακίνητα φτωχών οικογενειών και χρεοκοπημένων μικρομεσαίων για χρέη ακόμα και αό 500 ευρώ! Στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς οι φορολογούμενοι άφησαν απλήρωτες οφειλές της τάξεως των 700 εκατ. ευρώ, όπως δείχνουν τα νεότερα…

Πριν καν προσμετρήσει το μειωμένο αφορολόγητο, το οποίο “βλέπει” να εφαρμόζεται από το 2019 (δηλαδή έναν χρόνο νωρίτερα), ο ΟΟΣΑ υπολογίζει ότι τα φορολογικά βάρη στην Ελλάδα είναι από τα υψηλότερα μεταξύ των 46 οικονομιών ανά τον κόσμο που εξετάζει. Καταγράφει επίσης αρνητική “πρωτιά” σε χρηματοδοτική/επιδοματική στήριξη των ανέργων, αλλά και στην πορεία του ΑΕΠ. Ο Οργανισμός κάνει λόγο, επίσης, για μεγάλο “μαύρο” τομέα εργασίας στην Ελλάδα και επισημαίνει ότι “η αντιμετώπισή του απαιτεί μεταρρυθμίσεις” μαζί με την μείωση των φορολογικών βαρών στην εργασία (σ.σ. εργοδοτικές εισφορές), “των χαμηλά αμειβομένων εργαζόμενων στους οποίους αυτή παραμένει υψηλή”. Τι λέει για τους φόρους Ο ΟΟΣΑ στην ετήσια έκθεσή του “Going for Growth” που δημοσιεύθηκε χθες καταγράφει πάρα πολύ μεγάλα φορολογικά βάρη στην Ελλάδα. Υπολογίζει ότι το μέσο φορολογικό βάρος στην Ελλάδα για ένα ζευγάρι με δύο παιδιά που λαμβάνουν το μέσο μισθό, είναι στο 38,2% του εισοδήματός τους, έναντι 13,6% φορολογικών βαρών…

Από Σάββας Κωφίδης Ο Σάββας Κωφίδης , προπονητής και πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, μιλάει στο Πριν για το σκηνικό στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο μετά τις τελευταίες εξελίξεις Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο Μετά και τα τελευταία γεγονότα στην Τούμπα, έχει δημιουργηθεί ένα σκηνικό στο ελληνικό ποδόσφαιρο που ξαφνικά οι περισσότεροι δηλώνουν σοκαρισμένοι. ΄Οσα συνέβησαν σου προκαλούν κάποια έκπληξη; Θα πιαστώ από κάτι που είπες εσύ, το σοκ. Εγώ γελάω με αυτήν τη λέξη. Εμένα, προσωπικά, τα τελευταία γεγονότα στον χώρο του ποδοσφαίρου ούτε έκπληξη μου προκαλούν ούτε κάποιο σοκ. Είναι κάτι που γίνεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μια κατάσταση μου υποβόσκει εδώ και δεκαετίες. Η σαπίλα του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν είναι κάτι καινούργιο. Δεν έκανε την εμφάνισή της με τα τελευταία γεγονότα της Τούμπας. Είναι υπόθεση πολλών ετών. Και φυσικά δεν σχετίζεται ούτε είναι ένα ζήτημα αποκλειστικά του ποδοσφαίρου. Το όλο θέμα έχει, βέβαια, βαθιές και ξεκάθαρες κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Τι…

Γράφει ο Γιάννης Φασουλάς. Η ιδιωτικοποίηση του νερού απασχολεί όλο και πιο έντονα εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς όταν : Μόνο το 3% είναι πόσιμο από το νερό που καλύπτει το 70% της γήινης επιφάνειας. Τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στο νερό και ακόμη 3 σχεδόν δισεκατομμύρια έχουν σοβαρά προβλήματα ανεπάρκειας. Ένα μεγάλο ποσοστό που σε πολλές περιπτώσεις φτάνει και το 80% του πόσιμου νερού, χάνεται από τις διαρροές στα δίκτια που είναι πολύ παλιά και κακοσυντηρημένα. Οι ιδιωτικοποιήσεις ευθύνονται για τα περισσότερα από τα κρούσματα αυτά. Οι ανάγκες σε νερό – προβλέπουν τα Ηνωμένα Έθνη – θα υπερβούν κατά 40% τις σημερινές το 2030 ( λόγο κλιματικών αλλαγών, αύξηση πληθυσμού κ.α ) Είναι φανερό ότι τα επόμενα χρόνια, πιο έντονα θα απασχολήσει όλο τον πλανήτη αυτό το θέμα. Το νερό είναι από τις πιο βασικές ή μάλλον η πιο βασική…

Σύμφωνα με νέα μελέτη του ομότιμου καθηγητή του Παντείου, Σάββα Ρομπόλη, με τις μειώσεις που έρχονται το 2019 -2020 η μέση σύνταξη, που σήμερα είναι 722 ευρώ, θα πέσει στα 480 ευρώ. Αν εφαρμοστεί το 2020 και η μείωση του αφορολόγητου, οπότε θα μπουν οι χαμηλές συντάξεις στη φορολόγηση, τότε η μέση καθαρή σύνταξη στην Ελλάδα θα διαμορφωθεί στα 450 ευρώ. Τα παραπάνω περιέγραψε σε συνέντευξη του στον ραδιοφωνικό σταθμό «Κρήτη 9,84» και τον Γιώργο Σαχίνη (ηχητικό παρακάτω). Επίσης, για τους εργαζόμενους εκτιμάται ότι τα επόμενα χρόνια το όριο της φτώχειας θα βρεθεί σε υψηλότερα επίπεδα, διότι εκτός από τη μείωση των εισοδημάτων δημιουργείται σταδιακά μια νέα κατηγορία, οι λεγόμενοι εργαζόμενοι – φτωχοί, άνθρωποι δηλαδή οι οποίοι εργάζονται με ευέλικτη μορφή απασχόλησης και οι αμοιβές τους θα κυμαίνονται από 200 έως 300 ευρώ τον μήνα, δηλαδή κάτω από 4.150 ευρώ ετησίως, που είναι το όριο της φτώχειας σήμερα. Ηδη η…

– του Νίκου Μπογιόπουλου Παρατήρηση 1η: Όταν παίζει ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό, η ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός με την ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό, αυτό είναι ποδόσφαιρο. Όταν, όμως, παίζει ο Μαρινάκης με τον Μελισσανίδη, ο Μελισσανίδης με τον Σαββίδη, ο Σαββίδης με τον Μαρινάκη και ο Μαρινάκης με τον Αλαφούζο, αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο. Αυτό είναι άλλου τύπου παιχνίδι… Παρατήρηση 2η: Εδώ και 40 χρόνια επαγγελματικού ποδοσφαίρου, η πολιτική που ακολουθείται (και) στο ποδόσφαιρο «παράγει» διάφορα «διαμάντια»: «Χοντρούς» και «Περίεργους», «Αγαπούλες» και «μπάρμπα-Θωμάδες», «Ρίνγκο» και «Κοκαλιάρηδες», «Τίγρεις» και «Κάου-μπέους». Δεν πρόκειται για ονόματα μαφιόζικων συμμοριών στο Σικάγο. Είναι τα προσωνύμια και τα χαριτωμένα παρατσούκλια ευυπόληπτων παραγόντων που κατά καιρούς διοικούν και ελέγχουν το ελληνικό ποδόσφαιρο… Τι τρέχει λοιπόν; Τι είδους παιχνίδι είναι αυτό που παρακολουθούμε με τους μεν να κατηγορούν τους δε ως «νονούς» και εγκεφάλους «εγκληματικών συμμοριών»; Τι σόι ματς είναι αυτό όταν…

Αυστηροποιούνται τα κριτήρια - Πολλοί εργαζόμενοι θα χάσουν το δικαίωμα για λήψη του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τις μεγάλες αλλαγές που προβλέπει το 3ο Μνημόνιο για το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας. Δύο μήνες μετά την ψήφιση του ν.4512/2018 και ενόψει της 4ης αξιολόγησης, τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών, Εργασίας, Εσωτερικών και Υγείας εξέδωσαν Κοινή Υπουργική Απόφαση που διορίζει 17μελή Επιτροπή που έως τις 30 Μαΐου θα πρέπει να έχει καταλήξει στις αλλαγές που θα προτείνει στην χορήγηση του επιδόματος. Έργο της Επιτροπής, μεταξύ άλλων, είναι να υπολογίσει την «συχνότητα» έκθεσης των εργαζομένων σε κίνδυνο, νέα κατηγοριοποίηση των δικαιούχων, αλλά και τον τρόπο υπολογισμού του ποσού που θα χορηγείται. Όπως αναφέρει ο νόμος (άρθρο 396, του ν.4512/2018), αλλά και η Κοινή Υπουργική Απόφαση των κ.κ. Αχτσιόγλου, Χουλιαράκη, Ξανθού και Γεροβασίλη: 1. Συστήνεται Επιτροπή αρμόδια για την επεξεργασία και υποβολή πρότασης μεταρρύθμισης του καθεστώτος χορήγησης επιδόματος…

Γράφει ο Ζήσιμος Βαφίδης. Με τον αντιαπεργιακό νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που με συνοπτικές διαδικασίες, μέσα σε τρεις μέρες (Σάββατο 13, Κυριακή 14 & Δευτέρα 15/1/2018), ψηφίστηκε στη βουλή, άνοιξε η κερκόπορτα για την άλωση του δικαιώματος της απεργίας, του πιο σημαντικού δικαιώματος των εργαζομένων. Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφικές ηγεσίες στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ, στην ουσία έγιναν συνένοχες στο «έγκλημα», με την ουσιαστική απραξία τους και με τις αναντίστοιχες στάσεις εργασίας και ισχνές συγκεντρώσεις τους για ένα τέτοιο καθοριστικό, για τη διεκδικητική πάλη των εργαζομένων, ζήτημα. Οι ευθύνες όμως και του ΠΑΜΕ είναι μεγάλες γιατί, ενώ από τον Σεπτέμβρη ήταν γνωστό ότι θα έρθει για ψήφιση στη βουλή αυτό το εκτρωματικό πολυνομοσχέδιο, τηρούσαν μια στάση αναμονής, προτείνοντας απλά στα συνδικάτα να παίρνουν αποφάσεις για απεργία την ημέρα που θα ερχόταν στη βουλή αυτό το νομοσχέδιο. Δηλαδή δεν προωθούσαν καθημερινές και πολύμορφες δραστηριότητες μέσω στους εργαζόμενους, στους χώρους δουλειάς, ώστε να…