Σύμφωνα με πληροφορίες στο Ε/Γ - Ο/Γ "ΚΝΩΣΣΌΣ ΠΑΛΑΣ" της MINOANLINES έχουν γνωστοποιηθεί έως τώρα τουλάχιστον 12 κρούσματα με κορωνοϊό σε μέλη του πληρώματος του πλοίου σε διάφορες ειδικότητες.

Το γεγονός αυτό αναδεικνύει για άλλη μια φορά την ανεπάρκεια των μέσων και των μέτρων για την προστασία των Ναυτεργατών μέσα στα πλοία.

Επίσης έρχεται στην επιφάνεια με τα συγκεκριμένα πολλαπλά κρούσματα η έλλειψη ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές και λιμενικές υπηρεσίες στην τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων που αφορούν τις συνθήκες εργασίας.

Με αφορμή τα παραπάνω η ΠΕΝΕΝ απαιτεί από τις Ναυτιλιακές εταιρίες να λαμβάνουν όλα τα υποδεικνυόμενα μέτρα για την υγειονομική προστασία των Ναυτεργατών και την αυστηρή τήρησή τους.

Η κατάσταση στον χώρο της επιβατηγού Ναυτιλίας που αποτελεί τον βασικό συγκοινωνιακό κρίκο της ηπειρωτικής χώρας με το νησιωτικό σύμπλεγμα, ο συγχρωτισμός που αναπόφευκτα υπάρχει μέσα στους κλειστούς χώρους των πλοίων, καθιστά αναγκαίο, σε συνδυασμό με την έξαρση της πανδημίας την πραγματοποίηση μαζικών τεστ σε όλα τα πλοία και μάλιστα επαναλαμβανόμενα κατά τακτά χρονικά διαστήματα.

Επίσης στην κατεύθυνση ουσιαστικής προστασίας των Ναυτεργατών με βάση τις παραπάνω ιδιαιτερότητες προτείνουμε να δοθεί προτεραιότητα εμβολιασμού τους και ευρύτερα σε όλους τους εργαζόμενους στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Eνα «θαμμένο» τραπεζικό σκάνδαλο, που έχει πληγώσει βαθιά την κοινωνία της Φθιώτιδας κι έχει οδηγήσει σε οικονομική καταστροφή χιλιάδες πολίτες που έχασαν πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία, πρόκειται να αναβιώσει σε λίγες μέρες στο Τριμελές Εφετείο Λαμίας. Στις 18 του μηνός (εφόσον οι περιορισμοί του λοκντάουν το επιτρέψουν) εκδικάζεται η υπόθεση της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λαμίας, της οποίας 24 πρώην στελέχη αντιμετωπίζουν την κατηγορία της κακουργηματικής απιστίας από κοινού και κατ’ εξακολούθηση.

Σύμφωνα με την πρόταση της αντεισαγγελέα Πρωτοδικών προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας, την οποία έχει στη διάθεσή της η «Εφ.Συν.», οι κατηγορούμενοι ζημίωσαν με πράξεις και παραλείψεις τους τη Συνεταιριστική Τράπεζα κατά τουλάχιστον 25 εκατ. ευρώ με «θαλασσοδάνεια» που έδωσαν χωρίς να τηρηθούν τα στοιχειώδη τραπεζικά κριτήρια στο διάστημα από το 2004 έως και το 2012, οπότε η τράπεζα οδηγήθηκε σε εκκαθάριση.

Φυσικά, η ζημιά δεν εξαντλείται στην τράπεζα, αφού και το Δημόσιο επιβαρύνθηκε με 56 εκατ. ευρώ που διέθεσε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) για να καλυφθούν οι καταθέτες της τράπεζας, ενώ οι πάνω από 12.000 μεριδιούχοι της τράπεζας έχασαν περισσότερα από 18 εκατ. ευρώ, που αντιστοιχούσαν στα κεφάλαια που είχαν βάλει για τη σύσταση της τράπεζας. Οι πραγματικές απώλειες που υπέστησαν, πέρα από τις μερίδες τους, είναι πολλαπλάσιες καθώς το κλείσιμο της τράπεζας προκάλεσε ντόμινο ζημιών σε ακίνητα και άλλα περιουσιακά στοιχεία που έχασαν.

Η εισαγγελική πρόταση, άνω των 160 σελίδων, είναι αποκαλυπτική και με ισχυρή τεκμηρίωση, ώστε πραγματικά προκαλεί την απορία βάσει ποιας λογικής το 2013 το Συμβούλιο Εφετών Λαμίας είχε εκδώσει απαλλακτικό βούλευμα για το σύνολο των κατηγορουμένων. Κι αυτό παρά τα πορίσματα του ΣΔΟΕ και της εποπτεύουσας Τραπέζης της Ελλάδος στα οποία ήδη από την προ μνημονίων δεκαετία διατυπώνονταν σοβαρές υπόνοιες κακοδιαχείρισης και χορήγησης προβληματικών δανείων που μοιράζονταν προφανώς με πελατειακά -και όχι μόνο- κριτήρια.

Tεκμηρίωση

Η τεκμηρίωση του εισαγγελικού κατηγορητηρίου είναι τόσο ισχυρή, ώστε η αρμόδια εισαγγελική αρχή -η Αρχή για την καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, στην οποία μέχρι πρότινος ήταν επικεφαλής η αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Α. Ζαΐρη, πρόεδρος της Ενωσης Εισαγγελέων- έχει διατάξει από τον περασμένο Νοέμβριο τη δέσμευση των λογαριασμών των κατηγορουμένων. Φυσικά δεν πρέπει να θεωρηθεί τυχαίο το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη υπόθεση οι εμπλεκόμενοι εισαγγελικοί λειτουργοί δεν διανοήθηκαν να «αξιοποιήσουν» την κυβερνητική ρύθμιση περί αμνήστευσης των τραπεζικών στελεχών, την οποία και η Ενωση Εισαγγελέων έχει χαρακτηρίσει αντισυνταγματική.

Η Συνεταιριστική Τράπεζα Λαμίας αποτελεί μετεξέλιξη του Πιστωτικού Συνεταιρισμού Τεχνοεργατών Λαμίας, που συστήθηκε το 1992, με 16.000 ονομαστικές εταιρικές μερίδες. Πήρε άδεια τραπεζικών εργασιών το 1993, με δραστηριότητα εντός του Νομού Φθιώτιδας καθώς και των όμορων νομών. Είχε 5 υποκαταστήματα με 47 άτομα προσωπικό, μερίδιο 2,2% στη συνεταιριστική τραπεζική και 12.170 μέλη το 2012, με μερίδες αξίας 16 εκατ. ευρώ. Λίγο πριν τεθεί σε εκκαθάριση είχε ενεργητικό 52 εκατ., καταθέσεις 56 εκατ. και απαιτήσεις κατά πελατών (δάνεια και τόκοι) 68 εκατ. ευρώ.

Κι όμως, μ’ αυτή την εξαιρετικά επισφαλή για πιστωτικό συνεταιρισμό θέση, οι διοικήσεις της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λαμίας για τουλάχιστον μία δεκαετία χορηγούσαν δάνεια ακόμη και χωρίς καμιά εμπράγματη ασφάλεια, ορισμένα από τα οποία αφορούσαν τα ίδια τα στελέχη της τράπεζας. Πολύτιμη βάση του εισαγγελικού κατηγορητηρίου αποτέλεσε η πραγματογνωμοσύνη του Δ. Τραγγανίδα, ο οποίος ερεύνησε ένα μόνο μέρος του «γενναιόδωρου» δανειακού χαρτοφυλακίου της τράπεζας.

Για την ακρίβεια, έλεγξε εξονυχιστικά 45 δάνεια -στεγαστικά και καταναλωτικά- ύψους από 3.000 ευρώ έως 350.000 ευρώ προς φυσικά και νομικά πρόσωπα, από τα οποία 20 δόθηκαν χωρίς καμιά εγγύηση, ενώ άλλα 20 χορηγήθηκαν με εμπράγματες εξασφαλίσεις αξίας κραυγαλέα μικρότερης από το ύψος των δανείων. Επτά δάνεια δόθηκαν σε μέλη των διοικήσεων ή διευθυντικά στελέχη της τράπεζας, που κατά το ρητό «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει» ενέκριναν... χαλαρά το αξιόχρεο εαυτών και αλλήλων.

Τα ερευνηθέντα δάνεια ύψους περίπου 4 εκατ. ευρώ προφανώς ήταν μόνο η κορυφή ενός παγόβουνου «θαλασσοδανείων» αρκετών δεκάδων εκατομμυρίων.

Η υπόθεση, που βάσει του απαλλακτικού βουλεύματος του 2013 είχε αρχειοθετηθεί, άνοιξε ξανά το 2017, ύστερα από μηνυτήρια αναφορά εκπροσώπου των μεριδιούχων της τράπεζας (του κ. Δημητρακόπουλου, που ως εκπρόσωπος των μεριδιούχων της τράπεζας δίνει έναν επίμονο αγώνα εδώ και χρόνια), με την ανάκριση είκοσι από τους συνολικά 41 κατηγορουμένους. Για τους 24 από αυτούς, μέλη διοικήσεων και διευθυντικά στελέχη, η εισαγγελέας διαπιστώνει ότι τέλεσαν το αδίκημα της κακουργηματικής απιστίας από κοινού για «θαλασσοδάνεια» που έχουν την έγκρισή τους.

Απορρίπτει τον ισχυρισμό των κατηγορουμένων περί παραγραφής καθώς θεωρεί χρόνο τέλεσης του αδικήματος το 2012, οπότε η τράπεζα τέθηκε σε εκκαθάριση. Για 14 κατηγορουμένους προτείνει άρση κατηγοριών ως προς την απιστία, για άλλους πέντε προτείνει παύση της δίωξης λόγω παραγραφής (γιατί η ζημιά που προκλήθηκε από δάνεια που ενέκριναν είναι κάτω των 120.000, οπότε βάσει του Ν. 4619/2019 ισχύει ευνοϊκότερος χρόνος πενταετούς παραγραφής) και για έναν που έχει πεθάνει κηρύσσει φυσικά τη δίωξη ως μη γενόμενη.

Τα σημαντικότερα θύματα του περιγραφόμενου στην εισαγγελική πρόταση τραπεζικού σκανδάλου είναι φυσικά οι μεριδιούχοι, που καταγγέλλουν ότι αφ’ ενός οι κατηγορούμενοι πρώην διαχειριστές πλούτισαν από την τράπεζα που οδήγησαν σε χρεοκοπία, αφ’ ετέρου ότι επιχειρήθηκε συγκάλυψη του σκανδάλου από ένα τοπικό πολιτικό-δικαστικό κύκλωμα που θέλησε να προσφέρει προστασία σιωπής και παραγραφής στους κατηγορουμένους. Και η αλήθεια είναι πως η σιωπή του πολιτικού συστήματος και των «γαλάζιων» βουλευτών του νομού (όπου εκλέγεται και ο υπουργός Οικονομικών) είναι αξιοσημείωτη.

Η ασυλία των τραπεζιτών και ο Αρειος Πάγος

Η ζημιά που προκάλεσε η κακοδιαχείριση περιφερειακής τράπεζας είναι προφανώς σταγόνα στον ωκεανό των προβληματικών δανείων που επί χρόνια χορηγούσαν οι συστημικές τράπεζες σε χρυσοκάνθαρους της εγχώριας ελίτ, «φεσώνοντας» τελικά τους φορολογουμένους που πλήρωσαν τις επανειλημμένες ανακεφαλαιοποιήσεις τους. Η κυβέρνηση, ως γνωστόν, επιχείρησε να «κλείσει» τις εκκρεμείς υποθέσεις προβληματικών δανείων για τα οποία ελέγχονται τραπεζικά στελέχη με διάταξη του Ν. 4637/2019 που τους παρείχε ασυλία.

Η διάταξη αμνήστευσης των τραπεζικών στελεχών ξεσήκωσε αντιδράσεις από την αντιπολίτευση, τις δικαστικές ενώσεις, τον νομικό κόσμο. Ενώ τρία δικαστικά βουλεύματα την έκριναν αντισυνταγματική και εναντίον σχετικών δικαστικών αποφάσεων έχει ασκηθεί αναίρεση, ο Αρειος Πάγος θα κρίνει οριστικά τη συνταγματικότητα της ρύθμισης, αν και άγνωστο πότε. Απ’ αυτή την άποψη η δίκη για την κακουργηματική απιστία των πρώην στελεχών της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λαμίας έχει έναν συμβολισμό πολύ ισχυρότερο από το μέγεθός της.

πηγη: efsyn.gr

Εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία για τις νέες παραγγελίες πλοίων τον πρώτο μήνα του 2021, με τους εφοπλιστές να οδηγούνται στα ναυπηγεία, παρά το δυσμενές περιβάλλον της πανδημίας και το ασαφές «τοπίο» για το πλοίο του μέλλοντος.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το ναυλομεσιτικό οίκο Golden Destiny, τον Ιανουάριο του 2021, τοποθετήθηκαν παραγγελίες για ναυπηγήσεις 118 πλοίων μέσης χωρητικότητας 76.388 dwt, ενώ δαπανήθηκαν συνολικά 4,9 δισ. δολάρια. Οι παραγγελίες είναι αυξημένες κατά 37% από τις 86 του Δεκεμβρίου του 2020 και 53% από τις 77 του Ιανουαρίου του προηγούμενου έτους.

Τα ρεκόρ στη ναυλαγορά των containerships ώθησαν τους εφοπλιστές στις παραγγελίες αρκετών πλοίων αυτού του τύπου, ενώ παρατηρείται και μία «στροφή» σε πλοία που μεταφέρουν «πράσινα» ναυτιλιακά καύσιμα. Έτσι, από τα 118 υπό ναυπήγηση πλοία του Ιανουαρίου, 45 είναι containerships (3,1 δισ. δολαρίων), 32 bulkers (584,4 εκατ. δολαρίων), 18 gas tankers μεταφοράς LNG (183 εκατ. δολαρίων), 15 δεξαμενόπλοια (511,3 εκατ. δολαρίων), 6 gas tankers μεταφοράς LPG (421 εκατ. δολαρίων) και 2 γενικού φορτίου (62 εκατ. δολαρίων).

Τι έκαναν οι «Greeks»

Η ελληνική παρουσία περιορίστηκε σε 8 παραγγελίες πλοίων, χωρητικότητας περίπου 1 εκατ. dwt, ήτοι το 6,78% της συνολικής δραστηριότητας, ενώ δαπανήθηκαν 362 εκατ. δολάρια. Από αυτές τις παραγγελίες, οι 3 αφορούσαν bulkers, χωρητικότητας 230.000 dwt, έναντι 82 εκατ. δολαρίων. Παράλληλα, 3 αφορούσαν tankers, χωρητικότητας 756.500 dwt, έναντι 234 εκατ. δολαρίων και 2 containerships, χωρητικότητας 30.000 dwt, έναντι 46 εκατ. δολαρίων.

Αναλύοντας τις παραγγελίες ανά τύπο πλοίου, στα bulkers οι επενδύσεις κατευθύνθηκαν σε 1 ultramax (61.000 dwt), 1 kamsarmax (82.000 dwt) και 1 post panamax (87.000 dwt). Στα δεξαμενόπλοια οι παραγγελίες αφορούσαν 2 VLCCs (μέσης χωρητ. 300.000 dwt) και 1 suezmax (156.500 dwt). Τέλος, οι παραγγελίες για containerships αφορούσαν 2 handysizes (μέσης χωρητ. 3.000 TEUs).

Ο ελληνόκτητος στόλος, όπως έχει τονίσει και ένας από τους κορυφαίους Έλληνες πλοιοκτήτες, ο Νίκος Τσάκος, είναι από τους νεότερους παγκοσμίως. Συνεπώς, δεν υφίσταται η ανάγκη, ειδικά με τις παρούσες συνθήκες, να ναυπηγηθούν νέα πλοία.

Δυναμικό ξεκίνημα από τους Κινέζους

Οι Κινέζοι εφοπλιστές είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικοί σε ναυπηγήσεις και αγοραπωλησίες πλοίων, όπως, άλλωστε, αποδείχτηκε και από την «εκρηκτική» δραστηριότητα του Ιανουαρίου. Πιο συγκεκριμένα, τοποθέτησαν 50 παραγγελίες, χωρητικότητας περίπου 4 εκατ. dwt, έναντι σχεδόν 3 δισ. δολαρίων. Μέ άλλα λόγια, η κινεζική πλοιοκτησία κατέλαβε το 42% της συνολικής ναυπηγικής δραστηριότητας.

Το ενδιαφέρον τους κέντρισαν κυρίως τα containerships (31 έναντι 2,5 δισ. δολαρίων) και ακολούθησαν τα bulkers (8 έναντι 58 εκατ. δολαρίων) και τα tankers (7 έναντι 110,3 εκατ. δολαρίων). Τέλος, επένδυσαν σε 2 gas tankers μεταφοράς LPG (151 εκατ. δολαρίων) και 2 πλοία γενικού φορτίου (62 εκατ. δολαρίων).

Σε ποια ναυπηγεία στράφηκαν οι εφοπλιστές

Από τις 118 παραγγελίες του Ιανουαρίου, οι 69 τοποθετήθηκαν σε κινεζικά ναυπηγεία, τα οποία κατέλαβαν το 58% της συνολικής δραστηριότητας. Στη Νότια Κορέα υπεγράφησαν συμφωνίες για 27 πλοία (23% επί του συνόλου) και στην Ιαπωνία για 22 πλοία (19% επί του συνόλου).

Τα deals που ξεχωρίζουν το 2021

Στα μέσα Ιανουαρίου έγινε γνωστό πως η Latsco Shipping, συμφερόντων της οικογένειας Λάτση, με επικεφαλής τον Πάρι Κασιδόκωστα-Λάτση, αποφάσισε να ασκήσει option για τη ναυπήγηση δύο ακόμη VLCCs, βάσει της συμφωνίας που είχε υπογράψει με το νοτιοκορεάτικο ναυπηγείο Hyundai.

Η Avin International του Ομίλου Βαρδινογιάννη παρήγγειλε το πρώτο tanker καύσης αμμωνίας στον κόσμο. Η συμφωνία έκλεισε με τα κινεζικά ναυπηγεία New Times Shipbuilding για την κατασκευή του tanker, ενώ προβλέπεται και option για τη ναυπήγηση δύο ακόμη πλοίων.

Παράλληλα, η Cosmoship, συμφερόντων του εφοπλιστή Νίκου Σάββα απευθύνθηκε στο κινεζικό ναυπηγείο Huangpu Wenchong Shipbuilding για την κατασκευή μέχρι τεσσάρων containerships. Η συμφωνία προβλέπει την κατασκευή δύο πλοίων και προβλέπει option για δύο ακόμη.

Με τις παραγγελίες νέων δεξαμενόπλοιων συνδέθηκαν πριν από λίγες ημέρες η Maran Tankers, συμφερόντων του Γιάννη Αγγελικούση και η Chandris Hellas, συμφερόντων της οικογένειας Χανδρή. Από τη μία, η ναυτιλιακή του κ. Αγγελικούση τοποθέτησε παραγγελία για δύο VLCCs, με option για δύο ακόμα στο νοτιοκορεάτικο ναυπηγείο Samsung Heavy Industries. Από την άλλη, η Chandris ήρθε σε συμφωνία με το, επίσης, νοτιοκορεάτικο Daehan για την κατασκευή ενός tanker, με option για ένα ακόμη.

Τέλος, ο Νίκος Βαφειάς, μέσω της Brave Maritime Corporation, υπέγραψε συμβόλιο με το ναυπηγείο Hyundai για την κατασκευή ενός fully refrigerated, 40.000 κυβικών μέτρων, LPG tanker, με δυνατότητα dual fuel. H παράδοση του πλοίου αναμένεται τον Ιανουάριο του 2023, ενώ το κόστος ήταν σχεδόν 50 εκατ. δολάρια.

Πηγή: Reporter.gr- e-nautilia.gr