Ένας σκάφος του λιμενικού στην Ταϊλάνδη οργάνωσε μια επιχείρηση διάσωσης προκειμένου να σωθούν τέσσερα γατάκια από φλεγόμενο πλοίο που βυθιζόταν ανοιχτά του νησιού Κοχ Αντάνγκ.

Οι οκτώ ναύτες του φλεγόμενου σκάφους βούτηξαν στα νερά και μεταφέρθηκαν στη στεριά, αλλά το λιμενικό της Ταϊλάνδης έστειλε ένα σκάφος για να ελέγξει την περιοχή για τυχόν πετρελαιοκηλίδα.

Τότε ήταν που ένα στέλεχος της ακτοφυλακής χρησιμοποίησε την κάμερά του για να επιθεωρήσει το σκάφος που βούλιαζε και είδε μια-δυο γάτες να προσπαθούν να βγουν από το σκαρί.

Ένας από τους ναύτες στο σκάφος της ακτοφυλακής αμέσως βούτηξε στα νερά για να σώσει τις γατούλες που ισορροπούσαν σε ένα από τους γερανούς του ναυαγίου, καθώς οι φλόγες εξαπλώνονταν.

Ο ναύτης χρειάστηκε να μεταφέρει τα γατάκια στις πλάτες του, ενώ η ομάδα του τον τραβούσε με ένα σκοινί.

Ο ναύτης δήλωσε ανακουφισμένος που κατάφερε να σώσει τα γατιά, που κατά πάσα πιθανότητα θα πνίγονταν.

Τώρα, τα τυχερά γατάκια υιοθετήθηκαν από τους άντρες του λιμενικού και είναι πλέον οι μασκότ της μονάδας στο νησί Κοχ Λίπε.

πηγη: e-nautilia.gr

Πόσα φρούτα και λαχανικά πρέπει να τρώμε ημερησίως για να διασφαλίσουμε τη μακροζωία; Σχετική ανάλυση απαντά και μάλιστα επισημαίνει ότι δεν είναι όλα τα λαχανικά ισότιμα στο κυνήγι της μακροζωίας

Έρευνες που αντιπροσωπεύουν σχεδόν δύο εκατομμύρια ενήλιες παγκοσμίως αποκαλύπτουν ότι η κατανάλωση πέντε μερίδων φρούτων και λαχανικών, όπου περιλαμβάνονται δύο φρούτα και τρία λαχανικά, μάλλον αποτελεί την ιδανική ποσότητα για την εξασφάλιση μακροζωίας σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Circulation της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρίας.

Η πλούσια σε φρούτα και λαχανικά διατροφή μειώνει τον κίνδυνο πολλών χρόνιων προβλημάτων υγείας που αποτελούν κύριες αιτίες θανάτου συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών νόσων και του καρκίνου. Ελάχιστοι ωστόσο καταναλώνουν αρκετά φρούτα και λαχανικά – μόλις ένας στους δέκα – σύμφωνα με το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (CDC).

Ο επικεφαλής ερευνητής Dong D. Wang, επιδημιολόγος της Ιατρικής Σχολης του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ  και οι συνεργάτες του ανέλυσαν δεδομένα από τη μελέτη NHANES (Nurses’ Health Study)  και την Μελέτη Παρακολουθησης Επαγγελματιών Υγείας (Health Professionals Follow-Up Study), δύο μελέτες που περιλαμβάνουν περισσότερους από 100.000 ενήλικες που παρακολουθήθηκαν έως και για 30 χρόνια. Και για τις δυο βάσεις δεδομένων συλλέγονταν λεπτομερείς διατροφικές πληροφορίες ανά δύο έως τέσσερα χρόνια. Για την τρέχουσα ανάλυση, οι ερευνητές συγκέντρωσαν επίσης δεδομένα σχετικά με την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών  από 26 μελέτες που περιελάμβαναν περίπου 1,9 εκατομμύρια συμμετέχοντες από 29 χώρες και περιοχές στη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και την Αυστραλία.

Οι αναλύσεις όλων των δεδομένων αποκάλυψαν ότι:

Η πρόσληψη περίπου πέντε μερίδων φρούτων και λαχανικών καθημερινά συσχετίστηκε με τον χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου. Η κατανάλωση περισσότερων από πέντε μερίδων δεν συσχετίστηκε με πρόσθετο όφελος υγείας.

Η κατανάλωση περίπου δύο μερίδων φρούτων ημερησίως και τριών μερίδων λαχανικών ημερησίως συσχετίστηκε με τη μεγαλύτερη μακροζωία.
Σε σύγκριση με εκείνους που κατανάλωναν δύο μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα, οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα είχαν 13% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από όλες τις αιτίες, κατά  12% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων καρδιακών παθήσεων και εγκεφαλικών επεισοδίων, κατά 10% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο και κατά 35% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από αναπνευστική νόσο, όπως χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ).

Δεν ηταν όλα τα τρόφιμα που θεωρούνται φρούτα και λαχανικά εξίσου ωφέλμα. Για παράδειγμα: τα αμυλούχα λαχανικά, όπως τα μπιζέλια και το καλαμπόκι, οι χυμοί φρούτων και οι πατάτες δεν συσχετίστηκαν με μειωμένο κίνδυνο θανάτου από κάθε αιτία ή συγκεκριμένες χρόνιες νόσους.

Από την άλλη πλευρά, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι, το μαρούλι και το λάχανο, καθώς και φρούτα και λαχανικά πλούσια σε β-καροτίνη και βιταμίνη C, όπως εσπεριδοειδή, μούρα και καρότα, έδειξαν οφέλη.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους υποστηρίζουν το μήνυμα της κατανάλωσης «πέντε την ημέρα», εννοώντας ότι πρέπει να καταναλώνουμε ιδανικά πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών κάθε μέρα.

«Αυτός ο αριθμός προσφέρει πιθανώς το μεγαλύτερο όφελος όσον αφορά την πρόληψη σοβαρών χρόνιων παθήσεων και είναι ένας σχετικά εφικτός στόχος», είπε ο Δρ. Wang και συμπλήρωσε «Διαπιστώσαμε επίσης ότι δεν προσφέρουν όλα τα φρούτα και τα λαχανικά το ίδιο όφελος, παρόλο που οι τρέχουσες διατροφικές συστάσεις δεν διαφοροποιουν τους διάφορους τύπους φρούτων και λαχανικών».

Η μελέτη βέβαια είναι παρατηρητική και δεν αποκαλύπτει μια σχέση αιτίου – αποτελέσματος ανάμεσα στην κατανάλωση φρούτων και λαχανικών και τον κίνδυνο θανάτου.

πηγη:  ygeiamou.gr

Των Σάββα Γ. Ρομπόλη, Βασίλη Γ. Μπέτση

Πηγή: Ieidiseis

Οι δημογραφικές υποθέσεις εργασίας αναφέρουν ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας από 10,7 εκατομ. άτομα το 2019 θα μειωθεί στα 8,6 εκατομ. το 2070.

Στην δημόσια πολιτική και επιστημονική συζήτηση που διεξάγεται για την κεφαλαιοποίηση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης στην χώρα μας, προβάλλεται, μεταξύ των άλλων, το επιχείρημα ότι λόγω της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού, το δημόσιο αναδιανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι μακροχρόνια βιώσιμο.

Έτσι, κατά την λανθασμένη και μη τεκμηριωμένη αυτή εκτίμηση, οι νέες γενιές έχουν απολέσει την εμπιστοσύνη τους στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (ΣΚΑ) της χώρας μας, πιστεύοντας ότι δεν θα λάβουν σύνταξη.

Ταυτόχρονα, προβάλλεται λανθασμένα το επιχείρημα ότι η κεφαλαιοποίηση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των νέων γενεών προς το συνταξιοδοτικό σύστημα.

Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οι νέες γενιές πιστεύουν ότι δεν θα λάβουν σύνταξη στο μέλλον επειδή αμέσως ή εμμέσως υπονοείται λανθασμένα από τους υποστηρικτές της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης, προκειμένου να εμφανίσουν το εγχείρημα της κεφαλαιοποίησης ως την λύση τόσο για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της νέας γενιάς προς το ΣΚΑ, όσο και για την αντιμετώπιση της δημογραφικής γήρανσης και της βέβαιης χορήγησης των συνταξιοδοτικών παροχών στο μέλλον.

Βέβαια, η λανθασμένη και μη τεκμηριωμένη εκτίμηση της μη βιωσιμότητας της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, αποδεικνύεται τόσο από την έρευνα μας, όσο και από τις αναλογιστικές μελέτες που εκπονούν, για το Ageing Working Group της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι Εθνικές Αναλογιστικές Αρχές των κρατών-μελών της Ε.Ε-27. Από την άποψη αυτή αξίζει να σημειωθεί ότι πρόσφατα (Φεβρουάριος 2021) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε τις δημογραφικές και μακροοικονομικές υποθέσεις εργασίας για κάθε κράτος-μέλος, οι οποίες θα ληφθούν υπόψη από τις αντίστοιχες Αναλογιστικές Αρχές των χωρών που θα εκπονήσουν τις μελέτες βιωσιμότητας για το AgeingWorkingGroup (AWG)στο πρώτο 6-μηνο του 2021.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με αυτές τις υποθέσεις εργασίας για την χώρα μας οι δημογραφικές υποθέσεις εργασίας αναφέρουν ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας από 10,7 εκατομ. άτομα το 2019 θα μειωθεί στα 8,6 εκατομ. το 2070.

Ο δείκτης γήρανσης (πληθυσμός ατόμων ηλικίας 65 και άνω προς τον πληθυσμό ηλικίας 15-64 ετών) θα αυξηθεί από το 34,6% το 2019 στο 59,9 το 2070 και το προσδόκιμο ζωής των ανδρών από 79 έτη το 2019 θα αυξηθεί στα 86,4 έτη το 2070 και για τις γυναίκες από 84,3 έτη το 2019 θα αυξηθεί σε 90,3 έτη το 2070, λαμβάνοντας υπόψη το φαινόμενο της γήρανσης του πληθυσμού. Όμως, στις μακροοικονομικές υποθέσεις έχει ληφθεί υπόψη ότι ο μέσος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ για την περίοδο 2019-2070 θα είναι 1,2%, βελτιωμένος σε σχέση με τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πριν τρία χρόνια (AWG 2018),οι οποίες θεωρούσαν ότι θα ήταν 1%.

Αυτή η υπόθεση εργασίας, του 1%, έχει ληφθεί υπόψη και στην αναλογιστική μελέτη του Ν.4670/2020, στην οποία ο δείκτης της συνταξιοδοτικής δαπάνης προς το ΑΕΠ από 15,4% το 2019 μειώνονταν σε 11,9% το 2070, όταν το Μνημονιακό όριο είναι 16,2% του ΑΕΠ και η μέση σύνταξη για το 2070 εκτιμώταν σε 950 ευρώ (730 ευρώ κύρια και 220 ευρώ επικουρική σύνταξη). Όμως, με την βελτίωση της υπόθεσης εργασίας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ την περίοδο 2019-2070 στο επίπεδο του 1,2%, ο συντελεστής της συνταξιοδοτικής δαπάνης, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, θα μειωθεί στο 11,2% του ΑΕΠ από το 11,9% του ΑΕΠ το 2070.

Παράλληλα, η μέση σύνταξη θα αυξηθεί από τα 950 ευρώ στα 995 ευρώ (765 ευρώ κύρια και 230 ευρώ επικουρική σύνταξη) και αυτό γιατί σε αυτές τις μελέτες υπάρχει η υπόθεση εργασίας ότι η μέση ετήσια αύξηση των μισθών ακολουθεί τον μέσο ετήσιο ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ. Στην προοπτική αυτή, η χρηματοδότηση του κράτους μειώνεται στο 4,5% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, από 4,8% του ΑΕΠ της μελέτης του Ν. 4670/2020 και αυτό συμβαίνει γιατί η προκαλούμενη ποσοστιαία αύξηση του ΑΕΠ είναι μεγαλύτερη από την αύξηση των συνταξιοδοτικών παροχών.

Κι΄αυτό γιατί οι συντάξιμες αποδοχές υπολογίζονται ως ο μέσος όρος όλου του εργασιακού βίου του ασφαλισμένου. Άρα η πραγματικότητα που απαιτείται να γνωρίζουν οι νέες γενεές είναι ότι το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης είναι μακροχρόνια βιώσιμο, οι νέες γενεές θα λάβουν σύνταξη και μάλιστα με ένα μέσο επίπεδο της τάξης των 995 ευρώ, και χωρίς να επιβαρύνονται καθόλου τα δημόσια οικονομικά (δημόσιο έλλειμμα, δημόσιο χρέος)της χώρας μας, αφού η χρηματοδότηση του κράτους θα μειωθεί στο 4,5% του ΑΕΠ το 2070 από το 8,1% του ΑΕΠ που ήταν το 2020.

Παράλληλα, η επικουρική κοινωνική ασφάλιση δεν έχει καμία κρατική χρηματοδότηση και το 4,5% του ΑΕΠ αφορά μόνο την κύρια σύνταξη, λαμβάνοντας υπόψη τις δυσμενείς δημογραφικές προοπτικές και την γήρανση του πληθυσμού της χώρας μας.

Στις συνθήκες αυτές, η προοπτική που μπορεί πραγματικά να δημιουργήσει δυσπιστία στους νέους(ες) είναι η κεφαλαιοποίηση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης, δεδομένου ότι το εγχείρημα αυτό θα προκαλέσει ένα κόστος (χρέος) μετάβασης ύψους 62 δις ευρώ, το οποίο θα χρηματοδοτήσει ο Κρατικός Προϋπολογισμός διαμέσου της φορολογίας των πολιτών.

Επιπλέον, δυσπιστία προκαλείται από το γεγονός ότι στην κεφαλαιοποιητική επικουρική ασφάλιση, η σύνταξη εξαρτάται από τους κινδύνους των χρηματιστηρίων και όχι από την ανάπτυξη της οικονομίας, την αύξηση της απασχόλησης, των μισθών, και της παραγωγικότητας της εργασίας.

Ο Σάββας Γ. Ρομπόλης είναι Ομότ. Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου και ο Βασίλειος Γ. Μπέτσης Δρ. Παντείου Πανεπιστημίου

πηγη: kommon.gr

Καλλιόπη Παναγιωτίδου Τερζόπουλου

Η φετινή 8^η Μάρτη δεν είναι ίδια με τις προηγούμενες. Έρχεται πηγαία, αναπόφευκτα φορτισμένη από τον ένα χρόνο πανδημίας και αλλεπάλληλων lockdown που οδήγησαν σε έξαρση της έμφυλης βίας, αλλά και μέσα από ένα νέο-αναδυθέν κύμα καταγγελιών, το λεγόμενο #metoo που ξεκίνησε στην Αμερική κάποια χρόνια πριν.

Όσο και να προσπαθούν κυβερνήσεις, ΕΕ και κεφάλαιο να μετατρέψουν την 8^η Μάρτη σε μια γιορτή βασισμένη σε στερεοτυπικές αναπαραστάσεις της γυναίκας, σε πεδίο κερδοφορίας και «ημέρα ξεπλύματος» των σεξιστικών πολιτικών τους, οι ίδιες οι γυναίκες της εργατικής τάξης θα είναι αυτές που θα επανοηματοδοτήσουν την αναγκαία πάλη για την ισότητα και την κοινωνική απελευθέρωση.

Σύμφωνα με στοιχεία του 2020, η Ελλάδα κατέχει την τελευταία θέση στο Δείκτη Ισότητας των Φύλων της ΕΕ, φανερώνοντας πως η έμφυλη «ισότητα» δεν υπάρχει, ούτε τυπικά, βάση των ελάχιστων θεσμοθετημένων δεικτών που θέτουν ακόμη και οι αστικές κυβερνήσεις. Οι γυναίκες στην Ελλάδα έχουν κατά μέσο όρο 15% μικρότερο εισόδημα από τους άντρες, γεγονός που φαίνεται εντυπωσιακό μιας και τυπικά δεν υπάρχει διαχωρισμός στους μισθούς των αντρών και των γυναικών, προκύπτει όμως τόσο από το είδος της εργασίας που αναλαμβάνουν οι γυναίκες (κακοπληρωμένες, επισφαλείς δουλειές) όσο και από τον σεξισμό και τις έμφυλες διακρίσεις που συστηματικά βιώνουν.

Η καραντίνα και ο αναγκαστικός εγκλεισμός του «μένουμε στο σπίτι» – ιδιαίτερα στην πρώτη φάση της – εκτόξευσαν τα ποσοστά ενδοοικογενειακών κακοποιήσεων απέναντι σε γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα, ενώ η κρατική απουσία από την προστασία των επιζωσών ήταν ηχηρή. Σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων υπήρξε πολύ σημαντική αύξηση των κλήσεων στη γραμμή υποστήριξης με τις κλήσεις να αυξάνονται κατά ποσοστό άνω του 300% από Μάρτιο σε Απρίλιο του 2020. Τα στοιχεία της Γραμματείας αποτελούν μόνο την επίσημη καταγραφή, πράγμα που σημαίνει ότι η πραγματική εικόνα είναι σαφώς χειρότερη.

Δεν είναι παράλογο λοιπόν ότι τους τελευταίους μήνες είδαμε να ξεσπάει ένα κύμα καταγγελιών έμφυλης βίας, τόσο σε μια σειρά από εργασιακούς κλάδους (αθλητισμός, θέατρο κ.ά.), όσο και μέσα στα πανεπιστήμια. Όλη αυτή η διαδικασία έδωσε φωνή σε άτομα που έχουν δεχθεί έμφυλη βία, να την καταγγείλουν, χωρίς να φοβηθούν το κύρος, το εργασιακό καθεστώς ή τη δύναμη του κακοποιητή τους, που ήταν κατ’ εξοχήν άτομα σε θέσεις εξουσίας. Η συζήτηση που άνοιξε γύρω από το θέμα σίγουρα δεν έχει κλείσει ακόμα, και δε θα κλείσει έως ότου να αρθεί η έμφυλη καταπίεση και μορφή εκμετάλλευσης.

Η 8^η Μάρτη φέτος είναι ένας σταθμός για τον αγώνα του φεμινιστικού και ΛΟΑΤΚΙΑ+ κινήματος στον οποίο πρέπει να υψώσουν φωνή οι ίδιες οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα της εργατικής τάξης για να γίνει ημέρα του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος.

Στην πορεία προς την 8^η Μάρτη, μιλούν στο Πριν τρεις γυναίκες για τα δικά τους προβλήματα στην εργασία και τις σπουδές τους, που έγιναν ακόμη πιο έντονα από τις κυβερνητικές πολιτικές διαχείρισης της πανδημίας.

Δήμητρα Παπανικολάου, φοιτήτρια ιατρικής

Εδώ και έναν χρόνο, η κυβέρνηση κρατά τις σχολές κλειστές. Η εκπαίδευσή μας, μέχρι και κλινικές και εργαστήρια, γίνεται εξ αποστάσεως (!), χωρίς καμία μέριμνα καν για πρόσβαση όλων σ’ αυτήν.

Αναγκαζόμαστε να είμαστε ώρες κλεισμένοι και κλεισμένες σπίτι, μπροστά από μια οθόνη, στην οποία πρέπει τάχα για την υγεία μας να συμπυκνώνουμε όλες τις πτυχές της ζωής μας, αφού οι απαγορεύσεις δεν έχουν τελειωμό.

Βγαίνουμε έξω να πάρουμε μια ανάσα, και βλέπουμε πιο πολλούς μπάτσους απ’ ό,τι φίλους. Κι αν κατά λάθος ανοίξουμε την τηλεόραση, θα ενημερωθούμε «έγκυρα» ότι η πολλή μας ανευθυνότητα φταίει που η πανδημία συνεχίζει να θερίζει.

Μυρτώ Ρουμελιώτη, εργαζόμενη στον επισιτισμό

Ως εργαζόμενη στο χώρο του επισιτισμού-τουρισμού θα έλεγα ότι η πανδημία επιβεβαίωσε το συνεχές άγχος που επικρατεί στον κλάδο. Να περιμένουμε πάνω από το τηλέφωνο εάν θα μας χρειαστούν για δουλειά στο νησί και μετά από αυτό αν θα πάρουμε το βοήθημα, εάν μπήκε ή όχι για να πληρώσεις το νοίκι και αν θα σου φτάσουν για το επόμενο σουπερμάρκετ. Πολύ περισσότερο όμως επιβεβαίωσε το άγνωστο μέλλον που περιμένει τη γενιά μας μετά την πανδημία.

Αγωνιώ για τις μέρες που έρχονται και εύχομαι τα μαζεμένα χαμόγελα και η οργή που έχει συσσωρευτεί να εκφραστούν δημιουργικά και διεκδικητικά ώστε να ξεφύγουμε από τις δυστοπίες. Οι μέρες που ζούμε είναι, ταυτόχρονα, μέρες που επαναπροσδιορίζονται μια σειρά ζητημάτων που μέχρι τώρα ήταν δευτερεύοντα αν όχι ανύπαρκτα.

Ο αγώνας που γίνεται στο χώρο του θεάτρου, για παράδειγμα, αγγίζει τελικά όλη την κοινωνία και τον δικό μας κλάδο πολύ έντονα και νομίζω ότι βρισκόμαστε μπροστά από μια μακρά  διαδρομή που θα συμβάλλει θετικά στη νέα τάξη πραγμάτων. Βλέπω ότι ζυμώνονται πράγματα στην κοινωνία και οι γυναίκες του κλάδου με όλες τις αδελφές μας θα ερχόμαστε κάθε μέρα σε καλύτερη θέση.

Ανυπομονώ τελικά να δω πώς όλες αυτές οι διεκδικήσεις, οι σκέψεις που ανοίγονται και η ενέργεια μας που εγκλωβίζεται σε τέσσερις τοίχους θα δώσουν την επόμενη περίοδο έναν λόγο για να χαιρόμαστε.

Merita Muja, σχολική καθαρίστρια

Πάντα επιβαρυμένη είναι η ζωή της γυναίκας. Δουλεύω μια ζωή για να μη λείπει τίποτα στο παιδί μου. Τώρα με την πανδημία ο κόσμος φοβήθηκε, οι δουλειές μειώθηκαν, δουλεύω περισσότερο και παίρνω λιγότερα.

Εκεί που είχα δεκαπέντε με είκοσι μεροκάματα το μήνα βρέθηκα με πέντε. Και μειώνονται και τα ένσημα για τη σύνταξη. Κι αν είσαι μετανάστρια μειώνεται το ψωμί του σπιτιού σου αλλά και το ψωμί των συγγενών που περιμένουν από εμάς. Και τώρα το σπίτι στην πλάτη μας περισσότερο. Και το κλίμα πιο δύσκολο, όλο το 24ωρο ο ένας στα πόδια του άλλου. Αλλά δεν τα παρατάμε.

Αγωνιστήκαμε για να πάρουμε τη δουλειά που είχαμε τόσα χρόνια στα σχολεία, θα αγωνιστούμε και για να καταργηθεί η ρατσιστική διάταξη. Γιατί είμαστε γυναίκες κι οι γυναίκες έχουμε μάθει να κοπιάζουμε για όλα.

πηγη: prin.gr